Een Christus zonder gezicht in Alhama de Granada, een postbode in een bezemkast, negen Zurbaráns in de sacristie van een parochiekerk, de laatste uren van Federico García Lorca, tortillitas de camarones in Cádiz, de zomer van de bijeneters en de terugkeer van de bottenbreker. Met het nieuwsgierige oog dat zijn hele oeuvre kenmerkt, kijkt Stefan Brijs voor het eerst naar de rijkdommen van zijn nieuwe thuishaven Andalusië. Brijs verhuisde in het voorjaar van 2014 naar Los Romanes, een dorpje in de bergen ten oosten van Málaga. Een jaar lang hield hij een logboek bij, een bonte verzameling van aantekeningen en impressies, belevenissen en verhalen over de natuur, de cultuur, de geschiedenis en de mensen in het zuiden van Spanje. Vanuit zijn dorp reist hij buiten de begaande paden vier seizoenen lang van oost naar west, van noord naar zuid en vindt vergeten beroemdheden, verborgen meesterwerken en zeldzame natuurgebieden. Voorts beschrijft hij in zijn eigen onnavolgbare stijl het leven van elke dag en schetst zo een beeld van een samenleving die worstelt met zijn verleden maar tegelijk vasthoudt aan tradities.
Stefan Brijs (born 29 December 1969) is a Belgian novelist writing in Dutch. He was born in Genk, where he lived most of his life. He finished his studies for teacher in 1990. Since 1999 he is a full-time writer. In 2003 he moved to the province of Antwerp.
Fijne voorpret bij onze aanstaande emigratie naar Andalus. In de 20 jaar dat we daar al op vakantie gaan, hebben we een aantal van de plaatsen uit het boek bezocht, maar met deze nieuwe informatie zullen we toch een paar opnieuw moeten ontdekken. Bedank voor deze culturele handleiding!
Een combinatie van beschrijvingen van de pastorale ervaringen, observaties van de dierenwereld (voorl vogels) en bezoeken aan interessante, maar minder bekende toeristische bestemmingen in Andaloesia over 2016, doorspekt met een paar relatief naieve opmerkingen omtrent de Spaanse politiek nu en in vorige eeuw.
Heel aangenaam om lezen, zeker als je een laptop of een tablet in de buurt hebt, en je een paar foto's van de beschreven musea, dorpen, steden en landschappen kan opzoeken.
Eeen heel leuk boek voor de zomervakantie. Je kan er Andaloesia mee ontdekken, maar ook gerust genieten van de heel beschrijvende stijl van Brijs.
Heerlijk om lezen, zeker op een moment dat ik slechts enkele dorpjes verder vakantie vierde :). Heel herkenbare verhalen en ook nieuwe dingen, die mijn kijk op de natuur en omgeving verrijkte.
Aanrader voor als je hier in de omgeving woont en meer details wil weten over cultuur, bezienswaardigheden ( niet de voor de hand liggende) en over de natuur en geschiedenis. Mooi beschreven met poëtische zinnen en oog voor detail.
Veel te late ontdekking door mezelf: Stefan Brijs. Heb net heel erg genoten van zijn Andalusisch Logboek. Jet zal niet lang duren alvorens ik zijn nieuwe boek ‘Berichten uit de vallei’ ook zal verslinden. In het Logboek leer je de mens Brijs kennen door zijn fascinaties: vogels, kunst, historie. Maand na maand doet Brijs verslag van zijn ontdekkingstochten door de streek. Zo gaat Brijs naar obscure plekken om een van zijn favoriete schilders te ontmoeten. ‘Wie naar Marchena komt, heeft er iets te zoeken. Negen Zurburáns bijvoorbeeld.’ Lezen mensen!
Altijd fijn om dit soort boeken mee te nemen op reis. Door de ogen van een land-(of taal)-genoot meekijken naar diens observaties van zijn nieuwe woongebied. Helaas hier wat te veel ornithologische en kunst-kritische beschouwingen en wat weinig human interest. De drie sterren zijn voor die laatste categorie want de stukken of volksaard, gebruiken en politiek zijn zeker wel boeiend en soepel geschreven.
Zelf woonachtig in Andalusië, een paar honderd kilometer oostelijker in de Sierra Nevada, lees ik Brijs' Andalusisch dagboek als één grote herkenning. Mooi zoals hij twaalf maanden overbrugt met natuur, cultuur, historie, het Spaanse leven om hem heen. Ik denk wel dat je iets met Andalusië moet hebben om het leven ten volle te kunnen begrijpen, maar Brijs' lyrisch proza sleurt je hoe dan ook mee. Door zijn ogen kijkend ga je van dit land houden, maar dat deed ik allang.
Wow, wat een topper. National Geografic in boekvorm. Een van de mooiste sinds jaren. Stefan Brijs is schrijver met stijl, ornitholoog, fijne observator en mooie verteller. Dat maakt hem uniek. En zijn verhalen ook: zij gaan over schoonheid! Zo leuk en positief om te lezen. En zo on-Vlaams, merk je dan, waar de meeste boeken toch eerder lelijk- en grauwheid beschrijven. Een verademing...
Heeft mij niet geboeid. Had het opgepikt vanwege het feit dat ik enorm genoot van "Post voor mevrouw Bromley". Maar ik vind dit maar een flauw afgietsel in de categorie reisliteratuur. Komt niet aan de enkels van "De omweg naar Santiago".
Brijs is een fantastisch schrijver, poëtisch met oog voor detail. Vooral zijn ‘ontmoetingen’ met schrijvers, Pedro en de postbode vond ik prachtig. Ik ben geen vogelaar en de passages over vogels waren voor mij wat te lang.
3,6 sterren voor me. Wat een prachtig boek, maar hoe moeilijk ik het elke keer heb om erdoor te geraken. Ik heb het ontzettend graag gelezen, maar het kostte me telkens zo veel energie. Daarom geen 4 maar 3 sterren.
Perfecte voorbereiding op een reis naar een klein stukje Andalusië voor wie meer wil. Mooi gedaan, al waren sommige passages over de inheemse vogels een beetje te langdradig. Ik was vergeten hoe knap Stefan Brijs schrijft. Dit doet verlangen naar meer.
Perfect voor op vakantie of om thuis in een vakantiestemming te komen. Een warme non-fictieroman die de liefde van de auteur voor zijn nieuwe thuis weerspiegelt.
Geen reisverhaal en soms ook wel. Blik van een buitenlander in Andalusië. Weliswaar fragmentair, maar voor mij met Erasmuservaring in Andalusië heerlijk om bij weg te dromen...
Interessante setting, maar het boek wist me niet echt te grijpen. Het kabbelt wat door. Wel een boekentip opgedaan: ‘Platero en ik’ van Juan Ramón Jiménez.
Great insight of Spain in general and Andalusia in particular! Especially the many dilemmas how to come to terms with the love and criticism for and to the country! Well written indeed!
ik lees de logboeken van brijs graag. deze was wel minder mijn ding dan 'het geduld van de bloemen' en 'berichten uit de vallei' gezien de meer culturele insteek ipv landschappelijke.