ศิลาหลอมรัก เล่ม 2

融岩 #2

by Ming Yue Ting Feng, 明月听风, หมิงเยวี่ยทิงเฟิง

‘เนี่ยเฉิงเหยียน’ เจ้าเมืองที่ผู้คนทั่วหล้าต่างกล่าวขวัญถึง สร้างเมืองอันดับหนึ่งแห่งการแพทย์ซึ่งเพียบพร้อมไปด้วยหมอมีชื่อและยาวิเศษ ภาพของเขาคือผู้ยิ่งใหญ่ที่มีจิตใจเมตตา เป็นที่เคารพนับถือของทุกผู้คน

หากใครเลยจะรู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเขานั้นสามารถใช้คำสามคำมานิยาม ‘แข็งกระด้าง’ ‘โหดเหี้ยม’ และ ‘ดุดัน’ โดยเฉพาะกับคนใกล้ตัวอย่าง ‘หานเซี่ยว’ บ่าวแพทย์ข้างกายที่มีชีวิตรอดอยู่ได้เพราะมีดาวนำโชคคอยค้ำจุน

คนป่วยที่ผ่านมือนางนั้นไม่เคยมีผู้ใดไม่รอดชีวิต หากแต่ครานี้ศัตรูที่แฝงกายในเงามืดมิใช่โรคภัย ในเมื่อผู้เป็นนายตกอยู่ในอันตรายใหญ่หลวง นางหรือจะยอมให้ภัยใดเข้าถึงตัวเขาได้ ถึงแม้จะต้องสละชีวิต นางก็จะต้องปกป้องและรักษาผู้เป็นนายที่นาง ‘รัก’ เอาไว้ให้ได้!

Genres: China, Novels

660 pages, Paperback

First published August 15, 2013

About the author

Associated Names:
* 明月听风 (Chinese)
* Ming Yue Ting Feng (English)
* หมิงเยวี่ยทิงเฟิง (Thai)
* Minh Nguyệt Thính Phong (Vietnamese)

Reviews

[Nok Yung · Rating 5 out of 5]

ชอบตอนพิเศษ..องค์หญิงหรูอี้กับแม่ทัพน้อยมู่..มากกกกกกกก! อ่านแล้วน้ำตาซึม อึนยิ่งกว่าคู่พระเอกนางเอก สงสารองค์หญิงสุดๆ ความรักที่ค่อยๆเพาะบ่มโดยที่ต้องเก็บกั้นไว้ เพราะคิดว่า'ตนนั้นมีตำหนิ ไม่คู่ควรกับใคร' ..ส่วนแม่ทัพน้อยมู่ก็น่ารักมาก เป็นสุภาพบุรุษสุดๆ พอรู้ใจตัวเองก็เป็นฝ่ายรุกไม่หยุด ซึ้งที่สุดคือฉากสารภาพรัก!! ระหว่างทั้งสองไม่มีคำว่าไม่คู่ควร มีเพียงยอมรับซึ่งกันและกันหรือไม่เท่านั้นเอง

ปล. แอบชอบฮูหยินมู่ด้วย ออกมาแล้วทำให้ยิ้มทุกที :)

[Or_O · Rating 5 out of 5]

ระบายบันทึก

*** เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ ***

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

- ตอนต้นเล่มสอง โอเริ่มเบื่อๆ นางเอก ทำไมถึงเอาแต่หนี พออ่านฉากจดหมายของนางเอกแล้วจุกเลย มันตอบคำถามเรา และเป็นเหตุเป็นผลมาก โอชอบที่ในเรื่องเขาให้มีการตรึกตรองทั้งพระนาง ตัวเราเป็นอย่างไร แล้วคนที่เรารักล่ะเป็นอย่างไร

นางเอกมีสิ่งที่ต้องการ ขณะเดียวกันก็โทษตัวเอง ว่าตัวเองเปลี่ยนไป แล้วเปรียบตัวเองตอนนี้กับสมัยก่อนว่าไม่ดีเท่าเดิม

พระเอกตอบนางเอก ทุกคนเปลี่ยนไปเป็นเรื่องธรรมดา เจ้าเปลี่ยนเพราะว่าเจ้าโตขึ้น เวลาเปลี่ยน สถานที่เปลี่ยน คนอื่นเปลี่ยน แล้วเราจะยังอยู่จุดเดิมได้อย่างไร

คนเราต้องเปลี่ยนไป ก้าวต่อไป แต่ไม่ได้หมายความว่าเราไม่เป็นเรา

เซี่ยวเซี่ยว ต้องกล้าหาญ

ประโยคนี้เอาโออยู่หมัดเลย

- ผู้เขียนต้องการนำเสนอความไม่สมบูรณ์ ซึ่งเป็นความจริงที่เราทุกคนเผชิญ ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ

ตาบอด เสียความจำ ขาเสีย แขนขาด แล้วอย่างไร เรายังมีชีวิตอยู่ เราอาจจะลำบาก แต่ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่ลำบาก ยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่รอเราอยู่ข้างหน้า

นางเอกสามคราตาบอด แต่นางไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองขาดศักยภาพ นางเอกหงส์ฟ้อนเสียความจำ แต่นางยังสามารถสร้างความจำใหม่ๆ ได้อีกนี่ พระเอกศิลาขาเสีย แต่เขายังสามารถสร้างอนาคตให้คนอื่นอีกมากมาย หรือแม่ทัพน้อยมู่ที่แขนขาดไป เขาก็ยังมีอีกข้างไว้ถือดาบและโอบกอดคนรัก

ไม่สมบูรณ์ไม่ได้หมายความว่าไม่มีความสุข


- นอกจากความรักระหว่างคนรัก พี่น้อง และครอบครัว โอยังชอบเรื่องการนำเสนอเรื่องหน้าที่

เด่นที่สุดในเรื่องคือการเป็นหมอ ความสามารถที่มี ไม่ได้ไว้สร้างชื่อเสียง แต่เพื่อช่วยชีวิตคน

โอชอบบทที่หมอชราสองคนเผชิญหน้าแล้วต่างจนคำพูด

คนในอดีตที่มีอนาคต มีความรุ่งโรจน์ มีศักยภาพ มองในปัจจุบันสิ เหลืออะไร
ชื่อเสียงรึ กินได้หรือ
ครอบครัวรึ ก็ไม่เหลือใคร
ความฝันรึ คืออะไร ลืมไปหมดแล้ว

การประลองครั้งสุดท้ายจึงเป็นการทำตามความฝันและหน้าที่ของตน

- ตอนพิเศษของหรูอี้กับมู่หย่วน บทที่ปูมามันควรจะดราม่ามั้ย แต่ออกมาซะสีชมพูฟรุ้งฟริ้งกิงก่องแก้วเลย นี่ไม่ได้บ่น นี่ฮา ตลกอะ ทำไปได้

ชอบที่สองคนนี้ต่างช้าาา แล้วครอบครัวก็พยาย้ามพยายาม

ที่ชอบที่สุดคือตอนที่หรูอี้บอกว่ารักมู่หย่วนตอนไหน คือบทดีมาก พูดซ้ำกี่ครั้งก็ยังเป็นคำนี้

[Ning · Rating 4 out of 5]

เพิ่งอ่านจบ ขอบ่นก่อน
ตอนพิเศษบ้าอะไร. เกินครึ่งเล่มซะอีก แถม ดำเนินเรื่องซ้ำกับเรื่องหลัก มีความcopy pasted
กว่าจะพ้นช่วงแรก ช่วงพร่ำเพ้อขององค์หญิง แทบตาย. แต่พอพ้นช่วงซ้ำ ก็อ่านได้ เพลินๆดี

เล่ม 2 มีความดราม่า ช่วงเจียมตัว ช่วงอ่อนแอ เลยวิ่งหนีกันเป็นหนังอินเดียเชียว

ส่วนของเฉลยคดี.. ไม่ค่อยปังนะเราว่า. แต่ก็ยังอ่านได้เพลินๆแหล่ะ

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องเล่มนี้คู่รองเนื้อเรื่องเยอะมาก แทบจะปาไปครึ่งเล่มได้ จริงๆก็สนุกนะคะแต่มันยืดไปสำหรับคู่รอง วนเวียนกับอาการเขินอาย จีบกันอะไรทำนองนี้ น่าจะไปให้ความสนใจกับคู่หลักเพิ่มอีกหน่อย ทว่าเนื้อเรื่องคู่หลักจริงๆตอนท้ายๆก็ไม่มีอะไรเท่าไหร่แล้วค่ะ เพราะว่าก็ได้คลี่คลายปมปัญหาไปหมดแล้ว

[Jidapa · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้ค่อนข้างรำคาญนางเอก เยอะไปนิด มีดราม่าหน่อยๆ สงสารนางรอง ครึ่งเล่มก็จบแล้ว ส่วนครึ่งหลัง (หนาๆ) เป็นตอนพิเศษ มีทั้งของคู่เอก และคู่รอง เรื่องราวของคู่รองจะค่อนข้างยาว อ่านได้เรื่อยๆ ไม่พีค

[Noo · Rating 5 out of 5]

พอมาเล่มสองรู้สึกสงสารพระ-นางจับใจ ไม่นะ มันไม่เศร้าขนาดนั้น ดราม่าตามเนื้อเรื่อง แต่สิ่งที่พังคือพวกเขาโดนขโมยซีนหนักมากกกก เฟิ่งหนิงตอนเป็นนางเอกในเล่มตัวเองยังไม่เด่นขนาดนี้ พอโผล่เล่มนี้ นายท่านกับบ่าวแทบอยู่หลังฉาก 555 แถมตัวประกอบหลักๆ อีกคู่ก็โดดเด่นไม่แพ้กันคือ...เจ้าหญิงหรูอี้ และแม่ทัพน้อยมู่ บทส่งท้ายยิ่งเอาใจไปเต็มๆ (วกกลับมาสงสารนายท่านกับบ่าวอีกละ 555)...

สรุปว่าสนุก เข้มข้น เหมือนได้อ่านสองเรื่อง จนคิดว่าเรื่องแถมนี้น่าจะเอาไปขยายความอีกนิด แต่งเป็นเล่มเดี่ยวได้สบายๆ เลย

[XOAOX · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้รำคาญนางเอกมาก ส่วนตอนพิเศษของแม่ทัพน้อยมู่กับองค์หญิงช่วงแรกเล่าเหตุการณ์ซ้ำกับเรื่องหลักเพียงแต่เป็นในมุมมองแม่ทัพน้อยมู่ ทำให้พาลเบื่อ หยิบๆวางๆอยู่สักพักกว่าจะตัดใจอ่านจนจบได้

[Chompoo Choti · Rating 4 out of 5]

จบแล้วค่ะสำหรับศิลาหลอมรัก 1-2 อ่านแล้วอบมยิ้มแก้มตุ่ย คือ อยากบอกว่าอ่านเรื่องนี้แล้วชอบนะคะ สนุกดี กับบรรยากาศโดยรวมของเรื่อง คงเหมือนอีกหลายๆ คนเลยที่ว่าเป็นหนังสือชุดที่แบบว่าอ่านแล้วถูกใจ เพราะว่าแต่ละเรื่องแต่ละพล็อตมันเขียนออกมามีความดีงามในแต่ละเล่มของตัวมันเอง อ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สามอ่านจบแล้วยังอยากกลับไปอ่านสามคราวิวาห์รักของหลงเอ้อร์อีกสักรอบเลยล่ะค่ะเพราะว่าเหมือนเราถูกกระตุ้นให้อยากกลับไปตอกย้ำว่าเราชอบเล่มสามคราที่สุดเลยนะคะ
.
.

เรื่องนี้ยังนิยมนักเขียนอยู่ไม่น้อยที่สร้างพระนางที่ต่า���คนก็ต่างมีปมกันทั้งสองคน ความสัมพันธ์นั้นก็เริ่มจากเป็นนายบ่าวซึ่งมันก็มาจากควาไม่ชอบใจเพราะถูกสถานการณ์บังคับ พระเอกเค้าก็เป็นผู้มีความรู้ความสามารถเพราะก็สร้างเมืองการแพทย์ขึ้นมาแต่ก็เพราะความพร้อมนี้กับสถานการณ์การถูกทำร้ายก็เลยทำให้จากคนที่เดินเหิรได้ดีกลับต้องมาเป็นคนพิการเดินไม่ได้แถมยังเป็นคนป่วยที่เจ้าอารมณ์ไม่น้อย ส่วนนางเอกของเรานั้นก็ที่มาที่ไปก็เป็นหญิงสาวมีน้ำอดน้ำทน มีความพากเพียรไม่น้อย รักน้องชายที่พิการมากมายเพราะแบกน้องไปตลอดเพื่อรับการรักษาแม้ว่าที่ผ่านมาจะเดือดร้อนทั้งเรื่องข้าวของเงินทองและความหวังที่จะทำให้น้องเดินได้แต่นางเอกของเราก็ไม่ย่อท้อ จนเมื่อมาเจอพระเอกที่ต้องมาดูแลกันเป็นนายเป็นบ่าวสถานการณ์ตรงนี้ก็เลยทำให้ทั้งคู่ต้องร่วมมือกัน เพราะที่ที่ทั้งสองต้องอยู่ด้วยกันนั้นเป็นเป็นหุบเขาของปู่พระเอกที่เป็นถึงหมอเทวดาให้การรักษาคนไข้อย่างมีเงื่อนไขดั่งอารมณ์ศิลปิน คือไม่ได้ง่ายๆ แต่นางเอกเค้าก็ด้วยเพราะมีความสามารถคือจดจำเก่ง เรื่องการแพทย์ ยา เรียกว่านางมาทางนี้ก็เลยทำให้เหมือนว่าอยากเป็นแพทย์ก็เหมาะสมแล้วกับการได้รับใช้พระเอกแล้วก็ได้เป็นศิษย์ของปู่พระเอกไปด้วยเพราะได้เรียนรู้เรื่องการรักษา แต่สิ่งที่มันยากขึ้นมาอีกนิดก็คือ คดีที่ต้องสืบสวนเพราะพระเอกเค้าอยากรู้ว่าใครเอ่ยเป็นคนทำให้เขาพิการเพราะมีการวางยาที่สำคัญยาตัวที่ทำร้ายเค้านั่นสืบทราบมาแล้วว่าเป็นยาพิษที่ปู่ของพระเอกเป็นคนสร้างขึ้น แต่แล้วทำไมมันเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องสำคัญอีกเรื่องที่พระเอกเกือบตายแต่คนรักกลับตายไปจริงๆ อันนี้ความแค้นมันจะต้องได้รับการสะสางแต่ใครล่ะเป็นคนทำกันแน่
.
.

เรื่องนี้การดำเนินเรื่องและพล็อตมันดีงามนะคะ เพราะว่ามีปมของตัวพระเอกนางเอกเขาอยู่ ความรักมันเกิดจากความใกล้ชิด เห็นใจแต่ก็ด้วยปมเขื่องในหัวใจของทั้งคู่นั่นล่ะค่ะที่ทำให้มันไม่ง่ายเลย เพราะต่างคนก็ต่างคิดถึงเงื่อนไขของตัวเอง #จนสร้างความต้องการและเงื่อนไขของตัวเองที่ค่อนข้างหนัก ตรงนี้คนอ่านอย่างเราอาจจะต้องบอกว่าเข้าถึงบ้างไม่ถึงบ้างเรียกว่าอินแบบติดๆ ดับๆ แต่ก็รวมๆ ก็โอเคค่ะเพราะลืมๆ เบลอๆ มันได้บ้างเหมือนกัน สำหรับคู่พระนางนี่ต้องบอกว่าได้อารมณ์หนึ่งแต่ว่าพอมาคู่รองอีกคู่จากหงส์ฟ้อนมันกรเหินคู่ของ #เฟิ่งหนิงและหลงซาน คู่นี้ต้องบอกว่ามาอ่านเรื่องนี้แล้วนิยมในความรักของทั้งคู่ในรูปแบบที่ดีขึ้นมากกว่าอ่านเรื่องของเขาเองในเรื่องหงส์ฟ้อนนะ เพราะเรื่องนี้อ่านแล้วทำให้คะแนนของเฟิ่งหนิงนางเอกของเรื่องนั้นที่เคยมองว่านางเยอะแต่เรากลับมองนางในเรื่องนี้ด้วยเหตุผลมากขึ้นจนถึงกับหลงรักนางเลยล่ะ แล้วหลงซานอีกเช่นกันเล่มของตัวเองรู้สึกว่าอะไรจะหลงเมียขนาดนี้แต่มาเรื่องนี้ยิ่งกลับหนักกว่าแต่เราเข้าใจเค้าได้มากขึ้นในแง่ของอารมณ์ความรู้สึกที่นักเขียนเหมือนตีให้แตกทำให้เราเข้าใจความรู้สึกรักของคนสองคนได้ถ่องแท้แล้วกระจ่างใสกว่าเล่มนั้นเยอะค่ะ
.
.
ส่วนคู่รองอีกคู่ ... เป็นคู่ที่ค่อนข้างเหนื่อยแต่กลับทำให้เราชอบแล้วปิดท้ายเรื่องได้อย่างดี #องค์หญิงหรูอี้ปะทะแม่ทัพน้อยมู่ คู่นี้กว่าจะรู้ใจหรือว่ายอมรับกันได้ก็เล่นเอาคนอ่านและคนรอบข้างของทั้งสองคนนี้เหนื่อยพอตัว แต่ขอบอกว่าเป็นที่ถูกใจแก่ตัวคนอ่านอย่างเยอะเลยค่ะ เพราะมันมีทั้งความฮา ทั้งความน่าสงสาร และโรแมนติกชนิดว่าใครๆ ก็หมั่นไส้และอยากไล่ให้ไปอยู่กันสองคน 555555 อ่านแล้วสนุกดีถือว่าเป็นครึ่งเล่มที่แบบว่าเต็มอิ่มค่อนข้างเยอะนะคะ อ่านแล้วฮาๆ แต่ในความฮามันก็มีน้ำตารื้นๆ กับสิ่งที่ตัวละครเค้าได้บอกกล่าวความรู้สึก ส่วนตัวคู่นี้ถือว่าทำให้คนอ่านรู้สึกเติมเต็มได้จริงๆ มันเหมือนกับเต็มที่กับความรักของคู่หลักพอมาเจอคู่รองที่แบบว่าเขียนมาเสียให้หนักแล้วมาปิดท้ายกันสักหน่อยก็เหมือนคนเขียนเข้าใจอารมณ์คนอ่านว่าไม่อยากให้ค้างเลยนั่นแล
.
.
สรุปสักหน่อยว่าอ่านเรื่องนี้แล้วเหมือนได้เติมอารมณ์เต็มกับนิยายจีนอีก 1 เรื่องไล่เรียงคะแนนคงไม่สามารถแซงหน้าหลงเอ้อร์แห่งสามคราได้แต่เรื่องนี้เราก็ชอบด้วยเพราะยอมรับเรื่องของพล็อตแล้วก็วิธีการนำเสนอในเรื่องของความรับผิดชอบหน้าที่การงานมันเน้นเยอะเลยรู้สึกว่ามันเต็มอิ่มในตรงนั้น เรื่องรัก เรื่องรบ เรื่องของการศึกนั้นก็เข้ามาได้ถูกจังหวะและการบีบคั้นที่ใส่มากำลังงาม รวมแล้วเรื่องศิลาหลอมรักคือความถูกใจของคนอ่านที่ชอบถือหนังสือหนาหนักค่ะ เพราะตอนนี้เริ่มเมื่อมือแล้ว พักผ่อนสักนิดแล้วคิดถึงคิดแคทกินเรียกน้ำตาลขึ้นสักนิด ก่อนจับเรื่องใหม่มาอ่านต่อค่ะ

[I'm not the moon · Rating 4 out of 5]

มีตอนพิเศษของอีกคู่นึงซึ่งเนื้อหายาวมากกกก อยากได้เนื้อหาของพระนางมากกว่า เลยหักไป1ดาว

[mmm _md · Rating 3 out of 5]

อ่านไปครึ่งเล่มแรกแล้วแบบ โมโหพระเอกกกกกกสุดดดดดดด
เออไอเราก็คิดว่าคงมีปมในใจแหละที่แฟนเก่าตัวเองตายก็เลยแก้แค้น
แต่อ่านไปเรื่อย ๆ เหมือนพระเอกยังรักแฟนเก่านางอยู่อะ แล้วจะมาบอกรักบอกชอบนางเอกเพื่ออออ ไปทะเลาะกับตัวเองก่อนนนนนนน คิดในใจว่าถ้าอวิ๋นเอ๋อร์ไม่ตายละเอามาเล่นใหม่เป็นว่าถ้ายังมีชีวิตอยู่พระเอกจะยังเลือกใครดีกว่า พอมาเป็นงี้ละดูพระเอกลังเล ดูมีปมในใจที่ยังไม่คลาย โอยยยยย

ละที่ไม่ชอบอีกอย่างคือ บทพระนางจะสั้นไปไหน ครึ่งเล่มก็จบไปแบบดื้อ ๆ อยากจบก็จบ ไม่มีอะไรให้อ่านเลย ก็เป็นบทรัก ๆ งอน ๆ ง้อ ๆ ตามหากันไปมา เสร็จกลับมารักกันแค่นี้?

อีกครึ่งเล่มเป็นของคู่รองแม่ทัพน้อยมู่กับองค์หญิง
ส่วนตัวละชอบคู่รองอยู่นะ แต่ว่าใส่มาหนาขนาดนั้นมันดูไม่ค่อยน่าอ่านเท่าไร เพราะเนื้อหาเหมือนซ้ำเดิม วนไปวนมาไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจไม่ต้องใส่มาขนาดนี้ก็ได้อะ

[Patrawan Dear]

#ศิลาหลอมรัก 1+2 /หมิงเยวี่ยทิงเฟิง

เป็นเรื่องต่อจากสามคราวิวาห์รักและหงส์ฟ้อนมังกรเหินค่ะ โดยเล่มนี้เป็นเรื่องราวของหมอเทวดาหานเซี่ยวกับเจ้าเมืองไป่เฉียวที่เรารู้จักกันมาแล้วจาก 2 เรื่องแรก เรื่องนี้เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้าสามคราวิวาห์รักและคู่ขนานไปกับหงส์ฟ้อนมังกรเหินนะคะ

หลังจากอ่านงานนักเขียนมา 3 เรื่อง สังเกตได้ว่าพระนางของนักเขียนมักจะมีอะไรพิเศษ ไม่ perfect โดยเรื่องแรกนั้น นางเอกตาบอด พระเอกนิสัยงกประหลาด เรื่องต่อมานางเอกความจำเสื่อมและเห็นแก่กินขั้นรุนแรง มาเรื่องนี้เห็��ได้ชัดที่ตัวพระเอกที่นอกจากจะขาพิการแล้ว ยังมีปมในใจที่ต้องตามปลดปล่อย ซึ่งเป็นจุดที่เราไม่ค่อยชอบ แต่ยอมรับในความเรียล และชื่นชมในความใจกล้าของนักเขียน นางเอกเอง แม้จะเก่ง กล้า ช่างสังเกต และมีมานะมุ่งมั่น แต่ก็มีปมในใจที่ความผูกพันและร่วมทุกข์สุขกันมากับพระเอกก็ยังไม่เพียงพอที่จะลบล้างได้ง่ายๆเช่นกัน

ข้อสังเกตอีกประการหนึ่งคือ นักเขียนเดินเรื่องค่อนข้างช้า ยืดเยื้อในบางช่วง นี่คงเป็นที่มาที่ทำให้หนังสือทวีความหนาหนักขึ้นเรื่อยๆ อย่างไรก็ตาม ความสนุก น่าติดตามยังคงมีเต็มเปี่ยม และการเดินเรื่องไปเรื่อยๆนี้ ก็ทำให้เรามองเห็นการพัฒนาความสัมพันธ์ของตัวละครได้ชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์ระหว่างพระนาง นางเอกกับน้องชาย พระเอกกับน้องชายนางเอก พระเอกกับปู่ หรือแม้แต่หลงซานกับเฟิ่งหนิง ที่มีบทบาทพอสมควรในเรื่องนี้ เราจึงมองเห็นตัวตนของเฟิ่งหนิง และชอบนางมากยิ่งขึ้น ซึ่งจุดนี้คิดว่านักเขียนสามารถเชื่อมโยงเหตุการณ์ระหว่างสองเรื่องหลังที่มีไทม์ไลน์ใกล้เคียงกันได้เป็นอย่างดี

นอกจากคู่หลักแล้ว ยังมีภาคเสริมองค์หญิงหรูอี้ ซึ่งเป็นคู่รองแถมให้อีกครึ่งเล่ม แต่เนื้อหาบางช่วงซ้ำกับที่อ่านมาแล้วในภาคคู่หลัก ทำให้ต้องอ่านข้ามๆไปบ้าง ยังดีที่มีส่วนขยายเพิ่มเติม โดยเฉพาะช่วงเปิดใจของหรูอี้ที่ถึงขั้นเรียกน้ำตาจากเราได้เลย พอผ่านช่วงซ้ำไป เนื้อหาก็ไหลลื่นชวนติดตาม คู่นี้ดราม่าตรงใจค่ะ น่ารักทั้งคู่จริงๆ

ถ้าให้เทียบกันสามเรื่องในชุด คิดว่าสนุกทั้งสามเรื่อง แต่พระนางและความสัมพันธ์ระหว่างกัน เราว่าสามคราวิวาห์รักยังคงมาวินในใจเราอยู่นะคะ :)

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้จบที่ครึ่งเล่ม อีกครึ่งเป็นตอนพิเศษของคู่รอง ซึ่งหนามาก สามร้อยกว่าหน้า แยกออกมาเป็นเล่มของตัวเองได้เลย

ในช่วงท้ายเล่มก่อนพระนางต้องจากกัน เล่มนี้กว่าจะเจอกันก็ต้องอ่านไปร้อยกว่าหน้า และก็มีเหตุให้จากกันอีก เล่มนี้จะเป็นอารมณ์ของคู่รักที่ต้องห่างกัน คิดถึงกัน และก็หาคำตอบบางอย่างให้กับความรักของทั้งคู่ ดังที่ปู่ของพระเอกกล่าวไว้ว่า 'ใช่ว่าแค่มีความรักก็สามารถเคียงคู่'

ในเรื่องนี้เราชอบการให้เหตุผลของตัวละคร มันดูสมจริง เป็นอะไรที่เราเคยได้ยินได้ฟังมาในชีวิตจริงๆ และเรื่องนี้ก็มีแง่คิดบางอย่างให้กับเราด้วย

ในเรื่องความรักของพระนาง ทั้งคู่รักกันจริงๆ แต่ความรักมันยังไม่พอ ต้องมีการปรับตัวหลายๆ อย่างเพื่อให้อยู่ด้วยกันได้ อย่างพระเอกที่เจ้าอารมณ์ และพิการ นางเอกสามารถทนอารมณ์พระเอกได้ แต่จริงๆ เป็นเรื่องที่ไม่สมควรจะทน หรือจะเป็นนางเอกที่รู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไป มีทุกอย่างพร้อม แต่ยังรู้สึกว่าไม่เพียงพอ ไม่คู่ควร ซึ่งปัญหาเหล่านี้เป็นปัญหาที่เกิดจากจิตใจของตัวพระเอกนางเอกโดยตรง ซึ่งผู้แต่งเขียนได้ดีจริงๆ ค่ะ ซึ่งเราจะได้เห็นพัฒนาการความรักของทั้งคู่ในตรงนี้ ชอบค่ะ

ในเล่มนี้มีท่านหลงเอ้อร์โผล่มาเล็กน้อยด้วย หลงซานกับเฟิ่งเอ๋อร์ก็ยังมีบทอยู่ อ่านเรื่องนี้เรากลับชอบเฟิ่งเอ๋อร์มากกว่าตอนอ่านเล่มของเฟิ่งเอ๋อร์เองอีกนะ รู้สึกว่านางเป็นคนดีใช้ได้เลย และก็ยังมีงอนๆ กับหลงซาน อ่านแล้วชวนให้อมยิ้มอยู่

ในครึ่งหลังของเล่มนี้เป็นเรื่องของแม่ทัพน้อยมู่ที่มีแขนข้างเดียว กับองค์หญิงที่ผ่านการตกระกำลำบากมา ซึ่งเรื่องนี้ก็น่ารักดี แม่ทัพมู่ เป็นหนุ่มขี้อาย จีบผู้หญิงไม่เป็น แต่ก็พยายามที่จะเข้าหาองค์หญิงที่ก็ชอบเค้า แต่รู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควร ในส่วนตอนพิเศษนี้มันก็คาบเกี่ยวกับในเรื่องหลัก ซึ่งก็จะมีฉากและคำพูดตัวละครซ้ำแบบเดียวกับเรื่องหลักเลย ทำให้บางทีก็อ่านข้ามๆ ไปบ้าง จริงๆน่าจะรวบสรุปย่อๆ จะดีกว่า

[Curio Pun · Rating 5 out of 5]

เทียบอารมณ์ตอนอ่านแล้วเราชอบเล่ม 1 มากกว่าเล่ม 2
แต่ให้ห้าดาวเพราะตอนพิเศษขององค์หญิงกับแม่ทัพน้อย มันดีมากกกกก น้ำตาไหลไปหลายหยด อมยิ้มจนปวดแก้ม พ่อหนุ่มหน้าบาง น่ารักจริงๆเลย

[Bellbomb Bellbomb · Rating 5 out of 5]

อ่านจบแล้วนับถือนักเขียนที่ทำการบ้านดีมาก วางกรอบเรื่องได้ใหญ่และกำหนดชะตากรรมให้ตัวละครทุกตัวได้ละเอียดยิบไว้ตั้งแต่ต้น เรื่องนี้พัฒนาการทั้งทางอารมณ์ของตัวละคร รวมถึงความสัมพันธ์ที่มีต่อกันรื่นไหลเป็นธรรมชาติ อ่านแล้วไม่ขัดตาขัดใจ ในชีวิตคู่ก็ให้เกียรติกันและกัน รวมทั้งสอดใส่แง่คิดที่เหมือนดูละครซีรีส์สมัยใหม่ได้โดยไม่รู้สึกฝืน ทั้งเรื่องที่นางเอกพยายามใฝ่เรียนวิชาแพทย์แม้เป็นหญิงและถูกปู่ของพระเอกจงใจเคี่ยวกรำแบบครูโหด คุณค่าของคนที่ไม่ว่าจะมีชาติกำเนิดอย่างไร การคลี่คลายของการตามล้างแค้นซึ่งสุดท้ายไม่ส่งผลดีกับใคร ความชาญฉลาดของตัวละครและกลิ่นอายเฟมินิสต์ เรื่องราวมีมิติ ต่างจากนิยายรักจีนเรื่องอื่นที่อาจใช้วิธีตัดปัญหาง่ายๆ แบบตาต่อตาฟันต่อฟัน จุดที่ชอบมากอีกอย่างคือในตอนพิเศษท้ายเล่มสองเป็นเรื่องของตัวละครรองที่ตอนแรกนึกว่าคงไม่มีบทบาทอะไรนัก แต่กลายเป็นว่าสามารถแยกเป็นนิยายอีกเล่มได้เลย โดยเฉพาะเรื่องขององค์หญิงหรูอี้ท้ายเล่มนี้ อ่านไปแล้วกลายเป็นว่าน่าสงสารกว่าหานเซี่ยวซึ่งเป็นนางเอกเรื่องหลักเสียอีก แต่สุดท้ายก็จบลงได้อย่างสวยงามและมีความสุขทุกคน เป็นอีกหนึ่งนักเขียนที่เชื่อมือไปแล้ว และไม่ว่าจะถูกนำเรื่องไหนมาแปลอีกก็จะตามซื้อโดยไม่ลังเลแน่ๆ

ปล.เนื่องจากอ่านเวอร์ชั่นไทยตามลำดับที่ทางแจ่มใสแปล พอไปเสิร์ชในเว็บถึงเพิ่งรู้ว่าที่จริงเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกในซีรีส์ ต่อด้วยหงส์ฟ้อนมังกรเหิน แล้วสามคราวิวาห์รักคือเล่มปิดท้าย ค่อยหายงงว่าทำไมจักรพรรดิในศิลาฯ กับหงส์ฟ้อนฯ ถึงเป็นคนละคนกับในสามคราฯ

[Sortletter · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่นางเอก สมบูรณ์แบบ ในแง่นิสัยใจคอ พระเอกนิสัยเสีย แต่เขาก็รักกันได้ดี เป็นวาสนาของพระเอกจริงๆที่ได้นางเอกเป็นภรรยา

เป็นนักเขียนที่บรรยายเยอะ ส่วนตัวรู้สึกว่าเยอะไปหน่อยในบางท่อน แต่เรื่องนี้รวมๆก็สนุกดี เรื่องใช้ชีวิตนางเอกเป็นตัวเดินเรื่อง ตั้งแต่นางเอกยังเด็กจนแต่งงาน ตั้งแต่นางเอกชีวิตยังไม่เป็นอะไรเลย มีจิตใจดีงาม มุ่งมั่น รักน้อง จนท้ายสุดเป็นหมอเทวดา

ในเรื่องมีอีกคู่ คือ องค์หญิงหรูอี้ กับแม่ทัพมู่หย่วน น่ารักดี เป็นอีกเรื่องที่แยกไว้ประมาณครึ่งเล่มหลังของเล่ม 2 ตัวละครเชื่อมต่อกับเรื่องใหญ่ เรื่องนี้ก็น่ารักดี เราว่าคนเขียนฉลาดเขียนดี แยกแบบนี้เรื่องไม่ปนกันไปหมด ตัวละครเด่นในตัวเองแต่ยังเชื่อมโยง

เรื่องนี้มีหลงซาน เฟิ่งหนิงมาแจมด้วยพอควร ชอบคู่นี้ในเรื่องนี้มากกว่าในเรื่องหงส์ฟ้อนมังกรเหินซะอีก

[Katsu Pum · Rating 3 out of 5]

เล่ม 1 สนุกดีค่ะ นางเอกน่ารัก เนื้อหาน่าสนใจ ออกแนวสืบสวน แต่พอเล่ม 2 ไปเริ่มรู้สึกนางเอกงี่เง่าน่าเบื่อ แต่โดยรวมแล้วก็อ่านได้เรื่อยๆ จนจบค่ะ ... เล่ม2 ชอบคู่แม่ทัพมู่มากกว่า

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

ประทับใจมากค่ะ

เอาเรื่องหลักก่อน เล่มนี้จะออกดราม่า พระเอกนางเอกต้องห่างกัน นางเอกมีจุดยืนของตัวเองเลยยอมเสี่ยงอันตรายไปช่วยคนช่วยบ้านเมืองในสงคราม ฝ่ายพระเอกอยากให้นางเอกไปหลบอยู่ที่ปลอดภัยนางก็ไม่เชื่อฟัง พอสงครามสงบนึกว่าจะจบก็ยังมีเรื่องนางเอกหนีไปอีก ช่วงนี้นานเลยแต่เราไม่เบื่อ เราเข้าใจเหตุผลที่นางเอกต้องไป เราชอบที่คนเขียนเสนอประเด็นนี้ ความรักที่ผ่านวันเวลาอันยาวนานมันพิสูจน์ได้ว่าคนสองคนรักกันจริงและจะทนกันไปได้ตลอดหรือไม่

ปริศนาต่างๆ คลี่คลายหมด มีเรื่องที่นึกไม่ถึงอยู่บ้าง แต่ชอบตอนที่ตาแก่สองคนนั่งถกกัน เรื่องในอดีตแก้ไขไม่ได้จึงต้องทำปัจจุบันให้ดีที่สุด

เรื่องแถม คู่รอง องค์หญิงหรูอี้ ถ้าตัดช่วงนี้ซ้ำกับเนื้อหาหลักแบบcopy + paste ออกไปก็ถือว่ายอดเยี่ยมเลย อ่านแล้วสงสารองค์หญิง แต่ขำแม่ทัพมู่ คนขี้อายเวลาข่มความอายเพื่อสตรีแล้วน่ารักจริงๆ (ท่านหลงเอ้อร์ก็มีโมเมนต์นี้ตอนไปประชันพิณบนยอดเขา) คู่นี้ก็บ่มเพาะความสัมพันธ์กันมายาวนานหลายปี ชอบตอนพิเศษที่มู่หย่วนถามว่าองค์หญิงชอบเขาตอนไหนมากที่สุด อ่านถึงตรงนั้นแล้วร้องไห้เลย

ท่านหลงเอ้อร์ได้ออกมาตอนบทสุดท้ายของเรื่องหลัก บทที่ได้รับคือออกมายั่วโมโหคนเพราะถูกแย่งกิจการไป 2 แห่ง ออกมาไม่กี่หน้าก็ได้ใจแฟนคลับแล้ว อยากหยิบสามคราฯ มาอ่านอีกรอบจริงๆ

หมิงเยวี่ยทิงเฟิง คือ อันดับ 1 ในใจตอนนี้ ชอบสำนวนสอดแทรกอารมณ์ขันของนักเขียน อ่านแล้วอมยิ้มไม่หุบจริงๆ

[Ahgase · Rating 4 out of 5]

ทำไมถึงทำแบบนี้!!!!! ขอด่าก่อน
เขียนตอนพิเศษครึ่งเล่มอะ ครึ่งเล่ม!!!
แล้วเป็นตอนของหรูอี้ ผู้ที่ฉันไม่ได้อยากรู้เลย!!!!
แล้วเป็นไรกัน ไม่รู้ซะทีว่าอีกฝ่ายชอบ
อยากตะโกนใส่ เค้าชอบมึ้งงง เค้าชอบมึ๊งงงงวงววว
อยากจะร้องไห้ อยากอ่านพวกตระกูลหลง ไม่ก็พี่เนี่ยก็ได้
ท้อแท้ใจมาก ตัดฉับเลย เรื่องพี่เนี่ยสนุกมากนะ
แต่หักดาวตอนพิเศษ

และพี่เนี่ยของกุ ในชีวิตกุไม่เคยอยากทำร้ายคนพิการเลย
…… นอกจากมึง5555
อะไรๆก็อวิ๋นเอ่อร์ อีผีนั่นจะฆ่ามึงนะ
เห็นแก่ตัวมาก แล้วยังจะไปชอกช้ำเพราะมันอีก

ในความคิดกุนะ พี่เนี่ยรักอวิ๋นเอ่อร์มาโดยตลอดอะ
แล้วเพราะพิการ แพ้ความสดใสน้องหาน
อย่ามาพูดว่าตัวเองเปลี่ยนเลย
แม้อีผีนั่นตายแล้ว ก็ยังรักมันอยู่ ใจลึกๆสุดใจก็ยังรัก
ไม่งั้นไม่ร้องไห้เสียใจขนาดนั้น
ไม่รู้ดิ กุคิดว่ามันไม่แฟร์อะ คนรักกันใครจะอยากให้คนรักตัวเอง
แอบเก็บมุมเล็กๆไว้ให้อีกคนอะ กุมันคนใจแคบ
(นี่อะไร กุมาดราม่าเรื่องตัวเองหรอ55555)
เพราะงั้นกุว่าน้องหานหนีไปไม่น่าพอ ต้องชี้หน้าด่ามันเรื่องนี้ก่อน
มีการจะพาไปไหว้หลุมศพ ไ่ม่ลงไปนอนด้วยกันเลยล่ะจะได้พอใจ!!!

ยังไงก็ตามเรื่องพี่เนี่ยสนุกมาก เท่าหงส์ฟ้อนเลย
แต่ชอบเรื่องหงส์ฟ้อนมากกว่า เพราะเฟิ่งหนิงนางสู้
สู้แค่ไหน ก็จะหาผู้ชายใหม่ให้น้องหานอะค่ะ
อย่าไปแคร์!! 5555555555

[B.B. the Short Legs · Rating 4 out of 5]

เกือบอ่านเล่มนี้ไม่จบ เพราะบทสรุปของประมุขเนี่ยกับหานเซี่ยมถูกลากยาวจนเอื่อยและน่าเบื่อมาก อ่าน ๆ วาง ๆ อยู่พักใหญ่ จนได้ฤกษ์กลับมาอ่านจนจบแล้วพบว่า ภาคพิเศษของคู่แม่ทัพน้อยมู่กับองค์หญิงหรูอี้สนุกมากกก มีความกลมกล่อมและเคมีระหว่างบุคคลทั้งคู่ที่ไม่น่ารำคาญ ตอนแรก ๆ อาจแล้วก็รู้สึกว่าผู้เขียนขี้เกียจไปหน่อยเพราะดันเล่าย้อนเรื่องโดยใช้มุมมองของท่านแม่ทัพ สลับกับองค์หญิงหรูอี้ แทบจะ cut & paste มาเลย แต่จุดเด่นที่สำคัญจริง ๆ คือความหน่วงของความสัมพันธ์ระหว่างคู่นี้ ที่คนนึงเป็นองค์หญิงที่ถูกทรมานระหว่างรบจนเป็นปมในใจ กับท่านแม่ทัพน้อยที่แขนด้วนไปข้างนึง มาบรรจบกับการสานสัมพันธ์ที่ต่างฝ่ายต้องต้องการทะนุถนอมซึ่งกันและกัน ขอบอกว่ามันละมุนและมันจี๊ดหัวใจมาก มาถึงช่วงท้ายความหน่วงจะหายไป และถูกแทรกด้วยมุกฮาเล็ก ๆ ของครอบครัวตระกูลแม่ทัพมู่ ที่อ่านแล้วทำให้นึกถึงเรื่องขุนศึกตระกูลหยางนิด ๆ

สรุปว่าครึ่งเล่มแรกเป็นเรื่องของคู่หลักเอาไป 3 ดาว แต่พอมาถึงตอนพิเศษของท่านแม่ทัพน้อยให้ไป 5 ดาว ดังนั้นในภาพรวมของเล่มนี้ก็เอาไป 4 ดาวละกัน

[Chaniga · Rating 5 out of 5]

จริงๆชอบคู่หลักนะ นางเอกเป็นคนที่นิสัยกล้าหาญมีความคิดดีทีเดียวแต่เหมือนจะยอมพระเอกเกินไป พระเอกก็ใช่ว่าจะไม่ดีแต่ก็น่าจะฟังความเห็นนางเอกบ้าง เหมือนคิดว่าเป็นบ่าวของตัวเองจนลืมให้ความสำคัญแบบคนรัก ตอนท้ายน่าจะให้หลงเอ้อร์ออกโรงสักนิด แต่พี่รองใน สามคราฯก็เหมาะกับคนของเขามากกว่า (ใครยังไม่อ่านก็ห้ามพลาด หัวเราะจนเจ็บท้อง)

อ่านภาคของแม่ทัพกับองค์หญิงแล้วทั้งร้องทั้งยิ้ม ชอบมากกก แต่ละคำมันบีบมาก ร้องให้ตามจนตาบวม เวลาเศร้าก็สะเทือนใจส่วนเวลาแม่ทัพออกโรงรุกหนักก็นั่งยิ้มเป็นคนบ้า (ยิ้มโง่เหมือนมู่หย่วน55) โอ้ยรัก

อ่านมาทั้ง ศิลาฯ หงส์ฟ้อนฯ แล้วก็ สามคราฯ ชอบทุกเรื่อง ออกรับเชิญแต่ละเรื่องก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ส่วนตัวชอบเฟิ่งเอ่อร์ หลงซาน แล้วก็ เป่าเออร์มากขำท้องแข็ง555 อ่านจบแล้วก็ใจหายอยากอ่านอีก พี่ใหญ่หลงต้าก็แค่มาในภาคพิเศษ เสียดายมาก

[Thanchanok V · Rating 3 out of 5]

กง่าจะอ่านจบเล่นเอาท้อเลยค่ะ ตอนแรกชอบนางเอกมาก แต่อ่านไปอ่านมา นางเอกมีความงี่เง่าแบบเด็กๆ(ซึ่งในนิยายนางเอกก็อายุยังน้อย)แต่อ่านแล้วรู้สึกว่าไร้สาระเหลือเกิน ให้3คะแนนเพราะชอบคู่องค์หญิงหรูอี้กับแม่ทัพน้อยมู่ น่ารักมาก แม้จะแง่งอนมากไปหน่อย แต่อ่านแล้วยิ้มได้เพราะแม่ทัพน้อยมู่น่ารัก อิอิ (ชอบการส่วนตัวสุดๆ)

[Bookworm Pig · Rating 4 out of 5]

โอ้...บทบรรยายช่างยาวนาน พรรณนาอารมณ์ดับอวิ๋นเอ๋อร์ที่สุสาน
เนื้อเรื่องดำเนินอย่างสนุก จบด้วยความซึ้ง ของความสัมพันธ์ครอบครัว

[Jessica · Rating 5 out of 5]

ชอบคู่แม่ทัพกับองค์หญิงมากกกกกกกกกกกกก ความน่ารักชนะคู่หลักไปแล้ว ...ท่านแม่ทัพหน้าบาง...

[Tkpslc. · Rating 3 out of 5]

เราอ่านไม่จบ เรารู้สึกว่านักเขียนคนนี้แต่งเรื่องแบบรายละเอียดเยอะๆเก่งมาก จนรู้สึกน้ำเยอะ ง่วง

[Nuna Imruetai · Rating 2 out of 5]

เล่มนี้ไม่มีไรแปลกใหม่ เนื้อเรื่องเดาได้ การบรรยายค่อนข้างเยิ่นเย้ย จนถึงน่าเบื่อสำหรับเรา

[TiTii CH · Rating 4 out of 5]

ชอบตอนพิเศษขององค์หญิงหรูอี้มากกว่าคู่หลักไปอีก

[Apple Zhao · Rating 5 out of 5]

เล่มนี่สนุกมาก ชอบตอนพิเศษของแม่ทัพน้อยมู่ อาจจบทำให้ต้องตามไปอ่านหงส์ฟ้อนมังกรเกรเหิน

[Sika sika · Rating 4 out of 5]

ส่วนตัวชอบเล่มแรกมากกว่า เล่ม2 รู้สึกจะน้อยใจไปมา

[Matilda Sweet · Rating 5 out of 5]

หลายคนอาจจะชอบเล่ม1มากกว่า แต่เราชอบเล่ม2มากกว่า มันมีเนื้อหา ไม่ใช่แค่วนเวียนรักษาคนไข้แต่ละเคสไปเรื่อย

พอมาถึงฉากที่พระเอกไปบอกลาอวิ๋นเออร์ อ่านไปอ่านมาร้องไห้เป็นเผาเต่าไม่รู้ตัว บางคนอาจจะหงุดหงิดที่พระเอกยังอาลัยแฟนเก่า แต่นี่เข้าใจนะรักมากเหมือนเดิมแต่ต้องมูฟออนไง

ส่วนคนที่ชอบที่สุดในเรื่องนี้แน่นอนว่าต้องเป็นท่านแม่ทัพน้อยมู่ ฉันรักเขา อ่านตอนพิเศษแล้วก็ร้องไห้อีกเช่นกัน แต่ร้องเพราะความรู้สึกอิ่มใจ แต่งค่ะ 5555

ใดๆก็ตาม ตาบวมเลยTT

[Misspharaoh · Rating 3 out of 5]

เอาชุดนี้กลับมาอ่านอีกรอบ ต่อจากสามคราวิวารักที่ชอบมาก

ปรากฏว่าเรื่องนี้ก็ยังลำไยพระเอกเหมือนเดิม สไตล์คุณชายอารมณ์ร้าย เอาแต่ใจ ปากร้าย เป็นคนพิการที่อารมณ์เสียง่ายมาก
นางเอกมีความอดทนอุตสาหะสูงมากกกกก

ไม่รู้สึกถึงเคมีของคู่นี้เท่าไหร่ คงเพราะสถานะคุณชายกับสาวใช้ที่ต้องคอยปรนนิบัติถึงขนาดดูแลทุกขั้นตอนของคนป่วยคนหนึ่ง อาบน้ำ เช็ดตัว รวมถึงเรื่องขับถ่าย อ่านๆ ไปก็ฟินไม่ค่อยออกเท่าไหร่แฮะ