คดีผีนางตะเคียน

พุ่มรัก พานสิงห์ #2

by วินทร์ เลียววาริณ

รวมเรื่องสั้นรหัสคดีชุด เสี่ยวนักสืบ 2

รหัสคดีสืบสวนสอบสวน โดยนักสืบลูกทุ่ง พุ่มรัก พานสิงห์
นักสืบแบบไทย ๆ คนใหม่ที่ไม่เหมือนนักสืบคนใดในโลก
เขานิยมสวมเสื้อผ้าฉูดฉาด โกรกสีเส้นผมแปล็บแปร๋น
พวงมาลัยเต็มคอ หน้าตาก็พอหล่ออยู่ในมาตรฐานไทยปนลาว
เขาสืบเก่งหรือเปล่า ไม่รู้ แต่ที่แน่ ๆ คือน้ำเสียงเขาดีทีเดียว
ใช่! พุ่มรัก พานสิงห์เป็นนักร้อง ชอบกินลาบ ข้าวเหนียว ส้มตำ แจ่ว เช่นเดียวกับอาหาร สไตล์การสอบสวนของเขาเป็นแบบ

'แซบอีหลี-ดีลิเฌียส'

Genres: Mystery, Fiction, Detective

224 pages, Paperback

First published January 1, 2004

About the author

วินทร์ เลียววาริณ เกิดปี พ.ศ. 2499 ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เดิมชื่อ สมวินทร์ เลี้ยววาริณ ต่อมาเปลี่ยนชื่อตัวเป็น วินทร์ เป็นนักเขียนที่ได้รับ รางวัลซีไรต์ ถึง 2 ครั้ง คือ เมื่อปี พ.ศ. 2540 (ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน) และเมื่อปี พ.ศ. 2542 (สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน) โดยก่อนหน้าที่จะมาเป็นนักเขียน เขาทำงานด้านออกแบบมาก่อน คือเป็นสถาปนิก นักตกแต่งภายใน นักออกแบบกราฟิก และนักโฆษณา

Reviews

[Woradorn · Rating 5 out of 5]

คดีผีนางตะเคียนเล่มนี้เป็นรวมเรื่องสั้น
.
เนื้อเรื่องลงตัวมาก ทั้งความกวนที่พอดีของพุ่มรัก และพลอตเรื่องที่โดนใจอย่าง คดีคู่-คู่คดี กับ 5 คดีอีนุงตุงนัง ที่มีการเล่าถึงเรื่องราวในอดีตของพุ่มรัก กับ เพื่อนตำรวจ สามิต 14 และ การพบกันครั้งแรกของ พุ่มรัก กับ เฉ เมืองดอน ที่จะมาเป็นผู้ช่วยคนสำคัญในการสืบคดีต่อๆไป
.
และแน่นอนรูปคดีที่เบื้องหลังสอดแทรกไปด้วยความบิดเบี้ยวของสังคม ยังคงสะท้อนออกมาให้เห็นในงานเขียนชิ้นนี้ของ คุณวินทร์ เช่นกัน
.

[Pat Jungle · Rating 5 out of 5]

ไอ้เสี่ยวว!!
คือ คำอธิบาย
ของสิ่งมีชีวิตที่ชื่อ
'พุ่มรัก พานสิงห์'

แวบแรก ที่เห็น Serie หนังสือชุดนี้ ในร้านนายอินทร์
ผมรู้สึกว่า มันคงจะไม่สนุกซะเท่าไหร่ แค่หน้าปก ก็ดูแก่ และโครตเชย
แต่เมื่อได้เปิดอ่าน กลับพบว่า
ไอ้ห่าเอ้ย นี่มันแนว ' เรื่องสั้นหักมุมจบ' ที่ผมชอบเลยนี่หว่า

แม้ว่าเล่มหนังสือ จะกล่าวว่า เป็นแนว'รหัสคดี' ซึ่งก็ถูกต้องตามนั้น
แต่ !!!
ถ้าคุณอ่านไปเรื่อยๆ คุณจะพบว่า เนื้อเรื่องแต่ละบท มันไม่ได้เชื่อมโยงหรือเกี่ยวข้องกัน
ดังนั้น คุณจึงสามารถอ่านข้ามคดีได้ เพราะ แท้จริงแล้ว มันคือ
เรื่องสั้นหักมุมจบ ในรูปแบบนิยายสืบสวน สอบสวนนั่นเอง!!!

ส่วนเรื่องของกลิ่นอาย ที่ชัดๆ และขาดไม่ได้เลย ก็คือ 'การสะท้อนสังคม'
เป็นหนึ่งในสิ่งที่ อาวินทร์ ถนัดที่สุด ในการบรรยายอย่างแอบแฝงและแนบเนียน ซึ่งผมก็ชอบอ่านมากๆ
เพราะ มันชี้ให้เห็นถึง ด้านมืดของคน
ตั้งคำถาม ต่อเรื่องที่ยากจะตอบ
-อะไรถูก?
-อะไรผิด?
-การทำอย่างนี้ แบบนี้ มันสมควรจริงๆหรอ?
-คุณจะเลือกอะไร ระหว่าง ศีลธรรม กับ กฏหมาย?
-กระบวนการยุติธรรม หรือ ความรู้สึก (ความรัก ความไม่รัก)
-อิสรภาพ หรือ ความรัก?
-คุณจะความตายไหม ถ้าร่างกายของคุณ ไม่สามารถทำอะไรสนุกๆ ได้เหมือนอย่างที่เคยเป็น ?

ซึ่งการตั้งคำถาม เหล่านี้เอง ที่จะนำมาสู่ กระบวนการคิดต่อยอดของ เราๆ (ผู้อ่านทั้งหลาย)
มันทำให้เราได้
สังเกคุ
คิด
และวิเคราะห์ อย่างแท้จริง

ขอบคุณ ไอ้เสี่ยว
ที่ชี้ทางสว่างให้ผม
เพื่อตามค้นหา "ร้านส้มตำอร่อยๆ"555

[Pimsmmy Jitrawishwesh · Rating 4 out of 5]

เล่มที่2นี้ สนุกมากค่ะ คือ พุ่มรักยังคงฮา มีมุกขำขัน สไตล์ลูงทุ่ง ดีกรีความช่างสังเกตและวิเคราะห์ของพุ่มรักนี่ ยังแซ่บเหมือนเดิม ความรู้สาระสอดแทรกยังมีให้เห็นบ่อยๆ
ส่วนที่ชอบคือ เล่มนี้มีคดีที่หลากหลาย ถึงแม้คดีบางเรื่องดูธรรมดาแต่น่าฉุกคิดว่า หรือคดีที่เกิดขึ้นจริงในสังคมจะมีที่มาที่ไปแบบนิยายนี้นะ
และคำคมความคิดของตัวละครในบางคดีที่อ่านแล้วโดน อย่างเช่น ตัวละครหนึ่งบอกว่าชอบที่สูง เพราะมองเห็นอะไรชัดกว่าเดิม
ที่เห็นว่าพิเศษในเล่ม2 คือ พุ่มรักต้องได้สืบคดีที่พ่อตัวเองมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย แน่นอนเรื่องราวของพุ่มรัก พานสิงห์ก็ต้องมีให้เห็นเพิ่มอีกที่ไม่มีในเล่ม1ค่ะ

[Natt · Rating 4 out of 5]

ตอนที่ 2 ของเสี่ยวนักสืบ
อ่านความเห็น : http://www.bloggang.com/mainblog.php?...

[Arpatsorn Muenduang]

สนุกค่ะ

[Theerasak Maneeneim · Rating 5 out of 5]

เหนือคำบรรยาย