จอมนางจารชนหน่วย 11 ภาคปลาย เล่ม 2

จอมนางจารชน หน่วย 11 #6

by Xiao Xiang Dong Er, 潇湘冬儿, เซียวเซียงตงเอ๋อร์

ในโลกของฉู่เฉียว มีพระอาทิตย์ที่ไม่มีวันดับสลายชั่วนิรันดร์ดวงหนึ่ง แม้ชั้นเมฆจะหนาทึบปานใด ก็ไม่อาจบดบังแสงอันจรัสจ้านั้นได้ หลายปีต่อมา นางบอกว่าพระอาทิตย์ดวงนั้น ก็คือความศรัทธาของนาง ในที่สุด เยียนสวินและฉู่เฉียวก็ได้หวนคืนสู่ดินแดนเยียนเป่ย ทว่าจอมอหังการแห่งแผ่นดินใหญ่ซีเหมิง...ต้าเซี่ย หรือจะยอมละเว้นพวกเขาทั้งสอง! นี่คือก้าวแรกของการขึ้นสู่ตำแหน่ง “เทพีแห่งสงคราม” ของจารชนสาวผู้ทะลุมิติฉู่เฉียว!สงครามที่ดุเดือดเลือดพล่านกำลังจะเริ่มต้นแล้ว ยังมีวามรักอันซับซ้อนที่พัวพันฉู่เฉียวมาหลายปี เยียนสวิน? จูเก่อเยว่? หลี่เช่อ? หรือ.... บุรุษผู้ใดจะได้หัวใจของจารชนสาวจากโลกปัจจุบันไปครอง?

Genres: China

312 pages, Paperback

Published January 23, 2017

About the author

Associated Names:
* Xiao Xiang Dong Er
* 潇湘冬儿
* เซียวเซียงตงเอ๋อร์ (Thai)

Reviews

[Boong · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ครบรสดี ทุกเรื่องหมดจดชัดเจน

เริ่มรู้สึกว่าภาคแรกเนี่ย ไม่ต้องมีก็ได้นะ ยังไงก็มีย้อนเรื่องรำพึงรำพันถึงตลอด

เรือนายน้อยสี่กลับมาโบกสะบัดธงอีกครั้ง
ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป จากเรือสำเภาที่เคยแตก จะอัพเป็นเรือรบหุ้มเกราะล่ะนะ!!!

[J.Nida · Rating 5 out of 5]

บอกเลยว่าเล่มนี้ครบทุกรสชาด เสียใจ ดีใจ เจ็บปวด ท้อใจ (มีสปอย)

หลังจากที่ฉู่เฉียวจากมาก็มาทำหน้าที่ที่ไม่ได้มีอำนาจสั่งการ
หรือเกี่ยวข้องใดๆ กับทัพใหญ่ของเยียนสวิน ระหว่างการหยุด
พักการเดินทางนางได้ขึ้นไปที่ภูหุยหุยและบังเอิญเจอจูเก่อเยว่
เขาเข้ามาที่เยียนเป่ยได้อย่างไร? แต่จูเก่อเยว่บอกว่าครั้งนี้ที่มา
ไม่ได้เกี่ยวข้องอันใดกับสงคราม ทั้งฉู่เฉียวและจูเก่อเยว่ต่างรู้เรื่อง
ราวของฝ่ายตรงข้ามเป็นอย่างดี

ทั้งเรื่องในแคว้นและเรื่องส่วนตัว ข่าวว่าหลังจบศึก เยียนสวิน
จะแต่งกับฉู่เฉียว และฉู่เฉียวก็ทราบว่าเขามีคู่หมั้นที่ใกล้จะแต่ง
กันแล้วเช่นกัน พวกเขาก็อย่างนี้ เป็นฝ่ายตรงข้ามกันตลอด
ไม่เคยจะได้สนทนาดีๆ ได้เลย หลังจากนั้น ฉู่เฉียวได้คืนกระบี่
โพว่เยว่ให้เขา และเขาก็คืนของนางกลับมา

หลังจากจู่เก่อเยว่ผละไปไม่นานก็เกิดเรื่องที่ยากเกินเยียวยา
เยียนสวินทราบว่าจูเก่อเยว่ได้เข้ามาที่เยียนเป่ยจึงสั่งให้ทหาร
ปล่อยข่าวลวง ไปแจ้งกับฉู่เฉียวว่าจูเก่อเยว่ทำร้ายเขาจนบาดเจ็บ
สาหัส เขาให้นำกระบี่โพว่เยว่ที่ยึดมาได้จากเยว่ชีไปเป็นหลักฐาน
และบอกให้นางรีบนำกำลังทหารไปยังเมืองเยว่ก้งเพื่อสมทบ
เพราะเขากำลังถูกปิดล้อม

และให้ทหารไปส่งข่าวให้จูเก่อเยว่ อ้างตัวว่าเป็นทหารใต้
บัญชาการของฉู่เฉียว หลอกลวงจูเก่อเยว่ว่า ฉู่เฉียวให้มา
แจ้งว่าร่องรอยของเขาโดนค้นพบแล้ว และให้หลบหนีไปยัง
เส้นนางที่นางเตรียมไว้ให้ และนางกำลังโดนไล่โจมตี

จูเก่อเยว่แม้จะไม่เชื่อแต่ก็ไม่อยากเสี่ยง เมื่อไปถึงเยว่ก้ง
ก็พบว่าเยีนยสวินตอแหล แต่ไม่รู้ว่าตอนนั้นฉู่เฉียวรู้เห็น
ด้วยหรือไม่ ด้านฉู่เฉียวไม่ใช่คนโง่ นางรู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่อง
จริงแต่ก็ยังคงไปตามสถานที่ที่บอก และพบว่าจูเก่อเยว่ที่
มีกำลังทหารหลักร้อยกำลังพ่ายแพ้ให้เยียนสวิน นาง
คุกเข่ากระแทกหัวขอร้องให้เยียนสวินปล่อยจูเก่อเยว่
แต่ตอนนั้นเอง ธนูดอกหนึ่งปักเข้ากลางอกของพี่สี่

เขาร่วงลงไปที่ธารน้ำแข็งเย็นจัด ชั่ววินาทีนั้นเหมือน
สรรพสิ่งล้วนหยุดนิ่ง ฉู่เฉียวกระโดดตามไปลงไป
หมายช่วงเขาขึ้นมา ทว่าเขาขยับปากบอกนางอย่าง
อ่อนแรงว่า 'อยู่ต่อไป'

และตอนนั้นเองนางก็ตระหนักได้ว่า หากไม่ได้เขา
ขึ้นมาจากผืนน้ำอันเย็บเฉียบ นางก็จะขอตายไปพร้อม
กับจูเก่อเยว่...

ทว่าเยียนสวินช่วยนางขึ้นมา หลังจากนั้นนางก็ได้ข่าวว่า
พบศพของจูเก่อเยว่และส่งให้ตระกูลจูเก่อแล้ว
จูเก่อเยว่โดนขับออกจากตระกูล การตายของเขาช่าง
น่าอัปยสเพราะไม่แม้แต่จะตายในสนาม แต่ตายเพราะ
ผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำให้เขาเจอมรสุมจากคนในแคว้น
และในตระกูลครั้งแล้วครั้งเล่า

หลังจากนั้น ฉู่เฉียวจัดสินใจจะจากไปพร้อมกับกองทหาร
ซิ่วลี่ แต่เยีนยสวินเมื่อทราบก็ได้ปล่อยข่าวให้จ้าวหยาง
ทราบเพราะรู้ว่าเขาอยากฆ่านาง และเมื่อออกจากประตู
เมืองไป ทหารก็ปิดประตูเมืองไม่ให้ประชาชนเข้า
บอกว่าจะเปิดต่อเมื่อใต้เท้าฉู่เข้ามาเป็นคนแรกเท่านั้น

เขารู้จุดอ่อนนางว่านางไม่สามารถทนดูประชาชนตกตาย
ไปเพราะนางได้ แต่คราวนี้เขาคิดผิด ฉู่เฉียวประจันหน้าทัพศัตรู
ที่นอกกำแพงเมือง สู้ยาวนานหลายคืนไม่ได้พัก และวันสุดท้าย
ที่กำลังจะพ่ายแพ้นั้นเอง กลับเป็นหลี่เช่อ อดีตรัชทายาท
ปัจจุบันคือประมุขของเปี้ยนถังมาช่วยนางไว้

คนที่อยู่เบื้องหลังการช่วยเหลือในครั้งยังคงเป็น
เขาคนนั้น คนที่ทำเพื่อนางมาตลอด 'จูเก่อเยว่'

'เขาไม่จำเป็นต้องให้นางรับรู้ หากเป็นไปได้
เขายินดีทอดกายเป็นถนน ส่งนางไปยังดินแดนสงบ'

ที่แท้แล้วเขายังไม่ตาย และได้ไปอยู่ชิงไห่
มีกำลังทหารเป็นของตัวเอง นั้นคือคนที่โดนเนรเทศ
จากต้าเซี่ยไปอยู่ดินแดนทุรกันดารที่เต็ม
ไปด้วยทะเลทรายอันร้อนระอุนั่นเอง

หลังจากที่กลับมาเปี้ยนถัง พักรักษาตัวและใจที่บอบช้ำ
ไม่นานนางก็พบว่าจูเก่อเยว่ยังไม่ตาย!

ในงานเทศกาลโคมไฟนั่นเองที่พวกเขาได้พบกัน
อีกครั้ง จูเก่อเยว่ก็ไม่คิดว่าจะได้พบนาง เขาแค่
ตามมาดูอย่างห่างๆ เท่านั้น นางดีใจมากที่เขายังไม่ตาย
ทว่าไม่กี่วันที่พบก็ต้องพรากจากอีกครั้งเมื่อเขา
มีหน้าที่ที่ต้องกลับไปทำ และนางไม่อาจติดตาม
เขาไป ยืนเคียงข้างเขา เพราะตัวเองไม่คู่ควรพอ

หลังจากจูเก่อเยว่จากไปไม่นาน ฉู่เฉียวก็ตัดสิน
ใจไปจากเปี้ยนถังเพื่อที่จะใช้ชีวิตเป็นเพียง
ชาวบ้านธรรมดา และไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน
จึงจะได้พบกันอีก

_____________
ตอนพี่สี่ตกน้ำ คิดว่าตายแน่ ร้องไห้ตาบวมเลย
โคตรซึ้งใจที่เรารักคนไม่ผิดแต่แรก ดีใจ
คือฉู่นี่โชคดีมากอะที่ได้คนอย่างพี่สี่ไปหลงรัก
ไม่ว่าจะกี่ครั้งกี่หนที่เขาต้องทำหลายๆ อย่าง
ขัดกับที่บ้านและแคว้นเพื่อนาง เขาก็ไม่เคยหยุด

ขนาดกลับมาแล้วยังตามมาดูอย่างห่วงๆ แต่ว่า
เขาก็มีศักดิ์ศรี เมื่อนางไม่ไปกับเขา เขาก็จะไม่
อ้อนวอน แต่เรารู้ว่านั่นแค่ชั่วคราวเท่านั้น

สนุกมากมาย ยิ่งอ่านยิ่งเกลียดเยียนสวินอะ
ตอแหล หลอกลวง มีหน้ามาบอกว่าต้องการผู้หญิง
ที่เป็นทัพหลังที่คอยรอเขาตอนรบชนะ แหม พูดมาได้
แล้วผู้หญิงคนไหนเป็นทัพหน้าช่วยคุณเมิงตะลุย
ออกมาจากเจิงหวน? เลวจริงๆ มันฆ่าหมดทุกคน
ท่านอู แม่นางอวี่ คนในสมาพันธ์ หวนหวน
เสี่ยวเหอ แล้วมันก็ไม่เชื่อใจนางเอก อ้างสารพัด
ข้ออ้างให้ตัวเองรู้สึกดี

คนแบบนี้จะรักใครได้นอกจากรักการแก้แค้นและรักตัวเอง

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – จอมนางจารชนหน่วย 11 ภาคปลาย เล่ม 2 (11 处特工皇妃 Part 2 Volume 02)
ผู้แต่ง – เซียวเซียงตงเอ๋อร์ (潇湘冬儿 Xiao Xiang Dong Er) เขียน ลี หลินลี่ แปล


ตัวละคร
ฉู่เฉียว, จิงเยว่เอ๋อร์ (ซิงเอ๋อร์ ชื่อที่นายน้อยสี่ตั้งให้)
จูเก่อเยว่
เยียนสวิน
หลี่เช่อ


รีวิวหลังอ่าน

เล่มแรกของภาคนี้ช่วงแรกๆ เอื่อยๆ มาสนุกและอ่านจนหยุดไม่ได้ในช่วงท้ายๆ พอมาเล่ม 2 แอร๊ยยยย เล่มนี้ครบรสเลยจ้าาาา มันหยดจนเราหยุดอ่านไม่ได้ของจริงเลย

ยิ่งอ่านก็ยิ่งไม่ชอบเยียนสวิน สิ่งที่แกทำมันเลวร้ายมาก โฮกๆ ด้วย แกเคยคิดที่จะไว้วางใจใครบ้างนะ เพราะไม่เคยไว้ใจใครสินะ ก็โดดเดี่ยวต่อไปแล้วกัน ชริๆๆ

เล่มนี้จูเก่อเยว่ได้ใจข้ามาก 555+ อ่านไปก็กรี๊ดๆๆ หลี่เช่อตีคะแนนคู่กันมาเลย นางฮาตลอดจริงๆ เล่มก่อนไม่มีหลี่เช่อช่างเหงาหงอย จูเก่อเยว่ก็โผล่มายิ่งกว่าตัวประกอบ พอมาเล่มนี้มีบทบาทมากขึ้น ข้าน้อยรู้สึกดีใจยิ่งนัก

เวลาอ่านแล้วเจอเยว่ชีเนี่ย จะต้องนึกหน้าสิงเจาหลินตามตลอด 555+ เพราะฮีแสดงเป็นเยว่ชีที่น่ารักมากจริงๆ พอนึกหน้าตามก็จะฟินสุดๆ ไปเลยจ้าาา ส่วนแม่นางฉู่นั้น ข้าก็นึกหน้าจ้าวลี่อิ่งตลอดเวลาอยู่แล้ว พออ่านแล้วเรื่องราวมันต่อจากที่จบในซีรี่ส์ ก็เลยได้แต่ใช้มโนภาพในหัวเป็นแรงขับเคลื่อนอีกที ฮ่าๆ

เล่มนี้มันหยดจริงๆ แล้วก็นั่งลุ้นต่อไปว่าเมื่อไรพระนางจะได้ลงเอยกันสักทีนะ ขอเวลารีบไปอ่านเล่มถัดไปดีกว่า

ป.ล. สมน้ำหน้าเยียนสวิน ทำร้ายฉู่ขนาดนี้ ไม่สมควรได้รับความรักจากฉู่เลยด้วยซ้ำ ยิ่งอ่านก็ยิ่งไม่ชอบโว้ยยยย แต่พอนึกหน้าคนแสดงเรากลับชอบรอยยิ้มของฮี ฮ่าๆ น่ารักอ่ะ

[สปอยล์]

ฉู่อยู่อย่างสงบเสงี่ยมที่เยียนเป่ย แบบไม่พบหน้ากับเยียนสวินเลยเป็นปี ฉู่บังเอิญเจอกับจูเก่อเยว่ที่ตั้งหม้อไฟกินอะไรคนเดียวในนี้ ฮ่าๆๆๆ (ในซีรี่ส์ก็มีฉากนี้นะ) ทั้งสองได้สนทนากัน ต่างก็รู้ข่าวของอีกฝ่าย จูเก่อเยว่ก็ถามว่าได้ข่าวว่าฉู่จะแต่งงานกับเยียนสวินหลังปีใหม่เหรอ ส่วนฉู่ก็ถามกลับว่าจะหมั้นกับลูกแม่ทัพเหรอ

พอจบบทสนทนาก็แยกย้ายกันไป ฉู่ก็ทำเหมือนไม่ได้เจอกับจูเก่อเยว่ แต่ก็ยังรู้สึกติดค้างเขาอยู่มากมาย ฉู่คืนกระบี่ให้เขา วันต่อมาเขาก็ฝากลูกแม่ทัพ (ที่มีข่าวว่าเป็นคู่หมั้น) เอากระบี่ของนางมาคืนให้ หลังจากสลับกันมานานไรงี้ ส่วนลูกแม่ทัพเราว่าเป็นแค่เพื่อน ที่อยากจะไปส่องแม่นางฉู่ ฮ่าๆๆๆ เพราะกลับมาล้อเลียนจูเก่อเยว่ด้วย

เยียนสวินรู้เข้าก็วางแผนหลอกฉู่ ว่าตัวเองบาดเจ็บจ้าา เหอๆๆ ไหนจะหลอกจูเก่อเยว่ให้คนของฉู่ไปหา บอกให้ไปตามเส้นทางนี้ จูเก่อเยว่รู้สึกแปลกใจ เลยโผล่ไปเมืองเยว่ก้ง (ชื่อนี้ป่ะหว่า) จูเก่อเยว่ปะทะกับเยียนสวิน ในตอนที่จะแทงเยียนสวินได้ ฉู่มาขวางไว้ (ป่ะวะ เราอ่านฉากพวกนี้ไม่ค่อยเข้าใจหรอก 555+) จูเก่อเยว่เลยรู้สึกเจ็บมากที่เหมือนโดนฉู่ทำร้าย (มั้งนะ)

ลืมเล่าว่าก่อนหน้าที่จะประชันหน้ากันนั้น มีลูกน้องจับจูเก่อเยว่มาให้เยียนสวินได้ แต่แท้จริงคือเยว่ชี พอเจอหน้ากัน เยียนสวินก็สั่งให้ประหารเยว่ชี ไม่นะๆๆๆๆๆ ที่รักของเค้าาาาาา เยว่ชีอย่าเพิ่งตายนะ

เยียนสวินทำร้ายจูเก่อเยว่อย่างหนัก ยิงธนูใส่ ฉู่เลยตัดขาดกับเยียนสวินไปเลย และสุดท้ายเยียนสวินก็ทำให้น้ำแข็งที่เหยียบอยู่แตกไป ทำให้กองทัพของจูเก่อเยว่ที่มีอยู่ 300 นาย แทบไม่เหลือรอดเลย ฉู่โดดน้ำลงไปหา ทั้งๆ ที่คุกเข่าอ้อนวอนเยียนสวินแล้ว แต่เขาก็ไม่สนใจใยดี ฉู่เจอกับชายสี่ใต้น้ำ ชายสี่เขียนที่มือให้นางอยู่ต่อไป แล้วก็ผลักนางขึ้นไป นางขึ้นไปเจอเยียนสวินมาช่วยก็เมินใส่

ฉู่ยอมอยู่เยียนเป่ยต่ออีก 2 ปี โดยไม่พบเจอกับเยียนสวินเลย ซึ่งมีข่าวว่าจูเก่อเยว่ตายจากไป ส่งศพกลับตระกูล ก็ถูกตัดขาดจากวงศ์ตระกูล แบบหาว่าเพราะผู้หญิงคนเดียว (ฉู่) ทำให้จูเก่อเยว่ทำสิ่งผิดบาปไรงี้ เยียนสวินเรียกเงินค่าไถ่ศพจากต้าเซี่ยเป็นจำนวนมาก

ฉู่ได้ข่าวว่าท่านอูกับแม่นางอวี่แย่แล้ว ตอนแรกนางไม่เชื่อ (เราอาจจะลำดับเรื่องผิดๆ นะ เพราะอ่านๆ แล้วจำไม่ได้ ฮ่าๆ) แต่พอโดนตามหลายๆ รอบ ลงไปก็เจอว่าแม่นางอวี่ใกล้ตาย ท่านอูโดนธนูทะลุหัวใจตายก่อนหน้านาง ไหนจะหวนหวน ญาติคนสุดท้ายของเยียนสวินก็โดนฆ่าตาย พร้อมกับเสี่ยวเหอ แม่ทัพที่หวนหวนรักมากๆ ตอนท้ายมีบอกว่าเยียนสวินฆ่าคนที่ช่วยเขาไว้นั้น เพราะเป้าหมายไม่เหมือนกันไรงี้ เลยฆ่าแมร่งหมดเลย แกแหละเลว ฉันเกลียดแกเว้ยยยย (ตอนที่เอ่ยถึง คือเยียนสวินกินเหล้าแล้วต่อว่าท่านพ่อว่า อุดมการณ์ของท่านพ่อมันเป็นสิ่งที่ผิดไรงี้ ไม่เหมือนของเขา ที่มีเป้าหมายตรงข้ามกันหมด และคนที่เยียนสวินฆ่า เนื่องจากทำตามอุดมการณ์ของท่านพ่อนั่นเอง)

ฉู่ออกไปจากเมืองเยียนเป่ย ประชาชนส่วนหนึ่งขอออกไปด้วย แต่แล้วก็โดนเยียนสวินวางแผนให้จ้าวหยางปะทะกับฉู่ โดยปล่อยข่าวว่าฉู่ทำให้จูเก่อเยว่ตายไรงี้ แต่สู้กันไปมา จ้าวหยางก็ปล่อยฉู่ไป แบบไม่อยากให้ฉู่ต้องกลับเข้าไปเยียนเป่ย แล้วแม่ทัพเฉินอะไรนั่นที่สนิทกับเยียนสวินก็บอกกับเยียนสวินว่าปล่อยฉู่ไปเหอะ เยียนสวินตอนแรกไม่ยอม ฉู่เองก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะชาวบ้านก็ล้มตายไป เยียนสวินยื่นข้อเสนอให้ฉู่เข้าเมืองมาถึงจะยอมช่วยชาวบ้านไง แต่ชาวบ้านก็โดนทหารเยียนเป่ยปิดประตูใส่ สุดท้ายก็เลยหันไปเข้ากับต้าเซี่ยมั้งนะ (เราก็งงๆ ฮ่าๆ)

ตอนที่ฉู่เกือบจะไม่รอดท่ามกลางการรบ เพราะฉู่เองก็หมดใจแล้วแหละ ยิ่งคิดถึงหน้าจูเก่อเยว่ที่จากไป (ตอนจากไปตอนนั้น ฉู่รู้ใจตัวเองว่ารักจูเก่อเยว่ แบบว่าการล้างแค้นเป็นแค่ข้ออ้างเฉยๆ) ก็ได้หลี่เช่อมาช่วยไว้ได้ทัน แต่หลี่เช่อก็พูดเป็นนัยๆ ว่าคนที่ส่งมาบอกให้ช่วยไม่ใช่เขา เราก็เดาว่าคือจูเก่อเยว่ ที่ตอนนี้เป็นราชันชิงไห่ ซึ่งเป็นผู้นำที่เพิ่งมีอำนาจขึ้นมา ชิงไห่เป็นที่ๆ กันดารและแห้งแล้งไรงี้ แต่ปีสองปีมานี้ราชันชิงไห่กลับจู่ๆ ก็โผล่มา หลี่เช่อพูดอีกว่าให้ฉู่ไปหาคนที่ทุ่มเททำทุกอย่างให้เธอเถอะ

ฉู่อยู่กับหลี่เช่อประมาณ 4 เดือนได้ ตอนนี้หลี่เช่อเป็นจักรพรรดิแล้ว นิสัยก็ยังเหมือนเดิม ฮ่าๆ รักฉู่ แต่ก็รู้ว่าฉู่ไม่ได้รัก ก็ดูแลเอาใจใส่และอยากให้ฉู่มีความสุข วันหนึ่งฉู่ก็ออกจากเมืองไป แล้วก็ไปเช่าบ้านอยู่เอง

วันหนึ่งใกล้ปีใหม่ไปงานลอยโคมไฟ ก็คิดถึงจูเก่อเยว่ ไหนจะตอนโยนหยกของจูเก่อเยว่ที่นางชิงมา (ตอนที่ดุเดือดกันในห้องอาบน้ำ) ขึ้นไปบนต้นไม้ กลับพบว่ามีหยกอีกอันหล่นลงมาด้วย น่าจะของจูเก่อเยว่ป่ะหว่า เราก็งงๆ อีก ฮ่าๆ นางเดินๆ ไปลอยโคม กระต่ายนางจะจมน้ำ ก็ได้โคมกระต่ายใหญ่กว่าเกี่ยวไว้แล้วลอยไปด้วยกัน เงยหน้ามาเจอกับจูเก่อเยว่

ฉู่ดีใจหนักมาก เลยวิ่งไปหา แล้วก็กอดเขา พอได้เจอกัน ฉู่ก็กลับไปนอนบ้านตัวเองอย่างแฮปปี้ จนจูเก่อเยว่ทนไม่ไหว เลยไปหานางที่บ้าน ฮ่าๆๆๆ แล้วตอนหลังก็ชวนไปอยู่คฤหาสน์ของเขา ทุกวันก็จะเดินเล่นด้วยกัน กินของอร่อยด้วยกัน

และแล้ววันหนึ่งก็มีข่าวว่าน่าหลันหงเยวี่ยจะแต่งงานกับจูเก่อเยว่ ซึ่งน่าหลันหงเยวี่ยคงคิดจะช่วยเยียนสวิน แม้เยียนสวินจะไม่รู้เลยว่าเสวียนโม่คือนาง แต่เราว่าฉู่รู้นะ ฉู่เคยพูดเป็นความนัยกับเยียนสวินตอนต้นเรื่อง แต่เยียนสวินไม่เข้าใจ

จูเก่อเยว่กับฉู่แยกจากกัน ฉู่คิดว่าตัวเองไม่คู่ควรที่จะเดินเคียงข้างกับจูเก่อเยว่ เลยแยกทางกันไป จูเก่อเยว่ก็มีศักดิ์ศรีของฮี ฮีรักฉู่ก็จริง แต่ก็เคารพความคิดนาง

ลืมพูดถึงเยว่ชีเลย นางรอดจ้าาาา ฮ่าๆๆ รอดแบบหวุดหวิด แต่ไม่มีบอกว่ารอดยังไงนะ อย่างจูเก่อเยว่ยังมีเล่าว่าเยว่จิ่วช่วยดึงเขาขึ้นมา สุดท้ายพอจูเก่อเยว่โผล่พ้นน้ำ ตอนที่คิดว่าจะตายไม่ได้ เยว่จิ่วก็ตายเสียแล้ว จูเก่อเยว่ได้แต่กอดศพเยว่จิ่ว และสามวันให้หลังก็เจอกับองครักษ์ที่รอด และเยว่ชี เลยได้ไปตั้งตัวกันที่ชิงไห่ แต่ตอนนี้กลับเข้าต้าเชี่ย เพื่อช่วยเหลือต้าเชี่ยก่อน ทั้งๆ ที่ต้าเชี่ยไม่ได้ใยดีจูเก่อเย่วตอนที่มีข่าวว่าตายจากไปเลย

จูเก่อเยว่สนิทกับจ้างเช่อ เพราะต่างก็โดนกระทำ เลยกลายเป็นมิตรแท้กันไป จ้าวเช่อแอบมาพบจูเก่อเยว่ ก็สนทนาถกกันประสาเพื่อน น่ารักกกกกกก

ฉู่กลับไปหาหลี่เช่ออีกครั้ง คราวนี้พักด้วยแค่ไม่กี่วันก็จากไป หลี่เช่อคิดว่าฉู่กับจูเก่อเยว่จะได้อยู่ด้วยกันแล้ว แต่ไม่เป็นเช่นนั้น ก็ได้แต่อวยพรให้โชคดีไรงี้

Start 18.28 น. Thu 2 Nov 2017
End 14.21 น. Fri 3 Nov 2017
Review Date 17.01 น. Fri 3 Nov 2017

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้มาถึงจุดแตกหัก เมื่อคนเราไปถึงจุดสูงสุดย่อมต้องหวั่นเกรงในฐานอำนาจเป็นธรรมดา เยียนสวิน ที่เพิ่งขึ้นอำนาจจัดการคนที่เคยช่วยเหลือตัวเองให้ขึ้นบัลลังก์ทุกคน ไม่เว้นแม้แต่ฉู่เฉียว ซึ่งในประวัติศาสตร์จีนนั้นเรื่องแบบนี้ถือว่าปกติมาก เมื่อนางเอกรู้สึกว่าถูกหลอกใช้มาตลอดก็เจ็บแล้ว จนมาถึงจุดที่เยียนสวินทำร้ายคนที่ฉู่เฉียวอยากจะปกป้องมากที่สุด เพราะติดค้างเอาไว้มาก ยามนั้นที่ฉู่เฉียวน่าจะรู้ถึงเบื้องลึกในใจตนเองด้วยเหมือนกัน เล่มนี้จึงนำมาซึ่งจุดเปลี่ยนนั่นเอง

[M · Rating 5 out of 5]

เฮ้ออออ

ถอนหายใจ แต่ปรบมือให้ด้วย
เยียนสวินเอ๊ยยยย ถ้าจิตใจมีแต่ความแค้น สุดท้ายก็มองไม่เห็นอะไรเลย
กลายเป็นต่างคนต่างมองอีกฝ่ายไม่ออกทั้งๆ ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาสิบปี
นางเอกเคยมีสถานะทาส ย่อมไม่ปรารถนาเห็นการเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์เพื่ออำนาจการเมือง
แต่เยียนสวินก็เป็นทายาทของผู้ครองนครที่ถูกฆ่ายกครัวด้วยความไม่เป็นธรรม เพราะผู้เป็นพ่อมีเมตตาธรรมเกินไป
ต่างคนเพียงคิดว่าจะต้องอยู่รอดให้ได้เพราะมีอีกหลายอย่างที่ไม่ได้ทำ
เพียงแต่ อีกหลายอย่าง ของทั้งสองคนกลับต่างกันอย่างสิ้นเชิง จนสุดท้ายก็มาถึงจุดที่มันกู่ไม่กลับ
เสียดายก็เพียงแค่ เยียนสวินทิ้งทุกอย่าง เหมือนที่อดีตองค์รักษ์ของเค้าคิดแหละว่าประโยคที่ว่า "หากไม่มีอาฉู่ ข้าจะเอาเยียนเป่ยไปทำไม" ไอ้ประโยคนี้มันหายไปไหนแล้ว
เป็นผู้ชายที่ทำลายคำสัญญาได้อย่างหมดจดที่สุด แถมยังไม่รู้ตัวอีกด้วย อีกทั้งยังหาเหตุผลมาสนับสนุนการกระทำและการวินิจฉัยของตัวเอง เสียดายนางเอกที่ลงทุนผิดคน

ขอบคุณสำหรับการประสานสายตาริมแม่น้ำของนายน้อยสี่และอาฉู่
ฟินมาก
แต่เดี๋ยวนะ มันยังไม่ฟินพอ แม่มมมมมม คู่นี้นี่มันอะไรกัน
และนี่ยังรักรัชทายาท แหมตอนนี้เป็นจักรพรรดิเป่ยถังละ ยังชอบนางอยู่เหมือนเดิมนะ

[4e3a · Rating 5 out of 5]

รีวิวเล่ม 2ภาคปลาย

เฮ้อออ ในที่สุดฉู่เฉียวก็ตาสว่าง ยอมปล่อยมืออิเยียนสวินสักที สงสารนางเจ็บแล้วเจ็บอีกซ้ำๆ ตอนนายน้อยสี่จะตาย อย่างเศร้าอ่ะ อ่านไปน้ำตาคลอไป สงสารฮีมาก ถึงคิดว่าจะโดนหลอกมาฆ่าแต่มาเพราะก็ห่วงฉู่เฉียว แล้วตอนที่รู้ว่านอ.โดนล้อมก็รีบยกทัพมาช่วยอี๊ก นายน้อยโคตรเท่ห์อ่ะ นอ.กะพระเอกในที่สุดก็รักกันแต่ยังไงก็อยู่ด้วยกันไม่ได้ รักแบบขมๆ ส่วนหลีเช่อนั้นรักแค่ไหนก็เป็นได้แค่เพื่อนแท้ ฮีเท่ห์มากเลยนะที่ยกทัพมารับฉู่เฉียวกลับไปดูแล ชั้นอยากเค้าแต่งงานกันอ่ะ เพราะฉู่เฉียวอยู่กับหลีเช่อน่าจะดีที่สุด ไม่เครียดไม่กดดันใดๆ

[Noo · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เป็นอะไรที่ผ่อนคลายลงบ้าง แต่ก็มีกราฟเหวี่ยงตลอดเล่ม

นางเอกสุดท้ายก็สลัดหลุดจะเยี่ยนสวินจริงๆ ซะที

พระเอกก็ลอยลำมาแล้ว รู้สึกชื่นใจ อบอุ่น และดีใจที่หนูฉู่ได้พักบ้าง

หลี่เช่อในเล่มนี้เป็นพระเอกสุดๆ โคตรดีอ่ะ

[Jesica · Rating 5 out of 5]

CLASIFICATION: 5.0 estrellas

Como dije en el anterior tomo, no recuerdo donde terminaba ese tomo y comenzaba este, solo puedo decir que han pasado muchas cosas y la historia se vuelve cada vez mejor... aunque eso si han pasado partes tristes....

[Nutty Nut · Rating 5 out of 5]

หนังสือชุดนี้สนุกสมกับทึ่รอคอย บรรยายฉากรบได้แทบจะเห็นภาพเลือดสาดกระเด็นหัวหลุดจากบ่า

[Nattapan · Rating 4 out of 5]

A heart-wrenching story.
And it's true that some decisions are understandable but unacceptable.

[Surisa · Rating 5 out of 5]

เมื่อจะเป็นใหญ่จำค้องเหี้ยมโหด

[Mild Siriluk]

กดเข้าไปอ่านยังไงหรอคะ? รบกวนบอกหน่อยนะคะ

[ชลทิดา · Rating 5 out of 5]

เข้าอ่านยังไงคะ

[Plaiifon Puta · Rating 5 out of 5]

Good

[Saki Rook a Bead · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้คือตอนจบของซีรีย์
อ่านแล้วรู้สึกอ่านไม่รู้เรื่อง ดูเหมือนในฉากสำคัญที่เยียนสวินล่อจูเก่อเยว่มาที่น้ำแข็ง เยียนสวินยิงหน้าไม้ แต่เหมือนฉู่เฉียวจะขว้างดาบใส่จูเก่อเยว่??? อ่านไม่รุ้เรื่อง เคืองจริงๆ อุตส่าห์เป็นฉากสำคัญ

และแน่นอนจูเก่อเยว่ไม่ตาย 555 รู้สึกได้ตั้งแต่ตอนดูซีรี่ย์ละว่าจะตายง่ายเกินไป

ชอบฉากที่ฉู่เฉียวได้เจอจูเก่อเยว่ที่งานโคมไฟมาก พออ่านจบแปดเล่ม ก็พบว่าเป็นฉากที่ประทับใจที่สุด

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวแบบรวมทุกเล่มทั้งภาคต้นและภาคปลายนะคะ

นิยายบู๊แอ๊คชั่นที่เดินเรื่องโดยจารชนสาวนามฉู่เฉียว ที่ถูกระเบิดเสียชีวิตในฐานะทหารมืออาชีพเพื่อปกป้องประเทศ แต่ไปเกิดใหม่ในยุคโบราณ ในร่างของทาสสาวอายุเพียง 7 ปีที่ต้องกระเสือกกระสนเอาชีวิตให้รอดจากเงื้อมมือของเหล่าเจ้านายและผู้ที่แข็งแรงกว่า

ถามว่าเนื้อเรื่องออกแนวโอเว่อร์เกินจริงไปมั้ย เราว่าใช่ เด็กสาวอายุ 7 ขวบที่ถูกจับเป็นทาส ต่อให้เธอจะได้สติปัญญาของฉู่เฉียวไป แต่ในทางร่างกายแล้ว ยังไงก็ต้องอาศัยเวลาในการฝึกปรือ แต่เรื่องนี้ นางเอกจะค่อนข้างเก่งแบบรวบรัดตัดตอนนิดนึง ประหนึ่งร่างกายอันปราดเปรียวและคล่องแคล่วเป็นของแถมติดมาพร้อมวิญญาณที่มาเข้าร่าง (ฮา...) แต่ถามว่าอ่านสนุกมั้ย เราก็ว่าสนุก คือการต่อสู้ขับเคี่ยวและวางแผนนั้น ทำได้ถึงใจไม่น้อย แม้ทุกเหตุการณ์ที่เกี่ยวเนื่องต่อจากนั้น จะต้องมีนางเอกเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่ง แต่นางก็ทำให้เนื้อเรื่องเข้มข้นและสนุกมาก โดยเฉพาะอุดมการณ์ที่ยึดมั่นแบบค่อนข้างชัดเจนของนาง

มีบางความรู้สึกที่อ่านแล้วทำให้เรานึกถึง "จอมนางคู่บัลลังก์" ขึ้นมาเหมือนกัน ตัวละครหลักมีความคล้ายกันอยู่มากทีเดียว แต่ส่วนตัวแล้วเรื่องนี้อาจจะกลมกล่อมได้ไม่เท่าเรื่องนั้น แต่โดยรวมก็ถือว่าเป็นเรื่องที่อ่านได้สนุก ผูกเรื่องได้ดี ตัวละครมีเสน่ห์ทุกตัว แต่แน่นอนว่าพระเอกคือดีงามที่สุด (ฮา...) ที่นี่ไม่มีสปอยล์ ดังนั้น จงไปลุ้นพระเอกกันเอาเองในเรื่องนะคะ

เสียดายที่ตัวละครหลักอีกตัวหนึ่ง โดนกลืนหายไปกับเนื้อเรื่องและไม่มีการพูดถึงอีกในตอนท้าย จริงๆเราก็แอบอยากรู้ว่าตัวละครตัวนี้มีชีวิตยังไงต่อนะ

[รำพึง ลำพัง · Rating 1 out of 5]

บางทีนี่อาจเป็ข้อเสียของการอ่านแบบมาราธอน

[Mam · Rating 5 out of 5]

Great development of the main characters; the turning point (finally)!

[Cincinnati Pete]

อยากอ่าน