吉祥寺的朝日奈君

by Eiichi Nakata, 中田永一, 鍾雨璇 (Translator)

五個陰錯陽差的謊言，淬鍊出愛情最初的模樣。這些是能夠抵抗空氣阻力，以最美方式飄落的形狀，不再只是他與她的童話，而是可能發生在你我身上的故事。

〈開始交換日記〉
一本四年前的交換日記，承載一段青澀的祕密戀情，流浪到厭倦職場的青年手上，他決定設法物歸原主……

〈塗鴉冒險記〉
同學的桌子遭到惡意塗鴉，從此拒絕上學。我打算趁夜亂塗全班的桌面，傳達一些支持。不料，半路上和認識的男孩撞個正著……

〈不要破壞三角形〉
我最要好的朋友，總會出現在令我安心的位置。偏偏他對我喜歡的女孩一見鍾情……

〈吵鬧的肚子〉
害怕暴露缺陷的少女，不敢與暗戀的學長進一步接觸。一天，聽覺敏銳的少年纏著她，說她身上擁有最豐富的音樂……

〈吉祥寺的朝日奈君〉
演員夢破碎的打工男孩，莫名對咖啡廳的女服務生懷抱近似家人的情感。可惜，她的無名指戴著銀色的戒指……

Genres: Japanese Literature, Fiction

272 pages, Paperback

First published December 1, 2009

About the author

One of the pen names of Otsuichi.

Reviews

[Nhischarnun Nunthadsirisorn · Rating 4 out of 5]

ไม่ผิดหวัง ยังคงดำเนินเรื่องด้วยลักษณะแปลกๆ ของตัวละคร มีการซ่อนรายละเอียดไว้ในน้ำเสียงการเล่าที่เรียบเฉย ความเหนือไม่ได้อยู่ที่การหักมุมหรือการเฉลยปมปัญหาที่วางยาผู้อ่านเอาไว้ แต่อยู่ที่การบอกเล่าที่เหมือนไม่บอกอะไรเลยแต่หากย้อนกลับไปอ่านอีกครั้งก็จะตระหนักได้ว่านาคาตะวางเศษขนมปังไว้ตลอดรายทาง เราก็ก้มเก็บทีละชิ้นสองชิ้น บอกว่าอร่อยและนึกคิดเอาเองว่าเรารู้เส้นทาง แต่แท้จริงแล้วนาคาตะนั่นแหละว่าหมากไว้แล้วทั้งหมด!

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

เป็นรวมเรื่องสั้นเล่มที่สองต่อจาก "หันมาทางนี้เถอะนะโมโมเสะ"

ประกอบด้วย เรื่องสั้น 5 เรื่อง ที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลย

1. เขียนไดอะรี่แลกกันเถอะ : หญิงสาวกับชายหนุ่มสลับกันเขียนไดอะรี่เล่มเดียวกัน แต่ไปๆ มาๆ มีคนมาช่วยเขียนเยอะเลย

2. การผจญภัยของเด็กมือบอน : เมื่อหวนคิดถึงวีรกรรมที่เคยทำร่วมกับเพื่อนร่วมชั้น เธอจึงตามหาเขาเพื่อสอบถามอะไรบางอย่าง

3. อย่าทำลายความสัมพันธ์สามเหลี่ยมนี้เลยนะ : รักสามเส้า และ การส่งลูกบาสเกตบอลเป็นมุมสามเหลี่ยม

4. ท้องร้องโหวกเหวก : เสียงท้องร้องลั่นที่ควบคุมไม่ได้ ดึงดูดผู้ชายคนหนึ่งเข้าหาเธอ

5. อาซาฮินะ ชายหนุ่มแห่งคิจิโจิจิ : เขาโดนลูกหลงจากคู่รักทะเลาะกัน เป็นจุดเริ่มต้นให้ได้คุยกับเธอซึ่งเป็นพนักงานร้าน

4 เรื่องแรกเป็นเรื่องราวในวัยมัธยม บางเรื่องตั้งต้นจากปัจจุบันแล้ว flashback กลับไป บางเรื่องก็เล่าตามไทม์ไลน์ไปเรื่อยๆ มีแค่เรื่องสุดท้ายที่เป็นเรื่องของผู้ใหญ่

เราชอบ เรื่องที่ 1,2,3 มากกว่าอีก 2 เรื่อง เพราะรู้สึกว่ามันพาฝันกว่า โรแมนติกกว่า ในแง่ของการย้อนไปคิดถึงความทรงจำเก่าๆ ถึงแม้สุดท้ายจะไม่ได้ลงเอยกันก็ตาม อารมณ์คล้ายๆ ดูหนัง "แฟนฉัน" เลย

ชอบอารมณ์เรียบๆ เรื่อยๆ ตอนอ่าน ผู้เขียนบรรยายบรรยากาศรอบตัวตัวเอกได้เห็นภาพและสื่ออารมณ์ ไม่ว่าจะเป็นความเหงา ความหวาดกลัว ตื่นเต้น หรือความรัก ไม่มีอะไรหวือหวาแต่อ่านเพลินมาก และตามสไตล์ของผู้แต่ง เนื่อเรื่องมันต้องมีความจริงบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในทุกเรื่อง

ส่วนหน้าปก ถ้านี่คือ อาซาฮินะคุง ก็รู้สึกเหมือนถูกหลอก เพราะในรูปนี่ดูยังไงก็เด็กมัธยม แต่อาซาฮินะคุงในเรื่องนี่อายุ 27 ค่ะ

รอเล่มต่อไป จะมีมั้ยนะ ?

[Kanin Nitiwong · Rating 5 out of 5]

อบอุ่น หวานนิดๆ หักมุมหน่อยๆ โดยรวมคือชอบมาก ชอบเรื่อง "อย่าทำลายความสัมพันธ์สามเหลี่ยมนี้เลยนะ" ที่สุด

[Makmild · Rating 4 out of 5]

อาซาฮินะ ชายหนุ่มแห่งคิจิโจจิ เป็นหนังสืออีกเล่มของโอตสึ อิจิแต่เขียนในนามเออิจิ นาคาตะค่ะ ซึ่งทั้งสองเรื่องก็มีความคล้ายๆ กัน โมโมเสะ นั้นจะเด็กกว่า สดใสกว่าอาซาฮินะในความรู้สึก เราจึงแอบชอบโมโมเสะมากกว่า แต่ถึงอย่างนั้นอาซาฮินะคุงก็ไม่ผิดเลยนะ! ชั้นยังรักเธออยู่ดี (อินไป)

เรื่องสั้นทั้งห้าในอาซาฮินะ ชายหนุ่มแห่งคิจิโจจิยังคงความเป็นเอกลักษณ์ของตัวละครที่รู้สึกว่าตัวเองแปลกแยก ไม่สามารถเป็นหนึ่งเดียวกับอะไรบางอย่าง และตัวประกอบอันทรงเสน่ห์ (ทำไมต้องให้ตัวประกอบเท่ด้วยนะ ชั้นละชอบจริง) แต่ก็พกความหวัง ความรัก ความอบอุ่นมาให้เราอย่างเต็มเปี่ยมด้วยค่ะ

ส่วนตัวแล้วอินเรื่องเด็กสาวที่ท้องร้องเสียงดังจนเหมือนไคจูคำรามกับเด็กหนุ่มหูดีที่ชื่นชอบเสียงนั้นค่ะ (โรคจิตทั้งคู่เลยเนอะพวกหล่อนเนี่ย) รู้สึกว่าน่ารักดีและเข้าถึงได้ง่าย เพราะเป็นคนท้องร้องเสียงดังเหมือนค่ะ แต่ไม่เคยมีชายหนุ่มหูดีมาปรากฎตัวแบบในเรื่องเลย เศร้าจัง/คนละเรื่องแล้ว

ส่วนเรื่องอาซาฮินะที่ได้มาเป็นชื่อปกนั้น เราชอบเป็นลำดับสองในเรื่องสั้นเล่มนี้ ด้ยความที่มันไม่ค่อยขำ (ค่ะ ดิฉันเป็นคนตลก) แต่ทดแทนด้วยพล็อตล้ำๆ และบรรยายบรรยากาศแบบคิจิโจจิจนอยากไปเห็นสักครั้งเหลือเกิน (ตอนนี้เสิร์จกูเกิ้ลไปก่อนเนอะ) ก็เลยเป็นที่มาของความชอบค่ะ (ดิฉันให้ความขำนำความสนุก)

ไม่เป็นไรนะอาซาฮินะคุง ถึงจะมาเป็นที่สองแต่ชอบก็คือชอบนั่นแหละ
ปล. เพื่อความอินในการอ่าน ดิฉันเปิดเพลง Happiness ของ Lucky tapes คลอค่ะ

[Seamonkey · Rating 4 out of 5]

สนุกกว่าที่คาด ทีแรกนึกว่าจะออกแนวหวานเลี่ยน (ตัดสินเอาเองจากดวงตาของชายหนุ่มบนหน้าปก, ฮา)

ชอบเรื่องที่สาม ฯสามเหลี่ยมฯ มากที่สุด ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน รองลงมาก็เด็กมือบอน

ส่วนเรื่องสุดท้าย อาซาฮินะ อ่านได้เพลินๆ อ่านๆ ไปก็รู้สึกว่ามีงานเขียนที่ให้อารมณ์ละมุนนิดๆ หักมุมหน่อยๆ แบบนี้ของนักเขียนญี่ปุ่นเยอะเหมือนกันนะ แต่พออ่านถึงย่อหน้าสุดท้ายที่ยาวเหยียดเนี่ย ตัดสินใจได้เลยว่า ชอบเรื่องนี้ด้วย

[Ming Wei · Rating 5 out of 5]

I started to read this with an open mind, and when I reached the end of the book, I so happy I took the time to read it, a well written novel (I will not do any spoilers on the story), I was attracted to the book because of its book cover, and good reviews I have read about the author. This book in my opinion will apeal more to the 30 years and below age group, but many people above this age will enjoy it. The story as a good blend of various elements within its pages, the story is interesting, full filling, a sprinkle of emotion, no editorial errors, a well produced book, I will be reading more from this author. A real pleasure to read this book. I was impressed.

[ดินสอ สีไม้ · Rating 4 out of 5]

ชอบเรื่องแรกที่สุด
แต่โดยรวมแล้ว ก็ยังรักงานของเออิจิ นาคาตะ (โอตสึ อิจิ) ทุกเรื่อง
สำหรับเล่มนี้ เรื่องสุดท้ายเปิดมาอย่างน่าเบื่อหน่อย
แต่พอถึงปมที่ผู้เขียนทิ้งเอาไว้ ก็เริ่มสนุกดีเช่นเคย

[nananatte · Rating 3 out of 5]

รวมห้าเรื่องสั้นปี 2012 ของเออิจิ นาคาตะ (นามปากกาหวานๆ ของโอตสึอิจิ)
ที่ต้องใส่ปีตีพิมพ์ผลงาน เพราะยิ่งอ่านก็ยิ่งสงสัยว่าโอตสึอิจิเขียนตอนอายุเท่าไรนะ?
ก็มันใสมากกกก...

ถ้า "โมโมเสะ" เป็นงานที่อบอวลไปด้วยความเป็นเด็กสาววัยรุ่น เล่ม "อาซาฮินะ" ก็เต็มไปด้วยความเป็นเด็กหนุ่มค่ะ

บ้าจริง... ทำไมชั้นต้องมาใจเต้นด้วยนะกับแค่เค้าจับมือกัน 555
.
.
เรื่อง "เขียนไดอารี่แลกกันเถอะ"
ใครชอบอ่านงานเขียนแนวจดหมายต้องชอบเรื่องนี้แน่นอน

เรื่องราวของคู่รักในโรงเรียนม.ปลายที่เขียนข้อความจีบกันในไดอารี่เธอและเขาครอบครองไดอารี่เล่มนี้กันคนละ 1 คืน, เขียนข้อความตอบกลับไป, แล้วนำไปส่งให้อีกฝ่ายในวันรุ่งขึ้น

คดีพลิกตรงที่... เกิดมีคนอื่นมาเจอไดอารี่เล่มนี้เข้าแล้วเค้ามาเขียนตอบลงไปด้วยน่ะสิ!

เรื่องนี้สนุกมาก เราชอบความสั้นกระชับของภาษา ชอบลูกเล่นทุกอย่างที่ใส่ลงมาหลอกคนอ่านรอบแล้วรอบเล่า

ชอบที่... ไม่มีตัวละครไหนมั่นใจในตัวเองเลย อ่านไปแล้วก็ได้แต่บอกว่า "สู้ๆ นะ จะเป็นกำลังใจให้นะ"

พอได้อ่านเรื่องราวของคนขลาดกลัวกับความรักและการเผชิญหน้าในสังคม แต่ก็ยังพยายามทำเพื่อคนอื่น อ่านแล้วก็รู้สึกจิตใจสงบลง เกิดประกายความกล้าหาญเล็กๆ ขึ้นในตัว
.
.
เรื่อง "การผจญภัยของเด็กมือบอน"
เมื่อนักศึกษาสาวอยากตามหาเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งสมัยม.ต้น แต่ถามเพื่อนคนไหนๆ ก็ไม่มีใครจำเขาได้

เบอร์โทรที่มีอยู่ก็กลายเป็นเบอร์ของคนอื่นแล้ว ในหนังสือรุ่นก็ไม่มีชื่อหรือที่อยู่ของเขา เพราะเขาย้ายโรงเรียนกลางเทอม

...แต่เธอแน่ใจว่าเขามีตัวตนจริงๆ
ก็ในเมื่อวันนั้น เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้น จะให้เธอลืมเขาได้อย่างไร?

ลำดับเรื่องอ่านยาก ตัดสลับการเล่าระหว่างอดีตกับปัจจุบัน
แต่จบได้อมยิ้มดีค่ะ :-)
.
.
เรื่อง "อย่าทำลายความสัมพันธ์สามเหลี่ยมนี้เลยนะ"
วัยรุ่นที่สุด! อ่านแล้วถอนหายใจไม่รู้กี่ครั้ง 555
ชาย 2 หญิง 1 เพื่อนสนิทที่แค่มองตาก็รู้ใจ กับผู้หญิงที่รู้ทั้งรู้ว่าเพื่อนชอบ

ชอบ "แมงกะพรุน" ที่ใส่ลงมาในเรื่อง
อ่านแล้วนึกถึงตัวเอกในเรื่อง "Blu เยือกเย็น" สองคนนี้เผ่าพันธุ์เดียวกันแน่ๆ แต่เรื่องนี้พระเอกมีความลำไยมากกว่า คิดว่าเพราะเขาก็ยังวัยรุ่นอยู่แหล่ะ

เราเฉยๆ กับเรื่องนี้ (แต่เห็นคนชอบเรื่องนี้เยอะค่ะ)
.
.
เรื่อง "ท้องร้องโหวกเหวก"
เด็กสาวที่เกิดมาพร้อมท้องประหลาด มันร้องดังสนั่นไม่เคยซ้ำเสียง ตั้งแต่ท้องร้องเป็นเสียงนกพิราบยันซิมโฟนีออเครสตร้า

ดังนั้น สถานที่เงียบๆ อย่างห้องสมุดหรือโรงหนัง คือสถานที่ต้องห้าม (จะให้ท้องไปร้องในที่เงียบๆ แบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด!)

และถ้าก่อนถึงคาบเรียนที่สี่ ไม่กินบิสกิตรองท้องนิดนึงล่ะก็... ท้องจะร้องดังไปถึงอีกฟากของถนนให้อับอาย

เด็กสาวขี้อายอยากสารภาพรักกับรุ่นพี่ที่แอบชอบมาเนิ่นนาน
เวลาดีจังหวะเหมาะ แต่ท้องจะร้องไหม...?

อ่านไปก็กุมขมับ...
โอตสึอิจิคิดเรื่องแบบนี้มาได้ไง 555
ทั้งสงสารและก็ขำนางเอกด้วย โธ่... แม่สาวน้อย
เรื่องนี้หวานใส ดีต่อใจ และวัยรุ่นมากๆ
ชอบเรื่องนี้ค่ะ :-)
.
.
เรื่อง "อาซาฮินะ ชายหนุ่มแห่งคิจิโจจิ"
ใครๆ ก็ชอบย่านคิจิโจจิ เป็นย่านสวยงาม ชุนชนคนทำงานศิลป์ มีสวนสาธารณะ มีร้านกาแฟ
...และก็มีชายหนุ่มตกงานหน้าตาดีนามว่า อาซาฮินะ

อาซาฮินะชอบไปบริจาคเลือด ขณะที่นอนบริจาคเลือดอยู่ ก็พบว่าหญิงสาวเตียงติดกันคือพนักงานร้านกาแฟที่เขาไปเป็นประจำ

คำถามสำคัญของเรื่องนี้คือ
"ต้องทำถึงขั้นไหน ถึงจะเรียกว่าเป็นชู้"

เราให้คะแนนเรื่องนี้สูงที่สุดในเล่ม
ยิ่งอ่านก็ยิ่งสงสัย
ตัวหนังสือทำให้เราตามติดตัวละครตลอด
ทั้งเห็นใจ ร่วมลุ้น และเสียใจแบบซึมๆ ทั้งเรื่อง

เนื้อหามีความการ์ตูนตาหวานน้อยกว่าเรื่องอื่นในเล่มเดียวกัน ส่งผลให้เรื่องนี้สนุกและเหมาะสร้างหนังจริงๆ (ท้ายเล่มมีเฉลยว่ามีฉบับคนแสดงไปแล้ว)
พล็อตดีพอจะขยายเป็นนิยายเล่มใหญ่ได้ แต่ก็ตามสไตล์โอตสึอิจิที่นิยมเขียนเรื่องสั้นมากกว่า

ชอบเรื่องนี้เพราะชอบเวลาโดนนักเขียนตลบหลังคนอ่านค่ะ :-)

[ไม้ไต่คู้ · Rating 4 out of 5]

- เป็นเรื่องรักสไตล์คนเขียนเค้าเลย (คล้ายๆ โมโมเสะ) มันไม่ได้หวานจ๋าจนเลี่ยน แต่มันก็ไม่ขมหรือเหงาจนชวนให้เศร้าอะไรแบบนั้น

- อ่านแล้วให้ความรู้สึกน่ารักๆ ทั้ง 5 เรื่องเลย และแต่ละเรื่องจะมีจุดเซอร์ไพร์สในตอนท้ายเรื่องทั้งหมด (ส่วนตัวผมชอบเรื่องแรกกับเรื่องสุดท้ายมากสุด)

- เรื่องแรกชอบตรงมันกล้าหาญดีที่เล่าเรื่องผ่านไดอารี่ทั้งหมด (แม้ว่าการทำแบบนั้นจะทำให้เรื่องมันมีความบังเอิญหรือไม่น่าเชื่อมากๆ เต็มไปหมดก็ตาม)

- เรื่องสุดท้ายรู้สึกว่าครบรสที่สุด รู้สึกว่าน่าจะเป็นเรื่องที่ตั้งใจเขียนที่สุดสมกับที่เป็นชื่อหนังสือ

- ส่วนตัวยังชอบโมโมเสะมากกว่าหน่อย อันนี้รู้สึกเหมือนบางเรื่องมันสั้นไปนิด

[top. · Rating 3 out of 5]

พอจะจับความโอตสึอิจิได้ และเริ่มตระหนักว่าอาจไม่อินกับงานเค้าเท่าไร ไม่ค่อยชอบการที่อยู่ดีๆ ใครบางคนพูดเฉลยออกมาแล้วเรื่องมันพลิกไปอีกทาง บางเรื่องกำลังดำเนินไปตามปกติและสนุกในทางของมันอยู่แล้วเชียว

หลายเรื่องอยู่ในระดับเดียวกันทั้งหมด เรื่องที่ชอบหน่อยคือท้องร้อง - ชอบวิธีตัดจบ แต่ถ้ายาวกว่านี้หน่อยจะดี, สามเหลี่ยม - โมโมเสะเวอร์ชั่นย้วย และอาซาฮินะ - อันนี้เรื่องพลิกแล้วดีเฉย

[Chontiwat Udomsiripat · Rating 4 out of 5]

อาซาฮินะ ชายหนุ่มแห่งคิจิโจจิ -- พูดถึง background ก่อนคือ ผมตามหาหนังสือเล่มนี้นานมาก มันขาดตลาดทั้งมือ 1 และมือ 2 เลย ไม่มีใครเอามาขาย เวลาผ่านไป 1 ปีนับตั้งแต่วันแรกที่ตามหา ผมไปเจอหนังสือเล่มนี้ที่ร้าน happening ตรง bacc อ่ะ เซอไพร์สมาก ค้นเล่น ๆ แล้วเจอเฉยเลย ได้พบกันสักทีนะ อาซาฮินะคุง

หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้น 5 เรื่อง ที่มีตีมเป็นมู้ดของความรู้สึกของเด็กวัยมัธยมปลาย หรือวัยผู้ใหญ่ที่ชีวิตไม่สมบูรณ์แบบมากนัก โดยทั้ง 5 เรื่องนั้นจะมีดังนี้
1) เขียนไดอารี่แลกกันเถอะ! เป็นเรื่องราวที่ถูกเซ็ตติ้งในช่วงยุค 80 - 90 ในสมัยนั้นยังไม่มีโทรศัพท์ เวลาติดต่อหากันก็ต้องใช้ไดอารี่เขียนแลกกันไปมา ถ้าเกิดเหตุมีบุคคลที่ 3 มาเจอไดอารี่แล้วเขียนแลกอีกล่ะ จะเป็นยังไง ซึ่งเรื่องนี้สะท้อนถึงความไม่มั่นใจของตัวละคร ความคิดมากของเด็กวัยรุ่น และความโหยหายุคอดีต
2) การผจญภัยของเด็กมือบอน เรื่องนี้สะท้อนสังคมการบูลลี่ในโรงเรียนได้อย่างดี ชอบพล็อกตรงที่มันมีการตามหาเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันนานมาก อ่านจบแล้วก็อยากจะไปตามหาเพื่อนเก่าสมัยประถมเหมือนกัน
3) อย่าทำลายความสัมพันธ์ของสามเหลี่ยมนี้เลยนะ เรื่องนี้น่ารักมาก เป็นรักสามเศร้าที่แฝงไปด้วยมิตรภาพ มีความรู้สึกว่านางเอกในเรื่องนี้ต้องรับบทโดย Nana Mori เท่านั้น
4) ท้องร้องโหวกเหวก เป็นเรื่องของเด็กสาวที่มีอาการท้องร้องเสียงดัง ส่งผลให้เกิดความไม่มั่นใจในตัวเอง เรื่องนี้อ่านแล้วเฉย ๆ แต่เอ็นดูตัวละครมาก
5) อาซาฮินะ ชายหนุ่มแห่งคิจิโจจิ อาซาฮินะ ชายหนุ่มผู้อาศัยอยู่ในย่านคิจิโจจิ อยู่มาวันหนึ่งเขาได้ไปมีความเกี่ยวข้องกับคุณแม่ลูกหนึ่งคนหนึ่ง แล้วเรื่องราวก็ค่อย ��� พีคขึ้นและจบลงด้วยความเหงาแต่ประทับใจ

ตอนที่เราชอบได้แก่ ตอนที่ 1,3 และ 5 ชอบมาก ตอนอ่านอ่ะนึกถึงเพลง Miyakoochi ของ Yorushika ตลอดเลย ในเนื้อเพลงที่ว่า

"Boku wa anata no omoide ni, Tada no kioku ni"
"และผมจะอยู่ในความทรงจำของคุณด้วยนะ เพียงแค่ในความทรงจำเท่านั้นแหละนะ"

[Mirai · Rating 3 out of 5]

"เรื่องราวของความสัมพันธ์หลายรูปแบบที่ทำให้ทุกคนมาเกี่ยวข้องกัน"

ใครเคยอ่าน "หันมาทางนี้เถอะนะ โมโมเสะ" คงจะคุ้นเคยกับสไตล์งานเขียนที่เนื้อเรื่องมีความหวานนิดๆ และหักมุมหน่อยๆ ในตอนจบของ "โอตสึ อิจิ"

หนังสือเล่มนี้เป็นรวมเรื่องสั้นทั้งหมด 5 เรื่อง ที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกัน ได้แก่

"เขียนไดอารี่แลกกันเถอะ!" เรื่องราวความรักระหว่างชายหญิงคู่หนึ่งในโรงเรียนที่สลับกันเขียนเรื่องราวของตัวเองผ่านไดอารี่เล่มหนึ่ง แต่ไดอารี่กลับถูกส่งต่อจนมีคนอื่นเข้ามามีส่วนร่วมในการเขียนมากมาย

"การผจญภัยของเด็กมือบอน" เมื่อนึกย้อนถึงเรื่องราวสมัยเด็กๆ ที่ต้องเผชิญหน้ากับการถูกกลั่นแกล้งในโรงเรียน ก็พลันทำให้นึกถึงเรื่องบางเรื่องจนต้องออกตามหาเพื่อนร่วมชั้นคนนึงเพื่อสอบถามอะไรบางอย่าง

"อย่าทำลายความสัมพันธ์สามเหลี่ยมนี้เลยนะ" เรื่องราวรักสามเสร้าของสองนักเรียนหนุ่มกับหนึ่งนักเรียนหญิงที่ถูกสายสัมพันธ์ของความเป็นเพื่อนเชื่อมโยงเข้าไว้ด้วยกัน

"ท้องร้องโหวกเหวก" ความลับของเด็กผู้หญิงคนนึงที่มีเสียงประหลาดดังออกมาจากท้องตลอดเวลา แต่ชีวิตเธอยิ่งอยู่ยากขึ้นไปอีก เพราะดูเหมือนจะมีเพื่อนชายคนนึงรู้ความลับนี้ของเธอเข้า

"อาซาฮินะ ชายหนุ่มแห่งคิจิโจจิ" เรื่องราวของชายหนุ่มคนนึงที่บังเอิญไปรู้จักและเข้าไปพัวพันกับหญิงที่มีครอบครัวแล้วจนนำไปสู่การเป็นชู้อย่างลับๆ

โดยรวมแล้ว ยังคงความสนุกและน่าติดตามอยู่ แม้บางเรื่องสั้นอาจจะไม่ได้ประทับใจมากขนาดนั้น แต่ก็ไม่ถึงกับน่าผิดหวังหรืออ่านแล้วน่าเบื่อแต่อย่างใด บรรยากาศในเรื่องไม่ถึงกับโรมานซ์หวานเลี่ยนหรือออกแนวนิยายรักวัยรุ่นจ๋า แต่มีความเป็นอนิเมะญี่ปุ่นค่อนข้างสูง เพราะหลายเรื่องมีฉากหลังเป็นโรงเรียนม.ปลาย แต่ก็มีบางเรื่องที่ตัวละครหลักเลยวัยแล้วเหมือนกัน โทนเรื่องมีกลิ่นอายนิยายสืบสวนเล็กน้อย แต่ก็ไม่ถึงกับตึงเครียดหรือเข้มข้นมาก อ่านได้สบายๆ ชิลๆ ค่ะ

ส่วนตัวเราชอบเรื่องแรกกับเรื่องสุดท้าย เพราะตอบจบหักมุมได้ใจจริงๆ 55555

[Elys. · Rating 4 out of 5]

อ่านต่อจาก "หันมาทางนี้เถอะนะโมโมเสะ" ยังคงกลิ่นอายการดำเนินเรื่องเหมือนเล่มก่อน สำหรับเล่มนี้ชอบการเล่าเรื่องของเรื่องแรก รู้สึกว่ามันเก๋ดี แต่สำหรับเนื้อเรื่องโดยส่วนตัวชอบเรื่องที่ 3 ที่สุด

ทั้ง 5 เรื่องมีการเล่าที่มีชั้นเชิงและมีหักมุมเล็กน้อยตามสไตล์ของโอตสึ อิจิ ถึงจะพอเดาเนื้อเรื่องได้บ้่าง แต่ก็ถือว่าเป็นนิยายรักที่ยังน่าเก็บน่าซื้อมาลิ้มลองอยู่ดี

[Araya Pichitkul · Rating 5 out of 5]

รักใสๆหัวใจหลายดวง 💕💙♥️💗💖💞
เรื่องราวความรักของนักเรียน ม. ปลาย จริงๆเรื่องราวก้อไม่มีอะไรแปลกใหม่ เป็นเรื่องราวที่พอจะเดาทางได้ว่าน่าจะจบประมาณนี้ แต่ที่ชอบ คือ ภาษาที่ค่อยๆบรรยายเรื่องราว มันทำให้เรารู้สึกอินไปกับความรู้สึกของตัวละคร ไม่ว่าจะเป็นผูหญิงผู้ชาย เราว่าผู้เขียนทำได้ดีเลย ทำให้การอ่านรื่นไหลไม่น่าเบื่อ ส่วนตัวชอบสองเรื่องสุดท้าย เพราะอ่านแล้วรู้สึกเชื่อมโยงกับตัวเอง ชอบมากกว่าเรื่อง หันมาทางนี้เถอะ โมโมเสะ

“หากหนึ่งวันยาวนานเท่าหนึ่งปี ช่วงพักกลางวันคงเป็นเหมือนทานาบาตะ และทางเชื่อมตรงนั้นคงเป็นสะพานข้ามแม่น้ำอามาโนะกาวะสินะ” ~เอ่อคิดได้ไง ชอบๆ

[Mo Melody · Rating 5 out of 5]

ชอบเรื่องนี้มากกว่า โมโมเสะนะ เป็น 5 เรื่องสั้นที่อ่านเพลิน มีกลิ่นไอของความรักในรูปแบบที่แตกต่างฟุ้งกันไป ในแต่ละเรื่อง เราชอบ เรื่องที่ 1-3 ที่สุด อ่านแล้วละมุนใจดี

[Pumsish · Rating 3 out of 5]

3.5*

[Benz Latthanan · Rating 4 out of 5]

ปกติไม่ค่อยอ่านนิยายแนวรักใคร่เท่าไหร่ แต่เรื่องนี้เป็นของนักเขียนคนโปรด ที่แต่ก่อนเขียนแนวสยองขวัญ เลยอยากจะมาตามอ่าน
เรื่องแรกเป็นเรื่องที่อ่านและอินมาก อินกับบรรยากาศในเรื่อง ทุกอย่างมันดีไปหมด ไม่ต้องหักมุมอะไรมาก แต่ก็สนุกและซึ้ง
แต่หลังจากเรื่องแรก ความสนุกและความลุ่มลึกของเนื้อเรื่องก็ดร็อปลงเรื่อย ๆ จะบอกว่าไม่คาดหวังกับงานของนักเขียนคนโปรดก็ยังไงอยู่ แต่เรื่องสุดท้ายที่ชื่อตามหนังสือ ก็ไปได้สุดจริง ทั้งการดำเนินเรื่องและหักมุม อย่างนี้สิ ที่ต้องการ
มี 5 เรื่อง แต่ชอบจริง ๆ แค่ 2 ถ้าถามว่าจะตามต่อมั้ย ก็คง 60/40 ถึงจะชอบงานเขียนของคนนี้มาก ๆ พอเปลี่ยนแนวมาเขียนแนวรัก ๆ ใคร่ ๆ ก็เฉย ๆ ซะส่วนใหญ่ แต่อย่างน้อยยังพอมีกลิ่นอายแบบงานเก่า ๆ ให้พอหายคิดถึงบ้าง

[bubblemustard · Rating 4 out of 5]

เราชอบเรื่องสั่นของเขาจริงๆ แฮะ แอบรู้สึกว่าน้อยคนนะที่เขียนเรื่องสั่นได้น่าประทับใจเท่านี้ โอตสึ อิจิทำเรื่องสั้นให้กระชับ แต่ความรู้สึกหลังอ่านจบมันพรั่งพรูได้ จบสวย ไม่ห้วน เราให้เขาเป็นที่ 1 ในวงการเรื่องสั้นเลย แต่ละพล็อตมีความสร้างสรรค์ แปลกใหม่ คาดไม่ถึงอยู่ตลอด 👏🏻

และใช่ค่ะ… เรื่องที่ชอบที่สุดก็ไม่ใช่เรื่องที่ถูกนำมาตั้งเป็นชื่อหนังสืออีกแล้ว 5555555 ในเล่มนี้เราชอบเรื่องเขียนไดอารี่แลกกันมากที่สุด
แต่เรื่องเดียวกับชื่อหนังสือ ชอบเป็นอันดับสองเลยนะ!

[Silsuphaa Naomi · Rating 3 out of 5]

พออ่านจบถึงเข้าใจว่าทำไมคำนิยมถึงอยู่ท้ายเล่ม
ชอบเรื่องสุดท้ายมากที่สุด "อาชาฮินะ ชายหนุ่มแห่งคิจิโจจิ" หลอกกันได้แบบเนียนมากๆ พออ่านจบแบบเจ็บใจมาก ทำกันได้ 5555
ส่วนบทอื่นๆ ก็ดำเนินเรื่องได้สนุกดี ทำให้นึกถึงช่วงชีวิตวัยเรียนและความสัมพันธ์ต่างๆที่ผ่านมา

[Onjitra Kruewitthawat · Rating 4 out of 5]

เป็นเล่มแรกที่อ่านของนักเขียนคนนี้
ชอบเรื่องอาซาฮินะ ชายหนุ่มแห่งคิจิโจจิ มากที่สุด มีความพีคตอนท้ายเรื่องมากกกก รองลงมาก็ชอบเขียนไดอารี่แลกกันเถอะ และ��ารผจญภัยของเด็กมือบอน ส่วนอีกสองเรื่องรู้สึกเฉยๆ

[Ern K. · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องสั้นเกี่ยวกับความรักแต่มีกลิ่นอายของความสืบสวนเบาๆ จริงๆ มันอาจจะไม่ขนาดนั้นหรอกแต่พอได้อ่านแล้วมันจะรู้สึกได้เลยชอบเรื่องแรกก���บเรื่องสุดท้าย


พอได้อ่านแล้วมันอิ่มเอมใจนะ แม้ว่าตอนจบมันจะไม่ได้สมหวังสมบูรณ์ แต่เราก็รู้สึกได้ถึงความอบอุ่น

[Le Gongdong Blur · Rating 3 out of 5]

รวมเรื่องสั้น ความรัก ความสัมพันธ์หวานๆ ขมๆ
อีกนามปากกาของ โอตสึ อิจิ
จะมีความคล้ายกับเล่ม โมโมเสะ
แต่ให้ความรู้สึกที่เป็นผู้ใหญ่กว่าหน่อย
ไม่ได้สดใส แบบสาวน้อยขนาดนั้น
แต่บางเรื่องก็แอบกิ๊วก๊าวได้เหมือนกัน
ชอบที่มีความแฟนตาซี การสืบ หักมุมมากกว่า
ตามสไตล์ของโอตสึ บางเรื่องก็ตลกดี
รวมๆ เลยออกมาครบรสกว่า โมโมเสะ
เลยขอเทใจให้ อาซาฮินะ เล่มนี้แทน

[199kilogram🥟 · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องแรกของโอตสึ อิจิที่เริ่มอ่าน รู้สึกชอบมากในตอนแรกที่เป็นการเขียนไดอารี่ เราว่ามันเป็นแนวใหม่มากๆ และอีกหลายเรื่องที่เหมือนจะแนวเรียบๆแต่ก็ยังมีหักมุมตอนท้าย อ่านจบแต่ละเรื่องก็แบบ อ่าว อ้าว หื้ม ตลอด แต่โดยรวมสนุกมาก จนต้องสั่งซื้อโมโมเสะต่อเลย

[Anbbit · Rating 3 out of 5]

覺得比《百瀨，轉過頭來》好看，我應該是比較喜歡有點解謎成分在的小說。
〈吵鬧的肚子〉，喜歡；〈開始交換日記！〉、〈塗鴉冒險記〉，普通；〈請不要破壞三角形〉、〈吉祥寺的朝日奈君〉，不喜歡。
對三角關係好厭煩，就是不由自主會對其中一方投注過多個人情感，想要支持他，希望他的戀情能夠圓滿，如果發展不如我的預期，會跟著沮喪起來，導致後面看得興致缺缺，文字都用吞的。
而我似乎變得沒這麼容易被打動，很難融入故事裡，對於愛的情愫滋長這類的東西，透過文字傳遞給我的我幾乎沒有接收到，看到後面甚至皺著眉想「咦？他們有這麼相愛？哪一段開始變成這樣的啊？」，真糟糕啊，我。

[Fai RuRiKo · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวเกี่ยวกับความสัมพันธ์หวานปนขม ที่เนื้อเรื่องยังคงสไตล์ของคนแต่งอย่างชัดเจน เนื้อเรื่องไม่ได้หวือหวา แต่ก็ไม่ได้ราบเรียบจนถึงขั้นน่าเบื่อ เป็นอีกเล่มที่อ่านเพลินๆได้

[Janice]

優しい

[WaterLily · Rating 3 out of 5]

อาซาฮินะ เป็นงานรวมเรื่องสั้นยุคหลังของผู้เขียนโอตสึ อิจิ ซึ่งเราเป็นแฟนตัวยงโทนเรื่องก็จะเบาลงมาหน่อย ทำให้เนือยเล็กน้อยแต่ก็ยังคงความน่าติดตามเอาไว้ได้ดีอยู่

[Hiu Ying]

已記錄/漂入。2021/11/09 Yan Cheng