แม่โขง

by Paul Adirex, ปองพล อดิเรกสาร, วิภาดา กิตติโกวิท (Translator)

เรื่อง แม่โขง เป็นนวนิยายที่ผู้เขียนผูกโยงร้อยเรื่องราวของการสืบค้นทหารอเมริกันที่สูญหายไปในสงครามเวียดนาม การตามล่าสมบัติของกษัตริย์โบราณแห่งอาณาจักรลาว เรื่องราวของประวัติศาสตร์อารยธรรมของชุมชนลุ่มแม่น้ำโขง เรื่องราวของชนเผ่าภูริซึ่งเล่าขานเป็นตำนานลี้ลับอันไม่ปรากฏในแผนที่ใดๆ การสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงเพื่อเชื่อมไทย-ลาวทั้งทางเศรษฐกิจการค้าและวัฒนธรรม ตลอดจนขบวนการค้ายาเสพติด เรื่องเหล่านี้สอดร้อยเข้าด้วยกันโดยพญานาค งูยักษ์ในตำนานของชุมชนลุ่มน้ำโขง ซึ่งทำหน้าที่พิทักษ์ทรัพย์สมบัติของแผ่นดินและเป็นตัวสอดแทรกให้บังเกิดความตายลึกลับอย่างน่าสะพรึงกลัวแก่บุคคลต่างๆ เรื่องแม่โขงจึงเป็นจินตนิยายที่ผสมผสานความจริงทางสังคมเข้ากับจินตนาการ ทำให้มีอรรถรสของงานวรรณกรรมยอดเยี่ยมยิ่ง

Genres: Thriller

439 pages, Paperback

Published January 1, 1997

Reviews

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่อง - แม่โขง
ผู้แต่ง - ปองพล อดิเรกสาร

ตัวละคร
คิมเบอร์รี่ (คิม)
เดฟ ชอน

รีวิวหลังอ่าน

34/2546

จำอะไรไม่ได้เลย ลืมไปว่าเคยอ่านเรื่องนี้ด้วย ถ้าจำไม่ผิดน่าจะยืมจากห้องสมุดโรงเรียนโยธินบูรณะ ณ เกียกกาย และเท่าที่ดูข้อมูลในสมุดจด เรื่องนี้เคยเป็นละครแล้วด้วย นำแสดงโดยพีท ทองเจือ และนิ้ง กุลสตรี ค่ะ

Review Date แบบคร่าวๆ 19.34 น. Sat 25 Mar 2017

[Phuwong · Rating 5 out of 5]

ความรู้สึกในขณะที่อ่านนอกจากจะทึ่งไปกับความสามารถในการสร้างพล็อตนวนิยายที่สนุกตื่นเต้นของนักเขียนแล้ว ยังรู้สึกลุ้นระทึกไปกับตัวอักษรในทุกๆ หน้าจนแทบวางไม่ลง การดำเนินเรื่องรวดเร็วฉับไวเหมือนกำลังดูภาพยนตร์แอคชั่นฝรั่งดี ๆ สักเรื่อง ฉากและการดำเนินเรื่องในประเทศไทยก็ทำให้เรารู้สึกเข้าถึงนวนิยายเรื่องนี้ได้มากกว่างานแปลเล่มอื่น ๆ ผู้เขียนได้สอดแทรกคติความเชื่อของชาวพุทธไว้ตลอดทั้งเรื่อง ตั้งแต่การให้ตัวตนของพญานาคว่ามีอยู่จริงและเคยเกิดเป็นน้องชายของพระภูริทัตผู้เป็นชาติหนึ่งของพระพุทธเจ้า การเวียนว่ายตายเกิด การทำกรรมดีกรรมชั่ว ไปจนถึงการสร้างหมู่บ้านภูริให้เป็นดินแดนยูโธเปีย (โลกในอุดมคติ) ของพุทธศาสนา ถือเป็นนวนิยายอีกเล่มที่อ่านสนุกและชวนเร้าใจไปกับการดำเนินเรื่องจนกลบข้อด้อยเล็กๆ น้อยๆ ข้ออื่นไปจนหมด ยิ่งเมื่อมองในแง่ของคุณค่าที่นวนิยายถูกเขียนเป็นภาษาอังกฤษเพื่อให้ชาวต่างชาติได้อ่านและเข้าใจความเชื่อในพระพุทธศาสนาด้วยแล้วก็ถือว่าสามารถทำได้บรรลุจุดประสงค์ในการส่งสารนี้ แนะนำสำหรับแฟนนิยายแนวพญานาคที่ไม่เน้นความโรแมนติกครับ

[Alistair Stafford · Rating 2 out of 5]

This only gets an extra star because I started reading it while cruising down the Mekong from Chiang Khong to Luang Prabang. It was nice to look out and see the scenery that you are reading about.

[L-wind · Rating 5 out of 5]

เคยอ่านเวอร์ชั่นนิยายที่เป็นภาษาไทย หลายปีก่อน ละครช่องเจ็ดก็เคยดู ล่าสุดอ่านเวอร์ชั่นการ์ตูน

นิยายเรื่องนี้เป็นอะไรที่มีองค์ประกอบเยอะมาก แน่นสุดๆ ทั้งการเมือง CIA เรื่องระหว่างรัฐบาล ประวัติศาสตร์ลาว ความเชื่อพญานาค ทศชาติชาดก ตำนานเมืองลับแล ทุกอย่างเอามายำรวมกันได้ในเรื่องเดียวแบบไม่น่าเชื่อ
โดยมีพญานาคแห่งแม่โขง เป็นแกนกลางของเรื่อง

ปกติคนไทยทั่วไปมีความเชื่อเรื่องพญานาคและคุ้นเคยดีอยู่แล้ว แต่เรื่องนี้ทำให้มันสากลกว่าด้วยการให้ตัวละครเป็นต่างชาติ ที่ต้องมาพบเจอเรื่องราวแปลกๆ บริเวณริมโขง มีความบู๊ มีการหักหลัง มีเกมการเมือง ตามประสาผู้เขียนที่เป็นนักการเมือง

โดยรวมอ่านได้เพลินๆ อาจเพราะคนอ่านอย่างเราตื่นตากับองค์ประกอบต่างๆ ไปด้วย เพราะรู้สึกว่าคนเขียน "จับ" หลายแนวมารวมกัน แต่ก็ทำให้กลมกล่อมได้

เรื่องนี้เห็นว่าต้นฉบับเป็นภาษาอังกฤษนะ ดังนั้นความสวยงามทางภาษาไทยอาจจะไม่มาก ตามประสานิยายผู้ชายเขียน แต่เรื่องความแน่นของโครงเรื่องนี่ ยอมเลย ทำให้ความเชื่อพญานาคยังคงศักดิ์สิทธิ์ต่อไป

[Pom Ma · Rating 1 out of 5]

The book might have been great for foreigners with little to no knowledge about Southeast Asia, but for a Thai like me, the story setting reminds me of those low-budget soap operas with lousy CG of naga floating around unrealistically. The plot is quite typical for Thai soap operas they show at night after 8 pm and Thais are growing up watching that. Not until they realized the predictable plot, movie setting and cheesy lines, did they start to no longer enjoy it.
Once again, I have a feeling that the author, along with Thai soap operas trends back in the 90s, has a profound sensation for Luk-krueng (lit. half children), or mixed Thai-Caucasian girls. That makes this book is typical Thai soap operas but only in pages.
I agree that it might have been great for people who are not so familiar with southeast Asian vibes, so my opinion is quite subjective. Anyhow, I really can't say it's a good book.