لب بر لبت چنانت به درخت بچسبانم به دلتنگی که درخت شوی که رفتن اگر بخواهی نتوانی که بمانی و گر سخن از رفتن کنی بر اسبت بنشانم پیشاروی خویش در شب مهتاب موی تو با یالِ اسب هر دو در باد موی تو از یالِ اسب تشخیص نتوانم داد روی تو از ماه به سمت خویش بگردانم چنان ببوسمت به دلتنگی که ماه آه بتابد
نام کتاب بی نهایت برازنده شه. من از شعر چیز زیادی نمیدونم، اما از نظرم این کتاب واقعا خاص، زیبا، عمیق و در عین حال ساده بود...🤍 کسی که این کتاب رو به من هدیه داد...قطعا زیبایی رو خیلی خوب میفهمه...🖤