O Παλαμάς μπόρεσε να εκφράσει στο έργο του την αγωνία για τη ζωή του Έθνους. Παθιασμένα Έλληνας, πονούσε κι αισθανόταν την Ελλάδα, αντιλαμβάνονταν το χρέος του. Η Ελλάδα που επιτέλους έγινε κράτος, δεν έπρεπε να χαθεί, έρμαιο στα χέρια αρχαιομανών, έπρεπε να συνδεθεί με την παράδοση, με την αρχαία σοφία της, με τη βυζαντινή μεγαλοπρέπειά της. Παράλληλα όμως πολλές φορές χαμηλώνει τη φωνή του για να διοχετεύσει τη νοσταλγία για τη παιδική του ζωή και τη θλίψη για τις οικογενειακές συμφορές.
Kostis Palamas (Greek: Κωστής Παλαμάς) was a Greek poet who wrote the words to the Olympic Hymn. He was a central figure of the Greek literary generation of the 1880s and one of the cofounders of the so-called New Athenian School (or Palamian School, or Second Athenian School) along with Georgios Drosinis, Nikos Kampas, Ioannis Polemis.
Κάποια ενδιαφέρον κάποια αδιάφορα. Αλλά ας αφήσω ένα από τα αγαπημένα εδώ και ας το αφήσουμε εκεί.
" Μ'εσένα το ξανάνιωμα του κόσμου ν'αρχινάη, Του κόσμου το ξανάνιωμα μ'εσέ να παίρνη τέλος. Που να τη βρω και σαν τη βρω, που να την καταλάβω Της καλλονής σου τη ψυχή, ναέ, και της ψυχής σου Το μυστικό πως να το πιω, τι δάχτυλα, ποια χέρια Θα μου το παίξουνε, και ποια πνοή θα μου κυλήση Το μυστικό σου μέσα μου σαν ροδοκόκκινο αίμα Για να το κάμω λάλημα, που να τ'αξίζη εσένα; "
Εγώ διάβασα το βιβλίο "Τα καλύτερα ποιήματα". Πιστεύω μυήθηκα στον τρόπο του Παλαμά, κάτι που ήταν ο στόχος μου.. Τα ποιήματα του έμοιαζαν σαν περιγραφικές ιστορίες με συχνές ομοιοκαταληξίες.