ทอรักข้างใจ

พ่ายเงาเสน่หา #4

by จรสจันทร์

ซีรีส์บ้านตระกูล ต (พีรัช - ต้องตา)
1. พันธนาการร้อยรัก
2. พ่ายเงาเสน่หา
3. มารยาลวงรัก
4. ทอรักข้างใจ
.......

ฮา รั่ว กวน เกรียน คือนิยามของผู้ชายคนนั้น
แต่ทุกครั้งที่เจอหน้ากัน เธอเหมือนตกถังน้ำหวานของเขาทุกที

---------

สำหรับต้องตา
อุตส่าห์แอบรักชายหนุ่มรูปหล่ออนาคตไกลในออฟฟิศ
และเธอก็เชื่อว่าทุกคนเขารู้กันหมด
แต่...อิตาพนักงานใหม่ ช่างมีตาหามีแววไม่
เจอหน้าทีไรเป็นต้องหยอดเช้าหยอดเย็น
กะล่อนก็เท่านั้น เจ้าเล่ห์ก็ที่หนึ่ง ปากหวานไม่มีใครเกิน
ทั้งที่เคยวางตัวให้เขาเป็นแค่เพื่อน แค่รุ่นพี่ที่บริษัท
ทว่า...ไป ๆ มา ๆ ไม่รู้ทำไมสายตาถึงได้มองหาเขาทุกที
หรือเราจะตกถังน้ำหวานของเขาเข้าแล้ว

-+-+-+-+-+-+-+-

สำหรับพีรัช
ภารกิจที่ได้รับจากครอบครัวทำให้เขาเปิดเผยตัวตนไม่ได้
เลยต้องตามจีบเธอในคราบของผู้ชายรั่ว ๆ จน ๆ นี่แหละ
แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่านี่คือน้องสาวของเพื่อนรัก
และหมอนั่นก็หวงน้องสาวยังกับอะไรดี
แต่จะทำไงได้ เรื่องหัวใจมันไม่เข้าใครออกใครนี่นะ
เอาวะ! มาถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าไม่ลงมือทำอะไรสักอย่าง
ชาตินี้ก็คงได้แต่มองเหมือนหมาเห็นปลากระป๋องนั่นแหละ
ถ้าอย่างนั้นก็...เดินหน้าลุยเต็มสูบเลยละกัน

353 pages, ebook

Expected publication October 1, 2559

About the author

อดีตเว็บดีไซน์ที่ได้จับพลัดจับผลูมาเขียนนิยายลงเว็บ เพราะเป็นคนที่รักการอ่านมาตั้งแต่เด็ก หนังสือนอกเวลาเป็นอะไรที่โปรดปรานมาก และนิยายเรื่องแรกที่อ่านแบบจริงจังและติดตามจนครบชุดก็คือล่องไพร ของน้อย อินทนนท์ และเพชรพระอุมา ของพนมเทียน ตอนนั้นเพิ่งเรียนม.ต้น จำได้ว่าอ่านจนข้าวปลาแทบไม่กิน แม่ก็บ่นแล้วบ่นอีก
กระทั่งขยับขึ้นมาเรียนม.ปลาย แนวนิยายที่อ่านก็เริ่มขยายออกไปเป็นนิยายแนวสืบสวนสอบสวน โดยจะชอบอ่านของญี่ปุ่นแปลไทยเป็นพิเศษ จนมาได้รู้จักกับสนพ.บลิส พับลิชชิ่ง จึงเป็นแฟนพันธุ์แท้ของสนพ.ไปโดยปริยาย น่าเสียดายที่ปิดตัวลงไปเมื่อไม่กี่ปีก่อน ก็เลยเริ่มลองอ่านนิยายรักดูบ้าง จำไม่ได้แล้วว่าเรื่องแรกที่อ่านคือเรื่องอะไร จนมาได้รู้จักกับเว็บเด็กดี และได้อ่านนิยายจากเว็บนี้ ความคิดที่อยากเป็นนักเขียนดูบ้างก็เลยผุดขึ้นมาในหัว
เริ่มเขียนนิยายเรื่องแรกเมื่อปี 2555 ตีพิมพ์ครั้งแรกปี 2556 จนกระทั่งบัดนี้ ผ่านมาแล้วสามปีกว่า ๆ มีผลงานรวมแล้ว 12 เรื่องพอดี (เฉลี่ยปีละ 3 เรื่อง)

Reviews

[Misspharaoh · Rating 4 out of 5]

พีรัช-พี่เพียว
ต้องตา-ต้อง

น่ารักมาก ยิ้มจนปวดแก้ม ฟินมากกก

เป็นเรื่องของวิศวกรสาวกับหนุ่มไอทีผู้น่ารักและขี้เล่น โดยดำเนินเรื่องในนิคมอุตสาหกรรมแห่งหนึ่ง

ชอบพี่เพียวมากกกก น่ารัก ช่างจีบ ช่างหยอด ช่างสาดน้ำหวานใส่ ถึงมุขจีบแต่ละมุขจะชวนโอ้กอ้ากขนาดไหน แต่สัมผัสได้ถึงความจริงใจ เป็นหนุ่มธรรมดาจับต้องได้ที่สามารถเจอได้ในชีวิตจริงเลย แต่ประวัติส่วนตัวพี่เพียวนี่ไม่ธรรมดานะจ๊ะ

เป็นเรื่องที่อ่านสบายๆไม่หวือหวา แต่ไม่กลวงนะคะ มันมีรายละเอียดเรื่องราวของมัน ดูผู้เขียนทำการบ้านดี เกี่ยวกับเรื่องการทำงานสายโรงงานอุตสาหกรรม การทำงานของวิศวกรกับแผนกไอทีก็ดูเรียลดีค่ะ ไม่ปลอม

[Pika Cruz · Rating 4 out of 5]

ชอบมุกพระเอกทีเทียวจีบนางเอกตลอดค่ะ น่ารักค่ะ

[Polyj · Rating 3 out of 5]

อ่านสบายๆ ค่ะ ล
พระเอกหยอดมุกจีบนางเอกตลกดี

[Anya · Rating 5 out of 5]

"บางทีนะ ถ้าต้องอยากได้ความรักดีๆ ก็ลองหันมองคนข้างๆดูบ้างอะไรบ้าง ต้องอาจจะเจอก็ได้ ใครจะรู้"
ต้องตาหันไปมองร่างสูงใหญ่ที่ค่อยๆห่างออกไปเรื่อยๆด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ครั้นพอหันหน้ากลับมาแล้วเห็นรูปวาดบนผืนทรายที่เขาว่าทิ้งเอาไว้ซึ่งเป็นตัวการ์ตูนชายหญิงนั่งใกล้กันราวกับเป็นตัวแทนของเขากับเธอในตอนนี้ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ เพราะในรูปวาดนั้น ตัวการ์ตูนผู้ชายยกมือขึ้นแล้วมีกล่องคำพูดอยู่ข้างๆ '...I'm here...'
หญิงสาวยิ้มกริ่มกับตัวการ์ตูนบนผืนทราย นึกถึงคำพูดปลอบใจของเขาแล้วรอยยิ้มก็ยิ่งกว้างขึ้นกว่าเก่าเพราะเขายังไม่วายวกเข้าหาตัวเองจนได้
ก่อนที่ท้องฟ้าจะถูกย้อมด้วยสีน้ำเงินเข้ม ต้องตาเอานิ้วเขียนอะไรบางอย่างลงไปบนผืนทรายในรูปที่พีรัชเป็นคนวาด เธอเติมกล่องคำพูดในฝั่งผู้หญิงแล้วเขียนข้อความลงไป '...Yes, I see...'