'Voor mij is Rome het oude centrum, de smalle straatjes in de warme kleuren, alle schakeringen oranje, rood zelfs, geel van zand tot goud. Hier is Rome als een huis, de steegjes zijn gangen, en op drie minuten afstand liggen de twee mooiste pleinen van de stad, misschien wel van de wereld. De Piazza della Rotonda met het best bewaarde monument, het Pantheon, en de Piazza Navona. Dat zijn mijn leeszalen, mijn koffiekamers, mijn salons waar ik mensen ontvang.' In 'Thuis in Rome' vertelt Rosita Steenbeek over haar liefde voor de eeuwige stad, waar ze sinds 1985 een groot deel van het jaar woont. Ze komt op plekken die de gewone reiziger niet kent en vertelt over haar kleurrijke vrienden en kennissen.
Rosita Steenbeek doorliep het Johan van Oldenbarneveltgymnasium te Amersfoort. Vervolgens studeerde ze enige tijd Klassieke talen in Utrecht en deed haar propedeuse theologie. Aanvankelijk wilde ze een familietraditie voortzetten en dominee worden. Ze zwaaide om naar Neerlandistiek en studeerde af in de Moderne Letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Tijdens haar studie acteerde ze regelmatig op het toneel en in de film.
Na haar doctoraal vertrok ze naar Rome om haar geluk in de film te beproeven. En ook om in te halen dat ze niet mee mocht op Romereis vanwege een hersenbloeding.
Ze speelde in film- en televisieproducties, schreef artikelen voor o.a. Vrij Nederland en vertaalde boeken uit het Italiaans van Alberto Moravia en Susanna Tamaro.
In 1994 debuteerde ze met De laatste vrouw. Een boek dat Rome en Sicilië als decor heeft en in verschillende talen werd vertaald. Vanaf dat moment wijdt ze zich volledig aan het schrijven. Er volgden vele romans en ook meerdere boeken over Rome, de stad waar ze het grootste deel van het jaar woont.
Las dit boek gaan lezen omdat ik kort erna een weekje naar Rome zou gaan. En om die reden was het wel aardig. Heb wat lokaties die ze bezoekt en die wat minder voor de hand liggend zijn genoteerd, dat zijn misschien wel leuke tips. Qua verhaal vond ik het niet zo boeiend. Het is vooral van : toen ging ik hierheen, toen daarheen en ik ging op bezoek bij die en die en at dat en dat. Het had een hoog gehalte: wat een boeiende interessante mensen ze allemaal wel niet kent en ontmoet. En alle kerken, palazzi en piazza die ze bezoekt zijn groots, prachtig en bijzonder. Dat ging me steeds meer tegenstaan
Een boek dat zowel elementen van reisgids als dagboek in zich draagt, en daardoor interessant wordt. Sterk punt zijn de levendige beschrijvingen van de verborgen zijden van Rome, zowel letterlijk als figuurlijk - maar een aantal observaties zijn inmiddels wel gedateerd (het boek is van 2000). Rosita begeeft zich schijnbaar moeiteloos in allerlei sociale kringen van Romeinse zwervers tot aan Vaticaanse prelaten, en verleidt die tot allerlei ontboezemingen die een aardig inkijkje in de Italiaanse ziel geven. Alleen over haarzelf komen we uiteindelijk weinig te weten - zelfs niet wat ze daar nou eigenlijk al die tijd voor de kost heeft gedaan ...
Leuk reisboek over Rome. Rosita Steenbeek vertelt niet het Rome wat je ziet, maar over alles wat eronder gebouwd is en weer gerestaureerd is. Vaak zijn deze 'sites' ook te bezoeken. Een ander uitgangspunt voor diegene die vaak in Rome komt. Tussendoor leuke verhalen over haar ontmoetingen in Rome met mensen van divers pluimage.
Mooie impressie van vooral het oude Rome. Goede voorbereiding op een trip nr de eeuwige stad. Wel is het enigszins gedateerd, zo speelt het jubeljaar 2000 een rol en her en der wel heel persoonlijk.