Φθινόπωρο

by Κωνσταντίνος Χατζόπουλος

Το "Φθινόπωρο" του Κωσταντίνου Χατζόπουλου είναι ένα έργο σταθμός της ελληνικής πεζογραφίας, καθώς αποτελεί το κορυφαίο πεζογράφημα του συμβολισμού στην Ελλάδα. Χαμηλόφωνο και ατμοσφαιρικό, μεταφέρει τον αναγνώστη του στην ελληνική επαρχία των αρχών του 20ού αιώνα για να αφηγηθεί τα ερωτικά και υπαρξιακά αδιέξοδα των ανθρώπων της. Με τη μελαγχολική και υποβλητική αισθητική του που κάνει πράξη τον ίδιο τον τίτλο του, το Φθινόπωρο έθεσε τις βάσεις μιας ποιητικής μυθιστοριογραφίας που διαθλά την εξωτερική πραγματικότητα μέσα από την εσωτερική ζωή των ηρώων, φέρνοντας στην επιφάνεια τις πιο μύχιες και σκοτεινές ζώνες του ψυχισμού τους. Με αυτή την έννοια, άνοιξε τον δρόμο της μοντέρνας πεζογραφίας προς τον εσωτερικό κόσμο, όπου οι αόριστες διαθέσεις και οι φευγαλέες εντυπώσεις των ατόμων γίνονται το άλλο όνομα του υπαρξιακού κενού μέσα τους.

Ανιχνεύοντας την ιστορική διαδρομή της έννοιας του συμβόλου στη μοντέρνα λογοτεχνία, η μελέτη του Δημήτρη Πολυχρονάκη επικεντρώνεται στα καλλιτεχνικά ρεύματα του συμβολισμού και της παρακμής για να αναδείξει την επίδραση που άσκησαν στο "Φθινόπωρο" του Χατζόπουλου. Για την ακρίβεια, αναλύονται τόσο σε ιδεολογικό όσο και σε υφολογικό επίπεδο τα στοιχεία εκείνα που προσδιόρισαν τη φθινοπωρινή αισθητική του συμβολισμού και αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο τα κάνει πράξη το μυθιστόρημα του Χατζόπουλου μέσα από την εσωτερική εστίασή του, τους φασματικούς διαλόγους, τη χαλαρή πλοκή, τους σκιώδεις χαρακτήρες, τους κλειστούς χώρους και τα ερημικά τοπία της φύσης.

Δημήτρης Πολυχρονάκης: "Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ"
Το Φθινόπωρο του Κωσταντίνου Χατζόπουλου και η φθινοπωρινή αισθητική του συμβολισμού
Η έννοια του συμβόλου στον ρομαντισμό
Η φθινοπωρινή αισθητική του συμβολισμού και η σύνδεσή της με την έννοια της παρακμής
Παρακμή: η ρητορική των υπερτροφικών και εγκεφαλικών πολιτισμών
Η έννοια του συμβόλου στα ελληνικά γράμματα και η αμφίθυμη στάση του Κωσταντίνου Χατζόπουλου απέναντι στον συμβολισμό
Το αφήγημα της εσωτερικής ζωής στο Φθινόπωρο
Η οπτική δράση του Φθινοπώρου: βλέμματα και παρομοιώσεις
Ο άφθονος παραπληρωματικός συμβολισμός του Φθινοπώρου
Το φάσμα του ερωτικού τριγώνου και της νεκρής αδελφής στο Φθινόπωρο
Το λεπταίσθητο θηρίο της πλήξης και οι μηχανισμοί της επανάληψης στο Φθινόπωρο
Ο ιδιόμορφος ρεαλισμός του Φθινοπώρου και η ενσωμάτωση του νατουραλισμού στον συμβολισμό του

Εκδοτικό σημείωμα - Γλωσσάρι

Genres: Fiction

472 pages, Paperback

First published January 1, 1917

Reviews

[Anna · Rating 3 out of 5]

Προσπαθώ να σκεφτώ τι ήταν αυτό ακριβώς που με κούρασε στο συγκεκριμένο έργο, αν και μου άσκησε κάποια γοητεία. Η μονοτονία στα διαλογικα μέρη, ο διαρκής υπαινιγμός ή ότι χρειάστηκε ώρα να ξεδιαλυνω τους χαρακτήρες;

[Χρυσάνθη Κοσμά · Rating 2 out of 5]

Επιτρέψτε μου να μη το θεωρώ το καλύτερο δείγμα του ρεύματος του συμβολισμού που υπάρχει.

Σε όλη τη διάρκεια του βιβλίου είχα ένα κακό προαίσθημα για κάτι που δεν επιβεβαιώνεται ποτέ, και ένα κακό προαίσθημα που στο τέλος δικαιώνεται, με την τύχη της Μαρίκας.
Αυτό είναι από τις αρετές του βιβλίου, σου υποβάλλει ιδέες και συναισθήματα χωρίς να σου τα λέει απευθείας.
Αλλά το θέμα είναι μάλλον επιφανειακό, μίζερο και καταθλιπτικό, οπότε η ανάγνωση έμοιαζε περισσότερο με ένα μάταιο εγχείρημα.
Κλείνοντας το βιβλίο, ένιωθα μόνο μιζέρια.

Στο ίδιο βιβλίο υπήρχε ένα νατουριαλιστικό διήγημα του ίδιου συγγραφέα που, παρόλο που δεν το τελείωσα ποτέ και η γλώσσα ήταν παλαιακά ελληνικά της επαρχίας (νομίζω παλαιορωμαίικα; Δεν είμαι σίγουρη) έμοιαζε να έχει περισσότερο ενδιαφέρον και ουσία.

[K.lou · Rating 2 out of 5]

Βιβλίο που πρέπει οπωσδήποτε να ξαναδιαβάσω γιατί νιώθω ότι ακόμα δεν έχω μια πλήρης εικόνα του τι ακριβώς διαδραματίζεται. Μου πήρε απίστευτα πολλή ώρα να καταλάβω τη σχέση μεταξύ των προσώπων. Όπως και στο τέλος δεν είμαι σίγουρη τι ακριβώς έγινε. Μια δεύτερη ανάγνωση σε μελλοντικό χρόνο νομίζω θα ξεκαθαρίσει τα πράγματα, και τότε θα επανέλθω.

[Pinko Palest · Rating 5 out of 5]

ειναι συχνά προβληματικο στην αφηγηση. Οι χαρακτήρες αδιάφοροι, ή έστω ελαττωματικοί, ενώ και οι εικόνες του μερικές φορές ρέπουν στην υπερβολή. Αντιγραφει αρκετα τους γαλλους της εποχης. Όμως! Η γλώσσα του είναι η πιο στρωτή γλώσσα που θα βρει κανείς στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία (με την εξαίρεση ίσως του Κ.Δ. Χατζηαργύρη). Δεν έχει καμία σχέση με τους περισσότερους δημοτικιστές στο πώς γράφει. Η γλώσσα του, εν αντιθέσει με τη γλώσσα του Βάρναλη, ή του Σκαρίμπα, είναι η γλωσσα που μιλάμε όλοι σήμερα, και που κανείς άλλος μέχρι τότε (και για πολλά χρόνια μετά) δεν σκέφτηκε να αποτυπώσει στο χαρτί. Ταυτόχρονα, παρά τα προβλήματα στην πλοκή, έχει πιο πολύ ενδιαφέρον από τις κατασκευές της γενιάς του 30

[Κώστας Ανδριανόπουλος · Rating 5 out of 5]

Ξεκινώντας την ανά-γνωση του βιβλίου, βρέθηκα ενώπιον μιας μορφής κειμένου, τύποις και ουσία πρωτόγνωρη για μένα...
Μικρές προτάσεις, προσεκτικά διαλεγμένες λέξεις, πληθώρα από πληροφορίες, ονόματα, κινήσεις, εικόνες... Ο χρόνος σα να ξύπνησε από λήθαργο... Άλλη εποχή, αρχές 20ού αιώνα, υπαρξιακά προβλήματα των ανθρώπων της επαρχίας μέσα σε μια υποβλητική αισθητική που ο Χατζόπουλος με μαεστρία αναδεικνύει....
Σελίδα 78 και έπεται συνέχεια....
Κ. Α.

[Dimitris · Rating 3 out of 5]

Το Φθινόπωρο είναι ένα κείμενο όπου φαινομενικά (;) δε συμβαίνει τίποτα, με χαρακτήρες που δεν αναλύονται, με διαλόγους και αυτούς συχνά αποσπασματικούς για τα επουσιώδη, με έμφαση στο τετριμμένο και το κοινότοπο. Με κούρασε πολύ να το διαβάσω. Η έκδοσή πολύ καλή και το επίμετρο κατατοπιστικό.

[Stavroula · Rating 2 out of 5]

2,5 Στην αρχή δεν μπορούσα να ξεδιαλύνω ποιος είναι ποιος ,χρειάστηκαν πολλές σελίδες διάβασμα εις διπλούν. Αργή διαδοχή γεγονότων,αλλά ευτυχώς γλώσσα κατανοητή και απλή. Με γέμισε θλίψη και μου άφησε την εντύπωση ότι τραγικές τέτοιες ιστορίες συμβαίνουν μόνο σε μυθιστορήματα.

[Panagiotis Tzovaras · Rating 1 out of 5]

Εξαιρετικά δυσνόητη η σχέση μεταξύ των πρωταγωνιστών. Κουραστικό στην ανάγνωση.