เทียบท้าปฐพี เล่ม 3

且试天下 - Thai Version #3

by 倾泠月, ชิงหลิงเยว่, กระบี่หลงทิศ (Translator)

ท่ามกลางกลียุค
ข้างกระดานหมากที่เวิ้งว้างเพียงร้างรอ ณ ยอดเขาชังหมังมีอักษรสลักไว้
‘หมากจนบนชังหมัง เว้นอาสน์ร้างว่างรอรา ฟ้าใหม่เหล่าผู้กล้า เทียบฤทธาชิงปฐพี’

ยอดบุรุษมากมายวาดหวังจะกำปฐพีไว้ในมือ
ไม่ว่าจะเป็นเฮยเฟิงซีผู้มีท่วงทีสูงส่ง กิตติศัพท์ลือเลื่อง เล่ห์กลลึกล้ำ
หวงเฉาผู้อหังการ สูงศักดิ์และหยิ่งทระนง
เฟิงหลันซีผู้เก็บคมงำประกาย งามสง่าดุจกล้วยไม้ในหุบเขาลึก
กระทั่งจอมยุทธ์หญิงไป๋เฟิงซีที่ท่องเที่ยวยืนหยัดเพียงลำพังไปทั่วแดน
ท่าทีผ่อนคลายไม่แยแสยังถูกม้วนเข้าไปสู่วังวนของการแย่งชิง

ทว่ากระดานหมากบนยอดเขาต้องการเพียงสอง
ยอดคนผู้ครองโลกหล้าต้องการเพียงหนึ่ง
พวกเขาจะจบหมากกระดานสำคัญนี้อย่างไร
ใครจะเป็นผู้เทียบฤทธาท้าชิงปฐพี
และสุดท้ายใครจะเป็นผู้กุมผืนหล้าไว้ในฝ่ามือ!

Genres: Drama, China

498 pages, Paperback

First published May 1, 2007

About the author

Associated Names:
* 倾泠月
* ชิงหลิงเยว่ (Thai Profile)

Reviews

[Patrawan Dear]

#เทียบท้าปฐพี เล่ม 3 / ชิงหลิงเยวี่ย

จากที่หน่วงจนน้ำตาซึมในช่วงท้ายเล่มสอง มาถึงเล่มสามซึ่งเป็นเล่มจบนี้ก็ไม่ต้องรีรออะไรแล้วค่ะ น้ำตาไหลพรากตั้งแต่หน้าแรก ทั้งศึกรบที่ฟาดฟันกันแบบหมดหน้าตัก ทั้งศึกรักที่หน่วงหนักและคับแค้น เราว่าผู้เขียนให้น้ำหนักสองประเด็นนี้ได้พอเหมาะดี จนเหวี่ยงอารมณ์คนอ่านให้ขึ้นลงได้เป็นระยะ ทุกตัวละครมีคาแร็กเตอร์เด่นชัด มีเหตุผลให้กับการกระทำของตัวเอง เรารักนางเอกสุดใจ ไม่มีเกลียดตัวละครตัวไหน ยกเว้นพระเอกที่ทั้งเกลียดทั้งรักค่ะ

แม้จุดเปลี่ยนของเรื่องจะไม่ได้ทำให้ surprise เท่าไหร่ และไม่ได้เนียนกริบแบบไม่มีแผลไปทั้งเรื่อง แต่ก็ได้ใจเราไปเต็ม ๆ ตอนพิเศษครึ่งเล่มสามก็ยังสนุก ช่วยเสริมให้คนอ่านได้รับรู้ถึงตัวละครแวดล้อมอื่น ๆ เต็มอิ่มกันไปพอสมควร

นับว่าเป็นนิยายที่มีหลากหลายอารมณ์ อ่านสนุกติดหนึบ ดึงอารมณ์ร่วมจากคนอ่านได้ดี ประกอบกับภาษาแปลที่สละสลวย พล็อตเรื่องที่ไม่ยากต่อการทำความเข้าใจ เรื่องนี้จึงไม่น่าจะพลาดด้วยประการทั้งปวงนะคะ ใครมีดองควรขุดบ่อขึ้นมาอ่านเลยค่ะ อย่าลังเลเลย เดี๋ยวจะหาว่าไม่บอกกัน อ่านก่อนสนุกก่อนนะคะ :)

[Jayz · Rating 4 out of 5]

คือมันไม่สามารถให้เต็มได้ ถึงจะชอบความชิงไหวพริบ ความฉลาดและความเข้มข้นในเรื่อง แต่มองว่า นข.ทิ้งปมไว้เยอะ แต่ดันตัดและคลายไม่ครบอ่ะ มันคาจายยยยย แถมเล่มนี้อาจดูจบง่าย ครึ่งเล่มแรกจบเรื่อง ครึ่งหลังเป็นตอนพิเศษเพื่อขยายตัวละคร และสำคัญ ก็ยังคงนับถือ นักแปลในการขยันแปลบทกลอนเรียงร้อยให้เราอ่านง่าย ไหลลื่น และคำศัพท์ที่แทบต้องค้นคลังคำมาเปิดดู หาความหมายด้วย 😂😅

📌 หลังจากศึกที่โดนตีล้อมในเขาลิ่วชิงและการสูญเสียขุนพลสนิทไป 2 คน กับทหารไปอีกเป็นหมื่นของนางเอก จนกลายเป็นความเจ็บกินรากลึกในการเชื่อใจ ยงอ๋อง หรือพระเอก ความแค้นที่มีแต่เพราะหน้าที่ยังต้องทำ นางเอกเลยต้องเลือก พร้อมกับปณิธานที่ หากยงอ๋องต้องการใต้หล้านี้ ก็จะเอาทั้งหมดมาให้ ส่วนอีพระเอกเหรอ แกเสียใจลึกๆคนเดียวไปเถอะ หึ

⏩️ ทั้งสองฝ่ายต้องมาเจอกันที่ท่าตงตัน พท. ยุทธศาสตร์ที่จะชิงขึ้นเขาชีหมิงเพื่อจบหมากเกมส์ของผู้เฒ่าฟ้ากับดินและมีแค่เพียงแค่คนเดียวที่จะได้ปกครองใต้หล้านี้ แต่ที่ตรงนี้ก็เป็นจุดเปลี่ยนหลายอย่าง ซึ่งเพราะต้องทำศึกใหญ่นี้ ชิงอ๋องของกองทัพวายุเมฆาเลนเป็นด่านหน้ าสู้กับหวงเฉา และยังโดนศรเกาทัณฑ์จนเกือยถึงชีวิต รวมทั้งเปลี่ยนชะตาทั้ง 3อ๋องแห่งกลียุคและหลายๆคน รวมทั้งยังได้เปิดเผยที่มาของ จิ่วเวย และทำไม อวี้อู๋หยวน ถึงได้ถูกเรียกว่าชาวฟ้า และถึงต้องเชือกความเดียวดายแบบนั้น

➡️ สุดท้ายเมื่อผู้ที่ชะตาเลือก ทั้งสองได้ไปขึ้นเขาชิงหมิง บทสรุปของปณิธาน ความรัก ชะตาชีวิตทุกคนที่เกี่ยวข้องกัน เลยได้บรรจบ และสุดท้ายชิงอ๋อง ที่ยอมทิ้งทุกอย่างเพราะความรักและรู้ว่าการที่อ๋องสองคนที่ยิ่งใหญ่นั่นเป็นไปไม่ได้ ยงอ๋องจะทำยังไง

‼️ ส่วนตัวมองว่าบทสรุปเป็นทางลงที่ดีสำหรับหลายคน บางคนเลือกความรัก บางคนเลือกปณิธานมากกว่าอะไร บางคนยอมสละชีพได้ บางคนเพราะชะตามันฝืนไม่ได้ บางคนเลือกทางเดินตัวเอง แต่แค่รู้สึกว่า จริงๆก็แอบสงสารลูกน้องหลายคนยอมนองเลือดแต่อาจจะเหมือนไม่ได้อะไรเลยแทน

⛔️ นข.ใช้ตัวละครเปลืองมาก บางคนหายไปก็มี ดำเนินเรื่องดี แค่รู้สึกปมเยอะจนตอนเฉลยมันคาใจแบบไม่ครบอ่ะ มีบางจุดสรุปยังไง แต่ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่มีความเข้มข้นมากๆมา และนข. ยอมให้ทางลงแบบนี้ แอบเศร้านิดๆในชะตาชีวิตบางคนและตอนพิเศษจะเป็นตอนย่อยๆ บทสรุปขยายตัวละครเพิ่ม มีความรักพระนางออกมานิดหน่อย เอ็นดูตอนพวกอ๋องเจอกัาครั้งแรกสมัยเด็กๆ หดหู่ตอนองค์หญิงหลางหวาแต่ก็เพราะนางเลือกและมัวแต่โทษคนอื่นจริงๆ แอบเหงากับตอนของฮ่องเต้หวงเฉากับฮว่าหร่าน และหนูน้อยหานผู่ ที่ 5 ปีต่อมาตามหาพี่สาว แถมเกือบโดนพี่สาวลืมอีก 🤣🤣

✅️ เล่มนี้จะมีความรักเยอะขึ้นหน่อย เพราะความหวานยอมเปิดใจพระนาง จะอยู่เล่มนี้ แต่ส่วนตัวก็ไม่ค่อยซึ้งเท่าไหร่ เหมือน ฮะ ง่ายไปนิดหลังห้ำหั่นกันมาตลอด 3 เล่ม ยังดีที่ทำให้สายสุขนิยมชื่นใจ แม้จะฆ่าตัวละครไปหลายตัว 😂

[M · Rating 5 out of 5]

ชอบนะ แต่อ่านเสร็จแล้วก็ถอนหายใจ
อ่านนี่หยุดไม่ได้เลยเพราะอยากรู้ว่าจะจบยังไง ตอนจบดูรวดเร็วไปหน่อย กรำศึกกันมาสามเล่มปิดศึกอยู่ 3 หน้า
แต่ก็อย่างว่า บิลด์มาขนาดนี้จะจบให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งชนะฝ่ายนึงแพ้ก็คงยาก

สำหรับเราเรื่องนี้ค่อนข้างดี ตัวละครเก่ง แต่ทุกตัวมีจุดอ่อน คนชนะก็แพ้ คนแพ้ก็ชนะ
หวงเฉาแม้จะได้ครองใต้หล้าแต่ไม่มีคนรู้ใจเคียงข้าง เป็นบุรุษที่บ้างานตัวจริง เป็น workaholic ที่เกิดมาเพื่อพิชิต กระเหี้ยนกระหือรือที่จะขยายอำนาจ แต่จริงๆ แล้วแฝงถึงความกระหายที่จะหาคู่ประลองฝีมือที่เทียบเท่า แต่สุดท้ายก็อย่างที่เจ้าตัวสัมผัส ทุกสิ่งมันมีแต่ความเดียวดาย ลุยไปข้างหน้า หันมาก็ไม่เจอใครเดินเคียงข้างแล้ว มีแต่คนเดินตามหลัง แต่ฉุนหรานที่แต่งกับหวงเฉาก็เหมาะสมดี เพราะทั้งคู่ทะเยอทะยานอยากอยู่ในจุดสูงสุด แต่ทั้งคู่ก็อยู่อย่างอ้างวางเดียวดาย เป็นผู้ชนะครอบครองใต้หล้า แต่กลับไม่สามารถไขว่คว้าความสุขให้กับตัวเองได้ ยกเว้นเขาจะเห็นว่าความสำเร็จคือความสุข นั่นก็คงสมใจแล้ว

ในส่วนของไป๋เฟิงเฮยซี
นางเอกเป็นคนที่เด็ดขาด ความคิดเฉียบแหลม สมแล้วที่ถูกเรียกขานเป็นยอดสตรี แม้ไม่มีความทะเยอทะยาน เพราะจิตวิญญาณรักอิสระเสรี แต่เฟิงซีอวิ๋นเป็นคนที่รู้จักหักห้ามตัวเอง เรานับถือนางมาก คือในใจ ณ จุดนั้นนางเป็นอ๋อง สัญญาพันธมิตรต้องยึดมั่น ถึงหัวใจจะแหลก แค้นอยากฆ่า แต่ก็จัดการอารมณ์ควบคุมตัวเองให้นิ่งสงบแล้วเดินหน้าต่อไป เห็นแผนการใหญ่เป็นสำคัญ ที่สำคัญคือนางเอกไม่ล้ำเส้นพระเอกเลย เห็นว่าคนของพระเอกล้ำเส้นตัวเองหลายครั้ง แต่ตัวเองไม่สนใจ คอยปรามคนตัวเองอยู่เนืองๆ เราชอบมาก รู้สึกว่าเป็นผู้หญิงที่เฉลียวฉลาด ไม่ยึดติด รู้อะไรควรไม่ควร
และถึงจะรู้ช้าไปซักนิด แต่สุดท้ายก็ไม่ยอมปล่อยสิ่งสำคัญให้หลุดมือไป รู้ตัวชัดเจนแล้วก็ชัวร์เลย
ขำตอนนางเอกรู้ตัว 5555555 ติดตรงอวี้อู๋หยวน เหมือนสองคนมีใจแต่ให้ลมพัดผ่านไป ทำไมถึงชอบกัน? อันนี้งงเบาๆ เรื่องนี้นางเอกดูปิ๊งปั๊งกะเค้าไปทั่วนะ!
จริงๆ คือผู้ชายมาปิ๊งนางเอกเยอะมาก เราชอบอ่านนะ ปกติจะไม่ค่อยชอบเพราะมาแย่งผู้หญิง แต่เรื่องนี้เค้าไม่แย่งกันว่ะ มันได้เห็นความรักหลายรูปแบบ รักข้างเดียวก็หลายรูปแบบนะ เจ็บปวดแถมเศร้าไปอีก แต่สุดท้ายก็ได้เห็นการ move on ไปของแต่ละคน

พระเอก เฟิงหลันซี สำหรับเราเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างลึกลับ เป็นตัวละครที่ไม่รู้คิดอะไรอยู่ อ่านยากตามที่บรรยายจริงๆ ใจมีความทะเยอทะยานแหละ แต่สิบปีที่รู้จักนางเอก เพาะบ่มความรักความผูกพันเอาไว้เนิ่นนานจนแทบไม่รู้ตัว พระเอกเป็นคนที่จะคว้าทั้งสองอย่างให้ได้ แต่หวงเฉาชัดเจนกว่า ศรที่ยิงออกมาเป็นศรกะเอาให้ตาย ดังนั้นเค้าตัดนางเอกออกไปจากใจ เลือกใต้หล้าไม่เลือกความรัก
แต่เฟิงหลันซีไม่ใช่ คิดว่าพระเอกจมอยู่กับความต้องเลือกมาตลอด ใต้หล้า หรือ หญิงงาม แถมไม่ใช่หญิงงามธรรมดา เป็นยอดสตรีที่เปี่ยมพร้อมไปซะทุกอย่าง ยอดสตรีซึ่งสามารถสยบใต้หล้าได้ด้วยตัวเอง คงเพราะแบบนี้หลายครั้งเค้าเลยปล่อยให้ชวนอวี่ทำอะไรตามอำเภอใจ และทุกครั้งก็เห็นความแน่วแน่ของนางเอก ยิ่งเห็นคงยิ่งรัก ยิ่งยากในการตัดสินใจ
ต้องขอบคุณหวงเฉาที่ยิงศรนั้นออกมา พระเอกถึงได้ไม่ลังเล
แต่ในจุดนึงเราชอบในความวางใจในความสามารถนางเอกของพระเอกนะ คือพระเอกไม่เคยดูแคลนว่านางเอกเป็นผู้หญิง ต้องคอยปกป้อง ต้องคอยประคบประหงม แต่เพราะรู้จักนางเอกดี เข้าใจลักษณะนิสัยนางเอกเป็นอย่างดี แต่แน่นอน ผู้หญิงที่ไหนก็ต้องการความอบอุ่นบ้างป่าววะ (จุดนี้นางเอกเลยหวั่นไหวไปกับอิ๋งโจวในเล่มแรก)
ตอนศึกสุดท้ายที่นางเอกเอาตัวเข้าแลกเพื่อกำชัย พระเอกนั่งเครียดมองนางเอกตลอด ศรแล่งนั้นเหมือนปลุกพระเอกแหละ ไม่สิ จริงๆ แล้วต้องเป็นหลังจากนั้นอีก แต่ตอนนั้นเป็นการแสดงให้คนของพระเอก โดยเฉพาะชวนอวี่ได้รู้ว่าพระเอกรู้สึกยังไง ตอนนั้นพระเอกก็เลือกที่จะดูแลนางเอกแล้วแหละ ไม่ได้สนใจร่างกายหรือศึกสงครามอีกต่อไปแล้ว
ซึ่งเหตุการณ์นี้คนเขียนๆ ได้ดี คือทั้งสองฝ่ายเลือกที่จะหยุดศึกไว้ชั่วคราว แม้ว่าขุนพลของทั้งสองฝ่ายจะเห็นโอกาสงาม แต่ต่างฝ่ายต่างไม่โจมตีใส่กันและกันทั้งๆ ที่มีโอกาส ซึ่งเป็นสิ่งที่คาแรกเตอร์หลักทั้ง 4 ซึ่งเป็นยอดวีรบุรุษสตรีพึงทำ
เราประทับใจมาก
คิดว่าจุดที่พระเอกเลือกคือตอนที่นางเอกให้พระเอกเลือกนั่นแหละ เหมือนที่นางเอกเคยพูดไว้ ไม่ว่าเฟิงหลันซีอยากได้อะไร นางจะให้เขาสมปราถนา หากเขาต้องการใต้หล้า นางจะไปจากเขา ซึ่งอันนี้ไม่ใช่ประชด เหตุผลล้วนๆ แค่ว่าสองอ๋องอยู่ด้วยกันไม่ได้ ด้วยเนื้อในของนางเอก ไม่ใช่ผู้หญิงหลบอยู่หลังพระเอกอยู่แล้ว มีกองทัพของตัวเองอีก วันนึงก็มีสิทธิ์ที่จะลุกขึ้นมากบฎได้ ตอนที่นางเอกได้ไปนี่แหละคือการถีบพระเอกแรงๆ เลย 55555 ถึงกับสติหลุดด่าไปหลายวันเลยทีเดียว ขำพระ-นางเรื่องนี้ สติหลุดกันน้อย พอเจอไม้นี้ของนางเอกสงครามจบค่ะ หลังจากหัวใจกลวงไปสองสามวัน พระเอกตัดสินใจเฉียบขาด "ยก" ใต้หล้าให้หวงเฉา จะได้ไม่ต้องรบให้เสียชีวิตอีกต่อไป
พระเอก แม้จะไม่ได้ใต้หล้ามาครอง แต่ได้ใช้ชีวิตกับคนที่รักอย่างอบอุ่น ไม่ต้องมีความระแวงในหัวใจ ท่องพิภพไปกับยอดสตรี สำหรับเราเป็นชีวิตที่มีความสุขกว่าการพิชิตใต้หล้าอยู่เหนือคนทั้งปวง

ตอนพิเศษช่วงหลังเราชอบเรื่องของหลางหวา ถึงจะรันทด แต่เราชอบสิ่งที่มันแฝงอยู่ในนั้น มันคือมุมมองในการใช้ชีวิต ทุกคนย่อมต้องเผชิญความทุกข์ เผชิญวิกฤตในชีวิต แต่ขึ้นอยู่กับว่าเราจะโทษคนอื่นหรือเดินหน้าสู้ต่อไป มันคือทัศนคติ มันคือการมองสถานการณ์ ประเมินและปล่อยวาง

เราชอบคำพูดของหานผู่มากๆ

"พี่สาวกับเจ้าต่างเกิดในสกุลอ๋อง แต่นางเป็นกงจู่ผู้นามระบือทั่วสี่คาบสมุทร ปราดเปรื่องกว่าใครในใต้หล้า ส่วนเจ้าเป็นแค่กงจู่ที่ได้สมญาว่า "ดอกหลางกัน" เมื่อกลียุคมาเยือน นางมิเพียงปกป้องบ้านเมืองของตนได้ แต่ยังบัญชาทหารพันหมื่นอาชาเข้ายึดครองผืนหล้าได้ครึ่งหนึ่ง เจ้าทำได้แค่มองบ้านเมืองตนถูกทำลาย แล้วหลบความเจ็บปวดความรับผิดชอบทั้งหมด นางสามารถสละตำแหน่งเพื่อความผาสุกของใต้หล้า ส่วนเจ้าตกต่ำแล้วก็ไม่อาจลุกได้อีกเลย ไม่ว่าจะฟ้าสูงทะเลกว้างหรือเขาชันน้ำเชีั่ยว นางก็ย่อมผาดโผนได้อย่างเสรีผ่าเผย ส่วนเจ้ากลับเอาความทุกข์ทั้งมวลของตนไปโทษคนอื่น เอาแต่คับแค้นชิงชังไปวันๆ แต่ไม่เคยคิดว่าจะช่วยเหลือตนให้มีชีวิตใหม่ได้อย่างไร......คนฉลาดย่อมรู้จักประมาณตน แต่เจ้ากลับไม่รู้จักประมาณตนแม้สักครึ่งส่วน น่าสงสารที่เจ้าอยู่มาตั้งหลายปีกลับไม่รู้จักโต ไม่รู้จักมองโลกให้ออกเสียที ชีวิตคนเรายาวนานออกปานนั้น มีทุกข์สุขยินดีขมขื่นกลัดกลุ้มตั้งมากมาย กี่คนเล่าจะมีแต่ความสุขได้ตลอดชีวิต ต่อให้เป็นคนเช่นพี่สาวข้า จะไม่เคยแบกรับความขมขื่นเจ็ปปวดได้อย่างไร ยังมีชีวิตอยู่ก็อย่าเอาแต่คิดถึงอดีต เรากำลังอยู่กับวันนี้ แหงนหน้ามองวันพรุ่งนี้ต่างหาก"

จริงๆมีอีกหลายตัวเลยที่เราคิดว่าน่าสนใจ แต่ยาวมากละ 555
สรุปเรื่องนี้เราว่ามันแฝงอะไรเยอะมาก เรื่องรักไม่ได้หวานเว่อร์หรืออบอุ่นอะไร แต่มันมีความรักหลายรูปแบบอยู่ในเรื่อง สงครามไม่ได้หนักหน่วง แต่หน่วงใจ หน่วงความรู้สึกทุกกระแส มีกาพย์กลอนที่แฝงความนัยหลายอย่างซึ่งเราตีไม่แตกเยอะ เหตุผลบางอย่างไม่ได้ชี้แจง แต่เรากลับไม่รู้สึกว่ามันขัดใจ เรารู้สึกว่าได้เห็นมุมมอง เห็นความคิดและเห็นตัวละครที่แตกต่างกันหลายตัว เห็นผลการกระทำ การยอมรับในสิ่งทีตัวเองเลือก มันมี depth หลายอย่างที่ทำให้เราได้คิดตาม และสงครามในเรื่องนี้ ถึงนองเลือดแต่เราว่ามันเป็นการสู้ที่มีเกียรติ เป็นการสู้ที่ให้เกียรติคู่ต่อสู้ คือเป็นสงครามมีระดับอ่ะ 555 ไม่รู้จะพูดยังไง ตอนพิเศษที่คนเหล่านี้เจอกันตอนเด็ก เราว่าเป็นภาพที่น่ารักน่าเอ็นดูจริงๆ
เป็นหนังสืออีกชุดที่ไม่ควรพลาด

[Noina Katty · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวมสามเล่มนะคะ
บอกก่อนเลยว่า รีวิวนี้ยาวที่สุดในรอบปีค่ะ 555+
เรื่องนี้เหมือนจะเป็นม้านอกสายตา แต่เป็นเรื่องแรกในรอบหลายปีที่ทำให้เราอ่านยันเช้า!
เรื่องราวของจอมยุทธ์ชายหญิง นามไป๋เฟิงซี (เฟีงซีขาว) และเฮยเฟิงซี (เฟิงซีดำ) ซึ่งถูกขนานนามร่วมกันมานับสิบปีว่า #ไป๋เฟิงเฮยซี คือจอมยุทธ์ที่เก่งกาจ และมีคุณธรรมเหนือใคร
เปิดมาเล่มแรก คือการเปิดตัวไป๋เฟิงเฮยซี โดยไป๋เฟิงซีเป็น #จอมยุทธ์หญิงอันดับหนึ่งในใต้หล้า อาภรณ์ขาว จันทร์หิมะ เฉิดโฉมปราดเปรื่องไร้เปรียบปาน (บทชมโฉมนางเอกคือ มลังเมลืองมาก) ใส่แต่ชุดขาวหลวม ๆ และประดับจันเสี้ยวสีขาวที่หน้าผาก ออกเดินทางไปทั่วแคว้น ใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี ส่วนเฮยเฟิงซี คือหนึ่งใน 4 กงจื่อ (ประมาณคุณชาย) ที่มีชื่อเสียง แต่งกายตรงข้ามกับไป๋เฟิงซี คือสวมอาภรณ์ดำ และประดับจันทร์เสี้ยวสีดำไว้กลางหน้าผาก
เนื้อหาในเล่มแรก จนวนเวียนกับยุทธภพเป็นส่วนใหญ่ค่ะ พร้อมสับขาหลอกว่าใครคือพระเอกตัวจริง เพราะผู้ชายงานดีมีเยอะเหลือเกิน 555+ แต่ จริง ๆ ไม่ต้องเดาก็รู้ไหมว่าใครคือพระเอก เพราะขึ้นหน้าปกหราขนาดนั้นแล้ว มีอยู่คนเดียวน่ะแหล่ะ
พอเข้าสู้ท้ายเล่มแรก เป็นจุดเปลี่ยนที่นางเอกตัดสินใจกลับบ้าน ทำให้สถานะที่แท้จริงของไป๋เฟิงเฮยซีถูกเปิดเผย
พอเข้าเล่ม 2-3 นี่จะเป็นเรื่องสงคราม การออกรบ การวางกลยุทธ์ บอกได้คำได้ว่ามันส์มากกกกกกกกกกกกกกกกค่ะ ท้ายเล่มสองขึ้นเล่มสามนี่แหล่ะค่ะที่ทำเอาเราไม่ได้นอน
คือก็ไม่ได้มีแค่จะรบทัพจับศึกอย่างเดียวนะคะ มีเรื่องรัก เรื่องเศร้า บทสะเทือนใจนี่ทำเอาเราน้ำตาไหลเลย ปวดใจตามไปด้วยเลยจริง ๆ ค่ะ
ในส่วนของตอนจบนั้น ตอนแรกค่อนข้างกลัวใจ ว่าจะจบแบบเศร้า ล้างผลาญกันจนไม่เหลืออะไร แต่ไม่ค่ะ คือมันอาจจะดูรวบรัดไปเล็กน้อย สำหรับคนที่หวังในใต้หล้า แต่เราก็เข้าใจได้นะ คือจบแบบนี้สวยที่สุดแล้วอ่ะ ต้องมีคนถอยสักก้าว ไม่งั้นก็คงได้แต่ล้างผลาญกันไป ถือว่า Happy Ending
อีกจุดนึง ที่ไม่ชมไม่ได้เลยคือ ภาษาและสำนวนแปล โหยยย เทพมากค่ะ แปลสวยมากกก แปลกลอนเป็นกลอนไม่พอ การเลือกใช้คำแต่ละคำ อ่านแล้วประทับใจมาก ๆ ค่ะ เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ทำให้เราอินกับเรื่องนี้มาก ๆ ด้วยค่ะ
ยกตัวอย่างตอนออกคำสั่งรบ โอ้ว ชอบคำที่เลือกมาใช้มากเลยค่ะ ภาษาตรึงใจมากเลยค่ะ
ถ่ายทอดคำสั่ง ปีกขวาปราการดาบ
ทัพตะวันออกปลาลิ้นหมาแหวกว่าย ทัพตะวันตกมังกรเลื้อย
ถ่ายทอดคำสั่ง ปีกซ้ายห้าธาตุปิดผนึก
ถ่ายทอดคำสั่ง ทัพตะวันตก แปดทิศทะลวงฟ้า
สิ่งที่ชอบอีกอย่างคือ ตัวละครมีความกลม มีหลายด้าน มีความเป็นมนุษย์ คือไม่ใช่แบบ จะยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อสาวงาม เพื่อรักไปซะทุกคน คนที่ปณิธานยิ่งใหญ่ เลือกใต้หล้า ไม่เลือกสาวงามก็มี หรือแม้กระทั่งหวั่นไหวไปกับบรรยากาศก็มี
ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว พูดถึงตัวละครในเรื่องบ้างดีดีกว่า #อาจมีสปอยล์นะคะ ขอพร่ำเพ้อสักหน่อยเถิด
คนแรก ขุนพลวายุกล้า #เยียนอิ๋งโจว หนึ่งในสี่ขุนพลแห่งจี้โจว
เป็นคนแรกที่โผล่มาทำให้ไป๋เฟิงซีหวั่นไหว เป็นที่นางเอกช่วยชีวิต หลงรัก และร่ำไห้ให้กับเขา เป็นขุนพลผู้กล้า ยอมสละชีวิตเพื่อนายของตนเอง และเป็นคนที่ทำให้นางเอกต้องรู้สึกเจ็บไปจนชั่วชีวิตด้วยอีกเช่นกัน แต่เราชอบตัวละครนี้นะ คือมีความจริงใจให้นางเอกมาก ๆ แต่ด้วยความที่เลือกไม่ได้ จึงต้องยอมสละชีวิตและทำนางเอกช็อคในที่สุด
ต่อมา แน่ละ พระเอกของเรา #เฮยเฟิงซี หรือ เฟิงหลันซี ผู้งามสง่าดุจกล้วยไม้
คือเป็นพระเอกที่มีทั้งด้านดีและด้านมืดในตัว เราค่อนข้างมั่นใจว่าพระเอกอ่ะ รักนางเอกมานานแล้วล่ะ แต่ด้วยคำว่ามิตรภาพในยุทธภพยาวนานกว่าสิบปี ทำให้ไปไม่ถึงขั้นคนรักเสียที
ถึงแม้ฮีจะทำให้เราเกลียดบ้าง แต่เมื่อมองกลับไปตั้งแต่ต้นยันจบ ก็จะเห็นว่า จริง ๆ ฮีรักนางเอกมากนะ สุดท้ายเมื่อผ่านช่วงเวลาที่นางเอกเกือบตาย ตัวเองก็เกือยตาย ฮีถึงยอมสละทิ้งทุกสิ่งได้
แต่เอาจริง ๆ ตอนแรกเราก็ไม่คิดว่ามันจะจบแบบนี้ แต่นี่คือบทสรุปที่ดีที่สุดแล้วจริง ๆ
ต่อมา ตัวละครที่เรารักที่สุด #ซิวจิ่วหรง งามหมดจดดั่งดอกท้อ
จิ่วหรงคือคนที่รักนางเอกแบบไม่หวังอะไรตอบแทน รักแบบจะคอยปกป้องอยู่ข้าง ๆ รักแบบไม่หวังอะไรตอบแทน เป็นความรักที่บริสุทธิ์
#สปอยล์แรง
.
.
.
ในตอนที่จิ่วหรงตาย สละชีวิตตนเองเพื่อช่วยนางเอก พร้อมกับขุนพลกองพลธนูเทพอีกคน เราน้ำตาซึมเลย คือแบบอิพระเอก ถ้าแกมาเร็วกว่าเน้ ฮืออออออออ คือนางเอกรักทหารของตนเองทุกคนเหมือนพี่น้อง เราเศร้ามากตอนที่นางเอกทยอยเสียแต่ละคนไป โดยเพราะการตายของจิ่วหรง
.
.
.
#จบสปอยล์

ต่อมา #อวี้อู๋หยวน นวลผ่องดั่งหยก
ผู้ชายที่ได้รับฉายาว่า #กงจื่ออันดับหนึ่งในใต้หล้า คือเป็นผู้ชายเพอร์เฟ็ค แทบจะหยั่งรู้ฟ้าดินอยู่แล้ว
แต่ด้วยความที่เป็นคนตระกูลอวี้ เมื่อเลือกข้างสาบานจะจงรักภักดีกับใครแล้ว ก็จะจงรักภักดีไปตลอดชีวิต
สำหรับอวี้อู๋หยวน ความภักดีสำคัญกว่าความรัก ถึงจะรักนางเอก ชอบนางเอกมากแค่ไหน แต่ความภักดีก็มาก่อนเสมอ
เป็นผู้ชาย
ผู้ชายอีกคนที่ไม่พูดถึงไม่ได้คือ #หวงเฉา งามเจิดจ้าดั่งดวงตะวัน
ผู้ชายที่อุดมการณ์มาก่อนความรัก ใต้หล้ามาก่อนสตรี คือคนที่เป็นผู้นำอย่างแท้จริง ผู้ที่จะยืดหยัดเหนือผู้คนอย่างอ้างว้างโดดเดี่ยวในที่สุด คือมีความเป็นฮ่องเต้สูงมาก เป็นอีกคนที่ชอบนางเอก แบบถูกใจ จีบครั้งแรกนี่ชวนไปเป็นฮองเฮาเลยทีเดียว 555+ แต่สุดท้ายใต้หล้าก็มาก่อนนางเอก
สุดท้าย #เซียวเสวี่ยคง ขุนพลกวาดหิมะแห้งจี้โจว งามบริสุทธิ์ดุจหิมะ
หนึ่งในสี่ขุนพลแห่งจี้โจว เป็นอีกคนที่ชอบนางเอก แต่ความภักดีก็มาก่อน
เป็นผู้ชายที่ถูกเรียกว่าเป็นมนุษย์หิมะ แต่คำพูดนางเอกไม่กี่คำนี่ถึงกับทำให้ฮียอมเปลี่ยนลุคตัวเอง เปลี่ยนชื่อเลยทีเดียว 555+

อย่าเพิ่งหมั่นไส้นางเอกกันนะคะ ถึงนางเอกจะมีคนชอบเยอะ แลดูเพอร์เฟ็ค แลดูซู แต่ตอนอ่านไม่รู้สึกถึงความซูขนาดนั้นนะคะ นางเอกก็พลาดเป็น เจ็บเป็น แถมต้องสูญเสียหลายสิ่งหลายอย่าง
ไม่รู้จะบรรยายถึงความชอบยังไงให้มากไปกว่านี้ เอาเป็นว่าชอบมากกกก ถึงเล่ทจะหนา จะหนักอย่างไร ลองเปิดอ่านดูสักเล่ม แล้วจะหยุดไม่อยู่ค่ะ เอาไป 10/10 จัดไปคะแนนเต็ม ๆ

[Ning · Rating 4 out of 5]

ค่อนข้างผิดหวังกับเล่มจบเล็กน้อยนะคะ ไม่ใช่ว่าไม่ดี แต่เหตุผลมันอ่อนไป อย่างเช่น ทำไมนางเอกถึงอยู่ข้างพระเอก ตอนแรกเหมือนจะมีเบื้องหลังลึกๆ แต่สุดท้ายมาจบที่อารมณ์เท่านั้นเอง หรืออย่างทำไม พระเอกมาช้า สุดท้ายบอก มาถึงตอนนี้แล้ว ไม่จำเป็นต้องมาอธิบายอะไรกัน .. (อย่ามา... เชื่อว่าคนเขียนนึกทางลงให้ไม่ออกแน่ๆ เลยละไว้ดีกว่า ฮาา) สุดท้าย คนที่ขึ้นไปเขา ก็ไม่ใช่ดวงดาว เอาจริงๆคือจบไม่เคลียร์มากๆ จบแบบ ทำให้เราเชื่อไม่ได้เลย เกือบให้เหลือ 2 ดาวเลยทีเดียว

แต่ตอนพิเศษ มาทำให้เปลี่ยนใจ ชอบมาก ชอบตั้งแต่ตอนแรกถึงตอนสุดท้าย เลยกลับมาให้ 4 ดาวแทนค่ะ

[Jidapa · Rating 4 out of 5]

โครงเรื่องแกรนด์มาก มีถึง 7 แคว้น แต่ละแคว้นก็มีอ๋องปกครอง ยังมีเจ้าหญิงเจ้าชายที่โดดเด่นของแต่ละแคว้น นอกจากนั้น ยังมีขุนพลที่เก่งกล้าไม่ต่ำกว่าแคว้นละ 4 คน แถมเนื้อเรื่องยังฟโยงใยไปถึงอดีตกาลซึ่งก็มีตัวละครเพิ่มมาอีก ถ้าใครมีปัญหาเรื่องจำชื่อแล้วล่ะก็ ไม่แนะนำ ชอบเล่มแรกมากที่สุดในจำนวน 3 เล่ม และขอชมเชยผู้แปล เพราะเรื่องนี้เต็มไปด้วยบทกวี บทเพลง และผู้แปลสามารถถ่ายทอดออกมาได้อย่างสวยงาม

[Rada Chalapipat · Rating 5 out of 5]

#ศิโรราบด้วยหัวใจ #ศิโรราบแทบบาทราชัน
....เทียบท้าฯเล่มหนึ่งคือการเบิกโรงตัวละครหลักในยามที่พบปะกันโดยบังเอิญในยุทธภพจนเกิดความผูกพันที่ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าอาจไม่มีใครเป็นคบเป็นสหายได้ตลอดไป
....เทียบท้าฯเล่มสองมีความกระชับมากขึ้นในการเล่าเรื่องว่าตัวละครทุกคนคือบุคคลในตำนานไม่ว่าจะเป็นสามอ๋องกลียุค อดีตเจ็ดอ๋องและฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งต้าตง เผ่าจิ่วหลัวที่สูญหาย หมากล้อมขาวดำแห่งยอดเขาราชันของสองผู้เฒ่าฟ้าดินที่ทิ้งปริศนาและกลหมากไว้รอว่าที่ราชันแห่งราชวงศ์ใหม่ขึ้นมาตัดสิน

สองเล่มที่ผ่านมาทำให้เราชื่นชมในพล็อตของนักเขียน แต่ยังไม่ลึกซึ้งในอารมณ์ของพระนางและตัวละครหลักได้อย่างหมดใจ แต่พอมาถึงเล่มสามต้องยอมใจด้วยความชื่นชมที่ทำให้ทุกตัวละครทั้งตัวหลัก ตัวรอง ตัวประกอบยิบย่อยมีทางออกที่สวยงามน่าประทับใจ

การชิงปฐพีของหนึ่งอ๋องสำรวยผู้สูงส่งกับหนึ่งอ๋องลำพองกล้าหาญที่ต่างก็กุมแผ่นดินไว้คนละครึ่งจากแคว้นทั้ง6 เขาทั้งสองต่างได้ชื่อว่าปราบกลียุคด้วยเมตตาธรรม เปี่ยมด้วยคุณธรรมความสามารถจนซื้อใจขุนพลและกองทัพของตัวเองได้เหนียวแน่นมาเป็นสิบปี การบุกยึดเมืองอื่นคือการฟื้นฟูช่วยเหลือหลังจากภาวะเศร้าโศกสูญเสีย เรียกได้ว่าตัวละครหลักไม่มีใครไม่ดี แม้จะถูกอบรมสั่งสอนมาต่างกัน พื้นฐานครอบครัวและนิสัยใจคอต่างกันแต่ก็เป็นบุคคลที่สามารถครองใจผู้คนได้เพราะทำให้ประชาชนท้องอิ่มนอนหลับ ช่างไม่ต่างจากการเมืองในยุคปัจจุบันที่คนทำมาหากินเขาไม่ได้สนใจว่าใครจะขึ้นเป็นผู้นำประเทศแต่เขาสนใจว่าใครคนนั้นจะทำให้เขามีกินอย่างสุขสบายหรือไม่

#ผู้อยู่เหนือกว่าราชัน ความโดดเด่นของเล่มจบคือแนวคิดที่ลึกซึ้งของนักปกครอง การเสียสละ การคิดถึงใจเขาใจเรา เกีนติยศ คำมั่นสัญญา เสรีภาพและความฉลาดของผู้เป็นกุนซือในการวางหมากแอบแฝงด้วยความอ้างว้างของความรักข้างเดียวที่มีความเข้าอกเข้าใจ ความสัมพันธ์ของครอบครัวที่ไม่ได้เกิดขึ้นจากความรัก ความรักและมิตรภาพที่ยิ่งกว่าสายเลือดเดียวกัน ถึงจะยิ่งสูงยิ่งหนาวแต่คนบางคนก็พร้อมจะยอมรับโชคชะตาที่ตัวเองเลือกไว้ เป็นเรื่องราวที่มีสีขาวมีสีดำมีบุคคลในความทรงจำเป็นบุคคลในตำนานที่อาจตะไม่หวือหวาแต่อ่านแล้วอิ่มเอมอีกเรื่องนึง

ครึ่งเล่มหลังเป็นตอนพิเศษของพระนางและเก็บตกตัวละครอื่นๆที่ทำได้ดีไม่มีเล่าซ้ำซ้อนยืดเยื้อให้น่าเบื่อแต่อย่างใด

[Noo · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวมๆ ทั้งสามเล่มเลยแล้วกัน เพราะเล่มนี้ ครึ่งเล่มก็ตัดจบแล้ว ที่เหลือเป็นตอนพิเศษ

เล่มแรก เริ่มเรื่องสนุก น่าสนใจ ชอบนะ ตัวละครดูมีชิวิตชีวาดี ชอบเล่มนี้ที่สุด แต่ปมเรื่องแทบไม่มีอะไรเลย ตามหาคนบงการสังหารบ้านตระกูลหานแค่อย่างเดียว

พอต่อมาฐานะอ๋องของพระ-นางเปิดเผยก็เข้าสู่ช่วงสงคราม ช่วงนี้แหละที่อืด เอื่อย และน่าเบื่อ คือมันยืดเยื้อ กลยุทย์ไม่น่าทึ่งอะไรเลย รบกันตลอดเล่ม จนเล่มสาม แปปเดียวได้ข้อยุติเพราะพระ-นางเพิ่งเข้าใจตัวเอง ชอบสุดตอนที่อวี๊อู๋หยวนมาถามนางเอกว่าถ้าต้องการทำเพื่อใต้หล้ารวมแผ่นดิน ก็น่าจะไปร่วมกันหวงเฉา อืม ตรงนี้มีเหตุผลพอที่นางเอกจะเข้าใจตัวเอง ถือว่าจบได้สวย ความยาวของเล่มน่าจะมีแค่สองเล่มก็พอ ตัดส่วนการทำศึกอันยืดเยื้อออกไปบ้าง

ตอนพิเศษแรกในตอนเด็ก เฉยๆ นะ ไม่มีก็ไม่เป็นไร ไม่มีมุมของอะไรเลย นอกจากความหวังในตอนนั้น แต่ที่สุดก็กลายเป็นจริง

ตอนสองเรื่องของพระ-นาง ที่ว่างจัด นี่ก็เฉยๆ แต่ก็ตลก และน่ารักดี

ตอนสามเสวี่ยคง อืม เรื่องนี้เหมือนเรื่องสั้นอีกเรื่องเลย ชอบ สนุกดี จบสวยด้วย

ตอนสี่ บทหลางหวาโหดร้ายมาก สงสารนาง ดราม่าสุด แต่อันนี้ก็โทษใครไม่ได้ นางก็ผูกใจเจ็บโดยไม่เคยโทษตัวเอง กว่าจะเข้าใจ กว่าจะมีคนรักนางจริงๆ ก็ตายเร็วซะอย่างนั้น ก็เป็นเรื่องสั้นเข้มข้นได้อีกเรื่องเลย

ตอนห้า ในที่สุดหานผู่ก็ได้พบพี่สาวเสียที น่ารักดีตอนนี้

ตอนหก หวงเฉาตาย ทึ่งตรงยังไม่ลืมปมที่จะขุดทะเลสาบให้ไป๋เฟิงซีล้างหน้านี่แหละ ซึ้ง และสรุปตอนท้าย ที่หวงเฉาคิดถึงว่าถ้าจะย้อนเวลากลับไปได้ เขาก็เลือกเส้นทางเดิมที่เลือกแล้วนี่แหละ ไม่มีใดๆ ต้องเสียใจ รู้สึกว่าผู้เขียนให้ตอนนี้เป็นตอนจบท้ายสุดได้ดีจริงๆ...

สรุป เรื่องนี้อ่านสนุก ครบรส สวยงาม ละเมียดละไม ยาวไปบ้างบางช่วงแต่ก็เป็นเรื่องที่ชอบมากๆ อีกเรื่องนึง คะแนนโดยรวมให้ 4.5

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

อ่านจบแล้ว รู้สึกไม่ค่อยประทับใจตอนจบเท่าไหร่ ทางลงตัวละครแต่ละคนก็เข้าใจได้ล่ะค่ะ ไม่มีอะไรหักมุม แต่ส่วนตัวรู้สึกเสียดายความยิ่งใหญ่ที่ปู ที่ก่อมาตั้งแต่เล่มหนึ่งเล่มสอง แต่ทุกอย่างจบลงอย่างสุดจะเรียบง่ายในครึ่งแรกของเล่มสาม ด้วยความที่องค์สุดท้ายมันแสนจะสั้น ปมต่างๆ ของไม่ว่าจะเผ่าจิ่วหลัว หรือ ชาวฟ้าสกุลอวี้ ส่วนตัวเรารู้สึกว่าเรารู้รายละเอียดไม่สุด ถ้าอ่านแบบเออๆ ช่างมันอะไรแบบนี้มันก็พอผ่านไปได้ แต่พอมันอิงมาเป็นบุญคุณความแค้น กรรมสนองอะไรต่างๆ ที่มันเรื่อยมาจนถึงหกร้อยปีหลังขนาดนี้ ถ้าจะพาคนอ่านให้อิน เราคิดว่ารายละเอียดมันควรจะมากกว่านี้ค่ะ และที่เราสงสัยสุดก็ชวนอวิ๋นชวนอวี่ หายไปเฉยๆ เลย ส่งไปเขาเฉี่ยนปี้แล้วยังไงต่อนะ แม้จะมีมาอธิบายตอนหลังนิดหน่อยว่าส่งไปทำไม แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมต้องเป็นสองคนนี้

ความรักพระนางก็มาชัดเจนเอาในเล่มนี้แหละค่ะ มีเหตุการณ์มาพิสูจน์หัวใจกันเป็นพักๆ กว่าจะรู้ใจตัวเองกัน แต่ส่วนตัวเราไม่อินกับความรักของพวกเขาเท่าไหร่แล้ว เพราะอย่างที่บอกว่าจุดแตกหักสำหรับเรามันคือช่วงท้ายเล่มสองแล้ว ดูยังไงก็ไม่น่ากลับมารักกันได้จริงๆ

ครึ่งเล่มหลังก็เป็นตอนพิเศษ เล่าเรื่องตัวละครต่างๆ ที่หายไปเลยระหว่างทาง ก็โอเคค่ะ หายคาใจว่าพวกเขาหายไปไหน แต่กงจู่คนนั้นอ่านในเนื้อเรื่องปวดหัวยังไง ตอนพิเศษก็ยังปวดหัวอย่างนั้น พยายามไม่เบลมเหยื่อที่จะโกรธแค้นอะไรต่างๆ แล้ว แต่อ่านแล้วก็ยังปวดหัวกับนางอยู่ดี อย่างที่น้องหานผู่บอกแหละว่า แล้วจะออกจากวังมาทำไมตั้งแต่แรก ก็เพราะไม่ประเมินตัวเองว่าจะเอาชีวิตรอดข้างนอกไม่ไหวนั่นแหละ เรื่องมันเลยดำเนินมาทางนี้

นอกจากปัญหาเรื่องข้างบน ก็ไม่มีอะไรแล้วค่ะ นิยายเรื่องนี้อ่านเพลินมากจริงๆ เพราะภาษาสวยมาก กาพย์กลอนต่างๆ เพราะมาก ตีความออกบ้างไม่ออกบ้าง แต่ก็ยังเรียกว่าเพลิดเพลินกับการบรรยายได้อยู่ดี อารมณ์ของแต่ละฉากแต่ละตอนทำได้ดีมาก ตอนรบก็รู้สึกฮึกเหิม ตอนสูญเสียก็เล่าได้ซึ้งเศร้า ตอนไป๋หลางหวาเล่าเรื่องของตัวเองก็อ่านไปเศร้าไปกับนาง เอาคนอ่านอยู่เลยค่ะ

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

อ่านจบก็งงนะว่าตกลงสู้มาทั้งหมดเพื่ออะไร แต่แท้จริงแล้วปณิธานของแต่ละคนไม่เหมือนกัน สิ่งสำคัญในชีวิตแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน สุดท้ายแล้วความสุขในชีวิตที่คิดว่าใช่อาจจะไม่ใช่ก็ได้

ตอนท้ายเป็นตอนพิเศษหมดกว่าครึ่งเล่ม แต่โดยรวมชอบเนื้อเรื่องมาก แม้ตอนหลังๆจะดูไร้เหตุผลไปหน่อย แต่โดยรวมก็ชอบค่ะ

[Earnearnmoonyoung🌌✨ · Rating 5 out of 5]

🤍🖤-1-เล่มนี้เชื่อปะว่ายังอ่านไม่จบเหลือ บทส่งท้าย เพราะอะไร?? เพราะ���ุรับไม่ได้ที่จะต้องจากไป ปึ่ง รับไม่ได้ที่ทุกอย่างมันจบแล้ว trilogy นี้คือทุกอย่าง นางเอกคือเอาจริง มันดีมาก คืออ่านไปแบบบดิฉันเดาเรื่องได้อะว่าเดี๋ยวนางเอกจะพูดนี้นะ แล้ววพระเอกจะพูดนี้นะ ถ้าพูดประโยคนี้ ทำแบบบนี้ดิฉันจะfricking in love แล้ววเกิดขึ้นจริง คือเป็นหนังสือของหนูจริงๆ เหมือนแบบบชั้นเขียนเองเลยอะ มันdejavu มาก คืออ่านไปตกใจไปว่ารู้ได้ไงว่าถ้าชั้นเป็นนางเอกฉันจะทำงี้ รู้ได้ไงว่าพระเอกแบบบไหนที่ฉันจะแพ้ทางงทุกจุดtic every box perfect พอดี เปะ ไม่ขาดเกิน คือเขินมาก แบบบเขารู้ได้ไงอะ ในชีวิตเกิดมาไม่เคยมีไม่เคยมีนักเขียนคนไหนสามารถเขียนผชในอุดมคติฉันได้เลยสักคนเดียว แต่่อันนี้ไม่ใช่แค่่ตรงคร่าวๆแต่่ดันเปะทุกข้อ ทุกจุดis all I ask for Hei fengxi ,only you ooo~~ooo~ooo🎶 ดูหนังแล้วด้วย แต่่หนังสือคือเปะสุด หยางก็สู้ไม่ได้

เวลาคนถามคือแบบ no words คือมัน have too much words เกินจนไม่รู้ต้องเริ่มจากอะไรอะ อกจะระเบิดหาคำพูดไม่ได้ มันคือ ที่สุด ของที่สุดๆ♾️💕💖❤️🖤🤍

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 3 เล่มนะคะ

นิยายจีนที่เกี่ยวข้องกับการวางแผนการต่อสู้เพื่อชิงความเป็นใหญ่ในแผ่นดิน เป็นพล็อตใหญ่โตที่เกี่ยวข้องกับการวางกลยุทธ์ในการรบ การต่อสู้ระหว่างแคว้น และเชือดเฉือนกันแบบถึงพริกถึงขิง ซึ่งนางเอกเรื่องนี้มีความแมรี่ซูชัดเจนคือ สวยจัด เก่งจัด ฉลาดจัด และเป็นคนดีจัด มาแบบครบเครื่องเลย ในขณะที่ตัวละครชายก็มีความโดดเด่นคนละสไตล์แบบกินกันไม่ลงเลย

ด้วยความที่เป็นพล็อตใหญ่ เราจึงรู้สึกว่ามีปมบางอย่างที่เปิดไว้แล้วไม่ได้พูดถึงต่ออยู่หลายปม โดยเฉพาะปมในอดีตที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับบรรพบุรุษฝ่ายนางเอก เลยทำให้มีความค้างคาเล็กน้อยเมื่ออ่านจบ แต่ด้วยความโดดเด่นของพล็อตใหญ่ ตัวละครที่มีสีสัน และการเล่าเรื่องที่สละสลวย จึงทำให้อ่านได้สนุกไม่น้อยค่ะ

ปล. ส่วนตัวเป็นคนอ่านกลอนที่ใช้ศัพท์ยากๆไม่ค่อยเก่ง แต่รู้สึกได้ว่าผู้แปลต้องใช้ความพยายามมากในการแปลกลอนให้ได้ทั้งความไพเราะและเนื้อความที่ครบถ้วน นับเป็นความน่าชื่นชมค่ะ

[Wanmata · Rating 2 out of 5]

งงมากว่าจบแบบนี้ก็ได้เหรอ ปาหมอนมาก
เข้าใจที่คุณกุนซือเป็นกังวลเลย มันเป็นแบบนั้นจริงๆ
ตอนแรกหมั่นไส้กุนซือ จะกังวลอะไรเว่อร์วัง
ตอนจบเข้าใจละ เสียเวลากุนซือจริงๆ เสียเวลามาจงรักภักดี
เสียเวลากันมาเป็น 10 ปี เตรียมการมาตั้งเท่าไหร่
คนดีๆ ตายไปกี่คน สุดท้ายเลือกความรัก!!!

ทำไมไม่รักกันให้เสร็จๆ ก่อน คนจะได้ไม่ตาย สังคมไม่วุ่นวาย
บ้าบอมาก ปูเรื่องมาซะดิบดี สุดท้ายความรักคือสำคัญที่สุดในชีวิต อะไรของมั๊นนนน

ตอนพิเศษทั้งหลายก็พอกัน ตอนกงจู่นั่นยิ่งไปกันใหญ่ ผูกชีวิตไว้กับความรักอย่างเดียว
เป้าหมายชีวิตคือมีผู้ชายมารักชั้น !!! เฮ้อออออออ

สองเล่มแรกเขียนมาดี ปูเรื่องมาดี เล่มจบคือ อะไรก็ไม่เฉลย รวบรัดตัดความ
ปมอะไรจะใส่มามากมายทำไม แต่ละเผ่าคืออะไร งงไปหมด

เป็นนิยายที่พออ่านได้ ไม่ถึงกับเสียเวลา สนุกกว่าหลายๆ เรื่อง
แต่ก็ไม่ได้ดีมากขนาดขึ้นหิ้งหรือติดตรึงในใจ
จบปาหมอนมากไปหน่อย

[Theerata Intharathat · Rating 5 out of 5]

ชอบตอนจบแบบนี้ ที่ผ่านมาไม่นับว่าสูญเปล่า ทุกคนได้ทำตามปณิธานของตัวเอง ในเมื่อกงจื่อทั้งสอง และซีอวิ๋นเห็นแก่ประชาชนเป็นสำคัญ ทางลงนี่ก็เป็นทางลงที่สมเหตุสมผลเท่าที่จะเป็นไปได้แล้วล่ะ

ขอชมคนเขียนที่บรรจงสร้างแผ่นดินต้าตงที่เต็มไปด้วยตัวละครสุดยอดเหลือจะเชื่อเหมือนเทพยดา แต่ยังคงไว้ด้วยความเป็นมนุษย์ รักโลภโกรธหลง มีปณิธาน มีปรารถนา แต่ละตัวละครมีเอกลักษณ์ชัดเจน ถึงจะมีหลายตัวเกิ๊น แต่ตัวหลักๆก็โดดเด่นลืมไม่ลง

และที่ขาดไม่ได้ คนที่ทำให้เราเอาใจช่วยมากขนาดนี้คือนางเอกคนสวย ตัวละครที่ยึดโยงบรรดากงจื่อทั้งหลายไว้ ไป๋เฟิงซีเป็นตัวละครที่เราจะจดจำ คนที่ได้รับความรักหลากหลายรูปแบบจากหลายคน แต่กลับโดดเดี่ยว แบกรับหน้าที่ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ต้องประสบกับความเสียใจ ความผิดหวัง ความเศร้าโศกใจสลาย ดีใจที่สุดท้ายแล้วได้ทำตามใจปรารถนาสักที อยากหอมหัวหนึ่งที เป็นนางเอกที่เข้มแข็งมากๆเลย ถ้าคิดถึงก็คงจะได้หยิบมาอ่านเรื่อยๆ แค่ได้อ่านสำนวนแปลสละสลวยก็คุ้มแล้ว

[B.B. the Short Legs · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายอีกเรื่องนึงที่ตัดจบฉับแบบปรับมู้ดไม่ทัน ถือว่าจบดีไหม ก็ตอบว่าเป็นทางลงที่ไม่เลวร้ายเพียงแต่เมื่อเทียบกับเล่ม 1 และ 2 แล้วก็รู้สึกว่าเล่ม 3 ดูจะไม่พีคเท่าไหร่ คือมันกลายเป็นว่าความหน่วงที่สะสมมาตั้งแต่เล่ม 2 กลับหายทิ้งไปหมด ส่วนเรื่องสั้นที่แถมมาแทบจะครึ่งเล่มก็เนื้อหาเลื่อนลอย อาจจะมีเฉพาะตอนพิเศษของหวงเฉาที่ดูโอเคกว่าตอนอื่น ๆ เล่มนี้ให้ไป 4 ดาว ถึงเนื้อหาจะยังไม่พีคแต่เพราะประทับใจกับคนแปลที่แปลได้งดงามหมดจดทั้งบทร้อยแก้วและร้อยกรอง อ่านแล้วเพลินตาดี

[Chompoo Choti · Rating 4 out of 5]

เล่มจบเป็นเล่มที่เราอาจจะชอบน้อยสุดเลยในแง่ของเรื่องราววเพราะมันรู้สึกบทลงท้ายมันไม่ค่อยโดนใจตัวเองเท่าไหร่ แต่ก็ใช่ว่าไม่ชอบเลยเพราะอย่างน้อยๆ มันก็แสดงให้เราเห็นถึงส่วนที่จะจบมันก็คือส่วนของจุดเริ่มต้นนั่นล่ะค่ะ เพราะมันมีอะไรบ่งบอกอยู่แล้วนะแต่ไม่คิดว่ามันจะง่ายไปหน่อยเท่านั้น แต่ถ้าพูดในเรื่องราวของการนำพามาให้เป็นตอนจบแล้วก็ถือว่าทำได้สวยเลยค่ะ เพราะว่าเล่มนี้มีตอนพิเศษที่ทำให้เราได้รู้สึกและรู้รายละเอียดอะไรบางอย่างมากกว่าเดิม ก็เรียกว่าเป็นเรื่องราวน่ารักน่าชังดีไม่น้อยค่ะ

[Saleetip Nun · Rating 5 out of 5]

อ่านจบแล้ว สนุกมาก เล่มนี้ มีช่วงหน่วงอยู่พอสมควร ยิ่งอ่านยิ่งรักนางเอก ปกติอ่านนิยายจีน ค่อนข้างจะชอบพระเอกมากกว่า แต่เรื่องนี้นางเอกคือดีงาม เก่ง เท่ห์ ฉลาด พระเอกก็งานดี สมกันมาก แต่กว่าพวกเขาจะลงเอยกัน เราก็ลุ้นจนเหนื่อย มีตอนนึงที่พระเอกเกือบหวั่นไหวไปกับคนอื่น น่าเคืองจริงๆ ดีที่แค่เกือบ เป็นเรื่องที่พระนางสมกันมาก พระรอง นางรอง ก็ดีงามทุกคน ดีใจที่เลือกเรื่องนี้มาอ่าน ส่วนพิเศษ ประทับใจมาก มีท���้งสุข และเศร้า

[B. Sutthida · Rating 4 out of 5]

- ยังคงขอชื่นชมกับการแปลที่สละสลวย กลอนไพเราะภาษางาม

- ในส่วนของตอนจบรู้สึกห้วนไป แม้เราจะรู้อยู่แล้วว่าพระเอกจะเลือกอะไรและเพราะอะไร แต่รู้สึกการบรรยายไม่ค่อยสร้างอารมณ์ให้อินตาม อยู่ดีๆ ก็หยุดสู้กันเสียดื้อๆ และช่วงนี้ก็รู้สึกบรรยายน้อยมาก

- ในส่วนของบทพิเศษที่มีอยู่เกือบครึ่งเล่มนั้น มาช่วยเติมเต็มการบรรยายจุดจบของแต่ละตัวละครได้ดี เศร้ามากตอนช่วงของไป๋หลางหวา แม้ว่าเราจะรู้สึกว่านางทำตัวเองส่วนหนึ่งก็ตาม

[Mam · Rating 4 out of 5]

The beginning of this book and up to the plot climax is good. However, it is the ending that is weak and feels rushed. I understand the why/character choices but my issue is with how the author decided to end the story. Instead of the extra stories that takes up the second half of this book, I wishes she would have focused on the ending. Still a very good story.

[ueiiyui · Rating 5 out of 5]

ตอนพิเศษคือดีมากกกก ดีทุกตอนเลย ตอนจบก็เหมือนจะเคลียร์ปมได้ดีมั้ง
เสียดายแค่พระนางหวานกันน้อยจริงๆ
แต่เอาจริงๆ รู้สึกว่าคนเขียนหักใจฆ่าตัวละครไปหลายตัวเหมือนกัน
แต่ไม่ชอบที่นางเอกดูใจโลเล ไปกับ ผู้เยอะอ่ะ แบบแค่นี้ก็หวั่นไหวแล้วจริงหรออ

[Sina M. · Rating 4 out of 5]

น้ำตาตกตั้งแต่จบเล่มสองเริ่มเล่มสาม ถึงจะบรรยายเยอะแต่ชอบการมารายละเอียดของเรื่อง การเล่าเรื่องทั้งหมดไปในทางเดียวกันดี
ตอนจบคือ...เห้อ แต่ก็เข้าใจว่ามันคงจบอย่างอื่นยากอ่ะเนอะ (จาก5ดาวเลยให้4ดาวแทน)

[Cinnamon · Rating 5 out of 5]

ดราม่าหนักมาก แต่นับว่าปิดฉากได้ดี ชอบมาก

[Pok M. Srithongchai · Rating 5 out of 5]

สนุก ประทับใจ จบดีมาก ยิ่งอ่านรอบ 2 ยิ่งประทับใจ

[Pitchayapa Siridejakul · Rating 4 out of 5]

สนุกดีค่ะ ความสัมพันธ์ของตัวละครพัฒนาไปแบบช้าๆ พร้อมกับสถานการณ์ที่ค่อยๆ คลี่คลาย เนื้อหาเข้มข้นวางไม่ลง มีตอนพิเศษจุใจค่ะ

[Moon Shine · Rating 5 out of 5]

พระเอกค่อยทำตัวสมเป็นพระเอกซะที
กว่าจะแสดงตัวสมเป็นพระเอกก็รอยันจบเรื่องเลยยย
เป็นบทสรุปของเรื่องที่ดีมากๆ
แอบสงสัยว่าแล้วทุกอย่างที่ทุ่มเทไป มันไม่เสียเปล่าหรอ TT

[Jo Chawandit · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวม
เป็นเรื่องที่วางโครงดีเคลียร์ปมครบ เขียนได้ปราณีตมาก ภาษาที่ใช้ก็สละสลวยชมนักแปลเลย อารมณ์จอมยุทธ์หน่อยๆจนงงว่าหรือควรไปอยู่enterรึเปล่า เป็นอีกเรื่องขึ้นหิ้ง

[Nok Yung · Rating 4 out of 5]

จากเล่มแรกๆ ชอบนางเอกมาก อ่านจบ..ชอบพระเอกพอๆกันเลย ดีงามมาก!! เรารู้สึกว่าจริงๆพระเอกแคร์นางเอกมาตลอด ยิ่งหลังๆเรียกว่าทุ่มสุดตัว ^^

ครึ่งเล่มหลังเป็นตอนพิเศษหลายๆตอน ทำให้ตัดอารมณ์ไปนิดนึง (เหมือนหั่นอารมณ์เป็นส่วนๆ ไม่ต่อเนื่อง) ...แต่โดยรวมชอบเรื่องนี้มากกก...

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

จบได้อย่างสวยงามค่ะเล่มนี้ เล่มนี้จบที่ประมาณครึ่งเล่ม อีกครึ่งเล่มเป็นตอนพิเศษ

เล่มนี้ก็เป็นการทำสงครามช่วงสุดท้ายว่าใครจะได้แผ่นดินนี้ไปครอง ซึ่งเนื้อเรื่องการทำศึกก็จะเดินเรื่องไปพร้อมกับความรักของพระนางที่ทั้งระแวงกัน และรักกัน เราชอบความสัมพันธ์ของพระนางที่จะอยู่เคียงข้างกัน ถึงแม้จะไม่สามารถเชื่อใจกัน แต่ไม่เคยอยู่ห่างกัน

ตัวละครทั้งหมดในเรื่องเป็นคนดีเกือบหมดเลย ถึงแม้จะเป็นศัตรูกัน แต่ก็ทำเพื่อความสงบสุข เราว่าใครแพ้ชนะก็ไม่สำคัญเท่าไหร่ เพราะทุกคนมีความสามารถกันหมด ใครปกครองบ้านเมืองก็ให้ผลลัพธ์ที่ดีเหมือนกัน เรื่องก็เลยจบได้อย่างดี แต่ก็มีการสูญเสียบ้างในการทำสงคราม

ในตอนพิเศษก็จะเป็นเรื่องราวของตัวละครอื่นๆ ในเรื่อง ซึ่งยาวมากเหมือนกัน เราอ่านไปก็รอว่าเมื่อไหร่พระนางจะออกมาบ้าง อยากรู้ว่าทั้งคู่เป็นไงมากกว่าจะสนใจตัวละครหลักของตอนพิเศษอีก

[readingdiary · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้ในใจเราคือสนุกมาก ครบทุกรสควรค่าแก่การเสียเงลาอ่านอย่างยิ่ง