What do you think?
Rate this book
Nirwana
Kafkaëske Thriller met een Dystopisch tintje
Flaptekst:
Een nieuwe tijd
Een nieuw getto
Een nieuwe drug
Een verslaafde
Een vermiste dochter
Een vader op zoek
Leesfragment:
https://www.goodreads.com/reader/8084...
NBD/Biblion (recensie):
Jan Timmermans
Deze fantasy-thriller speelt zich af aan de onderkant van de samenleving, in een milieu van drugsverslaafden en hoeren in het denkbeeldige Laatste Arrondissement. Om aan geld te komen en drugs te kunnen scoren bieden de bewoners van het getto allerlei seksuele diensten aan. De politie wordt aangeduid met Stapo en de bendeleden die zorgen dat mensen aan hun gerief komen worden de Kortwiekers genoemd. Nirwana is de naam van de drug waar het de verslaafden om te doen is. De functie van het Laatste Arrondissement is om alle andere arrondissementen schoon te houden. In dit universum van seks en drugs is een vader op zoek naar zijn dochter. De zoektocht leidt hem naar de meest afgrijselijke uithoeken in een overtuigend en krachtig verhaal dat niet minder verschrikkelijk is. In dit verhaal draait het om overleven en de kritische noot van de auteur op onze huidige maatschappij is evident: het Laatste Arrondissement ligt in Stad Holland. Net als 'Wegversperring'* van de auteur een apocalyptisch verhaal dat sterk en fantasierijk verteld wordt.
© NBD Biblion
Flaptekst:
Een nieuwe tijd
Een nieuw getto
Een nieuwe drug
Een verslaafde
Een vermiste dochter
Een vader op zoek
Leesfragment:
https://www.goodreads.com/reader/8084...
NBD/Biblion (recensie):
Jan Timmermans
Deze fantasy-thriller speelt zich af aan de onderkant van de samenleving, in een milieu van drugsverslaafden en hoeren in het denkbeeldige Laatste Arrondissement. Om aan geld te komen en drugs te kunnen scoren bieden de bewoners van het getto allerlei seksuele diensten aan. De politie wordt aangeduid met Stapo en de bendeleden die zorgen dat mensen aan hun gerief komen worden de Kortwiekers genoemd. Nirwana is de naam van de drug waar het de verslaafden om te doen is. De functie van het Laatste Arrondissement is om alle andere arrondissementen schoon te houden. In dit universum van seks en drugs is een vader op zoek naar zijn dochter. De zoektocht leidt hem naar de meest afgrijselijke uithoeken in een overtuigend en krachtig verhaal dat niet minder verschrikkelijk is. In dit verhaal draait het om overleven en de kritische noot van de auteur op onze huidige maatschappij is evident: het Laatste Arrondissement ligt in Stad Holland. Net als 'Wegversperring'* van de auteur een apocalyptisch verhaal dat sterk en fantasierijk verteld wordt.
© NBD Biblion
173 pages, Paperback
First published December 11, 2016
4 people want to read
About the author
Terrence Lauerhohn
28 books50 followersBiografie Terrence Lauerhohn, 2017
Terrence Lauerhohn zet de toon in zijn verhalen met de donkerste pen die hij heeft. Zo gauw je een van zijn boeken hebt opengeslagen golf je mee op de vaak duistere stromen van zijn proza. Menig lezer kan niet eerder dan na de allerlaatste punt loskomen van de bloedstollende spanning en suspense die Terrence in zijn verhalen weet te leggen.
Van zijn hand verschenen eerder De negen cirkels, Wegversperring, Nirwana, Zielenmenners, Blauwe bonen, De Kluwen, en medio februari 2023 verschijnt de psychologische polderthriller Kluizenaar, bij Hamley books.
Wie is Terrence Lauerhohn? Hij is geboren op 31 mei 1960 in ‘s-Hertogenbosch. Nu woont hij in het Zeeuwse Rilland, prachtig ingeklemd tussen de beide Scheldes. Pas na veel omzwervingen en jaren besloot hij om verhalen te gaan schrijven en noemde hij zijn schrijvende alter ego Terrence Lauerhohn. Behalve zijn boeken zijn sinds 2014 ook een aantal kortverhalen van hem in genre-magazines en verhalenbundels gepubliceerd, waarvan verschillende zelfs in de USA.
Bezoek ook zijn website eens, voor achtergrondinformatie, recensies en ander nieuws over zijn schrijfsels: www.123website.nl/lauerhohn
Terrence Lauerhohn zet de toon in zijn verhalen met de donkerste pen die hij heeft. Zo gauw je een van zijn boeken hebt opengeslagen golf je mee op de vaak duistere stromen van zijn proza. Menig lezer kan niet eerder dan na de allerlaatste punt loskomen van de bloedstollende spanning en suspense die Terrence in zijn verhalen weet te leggen.
Van zijn hand verschenen eerder De negen cirkels, Wegversperring, Nirwana, Zielenmenners, Blauwe bonen, De Kluwen, en medio februari 2023 verschijnt de psychologische polderthriller Kluizenaar, bij Hamley books.
Wie is Terrence Lauerhohn? Hij is geboren op 31 mei 1960 in ‘s-Hertogenbosch. Nu woont hij in het Zeeuwse Rilland, prachtig ingeklemd tussen de beide Scheldes. Pas na veel omzwervingen en jaren besloot hij om verhalen te gaan schrijven en noemde hij zijn schrijvende alter ego Terrence Lauerhohn. Behalve zijn boeken zijn sinds 2014 ook een aantal kortverhalen van hem in genre-magazines en verhalenbundels gepubliceerd, waarvan verschillende zelfs in de USA.
Bezoek ook zijn website eens, voor achtergrondinformatie, recensies en ander nieuws over zijn schrijfsels: www.123website.nl/lauerhohn
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
April 13, 2017
Puur, grof, bruut en met gevoel. Een parel in dit snoeiharde genre! Mijn recensie op Samenlezenisleuker:
https://samenlezenisleuker.wordpress....
https://samenlezenisleuker.wordpress....
February 21, 2017
"Het was gif en hij wilde het, want het was ook de hemel." ~ p9.
Nirwana is geen mooi boek, geen prachtig verhaal. Het is zwart, pikzwart en absoluut niet voor tere zieltjes... Als je behoefte hebt aan een boek met een "lang en gelukkig" einde, lees het dan vooral niet. Zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb...
"Deze eerste confrontatie met het getto drukte hem hard met zijn neus op de feiten, veroorzaakte onmiddelijk afschuw voor de multinationals, vanwege het kapotmaken van een al doodzieke planeet." ~ p34.
Nirwana verteld het verhaal in een wereld die zijn beste tijd heeft gehad. Wat er is gebeurd en waarom wordt er niet echt verteld, wat ik erg jammer vind. Wel is het een enorm sterk verhaal, met krachte personages en verhaallijnen die mooi om elkaar heen dansen en elkaar soms kruisen tot ze uiteindelijk samen komen. Je merkt dat er goed over is nagedacht, en zorg besteed is om alles kloppen te maken. Hoe ver ga je als vader, als je enige dochter opgeslokt wordt in een wereld van drugs? Als de enige manier waarop ze geld kan verdienen voor die drugs, haar lichaam verkopen is? De 3 afzonderlijke verhaallijnen van Uwen, Dara en Simon nemen je mee naar het Laatste Arrondissement, een getto waarin de Stapo en de Kortwiekers het voor het zeggen hebben en de rest van de bevolking zijn heil zoekt in N.R. One, de drug die alle ellende doet verdoezelen.
"Haar optreden zal hen overtuigen van de kwaliteiten van mijn product." ~ p124.
Ik heb een heel dubbel gevoel bij dit boek. Doordat ik een enorme schurft hekel aan drugs en ongewenste seks heb koste het mij moeite om goed in het boek te komen. Maar ik kan absoluut niet ontkennen dan het een sterk verhaal is. En als ik mijn persoonlijke voorkeur in deze opzij zet, en puur kijk naar de kwalitiet van het verhaal, kan ik niet anders dan toegeven dat het goed in elkaar zit. Maar, voor mij, nee. Ik zou hem niet snel nog een keer oppakken... Desalniettemin is dit verhaal zeker een 3,5☆ waard.
Nirwana is geen mooi boek, geen prachtig verhaal. Het is zwart, pikzwart en absoluut niet voor tere zieltjes... Als je behoefte hebt aan een boek met een "lang en gelukkig" einde, lees het dan vooral niet. Zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb...
"Deze eerste confrontatie met het getto drukte hem hard met zijn neus op de feiten, veroorzaakte onmiddelijk afschuw voor de multinationals, vanwege het kapotmaken van een al doodzieke planeet." ~ p34.
Nirwana verteld het verhaal in een wereld die zijn beste tijd heeft gehad. Wat er is gebeurd en waarom wordt er niet echt verteld, wat ik erg jammer vind. Wel is het een enorm sterk verhaal, met krachte personages en verhaallijnen die mooi om elkaar heen dansen en elkaar soms kruisen tot ze uiteindelijk samen komen. Je merkt dat er goed over is nagedacht, en zorg besteed is om alles kloppen te maken. Hoe ver ga je als vader, als je enige dochter opgeslokt wordt in een wereld van drugs? Als de enige manier waarop ze geld kan verdienen voor die drugs, haar lichaam verkopen is? De 3 afzonderlijke verhaallijnen van Uwen, Dara en Simon nemen je mee naar het Laatste Arrondissement, een getto waarin de Stapo en de Kortwiekers het voor het zeggen hebben en de rest van de bevolking zijn heil zoekt in N.R. One, de drug die alle ellende doet verdoezelen.
"Haar optreden zal hen overtuigen van de kwaliteiten van mijn product." ~ p124.
Ik heb een heel dubbel gevoel bij dit boek. Doordat ik een enorme schurft hekel aan drugs en ongewenste seks heb koste het mij moeite om goed in het boek te komen. Maar ik kan absoluut niet ontkennen dan het een sterk verhaal is. En als ik mijn persoonlijke voorkeur in deze opzij zet, en puur kijk naar de kwalitiet van het verhaal, kan ik niet anders dan toegeven dat het goed in elkaar zit. Maar, voor mij, nee. Ik zou hem niet snel nog een keer oppakken... Desalniettemin is dit verhaal zeker een 3,5☆ waard.
November 28, 2017
Verrassend boek : recensie
May 15, 2017
Duister, maar levensecht! Lees de recensie op mijn blog: https://graaggelezen.blogspot.nl/2017...
March 18, 2017
Nirwana speelt zich af in het Laatste Arrondissement, een getto van Stad Holland. De enige manier waarop het leven daar dragelijk is, is onder invloed van de drug N.R. One. Dit zorgt ervoor dat het getto vooral bewoond wordt door junks, bendeleden en corrupte agenten. Door de hoofdrollen aan twee jonge junks weg te geven onderscheidt Lauerhohn het verhaal direct van andere dystopische verhalen. Een originele insteek.
De sfeer die het boek uitademt is wanhopig, donker en vulgair. Seks is voor de hoofdpersonen het belangrijkste betaalmiddel. Doordat deze personen zo ver van mij afstonden, was het in het begin moeilijk om me in te leven. Lauerhohn wist echter een krachtige omgeving te schetsen waarbij je de ranzigheid haast kon proeven en ruiken. Zo voelde ik me toch met de personages verbonden. De extase die het gevolg is van de drugs was prachtig beschreven: het had iets bovennatuurlijks maar werd niet te zweverig. De auteur had daar een perfecte combinatie in gevonden.
De jonge drugsverslaafden zaten vanaf bladzijde één al in zo veel ellende dat het eigenlijk al niet erger kon worden. Lauerhohn gebruikt de vader van een van de weggelopen kinderen om toch spanning in het verhaal te verweven. Dit nieuwe karakter was in de veiligheid van de stad opgegroeid en was niets gewend. Het was een benauwende reis om samen met dit karakter de leefwereld van de junks te verkennen. De zoektocht naar zijn dochter hield mijn interesse vast, hoewel de dingen die deze persoon in zijn eentje gedaan wist te krijgen een beetje onwerkelijk waren. In een actiefilm werkt zoiets beter dan in boeken.
De schrijfstijl van Lauerhohn is direct en leest prettig. Er waren geen overbodige woorden, zinnen, dialogen of scènes. Over ieder woord was nagedacht. Wat ik wel een beetje miste was de achtergrond. Hoe is het zo ver gekomen dat mensen zo met elkaar omgaan? Hoe ziet de rest van de wereld eruit? Is er niemand die optreedt tegen de gruwelijke dingen die hier onbestraft worden uitgevoerd? Wellicht waren deze antwoorden niet van belang voor de voortgang van het verhaal, maar het waren wel dingen waar ik tijdens het lezen nieuwsgierig naar werd. Doordat het niet goed mogelijk was om het verhaal in een bredere context te plaatsen, bleef er toch een beetje een ontevreden gevoel achter nadat de laatste bladzijde omgeslagen was.
Tot slot kan ik het niet nalaten om een opmerking over de cover te maken. Hoewel deze een soort surrealiteit uitstraalt die bij de drug past, vertolkt het de donkere sfeer van het boek onvoldoende. De afbeelding doet me niets, terwijl er zo veel sterke beelden in het boek worden opgeroepen. Toch hoop ik dat lezers zich hierdoor niet laten afschrikken: het is het absoluut waard om deze Nederlandse dystopische thriller te lezen, mits je niet terugschrikt voor grove scènes in welk opzicht dan ook.
De sfeer die het boek uitademt is wanhopig, donker en vulgair. Seks is voor de hoofdpersonen het belangrijkste betaalmiddel. Doordat deze personen zo ver van mij afstonden, was het in het begin moeilijk om me in te leven. Lauerhohn wist echter een krachtige omgeving te schetsen waarbij je de ranzigheid haast kon proeven en ruiken. Zo voelde ik me toch met de personages verbonden. De extase die het gevolg is van de drugs was prachtig beschreven: het had iets bovennatuurlijks maar werd niet te zweverig. De auteur had daar een perfecte combinatie in gevonden.
De jonge drugsverslaafden zaten vanaf bladzijde één al in zo veel ellende dat het eigenlijk al niet erger kon worden. Lauerhohn gebruikt de vader van een van de weggelopen kinderen om toch spanning in het verhaal te verweven. Dit nieuwe karakter was in de veiligheid van de stad opgegroeid en was niets gewend. Het was een benauwende reis om samen met dit karakter de leefwereld van de junks te verkennen. De zoektocht naar zijn dochter hield mijn interesse vast, hoewel de dingen die deze persoon in zijn eentje gedaan wist te krijgen een beetje onwerkelijk waren. In een actiefilm werkt zoiets beter dan in boeken.
De schrijfstijl van Lauerhohn is direct en leest prettig. Er waren geen overbodige woorden, zinnen, dialogen of scènes. Over ieder woord was nagedacht. Wat ik wel een beetje miste was de achtergrond. Hoe is het zo ver gekomen dat mensen zo met elkaar omgaan? Hoe ziet de rest van de wereld eruit? Is er niemand die optreedt tegen de gruwelijke dingen die hier onbestraft worden uitgevoerd? Wellicht waren deze antwoorden niet van belang voor de voortgang van het verhaal, maar het waren wel dingen waar ik tijdens het lezen nieuwsgierig naar werd. Doordat het niet goed mogelijk was om het verhaal in een bredere context te plaatsen, bleef er toch een beetje een ontevreden gevoel achter nadat de laatste bladzijde omgeslagen was.
Tot slot kan ik het niet nalaten om een opmerking over de cover te maken. Hoewel deze een soort surrealiteit uitstraalt die bij de drug past, vertolkt het de donkere sfeer van het boek onvoldoende. De afbeelding doet me niets, terwijl er zo veel sterke beelden in het boek worden opgeroepen. Toch hoop ik dat lezers zich hierdoor niet laten afschrikken: het is het absoluut waard om deze Nederlandse dystopische thriller te lezen, mits je niet terugschrikt voor grove scènes in welk opzicht dan ook.
February 26, 2017
Titel: Nirwana
Auteur: Terrence Lauerhohn
Uitgeverij: Ambicilious
172 pagina's
Een nieuwe tijd
Een nieuw getto
Een nieuwe drug
Een verslaafde
Een vermiste dochter
Een vader op zoek
Vanaf de eerste bladzijde val je in een verhaal waardoor je meteen de rillingen over je rug voelt lopen. Je komt terecht in een wereld die hard en meedogenloos is. Dara, de dochter van Simon, is in de handen gevallen van het, in het begin, wondermooie middel Nirwana. Al gauw blijkt het een verslaving te zijn waarbij de grens snel bereikt wordt.
'De drug was als een onbreekbare ketting die om haar nek lag. Die ze zelf had omgedaan, en gesloten met een slot waarvan zij de sleutel had weggegooid'.
Simon gaat koste wat kost op zoek naar zijn dochter. Hiervoor moet hij zich gaan verplaatsten in een wereld die Het Laatste Arrondissement genoemd wordt. Het getto waarin corruptie, prostitutie en drugs de normale gang van zaken zijn. Is er nog hoop dat hij zijn dochter kan redden in deze brute wereld? Of wordt ook hij meegetrokken in deze getto?
Het verhaal is schrijnend, oneerbiedig en met regelmaat surrealistisch, en toch weet je dat er een kans bestaat dat er mensen in zo’n soort van getto terecht kunnen komen zoals door Terrence in dit boek wordt neergezet. De schrijfstijl is grimmig en direct maar ondanks dat toch prettig om te lezen. Het plot overrompelt je totaal en je slaat beduusd het boek dicht.
Terrence Lauerhohn is een schrijver die je op allerlei manieren verrast, niet alleen op de manier hoe hij zijn woorden kiest. Ook varieert hij zijn onderwerpen en genre op zodanige wijze dat je steeds weer benieuwd bent waar zijn volgende boek over gaat.
Dus ook nu kijk ik weer uit naar zijn volgende verhaal dat ‘Zondering’ gaat heten.
Plot: 5
Spanning: 4
Leesplezier: 4,5
Originaliteit : 4
Psychologie: 4
Schrijfstijl: 5
Ik geef ‘Nirwana’ 4,5 sterren
Danielle
Auteur: Terrence Lauerhohn
Uitgeverij: Ambicilious
172 pagina's
Een nieuwe tijd
Een nieuw getto
Een nieuwe drug
Een verslaafde
Een vermiste dochter
Een vader op zoek
Vanaf de eerste bladzijde val je in een verhaal waardoor je meteen de rillingen over je rug voelt lopen. Je komt terecht in een wereld die hard en meedogenloos is. Dara, de dochter van Simon, is in de handen gevallen van het, in het begin, wondermooie middel Nirwana. Al gauw blijkt het een verslaving te zijn waarbij de grens snel bereikt wordt.
'De drug was als een onbreekbare ketting die om haar nek lag. Die ze zelf had omgedaan, en gesloten met een slot waarvan zij de sleutel had weggegooid'.
Simon gaat koste wat kost op zoek naar zijn dochter. Hiervoor moet hij zich gaan verplaatsten in een wereld die Het Laatste Arrondissement genoemd wordt. Het getto waarin corruptie, prostitutie en drugs de normale gang van zaken zijn. Is er nog hoop dat hij zijn dochter kan redden in deze brute wereld? Of wordt ook hij meegetrokken in deze getto?
Het verhaal is schrijnend, oneerbiedig en met regelmaat surrealistisch, en toch weet je dat er een kans bestaat dat er mensen in zo’n soort van getto terecht kunnen komen zoals door Terrence in dit boek wordt neergezet. De schrijfstijl is grimmig en direct maar ondanks dat toch prettig om te lezen. Het plot overrompelt je totaal en je slaat beduusd het boek dicht.
Terrence Lauerhohn is een schrijver die je op allerlei manieren verrast, niet alleen op de manier hoe hij zijn woorden kiest. Ook varieert hij zijn onderwerpen en genre op zodanige wijze dat je steeds weer benieuwd bent waar zijn volgende boek over gaat.
Dus ook nu kijk ik weer uit naar zijn volgende verhaal dat ‘Zondering’ gaat heten.
Plot: 5
Spanning: 4
Leesplezier: 4,5
Originaliteit : 4
Psychologie: 4
Schrijfstijl: 5
Ik geef ‘Nirwana’ 4,5 sterren
Danielle
March 1, 2017
Samenvatting van het verhaal
Ronnie, Uwen en Dara wonen in het Laatste Arrondissement van Stad Holland. Deze wijk bestaat uit krotten en wordt bewoond door junks en zwervers. Het is er smerig en zeer gevaarlijk. Alle drie zijn ze verslaafd aan N.R. One drugs capsules, beter bekend als Nirwana. Nirwana geeft je het gevoel van hemel op aarde en je vergeet op dat moment alle ellende om je heen. Ronnie, Uwen en Dara zijn in een vicieuze cirkel terechtgekomen: ze zitten in de prostitutie om aan Nirwana te kunnen komen en gebruiken dan Nirwana om de seks met vreemden te kunnen verdragen.
Dara is thuis weggelopen en haar vader Simon gaat in het Laatste Arrondissement op zoek naar haar. Hij voelt zich verantwoordelijk voor haar verslaving, hij neemt het zich kwalijk dat hij haar niet uit handen heeft weten te houden van drugs en het feit dat ze is weggelopen. Hij schrikt van het leven in dit Arrondissement. Het leven in het getto is hard en de regels om in leven te kunnen blijven zijn nog veel harder.
Een van de belangrijkste regels: zet jezelf altijd op de eerste plaats. Iemand anders helpen brengt je dieper in de ellende, medelijden met iemand kan levensgevaarlijk zijn. Drugshandel en prostitutie wordt door de Stapo (de politie) gedoogd. Door dit beleid zijn andere arrondissementen vrijwel zonder misdaad en veilig om te wonen.
Conclusie
Het boek begint met een quote van Dead Kennedys uit hun bekendste nummer: California Über Alles. Dead Kennedys is een Amerikaanse punkband uit San Francisco. In de jaren 80 was deze een van de belangrijkste bands in het genre.
Dead Kennedys werd opgericht in 1978. Hun teksten zitten vol bijtend sarcasme, waarbij de tegenstellingen tussen politiek links en rechts door frontman Jello Biafra flink op de korrel worden genomen, maar waarbij boven alles "het systeem" kritisch moet worden gevolgd. De quote intrigeerde mij en ik was zeer benieuwd wat er zou gaan volgen. Terrence Lauerhohn heeft mij niet teleurgesteld.
Het verhaal is beschreven vanuit drie perspectieven: dat van Uwen, Dara en Simon. Het verhaal is zeer beeldend geschreven. Er hangt een continue donkere, duistere sfeer. Het taalgebruik is grof, de toon is hard en grimmig. Het Laatste Arrondissement gaf mij tijdens het lezen het gevoel dat het een stukje hel op aarde is. Terrence Lauerhohn weet de sfeer van deze plek uitstekend neer te zetten door zijn gedetailleerde beschrijvingen van het gebied.
Nirwana is een boek dat je niet zomaar weg kan leggen. Het gevaar waarin de vader zich begeeft om zijn dochter te vinden en te redden is zeer spannend beschreven. Je voelt zijn wanhoop en hij is zeer vastberaden in zijn missie. Simon bezit een onvermoede kracht als het er om gaat zijn dochter te vinden. Hij maakt in het verhaal een enorme ontwikkeling door. Het is een vader die letterlijk alles zal doen om zijn dochter te redden. Ondanks de duisternis in het verhaal is “Nirwana” vanaf het begin zeer intrigerend en fascinerend.
Nadat ik het boek uit had, is het verhaal nog een tijd blijven hangen. Het is niet alleen maar duisternis, ook zaken zoals hoop en doorzettingsvermogen spelen een rol in dit verhaal. “Nirwana” deed mij bij vlagen denken aan films van Quentin Tarantino. https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Quent... “De thematiek van zijn films situeert zich in de onderwereld waar andere wetten heersen dan in de burgerlijke maatschappij. Kenmerkend voor het omgaan met geweld is de banaliteit ervan, alsof moorden en martelen alledaagse kost is.”
Het boek “Nirwana” heeft een onverwacht einde, wat het verhaal alleen nog maar sterker maakt.
Ik geef “Nirwana” dan ook graag 5 sterren.
Ronnie, Uwen en Dara wonen in het Laatste Arrondissement van Stad Holland. Deze wijk bestaat uit krotten en wordt bewoond door junks en zwervers. Het is er smerig en zeer gevaarlijk. Alle drie zijn ze verslaafd aan N.R. One drugs capsules, beter bekend als Nirwana. Nirwana geeft je het gevoel van hemel op aarde en je vergeet op dat moment alle ellende om je heen. Ronnie, Uwen en Dara zijn in een vicieuze cirkel terechtgekomen: ze zitten in de prostitutie om aan Nirwana te kunnen komen en gebruiken dan Nirwana om de seks met vreemden te kunnen verdragen.
Dara is thuis weggelopen en haar vader Simon gaat in het Laatste Arrondissement op zoek naar haar. Hij voelt zich verantwoordelijk voor haar verslaving, hij neemt het zich kwalijk dat hij haar niet uit handen heeft weten te houden van drugs en het feit dat ze is weggelopen. Hij schrikt van het leven in dit Arrondissement. Het leven in het getto is hard en de regels om in leven te kunnen blijven zijn nog veel harder.
Een van de belangrijkste regels: zet jezelf altijd op de eerste plaats. Iemand anders helpen brengt je dieper in de ellende, medelijden met iemand kan levensgevaarlijk zijn. Drugshandel en prostitutie wordt door de Stapo (de politie) gedoogd. Door dit beleid zijn andere arrondissementen vrijwel zonder misdaad en veilig om te wonen.
Conclusie
Het boek begint met een quote van Dead Kennedys uit hun bekendste nummer: California Über Alles. Dead Kennedys is een Amerikaanse punkband uit San Francisco. In de jaren 80 was deze een van de belangrijkste bands in het genre.
Dead Kennedys werd opgericht in 1978. Hun teksten zitten vol bijtend sarcasme, waarbij de tegenstellingen tussen politiek links en rechts door frontman Jello Biafra flink op de korrel worden genomen, maar waarbij boven alles "het systeem" kritisch moet worden gevolgd. De quote intrigeerde mij en ik was zeer benieuwd wat er zou gaan volgen. Terrence Lauerhohn heeft mij niet teleurgesteld.
Het verhaal is beschreven vanuit drie perspectieven: dat van Uwen, Dara en Simon. Het verhaal is zeer beeldend geschreven. Er hangt een continue donkere, duistere sfeer. Het taalgebruik is grof, de toon is hard en grimmig. Het Laatste Arrondissement gaf mij tijdens het lezen het gevoel dat het een stukje hel op aarde is. Terrence Lauerhohn weet de sfeer van deze plek uitstekend neer te zetten door zijn gedetailleerde beschrijvingen van het gebied.
Nirwana is een boek dat je niet zomaar weg kan leggen. Het gevaar waarin de vader zich begeeft om zijn dochter te vinden en te redden is zeer spannend beschreven. Je voelt zijn wanhoop en hij is zeer vastberaden in zijn missie. Simon bezit een onvermoede kracht als het er om gaat zijn dochter te vinden. Hij maakt in het verhaal een enorme ontwikkeling door. Het is een vader die letterlijk alles zal doen om zijn dochter te redden. Ondanks de duisternis in het verhaal is “Nirwana” vanaf het begin zeer intrigerend en fascinerend.
Nadat ik het boek uit had, is het verhaal nog een tijd blijven hangen. Het is niet alleen maar duisternis, ook zaken zoals hoop en doorzettingsvermogen spelen een rol in dit verhaal. “Nirwana” deed mij bij vlagen denken aan films van Quentin Tarantino. https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Quent... “De thematiek van zijn films situeert zich in de onderwereld waar andere wetten heersen dan in de burgerlijke maatschappij. Kenmerkend voor het omgaan met geweld is de banaliteit ervan, alsof moorden en martelen alledaagse kost is.”
Het boek “Nirwana” heeft een onverwacht einde, wat het verhaal alleen nog maar sterker maakt.
Ik geef “Nirwana” dan ook graag 5 sterren.
August 15, 2017
Nadat ik een aantal discussies op socialmedia had gelezen over dit boek en in gesprek raakte met mensen die een totaal verschillende mening over dit verhaal hadden werd mijn nieuwsgierigheid gewekt. Zodoende heb ik via de schrijver zelf ‘Nirwana’ aangeschaft en kreeg ik een gesigneerd exemplaar thuisgestuurd. Een aparte maar mooie paars getinte cover, die overigens achteraf gezien zeer goed past bij de inhoud, kreeg ik zodoende in handen en ik begon met lezen.
In deze dystopische thriller komt Dara, de dochter van Simon, terecht in het Laatste Arrondissement. Dit is bij uitstek het afvoerputje van de nog bestaande wereld. Op deze plek kan en mag alles, oftewel hemel op aarde voor de één en de absolute hel voor de ander. Voor Dara komt het neer op puur overleven en voor Simon begint de tocht om haar te redden uit de levensgevaarlijke en ziekelijke put waar de overlevingskansen zeer minimaal zijn.
De schrijfstijl was enigszins wennen voor mij maar ik schrok er niet door terug. Vanaf het begin wordt je als lezer zijnde gelijk de zieke belevingswereld van een junk ingetrokken met alle heftige en rauwe kanten van dien. De gedachtegang en triggers worden zeer realistisch beschreven. Het gehele verhaal is erg beeldend met veel geweld, zeker niet voor “tere zieltjes” aan te raden. De personages komen tot leven in dit bizarre verhaal en je vecht met hen mee om een plek te vinden in wat nog over is van de zieke wereld.
Ondanks dat het een zeer heftig verhaal betreft, weet ik het boek zeker wel te waarderen. Het enige wat ik wellicht anders had willen zien was het verhaal vooraf. Hoe komt Dara terecht in het Laatste Arrondissement, wat zijn haar beweegreden en waarom maakt zij de keuze. Uiteraard wordt het wel deels uitgelegd en benoemd, maar wat mijn smaak betreft had ik graag hierin meer verdieping en psychologie gezien. Nu is het vooral een kort, heftig en zeer gewelddadig verhaal, waar toch zeker wel lering uit te trekken valt.
Ik geef dit boek 4 sterren.
Spanning: 8
Plot: 8
Leesplezier: 6,5
Schrijfstijl: 7
Originaliteit: 7
Psychologie: 7,5
In deze dystopische thriller komt Dara, de dochter van Simon, terecht in het Laatste Arrondissement. Dit is bij uitstek het afvoerputje van de nog bestaande wereld. Op deze plek kan en mag alles, oftewel hemel op aarde voor de één en de absolute hel voor de ander. Voor Dara komt het neer op puur overleven en voor Simon begint de tocht om haar te redden uit de levensgevaarlijke en ziekelijke put waar de overlevingskansen zeer minimaal zijn.
De schrijfstijl was enigszins wennen voor mij maar ik schrok er niet door terug. Vanaf het begin wordt je als lezer zijnde gelijk de zieke belevingswereld van een junk ingetrokken met alle heftige en rauwe kanten van dien. De gedachtegang en triggers worden zeer realistisch beschreven. Het gehele verhaal is erg beeldend met veel geweld, zeker niet voor “tere zieltjes” aan te raden. De personages komen tot leven in dit bizarre verhaal en je vecht met hen mee om een plek te vinden in wat nog over is van de zieke wereld.
Ondanks dat het een zeer heftig verhaal betreft, weet ik het boek zeker wel te waarderen. Het enige wat ik wellicht anders had willen zien was het verhaal vooraf. Hoe komt Dara terecht in het Laatste Arrondissement, wat zijn haar beweegreden en waarom maakt zij de keuze. Uiteraard wordt het wel deels uitgelegd en benoemd, maar wat mijn smaak betreft had ik graag hierin meer verdieping en psychologie gezien. Nu is het vooral een kort, heftig en zeer gewelddadig verhaal, waar toch zeker wel lering uit te trekken valt.
Ik geef dit boek 4 sterren.
Spanning: 8
Plot: 8
Leesplezier: 6,5
Schrijfstijl: 7
Originaliteit: 7
Psychologie: 7,5
January 2, 2017
Dit is een verhaal dat zich afspeelt in een nieuwe tijd, in een nieuw getto. Het is een wereld vol met drugs. Uwen is een drugsverslaafde… hij leeft in dit getto en moet zien te overleven in een door geweld, seks en drugs verrotte wereld. Hij woont samen met Ronnie en Dara, twee junks. Dara is ook een hoertje. 15 jaar jong ..de drug N.R.One is hun beste vriend. Zo komen ze de dag door.
Dara’s vader gaat op zoek naar zijn dochter, hij heeft geen idee waar ze is. Deze wereld is voor hem ook nieuw. Hij is een burger. Nog nooit in het getto geweest. Het getto is heel confronterend en benauwend. Er gebeuren dingen die het daglicht niet kunnen verdragen. En de Stapo is overal. Zij moeten de boel in de gaten houden. En de Kortwiekers…
Je leert de hoofdpersonen redelijk kennen. Je kan je meteen inleven in de wereld van Uwen, Ronnie en Dara. Je voelt wat ze meemaken. Wat moet het zwaar zijn als junk.
Ook met Simon, Dara’s vader voel je je verbonden. Je leeft met hem mee. Je wilt hem waarschuwen.
Het verhaal begint meteen, er is geen proloog. Je krijgt meteen grof taalgebruik, seks en drugsgebruik voor je kiezen. Dat is de sfeer van het verhaal. Het is geen boek vol romantiek, integendeel. Het is niet geschikt voor mensen met tere zieltjes. Na het eerste hoofdstuk wil je weten wat er aan de hand is, hoe het gaat aflopen. Vind Simon zijn dochter? Wat gaat er door het hoofd van Uwen heen? Hoe overleef je zonder drugs?
De auteur is er in geslaagd de setting en de sfeer van het verhaal zo te beschrijven dat alles realistisch over komt. Het is beklemmend, bedreigend en beangstigend maar toch wil je zoeken naar lichtpuntjes en hoop .
Het plot is zeer verrassend, dat zag ik niet aankomen. Het is wel passend bij het verhaal.
Ik geef het 4,5 sterren.
Dara’s vader gaat op zoek naar zijn dochter, hij heeft geen idee waar ze is. Deze wereld is voor hem ook nieuw. Hij is een burger. Nog nooit in het getto geweest. Het getto is heel confronterend en benauwend. Er gebeuren dingen die het daglicht niet kunnen verdragen. En de Stapo is overal. Zij moeten de boel in de gaten houden. En de Kortwiekers…
Je leert de hoofdpersonen redelijk kennen. Je kan je meteen inleven in de wereld van Uwen, Ronnie en Dara. Je voelt wat ze meemaken. Wat moet het zwaar zijn als junk.
Ook met Simon, Dara’s vader voel je je verbonden. Je leeft met hem mee. Je wilt hem waarschuwen.
Het verhaal begint meteen, er is geen proloog. Je krijgt meteen grof taalgebruik, seks en drugsgebruik voor je kiezen. Dat is de sfeer van het verhaal. Het is geen boek vol romantiek, integendeel. Het is niet geschikt voor mensen met tere zieltjes. Na het eerste hoofdstuk wil je weten wat er aan de hand is, hoe het gaat aflopen. Vind Simon zijn dochter? Wat gaat er door het hoofd van Uwen heen? Hoe overleef je zonder drugs?
De auteur is er in geslaagd de setting en de sfeer van het verhaal zo te beschrijven dat alles realistisch over komt. Het is beklemmend, bedreigend en beangstigend maar toch wil je zoeken naar lichtpuntjes en hoop .
Het plot is zeer verrassend, dat zag ik niet aankomen. Het is wel passend bij het verhaal.
Ik geef het 4,5 sterren.
February 2, 2019
Rauw, maar goed neergezet.
In het Laatste Arrondissement wil je niet zijn. Dit is het afvoerputje van een totalitaire wereld. Hier mag alles, niets is verboden. Hier proberen junks en hoeren te overleven tussen het geweld van de criminele bendes. In deze wrede wereld probeert Simon zijn dochter Dara, die verslaaft is aan de drug Nirwana, terug te vinden.
Terrence zet een heel rauwe wereld neer. De sfeer is goed geraakt met zijn grauwe huizen en donkere stegen. Met wat Dara en Uwen, een andere junkie-hoer, moeten ondergaan om te overleven. Hij versterkt dit nog meer door de kleurrijke beelden van de drugs-dromen. Daar doorheen verweeft hij het verhaal van de vader, dat is even rauw, maar heeft meer weg van een thriller die steeds gewelddadiger wordt, wat past in de troosteloosheid van het Laatste Arrondissement
Dit boek is niet voor iedereen weggelegd. Terrence schets een gruwelijk beeld van wat mensen elkaar aan kunnen doen in een troosteloze en uitzichtloze wereld. Maar dit is juist voor mij het sterke punt van het boek. Ik gruwelde ervan, maar het fascineerde mij ook. Daarnaast heeft hij er een meeslepend verhaal van gemaakt. Dit is echt een dystopische roman zoals het hoort.
In het Laatste Arrondissement wil je niet zijn. Dit is het afvoerputje van een totalitaire wereld. Hier mag alles, niets is verboden. Hier proberen junks en hoeren te overleven tussen het geweld van de criminele bendes. In deze wrede wereld probeert Simon zijn dochter Dara, die verslaaft is aan de drug Nirwana, terug te vinden.
Terrence zet een heel rauwe wereld neer. De sfeer is goed geraakt met zijn grauwe huizen en donkere stegen. Met wat Dara en Uwen, een andere junkie-hoer, moeten ondergaan om te overleven. Hij versterkt dit nog meer door de kleurrijke beelden van de drugs-dromen. Daar doorheen verweeft hij het verhaal van de vader, dat is even rauw, maar heeft meer weg van een thriller die steeds gewelddadiger wordt, wat past in de troosteloosheid van het Laatste Arrondissement
Dit boek is niet voor iedereen weggelegd. Terrence schets een gruwelijk beeld van wat mensen elkaar aan kunnen doen in een troosteloze en uitzichtloze wereld. Maar dit is juist voor mij het sterke punt van het boek. Ik gruwelde ervan, maar het fascineerde mij ook. Daarnaast heeft hij er een meeslepend verhaal van gemaakt. Dit is echt een dystopische roman zoals het hoort.
April 28, 2017
Rauw, maar goed neergezet.
In het Laatste Arrondissement wil je niet zijn. Dit is het afvoerputje van een totalitaire wereld. Hier mag alles, niets is verboden. Hier proberen junks en hoeren te overleven tussen het geweld van de criminele bendes. In deze wrede wereld probeert Simon zijn dochter Dara, die verslaaft is aan de drug Nirwana, terug te vinden.
Terrence zet een heel rauwe wereld neer. De sfeer is goed geraakt met zijn grauwe huizen en donkere stegen. Met wat Dara en Uwen, een andere junkie-hoer, moeten ondergaan om te overleven. Hij versterkt dit nog meer door de kleurrijke beelden van de drugs-dromen. Daar doorheen verweeft hij het verhaal van de vader, dat is even rauw, maar heeft meer weg van een thriller die steeds gewelddadiger wordt, wat past in de troosteloosheid van het Laatste Arrondissement
Dit boek is niet voor iedereen weggelegd. Terrence schets een gruwelijk beeld van wat mensen elkaar aan kunnen doen in een troosteloze en uitzichtloze wereld. Maar dit is juist voor mij het sterke punt van het boek. Ik gruwelde ervan, maar het fascineerde mij ook. Daarnaast heeft hij er een meeslepend verhaal van gemaakt. Dit is echt een dystopische roman zoals het hoort.
In het Laatste Arrondissement wil je niet zijn. Dit is het afvoerputje van een totalitaire wereld. Hier mag alles, niets is verboden. Hier proberen junks en hoeren te overleven tussen het geweld van de criminele bendes. In deze wrede wereld probeert Simon zijn dochter Dara, die verslaaft is aan de drug Nirwana, terug te vinden.
Terrence zet een heel rauwe wereld neer. De sfeer is goed geraakt met zijn grauwe huizen en donkere stegen. Met wat Dara en Uwen, een andere junkie-hoer, moeten ondergaan om te overleven. Hij versterkt dit nog meer door de kleurrijke beelden van de drugs-dromen. Daar doorheen verweeft hij het verhaal van de vader, dat is even rauw, maar heeft meer weg van een thriller die steeds gewelddadiger wordt, wat past in de troosteloosheid van het Laatste Arrondissement
Dit boek is niet voor iedereen weggelegd. Terrence schets een gruwelijk beeld van wat mensen elkaar aan kunnen doen in een troosteloze en uitzichtloze wereld. Maar dit is juist voor mij het sterke punt van het boek. Ik gruwelde ervan, maar het fascineerde mij ook. Daarnaast heeft hij er een meeslepend verhaal van gemaakt. Dit is echt een dystopische roman zoals het hoort.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews