สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน

สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน

by วินทร์ เลียววาริณ

"มิติใหม่ของงานเขียนร่วมสมัย... สื่อเรื่องราวและความคิดที่ซับซ้อนลึกซึ้ง"

หนึ่งในหนังสือดี 100 เล่มที่เด็กและเยาวชนควรอ่านจากสกว.

เรื่องสั้นบางเรื่องได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น เวียดนาม

"The originality of his style, language and subject matter
make his work refreshingly different." The Nation

"สร้างสรรค์เนื้อหาและรูปแบบโดยชัดเจน" ชัยสิริ สมุทวณิช

Genres: Fiction, Short Stories, Novels

352 pages, Paperback

First published January 1, 1999

About the author

วินทร์ เลียววาริณ เกิดปี พ.ศ. 2499 ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เดิมชื่อ สมวินทร์ เลี้ยววาริณ ต่อมาเปลี่ยนชื่อตัวเป็น วินทร์ เป็นนักเขียนที่ได้รับ รางวัลซีไรต์ ถึง 2 ครั้ง คือ เมื่อปี พ.ศ. 2540 (ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน) และเมื่อปี พ.ศ. 2542 (สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน) โดยก่อนหน้าที่จะมาเป็นนักเขียน เขาทำงานด้านออกแบบมาก่อน คือเป็นสถาปนิก นักตกแต่งภายใน นักออกแบบกราฟิก และนักโฆษณา

Reviews

[ดินสอ สีไม้ · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องสั้นที่ตบตีอารมณ์คนอ่านให้โลดขึ้นลิ่วลงตามแต่ผู้เขียนจะบัญชาเลยค่ะ
ที่สุด (เกือบ) ทุกเรื่องจริงๆ
(ยกเว้นเรื่องแรกไว้เรื่องนึง ไม่ชอบแนวนี้ค่ะ
จอดอยู่ที่เรื่องแรกนานมาก แต่พอผ่านแล้วฉลุยค่ะ)

[Mook Woramon · Rating 5 out of 5]

ผ่านไปยี่สิบปี รวมเรื่องสั้นเล่มนี้ยังร่วมสมัย รู้สึกเหมือนเรื่องที่แต่งในช่วงปีนี้ยังไงยังงั้น กราบในความสามารถของผู้เขียน

เล่มนี้จะว่าไปไม่เชิงรวมเรื่องสั้นอย่างเดียว มีทั้งบทความ ข้อเท็จจริง บทวิเคราะห์จักรวาล ศาสนา การเมืองและมนุษย์ กระตุ้นให้เราครุ่นคิดตาม
ผ่านมานานแค่ไหน การเมืองและอำนาจไม่เคยเปลี่ยนบท เปลี่ยนแค่ตัวผู้เล่นที่ล้มหายตายจากไป
ที่จริงแล้วอาจเป็นเพราะสันดานและสัญชาตญาณมนุษย์ไม่เคยเปลี่ยนทุกคนต่างล้วนเอาตัวรอดแค่เพิ่มความซับซ้อนมากขึ้นซักหน่อย

[Muggle Mat · Rating 5 out of 5]

เหมือนได้อ่านงานวิทยาศาสตร์ ปรัชญา วิชาสังคมที่รวมตัวได้อย่างกลมกลืน แตกแยกเป็นเรื่องย่อยแต่ละเรื่อง แต่กำลังพูดถึงเรื่องเดียวกัน

[Pimsmmy Jitrawishwesh · Rating 5 out of 5]

ชอบเทคนิคการเล่าเรื่องของคุณวินทร์ในบทความและเรื่องสั้นที่ถูกมัดรวมมาเป็นหนังสือสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคนค่ะ เนื้อหาในเรื่องต่างๆอ่านแล้วได้สาระความรู้เรื่องรอบตัวต่างๆมากมายคือถูกนำมายำกับเรื่องแต่งได้ลงตัว และเมื่อเทียบกับงานเขียนของคุณวินนทร์ในปัจจุบันแล้วก็ยิ่งพบว่า นักเขียนคนนี้ยังคงสาระประโยชน์ให้นักอ่านได้เสพกันอยู่ ชอบค่ะอ่านไปได้สาระ ทั้งการเมือง วิทยาศาสตร์ ปรัชญา ศาสนา กำเนิดของโลก ความเชื่อของคนบางกลุ่ม หรือแม้กระทั่งหลักทางการตลาดก็ยังมี สาระเล็กน้อยนี่แล่ะมันคือสเน่ห์ที่ผู้เขียนมอบให้ผู้อ่านโดยเฉพาะ

[Pairash Pleanmalai · Rating 4 out of 5]

เอากลับมาอ่านอีกครั้ง จำไม่ได้ว่าซื้อมาสมัยวัยเรียนหนังสือ ตอนนั้นอ่านก็ว่าดี แต่เข้าใจยากอยู่
แต่คราวนี้ให้ความรู้สึกว่า มันลึกซึ้งกว่าที่คิด สมกับรางวัลที่ได้รับ

[Kullaphut Sene · Rating 4 out of 5]

ในแวดวงวรรณกรรม เรื่องของ "คน" เป็นสิ่งที่ถูกนำมาเขียนมากที่สุด
ทั้งนี้ไม่ว่าจะทางตรงและทางอ้อม เรื่องอะไรที่เกี่ยวข้องกับคนก็เลย
มีจำนวนมากทั้งปริมาณและคุณภาพ "สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน"
ของวินทร์ เลียววาริณ กลายเป็นหนึ่งในงานเขียนที่พูดถึงเรื่องของ "คน"
หากเรามองข้ามความโด่งดังของตราสัญลักษณ์การได้รับรางวัล
ที่มีชื่อเสียง ที่สำนักพิมพ์ปั๊มอยู่ที่หน้าปก ว่า "ซีไรต์" แล้วละมาพิจารณา
เนื้อหาของเรื่องสั้นกว่าสิบเรื่องที่บรรจุอยู่ภายในแล้ว การนำความเป็น "คน"
มาจับเพื่อเรียงร้อยเรื่องราว นับว่ามีความน่าสนใจอยู่ไม่น้อย เนื่องจาก
รูปแบบของการนำเสนอที่แปลก และแตกต่างจากขนบเดิมของวรรณกรรม
ทำให้เรื่องสั้นในเล่มมีความหลากหลาย ทั้งในแง่ของเทคนิคการนำเสนอ
และมุมมองที่ช่วยเปิดโลกทัศน์และช่วยให้เข้าใจสภาพของความแตกต่าง
ที่มีกันอยู่ในความคิดของ "คน" ทุกคน "คน" ที่ต้อง กิน ต้องขี้ (อยาก)ต้องปี้ และต้องนอน ซึ่งเรื่องสั้นในเล่มบรรจุมุมมองใหม่ๆเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้
และแน่นอน หากหลุดพ้นค่านิยมของการอ่านหนังสือรางวัลออกไป
สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน อาจมีอะไรที่มากไปกว่า "หนังสือได้รับรางวัลซีไรต์"
ซึ่งสิ่งนี้จะไม่สามารถรับรู้ได้เลย...
หากปราศจากการพลิกหน้าหนังสือเล่มนี้อ่าน

[Tassanee · Rating 5 out of 5]

รักหนังสือเล่มนี้มาก อ่านแล้วได้อะไรจากหนังสือเล่มนี้เยอะ รู้สึกว่าได้มอง"คน"ในรูปแบบที่เราไม่เคยมอง บางครั้งเรื่องเหล่านี้ก็น่าหัวเราะ บางครั้งก็น่าสังเวช แต่ทั้งหมดคือเรื่องราวความเป็นจริงของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "คน" ถือเป็นหนังสือดีที่ควรค่าแก่การอ่านยิ่ง

[Nuttawat Kalapat · Rating 5 out of 5]

สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า คน
ผู้เขียน : วินทร์ เลียววาริณทร์
.
การันตี รางวัล ซีไรท์
.
คนอายุ 20 ขึ้นไป อย่างผม อย่างน้อยๆ ก็คงต้องรู้จักชื่อเสียง เคยได้ยินชื่อนักเขียนคนนี้มาบ้าง และ คงต้องเคยเห็นผ่านๆ ตา บ้างแหละ ถ้าให้พูดตรงๆ จากที่สมัยก่อนเคยอ่านงานนนักเขียนท่านนี้ ต้องบอกว่า "ชอบ" เล่มนี้มากที่สุดครับ
.
เพราะอะไร ก็คงต้องบอกว่า มันได้ทั้งความบันเทิง และ ความรู้ครับ และ สิ่งที่หนังสือ ให้คุณค่ากับเรามากที่สุดคืออ การจุดประเด็น เรื่องราว ให้เราอยากไปคิดต่อ ดูต่อ หรือศึกษาต่อเพิ่มเติม ไปแบบไม่จบไม่สิ้น
.
หนังสือมีการเล่าเรื่องหลายมุม ครับ ทั้ง ศิลปะ ประวัติศาสตร์ ปรัชญา พระธรรม ข้อคิด การเมือง สันดานมนุษย์ อารมณ์ตอนอ่านจบมันจึงหลากหลายมาก
.
จะไม่บอกว่ามีบทความหรือ เรื่องสั้นอะไรบ้างนะครับอยากให้ไปสัมผัสเอง
ภาษาอ่าน การเล่าดี อ่านเพลิน แฝงข้อคิดเสมอ
.
คุณจะเจอกับ
เทคนิค การเล่าชั้นเซียน
เทคนิค การเล่าให้คนตั้งคำถามกับตนเอง
เทคนิค การเล่าแบบบทความสั้น 17 บท กับเรื่องสั้นอีก 17 เรื่อง ตัดสลับกันสอดดคล้องกันเป็นคู่
.

.
ความเห็น
- ความเจ๋งคือ ผู้เขียนพยายามเล่าเรื่องคนโดยใช้หลักวิชาประสาทวิทยา ซึ่ง แน่นอน ตอนเขียนสมัยปี 2542 สมัยที่ คนไทยแทบไม่รู้เกี่ยวกับเรืื่องแขนงนี้เลย มันล้ำมากๆ ครับ
- เราสามารถลิงโลด อินไปกับเรื่องราวรวดเร็ว ตามผู้เขียนจะบรรชาเลยครับ
- สมัยนั้นคงล้ำ น่าดูในการเขียนแนวนี้
- ผู้เขียนพยายามให้ความรู้กับเราแบบไม่กั๊ก ย่อยง่าย
-
-
9.5/10 ชอบครับ

[Fox Meemuk · Rating 4 out of 5]

ผู้เขียนนำเสนอเรื่องราวสมมติ ในหลากหลายแง่มุม ซึ่งบางเรื่องก็ถ่ายทอดอย่าง หม่นหมอง สิ้นหวัง รุนแรง มืดมน ฉ้อฉล โดยล้วนแต่เป็นเรื่องที่มีอยู่จริงถึงแม้จะเป็นเรื่องแต่งก็ตาม เรื่องราวของตัวละครในงานเขียนจะมีมิติที่หลากหลายเสมอ เป็นการยกตัวอย่างความเป็นมนุษย์ได้เป็นอย่างดี เพราะเป็นพฤติกรรมของคนจริงๆ

ในแต่ละเรื่อง จะมีข้อให้เราขบคิดอยู่เสมอ เนื้อหาหักมุมที่เป็นเอกลักษณ์ของผู้เขียน ชวนให้เราต้องตื่นตัวและคิดตามตลอด อดคิดไม่ได้ว่า หากเป็นเรา เราจะตัดสินใจแบบนั้นหรือไม่ สุดท้ายแล้วเนื้อหา ก็ทำให้เราเข้าใจ คน มากขึ้น เข้าใจในความหลากหลาย ยอมรับ ว่าเราเปลี่ยนคนอื่นไม่ได้ ไม่มีใครทำให้เราเปลี่ยนความเป็นเราได้ การตัดสินใจของแต่ละคนเกิดจากประสบการณ์ส่วนตัวของตน ไม่มีถูก/ผิด เพราะสุดท้ายก็ต้องรับผลนั้นด้วยตัวเอง

[Fon Lertviriyavanich · Rating 5 out of 5]

เคยอ่านหนังสือเล่มนี้้เมื่อหลายปีมาแล้ว จำได้ว่าสนุกดีแต่จำอะไรไม่ค่อยได้มากนักเพราะอาจจะอายุน้อยเกินไป มาตอนนี้ผ่านอะไรเพิ่มขึ้นมาพอสมควร อ่านแล้วก็เข้าใจโลกมากขึ้น มีเรื่องหลายเรื่องที่เราไม่ได้คิดถึง เพราะอาจจะโชคดีที่เกิดมาชีวิตไม่ได้ลำบากมากขนาดนั้น แต่ทุกสิ่งที่อาจารย์วินเขียนมาทำให้รู้สึกบางอารมณ์ที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนได้อย่างซึ้งใจ แล้วก็มีเรื่องบางเรื่องที่ทำให้นึกถึงอดีตถึงขนาดขนลุก

เป็นหนังสือที่ดีมากๆค่ะ สมกับเป็นหนังสือที่หลายสำนักแนะนำต้องอ่าน

[Ordinary in the biggest world · Rating 5 out of 5]

ซีไรต์อีกเรื่องของคุณอาวินทร์ที่อ่านแล้วอิน ทั่งๆ ที่เป็นเรื่องสั้นแนวทดลองหลายๆ เรื่องปนกัน อ่านแล้วเข้าใจ “คน” มากขึ้นตามชื่อหนังสือและเป็นอีกเรื่องที่หยิบมาอ่านบ่อย ๆ ได้ตลอด

Another favorite book that made you understand: Human. This book had 17 short stories inside, differences theme and emotion.

[Nichada · Rating 4 out of 5]

วิธีเล่าน่าสนใจ จี๊ดเป็นพักๆ จอดเป็นพักๆ แล้วอ่านต่อ มีเรื่องที่ชอบมากๆ หลายเรื่อง บางเรื่องอ่านแล้วความรู้สึกแยกเป็น เนื้อหา กับ วิธีเล่า บางเรื่องชอบเนื้อหา แต่วิธีเล่าทำให้อ่านไม่ละเอียดก็มี

[Renata7th · Rating 4 out of 5]

ชอบมาก มันเป็นบทความสลับกับเรื่องสั้น ตามชื่อเรื่องเลย
อ่านแล้วได้มองคนในหลายๆแบบดี ถ้าชอบหาอะไรมาคิดเล่นๆแนะนำเลยนะ

[Boom Panlar · Rating 4 out of 5]

ชอบบบบบ

[Atsada · Rating 5 out of 5]

โดนใจสุด ๆ

[Dathinee Niwasprakrit · Rating 5 out of 5]

good to read :D

[Nik Nattawat · Rating 5 out of 5]

My all time favorite. Can i give it a 6th star

[Whale Read · Rating 4 out of 5]

อ่านนานมากแล้ว จำไม่ได้ว่ารายละเอียดยังไง
แต่จำความรู้สึกได้ว่าอึ้งกับ "เทคนิก" การเขียน

ไว้จะกลับไปอ่านอีกรอบ

[nana🐱 · Rating 4 out of 5]

อ่านนานแล้วจำไม่ค่อยได้ แต่มีเรื่องสั้นเรื่องนึงสะเทือนใจมาก เป็นเล่มที่สะท้อนคำว่าคนได้หลายรูปแบบจริง ๆ

[กำพล สนธิเณร · Rating 4 out of 5]

หนังสือเป็นบทความสลับกับเรื่องสั้น บทความให้ความรู้ทั้งด้านวิทยาศาสตร์และจิตวิญญาณ เรื่องสั้นเขียนโดยใช้บทความเป็นแนวคิดของเรื่อง รวมทุกสิ่งที่เรียกว่ามนุษย์ และทำให้มองโลกแบบองค์รวม

[Wuttipol✨ · Rating 1 out of 5]

งานเขียนทดลองที่ไม่สำเร็จ อย่าเอามาอวด

[Sahathust Num · Rating 5 out of 5]

ผู้เขียนเข้าใจในแง่มมุมของคนได้ดีมาก ช่างสังเกตในเล่ม ประกอบด้วยเนื้อหาแบบ Fiction/NonFiction สลับกันไปมา แหวกแนวจริงๆ

[Zeal Chaiwut Chaianuchittrakul · Rating 4 out of 5]

สนุกในแต่ละมุมมองของแต่ละบทที่ผู้เขียนแยกเอาไว้
แต่ทว่าบางเรื่องผมไม่ชอบวิธีการตัดจบแล้วปล่อยให้คิดต่อ

บทความส่วนใหญ่อาจจะเป็นเพราะว่าหนังสือเขียนขึ้นมานานพอสมควรแล้ว
ผมเคยอ่านเรื่องแนวคิดคล้ายๆกันบ้างแล้วทำให้ไม่ค่อยแปลกใจหรือสนุกกับมันได้เท่าไร
แต่ผมก็ยังถือว่าเป็นหนังสือที่ดีเล่มหนึ่งเช่นกันจึงให้ สี่ดาวครับ

[Koontarnka sangmaneechod]

hhhhhh

[Kit · Rating 4 out of 5]

ชอบ "คำสารภาพของช้างเท้าหลัง"

[Komkrich Nakpant]

จะทำการบ้านครับ

[Sarawut Watpana · Rating 5 out of 5]

ไม่ใช่งานสมบูรณ์แบบผมอ่านแล้วติดใจตั้งแต่เกือบยี่สิบปีก่อนตอนที่หนังสือเล่มนี้ได้รางวัลครั้งแรก หยิบมาอ่านอีกครั้งหวนรำลึกทำให้อยากเขียนถึงและแนะนำให้เด็กรุ่นใหม่ได้อ่านกัน

[Muslinn · Rating 4 out of 5]

ให้อารมณ์อ่านบทตรวจเอกสารของงานวิจัยหนึ่ง บอกเล่าถึงคำว่า คน และตัวแปรต่างๆ แปลกแต่อ่านง่าย จับต้องได้

[Trom]

good

[เสฎฐวุฒิ อินอุ่นโชติ]

good