Rivier van vergetelheid

by Philippe Claudel, Manik Sarkar (Translator)

Na de dood van zijn te jong overleden vriendin Paule zoekt de hoofdpersoon zijn toevlucht tot Feil, een dorpje aan de oever van de Maas. Hij huurt een kamer bij de vriendelijke Madame Outsander en raakt bevriend met de cafébezoekers, de pastoor en de doodgraver. In het ooit bruisende dorp zijn de mensen ongelukkig, maar stuk voor stuk helpen ze hem ieder op zijn eigen manier over het verlies heen. En de Maas, die ouwe trouwe onopzichtige rivier, wordt voor hem een plek waar hij de rust vindt om verder te gaan. Langzaam drijven de seizoenen voorbij en heelt de verse wond van het verlies. Een bleek litteken is datgene wat overblijft.

Genres: Novels, French Literature

144 pages, Hardcover

First published January 12, 1999

About the author

Philippe Claudel is a French writer and film director.
His most famous work to date is the novel " Les Âmes Grises " - " Grey Souls ", which won the prix Renaudot award in France, was shortlisted for the American Gumshoe Award, and won Sweden's Martin Beck Award. In addition to his writing, Philippe Claudel is a Professor of Literature at the University of Nancy.

Reviews

[Moira Macfarlane · Rating 3 out of 5]

Een 3 min.
Het debuut van Claudel, ik lees hem graag en Het verslag van Brodeck vind ik zelfs erg sterk en prachtig, maar ik ben wel blij dat dit niet het eerste boek was dat ik van hem oppakte. Het verhaal vond ik geregeld wat gekunsteld geschreven en het wist me ook niet echt te pakken daardoor. Het sterkst vond ik hem in de paar kleine zijlijnen van de dorpelingen, daar zag ik even een glimp van zijn toekomstige beeldende vertelkracht.

[Haaike · Rating 4 out of 5]

Ik blijf een wat dubbel gevoel overhouden aan dit boek: enerzijds is het Frans bij momenten echt wel heel moeilijk (een heel verschil met bijvoorbeeld La petite fille de Monsieur Linh, dat net heel makkelijk las), anderzijds zijn sommige zinnen er dan weer zó boenk op dat ze op zichzelf het boek de moeite waard maken.
Al bij al dus een heel mooi portret van een rouwproces, alleen voelt de taal soms net iets te geforceerd aan om echt vlot weg te lezen.

[Cindy · Rating 3 out of 5]

Lang getwijfeld tussen 3 & 4 sterren, maar ik heb me door het begin moeten worstelen en daarom dus een 3. Ik weet niet of het aan de vertaling lag, maar ik had echt moeite met de zinnen. Lange zinnen en beschrijvend ok, maar vaak was het voor mij op het einde niet meer duidelijk wat nu de betekenis was van de zin. Gelukkig is dat verbeterd na ongeveer 1/3e van het boek en toen werd ik ook meegesleept in het verhaal & het verdriet van het hoofdpersonage. Ik heb ook genoten van de nevenpersonages, levensechte portretten, humor & tragiek dicht bij mekaar.

[Laurence · Rating 4 out of 5]

Groot verdriet gebald in een klein boekje. Met de prachtige taal van Philippe Claudel, al moet ik toegeven dat mijn kennis van het Frans soms te ontoereikend was om alle nuances te begrijpen. Het boek meandert zoals de rivier in de titel, veel gebeurt er niet. Maar het rouwproces van het hoofdpersonage om zijn geliefde Paule omklemt je hart en sleurt je mee. Prachtig boek, dat ik ooit nog eens herlees in het Nederlands als de tijd rijp is.

J'ai tant aimé le vent sur le beau corps de Paule, qui la drapait, la rendait à mes mains si sensible et légère, le vent qui toujours amenait la joie, le rire dans ses yeux, et nos baisers, à bouche que veux-tu, vent d'intempéries salines, vent de pierre, vent si chaud que le lin de sa robe devenait brûlant - c'était sur les plus hauts gradins du stade désert d'Aphrodisias, sur le tumulus rose du Nemrut Dag, dans la barque de Dalian dérivant entre les tombeaux lyciens -, vent de Turquie mais aussi vent d'aneth, d'algues et de carènes sur les étendues baltiques, vent des juins de Flandres où sa chevelure devant son visage liait le blond à l'aubépine.

[Silvia · Rating 4 out of 5]

Leggere di un lutto e cogliere poesia ed intensità dolorosa in ogni pagina, non lo consiglio se ci si trova in un momento di tristezza.

[Nathalie Maes · Rating 2 out of 5]

ik ga dit boek in het Frans lezen.

[Marnix Schots · Rating 3 out of 5]

Schrijfstijl: 2,5
Verhaal: 3

[Filip · Rating 3 out of 5]

Verdienstelijke debuutroman van Claudel, één van die hedendaagse schrijvers waar ik willens nillens al een tijdje een zwak voor heb. Mogelijks net iets té vaak net iets té geforceerd in z'n literaire aspiraties (poëzie, proza....de scheidslijn is dun), maar hij komt er -gezien het thema (dood, verlies, rouw, vergankelijkheid,...) en het introspectieve karakter van de tekst- nog net mee weg.

2,5 ** [+ 1/2 * omdat het over een debuut gaat, en ook wel omwille van de kennismaking met de voor mij tot voor kort volslagen onbekende Théo van Rysselberghe]

[Birgit · Rating 3 out of 5]

In Rivier van vergetelheid van Philippe Claudel zoekt het hoofdpersonage na de dood van zijn te jong overleden vriendin Paule zijn toevlucht tot Feil, een dorpje aan de oever van de Maas. Hij leert er de dorpsbewoners kennen en langzaam maar zeker slijt zijn verdriet.

Philippe Claudel schreeft met dit debuut niet zijn beste roman, maar hij zet wel de toon voor zijn latere werk, waaronder Grijze zielen, Het kleine meisje van meneer Linh, Het verslag van Brodeck,… Het is wel een mooie introductie van zijn werk, want hij schrijft met dit boek een mooi verhaal over verlies en rouw.

[Katrien · Rating 3 out of 5]

Not my cup of tea...

[Elizabeth · Rating 2 out of 5]

ecriture excellente certes mais sujet lugubre et deprimant.

[Hans Moerland · Rating 2 out of 5]

“Rivier van vergetelheid”, het in 1999 verschenen debuut van Philippe Claudel (1962), kent een interessante thematiek, te weten rouwverwerking, alsmede een in potentie mooie verhaallijn. De na de dood van zijn innig geliefde vriendin alleen achtergebleven hoofdpersoon zoekt in een betrekkelijk willekeurig gekozen plaatsje aan de Maas, ver van huis, afzondering én inzicht in zichzelf en in het leven.
Een en ander resulteert in menselijke contacten en in overpeinzingen die in het begin van het boek over het algemeen nog alleszins prettig onder woorden worden gebracht. Hierna bezwijkt “Rivier van vergetelheid” echter onder de pretenties van de debuterende romanschrijver, onder een langzamerhand alles overheersende symboliek en het gebruik van een onuitputtelijke hoeveelheid metaforen. Het is dat ik (gelukkig!) geen Geert Wilders heet en Philippe Claudel geen Mark Rutte, maar anders zou ik hem hebben toegevoegd: doe nou eens normaal man, schrijf eens een paar gewone zinnen.

[Inge Vermeire · Rating 1 out of 5]

‘Rivier van vergetelheid’ is een boekje dat ik waarschijnlijk ook snel zal vergeten…

Ondanks het thema kon het boekje mij zelden of nooit raken. De overdaad aan gekunstelde zinnen maakte het toch heel lastig om dit dunne boekje uit te lezen. Claudel wringt zich hier in allerhande bochten om zo literair mogelijk te zijn maar verliest daarbij wel uit het oog dat hij ook nog iets moet vertellen.

Dit neemt natuurlijk niet weg dat Claudel na dit debuut veel beter werk geschreven heeft. Het zou dan ook jammer zijn, mocht een lezer na ‘Rivier van vergetelheid’ besluiten om de auteur links te laten liggen. Elk groot oeuvre heeft wel een schoonheidsfoutje.

[Frouke · Rating 5 out of 5]

Dit is een prachtig boek dat gaat over verdriet, pijn en rouw. De vertaling is fenomenaal, de taal is om je vingers bij af te likken! Ik kan niet wachten om de Franse versie te lezen. Het boek biedt troost, hoop en vertrouwen.

'Met pijn in het hart herbeleef ik de spanne van die prachtige eeuwen, die onze adem warmte gaf in de vluchtige verstrooiing van de paar seconden van de eerste kus, precies in het centrum, het absolute middelpunt van het grote wonder dat uit jou geboren werd in een hernieuwde openbaring van lijf en geuren.' (P82)

[Joke · Rating 3 out of 5]

Ik ben fan van Claudel, maar in dit boek wist hij me toch minder te raken dan in sommige van zijn andere boeken.
In 'rivier van vergetelheid' beschrijft hij het rouwproces van een jonge man, die zijn geliefde te vroeg verloor en ook nog een stuk verleden moet verwerken.
De taal is vrij hoogdravend, want voor mij in dit boek eerder een afstand schept, dan bijdraagt aan een mooie gevoelige sfeer. Naar het einde toe kon Claudel me dan wel meer raken, als het personage terug 'aardser' wordt.

[Michaël Van Caeneghem · Rating 2 out of 5]

Het debuut van Claudel. Beschrijving van een rouwproces in een wat ouderwets aandoende stijl. We komen enkel iets te weten over de ik-persoon, terwijl de andere personages er meer als spookachtige figuren bijlopen. Iets te sentimenteel naar mijn smaak.

[Jan · Rating 3 out of 5]

Ik houd vooral van de troosteloze (Ardense) sfeerschepping.
De gevoelens van rouw zijn uiteraard wat ze zijn, een goed verhaal is dat nooit, en dat is helemaal oké, dat maakt dit boek voor mij net puur en onversneden.

[Jade · Rating 3 out of 5]

‘Op de oever stond een kind naar me te kijken dat kauwde op een grasspriet. Toen ik vroeg hoe oud hij was, zei hij dat hij bijna vijf was. Toen ik hem vroeg wanneer hij jarig was, antwoordde hij: op de dag dat de frambozen rijp zijn.’

[Nelleke · Rating 3 out of 5]

Mooi, maar soms wel wat langdradig, zelfs voor dit thema.

[Marlies · Rating 4 out of 5]

Dit boek is het bijna waard om mijn Frans voor bij te spijkeren... als de vertaling al zo mooi is, hoe prachtig moet het origineel dan wel niet zijn?

[MHY]

Bof

[Amani B. · Rating 2 out of 5]

2.7

[Luc Dejonghe · Rating 5 out of 5]

Prachtig. Leren loslaten om terug te beginnen. Over afscheid nemen.
Gelezen in 2018 en herlezen in 2021 en het blijft prachtig om te lezen.

[Stephanie · Rating 3 out of 5]

Paule est morte et son amant inconsolable pleure leur histoire de bistro en bistro. Ne lui restent de sa belle Flamande que trois lettres cent fois relues et un pull angora qui conserve son odeur. Il quitte son travail, prend la fuite et s’installe dans une petite bourgade du bord de la Meuse. Loin des lieux qui l’ont vu tituber de douleur et de trop de petits vins du Rhin, il se met à écrire. …Où sont ceux qui nous ont quittés, sinon dans nos mémoires et dans nos phrases ? Dans ses cahiers, il retrouve les rires et les baisers de Paule la caressante, mais aussi son visage défait par la maladie. Revient également le souvenir mauvais de celle qui n’a pas su l’aimer, la mère, « putain et fière de l’être ». Dans quel pays, dans les bras de quel homme s’abandonne-t-elle aujourd’hui ? …Mais on ne peut vivre toujours avec les morts. Le pull angora a perdu son parfum, il dérive avec les mots de Paule, emporté par le courant de la Meuse. La souffrance s’efface, et la beauté insolente de Reine, qui promène sa rousseur flamboyante dans la petite ville, est un appel à la vie et à ses promesses. (Renaud-Bray)

Niveau de langage littéraire - Pour lecteurs de haut niveau - intrigue correcte

[Sjonni · Rating 4 out of 5]

Le narrateur débarque dans un village paumé au bord de la Meuse pour vivre le deuil de celle qu'il aime. Alors que les jours s'écoulent dans le désoeuvrement et dans la grisaille flamande, les habitants et le souvenir du front de 14-18, ces "qualités de miroir" de la petite localité, réconcilient le narrateur avec la mort et l'aident tout doucement à se consoler.



Écrit dans une langue étonnante et compliquée, le texte risque de répugner à l'approche. Tout doucement cependant, cette poésie de la déprime séduit et convainc.



"Quand j'ai poussé au matin les lourdes persiennes, les corbeaux déjà passaient vers l'est, en vagues bandes, dans un silence inhabituel.

La petite ville ne se décidait pas à prendre le pas. Elle restait là, comme décalée, en retard d'une souffrance ou d'une trahison.



Chacun de nous possède en lui-même, au plus secret de ses pensées, le petit détail vulgaire lui permettant de finir ses jours dans la mélancolie."

[Jeroenf · Rating 3 out of 5]

Na 'Grijze zielen' en 'Het verslag van Brodeck' heb ik om onduidelijke redenen - want ik vond beide boeken erg goed - het werk van Philippe Claudel niet meer gevolgd. Tijd voor een inhaalbeweging, te beginnen met zijn debuut 'Rivier van vergetelheid', waarin een man naar een stadje aan de Maas trekt om de dood van zijn vriendin te proberen verwerken. Een korte roman vol met prachtige zinnen, maar met wat te veel mijmeringen om constant te kunnen blijven boeien. Naar het einde toe krijgen enkele inwoners van de stad, waaronder een praatgrage grafdelver, een vegetarische slager en een geheelonthoudende waard, even een eigen stem waardoor de sfeer wat luchtiger wordt.

[Jeanne-Elise · Rating 4 out of 5]

"Il y a toujours, je crois, l'espoir déraisonnable de vivre dans les songes de ceux qui viendront après nous."
Face à la perte de Paule, le narrateur fuit dans le petit village de Feil pour faire face à la mort de son amante. La géographie du deuil fait son chemin, en même temps que le séjour du héros qui transforme le village en reliquaire de son amour défunt.
Claudel restitue dans cet ouvrage les différentes phases du deuil, de l'obsession au héros tragique ayant perdu sa bien aimée, à l'humilité de l'acceptation, avant de quitter le village où le souvenir de Paule repose (enfin) en paix.
Lien thématique : Bruges La Morte de Rodenbach

[Mieke · Rating 1 out of 5]

Philippe Claudel is iemand die graag uitgesponnen beschrijvingen neerpent.
In het begin van het boek krijg je zo wel een sfeerschepping maar verder gebeurt er eigenlijk niets. Alleen de laatste bladzijden overstijgen de loutere beschrijving om het beschrijven en bouwen weer een 'beeldende' sfeer omtrent de verwerking van zijn verdriet.

[Mips · Rating 4 out of 5]

Reading Challenge - #2 - a book you borrowed from your neighbours (1).

Na de dood van zijn geliefde, Paule, trekt een man zich terug in het kleine dorpje, Feil, aan de Maas om zijn verlies een plaats te geven...

[Caroline]

Un peu moins fort que d'autre du meme auteur mais superbement bien écrit comme d'hab.

C'est son premier roman.