Zwycięstwo armii Napoleona

by Valéry Giscard d'Estaing, Martyna Jarząb (translator)

4 września 1812 roku Napoleon wkracza do Moskwy. Przeczuwa, że zostając w stolicy Rosji skazuje się na katastrofę. Wydaje więc zaskakujący rozkaz swoim marszałkom: nazajutrz Wielka Armia ma opuścić Moskwę i wrócić do Francji. Nie chodzi o ucieczkę, ale o manewr, którym Napoleon chce rozbić wojska Kutuzowa, zmuszając go do ofensywy. Bohater książki, generał Francois Beille, ma za zadanie stale utrzymywać kontakt z wrogiem, udając, że jego oddział jest tylną strażą zbliżającej się Wielkiej Armii. Po rozszyfrowaniu fortelu Francuzów Kutuzow rusza w pośpiechu śladami Cesarza, by przeszkodzić mu w opuszczeniu Rosji. Napoleon wybiera miejsce batalii – tuż obok Wilna, nieopodal Niemna. Rosjanie zostają rozbici. Ich klęska otwiera nowy rozdział w historii Europy…
Po dwustu latach Valery Giscard d’Estaing pisze na nowo historię Europy, tworząc oryginalną i przekonującą powieść o życiu epoki, wojnie i dwóch pasjonujących miłościach.

Genres: Alternate History

288 pages, Paperback

First published January 1, 2010

About the author

Valéry Giscard d'Estaing was a French statesman. He was Minister of Finance and Economic Affairs from 1962 to 1966, and Minister of Economy and Finance from 1969 to 1974 before becoming the 20th President of the French Republic from 27 May 1974 to 21 May 1981.

Valéry Giscard d’Estaing est un homme d'État français. Il était ministre des Finances et des Affaires économiques de 1962 à 1966, puis ministre de l'Économie et des Finances de 1969 à 1974 avant de devenir le 20ième président de la République française du 27 mai 1974 au 21 mai 1981.

Reviews

[Olethros]

-Al borde del despropósito en varios órdenes de despropósito.-

Género. Novela (que no histórica, en absoluto).

Lo que nos cuenta. En el libro La victoria de la Grande Armée (publicación original: La victoire de la Grande Armée, 2010), el autor (presidente de Francia, nada menos, entre otros muchos cargos) imagina unos devenires distintos sobre la retirada de Napoleón y su ejército en Rusia durante el invierno de 1812. Para ello nos presenta a Beille, un joven oficial superior al que el emperador conoce por su valentía en Smolensko y a quien da una misión muy especial en la retaguardia de la Grande Armée en retirada.

¿Quiere saber más de este libro, sin spoilers? Visite:

http://librosdeolethros.blogspot.com/...

[Bartek Maciej]

Dziwaczna książka, po opisie wydawcy spodziewałem się bitew, szarż, walki, manewrów, tego co zwykle jest w książkach o tej epoce. Tutaj zamiast tego mamy chyba książkę drogi, bohater wraz ze swym oddziałem jedzie z Moskwy do Wilna podziwiając krajobrazu i porządek w ustawieniu w szyku dwóch oddziałów, jakieś drobne utarczki gdzie na drugim planie się dzieją ale sam bohater nigdy w nich nie uczestniczy. Wątki romantyczne są żenująca, dialogi wszystkie strasznie sztywne, a porządek który Napoleon po swoim zwycięstwie w Rosji zaprowadzą w Europie to jakiś mokry sen francuskiego arystokraty, naiwny i pompatyczny.

[SilveryTongue]

0,3 estrellas

Las escenas de batalla están muy bien logradas.

Este libro bien pudo haberse llamado: La Grande Armée, una historia diferente.

Esta novela es algo así como una realidad diferente. Imaginen un triunfo sin precedentes de la Grande Armée en la campaña de Rusia, y esa ventajosa situación llevara a Francia a posesionarse como arbitro de Europa y, lo mas interesante de esta historia es que no existe la batalla de Waterloo.

[C PNTT]

DNF, but I’ve seen enough to understand it’s the classically French "Great Man" dickriding because we’ve gaslit ourselves into believing this is what our national history is about. No wonder a talentless hack like Giscard would be equally mediocre as a president and as a writer. Napoleon talks like a video game NPC blurting expository dialogue, the protagonist is nothing more than a pretext to get a stand-in viewpoint in this disgusting Bonaparte circlejerk. Most French presidents dream themselves to be the next Bonaparte, so no wonder this feels like the cringiest Wattpad fanfiction. Still waiting for something that account to how miserable it was to live under the domination of one ludicrous ego. Fouché’s network of spies listening to the layman’s conversations all over Paris, the asinine collaboration of the little Corsican emperor in founding the Banque de France, the millions of youngsters left for dead throughout the plains of Europe, all this meaningless carnage to serve the fragile ego of a pathetic ape who thought himself to be God. They say he came in 2 minutes too, can you believe this folks?

[Gallusman]

Ca se lit vite. Les personnages sont peu realistes. Assez inégal.