Όσα δεν έγιναν λέξεις

by Ελένη Γαληνού

Αθήνα 2016. Η Ροζαλία, μια ογδοντάχρονη γυναίκα, ζει μόνη σε μια παλιά μονοκατοικία στην Αθήνα. Ένα πρωί ανακαλύπτει στη ράχη της βιβλιοθήκης της ένα ξεφτισμένο ημερολόγιο. Από τον γραφικό χαρακτήρα αντιλαμβάνεται πως είναι δικό της, όμως αδυνατεί να θυμηθεί την ύπαρξή του. Καθώς το ξεφυλλίζει, εκπλήσσεται δυσάρεστα. Οι σκισμένες σελίδες, οι μουτζούρες και οι βίαια κομμένες φωτογραφίες δεν αρμόζουν στον ευγενικό της χαρακτήρα. Σε κάποια σελίδα συναντάει μια ζωγραφιά που της κινεί περισσότερο το ενδιαφέρον από τον περίεργο τρόπο που είναι κομμένη. Πασχίζει να βρει απάντηση, όμως παράλληλα νιώθει πως αυτή η λήθη την προστατεύει από κάτι σκοτεινό και απειλητικό.
Το βράδυ, καθώς πηγαίνει να κοιμηθεί κρατώντας το ημερολόγιο, ένα χαρτάκι θα γλιστρήσει από μέσα, όμως εκείνη δεν θα το δει. Είναι το κομμάτι που έλειπε από τη ζωγραφιά που τόσο την είχε προβληματίσει.
Το σκουριασμένο γρανάζι της μνήμης θα αρχίσει πάλι να γυρνάει και να φέρνει στο φως συγκλονιστικά γεγονότα, ανατρεπτικές αλήθειες, έρωτα, προδοσία, παιχνίδια της μοίρας και του μυαλού, που συντάραξαν τη ζωή της.
Ένα σκισμένο ημερολόγιο, μια παλιά ζωγραφιά και οι χτύποι ενός ρολογιού θα ενώσουν και τα τελευταία κομμάτια της ιστορίας της και με τον τρόπο τους θα αποκαλύψουν Όσα δεν έγιναν λέξεις.

432 pages, Paperback

Published October 21, 2016

Reviews

[Giouli Tsakalou · Rating 4 out of 5]

H κ. Ελένη Γαληνού έχει ένα μοναδικό ταλέντο όχι απλά να πλάθει εξαιρετικές ιστορίες αλλά και να περιγράφει σκηνές, γεγονότα, μέρη, τα πάντα, με τρόπο τόσο μα τόσο αληθοφανή και παραστατικό που δύσκολα πιστεύεις ότι δεν τα έζησε και η ίδια, ότι δεν επισκέφτηκε εκείνα τα σημεία, ότι κι η ίδια δεν ήταν μάρτυρας κάποιων καταστάσεων. Καταφέρνει να τα ‘’φωτογραφίζει’’ άψογα και να τα αποτυπώνει γραπτώς με απίστευτη μαεστρία! Καταφέρνει να σε κρατά από τις πρώτες σελίδες της ιστορίας της.Το πρώτο πράγμα που μου άρεσε είναι ότι η υπόθεση βασίζεται σε πραγματικά ανθρώπινα πάθη και διλήμματα. Η πλοκή μετατοπίζεται από το παρόν στο παρελθόν και αντίστροφα, κάτι που είναι λίγο ριψοκίνδυνο, αλλά απαραίτητο λόγω του σεναρίου. Προφανώς αφήνει κάποιο περιθώριο για την φαντασία του αναγνώστη, κάτι που ίσως τελικά να είναι καλό.Εξαιρετικά καλοδουλεμένοι ψυχογραφικά χαρακτήρες... όλοι τους, με τα αρνητικά και τα θετικά τους, μια ηρωίδα που αφήνει το στίγμα της απ’ όπου περνάει! και ένα περίεργο δέσιμο όλων μεταξύ τους που κανείς δε ξέρει πού θα καταλήξουν. Καλοδουλεμένο σενάριο με γερές δόσεις δράσης, μαγείας και ρομαντισμού, και το αποτέλεσμα είναι ένα μαγικό κουβάρι που ξετυλίγοντάς το θα σας παρασύρει και θα σας συγκινήσει. Σίγουρα είναι ένα βιβλίο με μεγάλες ανατροπές και αποκαλύψεις στο τέλος του. Πιστέψτε με, αξίζει να το αγοράσετε και να το διαβάσετε .Μια συγγραφέας με ένα μοναδικό χάρισμα να πλάθει κόσμους και χαρακτήρες, που προχωρά δυναμικά σε μια ελληνική λογοτεχνία που έχει άμεση ανάγκη από καλούς συγγραφείς.

[Valentini Georgopoulou · Rating 5 out of 5]

Ένα υπέροχο βιβλίο με καταπληκτική γραφή που διαβάζεται απνευστί. Η ιστορία ξεκινάει στην Μυτιλήνη με πρωταγωνιστές 3 παιδιά, τον Μάξιμο και τις δίδυμες Αιμιλία και Ροζαλία. Τα παιδιά αυτά μεγαλώνουν μαζί και μια ιδιαίτερη σχέση αναπτύσσεται μεταξύ τους με τα χρόνια, η οποία τους φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση, καθώς η φιλία τους εξελίσσεται σε έρωτα. Ο Μάξιμος καλείται να διαλέξει μια από τις δυο αδελφές (δίλημμα εξαιρετικά δύσκολο) για να γίνει γυναίκα του…

Στην Αθήνα, η 80χρονη πλέον Ροζαλία ζει μόνη της. Μια μέρα βρίσκει ένα παλιό, ξεχασμένο ημερολόγιο, κιτρινισμένο επιλεκτικά σβησμένο, με ξεκολλημένες φωτογραφίες, σκισμένες σελίδες και μια ζωγραφιά… Αυτό το ημερολόγιο είναι η αιτία που θα «ξυπνήσουν» παλιές μνήμες και κάποια σκουριασμένα γρανάζια του παρελθόντος θα μπουν σε λειτουργία.

Συγκλονιστικά γεγονότα, ανατρεπτικές αλήθειες, έρωτας, προδοσία, αγάπη, μίσος, συγχώρεση, δικαίωση, λύτρωση, παιχνίδια της μοίρας και του μυαλού. Γεγονότα και καταστάσεις που δεν μπόρεσαν ή δεν πρόλαβαν να γίνουν λέξεις… Θερμά συγχαρητήρια στην κ. Ελένη Γαληνού για το υπέροχο λογοτεχνικό ταξίδι που μου χάρισε!!!

[Βασιλική Μπούζα · Rating 4 out of 5]

Το εξώφυλλο του συγγραφικού έργου "Όσα δεν έγιναν λέξεις", κόσμημα στο ράφι της βιβλιοθήκης. Μέσα από τις χρωματικές αποκλίσεις της σέπιας, ο νους ταξιδεύει νοερά στην Μυτιλήνη του παρελθόντος σκιαγραφώντας με το αξιέπαινο προσωπικό ύφος της συγγραφέως, κυρίας Ελένης Γαληνού την καθημερινότητα μιας άλλης εποχής. Το πορφυρό ύφασμα ταλαντεύεται στους ψιθύρους του ανέμου του χρόνου. Κατακόκκινο σαν το νέκταρ της αγάπης, το πάθος του έρωτα αλλά και την αιματηρή θυσία ή την ανομολόγητη αμαρτία.

Κι αν αυτό σας σκανδαλίζει, να θυμάστε αγαπητοί αναγνώστες πως ένα νόμισμα έχει δυο πλευρές. Κι αυτό το βιβλίο θα σας προσφέρει τόσο πολλές συγκινήσεις και ανατροπές σε σημείο να αμφιταλαντευτείτε, να αγαπήσετε αλλά και να μισήσετε χαρακτήρες. Το σίγουρο είναι πως η συγγραφέας, κυρία Γαληνού έχει πλάσει την ιστορία της με τόση αγάπη που η ανάγνωση θα σας ανταμείψει κι η κάθαρση θα καθρεφτιστεί στην ψυχή των ηρώων.

H αφήγηση του βιβλίου εξελίσσεται σε δυο χρονολογικούς άξονες χωρίς να γίνεται κουραστική αντίθετα σαν πλανεύτρα μάγισσα προσκαλεί σαγηνευτικά τον αναγνώστη να «ρουφήξει» κυριολεκτικά τις εξελίξεις, αδυνατώντας να εγκαταλείψει το βιβλίο από τα χέρια του. Πρώτος σταθμός η παγωμένη Αθήνα τέλη Ιανουάριου του 2016, αλλά και μια στάση ογδόντα χρόνια πίσω στην Μυτιλήνη του 1936, βηματίζοντας προς το μέλλον θα αποκαλυφθούν τρομακτικές αλυσιδωτές αντιδράσεις για τα αποτελέσματα του παρόντος. Δυο σημεία ζωτικής αναφοράς στην ζωή δυο αδελφών, πανομοιότυπες όπως δυο σταγόνες διαυγές κρυστάλλινο νερό. Θαρρείς η αιθέρια ομορφιά τους χάρισμα, μα και κατάρα δεινών κι αβάσταχτων παθών. Κουβάρι της άσπλαχνης μοίρας στον κυκεώνα αδίστακτων επιλογών κι τρομακτικών επιπτώσεων. Μνήμων χαραγμένων με το νέκταρ της προδοσίας, η οποία ύστερα από τα χαμόγελα της νιότης ψυχορραγεί κι ελπίζει. Μα ο σαρωτικός άνεμος του πεπρωμένου δοκιμάζει τους χαρακτήρες ως θύματα της αγάπης και επιφέρει στην επιφάνεια την αντοχή της αλήθειας.

Η Ροζαλία, μια ογδοντάχρονη άρρωστη γυναίκα ζει ολομόναχη σε μια μικρή μονοκατοικία της Αθήνας. Μια παγωμένη μέρα κάτω από τους εκκωφαντικούς χτύπους του χρονικού ρολογιού, ανακαλύπτει ένα παλιό ημερολόγιο. Δεν θυμάται την ύπαρξη του. Λεκιασμένες σελίδες από τα στίγματα του χρόνου. Πότε σκισμένες κι πότε μουτζουρωμένες. Καταγεγραμμένα γεγονότα ανασύρονται από τη λήθη της ψυχής, ανομολόγητες σκέψεις, κομμένες φωτογραφίες κι εικονογραφήσεις ως αλλόκοτοι γρίφοι στοιχειώνουν. Ειδικά μια ζωγραφιά κι ο παράξενος τρόπος κοψίματος της. Τι είναι αυτό που η Ροζαλία δεν μπορεί να θυμηθεί; Από πιο σκοτεινό μυστικό θέλει να προφυλαχτεί. Ποια η απειλή της; Προορισμός η αυτεπίγνωση και ταυτότητα της ύπαρξης. Τα μελανά σημεία του παρελθόντος και η εύρεση της εξόδου από τον πικρό λαβύρινθο της ζωής.

Oι περιγραφές είναι αξιέπαινες. Γεμάτες λυρικότητα, ζωηρές παρομοιώσεις κι γλαφυρές μεταφορές. Τόσο στην ολοκληρωμένη σκιαγράφηση κάθε χαρακτήρα με τα πάθη και τις αδυναμίες του. Τους φόβους, τα διλήμματα αλλά κι την νέμεση των επιλογών τους. Όσο και η σαφέστατη παρουσίαση του υποβάθρου των πρωταγωνιστών αλλά και τη διήγηση μεταξύ των κοινωνικών σχέσεων των κατοίκων παλαιάς Μυτιλήνης. Τα ήθη και την καθημερινότητα τους σε λεπτομερές επίπεδο, όπου θα ευχαριστήσει τον αναγνώστη προκαλώντας του μια γλυκύτατη νοσταλγία.

Τα όνειρα μιας ζωής βυθίζονται στο αδυσώπητο πένθος. Η πατρική αγκαλιά γίνεται συνώνυμο της πικραμένη αδιαφορίας. Η αποδοχή και η αγάπη κρύβονται στις μικρές στιγμές ευτυχίας που προσφέρουν οι συνοδοιπόροι της ζωής. Άτομα οικεία, φιλικά γεμάτα αγάπη και σεβασμό. Με το αίσθημα της φροντίδας χαραγμένο στην ψυχή και το χέρι προσφοράς στον συνάνθρωπό σαν η θλίψη γίνεται συνώνυμο της φτώχειας. Μα τα δίχτυα της μοίρας έχουν άλλο πεπρωμένο σαν τρία παιδιά βρίσκουν καταφύγιο στο όνομα της "φιλίας". Η Ροζαλία, η Αιμιλία, η και ο Μάξιμος βιώνουν την μοναξιά μπρος τις διαπροσωπικές ανησυχίες του οικογενειακού περίγυρου τους, εντάσσονται σαν μια ευλογημένη γροθιά ενάντια στης αψιμαχίεςτης "μουντή" καθημερινότητα, μέχρι που ξεκινούν ένα φαινομενικά αθώο παιδικό παιχνίδι το οποίο με την πάροδο των χρόνου και το σκίρτημα του έρωτα μετατρέπεται σε ψυχολογική φυλακή κι έχει τρομακτικές επιπτώσεις, τόσο μεταξύ τους αλλά και στον εργασιακό χώρο κι στην συνύπαρξη της κοινότητας. Ο έρωτας μετουσιώνεται σε έξαψη. Η έξαψη σε σε ζήλια. Η ζήλια σε πάθος, ενώ νότες προδοσίας συνθέτουν ένα θανατηφόρο ρέκβιεμ στο πεντάγραμμο της λήθης.

Εγκλωβισμένη σε ένα ντόμινο εξελίξεων και στυγερών αποφάσεων, ο χρόνος μοιάζει με γυάλινη φυλακή. Η εύθραυστη επιφάνεια του, διαταράσσεται από ρωγμές σαν η ισορροπία της λογικής ταλαντεύεται. Ο νους θολώνει, κυριεύεται από έναν χείμαρρο συναισθημάτων και καθορίζει την ύπαρξη.

Ποια νήματα θα κινήσει η μοίρα μπρος τα ανελέητα αλλεπάλληλα χτυπήματα της δικαιοσύνης. Δέσμιοι πρωταγωνιστές στα κριτήρια των επιλογών τους. Άγνωστοι στα σοκάκια της ίδιας πόλης, παγιδευμένοι σε τετριμμένες καταστάσεις. Ψιλαφίζοντας δειλά ψήγματα στοργής. Υποδουλωμένοι στο δεσμωτήριο της εκφραστικής ενσυναίσθησης, με την αγάπη να ξεγυμνώνεται κάτω από το ζοφερό μανδύα της απολεσθείσας μνήμης. Τα χαμένα κομμάτια του παζλ της αλήθειας συμπληρώνουν το τέλος της ιστορίας! Παρότι ο ρομαντισμός είναι διάχυτος και η πλοκή μοιάζει με αρχαία τραγωδία. Ένα βιβλίο γεμάτο ανατροπές και αποκαλύψεις που εκτυλίσσονται καθ’ όλη την διάρκεια του και θα επιφέρουν εξιλέωση στα πρόσωπα όλων των χαρακτήρων, γεγονός το οποίο θα σας ανταμείψει και θα δικαιώσει την επιλογή σας.

Σας ευχαριστούμε κυρία Γαληνού για αυτό το υπέροχο φανταστικό ταξίδι με τις αξιολάτρευτες εικόνες, λουσμένες από πάθος συναισθημάτων και απερίγραπτες εκπλήξεις. Ευχόμαστε π��ντα έμπνευση, δημιουργικότητα και συγγραφικές επιτυχίες. Περιμένουμε με ανυπομονησία το επόμενο συγγραφικό έργο σας.

Καλή ανάγνωση βιβλιόφιλοι
Βασιλική Μπούζα

[Eva Maraki · Rating 4 out of 5]

<<ΟΣΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΛΕΞΕΙΣ>>


Αυτές τις μέρες που μένουμε όλοι σπίτι διαβάζω αρκετά ,καθώς έχω χρόνο . Προτιμώ , λοιπόν, να επιλέγω βιβλία διαφορετικά μεταξύ τους και συγγραφείς που δεν είχα την τύχη , να γνωρίσω μέσω των έργων τους . Το <<όσα δεν έγιναν λέξεις >> ήταν δώρο της κολλητής μου και την ευχαριστώ παρά πολύ γι αυτό το συγκλονιστικό ταξίδι .
Ένα γλυκόπικρο βιβλίο που αποπνέει μια μελαγχολία . Δυο αδερφές , η Αιμιλία και η Ροζαλία μεγαλώνουν στη Μυτιλήνη ,κοντά στο δικό τους τον παιδικό , τον Μάξιμο και στον παππού του . Ένας άρρηκτης δεσμός θα υπάρξει μεταξύ των τριών νέων , ο οποίος θα περάσει από διάφορα στάδια και δοκιμασίες . Θα βαδίσουν σε επικίνδυνα μονοπάτια , κι ένα τραγικό γεγονός θα αλλάξει αρδην τις ζωές τους . Χρόνια μετά, η ογδοντάχρονη Ροζαλία, θα βρει ένα ημερολόγιο και θα προσπαθήσει να θυμηθεί αλήθειες που στοίχειωσαν για χρόνια την ίδια . Άραγε , θα απελευθερωθεί από όσα την πονάνε ; Θα λυτρωθεί ;
Η Γαληνού έγραψε ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που διεισδύει στις ανθρώπινες σχέσεις . Ο έρωτας , η φιλία , οι αδερφικοι δεσμοί μπαίνουν στο μικροσκόπιο της και παρατηρούμε τρεις διαφορετικές προσωπικότητες πως κατανοούν όσα τους συμβαίνουν αλλά και πως το διαχειρίζονται . Οι σχέσεις τους τρικυμιωδεις και περνούνε από διαφορά στάδια . Σε κάποια σημεία τα τεκταινόμενα και οι αποφάσεις που λαμβάνουν οι ήρωες είναι γροθιά στο στομάχι . Πρόσωπα τραγικά που σε συγκλονίζουν . Είναι στιγμές που η αλήθεια μοιάζει ψέμα καθώς διαβάζεις τις σελίδες αυτού του βιβλίου . Σε αλλά σημεία νιωθεις θλίψη για την Ροζαλία και την Αιμιλία και άλλου οργή ανάμεικτη με πόνο . Ειδικά για τον Μάξιμο αν και με εκνεύρισε η αναποφάσιστη στάση του στην αρχή , στην πορεία αλλά και στο τέλος ένιωσα σεβασμό και συμπάθεια για αυτόν . Είναι από τα μυθιστορήματα που σε αγγίζουν . Που σίγουρα δε θα σε αφήσει αδιάφορο ,γιατί πολύ απλά γίνεται μια ενδοσκόπηση στις ανθρώπινες σχέσεις με ουσία .
Η Γαληνού έχει απλή γραφή που απορρέει συναισθήματα κυρίως όμως μια μελαγχολία . Ο αναγνωστης συμμετέχει ενεργά σε αυτό το τριαδικό σχήμα φιλίας , το οποίο κουβαλά χρόνια μυστικά συγκλονιστικά . Είναι εκεί σε όσα συμβαίνουν και δεν είναι αδιάφορος καθώς με ένταση και παραστατικότητα η συγγραφέας τον κάνει συνοδοιπόρο των καταιγιστικών γεγονότων . Αν και προβλέψιμο σε κάποια σημεία , αυτό δεν αποτέλεσε ανασταλτικό παράγοντα για τη μαγεία γιατί η γραφή καθώς και η σκιαγράφηση των χαρακτήρων σε παρασύρουν σε αυτό το αναγνωστικό ταξίδι . Κολλάς με τις εξελίξεις και στο τέλος αποζητάς επιτακτικά την λυτρωτική κάθαρση για όλους .
Σίγουρα η αναγνωστική μου γνωριμία με την συγγραφέα δε θα σταματήσει εδώ και θα διαβάσω σίγουρα το << η κατάρα των Μάγιερ >> , στο οποίο η περίληψη μου κέντρισε απευθείας το ενδιαφέρον .
Επιλέξτε βιβλία αυτές τις μέρες ,τις ζόρικες ,που κάτι θα αφήσουν στην καρδιά σας ... και το << όσα δεν έγινα λέξεις >> είναι σίγουρα ένα από αυτά . Κυρίως όμως να θυμάστε πως οι σκέψεις πρέπει να γίνονται λέξεις , γιατί αν δεν γίνουν μπορεί να γίνουν λάθη και να πονέσουμε πολύ .

[Lena Papanikolaou · Rating 4 out of 5]

Ένα γλυκόπικρο βιβλίο ξετυλίγεται σιγά σιγά μπροστά σου .Έντονα τα συναισθήματα που σου αφήνει .Άμεσο εύπεπτο , όσο προχωράς στην ανάγνωσή του ανακαλύπτεις συγκλονιστικά μυστικά γεμάτα από προδοσία και πίκρα .Ζητάς να μάθεις τη συνέχεια και το αφήνεις από το χέρι μου μόνο όταν έχει τελειώσει.

[Ευα Μηλιά Κουτσουμπα · Rating 3 out of 5]

ΟΣΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΛΕΞΕΙΣ.

Μπορεί ενα παιδικό παιχνιδι να αλλάξει την ρότα της ζωής;
Να γυρίσει τον τροχό και να αλλάξει την ζωή μας σε ενα ελάχιστο μικρο δευτερόλεπτο, ή σε μια μικρή αλλά για εμας μεγάλη στιγμη;;
Μπορεί ενα παιχνιδι να γίνει το γαϊτανάκι που θα μας παει στο μέλλον ή θα μας εγκλωβισει στο παρόν και στο παρελθον;
Μπορεί ενα παιχνίδι να γίνει καταστροφικό για την υπολοιπη ζωή μας;;
Απο ενα παιχνίδι ξεκίνησαν όλα και κατέληξαν να Μάτωσουν και να χαθούν ψυχές μα και στιγμές.
Μερικές φορές δε είναι ευκολο να αποδεχτουμε την αλήθεια και κρυβομαστε πίσω απο καταστάσεις που είναι δικο Μας κομματι.. Και μένουμε εκεί στη λήθη τους, για να καταφέρουμε να αναπνευσουμε.
Ελεύθεροι οι βασανισμένοι..
Με γραφή χειμαρωδεις και λυρική η συγγραφέας μας μεταφέρει απο την Μυτηληνη του 50-60 στην Αθήνα του σήμερα.
Μου άρεσε πολύ η ιστορία..
Αν και ήταν αρκετά προβλέψιμο η πλοκή έρεε και σε κρατούσε.
Καπου στη μέση όμως και στο δυνατότερο Κάτε με σημείο, η πλοκή έκανε παύση και εκεί με χάλασε γιατί πιστεύω οτι ηταν το καλυτερο και πιο αγωνιώδες κομμάτι του βιβλίου το οποίο δεν αναλύθηκε.
Εν συνέχεια με κράτησε η γραφή πολύ αλλά κάπου κομπιασα γιατί μου θύμισε, με κάποιες παραλαγγες το γνωστό σε ολους ημερολόγιο, και πόλη αγαπημένο βιβλίο να σημειωσω.😇
Και απο το τέλος κάτι μου έλειπε, ίσως λιγο πιο συγκινητικό, ίσως πιο γλυκό η πιο δυνατό..
Δε ξέρω..
Αλλά το τέλος δε με κάλυψε ουτε με λύτρωσε..
Τοσο εμένα όσο και τους ήρωες κατά την ταπεινή μου γνώμη.
Μετά απο τις αποκαλυψεις που γίνονται στις 3 τελευταίες σελίδες θα ήθελα ενα ισάξιο τέλος..
Κατα τα αλλά αρκετά καλό βιβλιο..
:)
3/5 ⭐⭐⭐⭐⭐

[Bookish Bluestocking · Rating 3 out of 5]

Το μεγαλύτερο ατού του βιβλίου η όμορφη γραφή της συγγραφέως που δίνει με δυνατό τρόπο συναισθήματα και καταστάσεις. Η ιστορία συμπαθητική αλλά όλα αυτά τα διπλά και τριπλά πάθη με αφήνουν μάλλον αδιάφορη.
Στα μείον του βιβλιου είναι αδύναμη πλοκή σε κάποια ζητήματα : η Νορα προερχόταν από επιφανή οικογένεια του νησιού, όταν πέθανε δεν ενδιαφέρθηκε κανένας για τα ορφανά; πως μεγάλωσε η Ευανθία τα κορίτσια σαν δικά της μετά το θάνατο του πατέρα, δεν είχε καμία συγγένεια μαζί τους άρα λογικά θα έπρεπε να πάνε σε ίδρυμα εκτός και αν τα υιοθετουσε αλλα εδώ μιλάμε για μια γυναίκα χωρίς καν γραμματικές γνώσεις; γεννηθηκαν το 1936 συνεπώς ήταν τεσσάρων χρονών όταν ξέσπασε ο βππ αλλά η συγγραφέας το περνάει στο ντούκου σαν να μην επηρεάστηκαν οι ζωές τους;
Δεν ήταν κακό, το περίμενα καλύτερο.

[Konstantina Vavasi]

Πόσο επικίνδυνο μπορεί να γίνει ενα παιδικό παιχνίδι τριων παιδιών που συνεχίζεται και μετα την ενηλικίωση τους;

Πως μια απώλεια, αν δεν διαχειριστεί σωστά η διάρκεια του πένθους, μπορεί να στιγματίσει και να επηρεασει, οχι εναν άνθρωπο αλλά και τις επόμενες γεννιές;

Πόσο καθοριστική ειναι η απόφαση μιας στιγμής για μια ολόκληρη ζωη;

Τόσα και αλλα τόσα ερωτήματα απαντώνται στην διάρκεια της ανάγνωσης του νεου μυθιστορήματος της Ελένης Γαληνού "Όσα δεν έγιναν λέξεις", μεσα απο τα ηθικά μηνύματα, που περίτεχνα περνάει η συγγραφέας, μέσα απο την πένα της, σε καθε αναγνώστη.

Δυο δίδυμα κορίτσια, η Ροζαλία και η Αιμιλία απο την γέννηση τους κλίνονται, απο μια άδικη μοίρα να παλέψουν για την γονική αγάπη, να διεκδικήσουν τα αυτονόητα και να υπομείνουν μια θλίψη που κάποιος άλλος θέλησε να τους επιβάλλει με το δικο του τρόπο, ακούσια μεν ομως με επιπτώσεις δε.

Ένα αγόρι, Ο Μάξιμος, κλείνεται στον εαυτό του, για να μπορεί να επιβιώσει σε εναν κόσμο μακριά απο εντάσεις και καθημερινές αψιμαχίες της οικογένειας του.


Η μοίρα έγραψε για αυτα τα τρια παιδιά μια γλυκόπικρη ιστορία, που ξεπερνά καθε συγγραφική πένα και κάθε κινηματογραφική πλοκή.
Τους ένωσε για να ζήσουν, ύστερα απο μια άχρωμη παιδική ηλικία, για να χαμογελάσουν, για να γευτούν τη χαρά της ζωής, για να ερωτευτούν...ομως κάποια στιγμή τους χώρισε γιατι ο έρωτας ειναι πάντα για δυο...γιατι ίσως είχε εκπληρωθεί μια ιερή αποστολή.

Το βιβλίο αυτο αποτελεί μια υπέρβαση σε ολα του τα σημεία.
Απο την πρώτη ως την τελευταία σελίδα, ο αναγνώστης, "ζει" τα παθήματα και  τα μαθήματα των ηρώων του, το πάθος, τη θλίψη, τον έρωτα, την αμφιβολία, την παντοτινή αγάπη. Μια Ιστορία που πλέκεται με μαεστρία και δημιουργεί ηθικά διλήμματα στον αναγνώστη.

Κάποια στιγμή έρχεται η κάθαρση, μυστικά ξεκλειδώνονται, αποκαλύψεις συγκλονίζουν...ομως ποσο αργά μπορεί να ειναι; μια τρομερή  αλήθεια φυλαγμένη για χρόνια, σε ενα "επιλεκτικά άδειο μυαλό"   θα ενώσει τα κομμάτια του πάζλ η θα τα χωρίσει; πως μια ζωγραφιά μπορεί να φανερώσει όσα δεν έγιναν λέξεις;

Η απώθηση σκληρών γεγονότων ειναι ενα απο τα  κεντρικά στοιχεία του παρόντος βιβλίου. Κάθε μυαλό εχει τα όρια του...οταν τα όρια στενέυουν και στριμόχνονται αλλεπάλληλες αλήθειες που πονούν, σε ενα ήδη διαλυμένο μυαλό, τοτε έρχεται η αυτοκαταστροφή...η γενικά η καταστροφή!

Το δεύτερο κεντρικό σημείο ειναι τα όρια που βάζει ο κάθε άνθρωπος στις σχέσεις του, παιδικές φιλίες, έρωτας, πένθος, πόνος, απωθημένα. Όπου χάνεται το όριο οι ζωές ματώνουν, οι στιγμές γεμίζουν πόνο και οι άνθρωποι δεν ζουν το όνειρο αλλα αυτοβούλως εισέρχονται σε εναν εφιάλτη που τέλος δεν εχει...αφου δεν ειχε καν αρχή...απλα συνέβη.

"Όσα δεν έγιναν λέξεις", κρύφτηκαν στα πιο σκοτεινά σημεία του μυαλού και μεσα απο μια ζωγραφιά, μεσα απο σβησμένες λέξεις ενος παλιού ημερολογίου και απο σκισμένες σελίδες, πήραν μορφή,  φανέρωσαν τα πάντα σε μια ανύποπτη στιγμή...

Αυτο που λέει η παράδοση μας "Μια εικόνα, χίλιες λέξεις", κλείνοντας αυτο το βιβλίο, το εχεις βιώσει αρκετές φορές, ανάμεσα στις 426 σελίδες του.

Προσωπικά με άγγιξε πάρα πολυ, μου τόνισε το νόημα της αλήθειας, τα πολύτιμα "πετράδια" της φανέρωσης της, και οχι της συγκάλυψης της, οσο σκληρή κι αν είναι, την ασχήμια που κρύβει το μάυρο πέπλο της αμφιβολίας,  μου πέρασε πολλά μηνύματα, για κάθε κατάσταση που μπορεί  να κληθεί ο καθένας μας να αντιμετωπίσει στην πορεία του, μα πανω απ`ολα μου έδειξε πόσο επικίνδυνα, μπορούν να γίνουν τα παιχνίδια, οταν ξεφύγουν απο την ανεμελιά των παιδικών χρόνων και συνεχιστούν στην εφηβεία και την ενηλικίωση. Γιατι όλα τα παιχνίδια, εχουν ενα προδιαγεγραμμένο όριο...κι οταν το ξεπεράσεις, η καίγεσαι η καίς η και τα δυο!

Το βιβλίο κυκλοφορεί απο τις Εκδόσεις Διόπτρα.


©Νάντια Βαβάση 18/12/16 για το Bookaholic Thoughts®

[Δημήτριος Ντούρλιας · Rating 5 out of 5]

Ένα μυθιστόρημα αποτελεί πάντα ένα ταξίδι στη ζωή των ηρώων του. Ένα παράθυρο που σου επιτρέπει να βιώσεις ο ίδιος τα συναισθήματα και τις καταστάσεις που δημιουργούνται σε αυτούς και να συμμετάσχεις στις αγωνίες και στα πάθη τους.
Το τελευταίο έργο της Ελένης Γαληνού "Όσα δεν έγιναν λέξεις" δεν αποτελεί εξαίρεση του παραπάνω κανόνα. Σε αυτό η συγγραφέας ,μας παρουσιάζει μία πολύ δυνατή ιστορία, με έντονες συναισθηματικές και ψυχολογικές μεταπτώσεις. Η υπόθεση εκτυλίσσεται μεταξύ Μυτιλήνης και Αθήνας. Δύο μέρη που προφανώς συνδέονται με τη συγγραφέα, καθώς η ίδια έλκει την καταγωγή της από το όμορφο νησί του Βορειοανατολικού Αιγαίου.
Από την αρχή το μυθιστόρημα αυτό, κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ξεκινά από τον παρόντα χρόνο και με "όχημα" ένα παλιό ημερολόγιο επιστρέφει 80 χρόνια πριν, τότε που άρχισαν όλα. Το flash back αυτό διαρκεί αρκετά. Αυτό βοηθάει πολύ τον αναγνώστη, καθώς ακολουθεί την πορεία της ζωής των βασικών ηρώων και μπορεί να τους τοποθετήσει χωροχρονικά σωστά μέσα στην ιστορία. Έτσι όταν η συγγραφέας αποφασίζει να επιστρέψει στον παρόντα χρόνο και στη συνέχεια ξανά στο παρελθόν, ο αναγνώστης δεν κουράζεται καθόλου, αφού με αυτόν τον τρόπο δένει η πλοκή της ιστορίας και σιγά - σιγά αποκαλύπτονται τα κρυμμένα μυστικά.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφερθεί, πως η πλοκή δεν αφορά τόσο τον αναγνώστη, όσο τους υπόλοιπους ήρωες του μυθιστορήματος που φαίνεται να ζουν μέσα στην άγνοια των όσων έχουν συμβεί. Ο αναγνώστης γνωρίζει την αλήθεια από νωρίς, αλλά ενώ κάτι τέτοιο θα μπορούσε να αποτελεί μειονέκτημα και ανασταλτικό παράγοντα για την υπόθεση, εν τούτοις ,βιώνει την αγωνία και την προσμονή της αποκάλυψης της αλήθειας στους υπόλοιπους.
Σε όλο το έργο δεν λείπουν τα δυνατά συναισθήματα και οι έντονες καταστάσεις. Σε πολλά σημεία είναι διάχυτο το κλίμα της εποχής των δεκαετιών του '50 και του '60, με τον ρομαντισμό και τις αντιλήψεις που επικρατούσαν τότε. Κάτω από αυτό το πρίσμα προκύπτει και το πρόβλημα που αποτελεί τον βασικό παράγοντα για τον οποίο η ζωή και οι σχέσεις μεταξύ των ηρώων περιπλέχτηκαν έτσι ώστε τελικά να δημιουργηθεί μία δραματική και δυσεπίλυτη κατάσταση. Μία κατάσταση που περιπλέχτηκε ακόμα περισσότερο από ψυχολογικούς παράγοντες που κατέστησαν αδύνατο το ξεκαθάρισμα της υπόθεσης μέσα σε εύλογο χρόνο... Και αυτό το ημερολόγιο, που αποτελεί το έναυσμα για τη λύση του δράματος, είναι και εκείνο που θα βάλει τα πράγματα στη θέση τους.
Όταν πια έρχεται η στιγμή της αποκάλυψης, η εξιστόρηση αποκτά εκ νέου ένταση και φορτίζεται συναισθηματικά. Η λύση του δράματος θυμίζει αρχαία τραγωδία, όταν οι ήρωες διαπιστώνουν πόσο κοντά ήταν όλα αυτά τα χρόνια, αλλά ταυτόχρονα πόσο διαφορετικά νόμιζαν πως ήταν τα πράγματα. Είναι αυτή η πικρόγλυκη γεύση που μένει, όταν διαπιστώνεις πόσο διαφορετικά θα είχε κυλήσει η ζωή όλων, αν τελικά γίνονταν λέξεις όλα αυτά που έμεναν για χρόνια φυλαγμένα στα συρτάρια του νου.

[Anna Patera · Rating 5 out of 5]

Αθήνα 2016. Το παλιό ημερολόγιο που ανακαλύπτει τυχαία στη βιβλιοθήκη της η ογδοντάχρονη Ροζαλία, θα γίνει η αιτία να κινηθούν τα γρανάζια της μνήμης της και να γυρίσουμε μαζί της 80 χρόνια πίσω, στη Μυτιλήνη του 1936 όπου γεννήθηκε. Μια βουτιά στο παρελθόν θα μας αποκαλύψει τι ανάγκασε αυτή τη γυναίκα να σβήσει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής της για να μπορέσει να επιβιώσει, κι ύστερα, θα επιστρέψουμε στο παρόν για να δούμε τις συνέπειες αυτής της πράξης, γιατί τόσο η ίδια όσο και οι ήρωες, αγνοούν πολλά.... Όμορφες και δύσκολες στιγμές σε μια πορεία γεμάτη αγκάθια. Η ευτυχία με τη δυστυχία προχωρούν παράλληλα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της, και όταν τα χτυπήματα της μοίρας και οι λάθος επιλογές θα προκαλέσουν αφόρητο πόνο, η μόνη άμυνα θα είναι, ίσως, η λήθη. Ένα μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις, τις επιλογές, τον έρωτα και την προδοσία, την συγχώρεση, το ψέμα και την αλήθεια, με κυρίαρχο στοιχείο την ανατροπή. Η ζωή των ηρώων δοκιμάζεται συνεχώς από πράξεις και γεγονότα που κόβουν την ανάσα. Μια δυνατή ιστορία, που με κράτησε σε εγρήγορση σε όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης μια και ήθελα να δω την εξέλιξη και το τέλος. Δεν θα αναφερθώ στην πλοκή ή τη ζωή της Ροζαλίας και των ανθρώπων που τη σημάδεψαν, όμως θα σας προτρέψω να τα ανακαλύψετε μόνοι σας. Αξίζει το ταξίδι. Γεννά ολοκάθαρες εικόνες και βαθιές συγκινήσεις, όμως περισσότερο αξίζει, επειδή καταλαβαίνουμε, πόσο σημασία έχει να εκφράζουμε με λόγια τα συναισθήματά μας, γιατί όταν αυτά δεν γίνονται λέξεις, πληγώνουν, επηρεάζουν ζωές και αποφάσεις παρεκκλίνοντας την πορεία των σχέσεων και της ίδιας μας της ζωής!!!

https://meareseitobiblioafou.blogspot...

[X.Kouroupaki · Rating 5 out of 5]

Όσα δεν έγιναν λέξεις, ένα μυθιστόρημα για την απόλυτη αγάπη και την δίνη του έρωτα. Ροζαλία, Αιμιλία, Μάξιμος…. Ένας άρρηκτος δεσμός τους ενώνει με βαθιά συναισθήματα για πάντα…
Ένα αθώο παιδικό παιχνίδι μεταξύ τους, που όμως όταν μεγαλώνουν γίνεται επικίνδυνο και ψυχοφθόρο, και προκαλεί πόνο με τις συνέπειες του.
Η Ροζαλία και η Αιμιλία δίδυμες και τόσο όμοιες μεταξύ τους και ο Μάξιμος είναι τρία παιδιά που η μοίρα τα ενώνει με δεσμούς φιλίας, και βαθιάς αγάπης που όσο μεγαλώνουν μετουσιώνεται σε έρωτα. Τι θα συμβεί όμως όταν έρθει η ώρα ο Μάξιμος να διαλέξει μια από τις δυο; Ποια απώλεια στοίχησε τόσο πολύ που η Ροζαλία μπερδεύτηκε τόσο πολύ στα γρανάζια της λήθης; Ένα παλιό ημερολόγιο, μια σκισμένη ζωγραφιά, είναι κομμάτια από αναμνήσεις που προσπαθούν να βγουν στο φως και να συναρμολογήσουν πάλι κομμάτια από το πάζλ της ζωής της. Η Ροζαλία προσπαθεί να θυμηθεί το παρελθόν που κρύβει πολλές εκπλήξεις και αναπάντεχες ανατροπές στη ζωή όλων τους.
Η Ελένη Γαληνού μας παρουσιάζει μια πολλή δυνατή ιστορία με έντονα συναισθήματα και μας ταξιδεύει στον κόσμο της απόλυτης αγάπης.
Ένα απόσπασμα του βιβλίου που αγάπησα πολύ: … « Έπειτα από τόσα χρόνια αγκάλιαζε ξανά αυτήν που είχε θρηνήσει και θρηνούσε πάλι αυτήν που είχε αγαπήσει. Μόλις τώρα συνειδητοποιούσε, όμως, πως και τις δυό με την ίδια θέρμη τις είχε λατρέψει. Κομμάτια του ήταν και οι δυό, και όποια κι αν είχε θα χαιρόταν, όπως όποια κι αν έχανε θα πονούσε. Δυό κορίτσια τόσο όμοια και τόσο διαφορετικά θα κρατούσαν για πάντα την καρδιά του δεμένη σε μια αόρατη συνθήκη με κάτι ανώτερο.» …….

[Vasso Chatzimanoli · Rating 4 out of 5]

Μια ιστορία ύμνος στο δέσιμο των δίδυμων αδερφών, γεμάτη ανατροπές, συγκίνηση κ ίντριγκες. Πόσα χτυπήματα μπορεί να αντέξει μια καρδιά μέχρι να αναζητήσει τη λήθη; Χαρακτήρες γεμάτοι ανθρώπινα ελαττώματα αλλά κυρίως συναισθήματα. Όμορφη γραφή που σε κάνει μέρος της ιστορίας.

[Aggeliki · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο Βιβλίο η αληθινή αγάπη όλα τα συγχωρεί.
Αξίζει να το διαβάσει καποιος. Όσα δεν έγιναν λέξεις....

[Χ. ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗ · Rating 5 out of 5]

Όσα δεν έγιναν λέξεις, ένα μυθιστόρημα για την απόλυτη αγάπη και την δίνη του έρωτα. Ροζαλία, Αιμιλία, Μάξιμος…. Ένας άρρηκτος δεσμός τους ενώνει με βαθιά συναισθήματα για πάντα…
Ένα αθώο παιδικό παιχνίδι μεταξύ τους, που όμως όταν μεγαλώνουν γίνεται επικίνδυνο και ψυχοφθόρο, και προκαλεί πόνο με τις συνέπειες του.
Η Ροζαλία και η Αιμιλία δίδυμες και τόσο όμοιες μεταξύ τους και ο Μάξιμος είναι τρία παιδιά που η μοίρα τα ενώνει με δεσμούς φιλίας, και βαθιάς αγάπης που όσο μεγαλώνουν μετουσιώνεται σε έρωτα. Τι θα συμβεί όμως όταν έρθει η ώρα ο Μάξιμος να διαλέξει μια από τις δυο; Ποια απώλεια στοίχησε τόσο πολύ που η Ροζαλία μπερδεύτηκε τόσο πολύ στα γρανάζια της λήθης; Ένα παλιό ημερολόγιο, μια σκισμένη ζωγραφιά, είναι κομμάτια από αναμνήσεις που προσπαθούν να βγουν στο φως και να συναρμολογήσουν πάλι κομμάτια από το πάζλ της ζωής της. Η Ροζαλία προσπαθεί να θυμηθεί το παρελθόν που κρύβει πολλές εκπλήξεις και αναπάντεχες ανατροπές στη ζωή όλων τους.
Η Ελένη Γαληνού μας παρουσιάζει μια πολλή δυνατή ιστορία με έντονα συναισθήματα και μας ταξιδεύει στον κόσμο της απόλυτης αγάπης.
Ένα απόσπασμα του βιβλίου που αγάπησα πολύ: … « Έπειτα από τόσα χρόνια αγκάλιαζε ξανά αυτήν που είχε θρηνήσει και θρηνούσε πάλι αυτήν που είχε αγαπήσει. Μόλις τώρα συνειδητοποιούσε, όμως, πως και τις δυό με την ίδια θέρμη τις είχε λατρέψει. Κομμάτια του ήταν και οι δυό, και όποια κι αν είχε θα χαιρόταν, όπως όποια κι αν έχανε θα πονούσε. Δυό κορίτσια τόσο όμοια και τόσο διαφορετικά θα κρατούσαν για πάντα την καρδιά του δεμένη σε μια αόρατη συνθήκη με κάτι ανώτερο.» …….