ปริศนา

by ว. ณ ประมวญมารค

หม่อมเจ้าพจนปรีชา ราชนิกูลหนุ่มผู้สง่างามแห่งวังศิลาขาว เจ้าของ "เนตรเหยี่ยว" "เนตรซึ้ง" และ "เนตรดุ" ที่หลอมละลายหัวใจสาวๆ ในวงสังคม คือทายาทมรดกจำนวนมหาศาลของเสด็จในกรมผู้ล่วงลับ
ปริศนา หญิงสาวที่สดใสร่าเริง เก่งกาจ ฉลาด สวย เพิ่งเรียนจบหมาดๆ มาจากสหรัฐอเมริกา เป็นที่หมายปองของเหล่าชายหนุ่ม คือหญิงสาว...ผู้มีชาติกำเนิดเป็นปริศนาสมชื่อ
พรหมลิขิตบันดาลให้คนทั้งสองได้มาพบและรักกัน แต่ความรักของเขาและเธอ
ยังต้องผ่านอุปสรรคขวากหนามอีกมากมาย จนกว่าทั้งสองจะได้ความรักที่ต้องการมาครอบครองสมหวัง

Genres: Romance, Fiction, Romantic, Historical, Classics

854 pages, Paperback

First published January 1, 1995

About the author

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต (20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463 — 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520) หรือพระนามเดิม หม่อมเจ้าวิภาวดี รังสิต (ราชสกุลเดิม: รัชนี) นักเขียนชาวไทย เจ้าของนามปากกา ว.ณ ประมวญมารค มีผลงานประพันธ์ที่สร้างชื่อเสียงจากเรื่อง ปริศนา

Associated Names:
* Princess Vibhavadi Rangsit
* V Na Pramuanmark

Reviews

[Misspharaoh]

ชอบมาก ชอบสำนวน การบรรยาย บทพูดยุคเก่า ตัวละครทุกตัว ชอบทุอย่างแล้วอารมณ์ดี อ่านแล้วอยากใช้ชีวิตในยุคนั้นเลย

[Elizabeth]

อ่านจบด้วยความภูมิใจ มีปวดหัวบ้างเล็กน้อย เนื้อเรื่องสนุกดี ให้ความรู้สึกเหมือนpride and prejudiceจริงๆ แต่ว่าน่ารักมาก ชอบคุณชายพจน์มาก ทำไมถึงน่ารักขนาดนี้(?) แอบรำคาญปริศนาเป็นบางเวลา คนอะไรจะสาวสวยสาวฮ็อตหนุ่มรุมซะขนาดนี้ แล้วไหนจะบทงอน ยาวนานกันจริง แต่โดยรวมชอบค่ะ สนุกดี ชอบอ่านหนังสือยุคนี้ คำพูดคำจาก็น่ารัก

[Siwabhorn Anothaisintawee]

ความรักระหว่างราชนิกูลสุดฮอตแห่งสยามประเทศ กับหญิงสาวที่มีชาติกำเนิดเป็นปริศนาสมชื่อ

นอกจากความสวยแล้ว ปริศนายังฉลาด และมีความสามารถที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นกีฬา หรือศิลปะ หรือความลับอื่นๆ ที่ยังเป็นปริศนาสมชื่อ ความน่ารัก และสเน่ห์อันล้นเหลือ ทำเอาหนุ่มๆ ที่ได้อยู่ใกล้อดหลงรักไม่ได้ หนึ่งในนั้นคือหม่อมเจ้าพจนปรีชา เจ้าของฉายา 'เนตรเหยี่ยว' ที่หลายครั้งก็ยังอดส่ง 'เนตรซึ้ง' ให้กับปริศนาไม่ได้

ด้วยความฟอร์มเยอะของทั้งสองคน ทำให้ความรักไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบตั้งแต่แรก หากแต่ต้องใช้เวลาค่อยๆ พัฒนา และเรียนรู้ใจตัวเอง จนสามารถเผยความในใจต่อกันได้ในที่สุด

นิยายน้ำเน่าแหละ แต่ดีย์ โรแมนติกสุดๆ เราก็ไม่ใช่คนที่อ่านหนังสือไทยเยอะ แต่เล่มนี้เราว่าคลาสสิก แนะนำว่าควรอ่าน

เล่มนี้เราดองไว้นานเพราะกลัวความหนา แต่พอมาอ่านเข้าจริงเพลินมาก อ่านแป๊บเดียวจบ

เรื่องดำเนินเร็ว ปริศนาแก่น เซี้ยว น่ารัก น่าเอ็นดู สมแล้วที่สามารถตกหัวใจหนุ่มๆ และผู้ใหญ่อีกหลายคนในเรื่อง รวมถึงผู้อ่านได้อย่างง่ายดาย

ท่านชายก็ Mr. Perfect โก้ เก๋ เท่ห์ หล่อ รวย ใจดี สปอร์ต กทม. สาวรักสาวหลงกับทั่วเมือง

เราเป็นคนที่ดูปริศนา เวอร์ชั่น 2543 ก็เลยมีภาพของท่านชายพจน์ เป็น พี่ติ๊ก เจษฎา กับปริศนา เป็นเทย่า โรเจอร์อยู่ในหัวเวลาอ่าน ทำให้ง่ายต่อการจินตนาการมาก

โอ๊ยดี อ่านไปอมยิ้มไป ยิ่งตอนท้ายๆ คือจิกหมอนมาก อินมาก ฟินมาก อ่านแล้วเขิน

ปล. ตัวละครที่รู้สึกรำคาญคือ ประวิช เป็นผชไม่ได้เรื่อง ถ้าไม่มีท่านชายคุ้มกะลาหัวอยู่ ก็คงไม่รู้จะอยู่ได้ยังไง สงสารแม่อนงค์จริงๆ ที่ต้องแต่งงานกับคนแบบนี้ (อุ๊ย!! สปอย)

Goodreads ให้ 4.4 เราให้ 5

[Chanyaku]

เป็นนิยายเรื่องแรกที่ทำให้เหนื่อยและเมื่อยมากตอนอ่าน ทั้งหนาทั้งหนักจนต้องนอนคว่ำอ่านได้ท่าเดียว 555555 จำได้ว่าสนุกแต่เพราะความหนาเกินทำให้ไม่หยิบมาอ่านอีก

[ดินสอ สีไม้]

ในหนังสือชุดนี้ ปริศนาเป็นเรื่องที่รักที่สุด
และตัวละครปริศนา ก็เป็นตัวละครที่น่ารักที่สุด
เก่ง แสนดี น่ารักสารพัด แต่ถ่อมตัวและไม่โอ้อวดความดีใดๆ ของตนเลย
เป็นผู้ที่มองมนุษย์ออกอย่างชาญฉลาด และแผลงซนเป็นที่สุด
ปริศนาเป็นตัวละครสำคัญที่ทำให้หนังสือเล่มนี้สนุกตั้งแต่ต้นจบจบจริงๆ

[Kanitha]

ปริศนา คือนวนิยายสุดคลาสสิคที่เป็นหนึ่งในดวงใจของใครหลายๆคน รวมทั้งเราด้วย... หากถามถึงความประทับใจอะไรที่ได้ เราประทับใจในหัวใจรักของท่านพจน์ปรีชา โอ้ว! สาวน้อยปริศนาเธอโชคดีที่สุดในสามโลก!! หากถามว่าหญิงที่เหมาะสมกับท่านชายมีมั๊ย เราว่ามี แต่ใครจะรักท่านได้อย่างที่ท่านต้องการเท่าปริศนา คงไม่มี

ท่านผู้ประพันธ์ได้ถ่ายทอดให้คนอ่านซาบซึ้งถึงจิตใจที่แสนจะยิ่งใหญ่ ล้ำค่า หาได้ยากยิ่งของคนๆหนึ่ง อ่านแล้วรู้สึกอิ่ม เหมือนได้รับประทานอาหารทิพย์

เล่มนี้เป็นหนึ่งในดวงใจตลอดไป...

[Charintorn Nongbua chari]

อ่านจบไปแปดพันรอบสนุกมากน่ารักดี

[Tunyatuang]

หนังสือในดวงใจค่ะ ชอบทุกตัวละคร รักปริศนา รักท่านชายพจน์ อ่านกี่รอบไม่เบื่อค่ะ สนุกมากกกกกกกกกกกก

[Pika Cruz]

ปริศนาแห่งความรัก ได้ยินชื่อที่ไรเนื้อเพลงท่อนนี้ดังอยู่ในหัวค่ะ เธอเป็นที่รักของทุกคนจริงๆ ปริศนาเกิดที่ไทยแต่ไปเติบโตที่อเมริกา โดยผู้เป็นอาเลี้ยงดูสั่งสอน เมื่อกลับมาประเทศไทย ทั้งแม่และพี่สาวต่างตกใจและทึ่ง ทั้งสวย เก่ง มีเสน่ห์ ใจกล้า ซึ่งแปลกแหวกแนวมากสำหรับสาวไทยในยุคนั้น หนุ่มๆจับตาเพียบแต่เธอไม่สนใจเรื่องรักใคร่ เธอคบหารักทุกคนอย่างฉันเพื่อน ท่านชายพจน์ เจ้าของวังศิลาขาว ที่โดดเด่นรูปหล่อ รวย การงานดี เป็นที่ใฝ่ฝันของสาวๆ ไม่มีหญิงใดถูกใจเท่า ปริศนา ไม่ใช่เพียงหน้าตาที่ถูกใจ แต่เป็นความร่าเริง เก่งและฉลาด ที่หาใจใครได้ยาก นับวันยิ่งรู้จักกันยิ่งคิดรักเธอมากขึ้นทุกที แต่อุปสรรคก็มีมากเหมือนกัน ทั้งฐานะ ชนชั้น และยังมีคนสนิทตกหลุมรักเธอ ให้ท่านชายไปสู่ขอให้ ปริศนาโกรธมาก เพราะเธอเองก็รักท่านชายและรู้สึกว่าท่านก็คิดเหมือนเธอ เพียงแต่ไม่มีใครพูดออกมาก่อน จนท่านชายคิดว่าปริศนากำลังจะแต่งงานกับคนอื่น จึงหนีเข้าไปและถูกหามออกจากป่าด้วยอาการสาหัส ช่วงเวลาน่ากลัวนั้น ความรักทั้งสองชัดเจนขึ้นว่าชีวิตนี้ต่างคนต่างได้พบคนพิเศษในใจแล้ว
กว่าจะลงเอย กว่าจะได้ยินว่ารัก พ่อแง่เเม่งอน ลุ้นแทบแย่ค่ะ บอกเล่ายุคสมัยนั้นชัดเจนผ่านคนหนุ่มสาวในยุคนั้น ที่นิยมจับกลุ่มเล่นกีฬา เต้นรำ กินข้าวที่ราชวงศ์ แถมแฟชั่นในสมัยนั้นที่ไม่นิยมสีพาสเทลกัน

[addie]

(3.25/5) ชอบภาษามากๆ ชอบคาแรคเตอร์ปริศนามากๆ ช่วงแรกสนุกมาก แต่หลังๆน่าเบื่อ ความสัมพันธ์ไม่พัฒนาเลย งงว่าชอบกันได้ไง แปปๆก็ตกหลุมรักกันแล้ว แล้วไม่โอเคกับแนวคิดและทัศนคติบางอย่างเท่าไหร่ ปล. ชนหมาตายแล้วไม่รู้สึกอะไรได้ไง!!

[Whale Read]

ท่านชายพจน์
ประวิศ
ปริศนา

ภาษาเก่าถึงขั้นบางคำเลิกใช้แล้ว
บรรยกาศในเมืองไทย โบราณยุคเปิดประเทศ

รุ่งเรืองสุด

"เอาอีก ปริศนาอีก ฉันเบื่อชื่อนี้จนจะทนไม่ไหวแล้ว พบใครก้พูดถึงปริศนา.."
การ bombard media จนทำให้คุณชายพจน์ สงสัย 555555555

การเต้นรำ ในอดีตเป็นการแต๊ะอั๋งอย่างพอประมาณ
รตีรู้สึกพลาดไปถนัด แต่จะทำอย่างไรได้ตกบันไดต้องพลอยโจน

ท่านชายเห็นว่าปริศนา น่าดูที่สุด

"ผมมานี่ตั้งใจจะ. . อ้า . . ง่า"

ชอบเฉยๆไม่พอ ต้องนับถือด้วย อย่างประวิชนี่ปริศนาชอบม้ากมากแต่ไม่รับถือเลยจนนิดเดียว

ถึงเขาจะเอาหนังสือไปปาทิ้งก้ทำได้ เขาเป็นพี่ แล้วแกไปทุบเขาทำไม

มีดอกไม้สีขาว"จ๊วก"ดอกใหญ่เสียบอยุ่ที่หู

เต้นรำแบบ บุ๊ค (การจองตัวเต้นรำด้วย ผญ มีสมุด ผช เขียนชื่อลงไป) เหมือนขายตัวเรียงคิวเลยว่ามั้ย
นั่นแหละการลวนลามทางอ้อม

ประวิชรุ้เรื่องเข้าก้พยายามเข้าปลอบโยน คุยก้แล้ว เล่นตลกก้แล้ว ชวนไปเที่ยวด้วยก้แล้ว ทำอย่างไรก่ไม่มีประโยชน์ ในที่สุดเขาก้เลยต้องจับเจ่าเป็นเพื่อนด้วยอีกคน จนค่ำจึงได้กลับบ้าน รู้สึกเบื่อโลกเป็นกำลัง

ฉันรักเธอปริศนา รักมานานแล้ว รักตั้งแต่วันที่ฉันขับรถทับหมาเธอตาย แล้วเธอกอดหมาร้องไห้น่ะ จำได้ไหม...

ดำเนินเรื่องอืดไปนิด ไม่มีอะไรหักมุม

งอนไปงอนมา รักเหมือนแข่งกันทำให้อีกฝ่ายหึง

ชีวิตดีเว่อร์น่ารำคาน

[Kamons]

ความหนาของเล่มนี้อาจทำให้รู้สึกท้อ แต่ยอมรับว่าดำเนินเรื่องได้สนุก และน่าติดตาม แม้บางครั้งอาจจะขัดใจในตัวปริศนาบ้างก็พอเป็นสีสันให้นิยายเรื่องนี้
การดำเนินความรักของปริศนากับท่านชายอาจจะสร้างความประหลาดใจให้กับคนในยุคสมัยนี้ แต่ก็เป็นเรื่องสนุกที่ได้มองเห็นความรักของหนุ่มสาวในยุคก่อน แนะนำให้อ่านทั้งในแง่ของเนื้อเรื่องที่สนุก ภาษาสวยงามและศึกษาถึงวัฒธรรมในสมัยก่อนเพราะตัวปริศนาเองก็อาจจะเหมือนคนรุ่นใหม่ในยุคนี้ที่แปลกและไม่คุ้นเคยกับชีวิตเมืองไทยในสมัยก่อน

[aida]

ปริศนาเท่มาก ท่านชายพจน์ก็เก๋เหลือเกิน
แต่รำคาญช่วงที่แกล้งประชดกันไปมาจนหงุดหงิดเกือบจะหยุดอ่าน
ครึ่งแรกสนุกกว่าครึ่งหลังมาก
แต่รวมๆ แล้วก็สนุกมาก ไม่ผิดหวังเลย

[Patsap]

สมฐานิยายรักอมตะตลอดกาลของไทยมาก ผู้ประพันธ์ถ่ายทอดเรื่องราว ความสัมพันธ์ของตัวละครได้น่าติดตาม คาแรคเตอร์ตัวละครมีความน่าสนใจ ชวนให้เราหลงรัก และความรักของตัวละครหลักอย่างปริศนาและท่านชายพจน์ก็ไม่ได้หวานเลี่ยนหรือไม่สมเหตุสมผล แต่เป็นความรักที่เกิดขึ้นได้จริง เกิดจากการรู้จักและใช้เวลาร่วมกันไปเรื่อยๆจนพัฒนาเป็นความรัก ละบทจีบก็คือชวนเขินมาก อ่านไปยิ้มไปจริงๆ นอกจากเรื่องความรักทั่วไปแล้ว เวลาอ่านยังได้รู้เรื่องของภาษา วัฒนธรรม และค่านิยมในยุคสมัยนั้นไปด้วย ข้อเสียของเรื่องคือบางช่วงอาจจะมีพาร์ทที่ค่อนข้างยืดและเนิบ แต่ส่วนตัวเราไม่ติดเพราะทำให้เราได้เห็นมิติอื่นๆของตัวละครและทำให้เราผูกพันธ์กับพวกเขาได้มากขึ้น เราชอบเรื่องนี้ตรงที่ตัวละครในเรื่องนี้เป็นคนสองคนที่ดูเหมือนจะไม่สามารถรักกันได้เลย คนหนึ่งเป็นชนชั้นสูงยศถึงหม่อมเจ้า และอีกคนที่ถึงจะสืบเชื้อสายมาจากตระกูลผู้ดีเก่าแต่ครอบครัวตอนนี้ก็เป็นชนชั้นกลางทั่วไป คนสองคนที่ถ้ามองผ่านๆเหมือนจะไม่สามารถรักกันได้ แต่สุดท้าย ท่านชายพจน์ก็รักปริศนาเพราะเธอคือปริศนา และปริศนาก็รักท่านชายพจน์เพราะเขาคือท่านชายพจน์ สุดท้ายคนสองคนก็รักกันเพราะหัวใจตรงกันเท่านั้นเอง เรื่องอื่นนั้นก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

[blue ya]

เป็นเล่มที่เดิมทีไม่ได้อยู่ในลิสต์ที่จะอ่านเลย แต่แล้วก็อ่านจนจบด้วยความหนาถึง 800 กว่าหน้า! ไม่เคยอ่านเล่มไหนหนาขนาดนี้มาก่อน ด้วยเซ็ตติ้ง 2490 แต่ยังเป็นภาษาที่อ่านเข้าใจง่าย แม้คำบางคำจะเปลี่ยนไปตามบริบทสังคมยุคใหม่แล้ว

รู้สึกรักตัวละครปริศนามาก มีศักดิ์มีศรีเป็นของตัวเอง ไม่โอ้อวด แก่นแก้ว แถมน่ารักน่าเอ็นดู เลยอยากมีเพื่อนอย่างปริศนาบ้าง อีกคนที่รู้สึกชอบมากคือ นพ — นพคือคนที่ทุกคนควรมีเป็นเพื่อนสักคนในชีวิต รักในมิตรภาพของปริศนาและนพมาก

ท่านชายพจน์กับปริศนา ด้วยความที่อีกคนอ่อนอีกคนแข็ง แต่เมื่ออีกคนแข็งอีกคนอ่อน เลยทำให้ลุ้นตลอดทั้งเรื่องว่าจะได้รักกันอย่างดี ๆ ตอนไหน ทำเอาเหนื่อยใจแทบแย่

หลังจากที่อ่านจบรู้สึกว่าผูกพันกับตัวละครมาก จะนั่งจะกินจะนอนก็อ่านอยู่อย่างนั้นทุกวันเป็น 2 อาทิตย์ จนเก็บไปฝันกลางวันว่าได้ไปใช้ชีวิตในวังศิลาขาวและตำหนักมโนรมย์ หลังจากนี้คงเห็นคำว่าปริศนาแล้วคงนึกถึงตัวละครนี้เสียไม่ได้ เพราะแค่ตอนนี้ยังเพ้อหลุดปากพูดพล่อยคำว่าปริศนา แถมพูดจาอย่างภาษาหนังสือไม่หยุด

[peperopei]

เป็นหนังสือที่อ่านนานสุดในชีวิตละ 15 วันถ้วน คิดว่าถ้าไม่ได้ซื้อมาเป็นเล่มอาจจะเทไปละ เล่มนี้อ่านช้ามากอาจจะเป็นเพราะไม่อินกับพล็อตเท่าไหร่ผสมกับgen gapที่ค่อนข้างนาน ทำให้ไม่อินหรือรีเลทกับเนื้อเรื่อง ต้องคอยเตือนตัวเองว่า อย่าใช้เลนส์ปัจจุบันอ่าน เป็นหนังสือเรื่อย ๆ ทั่วไปไม่ได้รู้สึกหวือหวา หรือมีอะไรที่ฮุกเรา แต่ชอบคุณอานนท์กับสิริมาก รออ่านเล่มถัดไป

[Pimsucha]

เป็นหนังสือนิยายที่ประทับใจที่สุดที่เคยอ่านมาในชีวิตค่ะ ในแง่ของความสนุกสนาน(ซึ่งแน่นอนว่าต่างกันไปในแต่ละคน)ความฝันของผู้หญิงต่างๆ ทุกๆคนมีด้านที่ดีและไม่ดีปนกันไป ทำถูกบ้างพลาดบ้าง เล่มนี้อ่านกี่รอบก็รักทุกรอบ ภาษาที่ใช้สวยงามมาก

[Puwhan]

อ่านรอบที่เท่าไรจำไม่ได้ แต่อ่านหลายครั้งมาก ละครก็ดูหลายรอบ เวอร์ชั่นพี่ติ๊กกับพี่เทย่า (๒๕๔๓)
รักเรื่องนี้มาก ชอบความภาษาโบราณ ภาษาชาววัง เวลาพูดกับเจ้า ซึ่งใช้ถูกต้องแน่นอนเพราะเจ้าแต่งเอง 😆
รักทุก ๆ อย่างในเรื่องนี้เลยยยย

[June]

This is my all time favourite, read it more than 20 times!!!

[Pakwan]

ปริศนานักเรียนนอกที่กลับมาเป็นครู กับท่านชายที่เป็นพี่ชายของนักเรียนตัวแสบ

เอาจริงๆแอบทึ่ง ถ้าเป็นนข.คนอื่นคงตัดจบตั้งแต่ตอนกลางๆเล่มละ แต่นี่ยืดไปจนแบบ แต่ก็ดีอย่างที่ได้รู้อะไรๆ เพิ่มขึ้น

[AdeNike]

I heard about this book after watching the drama adaptation - Prissana 2000 version starring Tik Jesdaporn and Taya Rogers. Even though I watched it 2 years ago while reading I could totally picture Taya Rogers as Prisna. She nailed the character perfectly well imo.

I wouldn't mind having a friend like Prisna lol!! Although she's super all over the place, you mustn't underestimate her intelligence and knowledge. Tan Chai is the model Prince charming - super generous, rich, intelligent, not a single pride can be found (but he has a tendency of showing off in the presence of Prisna, not intentionally though lol), and well respected. On the surface they don't quite fit because one is a highly respected Prince and the other 'not-so-civilized' young lady. I really enjoyed reading about Prisna antics - getting along with them boys and even holding her own against them; disciplining her students, and how she low-key avoids her mum's scolding lol!

Prisna doesn't only focus on the OTP but other characters including Prisna's family, their friends and some members of the royal family. It's such a fun ride reading about their interactions and the development in the relationship between the characters.

I would have really liked it if her Uncle Viraj was able to make it the wedding and even more awesome if Prisna had physically introduced him to Tan Chai's Aunt (Royal Princess). Both of them are single and I can totally see them make a wonderful couple. I highly recommend it!!! BTW, thanks Hamster for sharing both volumes in English on your blog ^_^

Oh one more thing - The character I so do not like the most is Pravij. He's so useless and spoilt rotten by Bojna imo. He can't even solve the tiniest problems, always running back to Bojna like some toddler -_-

[pwdrolls]

ตอนอ่านหนังสือเล่มนี้สมัยมัธยม เรามีความคิดอยากเป็นแบบนางเอก โตต่างประเทศ ใส่กางเกงขาสั้นออกบ้านได้โดยไม่ต้องกังวล เพราะสังคมไทยมันตีกรอบมาก พอโตมาเรื่อยๆ ดีใจมากที่โลกเปิดกว้างมากขึ้น ทำให้เห็นว่าจริงๆ สังคมที่ปริศนาแสดงออกมาเป็นสังคมที่ภายนอกปกติมากๆ แต่ปริศนาก็ยังแอบมีความไทยประเพณีปนต่างชาติอยู่บ้าง จะไม่ขอเอ่ยถึงประเด็นการเมืองในแนวคิด เอาเป็นว่า อ่านสบายๆ ถึงจะหนาก็ตาม ถ้าใครชอบนางเอกแบบบ้านทรายทองก็คงไม่หยิบปริศนามาอ่านหรอก แนะนำสำหรับคนที่ชอบนางเอกสายฉลาด แต่ก็ยังไม่ได้สุดโต่งมาก ยังกรุ่นๆ แบบกลิ่นอายโรแมนติก

[Murainik_]

เป็นแนวชีวิตประจำวันที่อ่านได้เพลินๆ ได้เห็นสภาพสังคม(ชนชั้นกลางสูง)สมัยก่อน คาแรกเตอร์พระนางดี ต่างคนต่างโก้เก๋ รู้ตั้งแต่แรกเลยทำไมรักกันได้ แต่ช่วงพ่อแง่แม่งอนนี่กินเนื้อที่แบบไม่ค่อยจำเป็นเท่าไหร่ ไม่เก็ตว่าจะงอนกันไปทำไม ทั้งๆที่พระนางคือพร้อมสำหรับการเป็นคู่รักกันแล้วอะ ต่างฝ่ายต่างให้เกียรติ รักและเกรงใจกัน ถ้าเรื่องมันหันมาตั้งคำถามตรงๆว่าทำไมความรักของสองคนนี้ถึงดูไม่มีอุปสรรคเลย อาจจะดีกว่าพยายามยัดบทง้องอนมาแบบนี้

[Spyairy]

สนุกค่ะ เนื้อเรื่องไม่มีอะไรมากแต่ผู้แต่งสามารถใช้ภาษาที่ทำให้คนอ่านรู้สึกมีส่วนร่วมไปกับตัวละครได้
ยิ่งอ่านก็จะยิ่งหลงรักท่านชายพจน์และปริศนาเลยค่ะ
ชอบตัวละครพระเอกที่ฉลาด รักนางเอกแต่แอบปากแข็ง
ส่วนนางเอกก็ก้าวผ่านนางเอกยุคเดิมที่เรียบร้อย หัวอ่อน ร้องไห้เก่ง มาได้
โดยรวมแล้วเป็นนิยายที่น่าติดตามค่ะ

[Tanaporn]

นิยายเล่มนี้น่ารัก มีบางช่วงบางตอนในกลางเรื่องที่เวิ่นเว้อไปบ้าง ชวนหลับ แต่สุดท้ายแล้วจบได้สวย เริ่มเรื่องก็น่าสนใจ ตัวละคร โดยเฉพาะปริศนาก็น่ารักมาก ยังมีเพื่อน ๆ และท่านชายที่ต่างก็มีเอกลักษณ์และเสน่ห์ไม่แพ้กัน อีกทั้งสำนวนการเขียนของคุณว. ณ ประมวลมารค เมื่อย้อนกลับไปในยุคนั้นจัดได้ว่าล้ำสมัย มีจังหวะจะโคน แม้รูปแบบจะเป็นนิยาย vintage ก็ตาม

[May Sarocharm]

รักหนังสือเล่มนี้ที่สุด อ่านซ้ำหลายรอบตั้งแต่ได้ดูละครเวอร์ชั่นติ๊ก+เทย่า
(พอได้อ่าน Pride&Prejudice ก็ชอบอีก สงสัยถูกจริตกับนิยายแบบนี้)
รักทุกอย่างในเรื่องตั้งแต่คาแรกเตอร์ ภาษา ฉากหลังของเรื่อง การดำเนินเรื่อง
รักปริศนาจนอยากทำอะไรๆตามปริศนา และรักท่านชายจนตั้งมาตรฐานผู้ชายไว้สูง
เป็นเรื่องที่หยิบอ่านได้เรื่อยๆ ไม่มีดราม่ามากมายให้ปวดตับ ท่อนไหนเอื่อยๆก็อ่านข้ามได้

[Sincerenaka Phuchongsopapunt]

สนุกมากค่ะ

[Jee Narisara]

I like it.

[Pen Leeyang]

It is good.

[Rung Liverpool]

Love it