What do you think?
Rate this book
เจ้าสาวของอานนท์
หนังสือเล่มนี้ จะพาคุณไปสัมผัสกับผลงานอมตะของ ว.ณ. ประมวญมารค ที่อยู่ในหัวใจของนักอ่านมาทุกยุคทุกสมัย เป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องจากเรื่อง “ปริศนา” ในเล่มคุณจะได้พบกับวิศวกรหนุ่มผู้เพียบพร้อมเพื่อนรักของปริศนา หลังจากผิดหวังมานาน คราวนี้อานนท์ก็ได้เป็นพระเอกละครแห่งชีวิตกับเขาบ้าง แต่ใครกันหนอที่จะมาเป็นเจ้าสาวของอานนท์...ถ่ายทอดด้วยสำนวนภาษาที่อ่านง่าย สนุกสนาน นอกจากจะได้รับความเพลิดเพลินแล้ว ยังเป็นนวนิยายที่สะท้อนภาพสังคมในสมัยปลายรัชกาลที่ 8 ถึง ต้นรัชกาลที่ 9 ออกมาได้อย่างชัดเจน ทั้งในแง่ของภาษา วัฒนธรรม ทัศนคติ และค่านิยมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี
408 pages
First published January 1, 1985
About the author
ว. ณ ประมวญมารค
12 books41 followersพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต (20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463 — 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520) หรือพระนามเดิม หม่อมเจ้าวิภาวดี รังสิต (ราชสกุลเดิม: รัชนี) นักเขียนชาวไทย เจ้าของนามปากกา ว.ณ ประมวญมารค มีผลงานประพันธ์ที่สร้างชื่อเสียงจากเรื่อง ปริศนา
Associated Names:
* Princess Vibhavadi Rangsit
* V Na Pramuanmark
Associated Names:
* Princess Vibhavadi Rangsit
* V Na Pramuanmark
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
March 6, 2017
เจ้าสาวของอานนท์ เป็นเรื่องที่รักน้อยที่สุดในนิยายชุดนี้
ด้วยความที่ผู้เขียนให้ความสำคัญต่อครอบครัวของเจ้าคุณสุทธาเอาไว้มาก
และตัวละครต่างๆ ในบ้านนั้น ล้วนน่ารำคาญใจไปเสียเกือบหมด
เจ้าคุณผู้ที่แม้จะฉลาดมองเห็นความเป็นไปในบ้าน
แต่ก็กลับนิ่งเฉยปล่อยให้ความอยุติธรรมเกิดขึ้นในบ้านเสมอๆ
คุณนายเจริญก็หูเบาและเขลาปัญญา
สวนิตก็น่ารังเกียจ และนิศาก็ไม่ได้ดังใจคนอ่าน
เมื่อต้นเรื่องมาเน้นหนักที่บ้านนี้ เลยอ่านไปเบื่อไป
เรื่องราวมาสนุกเอาตอนครึ่งเล่มหลังนี่เอง
พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือทีเดียว
อ่านช่วงแรกอย่างเนือยๆ แต่ครึ่งหลังรวดเดียวจบแทบวางไม่ลง
และเข้าใจเลยว่าทำไมผู้เขียนต้องปูพื้นต้นเรื่องยาวนานเช่นนั้น
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังรักเรื่องนี้น้อยที่สุดอยู่ดีค่ะ 555
ด้วยความที่ผู้เขียนให้ความสำคัญต่อครอบครัวของเจ้าคุณสุทธาเอาไว้มาก
และตัวละครต่างๆ ในบ้านนั้น ล้วนน่ารำคาญใจไปเสียเกือบหมด
เจ้าคุณผู้ที่แม้จะฉลาดมองเห็นความเป็นไปในบ้าน
แต่ก็กลับนิ่งเฉยปล่อยให้ความอยุติธรรมเกิดขึ้นในบ้านเสมอๆ
คุณนายเจริญก็หูเบาและเขลาปัญญา
สวนิตก็น่ารังเกียจ และนิศาก็ไม่ได้ดังใจคนอ่าน
เมื่อต้นเรื่องมาเน้นหนักที่บ้านนี้ เลยอ่านไปเบื่อไป
เรื่องราวมาสนุกเอาตอนครึ่งเล่มหลังนี่เอง
พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือทีเดียว
อ่านช่วงแรกอย่างเนือยๆ แต่ครึ่งหลังรวดเดียวจบแทบวางไม่ลง
และเข้าใจเลยว่าทำไมผู้เขียนต้องปูพื้นต้นเรื่องยาวนานเช่นนั้น
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังรักเรื่องนี้น้อยที่สุดอยู่ดีค่ะ 555
September 27, 2022
เมื่ออานนท์เพื่อนซี้ของหม่อมปริศนา วิศกรหนุ่มดีกรีนักเรียนนอกที่ตามล่าหารักแท้มานาน สุดท้ายไปตกหลุมรักสาวลึกลับสุดห้าวชาวสวนมะพร้าว กว่าจะพิชิตใจสาวได้ทำเอานายอานนท์ผู้คลั่งรักต้องออกเรือเทียวไล้เทียวขื่อบ้านสาวเจ้าอยู่นานแสนนาน
ถึงแม้เรื่องรักของอานนท์จะเข้าที่แล้ว ก็ยังมีเรื่องรักของคนรอบๆ ตัว ไม่ว่าจะเป็นพระยาสุทธาเทพฯ กับความรักที่สาบสูญ สวนิตสก๊อยพระนคร และตะกลหนุ่มหล่อหน้ามนคนปักษ์ใต้
เรื่องราวรักยุ่งๆ ของนายอานนท์ คลาสโนว่าบางกอก จะอลเวงแค่ไหนต้องตามอ่านกัน
นิยายเล่ม 2 ต่อจากปริศนาเล่มนี้ ถึงจะมีชื่อว่า เจ้าสาวของอานนท์ แต่พาร์ทของคู่นี้สีสันจัดจ้านสู้คู่รองอื่นๆ ไม่ได้ เราชอบเรื่องราวของครอบครัวพระยาสุทธาเทพฯ ครบรสดี มีทั้งตัวร้ายแปร๊ดๆ คุณพ่อสุดเฮี๊ยบ คุณหนูผู้แสนดี คุณชายจอมเนิร์ด คุณอาสุดหล่อ การ reunion ของครอบครัวที่พลัดพราก รวมอยู่ในบ้านเดียวกัน โคตรบันเทิง
เล่มนี้คนอ่านจะเห็นพัฒนาของตัวละครอย่างปริศนาที่หลังจากแต่งงานไปแล้วเป็นอย่างไร แต่ตัวละครบางตัวก็หายไปเลยอย่างอนงค์กับคุณประวิช นอกจากนั้นผู้เขียนยังไขปมเล็กๆ ในปริศนา แต่เป็นปมใหญ่ในเจ้าสาวของอานนท์อีกด้วย
อ่านจบแล้วอยากหยุมหัวนังสวนิต คนอะไร๊จะโง่แล้วก็หลงตัวเองได้ขนาดนี้
Goodread ให้ 3.9 เราให้ 4
ถึงแม้เรื่องรักของอานนท์จะเข้าที่แล้ว ก็ยังมีเรื่องรักของคนรอบๆ ตัว ไม่ว่าจะเป็นพระยาสุทธาเทพฯ กับความรักที่สาบสูญ สวนิตสก๊อยพระนคร และตะกลหนุ่มหล่อหน้ามนคนปักษ์ใต้
เรื่องราวรักยุ่งๆ ของนายอานนท์ คลาสโนว่าบางกอก จะอลเวงแค่ไหนต้องตามอ่านกัน
นิยายเล่ม 2 ต่อจากปริศนาเล่มนี้ ถึงจะมีชื่อว่า เจ้าสาวของอานนท์ แต่พาร์ทของคู่นี้สีสันจัดจ้านสู้คู่รองอื่นๆ ไม่ได้ เราชอบเรื่องราวของครอบครัวพระยาสุทธาเทพฯ ครบรสดี มีทั้งตัวร้ายแปร๊ดๆ คุณพ่อสุดเฮี๊ยบ คุณหนูผู้แสนดี คุณชายจอมเนิร์ด คุณอาสุดหล่อ การ reunion ของครอบครัวที่พลัดพราก รวมอยู่ในบ้านเดียวกัน โคตรบันเทิง
เล่มนี้คนอ่านจะเห็นพัฒนาของตัวละครอย่างปริศนาที่หลังจากแต่งงานไปแล้วเป็นอย่างไร แต่ตัวละครบางตัวก็หายไปเลยอย่างอนงค์กับคุณประวิช นอกจากนั้นผู้เขียนยังไขปมเล็กๆ ในปริศนา แต่เป็นปมใหญ่ในเจ้าสาวของอานนท์อีกด้วย
อ่านจบแล้วอยากหยุมหัวนังสวนิต คนอะไร๊จะโง่แล้วก็หลงตัวเองได้ขนาดนี้
Goodread ให้ 3.9 เราให้ 4
August 22, 2021
เกือบจะไปไม่รอดค่ะ พอพ้นกลางเรื่องค่อยเข้าเรื่องรักๆของอานนท์ สุชาดานางเอกของเรื่องน่ารักดีค่ะ มาในสไตล์สาวชาวสวน มีเพียงคนใกล้ตัวที่รู้ว่าเธอเกิดและเติบโตที่มาเลเชีย จบการศึกษาจากต่างแดน เลยทำให้หลายคนเข้าใจว่าเธอเป็นเพียงลูกชาวสวน นางเอกรู้เท่าทันพระเอกนะคะ จะมีปมของเรื่องอีกนิดคือพ่อที่เเท้จริงของสุชาดาคือใครค่ะ
February 26, 2026
เป็นเรื่องที่ไม่ชอบที่สุดใน 3 เล่ม ทั้งการเล่า การเกลี่ยแอร์ไทม์ บุคลิกและนิสัยของพระเอกที่แย่ยิ่งกว่าในเรื่องปริศนา(ก็ขนาดที่ว่าอยู่บ้านเดียวกัน2คนพี่น้องแท้ๆ ยังไม่เคยใส่ใจน้อง ขนาดแม่ด่าไปรอบยังทำเฉย ปริศนาถามว่าน้องเป็นอะไรทำไมถึงดูแย่ พระเอกก็ทำเป็นขำๆ เออเริ่ด น้องตัวเองเกือบตายยังทำเป็นเล่นไปหมด) นางเอกที่จืดจาง(มี408หน้า นางเอกออกหน้าที่ร้อยกว่าๆ อืม) บทบาทเด่นๆ น่าจะมีอยู่ 5% ของเรื่องได้ จางแบบสุดๆ พระเอกอีก 30% ที่เหลือเป็นครอบครัวสุทธากุล ลูกพี่ลูกน้องของปริศนา แล้วก็ความที่แบบ เล่าหลายเรื่อง หลายคู่ หลายครอบครัว แบบต่อไม่ติดอะ
ไม่ชอบการเล่าเรื่องนี้จริงๆ นะ พระนางไม่เด่นไม่เท่าไหร่ เจ้าสาวของอานนท์—แต่เจ้าสาวของอานนท์ไม่เด่นเลย น้องสาวชียังเด่นกว่าอีก แบบยังรู้สึกว่ารู้จักนิศา มากกว่าสุชาดานางเอกของเรื่องอีก
ส่วนพระเอกก็เอาจริงๆ ในปริศนาดูเป็นคนทีเล่นทีจริง ถึงจะไม่ชอบหน่อยๆ แต่ก็ยังไม่หนักเท่าเรื่องนี้ คือถ้าไม่ติดว่าแบบไหนๆ ก็อ่านอีกสองเรื่องมาแล้ว อ่านเรื่องนี้ให้จบจะได้ด่าได้เต็มปากเต็มคำ(เพราะถือคติไม่เขียนรีวิวเรื่องไหนถ้าอ่านไม่จบ)
เรื่องนี้อานนท์คือดูเป็นคนไม่เอาถ่าน เหลวไหล ไม่เป็นโล้ไม่เป็นพาย ไม่สนใจคนรอบตัวเลย สนแต่ตัวเองจริงๆ ศูนย์กลางจักรวาลยิ่งกว่าสวนิต น้องสาวตัวเองแท้ๆ ยังไม่ใส่ใจ เสร่อไปใส่ใจคนอื่น เริ่ดเลยล่ะ โดนด่าก็ไม่รู้จักปรับปรุงแก้ไขด้วย ทำเป็นเล่นตลอด ขำละก็ไป
บทบาทของนางเอกโผล่มาตอนหน้าร้อยกว่าๆ เจอกันกับพระเอกแปปเดียวก็รักกัน หน้าสองร้อยพระเอกไปสู่ขอ แต่ไม่รู้จักชื่อแซ่อะไรเลย เริ่ด เถียงข้างๆ คูๆ ว่ารักกันแค่รักกันด้วยใจก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องอื่น ป๊าด แค่ชื่อยังไม่รู้ ให้แม่ไปสู่ขอใครก่อน หน้าสองร้อยต้นๆ ถึงรู้ว่านางเอกเป็นใคร แล้วก็จะพาไปหาพ่อ—นี่คือ200ต้นๆ หลังจากนั้นก็เป็นเรื่องในบ้านพ่อนางเอก(ที่สนุกแบบละครจีนแนวตั้ง)จนหน้าสามร้อยปลายๆ เลยถึงจะแบบพ่อนางเอกรู้ว่ามีนางเอก—แล้วหลังจากนั้นก็ time skip ไวมาก แปปๆ หมั้น แปปๆ คู่นั้นคู่นี้แต่ง
คู่ในเรื่องนี้มีหลายคู่มาก ไม่เด่นสักคู่แม้กระทั่งคู่พระนาง เจอกันแปปๆ ก็ชอบกัน มาหากันบ่อยๆ จนพระเอกไปสู่ขอ แค่นั้นเลย ไม่มีอะไรให้น่าจดจำ คู่รองๆ ยิ่งไม่ต้องถามถึง ลืมไปแล้วว่ามีคู่ไหนบ้าง
อีกอย่างรู้สึกว่าแบบ พระเอกกับนางเอกมันรักกันจริงหรอ เร็วไปมั้ย แล้วสภาพพระเอกแบบนี้คือพ่อและผัวเหี้ยๆ ที่ไม่สนลูกเมียสนแต่ตัวเองสุดๆ ต่อให้ไม่มีดราม่าของบ้านนางเอก สามารถเขียนดราม่าชีวิตคู่ได้เลย นิสัยพระเอกคือไม่น่าเป็นผัวและพ่อที่ดีได้ พูดตรงๆ ก็ขนาดน้องสาวแท้ๆ ยังไม่สน นอกจากใส่ใจตอนหลีสาว ก็ไม่เห็นจะใส่ใจอะไรใครอีก
ไม่ชอบการเล่าเรื่องนี้จริงๆ นะ พระนางไม่เด่นไม่เท่าไหร่ เจ้าสาวของอานนท์—แต่เจ้าสาวของอานนท์ไม่เด่นเลย น้องสาวชียังเด่นกว่าอีก แบบยังรู้สึกว่ารู้จักนิศา มากกว่าสุชาดานางเอกของเรื่องอีก
ส่วนพระเอกก็เอาจริงๆ ในปริศนาดูเป็นคนทีเล่นทีจริง ถึงจะไม่ชอบหน่อยๆ แต่ก็ยังไม่หนักเท่าเรื่องนี้ คือถ้าไม่ติดว่าแบบไหนๆ ก็อ่านอีกสองเรื่องมาแล้ว อ่านเรื่องนี้ให้จบจะได้ด่าได้เต็มปากเต็มคำ(เพราะถือคติไม่เขียนรีวิวเรื่องไหนถ้าอ่านไม่จบ)
เรื่องนี้อานนท์คือดูเป็นคนไม่เอาถ่าน เหลวไหล ไม่เป็นโล้ไม่เป็นพาย ไม่สนใจคนรอบตัวเลย สนแต่ตัวเองจริงๆ ศูนย์กลางจักรวาลยิ่งกว่าสวนิต น้องสาวตัวเองแท้ๆ ยังไม่ใส่ใจ เสร่อไปใส่ใจคนอื่น เริ่ดเลยล่ะ โดนด่าก็ไม่รู้จักปรับปรุงแก้ไขด้วย ทำเป็นเล่นตลอด ขำละก็ไป
บทบาทของนางเอกโผล่มาตอนหน้าร้อยกว่าๆ เจอกันกับพระเอกแปปเดียวก็รักกัน หน้าสองร้อยพระเอกไปสู่ขอ แต่ไม่รู้จักชื่อแซ่อะไรเลย เริ่ด เถียงข้างๆ คูๆ ว่ารักกันแค่รักกันด้วยใจก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องอื่น ป๊าด แค่ชื่อยังไม่รู้ ให้แม่ไปสู่ขอใครก่อน หน้าสองร้อยต้นๆ ถึงรู้ว่านางเอกเป็นใคร แล้วก็จะพาไปหาพ่อ—นี่คือ200ต้นๆ หลังจากนั้นก็เป็นเรื่องในบ้านพ่อนางเอก(ที่สนุกแบบละครจีนแนวตั้ง)จนหน้าสามร้อยปลายๆ เลยถึงจะแบบพ่อนางเอกรู้ว่ามีนางเอก—แล้วหลังจากนั้นก็ time skip ไวมาก แปปๆ หมั้น แปปๆ คู่นั้นคู่นี้แต่ง
คู่ในเรื่องนี้มีหลายคู่มาก ไม่เด่นสักคู่แม้กระทั่งคู่พระนาง เจอกันแปปๆ ก็ชอบกัน มาหากันบ่อยๆ จนพระเอกไปสู่ขอ แค่นั้นเลย ไม่มีอะไรให้น่าจดจำ คู่รองๆ ยิ่งไม่ต้องถามถึง ลืมไปแล้วว่ามีคู่ไหนบ้าง
อีกอย่างรู้สึกว่าแบบ พระเอกกับนางเอกมันรักกันจริงหรอ เร็วไปมั้ย แล้วสภาพพระเอกแบบนี้คือพ่อและผัวเหี้ยๆ ที่ไม่สนลูกเมียสนแต่ตัวเองสุดๆ ต่อให้ไม่มีดราม่าของบ้านนางเอก สามารถเขียนดราม่าชีวิตคู่ได้เลย นิสัยพระเอกคือไม่น่าเป็นผัวและพ่อที่ดีได้ พูดตรงๆ ก็ขนาดน้องสาวแท้ๆ ยังไม่สน นอกจากใส่ใจตอนหลีสาว ก็ไม่เห็นจะใส่ใจอะไรใครอีก
April 7, 2020
อ่านได้เพลิน ๆ ฮาาาา~ค่ะ😂 แต่ก็มีอารมณ์อื่น ๆ สอดแทรกเข้ามาและให้แง่คิดด้านการใช้ชีวิตด้วย
รำคาญสวนิตกับคุณหญิงเจริญ นี่นับว่าคุณผู้เขียนทำสำเร็จนะเนี่ย5555
จะบันทึกไว้นิดนึงคือเนื้อเรื่องออกจะมีอะไรมากกว่าเจ้าสาวของอานนท์ แต่ก็เข้าใจว่าคุณผู้เขียนต้องการตั้งชื่อเรื่องให้เชื่อมโยงกับเรื่องปริศนาและรัตนาวดี และก็ยังคิดไม่ออกว่าถ้าไม่ชื่อเจ้าสาวของอานนท์แล้วจะให้ชื่ออะไรจึงยอมให้ตั้งชื่อนี้ไปก่อน
โดยรวมสนุกเพลินดี เป็นอีกเล่มที่อ่านแล้วได้ทั้งความสุนทรีย์และแง่คิดไปพร้อมกัน
รำคาญสวนิตกับคุณหญิงเจริญ นี่นับว่าคุณผู้เขียนทำสำเร็จนะเนี่ย5555
จะบันทึกไว้นิดนึงคือเนื้อเรื่องออกจะมีอะไรมากกว่าเจ้าสาวของอานนท์ แต่ก็เข้าใจว่าคุณผู้เขียนต้องการตั้งชื่อเรื่องให้เชื่อมโยงกับเรื่องปริศนาและรัตนาวดี และก็ยังคิดไม่ออกว่าถ้าไม่ชื่อเจ้าสาวของอานนท์แล้วจะให้ชื่ออะไรจึงยอมให้ตั้งชื่อนี้ไปก่อน
โดยรวมสนุกเพลินดี เป็นอีกเล่มที่อ่านแล้วได้ทั้งความสุนทรีย์และแง่คิดไปพร้อมกัน
December 10, 2018
เรื่องของการหาเจ้าสาวของนายอานนท์ วิทยาธร ช่างเป็นอะไรที่ราบเรียบ ไม่หวือหวา และธรรมดาจนรู้สึกดี (ผิดกับลักษณะนิสัยพ่อคุณนนท์ลิบลับ) การอ่านเล่มนี้เหมือนเป็นการรีเซ็ทสมอง เพราะอ่านได้เพลิน ไม่ต้องลุ้นอะไรกันมาก ภาษาก็สวย ชีวิตสังคมชั้นสูงในยุค ปลาย ร.8 ต้นร.9 เล่มนี้ก็น่าสนใจ และการรักกันของพระนางก็กำลังดีคือบาง เพราะบางทีก็รู้สึกว่าความรักมันไม่ต้องโลดโผนมาก กว่าจะรักกันก็ได้
ถ้าจะติอย่างคือ แม้จะชื่อ เจ้าสาวของอานนท์ แต่เรื่องของเจ้าสาวและนายอานนท์มีน้อยกว่าเรื่องของตัวละครอื่นมาก แถมตัวละครเหล่านั้นยังมีสีสันฉูดฉาดกว่าคู่พระนางเสียอีก พอเอามายำรวมกับคู่พระนางที่จืดๆ เรียบๆ เลยออหมาพอดี๊ พอดี
ถ้าจะติอย่างคือ แม้จะชื่อ เจ้าสาวของอานนท์ แต่เรื่องของเจ้าสาวและนายอานนท์มีน้อยกว่าเรื่องของตัวละครอื่นมาก แถมตัวละครเหล่านั้นยังมีสีสันฉูดฉาดกว่าคู่พระนางเสียอีก พอเอามายำรวมกับคู่พระนางที่จืดๆ เรียบๆ เลยออหมาพอดี๊ พอดี
April 4, 2018
เรื่องเน้นหนักไปที่ครอบครัวและบทสรุปของชีวิตแต่ละคน รวมถึงบทสรุปความรักของตัวละครที่มาจากเรืองปริศนาด้วย แอบผิดหวังความรักของนายอานนท์ที่ดูไม่โรแมนติกสักเท่าไหร่ แถมยังน้อยด้วย โดนตัวละครอื่นแย่งซีนหมด
March 13, 2018
กลายเป็นว่าในบรรดาชุดปริศนาเราชอบเรื่องเจ้าสาวของอานนท์ที่สุดค่ะ การดำเนินเรื่องดูมีเหตุมีผลซัพพอร์ตกัน ไม่เพ้อฟัน แต่เล่าเรื่องการใช้ชีวิตครอบครัวเป็นส่วนใหญ่ อ่านรวดเดียวจบเลยค่ะ สนุกดี
April 19, 2018
อ่านได้เพลินๆค่ะ
December 5, 2022
ชื่อเจ้าสาวของอานนท์ แต่สตอรี่'เจ้าสาวของอานนท์'ดันกลายเป็นเรื่องรองไปซะงั้น ส่วนใหญ่ในเรื่องมีแต่เรื่องบ้านสุทธากุล แต่ที่สนุกคือความยุ่งเหยิงของเรื่องนี่แหละ ก็พอให้อภัยได้อยู่55555
September 13, 2016
เล่มนี้เป็นเล่มที่สองของซีรีย์ปริศนาก็จริง ....
แต่เราเพิ่งได้อ่านมันเมื่อปีที่แล้วนี่เอง อ่านเป็นเล่มสุดท้ายของซีรีย์ชุดนี้เลยด้วยซ้ำ เมื่อตอนเด็กไม่เคยคิดจะอ่านเล่มนี้เลย ต้องขอบคุณคุณหญิงแมงมุมที่ทำปริศนาเดอะซีรีย์มาให้เราได้ชมกันอีก ถึงแม้ว่าคราวนี้ปริศนาอาจจะทำออกได้ไม่ดีเท่าเวอร์ชันติ๊ก-เทย่า (สำหรับเรานะ) แต่มันก็ทำให้เราสนใจเรื่องเจ้าสาวของอานนท์และอยากอ่านหนังสือขึ้นมา เราเลยตัดสินใจซื้อมาอ่านเอาตอนปี 2015 นี่แหล่ะ (อ่านตอนอายุสามสิบกว่าแล้ว)
มันอาจเป็นจังหวะชีวิตเพราะเรารู้สึกว่าอ่านตอนที่เราอายุเท่านี้นี่มันดีแล้วแหล่ะ เป็นจังหวะเหมาะจริงๆ
ถ้าใครอ่านปริศนากับรัตนาวดีจะรู้สึกว่าเป็นความรักแนวเจ้าหญิงเจ้าชาย (ท่านหญิง-ท่ายชาย) อะไรทำนองนั้น แต่เจ้าสาวของอานนท์คือความรักของคนธรรมดา นายอานนท์ วิทยาธร กับ นางสาวสุชาดา สุทธากุล
ความรักของคนสมัยก่อนช่างคลาสสิก จะรักใครก็ต้องไปหาเท่านั้น ก็การสื่อสารมันยังไม่ได้เร็วทันใจเหมือนสมัยนี้นี่นา มันเลยแสดงออกถึงความจริงใจอย่างหนึ่งเหมือนกันนะ
บ้านนางเอกของเราก็ไปยากซะด้วย แต่นายอานนท์ก็ลงทุนซื้อเรือขับไปหานางเอกอาทิตย์ละหลายวัน
ความรักของทั้งคู่ค่อยเป็นค่อยไป ไม่หวือหวา เหมือนเพื่อนกัน ทำความรู้จักกันไปเรื่อยๆ มันน่ารักตรงนี้แหล่ะ
คนเรามักตกหลุมรักหรือประทับใจสิ่งที่มัน unique เหมือนที่อานนท์ประทับใจสุชาดา เพราะเธอไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไปที่เค้าเจอมา
ชอบที่สุดในเล่มคือ ฉากขอแต่งงาน จริงๆไม่มีอะไรหวือหวานะ แต่ชอบมากเลย ประหลาดใจตัวเองเหมือนกัน
แต่เราเพิ่งได้อ่านมันเมื่อปีที่แล้วนี่เอง อ่านเป็นเล่มสุดท้ายของซีรีย์ชุดนี้เลยด้วยซ้ำ เมื่อตอนเด็กไม่เคยคิดจะอ่านเล่มนี้เลย ต้องขอบคุณคุณหญิงแมงมุมที่ทำปริศนาเดอะซีรีย์มาให้เราได้ชมกันอีก ถึงแม้ว่าคราวนี้ปริศนาอาจจะทำออกได้ไม่ดีเท่าเวอร์ชันติ๊ก-เทย่า (สำหรับเรานะ) แต่มันก็ทำให้เราสนใจเรื่องเจ้าสาวของอานนท์และอยากอ่านหนังสือขึ้นมา เราเลยตัดสินใจซื้อมาอ่านเอาตอนปี 2015 นี่แหล่ะ (อ่านตอนอายุสามสิบกว่าแล้ว)
มันอาจเป็นจังหวะชีวิตเพราะเรารู้สึกว่าอ่านตอนที่เราอายุเท่านี้นี่มันดีแล้วแหล่ะ เป็นจังหวะเหมาะจริงๆ
ถ้าใครอ่านปริศนากับรัตนาวดีจะรู้สึกว่าเป็นความรักแนวเจ้าหญิงเจ้าชาย (ท่านหญิง-ท่ายชาย) อะไรทำนองนั้น แต่เจ้าสาวของอานนท์คือความรักของคนธรรมดา นายอานนท์ วิทยาธร กับ นางสาวสุชาดา สุทธากุล
ความรักของคนสมัยก่อนช่างคลาสสิก จะรักใครก็ต้องไปหาเท่านั้น ก็การสื่อสารมันยังไม่ได้เร็วทันใจเหมือนสมัยนี้นี่นา มันเลยแสดงออกถึงความจริงใจอย่างหนึ่งเหมือนกันนะ
บ้านนางเอกของเราก็ไปยากซะด้วย แต่นายอานนท์ก็ลงทุนซื้อเรือขับไปหานางเอกอาทิตย์ละหลายวัน
ความรักของทั้งคู่ค่อยเป็นค่อยไป ไม่หวือหวา เหมือนเพื่อนกัน ทำความรู้จักกันไปเรื่อยๆ มันน่ารักตรงนี้แหล่ะ
คนเรามักตกหลุมรักหรือประทับใจสิ่งที่มัน unique เหมือนที่อานนท์ประทับใจสุชาดา เพราะเธอไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไปที่เค้าเจอมา
ชอบที่สุดในเล่มคือ ฉากขอแต่งงาน จริงๆไม่มีอะไรหวือหวานะ แต่ชอบมากเลย ประหลาดใจตัวเองเหมือนกัน
January 13, 2014
ต่อจากเรื่องปริศนา เราว่าเรื่องนี้เดินเรื่องแบบเอื่อยๆสบายๆ ไม่ค่อยน่าตื้นเต้นเหมือนเล่มก่อนๆ (เหมือนหมดมุก) แต่ก็ยังเป็นหนึ่งในเล่มโปรดเราอยู่ดี....
สำหรับแฟนคลับปริศนาแนะนำมากๆ อ่านแล้วจะฟินๆ เหมือนได้รู้เรื่องต่อจากเล่มก่อน (รัตนาวดีก็สนุก แต่เซทของ วณ ประมวญมารค เราชอบ ฤทธิ์ราชินีสาว ที่สุด 55 )
สำหรับแฟนคลับปริศนาแนะนำมากๆ อ่านแล้วจะฟินๆ เหมือนได้รู้เรื่องต่อจากเล่มก่อน (รัตนาวดีก็สนุก แต่เซทของ วณ ประมวญมารค เราชอบ ฤทธิ์ราชินีสาว ที่สุด 55 )
November 12, 2013
อ่านได้เรื่อยๆ
Displaying 1 - 13 of 13 reviews