'In dit huis zult u leren dat het niet gemakkelijk is om een vreemdeling te zijn. U zult ook leren dat het niet meevalt om geen vreemdeling meer te zijn. Als u uw land mist, ziet u hier elke dag meer redenen om het te missen. Maar als het lukt om uw land te vergeten en van dit nieuwe verblijf te houden, dan stuurt men u terug naar waar u vandaan komt, alwaar u, opnieuw ontheemd, eveneens een banneling zult zijn.' Maurice Blanchot (1907-2003) behoort tot de invloedrijkste schrijvers en filosofen van de twintigste en eenentwintigste eeuw. Hij schreef zowel romans en verhalen als filosofische studies.
Maurice Blanchot was a French philosopher, literary theorist and writer of fiction. Blanchot was a distinctly modern writer who broke down generic boundaries, particularly between literature and philosophy. He began his career as a journalist on the political far right, but the experience of fascism altered his thinking to the point that he supported the student protests of May 1968. Like so many members of his generation, Blanchot was influenced by Alexandre Kojeve's humanistic interpretation of Hegel and the rise of modern existentialism. His “Literature and the Right to Death” shows the influence that Heidegger had on a whole generation of French intellectuals.
Een kortverhaal over een man die als vreemdeling in een tehuis - ergens in de schemerzone tussen instelling, gevangenis en dwangarbeiderskamp - terechtkomt en daar geobsedeerd raakt door de relatie tussen de directeur en zijn vrouw en de vraag of het koppel gelukkig is of niet. Het hoofdpersonage wordt ondertussen ook nog eens neergedrukt door de fluïde concepten van vrijheid en gevangenschap die er op die locatie heersen. De beste en meest toegankelijke Blanchot die ik tot nu toe heb gelezen. De thematiek die in zijn ander werk soms te hermetisch aanwezig is, is hier perfect gedoseerd.
"Maar landlopers moesten nu eenmaal aan het werk worden gezet, en het werk van een landloper hoeft niet veel nut te hebben."
"De andere gevangenen, geschrokken omdat ze in plaats van een feest een bestraffing te zien kregen, waren sprakeloos en lamgeslagen."
"Maar als het lukt om uw land te vergeten en van dit nieuwe verblijf te houden, dan stuurt men u terug naar waar u vandaan komt, alwaar u, opnieuw ontheemd, eveneens een banneling zult zijn."
Interesting read from 1947 wich tells about the fugative Akim in an enstranging environment, disguised as a hospice. Birth, death, love and hate, hope and despair all play their part. The prose reminds me of Kafka, more logical yet indefinite, lightly sedated. As the words appear to have been carefully examined on a petri dish, constructing this dreamish nightmare, the idyll is turned unattainable.