Elliott Erwitt has been taking pictures since the late forties. A member of the prestigious Magnum agency since 1954, he has photographed all over the world and his images have been the subject of many books and exhibitions. Containing over 500 photographs, many of which have never been published before, Elliott Erwitt Snaps is a unique and comprehensive survey of his work. From famous images like Khrushchev and Nixon arguing in Moscow in 1959 and Marilyn Monroe on the set of the film The Misfits, to his many more personal images of places, things, people and animals, Erwitt's unmistakeable, often witty, style gives us a snapshot of the famous and the ordinary, the strange and the mundane over a period of more than half a century, through the lens of one of the era's finest image-makers.
Elliott Erwitt (born Elio Romano Erwitz) is an advertising and journalistic photographer known for his black and white candid shots of ironic and absurd situations within everyday settings -- the master of the "indecisive moment".
Deze keer ondernam ik een fotografiereis. Een reis door tijd en ruimte. De fotograaf die mij hierbij begeleide was Elliot Erwitt. Elke fotograaf, zowel amateur als professioneel, zal zich vroeg of laat spiegelen met een bekende fotograaf. Mogelijks zelfde genre fotografie, zelfde onderwerpen, zelfde verwerking. Bij mij kan Elliott Erwitt wel gezien worden als die spiegel, hoewel hij vele keren beter is dan mezelf. Maar hij draait dan al wat langer mee in de fotografiewereld ook. Ik ben pas gestart aan 21j en er serieus mee bezig sinds 2019 met opleiding en proberen. Het boek dat ik las is perfect om die spiegeling duidelijk te maken. Snaps.
De fotograaf
Elliott Erwitt, geboren in Parijs 1928, Joods en afkomstig van een Russische familie. In 1938 vertrokken naar Milaan om dan met de familie in 1939 naar de Verenigde Staten te vluchten voor het Fascisme. Hij studeerde film NY en na een ontmoeting met Robert Capa en Edward Steichen, twee grote fotografen, besloot hij fotograaf te worden. Portretfotografie was zijn hoofdonderwerp met foto’s van Jacqueline Kennedy, Marilyn Monroe, Fidel Castro en Che Guevara. Als freelancer werkte hij nog voor verschillende magazines. Waar hij ook nog voor bekend stond, en wat ik ook probeer te doen, zijn zijn snapshots met ironische-absurdistische inslag. Je kent dat wel, zo van die foto’s met een kwinkslag en humor. Zo nam ik ooit een foto met een bordje poepschepper waar een spade onder ging aan de boom, met net voor de boom een grote hondendrol. Zo heeft Erwitt ook een foto van een plakkaat Allimentation, op die foto is er een naakte man te zien met tas die in de richting loopt van het bord. Iedereen zal die humor wel snappen. Het is een kwestie van goed rondkijken en er op het juiste moment aanwezig zijn.
Mijn gedacht.
De goeie man verliet deze aarde op 30 november 2023 maar laat een gigantisch archief na van foto’s. Zoals reeds vermeld las ik het boek Snaps. Een redelijk dik boek, of toch voor fotografieboeken, met een paar honderd foto’s in. Zoals de titel al doet vermoeden zijn het allemaal snaps, snapshots genomen tijdens wandelingen door steden en dergelijke. In het boek staat de vermelding dat hij soms tijden zat te wachten tot de juiste persoon passeert op exact de juiste plaats. Toestellen regelen met een steen op de juiste afstand en dan wachten. Daar ga je natuurlijk wat voorbij aan de benaming snaps en doe je meer dan enkel foto nemen. Maar daar maken we echt geen probleem van, ik zou dat ook wel doen.
Het boek is onderverdeeld in verschillende categorieën zoals Read, Rest , Touch, Stand, Tell, Point, Look, Move en Play. Het zal een werk van lange adem geweest zijn om alle foto’s uit te zoeken maar ze zijn er echt in geslaagd om de juiste foto’s in hun categorie te plaatsen. Foto’s van zijn beginjaren tot tegen de jaren 2000. Allemaal stuk voor stuk in zwart-wit. Geen kleuren die de aandacht zouden afleiden van de boodschap in de foto. Ondanks dat dit boek enkel zwart-wit beelden bevat maakte hij ook kleurenfoto’s maar daar heeft onze bib geen boeken van.
Alle foto’s zijn voorzien van locatie en tijdsbepaling. Dit is ook wel een indicatie om te weten hoever hij al was in zijn carrière als fotograaf. In 1949 reisde hij door Frankrijk met een Rolleiflex. Hij werkte ook met Leica toestellen. De Leica’s werden meestal gebruikt voor het eigen werk en de rest voor de opdrachten. Digitale camera’s heeft hij natuurlijk ook gebruikt, zelfs fotografen moeten mee gaan met de technologie , en die gaat snel hoor.
Ja, ik ben en blijf fan van zijn werk. Of dan toch vooral van de humor die hij verwerkt in zijn beelden. Zaken die hij op beeld zet worden door de meeste mensen , door de drukte van de maatschappij, gewoon voorbij gelopen. Of om het met Erwitt zijn woorden te zeggen: "It's about reacting to what you see, hopefully without preconception. You can find pictures anywhere. It's simply a matter of noticing things and organizing them. You just have to care about what's around you and have a concern with humanity and the human comedy."
En zo zijn we aan het einde gekomen van deze reis. Straks lees ik lustig verder in de volgende. Zijn er hier hebbanisten die ook wel eens graag foto’s nemen met een humoristische invloed?
I didn't have to view many images before I knew I resonated with Erwitt's style, that his name would land on my list of favored famous photographers. (I'm compiling quite the list of unfamous photographers I found on Flickr, but that's another matter.)
While all the photos didn't speak to me, many of them did and poignantly. Some compelling stuff here. And some jabs at humor too, which I appreciated.
I have only two "complaints": The book is so thick and heavy that it's difficult to read lying down (I had to perch it on a throw pillow I used to cushion my belly). In fact, the binding on this library copy had broken from the weight. Second, though the city/town where the shot was taken is noted as well as the year, I wanted to know more. What building, specifically, was I looking at? Why did Erwitt take that picture? Story, anyone? Some photos called for an explanation, which would have enhanced my understanding and led to a greater appreciation of what I was viewing.
Beautiful work. If I come across a copy at a reasonable price, I'll be sure to snatch it up!
An incredible collection of what I consider the best street/documentary photos ever. Erwitt can do it all: humor, gravity, perfectly timed glimpses. My only complaint is the print quality and the printing across the gutter. Personal Exposures is printed much better and has a great intrduction by Erwitt, but I like this selction of photos better.
There are 1.203847476EE92743 people in the world making photographs at this very moment.
Not a single one of them even comes close to Erwitt.
Not one.
When I'm stuck, when I think I've lost my photographic voice and vision, when my Hassy is collecting dust on the shelf and I finally notice it, I put this book in my bag and find a place to read through it.
A photography master at the height of his craft. Brilliant composition and humor over hundreds of gorgeous B&W photographs made by Elliott Erwitt and his Leica. If you want to understand why people still long for the look, romance and feel of real B&W film photography, check out this book!