Wanneer hun jongste zoon na een spetterend feest het ouderlijk huis heeft verlaten om met zijn vriend te gaan samenwonen, begint voor Vicky (53) en John Boonen (54) uit Kasterlee een nieuw leven. Dat nieuwe leven krijgen ze ook, maar het ziet er helemaal anders uit dan ze in gedachten hadden. Want kort erna komen de kinderen één voor één opnieuw thuis wonen. Scheiding, ziekte, werkloosheid doen hun desastreuze werk. Niet alleen de kinderen keren terug naar hun oude kamer: ze brengen de kleinkinderen mee, en nieuwe partners, en huisdieren en treinfanaten. Voor Vicky en John het goed en wel beseffen, geven ze zelfs een wildvreemde jongen onderdak in hun huis aan de Kattenberg. Als het zomer wordt, verandert de ruime woning met tuin in een camping. Het samenwonen van zoveel volk geeft aanleiding tot hilarische taferelen, maar ook tot grote wrijvingen en felle ruzies. Aan het eind van de zomer slaat het noodlot toe en wordt al het voorgaande onbelangrijk. De roman Vicky & John vertelt ook het verhaal van hun jeugd in de Kempen van de jaren zeventig, de botsing met hun ouders. En verhaalt, tot slot, hoe de rockgroep Long John B & The Bobcats uit Kasterlee helaas haar afspraak met de geschiedenis miste.
Maak kennis met Vicky en John, vijftigers, ouders van 4 volwassen kinderen die allen het huis uit zijn... althans dat denken Vicky en John nog in het begin van het verhaal.
Louis Van Dievel op zijn best, volks en Vlaams en deze keer vooral ook Kempisch. Vanop de Kattekesberg in Kasterlee, een locatie waar ik als kind soms speelde.
Weet dat ik geboren ben in 1964 en sinds mijn prille jeugd fan ben van Status Quo. Dat verklaart dan ook onmiddellijk dat een boek waarin in de eerste 30 bladzijden niet één keer, maar zelfs twee keer, en dan meer expliciet naar het fantastische "Roll Over Lay Down", verwezen wordt, niet anders kan dan mijn hart veroveren en een streepje voor krijgen bij de eindbeoordeling. Dat gezegd zijnde, blijkt Vicky & John, die ik na het lezen van de review van Paul Smeyers gekocht en gelezen heb, een fantastisch leuk boek! Het familierelaas van de familie Boonen speelt zich deels af in de jaren 70 waar Vicky en John elkaar leren kennen en nu, waar ze een gezin vormen met 4 volwassen kinderen. Vooral de jaren 70 zijn vreselijk herkenbaar, het jeugdhuis, de nachtelijke escapades, het stiekem roken, drinken en vrijen, het machogedrag, de vele muzikale verwijzingen. Ook de taal is heerlijk om lezen, geen schoon Nederlands, maar echte spreektaal, zoals de normale mens thuis en met vrienden spreekt. Ik had de uitdrukking ""vriendschap" zoals in "Hang niet de onnozelaar uit, vriendschap." al in eeuwen niet meer gehoord! Heerlijk! Hier slechts 1 minpuntje, het gebrek aan aanhalingstekens bij gesprekken vergt zeker in het begin wat moeite bij het lezen en zorgt soms voor verwarring. Ik heb meegeleefd met Tommy en Jack, gevloekt op Jonas en Lilly, getreurd om Carl en Sammy, gegniffeld en gelachen om alle zottigheden, maar bovenal, me verbonden gevoeld met Vicky en John en hen en hun soms moeilijke keuzes en beslissingen over de jaren heen begrepen. Ik heb met andere woorden van meer dan elke letter genoten en me eventjes weer tiener gevoeld! Bedankt Louis van Dievel voor het schrijven en Paul voor het aanbevelen!
Vond het een ongelooflijk grappig boek, simpel in verhaal maar bijwijlen geniaal gevonden. Door en door kempens, bijna herkenbaar maar toch ook helemaal niet. Ideale lectuur ter ontspanning, vlot leesbaar. Op 2 dagen uitgelezen.
Wat een fijn boek om te bespreken. We hebben hem tijdens onze maandelijkse boekenclub onder handen genomen en hier kwamen interessante bevindingen uit. Het is een heel gekleurd boek en door de door elkaar lopende verhaallijnen verveelt het geen enkele moment. Ik persoonlijk hou van de hilarische taferelen die Constance van Gorp veroorzaakt, denk maar het ziekenhuis en het baby cadeau dat ze terug wil komen halen (142). We mogen dan ook vernemen dat het cadeau nooit zal worden uitgepakt en jaren later bij de vuilnis zal worden geplaatst. De zaterdagse brunch bij Vicky en John. Waarin de lezer een voorgift krijgt van wat komen zal (148) Van Dievel speelt wijselijk met de verwachtingen van zijn lezers. Het hoofdstuk "The needle and the damage done" (160) waarin van Dievel bewijst dat hij elk verhaal rond kan maken.
De quote die ons het meest is bijgebleven vat veel van het boek samen: Ze hadden zich tegen de ouderwetse moraal van hun ouders gekeerd, maar deze was langs de achtergrond terug binnen gekropen.
Als je het boek gelezen hebt, kan je met eender wie een hele avond vullen en alle details oprapen die het boek zo mooi maken. Ik kijk erg uit naar de verfilming!
I have mixed feelings about this book. The thing that disturbed me the most was that nobody seems to know the word 'shame'. I was constantly asking myself 'Doesn't anybody have just a little bone of shame in their body?' That annoyed me very much. Or the family this book is about is just too socially outcast for words? There also was too much sex in it for my taste. Another thing I disliked in the beginning was how it was written what people said. The author never used quotation marks. Mostly it was clear, but sometimes I really had to figure out who said what. But although I had some trouble with the beginning of the storyline, I really liked the story of young Vicky & John. On top of that, the book read very fluently. There are defintely positive aspects of this book, but I can't really form an appropriate opinion due to the negative points.
Om te beginnen wil ik even vermelden dat ik mijn tussentijdse gevoelens bij het boek in een word bestand heb bijgehouden inplaats van op Goodreads zelf.
Voor mij is dit een enorm goed boek. Het boek vertelt het verhaal van Vicky en John en hun gezin. Per hoofdstuk krijg je afwisselend hun verhaal te lezen in het verleden en het nu. Naar het einde lopen de hoofdstukken naar elkaar toe tot ze samen komen. Het verhaal speelt zich af in de Kempen. In de hoofdstukken wat zich in het verleden afspelen, werken John en zijn bandleden aan hun toekomst om met hun muziek de wereld te veroveren. Ze zijn van plan om met hun band 'Long John B & The Bobcats' deel te nemen aan 'Humo's rockrally'. Tussen de bandleden ontstaan er allemaal ruzies die voor hilarische situaties zorgen. Tijdens hun tocht naar de Rock Rally leert John Vicky kennen, wat de tourmanager van de band wordt. In het heden wordt het verhaal verteld van Vicky & John en hun kinderen wat het huis helemaal op hun kop zetten. Constant lopen er nieuwe partners en exen van hun kinderen binnen en buiten. Hierdoor begint het huis stilaan op een hotel te lijken. Uiteindelijk verandert het zelfs in een camping tot het voor onze hoofdpersonages te veel wordt.
Door de vele verwijzingen naar oude rock bands zoals The Who, Neil Young, The Rolling Stones,.. is het boek en genot om te lezen voor de fans. Ben je op zoek naar een humoristisch boek en hou je van klassieke rock, dan is dit meer dan een aanrader.
Citaat : “Het leven is geen rollenspel, dacht Vicky na twee vragen aan haar zoon die,verdrietig naar zijn ruwe handen keek. Er schemerde al grijs in zijn haardos. Hij was nog maar 34. Ze zocht oogcontact met John. Wat nu gedaan ?”
Hilarisch, deze streekroman van Louis Van Dievel. Het gewoon Vlaams waarin Van Dievel zijn roman schreef is even wennen maar bepaalt de sfeer en de authenticiteit van het verhaal. Het leven zoals het was in de Kempen vanaf midden jaren 70 van vorige eeuw tot ongeveer 2015, een prachtig sfeerbeeld van ons (cultureel) erfgoed. En omwille van de herkenbaarheid met momenten geweldig hilarisch, ik heb meer dan eens zitten lachen. De hoofdstukken over de camping, het ramptoerisme en de betoging van de buurt vond ik wat met z’n haar getrokken en dat haalde de vaart wat uit het verhaal.
Leuk, ontspannend en veel verwijzingen naar de jaren 70. Herkenbare situaties, frustraties, en dorpsmentaliteiten. Voor mij zijn de talrijke ongelofelijke gebeurtenissen tijdens die specifieke zomer net iets te overdreven. Gelukkig waren er twee verhaallijnen welke zorgde voor afwisselingen.
Zwaar toevallig gevonden, maar wat een groot plezier was dit boek. Het soort waarvan je je al lezende begint af te vragen: aan wie kan ik dit allemaal cadeau doen? (Alleen die beginscène, die sluit bepaalde begiftigden precies wel al uit 😅🤔)
Dit is een soap in boekvorm. Literatuur die niet te zwaar weegt, maar de aandacht van de lezer wel goed vasthoudt. Louis van Dievel heeft met zijn Vlaamse stijl mijn hart veroverd.
Zeer vlot leesbaar boek, doorspekt met humor. Speelde het zich niet af in de Kempen, dan had ik het waarschijnlijk net wat minder gevonden. Ideaal als luchtige lectuur tijdens een zomervakantie.
Louis Van Dievel schreef met "Vicky & John" een meeslepende roman die ook knap geconstrueerd is. Twee verhaallijnen lopen naar elkaar toe: het hedendaagse verhaal van een zomer waarin alle volwassen kinderen van Vicky & John door omstandigheden weer in het ouderlijke huis (of de tuin) belanden en het verhaal van de prille liefde en het verdere huwelijksleven van Vicky & John. Dat tweede, "historische" verhaal schetst op een prachtige manier het landelijke Vlaanderen van eind de jaren '60 tot nu. Muziekliefhebbers (vooral fans van The Who) krijgen er als het ware een soundtrack bovenop. De twee hoofdpersonages zijn mooie mensen, met tekortkomingen die hen pas echt maken. John lijkt de sterke man te zijn, maar het is Vicky die uiteindelijk altijd de meubelen moet redden. Tot dusver een prachtige roman. Wanneer in het hedendaagse verhal niet alleen de vier volwassen kinderen maar ook nog een tiental andere personages neerstrijken ten huize Vicky en John en het verhaal een behoorlijk Floddergehalte krijgt (waar Van Dievel trouwens zélf aan refereert) verliest het boek wat van zijn ontwapenende eenvoud en zijn diepmenselijkheid. En dat is jammer.
Matig boek met hoog kempische kneuterigheids-gehalte. Vicky en John zijn een koppel met 4 kinderen die op een bepaald moment allemaal het nest uitgevlogen zijn. Een na een komen ze tijdens een zomer terug. Tussen de fratsen en avonturen door krijg je het levensverhaal van Vicky en John te horen, hoe de kinderen er een na een gekomen zijn, hoe lastig het in het begin van het huwelijk was, werk vinden was moeilijk, de verstandhouding met de schoonouders. Enfin, veel lach en traan, komisch, drama, tragisch. Vol gevoelens en emoties. Het verhaal speelt zich af in Kasterlee en ook de buurgemeente Turnhout komt geregeld aan bod. Het is wel fijn om over te lezen als je zelf van die regio bent, leest over uitgaansgelegenheden waar ik ook geweest ben. Veel nostalgie dus.
Wanneer je merkt dat je tot 3u 's nachts zit te lezen, dan weet je dat je een topper vasthebt. Zeker wanneer de 350 pagina's er op twee dagen tijd doorvliegen. Louis Van Dievel heeft me verrast en verbaasd. Wat een heerlijk fijn boek! Aan-te-raden! :-))