Κάθε φορά που ακούμε/διαβάζουμε για τον αντιαμερικανισμό, το μυαλό μας μάλλον πάει στη δαιμονοποίηση της Αμερικής. Η Λιαλιούτη με αυτό το βιβλίο, παρακολουθώντας την εξέλιξη και τους μετασχηματισμούς αυτού του φαινομένου στη χώρα μας, απορρίπτει τεκμηριωμένα αντιλήψεις όπως η παραπάνω, ενώ αποδεικνύει ότι ο ελληνικός αντιαμερικανισμός δεν ήταν μια εξαίρεση σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Προσωπικά, τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία που κρατάω είναι η απουσία ενός συστηματικού αντιαμερικανικού λόγου από την ελληνική Δεξιά κατά τη μετεμφυλιακή περίοδο, σε αντίθεση με τη Δεξιά στη Γερμανία και τη Γαλλία, καθώς και η "συνάντηση" του πολιτικού και πολιτισμικού αντιαμερικανισμού.