What do you think?
Rate this book


De negentiende eeuw is misschien wel de meest wonderlijke periode uit de geschiedenis. Het was een tijd waarin alles wat als modern werd gezien ongelooflijk snel ouderwets bleek te zijn, waarin enorme steden binnen één generatie uit de grond verrezen, nieuwe Europese landen werden gevormd en mensen voor het eerst bijna direct over een afstand van duizenden kilometers konden communiceren.
Wat al deze veranderingen gemeen hadden, was het streven naar macht bij alle rangen en standen, van de bankier die op economische macht uit was tot de horige die onder het juk van zijn landheer probeerde uit te komen, van de ingenieur die het milieu ondergeschikt maakte aan het maatschappelijk belang tot de psychiater die de wetenschap gebruikte om de menselijke natuur te onderdrukken.
Richard J. Evans geeft een volledige beschrijving van de revoluties, de oorlogen en de opbouw van rijken die de negentiende eeuw markeerden. De eeuw van de macht is een boek van een historicus op het hoogtepunt van zijn kunnen en essentieel voor iedereen die probeert inzicht te krijgen in het Europa van toen én nu.
1071 pages, Kindle Edition
First published September 1, 2016
Between 1848 and 1855 [Ireland’s] population fell from 8.5 to 6 million, and while much of the decline at the beginning of the period can be ascribed to the famine, the continuing fall, to under 4.5 million by the census of 1921, was almost entirely due to emigration...the bulk of the migrants found their way to the United States – more than three million in all between 1848 and 1921. By 1900 there were more Irish-born men living in the USA than in Ireland itself. (p. 393)
Flexibility and cunning, the hallmarks of an earlier generation of statesmen, the generation of Bismarck and Cavour; by 1914 they had been replaced by a generation of leaders taught by a quarter of a century of imperialist annexation, wars and conquests that only force mattered, and that the people on the other side were members of an inferior race that would be easy to defeat. Their intransigence was fortified by the belligerence of military leaders and the determination of men on all sides to display the kind of coolness and courage required of men engaging in a duel. (p. 784)