What do you think?
Rate this book
The Ghost
When Carl Foster, a young doctor, sees beautiful Rosetta Rosa at a London opera he is instantly captivated -- and almost as rapidly finds himself plagued by mysterious occurances. When another of Rosa's paramours un-expectedly dies, Carl begins to wonder if her glamour carries a deadly curse.
Paperback
First published January 1, 1907
32 people are currently reading
261 people want to read
About the author
Arnold Bennett
983 books312 followersEnoch Arnold Bennett was an English author, best known as a novelist, who wrote prolifically. Between the 1890s and the 1930s he completed 34 novels, seven volumes of short stories, 13 plays (some in collaboration with other writers), and a daily journal totalling more than a million words. He wrote articles and stories for more than 100 newspapers and periodicals, worked in and briefly ran the Ministry of Information during the First World War, and wrote for the cinema in the 1920s. Sales of his books were substantial, and he was the most financially successful British author of his day.
Born into a modest but upwardly mobile family in Hanley, in the Staffordshire Potteries, Bennett was intended by his father, a solicitor, to follow him into the legal profession. Bennett worked for his father before moving to another law firm in London as a clerk at the age of 21. He became assistant editor and then editor of a women's magazine before becoming a full-time author in 1900. Always a devotee of French culture in general and French literature in particular, he moved to Paris in 1903; there the relaxed milieu helped him overcome his intense shyness, particularly with women. He spent ten years in France, marrying a Frenchwoman in 1907. In 1912 he moved back to England. He and his wife separated in 1921, and he spent the last years of his life with a new partner, an English actress. He died in 1931 of typhoid fever, having unwisely drunk tap-water in France.
Many of Bennett's novels and short stories are set in a fictionalised version of the Staffordshire Potteries, which he called The Five Towns. He strongly believed that literature should be accessible to ordinary people and he deplored literary cliques and élites. His books appealed to a wide public and sold in large numbers. For this reason, and for his adherence to realism, writers and supporters of the modernist school, notably Virginia Woolf, belittled him, and his fiction became neglected after his death. During his lifetime his journalistic "self-help" books sold in substantial numbers, and he was also a playwright; he did less well in the theatre than with novels but achieved two considerable successes with Milestones (1912) and The Great Adventure (1913).
Studies by Margaret Drabble (1974), John Carey (1992), and others have led to a re-evaluation of Bennett's work. The finest of his novels, including Anna of the Five Towns (1902), The Old Wives' Tale (1908), Clayhanger (1910) and Riceyman Steps (1923), are now widely recognised as major works.
Born into a modest but upwardly mobile family in Hanley, in the Staffordshire Potteries, Bennett was intended by his father, a solicitor, to follow him into the legal profession. Bennett worked for his father before moving to another law firm in London as a clerk at the age of 21. He became assistant editor and then editor of a women's magazine before becoming a full-time author in 1900. Always a devotee of French culture in general and French literature in particular, he moved to Paris in 1903; there the relaxed milieu helped him overcome his intense shyness, particularly with women. He spent ten years in France, marrying a Frenchwoman in 1907. In 1912 he moved back to England. He and his wife separated in 1921, and he spent the last years of his life with a new partner, an English actress. He died in 1931 of typhoid fever, having unwisely drunk tap-water in France.
Many of Bennett's novels and short stories are set in a fictionalised version of the Staffordshire Potteries, which he called The Five Towns. He strongly believed that literature should be accessible to ordinary people and he deplored literary cliques and élites. His books appealed to a wide public and sold in large numbers. For this reason, and for his adherence to realism, writers and supporters of the modernist school, notably Virginia Woolf, belittled him, and his fiction became neglected after his death. During his lifetime his journalistic "self-help" books sold in substantial numbers, and he was also a playwright; he did less well in the theatre than with novels but achieved two considerable successes with Milestones (1912) and The Great Adventure (1913).
Studies by Margaret Drabble (1974), John Carey (1992), and others have led to a re-evaluation of Bennett's work. The finest of his novels, including Anna of the Five Towns (1902), The Old Wives' Tale (1908), Clayhanger (1910) and Riceyman Steps (1923), are now widely recognised as major works.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 44 reviews
July 15, 2017
When I was in my teens, my much older brother's job took him to live in the Staffordshire Potteries, and as a result he and my mum got passionately into the novels of Arnold Bennett. I tried one of them -- I think it was Clayhanger, which was in one of those really cool pale-blue Penguin Modern Classics editions at the time -- and basically got about thirty pages into it before boredom set in. Clearly not a novel designed for 15-year-olds.
In consequence, it's taken me a while (to euphemize) to get back to Bennett.
The Ghost: A Modern Fantasy (to give it its full title) is what John Buchan would have called "a shocker": an adventure tale written purely with entertainment in mind. And, you bet, I was entertained by it.
Anyone who loves beautiful opera singer Rosetta Rosa is in for a hard time, if not one of yet actual wasting deaths. Recently graduated doctor Carl Foster, having been called upon to administer to the latest victim of the curse, the (male) opera singer Alresca, both becomes a boon companion of the man and falls in love himself with Rosa. It takes Carl a while -- a lot longer than it takes us, as readers -- to realize that the curse surrounding Rosa is a product of the malevolence of the jealous ghost of a fiance who died young. Can Carl face down the ghost?
Along the way there are adventurous digressions and plenty of the attributes of melodrama; accordingly, the plot meanders a bit in the middle, although the thralldom never flags. If I hadn't known the writer's name beforehand I'd never have guessed that this was the same author as was responsible for the stolid Clayhanger family saga.
The Ghost is a great romp (and a lot shorter, be it noted, than Bennett's Potteries novels). You can find it on Project Gutenberg, which is where I've just been, grabbing epubs of some of Bennett's other "fantasias" -- his lighter offerings. I may have been really quite extraordinarily slow to discover this author, but I'm glad to have gotten there in the end.
In consequence, it's taken me a while (to euphemize) to get back to Bennett.
The Ghost: A Modern Fantasy (to give it its full title) is what John Buchan would have called "a shocker": an adventure tale written purely with entertainment in mind. And, you bet, I was entertained by it.
Anyone who loves beautiful opera singer Rosetta Rosa is in for a hard time, if not one of yet actual wasting deaths. Recently graduated doctor Carl Foster, having been called upon to administer to the latest victim of the curse, the (male) opera singer Alresca, both becomes a boon companion of the man and falls in love himself with Rosa. It takes Carl a while -- a lot longer than it takes us, as readers -- to realize that the curse surrounding Rosa is a product of the malevolence of the jealous ghost of a fiance who died young. Can Carl face down the ghost?
Along the way there are adventurous digressions and plenty of the attributes of melodrama; accordingly, the plot meanders a bit in the middle, although the thralldom never flags. If I hadn't known the writer's name beforehand I'd never have guessed that this was the same author as was responsible for the stolid Clayhanger family saga.
The Ghost is a great romp (and a lot shorter, be it noted, than Bennett's Potteries novels). You can find it on Project Gutenberg, which is where I've just been, grabbing epubs of some of Bennett's other "fantasias" -- his lighter offerings. I may have been really quite extraordinarily slow to discover this author, but I'm glad to have gotten there in the end.
November 4, 2016
Closer to 2.5 stars. I did like it, but the conclusion with the ghost was very anti-climatic. Overall I would recommend it, though.
April 29, 2012
A perfectly fine novel-- if the novelist weren't Arnold Bennett. Yes, that's a subjective statement and I apologize, but this is genre fiction, told compellingly enough, but there is the sense of a novelist for hire writing for public taste. A fine entertainment though.
August 11, 2024
Nicely plotted, excellent narration by Simon Evers (Librivox) and a clear view into the era. Interesting and entertaining time-passer.
Librivox is a free audiobook and is under INTERNET ARCHIVE now.
https://archive.org/details/audio_boo...
Librivox is a free audiobook and is under INTERNET ARCHIVE now.
https://archive.org/details/audio_boo...
May 14, 2020
More of a paranormal romance novel than a horror story. It could have been scarier if the plot had more suspense or a feeling of dread in it. The romance part was pretty melodramatic, and not in a fun way. Not one of this author's better books.
February 2, 2015
Dr. Foster meets famous opera singer Alresca and soon comes into contact with the beautiful Rosetta... The tale is an interesting one but it wasn't that exciting for the year's first read.
July 5, 2022
Bardzo lubię stare, angielskie powieści grozy. Dlatego nie trzeba mnie było długo przekonywać, bym sięgnęła po właśnie wydaną przez Wydawnictwo Zysk i S-ka historię spisaną przez Arnolda Bennetta, autora naturalistycznych powieści opisujących codzienne życie mieszczańskiej prowincji, pod tytułem Duch.
Młody lekarz i śpiewaczka operowa.
Młody lekarz Carl Foster dzięki uprzejmości swojego starszego kuzyna poznaje piękną sopranistkę Rosettę Rose. Od tego momentu jego świat przewraca się do góry nogami. Młodzieniec nie może przestać myśleć o tej niezwykle intrygującej kobiecie. Nawet gdy zauważa, iż jej osoba zawsze jest w centrum dziwnych zbiegów okoliczności, a on sam zaczyna być prześladowany przez dziwną zagadkową postać.
Idealna powieść na długie jesienne wieczory.
Jeżeli spojrzałabym na tę powieść, tylko przez pryzmat Ducha, to mogłabym poczuć się bardzo zawiedziona. Gdyż wątek tytułowego bohatera, należał do kategorii średni z tych gorszych (niestety nie przetrwał próby czasu).
Spoglądając jednak na powieść jako całość, zostałam całkowicie kupiona.
Od pierwszej strony pochłonął mnie klimat Londynu początków XX wieku. Czułam się, jakbym sama przechadzała uliczkami miasta, bywała na salonach, uczestniczyła w rautach i delektowała się wspaniałym głosem najlepszej sopranistki Rosetty Rose.
Zachwycałam się również postacią samego Carla. Wspaniale wykreowany młodzieniec, który z jednej strony ma wszystkie potrzebne walory — wykształcenie, wspaniałą kulturę, obycie i nienaganne maniery — by pewnie czuć się w każdym towarzystwie. Z drugiej zaś strony widać, iż ten świeżo upieczony student medycyny ma wciąż „mleko pod nosem” i nie czuje się pewnie w tym wielkim świecie, czemu daje upust przez swoje spostrzeżenia i zaniżanie własnej oceny.
Tak, gdyż to właśnie Carl jest „mistrzem ceremonii” i opowiada całą historię ze swojej perspektywy. Co dla mnie było dodatkowym walorem powieści, gdyż dzięki temu zabiegowi miałam wrażenie, iż siedząc wygodnie w fotelu, mam okazję wysłuchać tej tajemniczej historii z domieszką klątwy i romansu jako relacji z pierwszej ręki.
Jeżeli również chcecie zauroczyć się emocjonującą, a momentami wręcz przerażającą historią Carla i poczuć klimat Londynu początków XX wieku, to sięgajcie po Ducha. Będziecie zadowoleni.
https://unserious.pl/2021/10/duch-arn...
Młody lekarz i śpiewaczka operowa.
Młody lekarz Carl Foster dzięki uprzejmości swojego starszego kuzyna poznaje piękną sopranistkę Rosettę Rose. Od tego momentu jego świat przewraca się do góry nogami. Młodzieniec nie może przestać myśleć o tej niezwykle intrygującej kobiecie. Nawet gdy zauważa, iż jej osoba zawsze jest w centrum dziwnych zbiegów okoliczności, a on sam zaczyna być prześladowany przez dziwną zagadkową postać.
Idealna powieść na długie jesienne wieczory.
Jeżeli spojrzałabym na tę powieść, tylko przez pryzmat Ducha, to mogłabym poczuć się bardzo zawiedziona. Gdyż wątek tytułowego bohatera, należał do kategorii średni z tych gorszych (niestety nie przetrwał próby czasu).
Spoglądając jednak na powieść jako całość, zostałam całkowicie kupiona.
Od pierwszej strony pochłonął mnie klimat Londynu początków XX wieku. Czułam się, jakbym sama przechadzała uliczkami miasta, bywała na salonach, uczestniczyła w rautach i delektowała się wspaniałym głosem najlepszej sopranistki Rosetty Rose.
Zachwycałam się również postacią samego Carla. Wspaniale wykreowany młodzieniec, który z jednej strony ma wszystkie potrzebne walory — wykształcenie, wspaniałą kulturę, obycie i nienaganne maniery — by pewnie czuć się w każdym towarzystwie. Z drugiej zaś strony widać, iż ten świeżo upieczony student medycyny ma wciąż „mleko pod nosem” i nie czuje się pewnie w tym wielkim świecie, czemu daje upust przez swoje spostrzeżenia i zaniżanie własnej oceny.
Tak, gdyż to właśnie Carl jest „mistrzem ceremonii” i opowiada całą historię ze swojej perspektywy. Co dla mnie było dodatkowym walorem powieści, gdyż dzięki temu zabiegowi miałam wrażenie, iż siedząc wygodnie w fotelu, mam okazję wysłuchać tej tajemniczej historii z domieszką klątwy i romansu jako relacji z pierwszej ręki.
Jeżeli również chcecie zauroczyć się emocjonującą, a momentami wręcz przerażającą historią Carla i poczuć klimat Londynu początków XX wieku, to sięgajcie po Ducha. Będziecie zadowoleni.
https://unserious.pl/2021/10/duch-arn...
January 23, 2022
Zaczęło się bardzo dobrze, środek był jeszcze okej, ale końcówka już zaniżyła poziom całej powieści.
December 23, 2019
A ghost story that was a slow build but had all the right elements. This book was written in the very early 20th century, and it was nice to step back in history. The development between Carl and Rosa was captivating and the final reveal as to the motives of the ghost was satisfying. This was a ghost story with a ghost and not a psychological ghost story. It was well written and had some wonderful descriptive passages. At first, and because of the age of the book I was unsure if I would be able to finish it, but it drew me in and very soon I was looking forward to each new installment as I journeyed each day on the train. Wonderful.
January 4, 2011
Lots of mood and yearning with plenty of well written scenes of London, Paris and Bruges.
The plot was a little bizarre, but I enjoyed Bennett's writing just the same and will read a couple more of his books.
The plot was a little bizarre, but I enjoyed Bennett's writing just the same and will read a couple more of his books.
December 15, 2011
Very atmospheric, some nice twists and an easy to read classic.
August 27, 2016
Suspenseful turn-of-the-century tale of love and jealousy from beyond the grave. Very enjoyable.
October 14, 2013
what a weird ending. but the ghost does scare me. a bit.
November 12, 2016
great pacing and an appealingly unheroic protagonist. Subject matter didn't appeal straight away but it's a skillfully crafted story that soon drew me in.
July 31, 2024
3.5*
Napisana bardzo ładnym językiem (nie dziwi mnie to bo opublikowana została w 1907 roku)
Fabuła prosta, jakiekolwiek plot twisty są przewidywalne ale sposób w jaki zostało to opisane wynagradza
Motyw opery, Paryż i Londyn w dawnych czasach>>>
Raczej to nie jest ten typ książki o której będę mówić cały czas ale będę miło wspominać
Napisana bardzo ładnym językiem (nie dziwi mnie to bo opublikowana została w 1907 roku)
Fabuła prosta, jakiekolwiek plot twisty są przewidywalne ale sposób w jaki zostało to opisane wynagradza
Motyw opery, Paryż i Londyn w dawnych czasach>>>
Raczej to nie jest ten typ książki o której będę mówić cały czas ale będę miło wspominać
December 15, 2024
2,5 ⭐️
March 29, 2024
Dość osobliwa książka, momentami byko czuć, że jest pisana w ubiegłym stuleciu, ale to chyba dodawało temu uroku
August 18, 2019
Knocking this up a half point for pleasant surprises. This is a well-written ghost story, filled with suspenseful moments. It’s also a mostly positive portrayal of performers and theater folk, with a damseled young man, who among other things, has to demonstrate that he’s open to his beloved continuing to perform after their marriage, assuming that he survives that long. There is mostly positively-portrayed significant character who is a Jewish former burlesque performer (her less positive moments have nothing to do with her implied Jewish heritage and are eventually explained in a small redemption arc), sundry side characters who jolly things up and a heroine who is spunkier that she originally appears. It also has a slow start and some overwrought moments, but overall, worth a look if you like turn of the century ghost stories and are looking for something unusual.
May 24, 2020
Carl Foster is young English doctor whose successful cousin (a composer) gets him in to the glamorous world of opera where Carl falls in love with a stunning soprano, Rosetta Rosa. Rosa's leading man breaks a femur during an opera performance, and as an inexperienced but sincere physician Carl becomes further enmeshed in these characters. We know from the title that doom is impending.
This little book was a wonderful surprise for me. I was expecting nothing, and do not care all that much for ghost stories, but this piece is my new favorite of its creepy genre.
No spoilers here. Just a quiet, spooky "read this" from your Grandpa Ron.
This little book was a wonderful surprise for me. I was expecting nothing, and do not care all that much for ghost stories, but this piece is my new favorite of its creepy genre.
No spoilers here. Just a quiet, spooky "read this" from your Grandpa Ron.
August 15, 2017
Was expecting either a thriller or a mystery from how Bennett usually writes these, was not expecting a romance that had a supernatural element. Characters are appealing enough and some scenes were pretty good and didn't see a particular twist coming. One of Bennett's odder works since he usually didn't have supernatural stuff in his fiction but the title is at least apt.
January 5, 2021
Mix the clinical intricacies of a Sherlock Holmes novel with the 1900s spiritualism craze and you’ve got one hell of a good novel. I won’t say that it’s ground breaking literature but I will say that after a slow start, it rips along at a cracking pace!
Well worth a read if you like early horror that is more in the style of The Phantom of the Opera than anything written by Lovecraft.
Well worth a read if you like early horror that is more in the style of The Phantom of the Opera than anything written by Lovecraft.
June 21, 2012
I liked the language, however, it took too long for me to get into the book, after 26 pages nothing happened to inspire me to read anymore, so I put the back away for a while until it calls me another time!
May 10, 2019
A bit too melodramatic for my tastes. The title is rather a spoiler for the readers: the protagonist doesn't realise the man he keeps seeing at critical moments is a ghost until about three-quarters of the way through the (short) book. Can he prevail against its influence?
June 16, 2017
The plot thickens nicely. Kepts me on edge till the end. Although the ending did seem a little rushed. Overall...pretty good read.
October 20, 2017
One of the best ghost stories I've read yet!
September 13, 2019
Don't let the age of this novel put you off. Aside from some old fashioned language, this supernatural thriller is fast paced with short chapters and plentry of plot twists.
May 24, 2019
At the beginning of the twentieth century, three British novelists received more acclaim than any other. These were John Galsworthy, H G Wells and Arnold Bennett. Time has not been kind to any of them, and nowadays we would be looking more in the direction of James Joyce, Virginia Woolf, D H Lawrence and Joseph Conrad as the best novel writers of that period.
I have not read any of Bennett’s works before, and imagined them to be stodgy novels about social issues. Reading The Ghost was therefore a surprise to me, as I had not realised that Bennett dabbled in supernatural fiction.
The story follows a young doctor called Carl Foster, who is still rather awkward and shy in some ways. There is an oddly homoerotic moment early in the tale when he meets his cousin Sullivan Smith in an opera house (“Our eyes coquetted.”) This settles down however as they talk, though Foster does seem strangely admiring of his talented cousin.
Sullivan Smith is a composer of musical comedies, and in no way to be mistaken for Arthur Sullivan of Gilbert and Sullivan. Through Smith, Foster is able to get tickets for the performance and meet Smith’s superstitious wife, Emmeline. Later she will give him warnings derived from a crystal ball in relation to the leading opera singer performing.
The performance is important, as it provides an opportunity for Foster to meet the two lead singers, Rosetta Rosa and Alresca. Alresca is a charming man who is in love with Rosetta, but seems afflicted with a mysterious illness that is somehow connected to her. Foster is asked to treat Alresca, and he accompanies the singer to Italy where he dies mysteriously just after Rosetta arrives.
Alresca talks about a mysterious man, and soon Foster is haunted by this apparition, who nearly causes his train to crash and his boat to sink as he travels back to see Rosetta, with whom he has now fallen in love.
We eventually learn that the ghost is Rosetta’s previous lover, who remains jealous beyond the grave, and hounds her future admirers to the death. Thrown in a scheming and insanely jealous diva, a jewel thief and a missing parent, and we have a full melodramatic mix here.
The Ghost contains few real surprises. Some facts are held back. Some we can guess. None will surprise us much. This is not necessarily a bad thing. We have become so used to tricksy plots from authors who mistake cleverness for intelligence that some straightforward mood-setting is welcome.
More disappointingly, The Ghost ends in an anti-climax, where it seems that a vindictive ghost who is willing to endanger the lives of many to punish an individual is nonetheless a reasonable chap who just needs to be asked nicely to go away.
I am not revealing too much in telling you that the story does not end badly. It might be said that Bennett is the one that reveals too much here. Firstly the story is told in first person, so we know that Foster will not die at the end.
Secondly, any chance that he may be dying is similarly removed by the fact that he tells us at the outset how naïve and timid he was, and that the action took place eight years earlier. In short, the situation is bound to be satisfactorily cleared up. The return of Emmeline to the story raised hopes in my mind of a séance or exorcism or some such dramatic event, but I am sorry to disappoint you. It does not happen.
The story has its share of absurd contrivances, and one or two developments depend on characters behaving rather stupidly. Why does Foster not hand the bloody knife to the police? Why is Rosetta so easily duped by her enemy Carlotta Deschamps? Because such actions would not forward the plot, of course.
Still a supernatural tale is not the place for realism. Women are suitably helpless and need protection from the man (though in the end it is curiously Rosetta who saves Foster). Doctors do not have to scrape by on a low income – Foster is quickly taken up by Alresca, who inexplicably leaves the doctor all his money. And so on.
What we are left with is a story that is certainly not bad, but which contains nothing remarkable either. Despite its supernatural content, The Ghost is ultimately rather ordinary.
I have not read any of Bennett’s works before, and imagined them to be stodgy novels about social issues. Reading The Ghost was therefore a surprise to me, as I had not realised that Bennett dabbled in supernatural fiction.
The story follows a young doctor called Carl Foster, who is still rather awkward and shy in some ways. There is an oddly homoerotic moment early in the tale when he meets his cousin Sullivan Smith in an opera house (“Our eyes coquetted.”) This settles down however as they talk, though Foster does seem strangely admiring of his talented cousin.
Sullivan Smith is a composer of musical comedies, and in no way to be mistaken for Arthur Sullivan of Gilbert and Sullivan. Through Smith, Foster is able to get tickets for the performance and meet Smith’s superstitious wife, Emmeline. Later she will give him warnings derived from a crystal ball in relation to the leading opera singer performing.
The performance is important, as it provides an opportunity for Foster to meet the two lead singers, Rosetta Rosa and Alresca. Alresca is a charming man who is in love with Rosetta, but seems afflicted with a mysterious illness that is somehow connected to her. Foster is asked to treat Alresca, and he accompanies the singer to Italy where he dies mysteriously just after Rosetta arrives.
Alresca talks about a mysterious man, and soon Foster is haunted by this apparition, who nearly causes his train to crash and his boat to sink as he travels back to see Rosetta, with whom he has now fallen in love.
We eventually learn that the ghost is Rosetta’s previous lover, who remains jealous beyond the grave, and hounds her future admirers to the death. Thrown in a scheming and insanely jealous diva, a jewel thief and a missing parent, and we have a full melodramatic mix here.
The Ghost contains few real surprises. Some facts are held back. Some we can guess. None will surprise us much. This is not necessarily a bad thing. We have become so used to tricksy plots from authors who mistake cleverness for intelligence that some straightforward mood-setting is welcome.
More disappointingly, The Ghost ends in an anti-climax, where it seems that a vindictive ghost who is willing to endanger the lives of many to punish an individual is nonetheless a reasonable chap who just needs to be asked nicely to go away.
I am not revealing too much in telling you that the story does not end badly. It might be said that Bennett is the one that reveals too much here. Firstly the story is told in first person, so we know that Foster will not die at the end.
Secondly, any chance that he may be dying is similarly removed by the fact that he tells us at the outset how naïve and timid he was, and that the action took place eight years earlier. In short, the situation is bound to be satisfactorily cleared up. The return of Emmeline to the story raised hopes in my mind of a séance or exorcism or some such dramatic event, but I am sorry to disappoint you. It does not happen.
The story has its share of absurd contrivances, and one or two developments depend on characters behaving rather stupidly. Why does Foster not hand the bloody knife to the police? Why is Rosetta so easily duped by her enemy Carlotta Deschamps? Because such actions would not forward the plot, of course.
Still a supernatural tale is not the place for realism. Women are suitably helpless and need protection from the man (though in the end it is curiously Rosetta who saves Foster). Doctors do not have to scrape by on a low income – Foster is quickly taken up by Alresca, who inexplicably leaves the doctor all his money. And so on.
What we are left with is a story that is certainly not bad, but which contains nothing remarkable either. Despite its supernatural content, The Ghost is ultimately rather ordinary.
October 25, 2021
Arnold Bennett jako angielski pisarz jest postacią mało znaną. Tworzył w nurcie naturalistycznym, oprócz typowych powieści, dramatów i nowel jako pierwszy zasłynął utworami motywującymi dla ówczesnych autorów i dziennikarzy. Płodności temu twórcy zarzucić nie można, bo w swoim życiorysie zapisał się jako twórca opery, scenariusza filmowego, krytyki teatralnej, a także licznych dzienników, które po dziś dzień nie zostały wydane. W naszym kraju jest on wciąż mało znanym i jak dla mnie niedocenionym pisarzem.
Powieść "Duch" wydana dokładnie przeszło 100 lat temu, bo w 1907r. może już niezbyt aktualna pod względem rozwiązań fabularnych może wciąż zaskoczyć. Dla mnie to dzieło wybitne. Zadając sobie pytanie czy czytelnicy nie będą czuli się przytłoczeni i znużeni wykreowanym przez Bennetta światem? Odpowiem przecząco - nie będą.
Autor zaprasza nas w kuluary śmietanki towarzyskiej Paryża wczesnych lat XX, pełnej przepychu i bogactwa, a także bezlitosnej konkurencji. Czyni to z gracją, nienachalnie. A teraz słowem wspomnę o fabule. Nad słynną śpiewaczką operową Rosetą Rosą wisi widmo klątwy, każdego mężczyznę, który zapała do tej kobiety gorącym uczuciem czeka nieszczęście. Podczas jednego z takich występów młody lekarz Carl Foster sam poddaje się urokowi tej pięknej diwy operowej. Jednak adept medycyny kieruje się w swoim życiu rozsądkiem i nie robią na nim wrażenia wszelkie ostrzeżenia kierowane pod jego adresem. Wkrótce i on doświadczy splotu dziwnych zdarzeń, a jego samego śledzić będzie pewna osoba w czarnym płaszczu, tylko, czy na pewno to człowiek? Czy Carl Foster także podzieli niechybny los, jaki spotkał wszystkich wielbicieli słynnej śpiewaczki operowej? Czy jego uczucie będzie na tyle silne, by pokonać pojawiającą się konkurencję?
Spodziewajcie się niepokojącej akcji i złowieszczego klimatu, cierpliwie oczekujcie pojawienia się tytułowego ducha. Autor zaserwował nam świetnie skomponowaną historię, która stanowi połączenie klasycznego romansu oraz typowej powieści grozy. Duchy i miłość to połączenie dość rzadko spotykane w literaturze, nietypowe i mało aktualne. Jednak autor popisał się tu niesamowitą klasą. Od początku czujemy nastrój grozy, pewnego niepokoju i przeświadczenia, że już za chwilę wydarzy się nieszczęście. To powieść pełna dystynkcji i pewnego poziomu, bohaterowie zwracają się do siebie z dozą dużego szacunku, nawet w sytuacjach dość krytycznych. Mniej słów uznania mam pod adresem samej operowej diwy, po części liczyłam na pewien poziom zachowania tej kobiety, pewną dojrzałość. Przy czym w konflikcie z konkurentką Panią Deschamps bohaterka zupełnie traci rozum i zachowuje się niczym trzpiotka, nieodpowiedzialnie.
Powieść, która liczy niespełna 300 stron może zaistnieć jako ciekawe i warte przeczytania dzieło. Wszystko zostało tu doskonale wyważone i opisy i dialogi i powolna pełna napięcia akcja. Tak wysublimowanej powieści grozy nigdy jeszcze nie czytałam i polecam ją wszystkim miłośnikom gatunku, szczególnie jeśli typowe historie o duchach już dawno się Wam przejadły.
Powieść "Duch" wydana dokładnie przeszło 100 lat temu, bo w 1907r. może już niezbyt aktualna pod względem rozwiązań fabularnych może wciąż zaskoczyć. Dla mnie to dzieło wybitne. Zadając sobie pytanie czy czytelnicy nie będą czuli się przytłoczeni i znużeni wykreowanym przez Bennetta światem? Odpowiem przecząco - nie będą.
Autor zaprasza nas w kuluary śmietanki towarzyskiej Paryża wczesnych lat XX, pełnej przepychu i bogactwa, a także bezlitosnej konkurencji. Czyni to z gracją, nienachalnie. A teraz słowem wspomnę o fabule. Nad słynną śpiewaczką operową Rosetą Rosą wisi widmo klątwy, każdego mężczyznę, który zapała do tej kobiety gorącym uczuciem czeka nieszczęście. Podczas jednego z takich występów młody lekarz Carl Foster sam poddaje się urokowi tej pięknej diwy operowej. Jednak adept medycyny kieruje się w swoim życiu rozsądkiem i nie robią na nim wrażenia wszelkie ostrzeżenia kierowane pod jego adresem. Wkrótce i on doświadczy splotu dziwnych zdarzeń, a jego samego śledzić będzie pewna osoba w czarnym płaszczu, tylko, czy na pewno to człowiek? Czy Carl Foster także podzieli niechybny los, jaki spotkał wszystkich wielbicieli słynnej śpiewaczki operowej? Czy jego uczucie będzie na tyle silne, by pokonać pojawiającą się konkurencję?
Spodziewajcie się niepokojącej akcji i złowieszczego klimatu, cierpliwie oczekujcie pojawienia się tytułowego ducha. Autor zaserwował nam świetnie skomponowaną historię, która stanowi połączenie klasycznego romansu oraz typowej powieści grozy. Duchy i miłość to połączenie dość rzadko spotykane w literaturze, nietypowe i mało aktualne. Jednak autor popisał się tu niesamowitą klasą. Od początku czujemy nastrój grozy, pewnego niepokoju i przeświadczenia, że już za chwilę wydarzy się nieszczęście. To powieść pełna dystynkcji i pewnego poziomu, bohaterowie zwracają się do siebie z dozą dużego szacunku, nawet w sytuacjach dość krytycznych. Mniej słów uznania mam pod adresem samej operowej diwy, po części liczyłam na pewien poziom zachowania tej kobiety, pewną dojrzałość. Przy czym w konflikcie z konkurentką Panią Deschamps bohaterka zupełnie traci rozum i zachowuje się niczym trzpiotka, nieodpowiedzialnie.
Powieść, która liczy niespełna 300 stron może zaistnieć jako ciekawe i warte przeczytania dzieło. Wszystko zostało tu doskonale wyważone i opisy i dialogi i powolna pełna napięcia akcja. Tak wysublimowanej powieści grozy nigdy jeszcze nie czytałam i polecam ją wszystkim miłośnikom gatunku, szczególnie jeśli typowe historie o duchach już dawno się Wam przejadły.
September 28, 2021
Wydawnictwo Zysk i S-ka odkopuje dla polskich czytelników opowieści dawne, zapomniane i chociażby tylko przez to - ciekawe. "DUCH" jest jedną z takich historii - historii, które niosą w sobie pamięć innych czasów, bardzo różniących się od obecnych.
Uważam, że jesień jest idealną porą roku dla tego typu lektur. Arnold Bennett był pisarzem na miarę swojego wieku, a żył w latach 1867-1931. Jest w jego stylu ta wiktoriańska, rozbudowana i czasem przejaskrawiona czułość. Ponadto "DUCH" jest opowieścią ocierającą się o grozę, a przynajmniej zawierającą główny wątek nadprzyrodzony. Fakt - nie straszy, ale tak to już jest z książkami z tej epoki. One nas, teraz - nieco śmieszą, ale i przenoszą na czytelnika inną wrażliwość. To zawsze jest dla mnie ciekawe doświadczenie i dlatego lubię sięgać po takie książki.
"DUCH" jednak przede wszystkim jest opowieścią o miłości i to - przyznaję - jest najmniej interesujące... dla mnie. Mamy tu taką typową "wiktoriańską powieść dla kobiet" i jednym to się spodoba, a innym nie. Ja z tej lektury jestem zadowolona, a przynajmniej byłam tak do połowy. Najsłabszy jest koniec, lecz ogólnie uważam, że warto poznać. Książka nie jest długa, czyta się ją szybko i akcja naprawdę wciąga.
Co do bohaterów, są oni niezbyt pogłębieni psychologicznie, raczej odznaczają się wyraźną jedną cechą charakteru i na tej nucie grają przez cały czas trwania akcji. GRAJĄ! To świetne słowo, bo "DUCH" jest bardzo teatralny. Już pomijam fabułę, w której opera odgrywa niezwykle istotną rolę, ale w samych dialogach mamy aktorskie zacięcie i patos, który cechuje literaturę tamtego wieku.
Jak już wspomniałam, "DUCH" nie straszy. Skupia się na miłości, zazdrości, zawiści, poświęceniu i klątwie. To dość wybuchowa mieszanka i czasem autor przedobrzył, zwłaszcza wątek mściwej rywalki był, w moim odczuciu, przesadą. Jednak... bawiłam się całkiem dobrze, a i styl uważam za udany, miły.
Walka o miłość, walka na śmierć i życie i obrazy wielu odcieni miłości potrafią zawrócić w głowie. Element nadprzyrodzony - duch - jak wskazuje sam tytuł, jest elementem kluczowym. Może wolałabym, by nie był "aż tak nadprzyrodzony". Jedno jest pewne - to ciekawostka na ryku i ja polecam sięgnąć. Trochę przypomina "BŁĘDNIK", który czytałam w tym roku, choć w nim nie ma mowy o duchach, ale podobieństwa są raczej w ilustrowaniu miłości. Nie będę tu pisać zarysu fabuły, bo to każdy może przeczytać w opisie książki. Niech wam starszy piękna śpiewaczka, młody lekarz i mściwy duch.
"DUCH" został bardzo ładnie wydany. Mamy twardą oprawę, a projekt okładki uważam za niezwykle udany. Podoba mi się kolorystyka i maleńka ilustracja kobiety z profilu, która przypomina stare broszki.
miłość aż po grób... albo i dalej
7/10
Wydawnictwo Zysk i S-ka
Uważam, że jesień jest idealną porą roku dla tego typu lektur. Arnold Bennett był pisarzem na miarę swojego wieku, a żył w latach 1867-1931. Jest w jego stylu ta wiktoriańska, rozbudowana i czasem przejaskrawiona czułość. Ponadto "DUCH" jest opowieścią ocierającą się o grozę, a przynajmniej zawierającą główny wątek nadprzyrodzony. Fakt - nie straszy, ale tak to już jest z książkami z tej epoki. One nas, teraz - nieco śmieszą, ale i przenoszą na czytelnika inną wrażliwość. To zawsze jest dla mnie ciekawe doświadczenie i dlatego lubię sięgać po takie książki.
"DUCH" jednak przede wszystkim jest opowieścią o miłości i to - przyznaję - jest najmniej interesujące... dla mnie. Mamy tu taką typową "wiktoriańską powieść dla kobiet" i jednym to się spodoba, a innym nie. Ja z tej lektury jestem zadowolona, a przynajmniej byłam tak do połowy. Najsłabszy jest koniec, lecz ogólnie uważam, że warto poznać. Książka nie jest długa, czyta się ją szybko i akcja naprawdę wciąga.
Co do bohaterów, są oni niezbyt pogłębieni psychologicznie, raczej odznaczają się wyraźną jedną cechą charakteru i na tej nucie grają przez cały czas trwania akcji. GRAJĄ! To świetne słowo, bo "DUCH" jest bardzo teatralny. Już pomijam fabułę, w której opera odgrywa niezwykle istotną rolę, ale w samych dialogach mamy aktorskie zacięcie i patos, który cechuje literaturę tamtego wieku.
Jak już wspomniałam, "DUCH" nie straszy. Skupia się na miłości, zazdrości, zawiści, poświęceniu i klątwie. To dość wybuchowa mieszanka i czasem autor przedobrzył, zwłaszcza wątek mściwej rywalki był, w moim odczuciu, przesadą. Jednak... bawiłam się całkiem dobrze, a i styl uważam za udany, miły.
Walka o miłość, walka na śmierć i życie i obrazy wielu odcieni miłości potrafią zawrócić w głowie. Element nadprzyrodzony - duch - jak wskazuje sam tytuł, jest elementem kluczowym. Może wolałabym, by nie był "aż tak nadprzyrodzony". Jedno jest pewne - to ciekawostka na ryku i ja polecam sięgnąć. Trochę przypomina "BŁĘDNIK", który czytałam w tym roku, choć w nim nie ma mowy o duchach, ale podobieństwa są raczej w ilustrowaniu miłości. Nie będę tu pisać zarysu fabuły, bo to każdy może przeczytać w opisie książki. Niech wam starszy piękna śpiewaczka, młody lekarz i mściwy duch.
"DUCH" został bardzo ładnie wydany. Mamy twardą oprawę, a projekt okładki uważam za niezwykle udany. Podoba mi się kolorystyka i maleńka ilustracja kobiety z profilu, która przypomina stare broszki.
miłość aż po grób... albo i dalej
7/10
Wydawnictwo Zysk i S-ka
January 20, 2023
Klątwa Rosy
Uwielbiam takie klasyczne opowieści ! Jest w nich coś wyjątkowego, magicznego, coś takiego, co przykuwa uwagę czytelnika od pierwszych stron i potrafi utrzymać ją do ostatniego zdania, coś co potrafi oczarować czytelnika i sprawić, że ta historia pozostanie w jego sercu na długo.
Narratorem jest tu Carl Foster, młody lekarz, który zupełnym przypadkiem otrzymuje zaproszenie na operę Wagnera "Lohengrina" gdzie gwiazdą wieczoru ma być Rosetta Rosa. Gdy widzi tą piękną, tajemniczą dziewczynę, od razu ulega jej urokowi. Nie podejrzewa nawet, że ta znajomość będzie przyczyną wielu zaskakujących, dziwnych wydarzeń. Wszystkie wiążą się zawsze w jakiś sposób z osobą Rosetty, a Carl zauważa, że podąża za nim pewna zagadkowa upiorna postać. Gdy w tajemniczych okolicznościach umiera inny zakochany w Rosie mężczyzna, sytuacja staje się coraz bardziej napięta, a Carl zaczyna podejrzewać, że otwierając serce na miłość do Rosetty wystawia się na śmiertelne niebezpieczeństwo.
"Duch" to klasyczna powieść grozy, niczego jej nie brak, jest w niej dość wszystkiego. To idealne połączenie historii miłosnej z opowieścią o duchach. Czytelnik odnajdzie w niej elementy thrillera, kryminału, romansu i opowieści grozy ! Czytając zakończenie autentycznie się wzruszyłam i miałam uczucie déja vu i zaczęłam zastanawiać się czy przypadkiem kiedyś wcześniej nie miałam już okazji czytać tej powieści, bądź zetknęłam się z podobnym motywem z zakończenia w innej książce?! Jak widać historia ta nie skąpi emocji, przemyśleń, a bohaterowie z jej kart stanowią paletę barwnych osobowości i jednych da się lubić, a innych obdarza się od razu antypatią.
"Duch" Arnolda Bennetta to wspaniała perła literatury klasycznej i idealny kąsek dla fanów literatury grozy ! Polecam Wam z całego serca jej lekturę ! Warto ! Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka.
Uwielbiam takie klasyczne opowieści ! Jest w nich coś wyjątkowego, magicznego, coś takiego, co przykuwa uwagę czytelnika od pierwszych stron i potrafi utrzymać ją do ostatniego zdania, coś co potrafi oczarować czytelnika i sprawić, że ta historia pozostanie w jego sercu na długo.
Narratorem jest tu Carl Foster, młody lekarz, który zupełnym przypadkiem otrzymuje zaproszenie na operę Wagnera "Lohengrina" gdzie gwiazdą wieczoru ma być Rosetta Rosa. Gdy widzi tą piękną, tajemniczą dziewczynę, od razu ulega jej urokowi. Nie podejrzewa nawet, że ta znajomość będzie przyczyną wielu zaskakujących, dziwnych wydarzeń. Wszystkie wiążą się zawsze w jakiś sposób z osobą Rosetty, a Carl zauważa, że podąża za nim pewna zagadkowa upiorna postać. Gdy w tajemniczych okolicznościach umiera inny zakochany w Rosie mężczyzna, sytuacja staje się coraz bardziej napięta, a Carl zaczyna podejrzewać, że otwierając serce na miłość do Rosetty wystawia się na śmiertelne niebezpieczeństwo.
"Duch" to klasyczna powieść grozy, niczego jej nie brak, jest w niej dość wszystkiego. To idealne połączenie historii miłosnej z opowieścią o duchach. Czytelnik odnajdzie w niej elementy thrillera, kryminału, romansu i opowieści grozy ! Czytając zakończenie autentycznie się wzruszyłam i miałam uczucie déja vu i zaczęłam zastanawiać się czy przypadkiem kiedyś wcześniej nie miałam już okazji czytać tej powieści, bądź zetknęłam się z podobnym motywem z zakończenia w innej książce?! Jak widać historia ta nie skąpi emocji, przemyśleń, a bohaterowie z jej kart stanowią paletę barwnych osobowości i jednych da się lubić, a innych obdarza się od razu antypatią.
"Duch" Arnolda Bennetta to wspaniała perła literatury klasycznej i idealny kąsek dla fanów literatury grozy ! Polecam Wam z całego serca jej lekturę ! Warto ! Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka.
Displaying 1 - 30 of 44 reviews