จอมนางจารชนหน่วย 11 ภาคปลาย เล่ม 3

จอมนางจารชน หน่วย 11 #7

by Xiao Xiang Dong Er, 潇湘冬儿, เซียวเซียงตงเอ๋อร์

ในโลกของฉู่เฉียว มีพระอาทิตย์ที่ไม่มีวันดับสลายชั่วนิรันดร์ดวงหนึ่ง แม้ชั้นเมฆจะหนาทึบปานใด ก็ไม่อาจบดบังแสงอันจรัสจ้านั้นได้ หลายปีต่อมา นางบอกว่าพระอาทิตย์ดวงนั้น ก็คือความศรัทธาของนาง ในที่สุด เยียนสวินและฉู่เฉียวก็ได้หวนคืนสู่ดินแดนเยียนเป่ย ทว่าจอมอหังการแห่งแผ่นดินใหญ่ซีเหมิง...ต้าเซี่ย หรือจะยอมละเว้นพวกเขาทั้งสอง! นี่คือก้าวแรกของการขึ้นสู่ตำแหน่ง “เทพีแห่งสงคราม” ของจารชนสาวผู้ทะลุมิติฉู่เฉียว!สงครามที่ดุเดือดเลือดพล่านกำลังจะเริ่มต้นแล้ว ยังมีวามรักอันซับซ้อนที่พัวพันฉู่เฉียวมาหลายปี เยียนสวิน? จูเก่อเยว่? หลี่เช่อ? หรือ.... บุรุษผู้ใดจะได้หัวใจของจารชนสาวจากโลกปัจจุบันไปครอง?

Genres: China

305 pages, Paperback

Published January 23, 2017

About the author

Associated Names:
* Xiao Xiang Dong Er
* 潇湘冬儿
* เซียวเซียงตงเอ๋อร์ (Thai)

Reviews

[Boong · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้หวานมากกกก เรือสำเภาเปลี่ยนเป็นยานรบหุ้มเกราพสะเทินน้ำสะเทินบกแล้วว จากจะเป็นพระรองแหลไม่เป็นแหล ตอนนี้ก็เป็นพระเอกเต็มตัวแล้ว

ถึงจะหวานยังไง ก็ไม่สามารถชดเชยการตายของคนผู้นั้นได้
น้ำตาไหล


อ่านมา 7 เล่ม เพิ่งจะแน่ใจว่า เรื่องนี้เน้นการรบพุ่งและฉากนองเลือก ไม่ได้มีกลยุทธซับซ้อนเลย

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – จอมนางจารชนหน่วย 11 ภาคปลาย เล่ม 3 (11 处特工皇妃 Part 2 Volume 03)
ผู้แต่ง – เซียวเซียงตงเอ๋อร์ (潇湘冬儿 Xiao Xiang Dong Er) เขียน ลี หลินลี่ แปล


ตัวละคร
ฉู่เฉียว, จิงเยว่เอ๋อร์, ซิงเอ๋อร์ (ชื่อที่นายน้อยสี่ตั้งให้) อายุ 21 ปี
จูเก่อเยว่ อายุ 26 ปี
เยียนสวิน
หลี่เช่อ


รีวิวหลังอ่าน

เราชอบเล่มนี้มาก เล่มนี้สนุกมาก และหยุดอ่านไม่ได้เลยจริงๆ เป็นเล่มที่ครบรสมากมาย มีฉากฟินจิกหมอนสุดๆ มีฉากร้องไห้เสียน้ำตา ฮือๆๆ

อ่านแล้วยังคงเกลียดเยียนสวินเหมือนเคย และรักจูเก่อเยว่กับหลี่เช่อมากๆ สงสารหลี่เช่ออ่ะ กระซิกๆๆๆๆ ทำไมคนเขียนใจร้ายกับหลี่เช่อของเราๆ จังเลยนะ

และแน่นอนว่าพออ่านเล่มนี้จบ เราก็รีบอ่านเล่มจบภาคต่อทันใด แบบว่าแอร๊ยยยยยยยยยยยย มันสนุกมากจริงๆ ใครอารมณ์ค้างจากซีรี่ส์ มาตามอ่านในนิยายต่อเลยจ้าาา สนุกมากขอบอกเลย

ถึงจะมีฉากฟินๆ ให้ชวนจิกหมอนและอมยิ้มได้ก็ตาม แต่อ่านๆ ไปก็อยากให้มีมากกว่านี้ โลภค่ะโลภ ที่เราได้ไปยังไม่เพียงพอจริงๆ ฮ่าๆๆๆ เดี๋ยวไว้รีวิวยาวๆ ในเล่มจบอีกทีแล้วกันนะ อิอิ

[สปอยล์]

ฉู่ใช้ชีวิตนอกเมือง ตั้งโรงเตี๊ยมขึ้นมาเอง โดยหารู้ไม่ว่าโรงเตี๊ยมข้างๆ คือของชายสี่ และของฝั่งตรงข้ามคือของหลี่เช่อ ฮ่าๆๆๆ นางก็นึกดีใจไปว่าของตัวเองขายดีสุด ฮ่าๆๆ

ฉู่ออกเดินทางเจอกลุ่มๆ หนึ่ง ช่วยเขากำจัดหมาป่า แล้วพบว่าตอนที่จะปะทะกัน กลับเป็นชายสี่จ้าาาา ฮ่าๆ ทั้งสองได้เจอกันแล้ว เย่ๆ และคราวนี้พอชายสี่ถามว่าจะมาอยู่กับเขาได้ไหม เขาเล่าว่าหลี่เช่อบอกว่าให้เขาให้เวลาฉู่ก่อนนะ แล้วค่อยมาขอฉู่อยู่ด้วยไรงี้ ฉู่ไม่ลังเลอีกต่อไป ตอบตกลงเซย์เยส เย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ดีใจหนักมากเลยเรา ฮ่าๆ นี่คือหลังจากเวลาผ่านไปอีกปีกว่าอ่ะนะ

เล่มนี้ฉู่อายุ 21 แล้ว ส่วนชายสี่อายุ 26 ปี เวลาผ่านไป ก็แก่กันแล้ว เพราะตรากตรำกันมาอย่างหนัก สุขภาพร่างกายก็ไม่ค่อยแข็งแรงกันทั้งคู่เลย

ทั้งสองนัดเจอกันอีกที เพราะชายสี่ก็มีธุระของฮีที่ต้องไปทำก่อน ฉู่ไปเปี้ยนถังก่อน เนื่องจากมีกบฏภายใน น้องหรือพี่ของหลี่เช่อหว่า (เราลืม) ลั่วหวังอ่ะก่อกบฏ สุดท้ายลั่วหวังแพ้และฆ่าตัวตายไป โดยศพได้อยู่กับฝูเอ๋อร์ (ตอนแรกเราก็ลืมว่าใคร ต่อมาคุ้นๆ ล่ะ เหมือนว่าเป็นคนที่จะแต่งกับหลี่เช่อ แต่ฆ่าตัวตายก่อน เพราะรักกับลั่วหวัง)

ต่อมาหลี่เช่อโดนทำร้ายบาดเจ็บสาหัส ที่แท้คนทำก็คือเฟยสกุลจัน (ตระกูลจันที่มีพี่ชายที่เคยซื้อตัวฉู่ไว้ เราก็ลืมๆ ไปล่ะ ใช่ชายพิการป่ะหว่า) หลี่เช่อยังไม่ตาย แต่ก็บาดเจ็บหนัก

หลี่เช่อเตรียมสินเดิมเจ้าสาวให้ฉู่แต่งเข้าเป็นภรรยาของชายสี่ คือรักฉู่มาก รู้ว่าฉู่ไม่ได้รักตัวเอง ก็เลยทุ่มเทให้ฉู่มีความสุขกับชายสี่แทน หลี่เช่อได้คุยหลายๆ อย่างกับฉู่ และแล้วจู่ๆ แม่ของเขาก็กลับมา ฉู่เลยถอยออกมา

กว่าจะรู้ว่าสายไป ก็ตอนที่แม่ของเขาแทงเขาเกือบตายแล้ว แม่เขาโดนให้ออกไปศึกษาธรรมไรงี้ จริงๆ เหมือนมีความจิตๆ แหละ แบบว่าตอนพ่อหลี่เช่อยังอยู่ ก็โดนทำร้ายหลายรอบ หลายๆ ครั้งก็เอาตัวรอด แต่เพราะรักภรรยาเลยไม่ยอมปล่อยนางไป สุดท้ายก็โดนนางฆ่าจนได้ หลี่เช่อเองก็โดนแม่ตัวเองฆ่า เพราะแม่ตัวเองรับไม่ได้ที่เสียลั่วหวังไป

ก่อนตายหลี่เช่อก็บอกว่าเสียดายที่ไม่ได้อยู่ถึงวันแต่งงานของฉู่ ฝากลูกของเขาไว้กับฉู่ด้วย เขาขอกอดฉู่เป็นครั้งสุดท้าย ฮือออออออออ เศร้าอ่ะ

เฮ่อเซียวนับเป็นพี่น้องกับฉู่แล้ว ชอบจังเลยฉากที่เรียกพี่เรียกน้องกันอ่ะ สุดท้ายเปี้ยนถังเกิดเรื่องมากมาย ลูกชายคนโตของหลี่เช่อได้เป็นจักรพรรดิ ก็วุ่นวายอีกตรงแม่แท้ๆ ยศต่ำไป เลยเป็นผู้สำเร็จราชการไม่ได้ ก็เป็นจันไท่เฟยที่ได้เป็นในตำแหน่งนั้นแทน แต่แล้วก็เกิดความวุ่นวาย จนฉู่ฆ่าพี่ชายของจันไท่เฟยตาย แล้วก็ประกาศตั้งตัวเองเป็นสนมเอกของหลี่เช่อ ยึดตามพระราชโองการของหลี่เช่อ ที่จริงๆ ได้สร้างคฤหาสน์และแผ่นป้ายประกาศตำแหน่งของฉู่ (เว้นตำแหน่งไว้ เพราะยังคิดไม่ตกว่าจะให้ฉู่เป็นอะไรกันแน่) ตอนเห็นเข้าฉู่ร้องไห้เลยนะนั่น ก็หลี่เช่อรักฉู่ของนางจริงๆ

วันที่จะรับตำแหน่งสูงสุดของเปี้ยนถัง ก็เกิดศึกโดยชายสี่มาช่วย แล้วสุดท้ายก็เอาลูกของหลี่เช่อคนเล็ก (ลูกกับจันไท่เฟย) มาเลี้ยงดู โดยลูกคนโตก็เป็นจักรพรรดิต่อไป ฉู่ได้รับตำแหน่งสูงมาก เป็นซิวลี่หวังแห่งเปี้ยนถัง

ฉู่กลับไปคฤหาสน์ของต้าซือหม่ากับชายสี่ เป็นครั้งแรกที่กลับนครหลวงแล้วรู้สึกถึงความสุข ระหว่างทางกลับตอนนั่งเรือกลับนี่แหละ ชายสี่ก็มีอะไรกับฉู่สักที ตกใจตอนรู้ว่าฉู่ยังบริสุทธิ์ จนรู้สึกผิดว่าขนาดฉู่อยู่กับเยียนสวินมาเป็นสิบปียังไม่เคยมีอะไรกัน เยียนสวินเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ เลยไรงี้

ฉู่อยู่กับชายสี่อย่างแฮปปี้ ชายสี่งานหนักมาก เพราะต้าเซี่ยมีการเมืองภายใน ศึกระหว่างจ้าวหยางกับจ้าวเช่อ ส่วนจ้าวซงออกไปอยู่นอกเมืองแล้ว โดยตอนออกไปเสี่ยวปาโผล่มาตัดพ้อฉู่ นางรอดเพราะหน้าคล้ายฉู่ ชายสี่เลยไม่ทอดทิ้งให้ตามไปรับใช้ แต่ก็ทุบตีนะ ต่อมาโดนเป็นนางคณิกาในตอนที่บ้านชายสี่แตก ก็ได้เจอกับจ้าวซง จ้าวซงให้ตามรับใช้เพราะหน้าคล้ายฉู่แหละ และแล้วเสี่ยวปาก็ชอบจ้าวซงจริงๆ เลยตามไปดูแลจ้าวซงด้วย ส่วนฉุนเอ๋อร์เป็นไงบ้าง ไม่มีเอ่ยถึงนะ

พิธีแต่งงานของฉู่กับชายสี่ใหญ่โตมากๆ ตอนที่จะมีพิธี สรุปว่าต้องล้มเลิก เพราะจักรพรรดิสวรรคต และฉู่โดนไหวกักตัวไว้ แต่ฉู่ก็ฆ่าไหวตาย ฮ่าๆ รู้จักฉู่น้อยไปซะแล้ว ฉู่ก็สู้จนออกไปเจอกับชายสี่ สองคนนี้รู้ใจกันมากๆ อ่ะ จักรพรรดิโดนยามีเชื้อราจากหมอหลวงที่โลภมากคนหนึ่ง ทั้งจ้าวหยางและจ้าวเช่อรู้ แต่ไม่ยับยั้งไว้

ในตอนที่จ้าวเช่อกับจ้าวหยางจะรบกัน ก็มีข่าวร้ายว่าเยียนสวินบุกมาอีกฝั่งโดยที่ไม่รู้ตัว เยียนสวินช่างร้ายกาจจริงๆ แฮะ

Start 18.50 น. Fri 3 Nov 2017
End 7.56 น. Mon 6 Nov 2017
Review Date 14.06 น. Mon 6 Nov 2017

[J.Nida · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เป็นเล่มที่อ่านแล้วมีความสุขมากมาย
เราไม่รู้นะว่าต��นจบจะลงเอยยังไง รู้แค่ว่า
เล่มนี้ดีต่อใจมากๆ เลยอะ

หลังจากการเมืองหลวงเปี้ยนถัง ฉู่เฉียวก็เดินทาง
ลงใต้ไปยังเมืองสงบเมืองหนึ่ง นางซื้อโรงเตี๊ยมไว้
ทำกิจการ และวันๆ ก็ไม่ได้ทำอะไรมากมาย ตัด
ขาดข่าวสารจากทุกฝ่าย เป็นเวลาเกือบสองปี
แต่ไม่นานหลังจากนั้นนางก็ทราบว่า
ในวังกำลังเกิดเรื่องเพราะลั่วหลี่เกิดกบฎขึ้นมา
ทำให้หลี่เช่อต้องยกทัพห้ำหั่นกัน

ระหว่างเดินทางเจออุปสรรคเล็กน้อย และนาง
ก็ได้พบจูเก่อเยว่อีกครั้ง นางบอกเขาว่านางได้เปิด
โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง เขากลับบอกว่ารู้แล้ว เพราโรง
เตี๊ยมฝั่งตรงข้าม หนึ่งเป็นของเขา และอีกหนึ่งเป็น
ของหลี่เช่อ ก่อนจากไป ฉู่เฉียวบอกเขาว่าหากกลับ
มาอีก เขาสามารถแวะไปหานางที่โรงเตี๊ยมได้
แต่เขากลับบอกว่าไม่ว่างไปเพราะเขาจะกลับชิงไห่
แล้ว และถามว่านางจะไปกับเขาหรือไม่

เวลาปีเศษที่เขาไม่ได้มาพบเพราะหลี่เช่อบอกว่า
ควรให้เวลานาง เวลานี้ยาวนานเพียงพอแล้ว
ฉู่เฉียวตกลงว่าจะไปกับเขา (สีกที55555)
เขาบอกว่าให้นางกลับไปรอที่โรงเตี๊ยม เมื่อ
เสร็จเรื่องจะส่งคนมารับ แต่นางต้องไปดูหลี่เช่อ
ก่อน

เมื่อเดินทางไปกลับพบว่าเหตุการย่ำแย่ แต่สุดท้าย
กลับเป็นหลี่เช่อที่พลิกมาเอาชนะได้ ลั่วหลี่ปาดคอ
ตัวเองตายที่ริมน้ำ ผู้เกี่ยวข้องล้วนโดนประหาร

เมื่อเข้าวังมาได้ไม่นาน จูเก่อเยว่และนางเขียน
จดหมายติดต่อกันตลอดเวลา แต่ยังไม่ทันที่ทุก
อย่างจะเข้าที่กลับเกิดเรื่องภายในเปี้ยนถังอีกครั้ง
เพราะหลี่เช่อถูกลอบทำร้ายและอาการสาหัสโดย
ขันทีชราคนหนึ่ง ไม่นานอาการดีขึ้นแต่สุดท้ายเขา
ยังคงจากนางไปด้วยน้ำมือมารดาของเขาเอง

ฉู่เฉียวเสียใจมาก หลี่เช่อเป็นอีกคนที่ปฎิบัติต่อ
นางด้วยความจริงใจ และนางก็ตั้งมั่นในใจจะทำ
เรื่องสุดท้ายให้เขา นั่นคือกำจัดคนที่คิดทรยศ
ตระกูลหลี่ ระหว่างนั้นนางไม่ติดต่อกับจูเก่อเยว่เลย
เป็นคนใกล้ชิดของหลี่เช่อที่ทำให้นางไม่อาจปฎิเสธ
ตำแหน่งผู้แทนพระองค์ นางสถาปนาตัวเองเป็น
สนมของหลี่เช่อ ข่าวนี้กระจายไปทั่วทุกแว่นแคว้น

ขณะกำลังอยู่ในพิธีกำลังจะรับตำแหน่งนั้นเองกลับ
มีกบฎ และนั่นก็คือแผนของฉู่เฉียวนั่นเอง ให้คนที่
ตั้งใจล้มตระกูลหลี่ปรากฏตัว และปราบปรามให้หมด
และยกราชบัลลังก์ให้ลูกชายของหลี่เช่อ นางปัดกวาด
ทางเดินนี้ให้เขาและจากไปพร้อมจูเก่อเยว่

ทั้งสองเดินทางไปยังเจินหวงทางเรือ และระหว่างนั้น
ก็ได้มีสัมพันธ์ทางกายกัน (สักทีสิ ฮ่าฮ่า ชอบ)
นางบอกเขาว่าจริงๆ นางไม่ใช่ซิงเอ๋อร์ และไม่น่า
เชื่อว่าเขากลับเชื่อ และมีความเข้าใจในเรื่องมิติ
คู่ขนานอีกด้วย และเป็นบนเรือนั้นเองที่จูเก่อเยว่
บอกนางว่าเขารักนาง และนางก็รักเขาเช่นกัน

'ข้ารักเจ้า รักมานานแล้ว เจ้ารู้หรือไม่'

เมื่อถึงต้าเซี่ย นางได้พบเสี่ยวปา น้องสาวที่นาง
คิดว่าตายไปแล้ว ที่ไหนได้จูเก่อเยว่กลับไม่ได้
ฆ่านางและให้นางรับใช้ตอนเขาขึ้นเขาไปศึกษา
เล่าเรียน แม้ไม่ได้ดูแลอย่างดี ด่าทอตบตี
แต่ไม่ได้ทารุณนาง

เหตุการในต้าเซี่ยไม่สงบเพราะประมุขใกล้
จะตายเต็มที สงครามภายในยืดเยื้อเพราะพี่น้อง
ชิงบัลลังก์กันเองระหว่างจ้าวหยางและจ้าวเช่อ
ระหว่างกำลังจะรบครั้งสุดท้ายตัดสินแพ้ชนะ
กลับได้ข่าวว่า

เยียนสวินยกทัพเข้ามาประชิดเสียแล้ว!

__________
เตรียมใจเล่มต่อไป จะเศร้าหรือสุขก็ต้องมีคนตาย
เตรียมใจแปป T__T แต่เล่มนี้หนุกมาก
เปิดอ่านฉากมุ้งมิ้งอันน้อยนิดบ่อยเลย
ในที่สุดพี่สี่ก็สมหวัง เห็นสาวใช้ในจวนบอกว่า
พี่สี่รักษาความบริสุทธิ์ของตัวเองไว้ให้ฉู่เฉียวด้วย
55555555 โคตรน่าร้ากกกกก รักขึ้นไปอีก
อะไรจะขนาดนี้ พี่แกรักของแกมากอะเนอะ >.<

นี่ตอนหลี่เช่อตายโคตรเสียใจ ไม่น่าให้ตายเลย
เป็นอีกคนที่รักเฉียวเฉียวด้วยใจจริง สงสารมาก

[Jesica · Rating 4 out of 5]

CLASICATION: 4.O ESTRELLAS

DEFINITIVAMENTE CUANDO COMENCE ESTA HISTORIA NO TENIA MUCHAS EXPECTATIVAS PERO A MEDIDA QUE VOY AVANZANDO ME ESTA GUSTANDO MAS Y NO PUEDO CREER QUE YA SOLO ME FALTE UN TOMO (O LA MITAD ) PARA SABER COMO TERMINA TODO (QUE ESPERO SEA UN BUEN FINAL)

[Noo · Rating 5 out of 5]

เริ่มเล่มเหมือนทำให้ดีใจ ตอนแรกมุ้งมิ้งเชียว นึกว่าจะดี พอหลี่เช่อไปเท่านั้นแหละ...น้ำตาร่วงตามเลย ผู้แต่งบีบคั้นอารมณ์มากๆ นึกว่าตัวเองเป็นหนูฉู่เลย คือแบบโดนแทง 1 ครั้ง ยังพ้นขีดอันตรายได้ แต่ต้องเฝ้านะ กลับมาถูกแทงอีกครั้ง คืออารมณ์ขึ้นลงตามเลย เข้าถึงความรู้สึกฉู่เฉียวว่า หลี่เช่ออาการดีก็โล่งใจ พอโดนแทงอีกครั้ง ไหนจะเจ็บปวด เคว้งคว้าง รู้สึกผิด ...แบบคิดในใจคิดตาม..ไม่นะๆๆ ฮือออ...

แถมโดนผู้แต่งขยี้ซ้ำๆ ฟังหนูน้อยร้านบะหมี่เล่านิทาน งานแอบกอด งานขอกอดเป็นครั้งสุดท้าย งานลืมแหวน งานเตรียมสินเจ้าสาวให้ งานฝากลูกชาย งานสั่งเสียให้นางเอกเป็นอิสระ งานแอบรักแต่ไม่บอก โอ้ย.. พี่คือพระเอกว่ะ...พีคในพีค.....น้ำตาไหล.....

จัดการเรื่องราวทางเปี้ยนถังเสร็จ จากนั้นก็มุ้งมิ้งชื่นใจขึ้นมาอีกนึง ได้กลับมาต้าเชี่ยอีกครั้ง มาอยู่กับพระเอกของเรา

แต่ก็นะมันเป็นเล่มก่อนสุดท้ายก็ยังต้องมีศึกชี้ชะตาอีกครั้ง ซึ่งก็เริ่มในท้ายเล่ม เหนื่อยค่ะ เมื่อไหร่หนูฉู่จะได้พักสักทียังเป็นกำลังใจให้กันต่อไปหยิบเล่ม 4 มาอ่าน สู้เค้านะลูก เห้อออ ดีนะรู้ล่วงหน้าว่าจบแฮปปี้ ไม่งั้นเทนะ ไม่ใช่ไม่สนุก แต่เหนื่อยแทนน้อง 5555 และปวดตับมาก คืนนี้คงไม่ได้นอน ขออ่านจนจบ

[4e3a · Rating 5 out of 5]

รีวิวเล่ม 3 ภาคปลาย

ในที่สุดเค้าก็เปิดใจให้กัน บอกรักกันสักที และหลังจากที่เค้าอุ่นเตียงกันแล้ว จากนั้นก็สาดความหวานให้กันเบาๆ นายน้อยสี่มีความซึนความปากแข็งและความกวนๆ น่าร๊ากกกก ส่วนนอ.ก็มีความเป็นสาวน้อยมีเขินมีอายบ้างไรบ้าง
แต่ที่สุดแห่งความเศร้า คือ หลีเช่อตาย สงสารฮีมากที่ต้องตายด้วยมือแม่ตัวเอง ฮีรักเฉียวเฉียวมาก รักแบบไม่หวังอะไรตอบแทน คือ ห่วงใยนอ.แบบจริงจัง วางแผนเตรียมพร้อมทุกสิ่งทุกอย่างให้นอ. แบบไม่มีความเห็นแก่ตัวที่รั้งนอ.ไว้ในวังเพื่อช่วยลูกตัวเองเลย ตอนที่นอ.ฟังนิทานเด็กคนนั้นเล่า คือ เศร้ามากอ่ะ หลี่เช่อคือที่สุดอ่ะ เป็นคนรักไม่ได้ ก็ขอเป็นเพื่อนเป็นพี่ชายที่ดีที่สุด😭😭
เล่มหน้านี่เดาไม่ถูกเลยว่าจะจบยังไง ไม่กล้าเดาเลย กลัวจบแบบขมๆมาก

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ทำให้ต้องเสียน้ำตา เนื้อเรื่องเริ่มมาถึงจุดพีคแล้��

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

Finally, they are together. Couldn't be happier.

[Sajaporn Tangrapeepakorn · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้รบกันอย่างเดียว รบจนคนอ่านงง เนื่องจากไม่ถนัดแนวนี้ 555

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวแบบรวมทุกเล่มทั้งภาคต้นและภาคปลายนะคะ

นิยายบู๊แอ๊คชั่นที่เดินเรื่องโดยจารชนสาวนามฉู่เฉียว ที่ถูกระเบิดเสียชีวิตในฐานะทหารมืออาชีพเพื่อปกป้องประเทศ แต่ไปเกิดใหม่ในยุคโบราณ ในร่างของทาสสาวอายุเพียง 7 ปีที่ต้องกระเสือกกระสนเอาชีวิตให้รอดจากเงื้อมมือของเหล่าเจ้านายและผู้ที่แข็งแรงกว่า

ถามว่าเนื้อเรื่องออกแนวโอเว่อร์เกินจริงไปมั้ย เราว่าใช่ เด็กสาวอายุ 7 ขวบที่ถูกจับเป็นทาส ต่อให้เธอจะได้สติปัญญาของฉู่เฉียวไป แต่ในทางร่างกายแล้ว ยังไงก็ต้องอาศัยเวลาในการฝึกปรือ แต่เรื่องนี้ นางเอกจะค่อนข้างเก่งแบบรวบรัดตัดตอนนิดนึง ประหนึ่งร่างกายอันปราดเปรียวและคล่องแคล่วเป็นของแถมติดมาพร้อมวิญญาณที่มาเข้าร่าง (ฮา...) แต่ถามว่าอ่านสนุกมั้ย เราก็ว่าสนุก คือการต่อสู้ขับเคี่ยวและวางแผนนั้น ทำได้ถึงใจไม่น้อย แม้ทุกเหตุการณ์ที่เกี่ยวเนื่องต่อจากนั้น จะต้องมีนางเอกเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่ง แต่นางก็ทำให้เนื้อเรื่องเข้มข้นและสนุกมาก โดยเฉพาะอุดมการณ์ที่ยึดมั่นแบบค่อนข้างชัดเจนของนาง

มีบางความรู้สึกที่อ่านแล้วทำให้เรานึกถึง "จอมนางคู่บัลลังก์" ขึ้นมาเหมือนกัน ตัวละครหลักมีความคล้ายกันอยู่มากทีเดียว แต่ส่วนตัวแล้วเรื่องนี้อาจจะกลมกล่อมได้ไม่เท่าเรื่องนั้น แต่โดยรวมก็ถือว่าเป็นเรื่องที่อ่านได้สนุก ผูกเรื่องได้ดี ตัวละครมีเสน่ห์ทุกตัว แต่แน่นอนว่าพระเอกคือดีงามที่สุด (ฮา...) ที่นี่ไม่มีสปอยล์ ดังนั้น จงไปลุ้นพระเอกกันเอาเองในเรื่องนะคะ

เสียดายที่ตัวละครหลักอีกตัวหนึ่ง โดนกลืนหายไปกับเนื้อเรื่องและไม่มีการพูดถึงอีกในตอนท้าย จริงๆเราก็แอบอยากรู้ว่าตัวละครตัวนี้มีชีวิตยังไงต่อนะ

[Noina Katty · Rating 5 out of 5]

หลี่เช่อของเจ้ T^T

[รำพึง ลำพัง · Rating 1 out of 5]

ไม่ถึงสี่ดาว

ภาคปลายไม่ค่อยได้ความรู้สึกเท่าภาคแรก ข้อคิดอะไรไม่ค่อยมี
เหมือนอ่านไปเรื่อย ๆ เขาอยากจะจับทุกอย่างพลิกคว่ำตรงไหนก็แค่ตามเขาไป

หลี่เช่อตาย แค่น้ำตาซึม แต่เล่มแรก ทำนบน้ำตาแตก
เรามองเขาผิด เราคิดว่าเค้าจะมีอะไรมากกว่านี้ แต่สุดท้ายก็เป็นหนึ่งในผู้ที่รักนางเอก
เลยไม่ให้คะแนนอะไร นอกจากความสงสาร

เรื่องความอาภัพของน้องสาวนางเอกที่รอด สงสาร แต่แบบนี้ แต่งให้ตายไปแต่แรกไม่ดีกว่าหรอ ?
แต่ก็หวังว่าจะได้ครองรัก และไปได้ด้วยดีกับจ้าวซ่ง

ฉากหวานนายบ่าวมีมากกว่าเล่มอื่นๆ จุ่มนึง

ตลคที่ยังน่าสงสารอีกหนึ่งคงจะเป็นน่าหลันหงเยี่ย เฮ่อ


คนจรจาร ปณิธานสูญหาย ท้ายสุดคือความว่างเปล่า

[van1998 · Rating 5 out of 5]

โลกนี้ไม่มีคำว่ายุติธรรมหรืออยุติธรรม
เพราะโชคชะตาชีวิตมักชอบยืนอยู่ในมุมมองที่แตกต่างกัน
.
ความสูญเสียของพวกท่านในวันนี้ มักตามมาด้วยการได้รับในวันหน้า
เหตุผลเดียวกัน ถ้าหากวัยเด็กสุขสบายเกินไป นั่นก็จะทำให้เสียความสามารถที่จะแบกรับความทุกข์
.
แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้ ล้วนเป็นข้าที่โตแล้ว จึงค่อยสำนึกได้
เพราะตอนข้าเป็นเด็ก ยังไม่รู้จักคำว่าใคร่ครวญ
.
กาลเวลาก็เหมือนกับนกที่กระพือปีกบิน ช้าเร็วก็ต้องกลายเป็นกองกระดูกสีขาวที่ขยับไม่ได้
— หลี่เช่อ

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

ในที่สุดก็มีวันนี้ แทบจะจุดพลุให้นายน้อย 4 กับ ฉู่เฉียว ในที่สุดก็มีวันคืนดีๆ กันเสียที ชอบเวลาจูเก่อเยว่เรียกนางเอกว่าซิงเอ๋อร์ที่สุด

แต่สงครามใหญ่ครั้งสุดท้ายกำลังรออยู่ ปิดฉากสุดท้ายกับเยียนสวินเรื่องราวถึงจบได้

[Mam · Rating 5 out of 5]

The plot goes to set-up the end game with some slight plot twists.