ศิลาหลอมรัก เล่ม 1

融岩 #1

by Ming Yue Ting Feng, 明月听风, หมิงเยวี่ยทิงเฟิง

‘เนี่ยเฉิงเหยียน’ เจ้าเมืองที่ผู้คนทั่วหล้าต่างกล่าวขวัญถึง สร้างเมืองอันดับหนึ่งแห่งการแพทย์ซึ่งเพียบพร้อมไปด้วยหมอมีชื่อและยาวิเศษ ภาพของเขาคือผู้ยิ่งใหญ่ที่มีจิตใจเมตตา เป็นที่เคารพนับถือของทุกผู้คน

หากใครเลยจะรู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเขานั้นสามารถใช้คำสามคำมานิยาม ‘แข็งกระด้าง’ ‘โหดเหี้ยม’ และ ‘ดุดัน’ โดยเฉพาะกับคนใกล้ตัวอย่าง ‘หานเซี่ยว’ บ่าวแพทย์ข้างกายที่มีชีวิตรอดอยู่ได้เพราะมีดาวนำโชคคอยค้ำจุน

คนป่วยที่ผ่านมือนางนั้นไม่เคยมีผู้ใดไม่รอดชีวิต หากแต่ครานี้ศัตรูที่แฝงกายในเงามืดมิใช่โรคภัย ในเมื่อผู้เป็นนายตกอยู่ในอันตรายใหญ่หลวง นางหรือจะยอมให้ภัยใดเข้าถึงตัวเขาได้ ถึงแม้จะต้องสละชีวิต นางก็จะต้องปกป้องและรักษาผู้เป็นนายที่นาง ‘รัก’ เอาไว้ให้ได้!

Genres: China

674 pages, Paperback

First published August 15, 2013

About the author

Associated Names:
* 明月听风 (Chinese)
* Ming Yue Ting Feng (English)
* หมิงเยวี่ยทิงเฟิง (Thai)
* Minh Nguyệt Thính Phong (Vietnamese)

Reviews

[Or_O · Rating 5 out of 5]

หานเซี่ยวแบกน้องชายซึ่งป่วยหนักเที่ยวหาหมอมารักษาโรคประหลาดนี้

หมอทุกคนล้วนบอกว่าไม่มีทางรักษา แต่หานเซี่ยวก็ไม่ย่อท้อ รักษาไม่ได้แล้วอย่างไร หมดทางรอดแล้วอย่างไร นางแบกน้องชายมาสองปี น้องก็ยังมีชีวิตอยู่ดี ถึงจะเดินไม่ได้ก็ตาม

บนยอดเขาอวิ๋นอู้มีหมอเทวดา แต่จะให้หมอเทวดารักษานั้นมีเงื่อนไขอยู่ หนึ่งในนั้นคือเงินพันตำลึง

หานเซี่ยวในวัยสิบสี่ปีไม่มีเงินมากขนาดนั้น นางจึงเข้าทำงานในร้านหมอเมืองไป่เฉียว วันเวลาผ่านไป ข่าวลือประหลาดก็เริ่มขยายวง ว่าหานเซี่ยวมีดาวนำโชค คนป่วยที่ผ่านมือนางล้วนไม่มีใครตาย

เสียงเล่าลือเรื่องดาวนำโชคของหานเซี่ยวชักนำนางมาให้พบกับเนี่ยเฉิงเหยียน เจ้าเมืองไป่เฉียว ผู้สร้างเมืองหมอที่นางนับถือ

แต่เนี่ยเฉิงเหยียนกลับกำลังจะตาย ผู้พามาบอกว่าขอเพียงนางทำให้เขาผ่านคืนวิกฤตเป็นตายนั้นไปได้ก็จะช่วยน้องชายนาง

ไม่ทราบว่าเนี่ยเฉิงเหยียนยังไม่ถึงฆาตหรือหานเซี่ยวมีดาวนำโชคจริงๆ เนี่ยเฉิงเหยียนไม่ตาย แต่สองขาของเขาไม่สามารถเดินได้อีกต่อไป หานเซี่ยวในฐานะสาวใช้จึงต้องดูแลคนป่วย ที่ทั้งเอาใจยากและอารมณ์บูดตลอดเวลา

แต่ตอนนี้หานเซี่ยวมีหวังแล้ว หมอเทวดารับปากจะรักษาน้องชายนาง แถมนางยังค่อยๆ ก้าวไปสู่โอกาสในการเป็นหมอดั่งฝัน

+++

นางเอกเป็นคนอดทน เพียรพยายาม มีจิตใจดี และแข็งแกร่ง แบกน้องหาหมอ บอกว่ารักษาไม่ได้ก็ไม่ยอมแพ้ จนได้ขึ้นเขาอวิ๋นอู้ของหมอเทวดา แล้วมาดูแลรับใช้พระเอก ซึ่งเป็นคนป่วย ขาเสีย

การดูแลคนป่วยไม่ง่ายเลย ไหนจะจัดหาข้าวปลา ให้ดื่มยา คอยระวังของแสลง เช็ดเนื้อตัวทำความสะอาดร่างกาย รับอารมณ์ฉุนเฉียวของคนไข้ที่ไม่ได้ดั่งใจ และยังต้องกล้าที่จะงัดข้อเมื่อคนไข้งอแงไม่ทำตามที่หมอสั่งด้วย

ผู้เขียนใช้การบรรยายให้เราเห็นว่าสิ่งที่นางเอกทำนี่หนัก แต่นางไม่รู้สึกกว่าเป็นภาระหรือยากลำบาก นางยังสดใส ขานรับสู้วันใหม่ทุกๆ ครั้ง

ส่วนพระเอกก็ไม่ใช่แค่คนป่วยเจ้าอารมณ์ ไม่ได้ดั่งใจก็ร่ำร้องอย่างเดียว มันมีอะไรมากกว่านั้นค่ะ ในความเอาแต่ใจเขาจึงแอบสังเกตนางเอกอยู่ รับรู้ว่านางเป็นคนฉลาด ช่างสังเกต และไว้ใจได้ จึงค่อยๆ เชื่อใจ ให้นางเป็นคนสนิท

พระเอกสังเกตว่านางเอกมีไหวพริบและความสามารถ สามารถประยุกต์ความรู้แพทย์ที่เก็บสะสมแบบงูๆ ปลาๆ มาใช้ได้ในสถานการณ์จริง แม้จะไม่เคยมีใครทำมาก่อน แต่ความคิดของนางก็อยู่บนหลักความเป็นไปได้

พระเอกจึงสนับสนุนนางเอกแบบเงียบๆ

เป็นคู่ที่น่ารัก ผู้เขียนนำเสนอออกมาได้ดี ใช้ภาษาง่ายแต่กินใจ ได้หลายแง่มุม ไม่ใช่เป็นเพียงคู่รักที่น่ารักแล้วจบ มันมีมุมมองของความรัก ความเข้าใจ การเรียนรู้ การยอมรับ การข้ามผ่านอุปสรรค การสนับสนุนในสิ่งที่อีกฝ่ายเป็น บทดีมากๆ
อย่างที่โอเคยบอกในสองเรื่องก่อนหน้าว่าผู้เขียนเขียนความสัมพันธ์ได้ดี โอชอบ เรื่องนี้จะได้เห็นแบบเต็มๆ ชัดๆ เลย

นอกจากความรักแล้วยังมีในเรื่องของพี่น้องและครอบครัว อ่านแล้วอุ่น

มีแง่คิดเสริมในเรื่องจิตวิญญาณและหน้าที่ในแต่ละอาชีพ ในแต่ละบทบาท ซึ่งทำออกมาได้ดีมากเช่นกัน

แนวของเรื่องยังคงเป็นโรแมนติกสืบสวนค่ะ ยังคงต้องหาตัวคนร้ายอยู่ แต่น้ำหนักด้านการสืบสวนจะไม่เท่าสองเรื่องก่อนหน้า จะไปเน้นเรื่องระหว่างพระนางมากกว่า

โอชอบเล่มแรกมากกว่าเล่มสอง เพราะเล่มสองมีช่วงเนือยตอนต้นๆ ที่ไปซ้อนกับเหตุการณ์ในเล่มของหงส์ฟ้อนมังกรเหิน และบทของพระนางที่ยังไม่ลงตัว แต่พอบทสรุปของเรื่องออกมา มันทำให้โอลืมสิ่งที่เนือยๆ หรือไม่ได้ดั่งใจบ้างไปเลย ผู้เขียนสามารถโยงใจความสำคัญมาย้ำเตือน ให้ใคร่ครวญ ให้ตระหนัก ให้เข้าใจในตอนจบ ก็ต้องพูดซ้ำๆ แบบเดิมอีกละ บทดีมากจริงๆ ค่ะ

ตามธรรมเนียบผู้เขียน มักมีตอนพิเศษหลายตอน ซึ่งหลายตอนในนั้นก็จะมีคู่รองๆ เรื่องนี้ก็มีค่ะ ตอนพิเศษหนาเกือบครึ่งเล่มสอง

ตอนพิเศษของใครโอไม่บอกนะ แต่น่ารัก อ่านแล้วยิ้มไม่หุบเลย เรื่องความสัมพันธ์พระนางคู่หลักดีกว่า แต่เรื่องความน่ารักปนฮา คู่รองเอาไปเลย

ส่วนที่ไม่ค่อยดีนักคือการเล่าเรื่องซ้ำในตอนพิเศษ ซึ่งมีอยู่แล้วในเรื่องหลัก กินเวลานานมากเกินไป แถมไม่ใช่มุมมองใหม่ด้วย เราเพิ่งอ่านไป เราจะอยากอ่านซ้ำเดิมทำไม มันน่าจะมีวิธีในการตัด เล่าใหม่โดยย่อ หรือเปลี่ยนมุมนำเสนอได้ดีกว่านี้ โอหักคะแนนเสียเวลาโดยใช่เหตุและเป็นเหตุให้เปลืองกระดาษจุดห้า

(5+4.5)/2 = 4.75 ดาว แนะนำสุดใจ

http://www.bloggang.com/viewdiary.php...

[Ning · Rating 4 out of 5]

กว่าจะทำใจเปิดอ่านได้.. เล่มหนามากกกกกก
กลัวไม่สนุก. กลัวน่าเบื่อ. แต่ก็เชื่อใจเพราะอ่านมา 2 เรื่องก่อนหน้าก็ชอบดี

เปิดเรื่อง. เล่มหนึ่ง. นางเอกอายุ. 14 .. อ่านแล้วแอบหวั่น
คืออีกหลายปีสินะ. นี่ปูไกลไปป่าว

แแต่อ่านๆไป สนุกแฮะ... มีแอบเอาใจช่วยพระ-นางอยู่เนืองๆ
อ่านแล้วไม่น่าเบื่อเลย มีตัวละครโน่นนี้โผล่มาแบบ รู้เลย พวกนี้ต้องได้ใช้ตอนหลังแน่ๆ

เล่มแรกเหมือนจะรันทด ดราม่า. แต่นางเอกอดทน ใจสู้ คนอ่านเลยไม่ได้เศร้า
จนเกือบจบเล่ม เข้าช่วงพระนางทะเลาะกัน เลยค่อนไปทางดราม่าเล็กๆ

สรุปเล่ม1 อ่านเพลินดี

[Patrawan Dear]

#ศิลาหลอมรัก 1+2 /หมิงเยวี่ยทิงเฟิง

เป็นเรื่องต่อจากสามคราวิวาห์รักและหงส์ฟ้อนมังกรเหินค่ะ โดยเล่มนี้เป็นเรื่องราวของหมอเทวดาหานเซี่ยวกับเจ้าเมืองไป่เฉียวที่เรารู้จักกันมาแล้วจาก 2 เรื่องแรก เรื่องนี้เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้าสามคราวิวาห์รักและคู่ขนานไปกับหงส์ฟ้อนมังกรเหินนะคะ

หลังจากอ่านงานนักเขียนมา 3 เรื่อง สังเกตได้ว่าพระนางของนักเขียนมักจะมีอะไรพิเศษ ไม่ perfect โดยเรื่องแรกนั้น นางเอกตาบอด พระเอกนิสัยงกประหลาด เรื่องต่อมานางเอกความจำเสื่อมและเห็นแก่กินขั้นรุนแรง มาเรื่องนี้เห็นได้ชัดที่ตัวพระเอกที่นอกจากจะขาพิการแล้ว ยังมีปมในใจที่ต้องตามปลดปล่อย ซึ่งเป็นจุดที่เราไม่ค่อยชอบ แต่ยอมรับในความเรียล และชื่นชมในความใจกล้าของนักเขียน นางเอกเอง แม้จะเก่ง กล้า ช่างสังเกต และมีมานะมุ่งมั่น แต่ก็มีปมในใจที่ความผูกพันและร่วมทุกข์สุขกันมากับพระเอกก็ยังไม่เพียงพอที่จะลบล้างได้ง่ายๆเช่นกัน

ข้อสังเกตอีกประการหนึ่งคือ นักเขียนเดินเรื่องค่อนข้างช้า ยืดเยื้อในบางช่วง นี่คงเป็นที่มาที่ทำให้หนังสือทวีความหนาหนักขึ้นเรื่อยๆ อย่างไรก็ตาม ความสนุก น่าติดตามยังคงมีเต็มเปี่ยม และการเดินเรื่องไปเรื่อยๆนี้ ก็ทำให้เรามองเห็นการพัฒนาความสัมพันธ์ของตัวละครได้ชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์ระหว่างพระนาง นางเอกกับน้องชาย พระเอกกับน้องชายนางเอก พระเอกกับปู่ หรือแม้แต่หลงซานกับเฟิ่งหนิง ที่มีบทบาทพอสมควรในเรื่องนี้ เราจึงมองเห็นตัวตนของเฟิ่งหนิง และชอบนางมากยิ่งขึ้น ซึ่งจุดนี้คิดว่านักเขียนสามารถเชื่อมโยงเหตุการณ์ระหว่างสองเรื่องหลังที่มีไทม์ไลน์ใกล้เคียงกันได้เป็นอย่างดี

นอกจากคู่หลักแล้ว ยังมีภาคเสริมองค์หญิงหรูอี้ ซึ่งเป็นคู่รองแถมให้อีกครึ่งเล่ม แต่เนื้อหาบางช่วงซ้ำกับที่อ่านมาแล้วในภาคคู่หลัก ทำให้ต้องอ่านข้ามๆไปบ้าง ยังดีที่มีส่วนขยายเพิ่มเติม โดยเฉพาะช่วงเปิดใจของหรูอี้ที่ถึงขั้นเรียกน้ำตาจากเราได้เลย พอผ่านช่วงซ้ำไป เนื้อหาก็ไหลลื่นชวนติดตาม คู่นี้ดราม่าตรงใจค่ะ น่ารักทั้งคู่จริงๆ

ถ้าให้เทียบกันสามเรื่องในชุด คิดว่าสนุกทั้งสามเรื่อง แต่พระนางและความสัมพันธ์ระหว่างกัน เราว่าสามคราวิวาห์รักยังคงมาวินในใจเราอยู่นะคะ :)

[M · Rating 5 out of 5]

ปลื้มปริ่มและประทับใจนางเอกมาก
เป็นผู้หญิงที่มุ่งมั่น ตั้งใจ และจิตใจดี ใจเย็น มีไหวพริบ เฉลียวฉลาด จัดการพระเอกซะอยู่หมัด
พระเอกเป็นผู้ชายอารมณ์เลวร้ายมาก คิดว่าก่อนขาจะเสียต้องเป็นคนที่เย่อหยิ่ง เอาแต่ใจ นิสัยพาล ขี้หงุดหงิด ช่างเอาชนะ พอขาเสียแล้ว นิสัยเหล่านี้เพิ่มอีกห้าเท่าบวกกับความ sensitive เข้าไปอีก....
นางเอกจัดการได้นี้ประหนึ่งผู้มีบุญญาธิการแล้วมั้ง 555 ประทับใจที่นางเอกเป็นคนไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ และมองโลกในแง่ดี แถมดื้อแบบเนียนๆ คำพูดคำจาเหมือนเชื่อฟัง เหมือนยอมลง แต่จริงๆ ไม่เข้าหูซักกระผีก ทำเอาพระเอกปรี๊ดหัวแทบระเบิด และยังไม่ใช่ผู้หญิงที่ลงให้ตลอด มีเถียง มีโมโห เพราะนางเอกเป็นคนมีจุดยืนจริงๆ ตลอดเล่มพระเอกจะเป็นห่วงว่านางเอกจะซื่อเกิน โลกสวยไป ไม่เข้าใจความอันตรายของการรักษาคน เป็นสิ่งที่นางเอกต้องเรียนรู้

ในส่วนของพระเอก ชอบมากที่ได้เห็นผู้ชายคนนี้ค่อยๆ ตกหลุมรักและผูกพันนางเอกทีละเล็กละน้อย สงสารเหมือนกันที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ ตลอดเล่มก็จะได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของพระเอก แม้จะคงคาแรกเตอร์นิสัยเสียไว้อย่างเต็มเปี่ยม แต่จริงๆ เริ่มซุกซ่อนความเกรงใจนางเอกพอสมควร เริ่มกลัวว่านางเอกจะไม่พอใจนู่นนี่
ฮาคือพระเอกมีความเด็กมาก หึงทุกอย่าง หวงนางเอกสุดๆ และชอบเอาชนะมาก ไม่เว้นแม้กระทั่งกับน้องชายนางเอก! เวลาเด็กสองคนนี้ทะเลาะกันคือสงสารเซี่ยวเซี่ยว ขำก็ขำไม่ออก นางที่ว่าฉลาดยังจนปัญญาจะพูดไกล่เกลี่ย

เนื้อเรื่องชวนติดตาม มีประเด็นน่าสนใจพอสมควร แต่หลักๆ จริงๆ แล้วเราติดตามการเติบโตและความสัมพันธ์ของพระ-นางมากกว่านะ อีกทั้งมีตัวละครจากเรื่องอื่นเข้ามาแจม ไม่ว่าจะเป็นเฟิงอู่ หลงซาน ซึ่งเราประทับใจคนแต่งมากที่ดึงคนเหล่านี้เข้ามาอยู่ในเรื่อง แม้ว่าจะมีบทบาทประกอบแต่ไม่สูญเสียคาแรกเตอร์เลย ออกมานิดเดียวก็ทำให้ยิ้มย้อนไปถึงหงส์ฟ้อนฯได้ แล้วร่ำๆ จะไปหยิบมาอ่านอีกซักรอบเลยทีเดียว

[Rada Chalapipat · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้มีไทม์ไลน์และตัวละครคาบเกี่ยวกับหงส์ฟ้อนมังกรเหิน เป็นอีกเรื่องที่ตีแผ่วงการแพทย์ในสถาบันชั้นสูงได้ใกล้เคียงชีวิตจริง พระนางในเรื่องกว่าจะลงเอยกันได้ใช้เวลาเรียนรู้กันกว่า ๖ปีสมกับคำกล่าวว่า #แค่รักไม่พอให้เคียงคู่กัน

#น้ำผึ้งหยดเดียว ต้นเหตุชีวิตรันทดของ #พระเอกเนี่ยเฉิงเหยียน หนุ่มรูปงามวัย ๒๐กว่าปีหลานชายคนเดียวของหมอเทวดาแห่งเขาอวิ๋นอู้ผู้สร้างเมืองไป่เฉียวมาแข่งกับปู่ของตัวเองจนชื่อเสียงโด่งดังถึงความเป็นเมืองแห่งการแพทย์และสมุนไพร ต้องกลายเป็นชายพิการถูกตัดเอ็นข้อเท้าและเกือบเสียชีวิตไปพร้อมกับว่าที่ภรรยาเพราะถูกวางยาพิษที่ปู่เขาเป็นผู้ค้นคิด ด้วยเหตุว่าหมอเทวดาหมดสิ้นหนทางจึงไปเอาตัวนางเอกที่ได้ชื่อว่าเป็นดาวนำโชคเพราะไม่เคยมีใครตายในมือของนางมาดูแลหลานชายให้ผ่านพ้นความเป็นความตายแลกกับการรักษาน้องชายนางเอกวัย ๑๐ขวบที่ป่วยด้วยโรคประหลาดจนเดินไม่ได้และการสอนวิชาแพทย์ อันเป็นจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ระหว่าง #นายท่านเอาแต่ใจและสาวใช้ผู้กล้าหาญเบิกบาน ในช่วงต้นเรื่องเป็นเหตุการณ์บนเขาอวิ๋นอู้ที่ปูทางไปในด้านการค้นคว้าหายาแก้พิษ การสืบหาคนทรยศที่ลอบทำร้ายพระเอกและขโมยสับเปลี่ยนยาพิษตัวจริงไปจนถึงการทดลองหายาต้านพิษตัวใหม่ที่ทิ้งไว้ให้หมอเทวดา ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นจากความแค้นของอดีตหมอเทวดาที่ถูกปู่ของพระเอกใช้กลโกงเพื่อชิงความเป็นอันดับหนึ่งในวงการ และหาทางแก้แค้นปู่ของพระเอกทุกหนทางตั้งแต่ทำร้ายคนที่หมอเทวดารักที่สุดให้ตายทั้งเป็น ทำลายชื่อเสียงด้วยการสร้างลูกศิษย์และคิดค้นพิษที่รุนแรงกว่า จนสุดท้ายลามไปถึงการท้าดวลพิษในสงครามระหว่างแคว้นที่ทำให้ทหารล้มตายเป็นจำนวนมาก ความแค้นทั้งหมดของรุ่นปู่ถูกเคลียร์หลังสงครามแต่ของพระเอกและคนรักที่ตายไปยังไม่จบจนเป็นเหตุให้นางเอกกับพระเอกต้องผิดใจกันและใช้เวลาง้องอนกันกว่า ๒ปี

#ประมุขเนี่ยนายท่านขาพิการ เป็นตัวละครที่น่าสงสารที่สุดในสายตาของเรา ล้วนแต่ถูกทำร้ายจากคนที่รักและเชื่อใจ คนที่รักหน้าตาขนาดนั้น เคยมีอำนาจ มีทุกอย่างกลับต้องตกอยู่กับความเจ็บปวดและพิการไปตลอดชีวิต ไม่น่าแปลกใจที่จะเป็นพระเอกอารมณ์ร้าย ชอบด่า เอาแต่ใจ ซ้ำครอบครัวที่เหลือปู่เพียงคนเดียวก็ทะเลาะกันตลอดจนไม่ได้้แม้แต่โอกาสได้พบหน้ากันอีกหลังจากทุกอย่างคลี่คลาย เป็นพระเอกที่แม้แต่จะอุ้มนางเอกกลับเตียงยังทำไม่ได้ ในความเป็นตัวภาระและนิสัยเสียแบบนั้นมีแต่ปู่หมอเทวดาที่เฉียบคมด้วยประสบกาาณ์และความเป็นห่วงถึงได้วางแผนซับซ้อนจนแน่ใจจึงวางมือทุกอย่างก่อนหนีหน้าหลานชายไปด้วยความรู้สึกผิด เทียบกับเรื่องอื่นแล้วพระเอกเรื่องนี้ได้แสดงความสามารถน้อยที่สุด แต่กลับเป็นคนที่นางเอกมองว่าดีเลิศนักหนาเพราะหน้าที่สำคัญของประมุขเนี่ยคือเป็นลมใต้ปีกให้นางเอกและน้องชาย ในขณะที่นางเอกเป็นความดีใสสะอาดที่ทำให้พระเอกและปู่ได้เห็นและค่อยๆเปลี่ยนแปลงตัวเอง

#ดาวนำโชคหานเซี่ยว หานเซี่ยวในวัย ๑๔ปีแบกน้องขึ้นหลังตระเวนทำงานในโรงหมอแลกกับการรักษาน้องชายที่ทุกคนฟันธงว่าสมควรตายไปนานแล้ว จนถูกขนานนามว่าแม่นางหานดาวนำโชค นางเอกเป็นคนจิตใจดี มุ่งมั่น ในวัยนั้นยังเต็มไปด้วยความกล้าและมองโลกแง่บวก เทิดทูนพระเอกและหมอเทวดาเพราะมีใจรักอยากเป็นหมอ แต่พอเหตุการณ์ทั้งดีและร้ายที่ได้พบทำให้มองโลกเปลี่ยนไป การได้รับความรัก ได้รับการเอาใจยกย่อง ได้รับความสุขสบายจากพระ��อกจนเคยตัวทำให้ลืมความลำบากเมื่อต้องโดดเดี่ยว มีอารมณ์แง่งอน คิดมากจนรู้สึกแย่กับนิสัยและตัวตนของตัวเองในปัจจุบัน เรื่องนี้เล่นกับพัฒนาการของตัวละครในด้านความคิดและอารมณ์เมื่อต้องพบเหตุการณ์สำคัญในชีวิตทั้งนางเอก พระเอก น้องชายของนางเอก แม่ทัพมู่น้อยที่ต้องโดนตัดแขน องค์หญิงหรูอี้จอมดุที่ต้องแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์จนถูกทารุณกรรมปางตายและ สองผู้เฒ่าหมอเทวดาที่ความแค้นครอบงำจนท้าดวลกันด้วยยาพิษและชีวิตผู้บริสุทธิ์

ในต้นเรื่องนางเอกได้ชื่อว่ามีโชคช่วย มีใจรักในอาชีพ ช่างส��งเกตและหมั่นจดบันทึก มีความกล้าทดลองวิธีใหม่่ๆเพราะมีความรู้จากตำราที่เคยอ่าน แต่ขาดทักษะความรู้พื้นฐานที่ดี ในเรื่องนี้จึงเหมือนได้เห็นชีวิตนักศึกษาแพทย์ที่เข้ามาด้วยความมุ่งมั่นแล้วเริ่มกลัวว่าตัวเองจะเปลี่ยนไปหลังจากได้เห็นสิ่งที่เป็นมุมมืดของสังคมโรงเรียนแพทย์ที่ตัวเองเคยปักใจนับถือ มีหลายจุดในเรื่องที่โดนใจตัวเองมาก เช่น ฉากจำลองการผ่าตัดตั้งแต่การวางแผน การชี้แจงและให้ผู้ป่วยเป็นคนตัดสินใจ การเตรียมผู้ป่วยและทีมเพื่อลดภาวะแทรกซ้อน การแก้ไขปัญหาฉุกเฉินหรือร่วมหัวคิดกันปรับเปลี่ยนการรักษาตามสถานการณ์ แนวคิดของพระเอกและหมอในเรื่องที่ตระหนักได้ว่าการรักษาโรคทั่วไปให้ชาวบ้านน่าภูมิใจกว่าเงินทองและชื่อเสียง หรือความมที่พระเอกพยายามกันนางเอกไม่ให้เข้าไปวุ่นวายเพราะรู้ดีว่าบางครั้งหมอทำดีเสมอตัวแต่หากผลตรงข่้ามอาจได้รับการลงโทษ นับว่านักเขียนต้องทำข้อมูลมาอย่างดีแล้วยังเป็นคนที่มีความเข้าใจเรื่องราวในวงการแพทย์ไม่น้อย

โดยรวมแล้วชอบพล็อตและชั้นเชิงของตัวละครหลักและการเรียบเรียงที่ทำให้ทุกตัวละครสมทบมีความโยงใยข้องเกี่ยวกันได้อย่างแนบเนียน เสียดายที่บทบาทของพระเอกในความเป็นเจ้าเมืองไม่เด่นชัดจนช่วงท้ายเกือบจะโดนแม่ทัพมู่น้อยและคู่ของหลงซานขโมยซีนไป ในครึ่งหลังของเล่มสองเป็นตอนพิเศษของคู่องค์หญิงหรูอี้และแม่ทัพมู่น้อยแขนด้วนที่มาเห็นอกเห็นใจกันในภาวะสงคราม ชอบคู่นี้มากกว่าคู่ของหลงซาน แต่การมีเฟิ่งหนิงและหานเล่อ(น้องชายนางเอก)ช่วยเติมความจัดจ้านสดใสได้น่ารักกว่าในเรื่องของตัวเองที่ออกจะล้นเกินงาม

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้หนามากเลย พอๆ กับอีกเล่ม เล่มนี้ก็ปูเรื่องตั้งแต่นางเอกอายุ 14 ซึ่งนางอยากเป็นหมอ แต่ติดที่เป็นแค่สาวใช้ ซึ่งพระเอกก็ส่งเสริมให้นางได้เรียนรู้การเป็นหมอ ในช่วงนี้ผู้เขียนบรรยายได้ละเอียดมากเลย โดยเฉพาะการรักษาคนด้วยวิธีการต่างๆ บรรยายได้น่าสนใจและน่าติดตามไปกับเนื้อเรื่อง

ในเรื่องเราจะได้เห็นพัฒนาการของนางเอกจากที่รู้แค่งูๆ ปลาๆ กลายเป็นเก่งมาก อ่านแล้วเราชอบนะ เหมือนเราค่อยๆ โตไปกับนาง เห็นความลำบากของนางกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ ในส่วนความรักพระนาง เนื่องจากพระเอกต้องนั่งรถเข็น เลยมีโมเมนต์หวานๆ น้อยหน่อย แล้วพระเอกยังเอาแต่ใจ เจ้าอารมณ์ และหวงนางเอกมากด้วย

ในตัวเนื้อเรื่องก็สนุกน่าติดตามเหมือนเดิม เชื่อในฝีมือคนแต่งเลยค่ะ ในเล่มนี้มีหลงซานกับเฟิ่งเฟิ่งด้วยๆ ชอบค่ะ

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

ก่อนอื่นขอชมปกว่าสวยมาก แต่เล่มก็หนาพอสมควรเลย เนื้อเรื่องไม่ได้เข้มข้นมาก และก็ไม่ได้เบาจนเกินไป ค่อยๆเล่าเรื่องไปเรื่อยๆให้เราซึมซับความสัมพันธ์ของพระนาง ความรักของทั้งสองคนไม่ได้รักด้วยเริ่มต้นสบตา แต่รักกันด้วยความผูกพันธ์ความห่วงใยดูแลซึ่งกันและกัน อ่านได้เพลินๆค่ะ เนื้อเรื่องทำได้ดีเลยทีเดียว

นางเอก เป็นตัวละครที่ชื่นชอบมาก อดทน ไม่ย่อท้อ ใส่ใจเรียนรู้ ไม่บ่น ใส่ใจ และทำอะไรต้องทำให้ดี ไม่ว่าจะลำบากก็ต่อสู้ไม่ยอมแพ้ จนได้ความสำเร็จ

พระเอก ค่อนข้างปากร้ายมาก แต่ต้องเข้าใจว่าเป็นผลจากภาวะอารมณ์ที่ไม่มั่นคงและสภาพร่างกายที่จำกัด จริงๆก็รักและตามใจนางเอก แต่ก็เอาแต่ใจเหมือนเด็ก อยากได้ความสนใจของนางเอก

[Bookworm Pig · Rating 4 out of 5]

ตอนแรกอ่านแบบยังไม่ค่อยจะติด แต่พออ่านไปอ่านมาก็วางไม่ลง ชอบนางเอก ที่มีแนวคิดการมองโลกที่เข้มแข็ง ตัวละครปูพื้นจนเข้าใจว่า ทำไมถึงรักกันลึกซึ้ง มีความซับซ้อนในอารมณ์ ผู้เขียนทำให้ตัวละครมีมิติ เนื้อเรื่องมีปมที่ทำให้อยากรู้ แต่ก็นั่นแหละ บทบรรยาย มันช่างเยอะ จนต้องแอบพลิกอ่านเร็วๆ แล้วค่อยมาเก็บรายละเอียด

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

สนุกกว่าที่คิดมากกกก หรืออาจจะเป็นเพราะไม่ได้คาดหวังก่อนหยิบมาอ่าน(อยู่ในกองดองนานมากๆ เรื่องนี้) แพ้ทางนิยายแนวนี้สุดๆ ที่พระนางค่อยๆ ผูกพันกัน ชอบกันทีละนิดโดยไม่รู้ตัว เป็นรักซึมลึกที่พอรู้ตัวอีกทีก็ขาดอีกฝ่ายไม่ได้เสียแล้ว หึหึหึ เรื่องฝีมือการแพทย์ของนางเอกที่ค่อยๆ พัฒนาไปทีละขั้นโดยมีพระเอกคอยซัพอยู่ด้านหลังก็ยิ่งทำให้เรื่องน่าติดตาม ตัวละครหลักก็มีมิติมาก อย่างนางเอกที่เป็นชนชั้นล่าง แถมยังเป็นสาวใช้มาตลอด ในใจกลับมีความฝันยิ่งใหญ่ซุกซ่อนอยู่ นางอยากเป็นแพทย์หญิงที่ช่วยชีวิตผู้คนใต้หล้าให้หายป่วย

มีปมน่าสนใจหลายจุดในเนื้อเรื่อง ทั้งปมว่าใครวางยาพระเอก ปมอดีตคนรักของพระเอก มีเรื่องการเมือง สงครามเข้ามาทำให้เข้มข้น ซึ่งนักเขียนก็ลงดีเทลละเอียด ไม่ได้เล่าข้ามๆ ทำให้โดยรวมเรารู้สึกว่าเป็นนิยายที่ครบรสเรื่องนึง

ปล. ชอบคู่รองที่สุดเลย ไม่อยากจะเชื่อว่านักเขียนจะทำให้เราเอ็นดูท่านแม่ทัพน้อยกับองค์หญิงที่เคยรำคาญในต้นเรื่องได้ขนาดนี้

[Noo · Rating 5 out of 5]

รักนักเขียนท่านนี้ สนุก ดีงาม ถูกจริตทุกเรื่อง เรื่องนี้ก็เช่นกัน เหมือนเป็นภาคที่สามของ สามคราวิวาห์รัก หงส์ฟ้อนมังกรเหิน แต่เนื้อเรื่องเป็นช่วงเดียวกันกับ หงส์ฟ้อนมังกรเหิน แต่เกิดขึ้นก่อน สามครา ตอนนั้นท่านหลงเอ้อยังโสดนะเออ

เรื่องนี้เน้นการแพทย์ นางเอกเป็นความโดดเด่นเดียวของเรื่อง แอบข่มพระเอกหายไปหลายทีเหมือนกัน ตัวประกอบในเล่มนี้มีมากมาย แต่ไม่โดดเด่น มีแต่เรื่องของพระนางและปมการทำร้ายพระเอก แต่ก่อนสนุกอ่านไปได้ไม่รู้เบื่อ อ่านมาอ่านไปจนคิดถึง หงส์ฟ้อนมังกรเหิน ฮูหยินท่านหลงซานมาขโมยซีนหนักมากในเล่มสอง

[XOAOX · Rating 4 out of 5]

เนื้อหาช่วงแรกสนุก น่าติดตามเอาใจช่วยน้องหานให้ได้เป็นหมอสุด หานเล่อก็น่ารัก พอน้องหานกับนายท่านรู้ใจกันก็น่ารัก สายสุขนิยมก็มีความสุข อยากให้เรื่องจบที่เล่มนี้ถึงแม้จะไม่มีเนื้อหาหนักหน่วงใดๆแต่ก็รู้สึกว่าพอแล้ว
พาร์ทต่อมาเป็นเรื่องสงครามระหว่าง2แคว้นที่นายท่านและน้องหานจับผลัดจับผลูต้องมีส่วนด้วย อ่านแล้วรู้สึกว่าน้องหานที่น่ารักตอนต��นเล่มหายไปไหน แต่ถึงอย่างนั้นก็จะอ่านเล่ม2ต่อไปเอาใจช่วยน้องหานกับนายท่าน

ป.ล. ส่วนตัวเชียร์แม่ทัพน้อยมู่มากกกก อยากให้เป็นพระเอก ชอบจริงๆเรือพระรองเนี่ย

[Chompoo Choti · Rating 4 out of 5]

เรื่อง ศิลาหลอมรัก 1-2

จบแล้วค่ะสำหรับศิลาหลอมรัก 1-2 อ่านแล้วอบมยิ้มแก้มตุ่ย คือ อยากบอกว่าอ่านเรื่องนี้แล้วชอบนะคะ สนุกดี กับบรรยากาศโดยรวมของเรื่อง คงเหมือนอีกหลายๆ คนเลยที่ว่าเป็นหนังสือชุดที่แบบว่าอ่านแล้วถูกใจ เพราะว่าแต่ละเรื่องแต่ละพล็อตมันเขียนออกมามีความดีงามในแต่ละเล่มของตัวมันเอง อ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สามอ่านจบแล้วยังอยากกลับไปอ่านสามคราวิวาห์รักของหลงเอ้อร์อีกสักรอบเลยล่ะค่ะเพราะว่าเหมือนเราถูกกระตุ้นให้อยากกลับไปตอกย้ำว่าเราชอบเล่มสามคราที่สุดเลยนะคะ
.
.

เรื่องนี้ยังนิยมนักเขียนอยู่ไม่น้อยที่สร้างพระนางที่ต่างคนก็ต่างมีปมกันทั้งสองคน ความสัมพันธ์นั้นก็เริ่มจากเป็นนายบ่าวซึ่งมันก็มาจากควาไม่ชอบใจเพราะถูกสถานการณ์บังคับ พระเอกเค้าก็เป็นผู้มีความรู้ความสามารถเพราะก็สร้างเมืองการแพทย์ขึ้นมาแต่ก็เพราะความพร้อมนี้กับสถานการณ์การถูกทำร้ายก็เลยทำให้จากคนที่เดินเหิรได้ดีกลับต้องมาเป็นคนพิการเดินไม่ได้แถมยังเป็นคนป่วยที่เจ้าอารมณ์ไม่น้อย ส่วนนางเอกของเรานั้นก็ที่มาที่ไปก็เป็นหญิงสาวมีน้ำอดน้ำทน มีความพากเพียรไม่น้อย รักน้องชายที่พิการมากมายเพราะแบกน้องไปตลอดเพื่อรับการรักษาแม้ว่าที่ผ่านมาจะเดือดร้อนทั้งเรื่องข้าวของเงินทองและความหวังที่จะทำให้น้องเดินได้แต่นางเอกของเราก็ไม่ย่อท้อ จนเมื่อมาเจอพระเอกที่ต้องมาดูแลกันเป็นนายเป็นบ่าวสถานการณ์ตรงนี้ก็เลยทำให้ทั้งคู่ต้องร่วมมือกัน เพราะที่ที่ทั้งสองต้องอยู่ด้วยกันนั้นเป็นเป็นหุบเขาของปู่พระเอกที่เป็นถึงหมอเทวดาให้การรักษาคนไข้อย่างมีเงื่อนไขดั่งอารมณ์ศิลปิน คือไม่ได้ง่ายๆ แต่นางเอกเค้าก็ด้วยเพราะมีความสามารถคือจดจำเก่ง เรื่องการแพทย์ ยา เรียกว่านางมาทางนี้ก็เลยทำให้เหมือนว่าอยากเป็นแพทย์ก็เหมาะสมแล้วกับการได้รับใช้พระเอกแล้วก็ได้เป็นศิษย์ของปู่พระเอกไปด้วยเพราะได้เรียนรู้เรื่องการรักษา แต่สิ่งที่มันยากขึ้นมาอีกนิดก็คือ คดีที่ต้องสืบสวนเพราะพระเอกเค้าอยากรู้ว่าใครเอ่ยเป็นคนทำให้เขาพิการเพราะมีการวางยาที่สำคัญยาตัวที่ทำร้ายเค้านั่นสืบทราบมาแล้วว่าเป็นยาพิษที่ปู่ของพระเอกเป็นคนสร้างขึ้น แต่แล้วทำไมมันเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องสำคัญอีกเรื่องที่พระเอกเกือบตายแต่คนรักกลับตายไปจริงๆ อันนี้ความแค้นมันจะต้องได้รับการสะสางแต่ใครล่ะเป็นคนทำกันแน่
.
.

เรื่องนี้การดำเนินเรื่องและพล็อตมันดีงามนะคะ เพราะว่ามีปมของตัวพระเอกนางเอกเขาอยู่ ความรักมันเกิดจากความใกล้ชิด เห็นใจแต่ก็ด้วยปมเขื่องในหัวใจของทั้งคู่นั่นล่ะค่ะที่ทำให้มันไม่ง่ายเลย เพราะต่างคนก็ต่างคิดถึงเงื่อนไขของตัวเอง #จนสร้างความต้องการและเงื่อนไขของตัวเองที่ค่อนข้างหนัก ตรงนี้คนอ่านอย่างเราอาจจะต้องบอกว่าเข้าถึงบ้างไม่ถึงบ้างเรียกว่าอินแบบติดๆ ดับๆ แต่ก็รวมๆ ก็โอเคค่ะเพราะลืมๆ เบลอๆ มันได้บ้างเหมือนกัน สำหรับคู่พระนางนี่ต้องบอกว่าได้อารมณ์หนึ่งแต่ว่าพอมาคู่รองอีกคู่จากหงส์ฟ้อนมันกรเหินคู่ของ #เฟิ่งหนิงและหลงซาน คู่นี้ต้องบอกว่ามาอ่านเรื่องนี้แล้วนิยมในความรักของทั้งคู่ในรูปแบบที่ดีขึ้นมากกว่าอ่านเรื่องของเขาเองในเรื่องหงส์ฟ้อนนะ เพราะเรื่องนี้อ่านแล้วทำให้คะแนนของเฟิ่งหนิงนางเอกของเรื่องนั้นที่เคยมองว่านางเยอะแต่เรากลับมองนางในเรื่องนี้ด้วยเหตุผลมากขึ้นจนถึงกับหลงรักนางเลยล่ะ แล้วหลงซานอีกเช่นกันเล่มของตัวเองรู้สึกว่าอะไรจะหลงเมียขนาดนี้แต่มาเรื่องนี้ยิ่งกลับหนักกว่าแต่เราเข้าใจเค้าได้มากขึ้นในแง่ของอารมณ์ความรู้สึกที่นักเขียนเหมือนตีให้แตกทำให้เราเข้าใจความรู้สึกรักของคนสองคนได้ถ่องแท้แล้วกระจ่างใสกว่าเล่มนั้นเยอะค่ะ
.
.
ส่วนคู่รองอีกคู่ ... เป็นคู่ที่ค่อนข้างเหนื่อยแต่กลับทำให้เราชอบแล้วปิดท้ายเรื่องได้อย่างดี #องค์หญิงหรูอี้ปะทะแม่ทัพน้อยมู่ คู่นี้กว่าจะรู้ใจหรือว่ายอมรับกันได้ก็เล่นเอาคนอ่านและคนรอบข้างของทั้งสองคนนี้เหนื่อยพอตัว แต่ขอบอกว่าเป็นที่ถูกใจแก่ตัวคนอ่านอย่างเยอะเลยค่ะ เพราะมันมีทั้งความฮา ทั้งความน่าสงสาร และโรแมนติกชนิดว่าใครๆ ก็หมั่นไส้และอยากไล่ให้ไปอยู่กันสองคน 555555 อ่านแล้วสนุกดีถือว่าเป็นครึ่งเล่มที่แบบว่าเต็มอิ่มค่อนข้างเยอะนะคะ อ่านแล้วฮาๆ แต่ในความฮามันก็มีน้ำตารื้นๆ กับสิ่งที่ตัวละครเค้าได้บอกกล่าวความรู้สึก ส่วนตัวคู่นี้ถือว่าทำให้คนอ่านรู้สึกเติมเต็มได้จริงๆ มันเหมือนกับเต็มที่กับความรักของคู่หลักพอมาเจอคู่รองที่แบบว่าเขียนมาเสียให้หนักแล้วมาปิดท้ายกันสักหน่อยก็เหมือนคนเขียนเข้าใจอารมณ์คนอ่านว่าไม่อยากให้ค้างเลยนั่นแล
.
.
สรุปสักหน่อยว่าอ่านเรื่องนี้แล้วเหมือนได้เติมอารมณ์เต็มกับนิยายจีนอีก 1 เรื่องไล่เรียงคะแนนคงไม่สามารถแซงหน้าหลงเอ้อร์แห่งสามคราได้แต่เรื่องนี้เราก็ชอบด้วยเพราะยอมรับเรื่องของพล็อตแล้วก็วิธีการนำเสนอในเรื่องของความรับผิดชอบหน้าที่การงานมันเน้นเยอะเลยรู้สึกว่ามันเต็มอิ่มในตรงนั้น เรื่องรัก เรื่องรบ เรื่องของการศึกนั้นก็เข้ามาได้ถูกจังหวะและการบีบคั้นที่ใส่มากำลังงาม รวมแล้วเรื่องศิลาหลอมรักคือความถูกใจของคนอ่านที่ชอบถือหนังสือหนาหนักค่ะ เพราะตอนนี้เริ่มเมื่อมือแล้ว พักผ่อนสักนิดแล้วคิดถึงคิดแคทกินเรียกน้ำตาลขึ้นสักนิด ก่อนจับเรื่องใหม่มาอ่านต่อค่ะ

[Mink · Rating 3 out of 5]

อ่านแล่วรู้สึกว่าเฉยๆ พอไปกลางถึงท้ายเล่มรุ้สึกว่าคือนข้างเนือยเกินไป เกือบจะเลิกอ่านไปแล้ว พอขึ้นเล่ม 2 ค่อยสนุก มีปมให้ติดตามบ้าง

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

พูดถึงเฉพาะเล่ม 1 ก่อนนะ

เรื่องนี้นางเอกเป็นชนชั้นล่าง ยากจน ทำงานชั้นต่ำมาตลอด เพื่อหาทางให้น้องซึ่งป่วยเป็นโรคประหลาดได้เจอหมอเก่งๆ นางเอกเลยมีมือที่หยาบกร้านเป็นไต หน้าตาก็ไม่ถึงกับสวย แต่นางเป็นคนมีความเพียรพยายามและมองโลกแง่บวกมาก

ส่วนพระเอกเมื่อก่อนก็เป็นผู้ชายที่หล่อรวยชาติตระกูลดี เป็นถึงเจ้าเมืองไป่เฉียว แต่หลังจากโดนพิษก็กลายเป็นคนพิการ สองเท้าเดินไม่ได้

สองคนนี้พบกันครั้งแรกในสภาพอนาถทั้งคู่ นางเอกอาจจะดีหน่อยเพราะเพิ่งถูกจับแต่งงานหลอกๆ กับหลงซานมา สภาพจึงไม่แย่นัก แต่พระเอกน��่นอนหมกบนเตียงมานานจนตัวเหม็น ผมมันเยิ้ม หน้าตาดำคล้ำเพราะถูกพิษ สภาพดูไม่ได้ นางเอกถูกจับมาอยู่กับพระเอกเพราะเป็นดาวนำโชคให้พระเอกผ่านพ้นคืนวิกฤติไปให้ได้

เมื่อผ่านคืนความเป็นความตาย นางเอกก็ปรนนิบัติพระเอกทุกอย่าง ตั้งแต่ทำความสะอาดร่างกาย จนถึงดูแลการขับถ่าย นางเอกทำด้วยความเต็มใจเพราะก่อนหน้านี้นางก็ทำงานประเภทนี้มาตลอด นอกจากจิตใจดีแล้วนางยังเฉลียวฉลาด แม้ไม่เคยเรียนหมอแต่ก็อาศัยครูพักลักจำแล้วผสมผสานออกมาเป็นวิธีรักษาใหม่ๆ พระเอกจึงได้รับนางเอกไว้เป็นสาวใช้ข้างกาย

เรื่องนี้ยังคงเป็นเรื่องรักปนสืบสวนเหมือนอีก 2 เรื่องในชุด ปมสืบสวนเล่มนี้เกี่ยวกับพิษที่เล่นงานพระเอกซึ่งดูเหมือนจะเป็นฝีมือของคู่แค้นเก่าของท่านหมอเทวดาซึ่งเป็นท่านปู่ของพระเอก ตอนช่วงแรกจะพูดถึงการฝ่าฟันของ���างเอกบนเขาอวิ๋นอู้ที่ขยับฐานะจากสาวใช้มาเป็นศิษย์สายตรงของหมอเทวดาและคนรักของพระเอก และการบ่มเพาะความรักระหว่างทั้ง 2 คน ชอบนางเอกที่มีความเพียรมากๆ ส่วนพระเอกค่อนข้างเอาแต่ใจ ขี้โมโห ขี้งอน แต่รักและหวงห่วงนางเอกมาก พอท้ายเล่มเริ่มขยับเข้าโหมดสืบสวนและสงคราม โครงเรื่องเหมือนอีก 2 เรื่องเลย พอเข้าโหมดสืบสวนก็จะไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่เพราะเริ่มไปพูดถึงบ้านเมือง ศึกสงคราม และพระนางเริ่มทะเลาะกันจริงจังเพราะความเห็นต่าง

วิเคราะห์ตัวละคร พระเอก เนี่ยเฉิงเหยียน มีความคล้ายท่านหลงเอ้อร์ คือ ตัวเองเป็นใหญ่ ชอบสั่งการคนอื่น เรียกร้องให้นางเอกเอาอกเอาใจ ต่างกันคือเนี่ยเฉิงเหยียนไม่ขี้งก ค่อนข้างเป็นสายเปย์ และไม่บันเทิงเท่าหลงเอ้อร์ ซึ่งช่วยไม่ได้เพราะประมุขเนี่ยไม่ได้มีครอบครัวอบอุ่นแบบหลงเอ้อร์แถมยังกลายเป็นคนพิการอีก จึงอารมณ์ฉุนเฉียวเป็นธรรมดา

ส่วนนางเอกก็คล้ายๆ จวีมู่เอ๋อร์ ตรงที่มาจากครอบครัวเล็กๆ ชีวิตยากลำบาก มีความอดทนและความเพียรสูง ขยัน ฉลาด จิตใจดี

เรื่องนี้หลงซานกับเฟิ่งหนิงออกบ่อย เนื้อเรื่องคู่ขนานไปด้วยกัน มีองค์หญิงหรูอี้ซึ่งเราจำนางไม่ได้ว่านางมีบทอะไรใน 2 เรื่องที่แล้วบ้าง ส่วนท่านหลงเอ้อร์ยังไม่มีบทบาทอะไรในเล่มนี้ มีแค่เอ่ยถึงเท่านั้น

[Mookie Engeseth · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้ถูกดองอยู่ในกองมาสองอาทิตย์ ด้วยเหตุที่มีสองเล่ม แล้วก็หนามากกกกกกถึง 1,300 กว่าหน้า
แบ่งเป็นสองส่วนคือ เรื่องราวของหานเซี่ยวซึ่งเป็นนางเอกประมาณหนึ่งพันหน้า ส่วนที่เหลือเป็นเรื่องขององค์หญิงกับท่านแม่ทัพน้อย ซึ่งส่วนหลังนี้ขอไม่พูดถึงเพราะไม่ได้มีอะไรโดดเด่น แถมยังเป็นการยกหน้าของเก่ามากล่าวซ้ำๆ อีกหลายช่วง
ส่วนที่อยากเล่าให้ฟังคือหนึ่งพันหน้าแรก ที่ต้องบอกว่าจับความสนใจให้ติดตามได้ตลอดทุกหน้าแบบใจจดจ่อ
นิยายเรื่องยาวๆ ขนาดนี้ เท่าที่เคยอ่านหนังสือมา มีหลายเรื่องที่ช่วงกลางๆ มักมีแอบเรื่อยเฉื่อยให้ต้องอ่านผ่านเร็วๆ
อีกสิ่งที่น่าประทับใจมากคือ เนื้อหาที่สอดแทรกคติสอนใจมากมายไปกับความสนุกของเนื้อเรื่อง เป็นอีกเรื่องที่ชื่นชมว่าสามารถขายทั้งตัวพระเอกและนางเอกให้เข้ามาอยู่ในใจเราได้แบบที่เรียกได้ว่า ทั้งๆ ที่พระนางต่างไม่มีคุณสมบัติเลิศเลออะไรเลย ไม่ได้สวยล่มเมือง ไม่ได้เก่ง ฉลาด เพียบพร้อม วรยุทธ์เลิศเลอ แถมยังกระเดียดไปทางนิสัยเสีย
ตัวละครทุกตัวมีมิติและความโดดเด่นในแบบของตัวเอง ตัวตนของตัวละครหลักทุกตัวชัดเจนมาก และมีความเป็นมนุษย์มากกว่าเป็นตัวละครในนิยายที่มักมีบางอย่างเกินจริง ความสนใจของเราจึงไม่ได้ไปตกอยู่แค่คู่พระนางอย่างเดียว ผู้เขียนวางบทบาทแต่ละคนไว้แบบมีระบบระเบียบ เป็นเรื่องที่อ่านแล้วเห็นเลยว่ามีการกระจายบทและวางแผนเรื่องได้ดี
นางเอกคือหานเซี่ยว เด็กสาวกำพร้าที่ไม่มีอะไรโดดเด่นเลย มีญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่คือหานเล่อน้องชายซึ่งป่วยเป็นโรคประหลาดและเดินไม่ได้ หมอทุกคนบอกว่าไม่มีทางรักษา จะมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินสามเดือน หานเซี่ยวในตอนนั้นอายุเพียง 12 แบกน้องชายคือหานเล่ออายุ 8 ขวบใส่หลัง ตระเวนหาหมอรักษา รับจ้างทำงานในร้านหมอแลกที่พักและยารักษาน้องชาย หานเซี่ยวเองสนใจเรื่องหมอเรื่องยามาตั้งแต่เด็ก ด้วยความมีพรสวรรค์ที่แท้จริง บวกกับการใช้วิธีครูพักลักจำ เป็นคนละเอียด ช่างสังเกตุ จนทำให้พอมีวิชาแพทย์ติดตัว พากันร่อนเร่มาเรื่อยเป็นเวลาสองปีเพื่อจะไปขึ้นเขาอวิ๋นอู้ ซึ่งมีหมอเทวดารับรักษาโรคด้วยเงื่อนไขมหาโหด และต้องไปหยุดที่เชิงเขาอวิ๋นอู้คือเมืองไป่เฉียว ซึ่งเป็นเมืองเกี่ยวกับการแพทย์ที่ถูกสร้างด้วยเจ้าเมืองคือ เนี่ยเฉิงเหยียน เป็นหลานชายคนเดียวของผู้เฒ่าอวิ๋นอู้ ขอข้ามรีวิวเรื่องย่อไป (เพราะไม่ถนัดเล่า 555)
สิ่งที่ประทับใจมากในเรื่องนี้ไม่ใช่ความสวยงามด้านวรรณกรรม แต่เป็นการวางพล็อตเรื่องและเนื้อเรื่องที่ดำเนินไปได้แบบมีทิศทาง เนื้อเรื่องมีการเปลี่ยนแปลงเคลื่อนไหว เกิดเหตุการณ์ใหม่ๆ ตลอดเวลา แต่ก็ยังสอดคล้องแบบที่เรียกได้ว่า ไม่สะดุด ทั้งที่ไม่ได้มีอะไรหวือหวาให้ลุ้นจนน้ำลายเหนียวหรือหัวใจเต้นตูมตาม แต่ก็ยังน่าติดตามแบบไม่อยากวางเพื่อพักไปเข้าห้องน้ำ
ช่วงแรกของเรื่องที่แสดงให้เห็นถึงความมานะ อุตสาหะ ไม่ยอมแพ้แก่ความลำบากหรือแม้แต่โชคชะตา จนแทบเรียกได้ว่าดันทุรังของหานเซี่ยวในเรื่องความเจ็บป่วยของน้องชาย หมอกี่สิบคนบอกว่าหานเล่อตายแน่ แต่นางไม่เคยยอมแพ้ ทำทุกอย่างสุดกำลัง เพื่อยืดชีวิตน้องชายแบบที่เรียกได้ว่า วันต่อวัน (ฝากคนที่อ่านลองจับสังเกตุรายละเอียดวิธีการและทัศนคติของนาง ส่วนนี้ถ้าอ่านแบบไม่เอาแค่ความบันเทิง จะพบว่ามีอะไรมากมายในนั้นให้เรียนรู้ในลักษณะของการแฝงปรัชญาที่ง่าย แต่ใช้ได้จริง อันนี้คือสิ่งที่ได้เองโดยส่วนตัว)
จนที่สุดจับพลัดจับผลูได้ขึ้นไปถึงเขาอวิ๋นอู้ด้วยความยากลำบาก (อันนี้ซับซ้อน ต้องไปอ่านเอาเอง) โดยมีข้อแม้ว่าหมอเทวดาจะรับรักษาน้องชาย หากนางยอมไปเป็นสาวใช้ของท่านประมุขเนี่ย เพื่อดูแลพยาบาลในคืนแห่งความเป็นความตายของประมุขเนี่ยเฉิงเหยียน (อันนี้มีเหตุและความเป็นมาอีกเหมือนกัน ว่าทำไมถึงต้องเป็นนาง) ซึ่งตอนนั้นโดนยาพิษที่ร้ายแรงที่สุด ไม่มียารักษา แถมโดนทำร้ายตัดเอ็นข้อเท้าสองข้างจนพิการ ร่างกายมีแต่บาดแผล เจ็บหนักในสภาพเอน็จอนาถ เรียกได้ว่าตายสถานเดียว แต่เพราะตาเฒ่าอวิ๋นอู้ซึ่งเป็นหมอเทวดาและเป็นอา รักษายื้อชีวิตไว้จนทนมาได้ถึงสามเดือน แต่ก็ร่อแร่ใกล้ตายเต็มทน เงื่อนไขคือถ้าประมุขเนี่ยรอด น้องชายนางรอด
รวบรัดตัดความข้ามไปตรงที่ ด้วยความไม่ยอมแพ้ของนางและด้วยประสบการณ์ตลอดสองปีจากความเป็นคนช่างสังเกตุและครูพักลักจำความรู้ทางแพทย์ นางพาเนี่ยเฉิงเหยียนผ่านพ้นคืนแห่งความเป็นความตายมาได้ แต่หนทางยังอีกยาวไกล เมื่อต้องเป็นสาวใช้ดูแลคนป่วยหนักที่เอาแต่ใจ นิสัยเสียอีกทั้งยังใกล้ตายได้ทุกขณะที่พิษกำเริบ
เนี่ยเฉิงเหยียนที่โดนคนลอบฆ่าจนตัวเองปางตาย และคนรักซึ่งกำลังจะพาไปสู่ขอจากครอบครัวก็ต้องโดนพิษตายไปต่อหน้าต่อตา (ความเป็นมาซับซ้อนอีกเหมือนกัน) คนทรยศที่ต้องควานหาตัว หลังจากนั้นเกิดเหตุอีกมากมาย
ส่วนนี้ต้องชื่นชมผู้แต่งที่วางเรื่องได้ซับซ้อนแต่ไม่สับสน ชวนให้น่าติดตาม ทำให้อยากเฝ้าดูว่าเกิดอะไรขึ้นในแต่ละวันของนายท่านและบ่าว เราซึ่งเป็นคนอ่านก็ยังอ่านทางไม่ออกเสียทีเดียวว่าจะเดินไปทางไหนและลงเอยที่จุดใด
สิ่งที่น่าประทับใจคือได้เห็นการพัฒนาความสัมพันธ์แบบค่อยเป็นค่อยไป แต่ยังคงอิงบนหลักความเป็นจริงและเป็นไปได้
แม้ว่าคำติดปากของเนี่ยเฉิงเหยียนคือ 'ไสหัวไป' และคำติดปากของหานเซี่ยวคือ 'เจ้าค่ะนายท่าน' ความเป็นนายและบ่าวที่ค่อยๆ ส่งเสริมกันและกัน เกื้อกูลพึ่งพากันไปแบบเนียนๆ อันนี้ผู้แต่งทำได้น่าชื่นชม
ความรักที่ก่อร่างจากความไม่สมบูรณ์ของคนสองคน แต่กลับหนักแน่นมั่นคงจนน่าประทับใจ ทำให้เรื่องนี้ได้ใจเราไปเต็มๆ และเมื่อรักแล้วจึงยอม แต่ยอมได้แค่ไหน ยอมจนสูญเสียความเป็นตัวตนของตัวเองหรือเปล่า ความรักเปลี่ยนเราได้จริงหรือ แต่ไม่ว่าเปลี่ยนอย่างไร ทุกคนยังเป็นมนุษย์ คำว่ารักในอุดมคติจนไม่รักตนเองจึงไม่มี ที่สุดก็ยังคิดหรือตัดสินใจผิดพลาด ต้องเสียเวลาค้นหาตัวเองอยู่นาน
ส่วนที่เหลือหลังจากนั้นคือการเดินเรื่องให้สองคนผ่านอะไรต่อมิอะไรร่วมกัน ทั้งเพื่อเพาะบ่มให้ความสัมพันธ์หยั่งรากลึก และในทางตรงกันข้ามกลับทำลายตัวตนของหานเซี่ยว จนที่สุดนางตัดสินใจหนี อันนี้เป็นจุดหักมุมที่ทำได้น่าเชื่อ และเป็นเหตุเป็นผลดี (ในความคิดของเรา)
ตรงนี้ชอบที่ผู้แต่งทำออกมาได้พอเหมาะ ไม่เว่อร์ ไม่มีประมาณว่า อ่านแล้วหมั่นไส้นางเอกหรือพระเอกในความดันทุรังหรือทิฐิ แต่กลับเห็นใจว่าก็เขาเป็นมนุษย์ คิดหรือทำแบบนี้ก็ไม่แปลก ทำให้ช่วงท้ายของความสัมพันธ์คู่นี้ ยังคงกลมกล่อมน่าติดตามและเอาใจช่วย
ตลอดเส้นทางการอ่านทุกหน้า ทุกเหตุการณ์ เราจะถามตัวเองว่า ถ้าเป็นตัวเรา จะเป็นแบบนี้มั้ย จะน้อยหรือจะมากกว่านี้ คำตอบคือใช่ เราคงรู้สึกหรือทำไม่ต่างกัน มันเลยทำให้เหมือนเราเข้าไปมีส่วนร่วม แล้วตามดูว่าจุดสิ้นสุด จะไปเป็นแบบที่ ถ้าเป็นเรา ก็คงเดินไม่ต่างจากนี้หรือเปล่า
แปลกที่เรื่องนี้แม้เป็นหนังสือซึ่งมีอะไรต่ออะไรหลายรสชาติ แต่ก็ไม่ขาดความหวานที่ทำให้อมยิ้มกับความน่ารักของคนนิสัยไม่ดี และคู่รองอีกสองคู่
ความกระชับของเนื้อหา การสอดแทรกมิติความคิดของทุกตัวละครตลอดทั้งเรื่อง ไม่เพียงแค่บทสนทนาหรือเป็นไม้ประดับ ทำให้รู้สึกว่าเรื่องนี้สนุก มีรสชาติ การกระจายบทบาทของตัวละครอื่นๆ ทำได้ดีมาก ไม่ชูโรงอยู่แค่พระเอกนางเอก ผู้แต่งที่เขียนเรื่องแบบนี้ออกมาได้ ต้องมีความเข้าใจชีวิตถ่องแท้พอควรเลยทีเดียว เพราะค่อนข้างเดินสายกลางจะเหวี่ยงซ้ายเหวี่ยงขวา แต่แป๊บเดียวก็จะกลับมาที่หลักความเป็นตัวตนของตัวละคร ทำให้เราเชื่อได้ว่า คนนิสัยแบบนี้ จะคิดและทำแบบนี้โดยไม่เซอร์ไพรซ์

[Jidapa · Rating 4 out of 5]

ให้ 3.5 ดาว อ่านได้เรื่อยๆ ชอบนางเอกตอนนี้ที่มีความฉลาดมุมานะและไม่กลัวคน รายละเอียดเยอะมากไปนิดในการอธิบายถึงกิจวัตรประจำวันที่นางเอกต้องทำต้องรับใช้เจ้านาย

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

I gave 3.5 stars for this book. It's good enough to read; however, I would like to complain about its thickness and its heaviness. Splitting it into 2 books must be much better.

[J · Rating 4 out of 5]

สารภาพว่าอ่านจบเล่มหนึ่งแล้ว แต่วันนี้เลือกอ่านเรื่องอื่นก่อน

นิยายหนามาก รายละเอียดเยอะมากจนเกินจำเป็น เนื้อเรื่องเล่มหนึ่งมีเพียงให้เห็นความผูกพันระหว่างพระเอกที่เป็นนายท่านเจ้าอารมณ์ที่พิการเดินไม่ได้กับนางเอกที่เป็นสาวใช้ขายขาดคนหนึ่ง กล่าวถึงการเดินทางในการเรียนหมอของนางเอกที่ลำบากลำบน(? คือพระเอกของเราช่วยเหลือมากจนรู้สึกว่าไม่ลำบากอะไร สองปีก่อนที่เจอพระเอกนั้น เราได้สัมผัสจากการบอกเล่าของนางเอกทีละนิดทีละหน่อย) และปริศนาการถูกทำร้ายของพระเอกและคู่รักของพระเอก

เราเห็นว่าตัดออกได้ 20% โดยไม่เสียอรรถรส ตัด 50% เยอะไปหน่อย แต่เชื่อเถอะถ้าคนเขียนเก่ง ๆ อ่านแล้วไม่รู้สึกต่างกันมากหรอก เนื้อเรื่องวนลูปแบบนี้ เดินเข้าเดินออกห้องนอนพระเอก ป้อนยา หาเรื่องใส่ตัว เจอเบาะแส ลงโทษคัดหนังสือ นางเอกแสดงความมีพรสวรรค์ ขึ้นลงเขา วนเข้าวนออกห้องนอนพระเอก..

บทบรรยายการปรนนิบัติพัดวีของนางเอกซึ่งเราว่าละเอียดมาก การเอาโถฉี่โถอึมาให้พระเอก แถมต้องเอาไปล้างด้วย คือหมดความโรแมนติกมาก แบบว่าพอตอนรักกันแล้ว ก็ยังมีบรรยายบทแบบนี้อยู่ดี คือเราว่ามันแปลกใหม่นะ แล้วก็ทำให้นิยายหนามาก (ย้ำอีกที) อ่านจบเล่มหนึ่งแล้วขอหยุดสองวันไปอ่านเรื่องอื่นก่อน

จุดอ่อนของเรื่องนี้สำหรับเรามีอีกหลายจุด เช่น เราว่าน้องชายนางเอกเป็นเด็กไร้มารยาทเกิน พระเอกมีใจแล้ว ไม่งั้นอาจโดนฆ่าได้ง่าย ๆ เดินไม่ได้ อยู่แบบไม่มีจะกิน พี่สาวแบกไปไหนมาไหน แต่พอมีคนมาอยู่เป็นเพื่อนแทนพี่สาวที่ไปทำงาน (เพื่อให้ตัวเองได้รับการรักษา) แล้วแกล้งเขานี่นะ นางเอกไม่สั่งสอนน้องชายเลย (จริง ๆ ตัวนางเอกเองก็ค่อนข้างไร้มารยาทขาดการอบรมพอสมควร)

เราว่าคนเขียนมือไม่ถึงที่จะสื่อให้เห็นว่านางเอกไม่ได้หย่อนการอบรม นี่หลายครั้งออกจะก้าวร้าวเกินไป พระเอกรักไปแล้วไง ยอมให้ นางก็ขี่หัวหลายรอบเกิน บางทีอ่านแล้วอึดอัด

เรื่องนี้เราว่า 4 ดาวเยอะไปหน่อย แต่ 3 ดาวก็น้อยไปนิด ก็เลยกดให้ 4 ดาวไป รอดูเล่มสอง ขอพักไปอ่านเล่มอื่นนนนนนก่อนนะ

[mmm _md · Rating 5 out of 5]

เห็นขนาดเล่มแล้วแอบหวั่น หนามากกกก
แต่ดำเนินเรื่องไวเกินคาด ตอนแรกคิดว่าจะปูทางนางเอกบลา ๆ ก่อน
แต่เปิดมาก็โบ๊ะบ๊ะ นางเอกพาน้องมาหาหมอแล้วเจอพระเอกเลย

ชอบคาแรคเตอร์นางเอกมากกกกกเป็นคนที่มุ่งมั่นตั้งใจ ใจสู้มาก ฉลาดมีไหวพริบ มีความเทพในตัวเองแต่ไม่โอ้อวดเลย นางจะเป็นคนเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่ตลอดเวลา แต่ลึก ๆ แล้วนางค่อนข้างซนนะ ดื้อรั้นหัวแข็ง มีความคิดเป็นของตัวเอง

ส่วนพระเอกนี่ปากร้าย เกรี้ยวกราด แต่พระเอกก็ไม่ได้ร้ายกับนางเอกมากจนเราไม่ชอบนะ คือแค่ร้ายพอเป็นพิธี จริง ๆ แล้วก็เป็นห่วงนางเอกตลอด พอเริ่มชอบนางเอกแล้วก็กลายเป็นคนคิดมาก กลัวว่านางเอกจะไม่ชอบตัวเอง กลัวว่าทำแบบนี้แล้วนางเอกจะไม่เห็นด้วย ช่วงหลังคือกลายเป็นเด็กสามขวบติดนางเอกหนักมาก 5555555


ชอบตรงที่พอพระเอกมาเจอนางเอกแล้วได้รู้สึกถึงครอบครัว รู้สึกถึงความอบอุ่นที่นางเอกมอบให้ เริ่มผูกพันธ์กับนางเอก เราจะรับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงไปทีละนิด ๆ แบบไม่ต้องสงสัยว่าเขารักกันตอนไหน เนื้อเรื้องมีปมน่าติดตามดีถือว่าเข้มข้นพอสมควรเลย ช่วงท้าย ๆ ที่ฮูหยินหลงซานออกมานี่ทำให้สงสัยด้วยนะว่ามีความสำคัญอะไรกับเรื่องนี้หรือเปล่าดูลึกลับ ไหนจะปมศึกระหว่างแคว้นที่ทิ้งท้ายไว้อีก เล่มสองต้องดุเดือดมากแน่นอน

ขอติพระเอกนิด ตอนพูดถึงแฟนเก่า ชมดีอย่างนั้นดีอย่างนี้ ละค่อยวนมาชมนางเอก คือคนเขียนพยายามจะบอกว่าเออยังไงพระเอกก็รักนางเอก แต่ฉันไม่อินนนนนนน มันรู้สึกแบบขัดใจพูดถ���งทำไมนักหนา ฉันเป็นหานเซี่ยวฉันจะไปแต่งกับแม่ทัพน้อยมู่!!!!!!

[Ple Suthasinee · Rating 5 out of 5]

ศิลาหลอมรัก โดย หมิงเยวี่ยทิงเฟิง

ใช้เวลาอ่านหลายวันมาก
2 เล่ม น่าจะเกือบ 1,500 หน้า
วันธรรมดา อ่านวันละ 200 หน้า
แล้วรีบอาบน้ำนอน

เล่มแรกสนุกมาก นางเอกเรียนหมอไป ดูแลพระเอกไป พระเอกนิสัยไม่ดีเลย ขี้โมโห เอาแต่ใจตัวเอง ปากร้าย แต่ก็ดีกับนางเอกนั่นแหละ

เรื่องรักษาคนป่วย สนุกชวนติดตาม ช่วงที่ไปช่วยรักษาแม่ทัพก็สนุก ตื่นเต้น

เรื่องรายละเอียดโน่นนี่ โผล่มาเรื่อยๆ ไม่มีจุดขัดใจ เบื่อพระเอกตรงที่ทำอะไรไม่ยอมบอกนางเอกนี่แหละ ช่วงดราม่า เลยสงสารก็สงสาร สมหน้าก็สมน้ำหน้า🤣🤣🤣

นางเอกหนีเก่งกันจริงๆ ดีที่หนีรอบเดียว (ไม่หนีบ่อยแบบเฟิ่งหนิง🤣🤣)

พระเอกเซ็ตนี้ อ่านมา 2 เรื่อง ต้องยกอันดับหนึ่งสมาคมพ่อบ้านใจกล้าให้ หลงซาน อันดับ2 ให้ เนี่ยเฉิงเหยียน

นิยายหนามาก อ่านไปยังคิดว่า แยกคู่รองออกมาเป็นอีกเล่มก็ได้นะ ถ้าจะมีภาคพิเศษให้ตั้ง 300 หน้าเนี่ย😏😏 ช่วงแม่ทัพน้อยมู่ จีบองค์หญิงมันก็น่ารักปนขัดใจ วัยรุ่นจีบกัน อ่านไปก็จะขำไป จีบกันแบบ ต่างคนต่างเขิน ต่างคนต่างกั๊กน่ารักไปอีกแบบ

สรุป ชอบศิลาหลอมรัก มากกว่า หงส์ฟ้อนมังกรเหิน เพราะเนื้อเรื่องมีอะไรชวนติดตามมากกว่า ตัวละครมีมิติมากกว่า

ปล. เก็บสามคราวิวาห์รักไว้อ่านสุดท้าย (ซื้อมาเรื่องแรก) หวังว่าจะสนุกสุดตามที่มีคนรีวิวไว้นะ😌😌

[Ahgase · Rating 5 out of 5]

น่ารัก!!!!!!!!!! มันตลกมากอะ
ชอบความรู้สึกเหมือนตอนอ่าน หงส์ฟ้อนเลย
คือสนุกไม่ไหวแล้ว
เคยอ่านเจอ เค้าว่าพระเอกด่าเก่ง รำคาญโน่นนี่
ตอนแรกก็ลังเล (ลังเลนานมากกว่าจะอ่าน)
แต่พอเปิดใจ คือมันเป็นอาการของคนป่วยติดเตียงอะ
คนดูแลจะกดดันแบบนี้แหละ แล้วพระเอกก็แนวปากจัด

ชอบตอนที่ถามว่า นายท่านจะอ่านหนังสือหรือใจลอย?
พระเอกบอก จะใจลอย ให้น้อนอ่านหนังสือ
แต่น้อนบอกว่า ตอนนี้ใจลอยเองไปก่อนได้ไหมไม่อยากอ่านหนังสือ
กุแบ่บ555555 ได้อ่อ

สไตล์นักเขียนคนนี้จะบรรยายเยอะมาก
แต่เล่มนี้อ่านได้ไม่เบื่อเลย
นอกจากพระนางแล้ว ฉันชอบนักแสดงรับเชิญมาก5555
อ่านแล้วแบบต้องไปเปิดนิยายเล่มอื่น อยากอ่านความสัมพันธ์ของ
ตัวละครในเล่มอื่น
อย่างเล่มนี้ทามไลน์ น่าจะเกิดประมาณหงส์ฟ้อนฯ
แต่เกิดก่อนสามคราฯ ฉะนั้นจำได้ว่าหานเซี่ยวไปรักษาตาใน
สามคราฯด้วย อยากเชิญทาตรวจกุด้วยอ่านจนปวดตาแล้ว5555

[Nok Yung · Rating 5 out of 5]

เพราะความที่เล่มหนามาก..กว่าจะทำใจหยิบมาอ่านได้!! พออ่านแล้วรู้สึก โอ๊ย! ทำไมไม่หยิบมาอ่านเร็วกว่านี้ อ่านได้ต่อเนื่อง แทบไม่วางเลย! บอกเลยว่า..ชอบมาก

'หานเซี่ยว' ไม่ได้เป็นแค่ดาวนำโชค แต่นางมีความกล้าและความมุมานะ เป็นพลังให้คนที่สิ้นหวังได้ลุกขึ้นมาใหม่ อ่านแล้วรู้สึกชอบนางอ่ะ เราจะได้เห็นการเติบโตของนาง จากเด็กผู้หญิงที่ร่าเริง แจ่มใส จนเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีความรัก มีความสามารถทางการแพทย์ มีบางเหตุการณ์ที่บีบคั้นอารมณ์ แต่ก็ไม่ไร้เหตุผลจนเกินไป (คนมีปมมาเจอกัน พอเข้าใจได้)

ถ้าหากจะติ..ก็นิสัยเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายของ'เนี่ยเฉิงเหยียน'นี่แหละ บางทีก็หมั่นไส้แทนนางเอก 55

[Curio Pun · Rating 5 out of 5]

เล่มหนาาาาาาา โดนเพื่อนป้ายยาแล้วให้ยืมมา ก็เลยต้องหาวันว่างๆไว้รออ่านรวดเดียว
เรื่องมันเยอะมาก มีอะไรๆเกิดขึ้นยุบยับยิบย่อยเต็มไปหมด เริ่มจากจุดเล็กๆ ขยายไปถึงบ้านเมืองแว่นแคว้น
ตัวละครก็เยอะ แต่ถือว่าใช้คุ้มอยู่ ใช้ได้ดีด้วย ถึงจะเรื่องเยอะเรื่องยาว แต่อ่านไปก็ไม่ลืมใครเลย
นิสัยพระนางนี่เราบอกไม่ถูกว่าชอบมั้ย แต่เคมีระหว่างกันของเขาดีมาก
ระหว่างทางก็ได้เห็นนางเอกค่อยๆเติบโต พร้อมๆกับได้เห็นพระเอกค่อยๆเด็กลงไปด้วย 55555

[B.B. the Short Legs · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายที่รักษามาตรฐานของผู้เขียนไว้ได้ดี ช่วงต้นจนถึงกลาง ๆ เรื่องมีกลิ่นคล้าย ๆ กับสามคราวิวาห์รัก บทพูดต่อล้อต่อเถียงของพระเอก-นางเอกอาจจะไม่ถึงขั้นทันกันแบบสามคราฯ แต่ก็มีความกวนๆ อยู่นิด ๆ มาหักคะแนนตอนช่วงท้ายเล่มที่รู้สึกอืดและเอียนกับความรักไปหน่อย แถมจะมีดราม่าอิหรอบเดิม ๆ เสริมมาอีกเลยทำให้ใช้เวลาในการอ่านในช่วงท้ายในไปนิด

[I'm not the moon · Rating 5 out of 5]

เล่มหนามาก เเต่ก็อ่านนนนน. ชอบความรักที่ค่อยพัฒนาไปของนางเอกกับพระเอก เเบบว่าค่อยๆเรียนรู้จากนายบ่าวไปถึงขั้นเป็นคนรักกัน

[Katsu Pum · Rating 4 out of 5]

เล่ม 1 สนุกดีค่ะ นางเอกน่ารัก เนื้อหาน่าสนใจ ออกแนวสืบสวน แต่พอเล่ม 2 ไปเริ่มรู้สึกนางเอกงี่เง่าน่าเบื่อ แต่โดยรวมแล้วก็อ่านได้เรื่อยๆ จนจบค่ะ ... เล่ม2 ชอบคู่แม่ทัพมู่มากกว่า

[Nuna Imruetai · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้หนามาก 650 หน้าต่อเล่ม กว่าจะอ่านจบได้ โดยรวมสนุกใช้ได้ แต่รู้สึกว่าเรื่องค่อนข้างเยิ่นเย้ยไป ดีที่นางเอก พระเอกฉลาด ไม่ทีตัวละครที่น่ารำคาญ

[Manchulika · Rating 3 out of 5]

ไม่ชอบพระเอกเลย...

[Thanchanok V · Rating 4 out of 5]

นางเอกน่ารักมาก แม้จะลำบากแต่ก็มีความสดใสร่าเริงและ เป็นคนที่มุมานะ อ่านแล้วชอบค่ะ ทำให้เรารู้สึกร่วมไปกับนางเอกด้วย ไม่รู้สึกว่านางเอกน่าสงสารจนไม่ยากอ่าน (เฉพาะเล่ม1)

[Jz Som · Rating 3 out of 5]

อยากอ่านเรื่อ���ของคู่นี้ตั้งแต่อ่าน เรื่องของท่านหลงเอ้อร์ กับ ท่านหลงซาน แล้ว

แต่พอได้อ่านเรื่องของคู่นี้แล้ว ค่อนข้างผิดหวังกับนิสัยของนางเอก ในเรื่องบอกนางเอกเป็นคนเฉลียวฉลาด แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่เลย ออกจะ อวดดี อวดเก่ง ชอบทำตัวเด่น ซะมากกว่า แถมยังดื้อด้านไม่ฟังใคร มีใจใฝ่รู้ด้านการแพทย์ อยากศึกษาเล่าเรียนด้านการแพทย์ มันมีวิธีแสดงออก ตั้งมาก ไม่จำเป็นต้องพูดอวดตัวต่อหน้าหมอ หรือเอาความรู้ด้านการแพทย์ของตัวเองที่มีอยู่น้อยนิด มาเถียงกับหมอ ผู้เชี่ยวชาญกับผู้เชี่ยวชาญถกเถียงกันเขาเรียกว่าแลกเปลี่ยนความคิดเห็น แต่ผู้มีความรู้แบบงูๆปลาๆแบบนางเอกมาถกเถียงกับผู้เชี่ยวชาญ เขาเรียกว่าอวดฉลาดค่ะ นางเอกด่าว่าเขาอวิ๋นอู้โหดเหี้ยม ด่าว่าหมอเทวดาโหดเหี้ยม แต่ตัวนางเอกโหดเหี้ยมกว่าซะอีก เขาอวิ๋นอู้กับหมอเทวดา อย่างน้อยยังมีความรู้วิชาแพทย์ แต่อาจจะใจดำไปสักหน่อย แต่นางเอกนี่ตอนยังไม่มีความรู้ด้านการแพทย์ยังกล้าเอาคนเป็นๆมารักษาแบบสะเปะสะปะ ยังดีที่มีสกิลดาวนำโชค สกิลนางเอก เลยโชคดีรักษาได้ ถ้าไม่มีสกิลนี้ เกิดทำคนตายขึ้นมาล่ะ? แบบนางเอกนี่พูดเลยว่าถ้าไม่มีพระเอกคุ้มหัวนี่ ตายไปหลายรอบละ

แต่เรื่องนี้บอกเลยว่าชอบพระเอกเรื่องนี้ และชอบคู่องค์หญิงหรูอี้กับแม่ทัพน้อยมู่มาก คือดีงามจริงๆ นิสัยของ3ตัวตัวละครนี้ มีที่มาที่ไป คืออ่านละเข้าใจอ่ะว่า เพราะอะไรทำให้พวกเขามีลักษณะนิสัยแบบนี้ๆ

เรื่องนี้สรุปรวมๆคือ ค่อนข้างสนุก แต่ติดตรงนิสัยนางเอกนี่แระ อย่างอื่นดีหมด