O avó Mauro, unha persoa peculiar que leva un rexistro dos tolos da vila, agarda por el no cuarto para lle dar unha nova que o deixará abraiado. A partir deste momento, Antón sentirá o peso do mundo e buscará nos personaxes extravagantes unha alianza para as feridas do amor e da vida. Novela de formación, escrita cunha ollada lírica e sensible, onde o autor limiao non só nos ofrece un fresco humano da súa vila, poboada de personaxes memorables, entre os que figura o escritor Carlos Casares, senón tamén a reprentación exquisita do paso da infancia á adolescencia.
Antón Riveiro Coello (Xinzo de Limia, 1964). Cursó estudios de Derecho en la Universidad de Santiago de Compostela y actualmente trabaja como funcionario de la Administración Autonómica. Es uno de los narradores de más prestigio de la narrativa gallega contemporánea y, entre su obra, traducida a varios idiomas, destacan los títulos Valquiria (Ed. Novo Século, 1996), Premio Camilo José Cela de Narrativa; Parque Central e outros relatos (Espiral Maior, 1996); A historia de Chico Antela (Espiral Maior, 1997), Accésit en el Premio Manuel García Barros de Novela; A quinta de Saler (Galaxia, 1999, 3ª ed.), Finalista en los Premios de Narrativa Torrente Ballester y Xerais de novela; Animalia (Galaxia, 1999, 2ª ed.), Premio Café Dublín de Narrativa; As rulas de Bakunin (Los hijos de Bakunin) (Galaxia, 2000, 6ª ed.), Premio Manuel García Barros de Novela, Finalista en el Premio de la Crítica Española, en el Blanco Amor de Novela y en el Premio Bispo San Clemente; Homónima (Galaxia, 2001, 2ª ed.), Premio Álvaro Cunqueiro de Narrativa; Cartafol do Barbanza (A Nosa Terra, 2002); A canción de Sálvora (A Nosa Terra, 2003); A esfinxe de amaranto (Galaxia, 2003); Limaiaé (Lethes, 2005); Casas Baratas (Galaxia, 2005, 2ª ed.); A voz do lago (Galaxia, 2007, 3ª ed.); Os ollos de K (Galaxia, 2007), Finalista del Premio de Novela Europea Casino de Santiago; As pantasmas de auga (Bourel, 2010); O paso do esquecemento (Lethes, 2011); y Laura no deserto (Laura en el desierto) (Galaxia, 2011, 4ª ed.), Premio de la Crítica Española, Premio de Narrativa de la Asociación de Escritores en Lengua Gallega, Premio Frei Martín Sarmiento y Finalista en el Premio de Novela Europea Casino de Santiago; Acordes náufragos (Galaxia, 2013, 2ª ed.). Así mismo, ha participado en infinidad de publicaciones colectivas y muchos de sus relatos fueron reconocidos en los noventa en casi un centenar de certámenes tan prestigiosos como el Manuel Murguía, el Modesto R. Figueiredo del Pedrón de Ouro, el Max Aub de Cuentos o el NH*** de relatos. Es hijo predilecto de Xinzo de Limia, hijo adoptivo del ayuntamiento de Baltar, juez honorario del Couto Mixto y fue presidente fundador de la Asociación Cultural Barbantia.
A idea é interesante e gustoume a forma na que describe Xinzo e o conxunto de persoas que viven alí, cada un coas súas peculiaridades. O único é que pensei que falaría máis en profundidade sobre o tema dos "tolos" (sinceramente pensei que o resto do libro trataría sobre o home espido porque a súa historia é bastante interesante. Quitando iso en xeral o tema menciónase de vez en cando poñendo exemplos, pero parece algo a engadir que non cambia moito a experiencia xeral do libro) e que a pseudohistoria de amor que ocorre entre Antón e Elsa é unha das cousas más insufribles do mundo.
Unha historia moi bonita, chea de tenrura, pero cunha redacción que me dificultou moito seguilo xa que ao estar escrito de seguido sen capitulos faciame perder o fio argumental en moitos momentos. Para min non e o mellor libro de Anton Riveiro Coello
Un relato sobre a fugacidade e a percepción da realidade. Condensa en poucos días de relato a perda e o descubrimento. Os tolos da vila dan un toque cómico e distendido.