รางวัลที่ปรารถนา

by เถ้าธูป

“ผมเคยบอกแล้วใช่ไหมว่า...ถ้าจะมานั่งร้องไห้ให้พกผ้าเช็ดหน้า ไว้ด้วย”
ร่างบางตรงหน้าโผเข้าสวมกอดเขาไว้แน่น กรพรหมกอดตอบ รอจนอีกฝ่ายหายสะอื้น เงยหน้าขึ้นสบตา จึงถามเสียงนุ่มกลับไป
“รู้หรือเปล่าว่าผิดมากแค่ไหนที่แอบหนีมาคนเดียวแบบนี้โดยไม่ บอกผม”
“ขอโทษค่ะ ฉันขอโทษ” หญิงสาวยอมรับผิด
“เขาปลอดภัยแล้วใช่ไหม?”
“ค่ะ ออกมาพักที่ห้องพิเศษแล้ว เออ...แล้วคุณตามฉันมาได้ยังไงคะ?”
“จะหันไปแอบหอมแก้มคุณ ไม่เห็นก็เลยตื่นเลยกะว่าแฟนผม ต้องมาที่นี่แน่”
“เก่งจัง” พร้อมกับเขย่งตัวไปหอมแก้มฟอดใหญ่
ไม่แคร์สายตาของพนักงานหน้าเคาน์เตอร์ และบรรดาพยาบาล ที่ส่งยิ้มมองมา
“นึกว่าทำแบบนี้แล้วผมจะหายโกรธหรือไง”
“อย่าโกรธเลยนะคะ ฉันแค่อยากรู้ว่าเขาปลอดภัยดีแล้วหรือยัง ก็เท่านั้น”
“คุณไม่โกรธเขาเลยหรือปราย กับสิ่งที่เขาทำไว้กับคุณ”
“โกรธสิคะ โกรธมากด้วย คุณรู้ไหม...ความคิดแรกตอนที่ฉันรู้ว่าเขาต้องการเลือด
ก็คือ ฉันต้องการเอาเลือดของเขาในตัวฉันคืนให้เขาไป
เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกว่า ฉันไม่มีอะไรติดค้างเขาอีกต่อไปแล้ว!”

594 pages, Paperback

Published March 1, 2015

Reviews

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

****** 7คำถาม ที่คนอ่านนิยายจบ พบบ่อยๆ (บ่อยเองเออเอง=_=)******

เรื่องที่อ่านจบ :"รางวัลที่ปรารถนา"ของ"เถ้าธูป"(อ่าน:21-22/11/2016)
#หมายเหตุ:พื้นเพคนอ่าน:นิยมแนวerotic18+จิตๆดาร์กๆฮาร์ดคอร์แต่จบดีค่ะ

ถาม:1.อ่านจบแล้วเป็นไงบ้างล่ะ?เอาจากใจจริงๆนะ
เฮ้อออออ..อยากจิบ้าาาา>○<ชอบมากกกกกกก~อาการหนักเลยค่ะ+0+~มันอื้ออึง~ท่วมท้น~ไปต่อไม่เป็น~อะไรๆหื่นๆจิตๆที่เคยชอบๆก็จืดสนิท~เหมือนหมดไฟในการอ่านเอาดื้อๆ~แต่ก็ดีใจสุดๆที่ได้อ่านเรื่องนี้!!มันสนุกคุ้มค่าจนวางไม่ลงจริงๆ~แบบเอาไปทำละครได้เลย~มีครบทุกรสทั้งฟิน.หวาน.เศร้า.ซึ้ง.ทึ่ง.หึง.หวง.น่ารัก+ข้อคิดการใช้ชีวิตมาเต็ม
 อ่านแล้วไม่อยากจบ~ตกหลุมรักคุณกร♡ขั้นเพ้อ~ ปลื้มและอิจปราย^^ขั้นสุด~ชื่นชมคุณ"เถ้าธูป"ขั้นเทพ~♡๐♡100ดาวเอาไปค่ะ^^☆☆☆☆☆

ถาม:2.อย่าสปอยนะ!แต่เล่าคร่าวๆหน่อยสิ~ดราม่ามากมั้ย?
ดราม่าพอประมาณ..อารมณ์มันลงตัวเหมาะสมด้วยตัวของมันเอง..โยงใยเรื่องราวความรัก(แรกพบ)ของพระเอกคุณกรพรหม กับนางเอกปราย-ปาณิสา...ปลายเติบโตมากับคุณยายแม่ของเธอเสียไปตั้งแต่เธออายุ10ขวบ...ในวัยเด็กเธอมักจะมีเรื่องชกต่อยกับเพื่อนเพราะโดนเพื่อนล้อเสมอว่า"ลูกไม่มีพ่อ"..ท่ามกลางความรักความอบอุ่นของคุณยายภายในใจมีปมเรื่องพ่อที่เธอไม่เคยบอกใคร...เธอได้พบกับคุณกรในฐานะเพื่อนของอาจารย์; เจ้าของโรงแรม;ลูกค้าของบริษัท และลูกชายคนเดียวของคุณป้าที่รักแม่ของปรายเหมือนน้องสาวแท้ๆ...คุณกรตกหลุมรักปรายตั้งแต่แรกเห็นแต่ปรายไม่สนใจเค้าเลยด้วยซ้ำ...คุณกรหมายมั่นวางแผนจับปรายมาเป็นแม่ของลูกให้ได้...แต่การจะทำให้ผู้หญิงที่มีเซนส์ความรักต่ำเตี้ยเรี่ยดิน;ไม่คิดจะแต่งงาน ;ตัดขาดผู้ชายทุกคนที่มาจีบ~มารักเขา~มาเป็นแม่ของลูกเขา..ใช้วิธีจีบแบบดาษดื่นคงไม่ได้..จึงต้องใช้กลยุทธ์เล่ห์อุบายที่ไม่ธรรมดา^^(ต้องอ่านเองสนุกเองจริงๆนะ)

ถาม:3.พระเอกแซ่บป่าวจ๊ะ?..เหอะๆ
คุณกร:"ผมจำได้หมดทุกอย่างที่เกี่ยวกับคุณ นับตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน"
ปราย:"หวานจัง"
คุณกร:"ก็มันรักนี่นา"
คนอ่าน:+0+อร๊ายยยยยยยยสลบ~
คุณกรพรหม พิพัฒน์ชานันท์~พระเอกเรื่องนี้(อายุมากกว่าปราย3ปีราวๆ28-29)เป็นนักธุรกิจที่บริหารกิจการหลายสิ่งอย่างทั้งโรงแรม ร้านเพชร โรงเรียนสอนศิลปะการป้องกันตัวฯลฯคุณกรหน้านิ่ง เก่ง ฉลาด รู้ทันทุกคนในเรื่อง วางแผนทุกอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด เอาแต่ใจนิดๆแต่รักนางเอกมากกกกกกกกกกกกกกกกก^^หลงหัวปักหัวปำ รักมาตั้งแต่แรกเห็น เครซี่นางเอกแบบสุดๆ เน้นทำไม่เน้นพูดว่ารัก สุขุมแบบผู้ใหญ่ มีสายตามองแต่นางเอกคนเดียว คอยปกป้องดูแลนางเอกทุกสิ่งอย่าง ทำอะไรๆให้นางเอกหลายอย่างโดยไม่บอกเจ้าตัว มีผ้าเช็ดหน้าสแตนบายคอยเช็ดน้ำตาให้ตลอด หวานนนนนจัดๆ น่ารักสุดๆ หวงนางเอกเข้าขั้นพญาจงอางหวงไข่ มีฉายาเสือยิ้มยากหมายเลข1แต่มีรอยยิ้มให้นางเอกคนเดียว คุณสมบัติสามีแห่งชาติล้วนๆเกินคำว่าแซ่บไปไกลโพ้นค่ะ...(ได้พระเอกสุดที่รักในดวงใจเพิ่มมาอีกหนึ่ง~คนนี้รักมากกกก♡3♡)
ปราย:"ยิ้มเป็นด้วยเหรอคะ"
คุณกร:"ยิ้มให้คุณคนเดียว"......กรี๊ดดดดจะน่ารักไปไหนนักหนาคะ>○<♡

ถาม:4.นางเอกโอมั้ย?
 ยิ่งกว่าโอค่ะ..นางเอกในสากลโลกนี้มีอะไรดีอะไรเด่นอะไรดัง(ยกเว้นขนาดหน้าอกนะ=_=)ห่อๆมัดๆรวมๆกันมาเป็นปราย ปาณิสานางเอกเรื่องนี้เลยค่ะ!!!!ปัง-ปัง-ปัง!!.ปรายเป็นครีเอทีฟและผกก.โฆษณาที่เก่งและเท่ห์มากๆ..คือสวยมากกกกจนใครๆตะลึง นิสัยดีมากกกกกกกจรรโลงโลกมากกกกกๆประดุจแม่พระขวัญใจมหาชนของหมู่มวลมนุษย์โลก ทั้งเด็ก สตรี คนชรา หนุ่มใหญ่ หนุ่มน้อย หนุ่มเหลือน้อยฯลฯคนขับแท็กซี่ก็ไม่เว้น..เรียกว่าผู้ชาย99%ในเรื่องรักเธอค่ะ...ส่วนอีก1%คือเกย์ซึ่งก็รักและเอ็นดูเธอเช่นกัน.(เหมาหมด)...เฮ้อ..บอร์นทูบีมาเป็นนางเอ๊กนางเอกโดยแท้หาที่ติไม่เจอค่ะ.....ปรายเติบโตมาอย่างสวยงามจากคำสอนของยายและไดอารี่ของแม่(ที่เขียนตอนอุ้มท้องเธอ)ปรายไม่เคยโกรธใคร มีน้ำใจ มีแต่รอยยิ้มและการให้อภัยแม้กระทั่งคนที่คิดร้ายคิดไม่ดีกับเธอ ปรายมองโลกในแง่บวกให้กำลังใจตัวเองไม่แค้นไม่เคือง...มีจริตแบบเป็นธรรมชาติอยู่ใกล้ใครคนนั้นก็รัก...สุดๆอ่ะค่ะ...อ่านแล้วแบบว่า..แม่คุณ!!!ประเสริฐกว่านี้มีอีกไหม!!..เป็นนางเอกที่ควรค่าแก่ความรักและควรค่าแก่การอิจสุดๆไปเลยค่ะ>○<♡
แต่ๆ...ปลายมีนิสัยหลอนๆแปลกๆจากปมในใจอย่างหนึ่งคือ..ถ้ารู้ว่ามีใครมาทำท่าจะจีบมารักฉันท์ชู้สาว(ซึ่งเยอะมากกกก)เธอจะถอยห่างและตัดขาดความสัมพันธ์คนคนนั้นในทุกกรณี..พี่เพื่อนน้องอาจารย์ก็ไม่เว้น...ซึ่งจุดนี้ทำให้ใครบางคนที่เด็ดขาด ชัดเจน เปิดเผย ไม่เคยหวั่นอะไร..กลัวมากกกกกกก=_=เลยต้องทำสงวนท่าที เก็บงำความในใจให้มิด จีบแบบไม่แสดงตัว อดทนไม่เอ่ยคำว่ารักออกไป..ทั้งที่มันมากมายจนแทบจะล้นใจ...ฮิ้วววววว^^

ถาม:5.หื่นมั้ย?
ลืมเรื่องนั้นไปเลยอ่ะค่ะ^0^(ลืมไปเลยว่าเคยหื่น)...นิยายที่เขียนดีๆ สำนวนลื่นไหล อารมณ์ถึง องค์ประกอบทุกอย่างลงตัวแบบนี้ ไม่ต้องหื่นกำเดาพุ่งก็ได้..แค่..คุณพระเอกใส่สร้อยเพชรให้นางเอก กับลมหายใจอุ่นๆรินรดใบหู;ตัดฉากเลิฟซีนเป็นเนื้อเพลงAngelของSarah McLachlanอีกต่างหาก(เพลงโปรด!!!♡0♡)พอเช้ามาจัดไข่ลวก4ฟองไข่ดาวเข้าไปอีก1แค่เนี้ย..อูยยย...แค่นั้นก็ฟินเตลิดเปิดเปิงไปไหนต่อไหนแล้วล่ะค่ะ>○<แอร๊ยยยยยย...

ถาม:6.จบดีชิมิ?
ดีมากกกก ถึง มากที่สุดค่ะ ถึงจะมีสูญเสียบางคนแต่ก็ได้เพิ่มมาอีกคน...ได้เห็นการแสดงความรักของ"พ่อ"ในรูปแบบของแต่ละคน.ซึ้งค่ะ☆ทั้งพ่อปราย,พ่อฟ้า;พ่อของพ่อปราย;พ่อของตะวันToTพ่อของลูกอลิซด้วย(อันนี้มาไวเคลมไว)...และโดยเฉพาะคุณพ่อของศิวะกร♡0♡เห่อลูกน่าร๊ากกกกมากกกกก..สุดท้ายแล้วการให้อภัยไม่แค้นเคืองเกลียดโกรธผูกพยาบาทคือสิ่งที่งดงามที่สุดของเรื่องเลยค่ะ...รักเรื่องนี้♡ขออัญเชิญไปเป็นเกียรติเป็นศรีอยู่ในshelfรักมากๆเลยค่ะ

ถาม:7.สุดท้ายอยากฝากอะไรถึงคนที่ยังไม่ได้อ่าน?

~เจ้าข้าเอ๊ยยย!!!!มีนิยายดีงามควรค่าแก่การอ่านที่สุดอยู่ตรงนี้อีก1เล่มเน้ออออ!!~:"รางวัลที่ปรารถนา"ของ"เถ้าธูป"!!!!สนุกเว่อร์วัง!!กรีดเลือดแนะนำเลยจ้ะ(เว่อร์ตลอด=_=*)...♡♡♡♡♡

[Bookworm Pig · Rating 5 out of 5]

แช่มชื่นใจ ก่อนสิ้นปีจริงๆ ซื้อมาแล้วอยู่ในตู้นานมาก ทนเห็นหลายคนชอบคนเชียร์แล้ว เลยหยิบมาอ่าน

ดี ดีจริง ไม่ได้อ่านหนังสือที่บอกจบเล่มแรก แล้วตะโกนบอกว่า ช่างดีงามพระรามแปดจริง. จนต้องรีบเปิดตู้หยิบเล่มที่สองออกมาอ่าน นานมากจริงๆที่ความรู้สึกจะกระชุ่มกระชวย มีความอยากในการอ่านนิยายขนาดนี้

เนื้อเรื่อง ไม่ได้มีอะไรหวือหวาในความรู้สึก แต่อ่านเสร็จแล้วต้องบอกว่า มันช่างดีต่อใจ ทั้งโครงเรื่อง ความสัมพันธ์ เหตุการณ์ในเรื่อง มันได้รส สุข ทุกข์ ความเฮฮาของเพื่อน ความอิ่มอุ่นของครอบครั��� ความหวาน แอบซึนของพระเอก นึกถึงรอยยิ้มกว้างของนางเอก อ่านแล้วมันได้ฟีล มันไม่ใช่เพราะนิยายเรื่องอื่นไม่มีความคิดสวยงามแบบนี้ แต่บรรยากาศ ภาษาในเรื่องมันให้เรามองเห็นภาพนางเอกยิ้มแล้วอิ่มใจ เลิฟซีนไม่ต้องมากแต่เอาใจเราไปเลย มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดในตอนท้ายแต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่ายัดเยียด เราก็คิดอยู่ว่าถ้าคนเขียน ยืดทันออกไปกว่านี้ในบางช่วงบางตอน เรื่องคงไม่กระชับ และมีออรถรสแบบนี้

เก็บเล่มนี้ไว้ คอยอ่านให้เกิดความแช่มชื่นหัวใจในตู้แน่นอน
ว่าแล้ว คงไปซื้องานอีกเล่มของเถ้าธูปมาอ่าน ช่วงปีใหม่ดีกว่า

[Patrawan Dear]

#รางวัลที่ปรารถนา / เถ้าธูป

เป็นเรื่องที่อ่านสนุก แต่มีความเกินพอดีอยู่เยอะ เช่น พระเอกขี้หวงเกินพอดี นางเอกไม่รู้เรื่องรู้ราวเกินพอดี นางร้ายคิดเองเออเองเกินพอดี แต่ทุกอย่างจบลงแบบสวยงามในทุ่งลาเวนเดอร์

แม้จะเป็นอย่างที่บอก แต่เราชอบประเด็นบวกและการให้อภัยในเรื่องนะคะ รู้สึกดีงาม ควรส่งเสริม เพื่อความสงบสุขมากขึ้นของโลกใบนี้

เห็นว่าเป็นเรื่องแรกของผู้เขียน คิดว่าเรื่องต่อ ๆ ไปน่าจะกลมกล่อมขึ้นค่ะ :)

[arabica jay · Rating 3 out of 5]

เป็นนิยายที่หยิบขึนมาอ่านตามกระแสอีกเรื่อง เสียงลือเสียงเล่าอ้างว่าดีงาม แต่ก็ไม่รู้ว่าเราตั้งความหวังเอาไว้เยอะหรือยังไงไม่แน่ใจ แต่อ่านแล้วรู้สึกว่ามัน เฉยๆ เฉยๆ มากด้วย

ออกตัวก่อนว่าอ่านจบแค่เล่มเดียวจากทั้งหมด2เล่ม
อาจจะด้วยไม่ถูกจริตก็เป็นได้

อ่านจากรีวิวของคนอื่น บอกว่าเป็นนิยายเรื่องแรกของผู้เขียน
ภาษาธรรมดาแต่ไหลลื่นดีมาก แต่ก็ไม่ได้ถึงกับสละลวยมากมายอะไร
อาจด้วยภาษาธรรมดาหรือเปล่า พอมาเล่าเรื่องที่เป็นพลอตที่ค่อนข้างพิมพ์นิยม มันเลยทำให้เรื่องออกจะเรื่อยๆ
เดาเหตุการณ์ที่จะเกิดล่วงหน้าได้ ลุ้นว่าให้มีความพลิกบ้าง แต่ไม่เลย
ถ้าพลอตมีความซับซ้อนมากกว่านี้ แล้วใช้สำนวนแบบนี้เล่า น่าจะดึงคนอ่านให้ติดตามได้ดีกว่านี้
(ปล. ไม่รู้นะ เล่ม2 เนื้อเรื่องอาจจะซับซ้อนขึ้นก็เป็นได้ แต่เท่าที่เปิดอ่านผ่านๆ คร่าวๆ ดูแล้วก็ธรรมดานะ แต่ก็อาจจะมีจุดซับซ้อนที่เราเปิดข้ามไป)

อีกเรื่องที่เราสะดุด คือการใส่เครื่องหมายตกใจ ที่คิดว่าน่าจะผิดที่ผิดทางในบางครั้ง มันทำให้อามรณ์สะดุดจริงๆ อย่างเช่น "ไม่ได้!" กรพรหมว่าเสียงเรียบ<< เราคิดว่าถ้ามีเครื่องหมายตกใจ มันให้อารมณ์เป็นตะคอกมากกว่าเสียงเรียบ(ที่อ่านอารมณ์คนพูดไม่ได้)

ยิ่งอ่าน เรายิ่งไม่รู้สึกรักทั้งพระเอกนางเอก ออกแนวรำคาญด้วยซ้ำ
การนำเสนอในเล่มแรกของเรื่อง เอาจริงๆ เหมือนนิยายแจ่มใส่ภาคผู้ใหญ่ หาเหตุสนับสนุนเหตุการณ์บางเหตุการณ์ไม่ได้
และที่สำคัญ 'งงมากว่าพระเอกไปรักนางเอกตอนไหน' เราว่าจุดนี้สำคัญมากๆ สำหรับนิยายรัก
เพราะถ้าทำให้คนอ่านอินตรงนี้ไม่ได้ ฉากฟินที่ใส่มาคือจะไม่สามารถถึงคนอ่านให้มีอารมณ์ร่วมได้เลย

อย่างที่บอกเรื่องนี้มีความคล้ายแจ่มใสเลิฟซีรี่ย์ฉบับผู้ใหญ่ 555

กรพรหม เป็นพระเอกเพอเฟ็ค หล่อ รวย เสน่ห์แรง เคร่งขรึม ไม่สนใจผู้หญิงคนไหน
แต่ก็มาตกหลุมรักนางเอก จากกันเจอกันครั้งแรก (รึเปล่าไม่แน่ใจ)
เพราะตอนเจอกัน เหมือนฉากนั้นจะเน้นแค่หัวข้อการสนทนาของอาจารย์ดลกับนางเอก
ไม่เอ่ยถึงด้วยซ้ำว่าพระเอกมองนางเอกแล้วคิดอะไรยังไง พระเอกเหมือนเป็นอากาศธาตุในฉากนั้นไป
แต่จู่ๆ ตอนหลังพระเอกก็ทำตัวปิดทองหลังพระ สั่งขนมไปเลี้ยงคนในกองนางเอกแบบไม่บอก

จริงๆ สำหรับเรา ถ้าพระเอกจะตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ มันเป็นไปได้นะ แต่ฉากเจอกันครั้งแรกมันควรเป็นฉากสำคัญรึเปล่า
ฉากที่ทำให้คนอ่านอินไปด้วย ว่าพระเอกเห็นอะไร ความสวยเหรอ หรือความฉลาด ทำให้ตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้ได้
แต่นี่ไม่มีเลย จู่ๆ พระเอกก็ทำตัวเหมือนหลงรักนางเอกไปแล้ว ถึงแม้ว่าในเรื่องจะปูว่านางเอกเป็นคนมีเสน่ห์ ที่คนอื่นมาตกหลุมรักเยอะ ถึงอย่างนั้น ก็ต้องเล่าถึงตอนที่พระเอกตกหลุมรักนางเอกอยู่ดี อย่าลืมว่าถึงแม้พระเอกจะตกหลุมรักนางเอกเหมือนผู้ชายคนอื่นๆ ในเรื่อง แต่ในเรื่องนี้ เขาเป็นพระเอก เป็นตัวเอกของเรื่อง จะไม่เล่าในจุดนี้เลยคิดว่าไม่ได้ มันทำให้คนอ่านงง อ้าว นี่ชอบนางเอกหรอ ชอบได้ไง เมื่อไหร่ ยังไง

อีกอย่างที่เราไม่ชอบในตัว กรพรหม คือความเจ้ากี้เจ้าการที่สั่งทำนั่นทำนี่ พยายามแยกนางเอกออกจากกลุ่มเพื่อน
ให้สิทธิพิเศษอย่างออกหน้า นักอ่านคนอื่นอาจจะฟินตรงจุดนี้ แต่เรากลับเห็นว่าผู้ชายคนนี้ ใช้เงินและอำนาจทางการเงินจัดการทุกอย่าง เพื่อให้ได้ผู้หญิงคนนี้มา เลยยิ่งไม่อินในเรื่องความรักที่เขามีในนางเอกเข้าไปใหญ่

ปาณิศา นางเอกของเรื่อง เป็นผู้หญิงที่ได้รับความรักจากคนรอบข้าง แต่การกระทำหลายอย่างไม่ทำให้เรารักนะ งงกับความไม่รู้ตัวว่าพระเอกชอบ ทั้งที่กับผู้ชายคนอื่นนี่รู้หมด ความหัวดื้อเรื่องทำงาน ต้องคอยให้คนนั้นคนนี้มาทักว่าป่วยรึเปล่า กินข้าวก่อนมั้้ย แล้วตอบว่า ไม่กินบ้าง ปรายหัวแข็งบ้างๆ เยอะๆไปเรารู้สึกว่าน่ารำคาญ นางเอกไม่น่ารักเลย เหมือนเรียกร้องความสนใจอยู่เรื่อยๆ อีกอย่าง มันทำให้เดาได้เลยว่าซีนต่อไปนางเอกจะต้องป่วย แล้วพระเอกก็จะต้องมาดูแล้วแบบพิเศษกว่าใคร บลาๆ สำเร็จรูปไปนิด ไม่มีการพลิกใดๆ อีกนั่นแหละ

อ้อ แล้วความหัวดื้อของนางเอก พอเปิดไปตอนหลัง มีถึงขั้นถูกยิงเฉียดทั้งที่ตัวเองท้องอยุ่ เฮ้อออ ขนาดมีลูกในท้องนะ ยังอวดเก่ง ทำให้เราไม่รู้สึกรักและเอาใจช่วยนางเอกเลย

ที่น่าสงสารในเรื่องกลับเป็นตัวร้ายอย่างฤทัยชนก เด็กที่พ่อนางเอกขอมาเลี้ยงตั้งแต่ 3 ขวบ เป็นเด็กที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ โตมาท่ามกลางการถูกสปอยของพ่อ แต่ก็ต้องถูกเพื่อนนางเอกอย่างจอมขวัญพูดจาประชดถากถาง เราแบบ เฮ้ยยย เค้าทำผิดอะไร ตอน3ขวบเค้าก็ไม่ได้เป็นคนเลือกเองมั้ยว่าจะอยู่กับใคร แต่กลับต้องมารับเคราะห์เป็นผู้ถูกกระทำทางสังคม
เพื่อนางเอก จอมขวัญ นางรองของเรื่อง ไม่ต้องพูดถึง บรรยายว่าเป็นสาวห้าว แต่พูดจาประชดประชนได้...ไม่น่ารักเลย อ่านไปก็ยังงงว่าผู้ชายทั้งเรื่องมาหลงรักผู้หญิงสองคนนี้ได้ไง

เรื่องนี้ถือว่าอ่านได้เรื่อยๆ สำหรับคนที่ไม่คิดอะไรมาก แต่สำหรับเรายังถือว่าดรอปในหลายๆอย่าง มันเรื่อยๆ และคาดเดาง่ายมากเกินไป ไม่มีอะไรจูงใจคนอ่าน (อย่างเรา)
แต่ก็มีคนบอกว่าผลงานเล่มต่อไปของผู้เขียนสนุกและดีขึ้นกว่านี้มาก ว่างๆ จะลองหา 'จันทร์เจ้าเอ๋ย' มาลองนะคะ

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

#รางวัลที่ปรารถนา(หนังสือเสียง)
#เถ้าธูป

ชอบเรื่องนี้มากกกก เป็นความประทับใจแรกที่มีกับนิยายของเถ้าธูป ณ ตอนนี้#2020 เรื่องนี้ก็ยังครองอันดับ1เรื่องที่ชอบที่สุดของเถ้าธูปเช่นเดิม(พิมพ์ตอนที่ยังไม่ได้อ่าน ด้วยรัก...และรัก) ///ยิ่งได้ขับรถ, เดินบนเทรดมิลล์ (ใช้คำว่า"เดิน"555) ทำนู่นทำนี่แล้วได้ฟังไปด้วยก็ เยี่ยมเลย เสียงฟังรื่นไหลดี อักขระชัดเจน มีเสียงเล็กเสียงน้อย ฟังเพลินๆค่ะ สรุปสั้นๆว่า ดี๊ดีอ่ะ💕

ปล.

แค่อยากบอกว่า....
เขินจังตรงคำนำนักเขียนมีกล่าวถึงเราClair de noonด้วยแหละ หนังสือเสียงอ่านว่าแคลร์ เดอ นุ่น ด้วยนะ งือออ😝💕 เขินจังตรงคำนำนักเขียนมีกล่าวถึงเราClair de noonด้วยแหละ หนังสือเสียงอ่านว่าแคลร์ เดอ นุ่น ด้วยนะ งือออ 😝💕เขินจังตรงคำนำนักเขียนมีกล่าวถึงเราClair de noonด้วยแหละ หนังสือเสียงอ่านว่าแคลร์ เดอ นุ่น ด้วยนะ งือออ 😝💕เขินจังตรงคำนำนักเขียนมีกล่าวถึงเราClair de noonด้วยแหละ หนังสือเสียงอ่านว่าแคลร์ เดอ นุ่น ด้วยนะ งือออ 😝💕เขินจังตรงคำนำนักเขียนมีกล่าวถึงเราClair de noonด้วยแหละหนังสือเสียงอ่านว่าแคลร์ เดอ นุ่น ด้วยนะ งือออ 😝💕เขินจังตรงคำนำนักเขียนมีกล่าวถึงเราClair de noonด้วยแหละหนังสือเสียงอ่านว่าแคลร์ เดอ นุ่น ด้วยนะ งือออ 😝💕เขินจังตรงคำนำนักเขียนมีกล่าวถึงเราClair de noonด้วยแหละ หนังสือเสียงอ่านว่าแคลร์ เดอ นุ่น ด้วยนะงือออ 😝💕เขินจังตรงคำนำนักเขียนมีกล่าวถึงเราClair de noonด้วยแหละหนังสือเสียงอ่านว่าแคลร์ เดอ นุ่น ด้วยนะ งือออ 😝💕เขินจังตรงคำนำนักเขียนมีกล่าวถึงเราClair de noonด้วยแหละหนังสือเสียงอ่านว่าแคลร์ เดอ นุ่น ด้วยนะ งือออ 😝💕เขินจังตรงคำนำนักเขียนมีกล่าวถึงเราClair de noonด้วยแหละหนังสือเสียงอ่านว่าแคลร์ เดอ นุ่น ด้วยนะ งือออ 😝💕เขินจังตรงคำนำนักเขียนมีกล่าวถึงเราClair de noonด้วยแหละหนังสือเสียงอ่านว่าแคลร์ เดอ นุ่น ด้วยนะ งือออ 😝💕เขินจังตรงคำนำนักเขียนมีกล่าวถึงเราClair de noonด้วยแหละหนังสือเสียงอ่านว่าแคลร์ เดอ นุ่น ด้วยนะ งือออ 😝💕เขินจังตรงคำนำนักเขียนมีกล่าวถึงเราClair de noonด้วยแหละหนังสือเสียงอ่านว่าแคลร์ เดอ นุ่น ด้วยนะ งือออ 😝💕

[Miss Jan€Kim · Rating 5 out of 5]

•ปาณิศา (ปราย) สาวมั่น อาชีพเป็นผู้กำกับโฆษณา
ภายใต้ใบหน้าแสนสวย ดวงตาที่สดใสนั้น
กลับซ้อนปมความหม่นเศร้าไว้ในใจ
•กรพรหม (กร) ประทานกรรมการผู้บริหาโรงแรม
เซนส์คอส.. หน้านิ่ง หน้าเดียว ยิ้มยาก
ไม่แคร์ไม่สนใจเรื่องสาวๆ ...เพราะในใจ
มีเพียงเรื่องเธอผู้เดียว ~ปาณิศา~ 😍😍😍

โดยส่วนตัวหลังอ่านจบรู้สึกยังไง?? เรารู้สึกว่า เข็มขัดสั้นนะ555
รู้สึกว่าคาดไม่ถึง เกินคาด เพราะอะไรเหรอ..?
เพราะไรท์บอกว่าแต่งนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก คือ..
มันดีมากกกกกกกกกกก สนุกมากกกกกกกกกกก
และเราชอบมากกกกกกกกกกก สำนวนภาษาดี
อ่านง่ายเข้าใจง่าย ตัวละครก็แจ่ม อิอิ
ชอบพี่กรคือแบบพี่แกเก๊กนิ่ง ขรึม หน้าดุ หน้าเดียว
พอเจอปรายเดี๋ยวดุเดี๋ยวสั่ง
ทำเป็นไม่สนใจแต่อันที่จริงใส่ใจชีวิตปรายมากๆ
แต่ที่ต้องแสดงออกแบบนี้ก็เพราะปรายเป็นผู้หญิงที่
ไม่สนใจเรื่องความรัก ถ้ามีคนมาชอบมาจีบ she จะหนี
จะหลบหน้า จะไม่คุยด้วย พี่กรของเราก็เลยกลัว
ว่าถ้าจีบหรือแสดงออกว่าชอบปราย ปรายจะหนีพี่กรไป
ที่จริงพี่กรนะรักปรายมากกกก หวงมาก ห่วงมาก
และแคร์ความรู้สึกปรายมากๆ #น่ารักอ่ะ
แถมฉลาดเลือกวิธีเข้าหาปราย แบบที่ปรายหนีไปไหนไม่รอด โดนจับแต่งงานแบบเนียนๆ
“ฉันจะต้องเป็นบ้าตายเพราะผู้หญิงคนนี้เข้าสักวัน”
อร้ายยยยย ยิ่งพี่กรกับปรายได้เปิดใจ
บอกความรู้สึกแก่กันแล้วนั้น หู้ยยยยยยย
สวีตมาก ปรายอยู่ไหนพี่กรอยู่นั่น..ตามติดเป็นเงา
ส่วนปรายก็.. หูยยยยยยยย ดีงาม สดใสร่าเริง
ยิ้มเก่ง ยิ้มสวย ยิ้มโลกละลาย ยิ้มสยบมาร
สุขก็ยิ้มแบบสุข เศร้าก็ยังยิ้มได้แบบสดใส
โดนดุโดนด่าก็ยิ้ม 555 นางเอกคือดีมีแต่คนรัก
มองโลกในแง่ดี ถึงแม้นตัวเองจะมีปมในใจ
แต่ก็ไม่เคยเอาปมนั้นมาเป็นปัญหาในการดำเนินชีวิต
เธอยิ้มสู้ทุกปัญหา และพร้อมจะให้อภัย ให้โอกาส
คนที่เคยทำผิดคิดร้ายหรือทำไม่ดีกับเธอเสมอ
#พี่กรมีเมียเป็นนางฟ้า 555
สรุปคือนั่นแหละคาดไม่ถึงเลยว่านิยายเรื่องแรกของไรท์
จะแต่งออกมาได้ดีขนาดนี้ เก่งมากๆ👍🏻😍
นิยายทั้งหมดสามเรื่องของไรท์ก็อ่านมาหมดแล้ว
จะรออ่านเรื่องต่อๆ ไปนะคะ 😘
ปล.1 ชอบน้องตะวันและสงสารน้องตะวัน
ปล.2 อยากอ่านตอนพิเศษที่ลูกพี่กรกับปราย
โตประมาณน้องตะวัน(อยากอ่านตอนพี่กรเลี้ยงลูก)
ปล.3 ซึ้งมากในช่วงที่คุณยายน้ำทิพย์ ยายของปราย
เล่าเรื่องราวในอดีตให้ปรายฟังว่าทำไมต้องย้ายที่อยู่
และเคยโกธรแม่ของปราย ไรท์ทำได้ดีมากๆ
#นี่อ่านแล้วซึ้งอ่ะ #น้ำตาจิไหล 😭 แงๆๆ

[Tharachaya · Rating 3 out of 5]

เป็นผลงานเล่มแรกที่ลองหยิบมาอ่านตามกระแสของคนอ่านหลายคน เนื้อหา พล็อตทั่วไป พระเอกหล่อรวย มาดเข้มดุ นางเอกคือขวัญใจมหาชน เก่ง สวย นิสัยดี มาพบกันแล้วพระเอกก็วางแผนล้อมนางเอกเข้ามาในชีวิต ปมปัญหาชีวิตนางเอกก็ไม่ได้ดราม่าหนักหน่วงอะไร เรียกว่านิยายออกจะแนวเพ้อฝันสวยงามเกินชีวิตเทาๆ ซะด้วยซ้ำ...

อ่านจบ ยังงงเลย พระเอกไปรักนางตรงไหน รักแรกพบซะด้วย จะว่าถูกใจนิสัย อืมมมม ก็ไม่ได้เห็นอะไรมากนะ หรือจะเป็นแนวคิด ที่คนเขียนสร้างมาให้ ยัยเพื่อนนางเอกก็ใช่ว่าจะคิดแบบนี้ไม่ได้...แถมดันตัดบทความสำคัญจุดนี้ ทิ้งไปเฉยเลย และจู่ๆ ก็มาล้อมรัก ปล่อยให้คนอ่านสร้างจินตนาการกันเอง ดีที่เป็นนิยายที่รู้แนวกันอยู่แล้ว เพราะมีหลายเรื่องก็แนวนี้เหมือนกัน (นี่คือ ไม่ชอบ ไม่สร้างมิติใดๆ ให้เราได้ฟินเลย)....

นางเอกยิ่งแล้วใหญ่ วางมาให้ซะเลอค่า ไม่รักใคร สวย เก่ง ฉลาด กำกับคนอื่นเค้าไปทั่ว แต่บทจะต้องมาแต่งงานภาคบังคับ กลับกลายเป็นสมยอมด้วยความบื้อๆ ซะงั้น... ถ้าเพิ่มความรู้สึกตัวนางให้มีพัฒนาการด้านความรักชัดเจนกว่านี้ลงไปในรายละเอียดน่าจะมีสีสันมากขึ้นกว่านี้

#ภาษาเขียน คำบรรยาย โอค่ะ รับได้
#พล็อต มันน่าเบื่อ ไม่แปลกใหม่ อ่านสบายๆ ได้ ไม่หน่วงอารมณ์ใดๆ แม้ผู้เขียนคงอยากจะบีบคั้นในบางฉาก แต่เราอ่านแล้วเฉยๆ แฮะ...(น่าจะเกิดจากตอนนี้มีภูมิต้านทานจากเรื่อง "รักษ์" ของนักเขียน "ราตรี อธิษฐาน" มามากล้น เล่มนั้นบีบใจหนักหน่วงเลย) ดังนั้นพอมาเจอเรื่องนี้ จึงธรรมดามากกกกกก....

ด้วยเป็นนักเขียนหน้าใหม่กับผลงานเล่มแรก เราโอเคค่ะ ให้กำลังใจหาแนวสร้างสรรค์ที่โดดเด่นต่อไป การเลือกวิธีเขียนงานแบบกลัวเจ็บตัว แม้จะดูปลอดภัย แต่ถ้ามันมาแนวนี้ติดกัน 3-4 เรื่อง ก็จะหมดสนุกไปเอง... และจะลองอ่าน "จันทร์เจ้าเอ๋ย" ผลงานเล่ม 2 ที่หลายคนแนะนำอีกเช่นกัน ... มาลุ้นกันว่าช่วงระยะห่าง 1 ปี ผลงานเล่ม 2 จะทำให้เราชอบมากขึ้นไหม...⭐️⭐️⭐️

[Jayz · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่ 2 ที่ได้อ่านของ นข. แต่เป็นเรื่องที่นข.แต่งเป็นเรื่องแรก เลยยังดู ขาดๆไป สำหรับเรา การสลับฉาก งงมาก บางทีพาร์ทพระนาง อยู่ๆอีกบรรทัดไป พาร์ทฝั่งพ่อนางเอกล่ะ หรือจะเป็นเพราะการจัดหน้าของเมพ 🤔🤔

ปราย ( นางเอก ) เป็นหญิงสวย ทำงานเก่งเป็นครีเอทีฟสาวสายลุย ยิ้มเก่ง ใจดี ใสซื่อ ปราศจากพิษภัย ใครพบเจอก็ชอบ เป็นที่รักของคนรอบข้างและเป็นที่แอบชอบของ ผช. เกือบทั้งเรื่อง แต่ปรายจะมีปมความรู้สึกที่จะตีห่างทันทีไม่ว่ากับใคร หากทำท่าจะเข้ามาจีบหรือทำชอบใส่ เพราะตัวเองเหมือนมีปมในใจที่เป็นตอนเด็กๆ โดนล้อว่าไม่มีพ่อ ไม่เชื่อและไม่รู้จักความรัก พอโตมา ดัน���บ จม. ที่แม่เก็บเป็นความลับทำให้รู้ว่าพ่อนั่นคือใคร และพ่อก็คือคนที่ไม่ต้องการเธอ อยากจะให้แม่ทำแท้ง พร้อมส่งเงินมาให้ แต่ปรายก็ยังเก็บความลับนี้ไว้ ไม่เคยบอกใครๆว่าเธอรู้ จนวันนึงที่อาจารย์ดลเรียกเธอมาพบ แล้วชีวิตครีเอทีฟสาวที่ไม่ค่อยสนใจตัวเองและคนรอบข้าง ได้พบพระเอก ที่ต้องคอยมาดุ สั่ง ดูแล ตามติด ชีวิต พร้อมกับเนียนๆเข้ามาจีบยังไง แบบที่ตัวเธอก็ไม่รู้ตัว จนกลายเป็นโดนจับแต่งงานแบบ งงๆ และสาวที่ไม่มีความรู้สึกรักใคร เลยได้เรียนรู้ความรัก และได้คลายปมในใจเรื่องพ่อตัวเอง พร้อมการอภัย ให้กับทุกสิ่งทุกคน🙏

กรพรหม ( พระเอก) ผู้บริหารหนุ่มไฟแรง บ้างาน เย็นชา เคร่งขรึม หน้าเดียว ไม่เคยสนใจใครและห้ามใครเข้ามาวุ่นวายในชีวิต แต่วันที่เพื่อนชวนไปกินข้าวพร้อมกับได้เจอหน้าลูกศิษย์สาวของเพื่อน ความรักแรกพบ ที่ไม่คิดว่าจะมี ก็ดันสปาร์คขึ้นมา พร้อมกับวิธีเนียนจีบแบบไม่ให้รู้ตัวว่าจีบ เพราะเพื่อนเคยขู่ว่า สาวไม่ชอบให้ใครเข้าหา และจะตัดสัมพันธ์ทันทีถ้ามาบอกว่าชอบ ทั้งนี้การวางแผนตีกำแพงป้อมก็มาพร้อมการคอย ดุ สั่ง เจ้ากี้เจ้าการใส่ คนดื้อ แต่ถึงขนาดเปย์เลี้ยงขนมชั้นยอดให้คณะทำงานสาวก็แล้ว พาไปพักวิลล่าหรูส่วนตัว จัดคนดูแลเฉพาะก็แล้ว สาวก็ไม่เคยสนใจ เลยต้องวางแผนรวบจับแต่งงานซะเลย เมื่อได้มาเลยทั้งคอยดูแล ปกป้อง แภมยังต้องอดทนรอเวลาให้สาวรู้ตัวเอง เพื่อจะได้กินสักที ยอมความอดทนนี้ 🤭🤭

**นางเอกของ นข. ชีวิตดีมากกกก รอบข้างแทบจะโปรยด้วยกลีบดอกไม้ พอมีพระเอกมาชอบอีก แทบจะปูพรมแดงให้เดิน ทุกอย่างดีงามมาก อุปสรรคอย่างเดียวคือความใสซื่อ ไม่สังเกตุสิ่งรอบตัวเลย แต่ก็ยอนแย้งนิดนึงตรง จะกันตัวออกจากทุกคนที่จีบ แต่พระเอกอ่ะ ออกคำสั่งยิ่งกว่าพ่ออีก แถมดูแล้วเกินคนรู้จัก พี่น้องไปเย้อะ ดูไม่ออกซะงั้น เลยเอ๊ะนิดนึง
ส่วนปมพ่อเหมือนดราม่าแต่เรากลับไม่ดราม่า เพราะเล่าได้มิติเดียวอ่ะ ออกแนวนิยายเลย อภัยทุกสิ่ง คิดดีทำดี สมความเป็นนางเอก ปมที่เราร้องไห้กลับเป็นการตายของตะวัน อันนี้ร้องเพราะรู้สึกหดหู่แทน เด็กที่คนไม่ใส่ใจ แต่พอตะวันตายนางเอกมีลูก เรื่องนี้ก็หายไปเลย⏭️ เสียใจเฉพาะตอนงานศพ ไม่มีระลึกถึงเหรอเลย อุแง

🙅 พระเอกเจ้ากี้เจ้าการไปหน่อยในเรื่องนี้ สั่งเก่ง บงการเลยหล่ะ แต่บทปกป้อง เด็ดขาดทำดี แต่ก็แพ้เมีย

👉มันคือความเป็นนิยายมากๆ ในเรื่องนี้ ทุกอย่างดูมีสิ่งรองรับ นางเอกชีวิตดีมาก ไม่มีอุปสรรคความเจ็บปวด โรยด้วยกลีบกุหลาบ 🌹🌹 ไม่ใช่ไม่ชอบนิยายที่มันอ่านสบายๆนะ คือชอบ แต่มันดูเว่อร์ไปหน่อย !! เอ๊ะ หรือตัวเองชอบความทุลักทุเลเอง 😂😂

😢เราเศร้าไปแล้ว 1 คนคือตะวัน แต่อีกคนคือ ฟ้า เราว่านางน่าสงสาร เป็นเหยื่อของเด็กคนนึงที่เอามาเลี้ยง เลี้ยงดีไปสปอยเกินก็เสียคน พ่อแม่รังแกฉัน คิดเองเออเองเก่งมาก เที่ยวเก่ง (อันนี้อิจฉา 55) แล้วช่วงที่ทุกคนยอมรับนางเอก นางก็น่าสงสารนะ พ่อแม่ไม่ค่อยอธิบาย นิสัยเลยรับไม่ได้ อีกอย่างที่โดนจอมว่า คือ ฟ้าก็ไม่รู้ไหมว่าปรายคือลูกอีกคน แต่มาว่าฉีกหน้าคนอื่นดูไม่โอเค ปู่ก็ไม่ชอบ โดยที่ไม่รู้สาเหตุ แต่ดูยอมรับชีวิตที่พ่อคือใคร ง้ายง่าย

**ต่อให้เรื่องนี้เราอ่าน ช่วงใหม่ๆ ปี 2016 เราก็ว่ามันเป็นแนวนิยายที่โบราณไปหน่อย ดูเรื่องเรื่อยๆ แบนๆ เป็นรักแรกพบแบบหลงรอยยิ้ม หลงรูป เหรอ ❓จุดนี้ก็ไม่ได้แสดงเลย แค่คำบอกกล่าวพระเอก แต่ช่วงที่พระนางไปเขาใหญ่หลังแต่งงานเปิดใจกัน เราว่าช่วงนี้ดี อบอุ่น น่ารัก ฟินๆดี แต่การสลับฉาก/บทสนทนา เปลี่ยนแบบ งงๆ ไปหน่อย ถ้าถามว่าภาษาดีไหม บอกเลยละมุน ละเอียด ดีงาม สำนวนดี เป็นนิยายสายขาวที่แท้จริง 🎏🌍

[Baitoey Toey · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก พระเอกดีงามที่สุด หาไม่ได้อีกแล้วในชีวิตจริง 55 เนื้อเรื่องเข้มข้นปนหวาน นางจิตใจดีมาก เป็นผู้หญิงคิดบวก อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ อ่านจบรู้สึกเสียดายน่าจะมีอีกหลายๆเล่ม ไม่อยากให้จบเลย

[Narerat Somsirikun · Rating 5 out of 5]

กรี๊ดคุณกรพรหม ชอบผู้ชายแบบนี้ ยกให้เป็นอีกเรื่องที่ไม่อยากให้จบเลย เขียนรุ่นลูกต่อเถอะ

[Kanyawan · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก คุณกรพรหม คือดีงาม เจ้าเล่ห์ เจ้าแผนการสุดๆ นางเอกของเราก็เท่มาก อ่านรวดเดียวจบ วางไม่ลง :)

[Saisamphan K. · Rating 3 out of 5]

งานเขียนเรื่องแรกของเถ้าธูป งานละมุนปนดราม่าค่อนข้างเยอะกว่าเรื่องหลัง ๆ ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับผลงานชิ้นแรก อะไรคือรางวัลที่ปรารถนา สำหรับผู้ชายทุกคน ??

ปราย หญิงสาวที่ใครได้พบพูดคุยด้วย หรือเพียงเห็นครั้งแรกก็ต้องตกหลุมรัก รักตั้งแต่แรกเห็น 😘😘 ขนาดมีดอกไม้ส่งออฟฟิคทุกวัน (อืม เถ้าธูปบรรยายส่ะนึกภาพไม่ออกเลยว่าผู้หญิงคนนี้สวยขนาดไหน ที่ทำให้..ผู้ชายทุกคน..ที่เจอหลงรัก แต่ไม่ใช่แบบหน้าปกแน่นอน 😋) นางลบทุกคนที่เข้าหานาง นางหมายมั่นว่าจะไม่แต่งงาน นางมีปมในใจเรื่องผู้ชาย 💘💘 อ้าว .. แล้วพระเอกอย่าง กรพรหม ชิงตัวนางมาแต่งงานได้อย่างไรอ่ะ นายมาเหนือเมฆ🌥️🌥️ ก็ไม่จีบจับแต่งเลย .. ดอกไม้ไม่มี บอกรักไม่ต้อง 555 😘😘

ทำไมให้ 3 ดาว 🌟🌟🌟
😒 นางเอกทุ่งลาเวนเดอร์เกิน นางเอก นางเอก ดีงามเกิน 555
😒 พระเอกก็นิ่งเกิน สงสัยค่าตัวแพง กว่าจะเล่นได้ก็ครึ่งเล่ม 2 ล่ะ
😒 ความไม่สมเหตุสมผลในการแต่งงาน .. นางเอกก็ยอม อืม อะไรอ่ะ
😒 พระเอกให้นางเอกเลิกทำงาน ทั้งที่นางเอกเป็นคนทุ่มเทกับงานมาก อยู่ดีปิดสวิทช์ สะอย่างนั้น เลิกอยู่บ้าน อ่ะ ปูพรมนางเอกมาอย่างดี สุดท้าย working women ของฉันกลายเป็นแม่บ้าน 🥲🥲

🤍 นิยายของเถ้าธูป นิยายสายขาว แค่ได้จับมือก็ดีใจล่ะ 555 ดังนั้นเยาวชนอ่านได้ ป้าแนะนำ 555 คุณจะได้พบความสละสลวยของภาษา กลิ่นอายสาวยุค 90 นางเอกสดใส ร่าเริงเบอร์ 5 😋😋 บ้านเรือนไทยบรรยากาศดี คุณย่าคุณยายที่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้ลูกหลาน อ้อไม่ลืมสมาคมคุณหญิงคุณนาย 555 หาเรื่องอื่นไม่มี ... หากคุณ OK กับสไตล์นี้ 🚩คุณไปต่อกับเถ้าธูปได้ มีนางเอกอีกหลายคนที่อยากให้คุณรู้จัก .. พระพาย .. แพง .. เอิง .. แวนด้า 💕 ..

✨ ดีใจที่ไม่ได้อ่านเล่มนี้เป็นเล่มแรก เพราะไม่อย่างนั้น ก็จะไม่ได้อ่าน หมอธีกับเอิง ใน "เล่ห์เอย..เล่ห์รัก" เรื่องนี้ love สุด💕 และอีกหลายเรื่อง... 🥰🥰

[Dew · Rating 3 out of 5]

��รื่องนี้ก็สนุกดีแหละ แต่ขัดใจนางเอกช่วงท้ายเรื่อง อะไรจะนางเอ๊ก-นางเอกขนาดนั้น คนเขาจะฆ่าหล่อน (พ่วงลูกในท้อง) เพื่อหวังชิงผัวก็ยังจะอภัยเขา แล้วยังบอกผัวไม่ให้เอาเรื่องซะอย่างนั้น ดีนะที่ผัวไม่บ้าจี้ไปด้วย

อินังฟ้านี่ก็หน้าด้านหน้าทน ผู้ชายเขาก็ไม่เคยให้ความหวังอะไรใดๆ ตัดรอนตรงๆ ก็หลายหน ยังจะดันทุรังเข้าข้างตัวเองว่าจะทำให้เขาหันมารักได้ทั้งๆ ที่เขาก็ปฏิเสธนางมาตั้งแต่เขายังโสดจนเขาแต่งเมีย อินี่ก็ยังจะไร้ยางอายตื๊อเขาอยู่นั่นแหละ แถมมีหน้าไปด่าเมียเขาอีกว่าโกหกว่าไม่รักผัว (ก็ตอนถูกถามนางก็ยังไม่รักผัวจริงๆ นี่หว่า แต่ยัยปรายก็ประสาทแ_ก เรื่องแบบนี้บอกให้เพื่อนสนิทรู้ไม่แปลก แต่กับคนอื่นจะไปบอกเขาทำม้ายยยย) โอ๊ย ขัดใจโว้ย!

ส่วนไอ้ท่านทูตอนุวัตินี่คือขอคำเดียว "เชี่ย" ค่ะ

[APAPANNEE S. · Rating 5 out of 5]

รอบที่สองจากที่เคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว

บอกได้คำเดียวว่าเรื่องนี้… ไม่รวยทำไม่ได้ 55555
พระเอกเรารวยมาก และทำได้ทุกอย่าง มีทุกอยาก เก่งทุกอย่าง อยากได้อะไรได้ แม้แต่ได้แต่งงานกับนางเอก

แต่มีอย่างเดียวที่นางกลัว คือกลัวนางเอกไม่รัก 55555

สนุกเรื่อยๆ ดีค่ะ ซาบซึ้งเรื่องความรักของครอบครัวด้วย

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

#รางวัลที่ปรารถนา
#เถ้าธูป


.........


ปราย-ปาณิสา/คุณกร-กรพรหม
เพียงแค่ได้เห็นปราย😍คุณกรก็ตกหลุมรักทันที💘แต่การจะทำให้ผู้หญิงที่มีเซนส์ความรักต่ำ มีปมเรื่องพ่อในใจ ไม่คิดแต่งงาน ตัดขาดผู้ชายทุกคนที่มาจีบ~มาตกลงปลงใจหลงรักเขานั้นไม่ง่าย จะใช้วิธีจีบแบบดาษดื่นคงไม่ได้ แล้วคุณกรจะทำอย่างไร…
----เวอร์ชั่นยกมาจากทวิตเตอร์ /ได้ทำเธรดเลยเหมือนได้เจอกับปรายและคุณกรอีกครั้ง เพิ่งรู้ตัวว่าคิดถึงแฮะ^^
///
รีวิวตอนนู้นน^0^

****** 7คำถาม ที่คนอ่านนิยายจบ พบบ่อยๆ (บ่อยเองเออเอง=_=)******

เรื่องที่อ่านจบ :"รางวัลที่ปรารถนา"ของ"เถ้าธูป"(อ่าน:21-22/11/2016)
#หมายเหตุ:พื้นเพคนอ่าน:นิยมแนวerotic18+จิตๆดาร์กๆฮาร์ดคอร์แต่จบดีค่ะ

ถาม:1.อ่านจบแล้วเป็นไงบ้างล่ะ?เอาจากใจจริงๆนะ
เฮ้อออออ..อยากจิบ้าาาา>○<ชอบมากกกกกกก~อาการหนักเลยค่ะ+0+~มันอื้ออึง~ท่วมท้น~ไปต่อไม่เป็น~อะไรๆหื่นๆจิตๆที่เคยชอบๆก็จืดสนิท~เหมือนหมดไฟในการอ่านเอาดื้อๆ~แต่ก็ดีใจสุดๆที่ได้อ่านเรื่องนี้!!มันสนุกคุ้มค่าจนวางไม่ลงจริงๆ~แบบเอาไปทำละครได้เลย~มีครบทุกรสทั้งฟิน.หวาน.เศร้า.ซึ้ง.ทึ่ง.หึง.หวง.น่ารัก+ข้อคิดการใช้ชีวิตมาเต็ม
อ่านแล้วไม่อยากจบ~ตกหลุมรักคุณกร♡ขั้นเพ้อ~ ปลื้มและอิจปราย^^ขั้นสุด~ชื่นชมคุณ"เถ้าธูป"ขั้นเทพ~♡๐♡100ดาวเอาไปค่ะ^^☆☆☆☆☆

ถาม:2.อย่าสปอยนะ!แต่เล่าคร่าวๆหน่อยสิ~ดราม่ามากมั้ย?
ดราม่าพอประมาณ..อารมณ์มันลงตัวเหมาะสมด้วยตัวของมันเอง..โยงใยเรื่องราวความรัก(แรกพบ)ของพระเอกคุณกรพรหม กับนางเอกปราย-ปาณิสา...ปลายเติบโตมากับคุณยายแม่ของเธอเสียไปตั้งแต่เธออายุ10ขวบ...ในวัยเด็กเธอมักจะมีเรื่องชกต่อยกับเพื่อนเพราะโดนเพื่อนล้อเสมอว่า"ลูกไม่มีพ่อ"..ท่ามกลางความรักความอบอุ่นของคุณยายภายในใจมีปมเรื่องพ่อที่เธอไม่เคยบอกใคร...เธอได้พบกับคุณกรในฐานะเพื่อนของอาจารย์; เจ้าของโรงแรม;ลูกค้าของบริษัท และลูกชายคนเดียวของคุณป้าที่รักแม่ของปรายเหมือนน้องสาวแท้ๆ...คุณกรตกหลุมรักปรายตั้งแต่แรกเห็นแต่ปรายไม่สนใจเค้าเลยด้วยซ้ำ...คุณกรหมายมั่นวางแผนจับปรายมาเป็นแม่ของลูกให้ได้...แต่การจะทำให้ผู้หญิงที่มีเซนส์ความรักต่ำเตี้ยเรี่ยดิน;ไม่คิดจะแต่งงาน ;ตัดขาดผู้ชายทุกคนที่มาจีบ~มารักเขา~มาเป็นแม่ของลูกเขา..ใช้วิธีจีบแบบดาษดื่นคงไม่ได้..จึงต้องใช้กลยุทธ์เล่ห์อุบายที่ไม่ธรรมดา^^(ต้องอ่านเองสนุกเองจริงๆนะ)

ถาม:3.พระเอกแซ่บป่าวจ๊ะ?..เหอะๆ
คุณกร:"ผมจำได้หมดทุกอย่างที่เกี่ยวกับคุณ นับตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน"
ปราย:"หวานจัง"
คุณกร:"ก็มันรักนี่นา"
คนอ่าน:+0+อร๊ายยยยยยยยสลบ~
คุณกรพรหม พิพัฒน์ชานันท์~พระเอกเรื่องนี้(อายุมากกว่าปราย3ปีราวๆ28-29)เป็นนักธุรกิจที่บริหารกิจการหลายสิ่งอย่างทั้งโรงแรม ร้านเพชร โรงเรียนสอนศิลปะการป้องกันตัวฯลฯคุณกรหน้านิ่ง เก่ง ฉลาด รู้ทันทุกคนในเรื่อง วางแผนทุกอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด เอาแต่ใจนิดๆแต่รักนางเอกมากกกกกกกกกกกกกกกกก^^หลงหัวปักหัวปำ รักมาตั้งแต่แรกเห็น เครซี่นางเอกแบบสุดๆ เน้นทำไม่เน้นพูดว่ารัก สุขุมแบบผู้ใหญ่ มีสายตามองแต่นางเอกคนเดียว คอยปกป้องดูแลนางเอกทุกสิ่งอย่าง ทำอะไรๆให้นางเอกหลายอย่างโดยไม่บอกเจ้าตัว มีผ้าเช็ดหน้าสแตนบายคอยเช็ดน้ำตาให้ตลอด หวานนนนนจัดๆ น่ารักสุดๆ หวงนางเอกเข้าขั้นพญาจงอางหวงไข่ มีฉายาเสือยิ้มยากหมายเลข1แต่มีรอยยิ้มให้นางเอกคนเดียว คุณสมบัติสามีแห่งชาติล้วนๆเกินคำว่าแซ่บไปไกลโพ้นค่ะ...(ได้พระเอกสุดที่รักในดวงใจเพิ่มมาอีกหนึ่ง~คนนี้รักมากกกก♡3♡)
ปราย:"ยิ้มเป็นด้วยเหรอคะ"
คุณกร:"ยิ้มให้คุณคนเดียว"......กรี๊ดดดดจะน่ารักไปไหนนักหนาคะ>○<♡

ถาม:4.นางเอกโอมั้ย?
ยิ่งกว่าโอค่ะ..นางเอกในสากลโลกนี้มีอะไรดีอะไรเด่นอะไรดัง(ยกเว้นขนาดหน้าอกนะ=_=)ห่อๆมัดๆรวมๆกันมาเป็นปราย ปาณิสานางเอกเรื่องนี้เลยค่ะ!!!!ปัง-ปัง-ปัง!!.ปรายเป็นครีเอทีฟและผกก.โฆษณาที่เก่งและเท่ห์มากๆ..คือสวยมากกกกจนใครๆตะลึง นิสัยดีมากกกกกกกจรรโลงโลกมากกกกกๆประดุจแม่พระขวัญใจมหาชนของหมู่มวลมนุษย์โลก ทั้งเด็ก สตรี คนชรา หนุ่มใหญ่ หนุ่มน้อย หนุ่มเหลือน้อยฯลฯคนขับแท็กซี่ก็ไม่เว้น..เรียกว่าผู้ชาย99%ในเรื่องรักเธอค่ะ...ส่วนอีก1%คือเกย์ซึ่งก็รักและเอ็นดูเธอเช่นกัน.(เหมาหมด)...เฮ้อ..บอร์นทูบีมาเป็นนางเอ๊กนางเอกโดยแท้หาที่ติไม่เจอค่ะ.....ปรายเติบโตมาอย่างสวยงามจากคำสอนของยายและไดอารี่ของแม่(ที่เขียนตอนอุ้มท้องเธอ)ปรายไม่เคยโกรธใคร มีน้ำใจ มีแต่รอยยิ้มและการให้อภัยแม้กระทั่งคนที่คิดร้ายคิดไม่ดีกับเธอ ปรายมองโลกในแง่บวกให้กำลังใจตัวเองไม่แค้นไม่เคือง...มีจริตแบบเป็นธรรมชาติอยู่ใกล้ใครคนนั้นก็รัก...สุดๆอ่ะค่ะ...อ่านแล้วแบบว่า..แม่คุณ!!!ประเสริฐกว่านี้มีอีกไหม!!..เป็นนางเอกที่ควรค่าแก่ความรักและควรค่าแก่การอิจสุดๆไปเลยค่ะ>○<♡
แต่ๆ...ปลายมีนิสัยหลอนๆแปลกๆจากปมในใจอย่างหนึ่งคือ..ถ้ารู้ว่ามีใครมาทำท่าจะจีบมารักฉันท์ชู้สาว(ซึ่งเยอะมากกกก)เธอจะถอยห่างและตัดขาดความสัมพันธ์คนคนนั้นในทุกกรณี..พี่เพื่อนน้องอาจารย์ก็ไม่เว้น...ซึ่งจุดนี้ทำให้ใครบางคนที่เด็ดขาด ชัดเจน เปิดเผย ไม่เคยหวั่นอะไร..กลัวมากกกกกกก=_=เลยต้องทำสงวนท่าที เก็บงำความในใจให้มิด จีบแบบไม่แสดงตัว อดทนไม่เอ่ยคำว่ารักออกไป..���ั้งที่มันมากมายจนแทบจะล้นใจ...ฮิ้วววววว^^

ถาม:5.หื่นมั้ย?
ลืมเรื่องนั้นไปเลยอ่ะค่ะ^0^(ลืมไปเลยว่าเคยหื่น)...นิยายที่เขียนดีๆ สำนวนลื่นไหล อารมณ์ถึง องค์ประกอบทุกอย่างลงตัวแบบนี้ ไม่ต้องหื่นกำเดาพุ่งก็ได้..แค่..คุณพระเอกใส่สร้อยเพชรให้นางเอก กับลมหายใจอุ่นๆรินรดใบหู;ตัดฉากเลิฟซีนเป็นเนื้อเพลงAngelของSarah McLachlanอีกต่างหาก(เพลงโปรด!!!♡0♡)พอเช้ามาจัดไข่ลวก4ฟองไข่ดาวเข้าไปอีก1แค่เนี้ย..อูยยย...แค่นั้นก็ฟินเตลิดเปิดเปิงไปไหนต่อไหนแล้วล่ะค่ะ>○<แอร๊ยยยยยย...

ถาม:6.จบดีชิมิ?
ดีมากกกก ถึง มากที่สุดค่ะ ถึงจะมีสูญเสียบางคนแต่ก็ได้เพิ่มมาอีกคน...ได้เห็นการแสดงความรักของ"พ่อ"ในรูปแบบของแต่ละคน.ซึ้งค่ะ☆ทั้งพ่อปราย,พ่อฟ้า;พ่อของพ่อปราย;พ่อของตะวันToTพ่อของลูกอลิซด้วย(อันนี้มาไวเคลมไว)...และโดยเฉพาะคุณพ่อของศิวะกร♡0♡เห่อลูกน่าร๊ากกกกมากกกกก..สุดท้ายแล้วการให้อภัยไม่แค้นเคืองเกลียดโกรธผูกพยาบาทคือสิ่งที่งดงามที่สุดของเรื่องเลยค่ะ...รักเรื่องนี้♡ขออัญเชิญไปเป็นเกียรติเป็นศรีอยู่ในshelfรักมากๆเลยค่ะ

ถาม:7.สุดท้ายอยากฝากอะไรถึงคนที่ยังไม่ได้อ่าน?

~เจ้าข้าเอ๊ยยย!!!!มีนิยายดีงามควรค่าแก่การอ่านที่สุดอยู่ตรงนี้อีก1เล่มเน้ออออ!!~:"รางวัลที่ปรารถนา"ของ"เถ้าธูป"!!!!สนุกเว่อร์วัง!!กรีดเลือดแนะนำเลยจ้ะ(เว่อร์ตลอด=_=*)...♡♡♡♡♡

[Oillio Pistawan · Rating 5 out of 5]

ซาบซึ้งใจค่ะ

[อ่านเรื่อยๆ มาเรียงๆ · Rating 3 out of 5]

รางวัลที่ปรารถนาเป็นนิยายเรื่องแรกของเถ้าธูป นักเขียนนิยายน้ำดีสายขาว เราได้อ่านนิยายของนักเขียนแล้วทุกเรื่อง สำหรับเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราชอบน้อยที่สุด รางวัลที่ปรารถนาเป็นนิยายที่เราอ่านครั้งแรกแล้วไม่ได้ชอบ ยิ่งอ่านเรื่องอื่นๆ ของนักเขียน อย่างเล่ห์เอย...เล่ห์รัก กับ รักเอย...รัก เราก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่สนุกเท่าไหร่

ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่เราหยิบมาอ่าน ก็ทำให้เข้าใจมากขึ้น การกลับมาอ่านครั้งนี้เรากลับชอบคาแรคเตอร์ความนิ่งของพระเอก เราชอบส่วนครึ่งแรกของเรื่องและรู้สึกว่าสนุก ส่วนครึ่งหลังนี่ มั่นใจว่าต่อให้กลับมาอ่านรอบที่สามก็คิดว่าคงไม่รู้สึกสนุกแน่ๆ เพราะมันจบดีเกินไป 55+

ด้วยเนื้อหาที่เล่าไว้ข้างต้น จะเห็นว่านางเอกเป็นคนมีปมเรื่องพ่อ ฝังใจเรื่องการรับผิดชอบลูกคนของเป็นพ่อเป็นแม่ แถมพ่อยังสั่งให้คนมาทำร้ายตัวเองอีก แต่สุดท้ายดันให้อภัยง่ายมาก โดนน้องสาวคนละสายเลือดสั่งให้มายิง ยังให้อภัยทั้งน้องสาวและคนยิง แบบว่าแม่พระชัดๆ พยายามจะเข้าใจว่านางเอกเป็นคนโกรธง่ายหายเร็ว แต่การไม่โกรธและไม่เอาเรื่องขนาดนี้ เรารู้สึกน้ำเน่ามากเลย รับไม่ไหวกับการให้อภัยอย่างไม่ลืมหูลืมตา 55+

การที่ได้อ่านทุกเรื่องของเถ้าธูป ยังทำให้เราเห็นถึงความคล้ายกันบางอย่าง คาแรตเตอร์นางเอกของเถ้าธูปนี่จะคล้ายๆ กันหมด เป็นคนเก่ง สวย สดใส ฉลาด มองโลกในแง่ดี ทำงานสายอาร์ต มีปมบางอย่าง โทนจะคล้ายๆ แบบนี้หมด เนื้อเรื่องก็จะมาในแนวนางเอกเป็นลูกคนรวย คนมีเชื้อสายหรือผู้ดีเก่า ส่วนพระเอกก็รวยมากจากธุรกิจของครอบครัว เนื้อเรื่องต้องมีบางอย่างเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส รวมไปถึงสถานการณ์ที่ทำให้เราคุ้นเคย อย่างฉากในเรื่องรางวัลที่ปรารถนาที่นางเอกจะข้ามไปนั่งเบาะหน้ากับคู่กับคนขับ เพราะถามอะไรแล้วคนขับรถไม่บอก เราจะเห็นฉากคล้ายๆ กันนี้ในเรื่อง จันทร์เจ้าเอ๋ย เป็นต้น

โดยส่วนตัว ผลงานของเถ้าธูปที่ชอบที่สุดจะเป็นเรื่องเล่ห์เล่ห์เอย...เล่ห์รัก ปมมันชัด การกระทำของตัวละครสมเหตุสมผล ตอนจบถูกใจ สมกับปมที่วางไว้ค่ะ

งานของเถ้าธูปนี่จะมีแฟนคลับที่รักงานของนักเขียนอย่างเหนียวแน่น เคยเห็นบางคนบอกว่างานเถ้าธูปสนุกทุกเรื่อง เพราะฉะนั้นเราก็ #แนะนำ อ่านค่ะ บางเรื่องเราไม่ชอบ คนอื่นอาจชอบกับนิยายที่มีตอนจบแบบเมตตาธรรมค้ำจุนโลกอะไรแบบนี้ ลางเนื้อลางยาค่ะ เพราะยังไงภาษาหรือสำนวนก็ไม่ได้แย่ ลองหามาอ่านกันดูนะคะ

[Kamon SecondAccount · Rating 4 out of 5]

เรื่องรักระหว่างครีเอทีฟสาวกับนักธุรกิจหนุ่ม
.
'ปาณิศา' เป็นนักโฆษณาที่มีทั้งฝีมือและความงาม หนุ่มรอบข้างแทบทุกคนแอบชอบเธอแต่ถูกวางในฐานะรุ่นพี่บ้างเพื่อนสนิทบ้าง ไม่มีใครฝ่าข้ามหัวใจด้านชากับเพศตรงข้ามที่เกิดจากการเป็นเด็กที่พ่อไม่ต้องการของเธอไปได้ จนกระทั่งเธอได้พบกับ 'กรพรหม' หนุ่มนักธุรกิจเปี่ยมความสามารถที่รุกคืบจีบสาวด้วยมาดนิ่ง ใช้สภาพแวดล้อมพาตัวไปใกล้ชิดสาวเจ้าทีละนิดและสุดท้ายก็คว้ามาเป็นภรรยาเอาไว้ก่อน แล้วค่อยรอให้เธอเปิดใจ
.
พล็อตรักของคู่เอกไม่มีอะไรมาก แต่ออกแบบตัวละครและฉากให้อ่านแล้วรู้สึกเอาใจช่วยได้สบายมาก อย่างแรกคือตัวละครเป็นคนธรรมดาที่มุ่งมั่นทำงานและเก่งในงานของตน ไม่ได้คิดแต่เรื่องหาแฟนเป็นหลัก แค่นี้ก็ทำให้เรื่องนี้ได้คะแนนความเป็นนิยายน้ำดีไปโขแล้ว แถมนิสัยตัวละครก็น้ำดีมาก นางเอกไม่สนใจจดจำพระเอกด้วยซ้ำในตอนแรก (ทั้งที่ในเรื่องบรรยายว่าเขาหล่อและรวยมาก ฯลฯ) ส่วนพระเอกนี่พอชอบนางเอกก็รุกแบบมีเหตุผล คอยห่วงใยดูแล จนหลอกแต่งงานด้วยก็ยังไม่รีบเคลมสิทธิ์ในห้องหอ อุตส่าห์รอความรักสุกงอมก่อน ตัวละครที่ดูดีและมีสภาพแวดล้อมเอื้อให้ลงเอยกันแบบนี้ทำให้ฟินกับความรักของตัวเอกได้มาก
.
นอกจากนี้ ยังมีพล็อตย่อยยิบมากมายทำให้นิยายหนาขนาดนี้อ่านเพลิน น่าติดตามตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของพ่อที่แท้จริงของนางเอก ท่านทูตอนุวัติที่เกือบทำร้ายลูกตัวเองเพื่อลูกบุญธรรมไปแล้ว เรื่องของฤทัยชนก..นางอิจฉาที่แอบมีพล็อตพ่อ-ลูกของตัวเองเป็นกิมมิคในตอนท้าย หรือพล็อตรักของคู่รอง พล็อตเด็กน้อยน่ารักที่จบเศร้า ฯลฯ แน่นอนว่าคนแต่งไม่ได้ใจร้าย ทุกเรื่องคลี่คลายออกมาสวยๆ ไม่ดราม่า(มากเกิน)
.
จุดที่อ่านแล้วตะหงิดบ้างบางครั้งคือความซื่อบื้อของนางเอกที่ดูจะไม่รู้ตัวเลยว่าโดนจีบ โดนพระเอกหลอกให้แต่งงานด้วยก็ยังเฉยๆ ไม่มีความสะท้านหวั่นไหวคิดมากแบบผู้หญิงสักนิด อ่านแล้วผิดวิสัยธรรมชาติของเพศหญิงไปเยอะ
.
รองมาคือเรื่องของนางอิจฉากับครอบครัวที่หมายมั่นปั้นมือให้ฤทัยชนกแต่งกับพระเอก ทั้งที่เขาไม่เคยสนิทสนมด้วย ไม่ได้ไปมาหาสู่หรือนับฤทัยชนกเป็นน้องด้วยซ้ำ แต่หลายฉากที่ทางฝ่ายหญิงใช้ความสัมพันธุ์รุ่นพ่อมาอ้างแบบมั่นใจมาก..ในหลายฉาก ที่อ่านเจอทีไรก็รู้สึกว่าเกินไปป่ะ ฤทัยชนกดูเอ้อระเหยมากกับการจับพระเอกในช่วงแรก ปกติผู้หญิงถ้าปักธงไว้แล้ว(แถมฝ่ายชายยังไม่แสดงท่าทีว่ามีใจด้วย) เธอจะต้องยิ่งหวงยิ่งสอดส่องป้องกันคู่แข่ง ���ทัยชนกในเรื่องนี้กลับลอยเฉิบไปเที่ยวโน่นนี่ อ่านแล้วงงๆ กับนางอิจฉาเรื่องนี้มาก
.
โดยรวมแล้ว ตัวละครและพล็อตย่อยรวมกันอ่านสนุกและฟินดีค่ะ แต่ยังมีบางอย่างที่มีความโลกสวยไปหน่อย ถึงจะใส่ประเด็นครอบครัวมาบ้างก็เลยไม่ได้ทำให้เรื่องเครียด ออกแนวสอนใจเบาๆ มากกว่า

[Afternoon · Rating 3 out of 5]

ผลงานเรื่องแรกของเถ้าธูป แต่เรากลับคว้ามาอ่านเป็นเรื่องสุดท้าย ขอให้สามดาวกับเรื่องนี้ อ่านได้เรื่อยๆมาเรียงๆ นางเอกยังคงวิ่งอยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์ตามสไตล์ เรื่องนี้ดูจะโฟกัสที่ตัวนางเอกเป็นหลัก ทั้งประเด็นเรื่องครอบครัว และชีวิตนาง ปัญหาทุกอย่างมาไว เคลมไวมาก ชอบตอนท้ายๆตั้งแต่พระนางเค้ารู้ตัวว่ารักกัน แต่แอบเสียดายน้องตะวัน ฮือๆ.... ขอเรื่องให้ขุ่นพ่อน้องสักเรื่องเหอะ สงสารฮีมาก...

[Phenphan Punlertwongsakul · Rating 5 out of 5]

คือ...ดีงามสุดๆ

[Nattapan · Rating 2 out of 5]

2.5 stars. Another easy read book with very simple plot.