خوب نوشته شده. داستان کلی بد نیست. نه نتیجه خلی خاصی داره و نه درس خاصی میخواد بده ولی حس و حال معمولی یک آدم نرمال رو نشون میده که باعث میشه گاهی اوقات خودتو بزاری جاش.
نمیدونم در حد جایزه رمان اول ماندگار رو گرفتن بود یا نه ولی به راحتی میتونستم شیطنت نویسنده برای به زور وادار کردن خواننده به همدردی و به گریه انداختنش رو ببینم.
به نظرم بعضی جاها زیاده روی شده بود توی بیان احساست شخصیت اصلی داستان و با اینکه ناراحت کننده بود و اشک آدم رو درمیاورد ولی بازم گولشو نمیشه خورد. مثل خیلی از مقتل خوانی ها که تورو به گریه میندازن!
من هم اشکم درومد ولی نمیتونم بگم کتاب عالی بود و تحت تاثیر قرار گرفتم.