เพชรพระอุมา (ตอน 01) ไพรมหากาฬ

เพชรพระอุมา (Boxset) #1-4

by พนมเทียน

ยินดีต้อนรับสู่ “ไพรมหากาฬ” ลำดับต้นแห่งวรรณกรรม เรื่องยิ่งใหญ่ “เพชรพระอุมา” ของ “พนมเทียน” บุรุษผู้ได้ชื่อว่าสุภาพบุรุษนักฝัน ราชันแห่งนักเขียน ผู้ที่ประเทศไทยประกาศเกียรติคุณยกย่องให้เป็น “นักเขียนแห่งชาติ” นับบัดนี้ ท่านกำลังเดินสู่เส้นทางอันตื่นตระการอารมณ์ของตัวอักษรที่เรียงร้อยเป็นเรื่องราว…ชนิด “หยุดอ่าน ก็ปานจะขาดใจ” ภาษากวีเขาว่าอย่างนั้น ถ้าภาษาชาวบ้าน ก็นั่นแหละ…”มันส์จนวางไม่ลง” คำนั้น ไม่ใช่โมเม หรือกล่าวเพ้อ แต่คือสัจจะและข้อจริง ข้อจริงที่ผ่านการพิสูจน์ยาวนานมาแล้วถึง 37 ปี นับแต่มันอุบัติขึ้น หนทางพิสูจน์ม้า…ความมันส์ของ เพชรพระอุมา ต้องพิสูจน์ด้วยการอ่าน…อ่านและอ่าน (อย่างไม่ย่อท้อ) ของจำนวนนักอ่านมหาศาลที่อ่านมาแล้ว ทั้งอ่านเอาเล่น อ่านเอาจริง รวมทั้ง อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายด้วย จนเป็นที่กล่าวกันว่า ความสนุกและวิบากกรรมของผู้อ่านนั้น ไม่ต่างกันเหล่านักผจญภัย ผู้มุ่งมั่นตามหา “พรานชด” ที่สาบสูญไปกับการแสวงหาขุมเพชรของพระอุมาเทวี ภายใต้การนำของจอมพราน รพินทร์ ไพรวัลย์ เลยทีเดียว ทุกคนสมบุกสมบันไปบนเส้นทางที่รู้จุดหมาย แต่ไม่รู้ทางไประทึกขวัญกับอาถรรพณ์ป่าและมหันตภัยจากสิ่งเร้นลับรอบข้าง ซึ่งบางครั้งทยอยมาคุกคามอย่างเฉียบพลันชนิดชวนให้อกสั่นขวัญหาย บางครากับย่างกรายมาเยี่ยมเยือนอย่างเงียบกริบ แต่ร้ายกาจเจียนตาย หากทุกเปลาะทุกข้อก็แก้ไขกันไป ด้วยความยึดมั่นในสัจจะความดี ด้วยความไว้เนื้อเชื่อใจ ด้วยความพร้อมที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุขร่วมกัน เสมือนพี่น้องร่วมอุทร เสมือนน้ำมิตรร่วมสาบาน โดยเฉพาะ ด้วยไหวพริบและฝีมือของรพินทร์ ไพรวัลย์ จอมมัคคุเทศก์หนุ่ม ที่มีจอมพเนจรอย่าง แงซาย ร่วมคิด ชี้แนะและกวน (ส้น) ตีนจอมพรานไปตลอดเส้นทาง และบนเส้นทางเดียวกันนี้แหละพรานหนุ่มยังปะทะอารมณ์กับ ม.ร.ว.ดาริน วราฤทธิ์ ราชสกุลผู้แสนงอนแสนงามไปตลอดเส้นทาง ผู้อ่านต้องคอยตามชมการหักเหลี่ยมชิงมุมกันระหว่างแงซายกับรพินทร์ มันส์ชนิดเป็นมวยถูกคู่ ฉันใด ท่านก็คงต้องตามเชียร์ตามลุ้น…ว่าเมื่อไหร่ดารินและรพินทร์จะรักกันเสียที อย่างอยากให้เป็นไปตามที่ใจท่านคิด ฉันนั้น สำนำพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม ทุ่มเทแรงกายแรงใจปรับปรุงแก้ไข “เพชรพระอุมา” ในการพิมพ์ครั้งใหม่นี้ เพื่อให้ถูกต้องบริบูรณ์ ตามคำแนะนำของ พนมเทียน อย่างพิถีพิถันและตั้งใจเป็นการทำงานครั้งสำคัญของทุกคนร่วมกับผู้เขียนตลอดระยะเวลาสองปีเต็ม เพื่อมอบเรื่องที่รักสุดของพนมเทียน ให้อยู่ในมือของผู้อ่านอย่างมีคุณค่า สมบูรณ์และงดงามที่สุด ทั้งนี้ เพื่อร่วมฉลองในโอกาสครบรอบ 70 ปี ของนักประพันธ์ผู้ยิ่งใหญ่ในหัวใจผู้อ่าน แน่นอนว่า เพชรพระอุมา และ พนมเทียน นามนี้ จะยั่งยืน อยู่ในหัวใจเช่นนี้ ตราบนิรันดร์

Genres: Fantasy, Novels, Adventure, Mystery, Fiction

Paperback

Published January 1, 2002

About the author

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน 2474 - 21 เมษายน 2563) นักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง เพชรพระอุมา

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์"

Reviews

[gam s (Haveyouread.bkk)]

Update: 10/30/2023 จบแล่มสองแล้ว เล่มนี้ก็ยังให้สองดาว (อาจจะมีตีตื้น แฟนๆใจเย็น) คือรำคาญทุกฉากที่พระ-นางอยู่ด้วยกัน (ต่อปากต่อคำได้น่ารำคาญทั้งคู่) จริงๆตอนแรกคิดว่าทำใจได้แล้วว่าล่าสัตว์เป็นเรื่องของยุคสมัย แต่ปรากฏว่าไชยันต์ดันยิงลูกกระทิงตาย แถมยังฆ่าแม่มันอีก เวง ลูกเมียแกไม่โยนฆ่าบ้างให้มันรู้ไปไอ้สันขวาน (อิน)

สรุปตอนนี้: ยังเฉลี่ยอยู่ที่สองดาว จะมีขยับขึ้นมั้ย โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ 5555

Update: 10/27/2023 เริ่มฟังเล่มสองไม่เท่าไหร่ก็คุยกันเรื่องฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ช้างยกโขลงไอ้แหว่งซะละ (ถ้าจ่าฝูงตาย ที่เหลือคงโดนล่าเอางาหมด) พบว่าช่วงแรกๆ พนมเทียนเขียนลงนิตยสาร จักรวาลปืน เป็นตอนๆ เลยเข้าใจละทำไมมันเลคเชอร์เรื่องปืนเยอะจังหว่า

ปล. ไม่ว่าคุณชายเชษฐาจะทำอะไร จะนั่งจะยืนจะเดิน จะยิงจะเล็ง จะกินจะตด ระพินจะชมซะเวอร์วังอลังเวอร์ what a kiss-ass ... เข้าใจว่าอวยเจ้า แต่บางทีก็เพลาๆหน่อยมะ
ปล2 ขอโทษจริงๆ แต่ฟังละอดไม่ได้ สาปแช่งตัวละครที่ล่าสัตว์ 555 (รู้ว่าเป็นเรื่องของยุคสมัย แต่ถ้าอ่านแบบไม่คิดสะท้อนสังคมอะไรเลยก็ประหลาดเกิน)

Update: 10/26/2023 จบเล่มหนึ่งละ (จาก 1/4 เล่ม) ตอนนี้ให้ไว้สองดาว (แฟนๆอย่าโกรธพ้ม) เข้าใจว่าเป็นเรื่องของยุคสมัย แต่ไม่อินจริงๆกับการเข้าป่ายิงสัตว์พร่ำเพรื่อ ถ้ามนุษย์ไม่เข้าไปยุ่งก่อน มันจะดุร้ายได้ไง 😡 ละนี่ยิงกันเป็นกีฬาอ่านละหดหู่มาก ปืนแต่ง god mode พร้อมกระสุน unlimited // ตอนล่ากุดคือเกือบ DNF (ถล่มเสือยักษ์ให้ตายด้วยลูกซองนี่มันเท่มากมั้ง 😔) ตอนนางเอกถามว่าทำไมไม่ฆ่าช้างป่าแม่ลูกอ่อนก็ 🖕 ทั้งเล่มคือสัตว์ตายเป็นเบือ นกเงือก หมี เสือ เลียงผา หมูป่า — ตัวละครทุกคนคะแนนติดลบข่ะพวกคนชั่ว สองดาวที่ให้คือให้สำนวนการเขียน สนุก ดีจริง จบการรายงาน

ปล. ไม่อินกับเรื่อง gender stereotypes ของหญิงชายในเรื่องด้วย ที่ว่าผู้หญิงต้องเป็นแบบนั้นผู้ชายต้องเป็นแบบนี้ รำคาญ


Update: 10/25/2023 ช่วงนี้ติด slump หนักมาก เลยลองเพชรพระอุมาที่ใครๆก็บอกว่ามันดีมาก ข้อมูลในนี้ไม่แสดง แต่ลองหามาตอนแรกจะอยู่ที่ 1685 หน้า (1 ตอนมี 4 เล่ม) แอบช็อคกับความหนา เพิ่งเริ่มอ่านไม่รู้จะเสร็จปีไหน แต่แก เขาเขียนได้น่าติดตาม น่าสนุกมาก

[Pairash Pleanmalai]

เป็นนิยายที่ให้ภาพบรรยากาศของป่าได้เห็นภาพ นำพาผู้อ่านเข้าสู่ป่าดงดิบ
และมีเรื่องให้ระทึกใจไม่วายเว้นให้หยุดหายใจกันเลย
ยิ่งผู้อ่านที่เคยไปนอนป่ามาบ้าง ขอแค่แบบเฉียดๆ ก็จะทำให้นึกภาพตามได้ไม่ยากเลย

#อ่านรอบสองปี 2022 แบบละเอียดเก็บทุกเม็ดระลึกนึกตามทุกๆตัวอักษร จากเดิมอ่านวันเดียวจบก็เลยกลายเป็นสัปดาห์
แนวการเขียนในเรื่องเป็นเส้นตรง เดินไปทีละวัน (ไม่มีย้อนนึก หรือสลับไปดำเนินเรื่องของตัวละครอื่น ไม่มีวางปม ทิ้งปม)
ทำให้อ่านง่าย และส่งผลให้มีความน่าติดตามสูงลิ่ว ร่วมลุ้นไปกับตัวละครได้อย่างเต็มที่

เล่มแรกผู้เขียนไม่ได้คิดว่าจะเป็นนิยาวยาวๆ จึงใส่ความตื้นเต้นมาเต็มพิกัด ไม่มีกัก ไม่ต้องหยุดหายใจ แต่ละคืนแทบไม่ต้องนอน

[Pannanat Janthong]

นิยายอีกเรื่องที่รักมาก ถ้าพ่อยังอยู่จะซื้อให้ยกเซ็ตเลย พ่อใครชอบอ่านนิยายแนวผจญภัยแบบนี้ นับว่าเป็นของขวัญที่มีค่ามาก อ่านแล้วสนุก คลายเหงา นักอ่านคนไหนไม่เคยอ่าน อ่านซะนะ อย่าคิดว่ามันเป็นนิยายรุ่นเก่าและล้าสมัย จะบอกว่า คนสมัยใหม่อย่างเรายังคิดตามไม่ทันเลยเหอะ อ่านได้เรื่อยๆ อ่านแล้วไม่อยากวาง อ่านรวดเดียว 48 เล่มจบ อ่านต่อรอบสอง รอบสาม เป็นปีอ่านเพชรพระอุมาวนไปวนมา ไม่รู้มีอาถรรพ์อะไรรึเปล่า

[Yoko Shirayuri]

อ่านแล้ววางไม่ลง
ปลื้มแงซายมากกกกกกกก

[Biaza44]

ไม่รู้จะให้ดาวยังไงเลย
- อ่านครั้งแรก เอาไปเลย 5 ดาว 48 เล่มจบภายใน 1 เดือน จำได้ว่านอนน้อยมาก
- ครั้งที่ 2 ฟังเป็นนิยายเสียงทางยูทูป (ช่องสองยาม) ฟังตอนทำงาน ยังสนุกมากเช่นกัน แต่เริ่มมีบางสิ่งที่หงุดหงิด แต่ฟังจนจบ 48 เล่ม
- ครั้งที่ 3 วนมาฟังนิยายเสียงอีก เริ่มเกลียดนางเอก 😅😅 ขี้เหยียดเหลือเกิน น่ารำคาญบุคลิกมาก เริ่มไม่ชอบที่นักเขียนเหยียดผู้หญิงต่างชาติว่าร่าน ☹️☹️ แทบจะเหมารวมเลยว่าผู้หญิงผิวขาวเป็นแบบนี้ ตามองบน 😡 ฟังไม่จบ เริ่มทนไม่ไหว 😒😒
- พยายามวนมาฟัง รอบที่ 4 โอ้ย พวกเจ้าขุนมูลนาย คนรวยทั้งหลาย ว่าไง ไม่มีอะไรทำ ยิงสัตว์ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตเล่น 🫩🫩 รพินทร์ แรกๆ ฉันชอบเค้านะ พอฟังหลายรอบเข้า ผู้ชายคนนี้ ไม่ได้คิดจริงจังกับดารินเลย คือเหมือนอยากเอาชนะ เข้ามาหยอด เข้าจีบ ตอนสองต่อสองรับหลังตลอด เริ่มได้กอด ได้จูบ ได้ลูบคลำบ้าง ดารินเริ่มเอาจริง หลงรักจริง อยากได้รพินทร์ รพินทร์ถอยออกซะงั้น 😑😑 คือหาข้ออ้างถอย บอกตัวเองต่ำต้อย ไม่เหมาะกับนางเอก แฝงตัวในป่า เอาง่ายคือไม่ได้คิดจริงจังเลย จนแงซายจับแต่งงงาน แต่คิดว่าสุดท้ายรพินทร์ก็ไม่ได้รักดารินแบบจริงจัง คือแค่อยากเอาชนะผู้หญิงขี้เหยียด 😒😒😒
- เป็นนิยายอ่าน/ฟังแล้ว ฝ่ายหญิงเสียเปรียบสุดๆ ดาริน โคตรจะยอมให้พระเอกเลย ในระหว่างที่ยังมีความสัมพันธ์กับดาริน พระเอกก็ยังไปกินกับตัวละครอื่น (ถึงจะบอกว่าเหตุสุดวิสัยก็แล้วแต่) แต่ดารินก็ยังทนได้ ย่อมได้ อยากจะบอกว่า ปล่อยนายพรานไป หาผัวใหม่เถอะ เธอก็แซบอยู่แล้วจะทนทำไม😔😔

[p.c.h.y.]

หนังสือเรื่องนี้ต้องขอยอมรับว่าเป็นเพชรน้ำเอกแห่งนวนิยายในหัวใจ เริ่มอ่านตอนม.5แล้วรู้สึกชอบมาก ยกให้เป็นที่หนึ่งเลย ตั้งแต่อ่านเพชรพระอุมาทำให้รักการอ่านมากขึ้น จนกลายเป็นคนที่รักการอ่าน ขอแนะนำให้คนไทยทุกคนได้อ่าน และที่บอกว่าเกิดมาในชาติหนึ่งต้องอ่านหนังสือเรื่องนี้นี่ขอยืนยันว่าเป็นความจริง เป็นหนังสือที่ให้แง่คิด สนุกสนาน ให้ทุกอารมณ์ผสมกัน ทั้งผจญภัย รักโรแมนติก ดราม่า ทุกๆอย่างคะ ขอชื่นชมคุณลุงพนมเทียนที่ร้อยเรียงภาษาไทยอันวิจิตรงดงามจนก่อเกิดกลายเป็นนวนิยายเพชรเม็ดเอกในดวงใจค่ะ

[Panchaya]

เคยอ่านหนังสือที่มีอยู่พล๊อตเดียว เนื้อเรื่องก็ซ้ำไปซ้ำมา คือบุกป่า สู้กับสัตว์ บุกป่าต่อ สู้กันต่อ แต่อ่านเพลินจนไม่อยากหลับอยากนอนบ้างมั๊ย ?
นี่คือหนังสือประเภทนั้น !! (เขียนอย่างกะสป๊อตโฆษณา lol)
นับถือมากที่เขียนให้อยากติดตามต่อได้ขนาดนี้ บวกกับจำนวนเล่ม 48 เล่ม ทำไปได้ !!!
อดทนตอนแรกนิดเดียว ไม่เกินห้าสิบหน้า รับรองติดแน่นอน เฟิร์ม !
ปล. มีสาววายหลงมาอ่านม๊ายยย ขอบอกว่าแอบฟิน เอิ๊กกกซ์ แต่วายไม่ใช่ key driver ค่ะ พนมเทียนเก่งจริง ๆ ซูฮก

[Piranya]

หนังสือชุดเพชรพระอุมา ชุดแรกที่แบ่งเป็นหลายๆตอน
เคยอ่านตอนอยู่ชั้นมัธยม
หนังสือชุดนี้ พาผู้อ่านที่เป็นเด็กอย่างเราในตอนนั้น
ไปสู่โลกจินตนาการ
ที่มีทั้งการค้นหา การต่อสู้
ภยันตรายที่มาจากป่า ทั้งสัตว์ป่า และสิ่งลึกลับที่ผู้เขียนจินตนาการขึ้น
ร้อยใจให้เกิดมิตรภาพในหมู่คณะที่ร่วมเดินทาง

ชอบครับ

[Muggle Mat]

แค่ได้อ่านจบครบ 48 เล่มก็ตายตาหลับแล้ว...เป็นสุดยอดนวนิยายที่คู่ควรแก่การอ่านมากที่สุด อ่านปี 2560 ยังอิน! สำหรับ 4 เล่มแรก คือสุดของสุดยอดจริงๆ เปิดเรื่องอย่างสนุก ชวนให้ออกท่องป่า มีพรานรพินทร์นำทาง อ่านแล้วเหมือนได้เรียนรู้ไปพร้อมกับคณะเดินทางด้วย จบ 4 เล่มแรกก็ต้องอ่านเล่มต่อไปเลย ไม่งั้นลงแดงตายแน่ 😂

[KawaiiSusu]

ปาให้สี่ดาวสำหรับทั้งชุด หักคะแนนตรงที่การผจญภัยเหมือนจะวนในอ่างไปหน่อย

แต่ที่ชอบมากคือเป็นไม่กี่เรื่องที่เป็นแนวผจญภัยเพียว แล้วเขียนการผจญภัยได้จริงจังและสนุกขนาดนี้ เท่าที่ไปอ่านของนอกมา รู้สึกว่าไม่มีเรื่องไหนที่ผจญภัยแล้วตื่นเต้นลุ้นระทึกเท่าเรื่องนี้เลยค่ะ

[Monaliz Juang]

ใครชอบแนวผจญภัยบอกเลยว่าอ่านแล้วจะหยุดไม่ได้ค่ะ
สนุกมาก ร่วมเดินทางเข้าป่าไปกับพระเอกและผองเพื่อนได้
ทั้งยังปริศนาอีกมากมายที่รอให้ติดตาม

สัตว์แปลกๆ สัตว์ป่าก็มาให้สยองบ้าง นี่คือนิยายผจญภัย
สุดยอดของไทยเลยก็ว่าได้ อ่านนานแล้วจำไม่ค่อยชัดเจน
แต่รู้ว่าอ่านเล่มหนึ่งจบต้องรีบไปหามาอ่านต่อทันที

[Pank]

เป็นเรื่องเกี่ยวกับการผจญภัยที่สามารถอ่านซ้ำได้เป็นสิบรอบ

[Somying]

เป็นหนังสือเรื่องแรกที่ทำให้รู้ว่า "หลับคาหนังสือ" เป็นอย่างไร เรื่องสนุกมากจนวางไม่ลง อ่านทั้งวันทั้งคืนจนหลับไปแบบไม่รู้ตัว

[Karine J]

เพียงทนอ่านเริ่มต้น คุณจะหยุดไม่ได้ ติดจนแทบไม่ทำการทำงานอะไร...

[Irvy Pt]

สนุกสุดในสามโลกค่ะคุณอา เอาไปเลยห้าดาว อ่านสมัยยังเป็นเด็กเพิ่งมาจบเอาตอนเกือบไม่สาวนี่แหละ

[Paradisemedicine Trivisavavet]

เล่ม 1 เป็นเล่มที่อ่านบ่อยที่สุด ว่างๆ ก็หยิบเล่มนี้มาอ่าน

เป็นเล่มที่เปิดตัวตัวเอกหลายๆคน

[Laksamee Phanpradit]

ที่สุดของที่สุดแล้วเรื่องนี้ ไม่ว่าจะอ่านนิยายมากี่เรื่อง ยังไงก็ยกให้เพชรพระอุมาให้เป็นที่หนึ่งในดวงใจ เป็นเรื่องที่เยี่ยมมากๆ

[Afternoon]

เป็นการอ่านรอบที่2ในชีวิต หลังจากอ่านจบรอบแรกเมื่อ10ปีก่อน ถือว่านานม๊าก… มาอ่านรอบนี้ด้วยวัยที่โตขึ้น การคาดหวังก็ไม่เหมือนครั้งแรกที่อ่านเพราะครั้งนั้นถือเป็นการเปิดหูเปิดตากับเรื่องราวที่ไม่เคยได้รับการสัมผัส มาครั้งนี้ได้อ่านไป วิเคราะห์ไป พิจารณาเนื้อหาเก็บรายละเอียดต่างๆ จำได้รางๆว่าอ่านครั้งแรกตื่นเต้นกับการผจญภัยมาก.. พออ่านรอบนี้อาจตื่นเต้นน้อยลง รำคาญดารินในความงี่เง่ามากขึ้น แต่ยังรักรพินทร์เหมือนเดิม มาตระหนักว่าเพชรพระอุมาก็ไม่ใช่นิย๊ายนิยาย ออกจะผสมผสานปรัชญา สารคดีความรู้ใส่ไปเยอะมากๆเลย อ่านรอบนี้ไม่ได้ตะลุยอ่านเหมือนรอบแรก ออกจะค่อยๆอ่าน ก็เลยอ่านช้าพอสมควร เทียบกับอัตราความเร็วส่วนตัวในการอ่านนิยาย อ่านแล้วก็หลากหลายอารมณ์นะ พระนางเค้าเริ่มรักกันก็ยิ้ม ตอนดารินหัวรั้นก็ขมวดคิ้ว จบสี่เล่มแรกการผจญภัยยังไม่เริ่มดีก็ตื่นเต้นมากแล้ว

[หนูน้อยจอมซ่าส์ ในป่าหนังสือ]

รักเรื่องนี้เลย ไม่รู้จะอ่านอะไรก็หยิบมาอ่านเพลินๆ มีครบรสถึงเครื่อง สนุก ตื่นเต้น เร้าใจ ผจญภัย เวทมนตร์ อาาา อยากให้ทำเป็นหนังใหญ่จัง

[Bangkokian]

I've read this series when I was in summer 99, almost ten years ago, after that this series became my most favourite thai fiction of all time.

[Cypher_flyhotmail.Com]

It's so amazing stories, fantastic job

[Zin]

ขอหักคะแนนตรงรำคาญดาริน!

[Mona]

พอมาอ่านอีกครั้งหลังจากกินเจมาได้ปีนึงแล้วรู้สึกขนลุกค่ะ

[E. G.]

นวนิยายเรื่องนี้ (ทั้ง 48 เล่ม) ยกให้เป็นที่หนึ่งในดวงใจเลย อ่านครั้งแรกตอนอายุ 14 ครั้งที่สองตอนอายุ 17 และกำลังจะเริ่มอ่านใหม่อีกรอบหนึ่ง ยอมรับว่าประทับใจตั้งแต่บทแรกเลย เนื้อเรื่องชวนให้วางหนังสือไม่ลง ไม่เป็นอันกินอันนอน ตัวละครในเรื่องที่ชอบมากที่สุด ก็คงต้องเป็น ม.ร.ว ดาริน วราฤทธิ์ หญิงสาวคนเดียวในคณะเดินทางท่ามกลางชายอกสามศอกเกือบ 20 ชีวิต ส่วนตัวคิดว่าตัวละครนี้มีการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงมากที่สุด ทั้งในเรื่องอารมณ์ การตัดสินใจ การคิด และสกิลติดตัวต่างๆ ตั้งแต่ต้นจนไปถึงตอนจบของเรื่อง

การเดินเรื่องก็ไม่น่าเบื่อซ้ำจำเจ มีไคลแมกซ์อยู่เรื่อยๆในเกือบทุกตอน และที่สำคัญมันจบลงแบบไม่น่าผิดหวัง (นวนิยายายที่มีหลายต่อหลายตอน หลายๆเรื่อง เหมือนกับว่าผู้แต่งหมดไฟในตอนท้ายๆ และจบมันได้อย่างน่าผิดหวัง) พูดได้เลยว่าผู้แต่งเพชรพระอุมามีความสม่ำเสมอในการแต่ง เรียบเรียง และถ่ายทอดมันออกมาได้อย่างสุดยอดที่สุด

[Jeww]

อ่านช่วงแรกๆจะสับสนเรื่องชื่อปืนและการใช้ แต่เนื้อหาดีมากและชวนติดตามตลอดในทุกเล่ม เล่มแรกจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับปมที่พี่ชายหนีออกจากบ้านไปล่าขุมสมบัติในตำนาน หม่อมเจ้าที่เป็นพี่น้องทั้งหลายจึงเริ่มออกเดินทางไปตามหา เลยเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทุกอย่าง

ปัจจุบันอ่านถึงเล่ม 23 เเล้วแต่ไม่ได้อ่านต่อนานจนลืมแล้วค่ะ ;-; สงสัยต้องกลับไปอ่านเล่ม 1 ใหม่อีกรอบซะแล้ว แต่การได้รู้จักกับตัวละครที่มีเสน่ห์อย่างรพินทร์,แงซายหรือดารินอีกครั้ง ก็ไม่ทำให้รู้สึกเสียดายเวลาในการอ่านใหม่เลยค่ะ <3

[Kannatee]

โดนผู้ใหญ่หลายคนป้ายยามารวมถึงพ่อตัวเอง กะว่าอ่านแค่เล่มเดียวถ้าไม่สนุกก็ขอบายฮะ แต่ดูสิฉันโดนนายพรานรพินทร์ตกเข้าให้แล้ว เป็นการผจญภัยที่สุดมาก เล่าได้เห็นภาพเหมือนอยู่ในละคร จินตนาการได้ไม่ยาก อ่านต่อแน่ฮะ, วะ แล้วกัน!! ฮ่าา🤣

[ท็อป เจริญ]

เป็นหนังสือนิยายที่อ่านซ้ำมากกว่า 3 รอบ สนุกมากๆครับ

[Montakarn Pi]

สนุกมากวางไม่ลง

[Boonlert Aroonpiboon]

คิดถึงเรื่องนี้มาก อ่านไม่รู้กี่รอบ ซื้อไม่รู้กี่หน ...

[peppaeronie]

เล่าเรื่องป่า ปืน สัตว์ได้อย่างละเอียดราวกับร่วมขบวนเดินทางไปพร้อมกับคณะเจ้านายจากพระนครโดยมีนายพรานใหญ่นำทางเป็น รพินทร์ ไพรวัลย์ ทุกช่วงที่เริ่มรู้สึกเบื่อก็จะเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้อยากอ่านต่อ