"Üst katta bir terörist var, hanginizin umurunda?"
Emrah Serbes, küçük bir çocuğun iştah ve öfkesiyle, soldu solacak saplantısıyla, masum karanlığıyla, en bi intikam yeminleriyle yazıyor.
İlban Ertem, ipeksi büyücülüğüyle üst katın dünyasını çiziyor. Çatık kaşlı güzel çocuğu, paylaşmayı, tanışmayı…
Çiçeklerin koynunda büyüyen iyimserliğiyle... Yumuşacık. Üst Kattaki Terörist yakın dönemin en güzel hikâyelerinden biri. Zamanın ruhu ve hayatın zalimliğine dair küçük bir derkenar.
Emrah Serbes was born in Yalova, Turkey. He graduated from the theater department of Ankara University, and he currently writes for newspapers, magazines, and television. His short story collection, Erken Kaybedenler (Predestined Losers), was published in 2009. Serbes’s novels include Her Temas İz Bırakır (Every Touch Leaves a Trace) and Son Hafriyat (The Last Excavation), both noir mysteries set in Ankara and later developed into the hit television series Behzat Ç., followed by the film Behzat Ç.: Seni Kalbime Gömdüm (Behzat Ç.: I Buried My Heart). His newest novel, The King of Taksim Square, is his English debut.
İletişim’den hediye gelen bu kısacık resimli hikâyeyi, belki de hediye geldiği için (bkz: elindekilerden kurtulmak için hediye verme), beğenmeyeceğimi düşünmüştüm ancak beni yanılttı. Hepimizin duyduğu, şahit olduğu, hatta karakterlerinden biri olduğu tanıdık bir hikâye bu. Taika Waititi’nin Jojo Rabbit’iyle faşist (yumuşatılmış bir tabirle ayrımcı) bir çocuğu merkeze almasıyla benzeşiyor. Tabii bu öykü Türkiye’de, özellikle Anadolu’da yaşıyorsanız çok daha yakından bağ kurabileceğiniz irili ufaklı birçok öge barındırıyor. Serbes’in bu ögeleri hikâyenin içine oldukça iyi döşediğini düşünüyorum. Okumaya değer.
Çocukken zihnimize işlenen saplantılarla, gerçeklerle yüzleştikçe kendi iç dünyamız arasında kalarak uçurumun kenarında yürümek… Bunun güzel bir öyküsü. Ertem’in çizimleri muhteşem.
Nurettin’in şehit olan abisinin ardından üst katlarına taşınan komsusuyla yaşadığı ilginç & kısa hikaye. Ayni hikayeyi Emrah Serbest’in Erken Kaybedenler kitabında da okumuştum. Kitap(çık) çizimlerle de desteklenmiş. Güzel olmuş.
Iyiki şans vermişim dediğim hikaye. Üstelik Ilban Ertem çizimleriyle. Ankara'da Ulucanlar cezaevi müzesinden geçerken yaşlı bir teyzenin ilk teröristler burada yatmislar demesiyle aklıma tekrar düşen kitap. Daha sonrasında da ben gidemem şimdi gidersem çok üzülürüm dedi.