What do you think?
Rate this book
อาญาซาตาน
ถึงแม้ว่าวันนี้ "ชาครีย์" จะเป็นมหาเศรษฐีนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ผู้มั่งคั่งและมีพร้อมในทุกสิ่ง แต่เขาไม่มีวันลืมความเจ็บช้ำจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก จากครอบครัวเธอในอดีตอย่างแน่นอน
----------
“ยั่วให้อยาก...จากซาตาน”
“ทำไม! ไอ้หน้าตื่น ๆ กับการถอยหนีของคุณนี่! กำลังจะสื่อให้ผมรู้ว่าคุณกลัวงั้นเหรอ!”
กัณหาเจ็บที่ไหล่เพราะแรงบีบจนอยากจะร้องออกมาดัง ๆ แต่เจ็บกายก็ยังไม่เท่ากับเจ็บใจจากน้ำคำที่กำลังด่าทอออกมา และถ้าหากไม่คิดว่าคนที่เขากำลังด่าอยู่นี่คือคุณหนูมิวล่ะก็ คงได้เถียงกลับเข้าให้แล้ว แต่คิดอีกทีก็รู้ดีว่าตัวเองไม่อยู่ในฐานะจะทำอย่างนั้นได้
เพราะนั่นอาจจะทำให้เขาโกรธจนพาลยกเลิกข้อเสนอให้ย่ากับพ่อเป็นแน่ ทีนี้หนทางที่ตัวเองจะหาเงินค่ารักษายายไปชดใช้ให้ย่าก็คงจะมืดสนิทอย่างแน่นอน เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงพยายามสงบสติอารมณ์ สงบใจและสงบปากสงบคำเอาไว้ ปล่อยให้เขาด่าว่าได้ตามใจ
“หึ!!! อย่าแสดงละครตบตาให้เมื่อยเลย เพราะผมเดาออกอยู่ดีว่าผู้หญิงที่ไปอยู่เมืองนอกตั้งแต่แปดขวบจนอายุยี่สิบกว่าอย่างคุณน่ะเคยนอนแบให้ผู้ชายเอามากี่สิบครั้ง กี่เชื้อชาติทั้งไทยและเทศ สูงต่ำดำขาวสั้นยาวหรือใหญ่ยักษ์คุณก็คงจะสู้ได้ไม่หวั่นไหวแน่ และคงจะตอบสนองอย่างถึงอกถึงใจเลยล่ะสิท่า”
“ทำไม!!! อยากเถียงเหรอว่ามันไม่จริง เอ๊ะ!!! หรือจะบอกว่าที่ผมพูดมานี่มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ เพราะความจริงคุณผ่านมาเกินร้อย ประสบการณ์บนเตียงเทียบระดับปรมาจารย์ชั้นครู จนรู้ว่าผู้ชายชาติไหนชอบให้ผู้หญิงตอบสนองตัณหายังไง เช่นพวกญี่ปุ่นก็ต้องการให้ร้องโอดครวญปางจะตายเวลามีไอ้นั่นจิ้มเข้าไป
ส่วนยุโรปก็ชอบให้แสดงบทร่าน ๆ ร้อนสวาทออกมาส่ายสะโพกรับแรงกระแทกด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสจีบปากจีบคอยังกับกำลังกินอาหารรสเด็ด ส่วนไอ้มืดก็ชอบให้ร้องดัง ๆ เพราะเจ็บปวดในความใหญ่ยาวของพวกมัน และพี่ไทยก็ชอบให้นอนนิ่ง ๆ ทำเป็นเหนียมอายประหนึ่งว่าไม่เคยเลยสักครั้งใช่ไหมล่ะ
แค่คิดแค่วาดภาพคุณกับผู้ชายเกินร้อยขึ้นมา ผมก็สะอิดเสอียนจะแย่ จนไม่รู้ว่าจะทำใจให้มาสมสู่กับคุณได้ยังไง คงต้องหง่าวรอไปก่อนนะ หรือถ้าอยากจนทนไม่ไหวจริง ๆ เวลาไปช้อปที่ตลาดก็ซื้อมะเขือยาว แตงล้าน หรือไม่ก็กล้วยหอมห่าม ๆ ติดไม้ติดมือมากระแทกแก้ขัดไปก่อนก็แล้วกัน
แต่อย่าเผลออยากได้ของจริงด้วยการไปอ่อยคนรถ คนสวนหรือ รปภ. หน้าป้อมยามซะล่ะ เพราะยังไง ๆ ผมก็คงจะทนนอนใช้ผู้หญิงร่วมกับลูกจ้างไม่ได้หรอก ก็คนมันเห็นหน้ากันทุกวัน แต่อย่างพวกที่เมืองนอกก็ช่างหัวมัน เพราะผมไม่รู้จักสักคนเลยพอทนได้
ส่วนไอ้พืชผักทั้งหลายมันก็ไม่มีปาก คงไม่คิดจะมาถามผมหรอกว่าลีลาคุณตอนนอนกับผมหรือนอนกับพวกมันน่ะ แตกต่างกันยังไงคุณส่ายหรือแอ่นรับนาทีละกี่หน โยกกับมันช้าหรือเร็ว หรือแอบนินทาลับหลังว่าใครใหญ่ยาวยาวเอาได้ถึงใจคุณมากกว่า”
“อ้อ!!! อย่าหิวมากจนแกล้งทำเป็นว่าลืมล็อคประตูบ้านเหมือนคืนนี้เชียวนะ วันดีคืนดีหมูหมากาไก่แถวนี้จะดอดขึ้นมาจิ้มเข้าให้ หรือถ้าอยากจะส่งสัญญาณเป็นนัย ๆ บอกให้ผมรู้ล่ะก็ไม่ต้องหรอกนะ ผมมีกุญแจ วันไหนเบื่อ ๆ หรือหาอีตัวไม่ได้ จะเปิดมาใช้บริการอีตัวชั้นต่ำในคราบสาวไฮโซอย่างคุณเอง”
----------
“ยั่วให้อยาก...จากซาตาน”
“ทำไม! ไอ้หน้าตื่น ๆ กับการถอยหนีของคุณนี่! กำลังจะสื่อให้ผมรู้ว่าคุณกลัวงั้นเหรอ!”
กัณหาเจ็บที่ไหล่เพราะแรงบีบจนอยากจะร้องออกมาดัง ๆ แต่เจ็บกายก็ยังไม่เท่ากับเจ็บใจจากน้ำคำที่กำลังด่าทอออกมา และถ้าหากไม่คิดว่าคนที่เขากำลังด่าอยู่นี่คือคุณหนูมิวล่ะก็ คงได้เถียงกลับเข้าให้แล้ว แต่คิดอีกทีก็รู้ดีว่าตัวเองไม่อยู่ในฐานะจะทำอย่างนั้นได้
เพราะนั่นอาจจะทำให้เขาโกรธจนพาลยกเลิกข้อเสนอให้ย่ากับพ่อเป็นแน่ ทีนี้หนทางที่ตัวเองจะหาเงินค่ารักษายายไปชดใช้ให้ย่าก็คงจะมืดสนิทอย่างแน่นอน เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงพยายามสงบสติอารมณ์ สงบใจและสงบปากสงบคำเอาไว้ ปล่อยให้เขาด่าว่าได้ตามใจ
“หึ!!! อย่าแสดงละครตบตาให้เมื่อยเลย เพราะผมเดาออกอยู่ดีว่าผู้หญิงที่ไปอยู่เมืองนอกตั้งแต่แปดขวบจนอายุยี่สิบกว่าอย่างคุณน่ะเคยนอนแบให้ผู้ชายเอามากี่สิบครั้ง กี่เชื้อชาติทั้งไทยและเทศ สูงต่ำดำขาวสั้นยาวหรือใหญ่ยักษ์คุณก็คงจะสู้ได้ไม่หวั่นไหวแน่ และคงจะตอบสนองอย่างถึงอกถึงใจเลยล่ะสิท่า”
“ทำไม!!! อยากเถียงเหรอว่ามันไม่จริง เอ๊ะ!!! หรือจะบอกว่าที่ผมพูดมานี่มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ เพราะความจริงคุณผ่านมาเกินร้อย ประสบการณ์บนเตียงเทียบระดับปรมาจารย์ชั้นครู จนรู้ว่าผู้ชายชาติไหนชอบให้ผู้หญิงตอบสนองตัณหายังไง เช่นพวกญี่ปุ่นก็ต้องการให้ร้องโอดครวญปางจะตายเวลามีไอ้นั่นจิ้มเข้าไป
ส่วนยุโรปก็ชอบให้แสดงบทร่าน ๆ ร้อนสวาทออกมาส่ายสะโพกรับแรงกระแทกด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสจีบปากจีบคอยังกับกำลังกินอาหารรสเด็ด ส่วนไอ้มืดก็ชอบให้ร้องดัง ๆ เพราะเจ็บปวดในความใหญ่ยาวของพวกมัน และพี่ไทยก็ชอบให้นอนนิ่ง ๆ ทำเป็นเหนียมอายประหนึ่งว่าไม่เคยเลยสักครั้งใช่ไหมล่ะ
แค่คิดแค่วาดภาพคุณกับผู้ชายเกินร้อยขึ้นมา ผมก็สะอิดเสอียนจะแย่ จนไม่รู้ว่าจะทำใจให้มาสมสู่กับคุณได้ยังไง คงต้องหง่าวรอไปก่อนนะ หรือถ้าอยากจนทนไม่ไหวจริง ๆ เวลาไปช้อปที่ตลาดก็ซื้อมะเขือยาว แตงล้าน หรือไม่ก็กล้วยหอมห่าม ๆ ติดไม้ติดมือมากระแทกแก้ขัดไปก่อนก็แล้วกัน
แต่อย่าเผลออยากได้ของจริงด้วยการไปอ่อยคนรถ คนสวนหรือ รปภ. หน้าป้อมยามซะล่ะ เพราะยังไง ๆ ผมก็คงจะทนนอนใช้ผู้หญิงร่วมกับลูกจ้างไม่ได้หรอก ก็คนมันเห็นหน้ากันทุกวัน แต่อย่างพวกที่เมืองนอกก็ช่างหัวมัน เพราะผมไม่รู้จักสักคนเลยพอทนได้
ส่วนไอ้พืชผักทั้งหลายมันก็ไม่มีปาก คงไม่คิดจะมาถามผมหรอกว่าลีลาคุณตอนนอนกับผมหรือนอนกับพวกมันน่ะ แตกต่างกันยังไงคุณส่ายหรือแอ่นรับนาทีละกี่หน โยกกับมันช้าหรือเร็ว หรือแอบนินทาลับหลังว่าใครใหญ่ยาวยาวเอาได้ถึงใจคุณมากกว่า”
“อ้อ!!! อย่าหิวมากจนแกล้งทำเป็นว่าลืมล็อคประตูบ้านเหมือนคืนนี้เชียวนะ วันดีคืนดีหมูหมากาไก่แถวนี้จะดอดขึ้นมาจิ้มเข้าให้ หรือถ้าอยากจะส่งสัญญาณเป็นนัย ๆ บอกให้ผมรู้ล่ะก็ไม่ต้องหรอกนะ ผมมีกุญแจ วันไหนเบื่อ ๆ หรือหาอีตัวไม่ได้ จะเปิดมาใช้บริการอีตัวชั้นต่ำในคราบสาวไฮโซอย่างคุณเอง”
243 pages, Paperback
2 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
Read
December 17, 2016ทดลองอ่านงานนักเขียนเป็นครั้งแรก อ่านเวอร์ชั่นอีบุ๊ก คำผิดเยอะจนอ่านสะดุดตลอดเรื่องค่ะ
August 30, 2018
ดราม่าจัดมาก แต่พระเอกเลวมาก เป็นเรื่องที่ไม่ชอบพระเอกที่สุดแล้ว เอานางเอกมาทำเมีย ตั้งใจให้ท้อง แล้วให้จัดงานแต่งของตัวเองกับคนอื่นอีก ต่อให้แค้นขนาดไหนแต่เห็นแก่ตัวมากๆ เพราะสุดท้ายพร่ำเพ่อตามหานางเอก บอกรัก ทั้งๆที่ตัวเองก็ยังจับเมียแต่งกด จนท้องได้ลูกมาอีก แต่ดันบอกเขาไม่รัก ตามหานางเอกจนเจอ เฝ้าตาม ทำทุกอย่างจนได้ นางเอกก็ใจง่ายเกิน สูตรสำเร็จที่อ่านละไม่ชอบเลย ให้ดาวตรงเขียนดีนะคะ สำนวนโอเค
Displaying 1 - 2 of 2 reviews