What do you think?
Rate this book
Strangers with the Same Dream
A brilliant, astonishing and politically timely page-turner set in 1921 Palestine, from the author of the bestselling novel Far to Go, nominated for the Man Booker Prize.
This spare, beautifully written, shocking and timely novel whisks us back to 1921 Palestine, when a band of young Jewish pioneers, many escaping violence in their homelands, set out to realize a utopian dream: the founding of a kibbutz on a patch of land that will, twenty-five years later, become part of the State of Israel. Writing with tightly controlled intensity, Alison Pick takes us inside the minds of her vastly different characters--two young unmarried women, one plain and one beautiful, escaping peril in Russia and Europe; one older man, a charismatic group leader who is married with two children; and his wife, Hannah, who understands all too well the dark side of "equality"--to show us how idealism quickly tumbles into pragmatism, and how the utopian dream is punctured by messy human entanglements.
This is also the story of the land itself (present-day Israel and Palestine), revealing with compassion and terrible irony how the pioneers chose to ignore the subtle but undeniable fact that their valley was already populated, home to a people whose lives they did not entirely understand.
Writing with extraordinary power, Pick creates unforgettably human characters who, isolated in the enclosure of their hard-won utopian dream, are haunted by ghosts, compromised by unbearable secrets, and finally, despite flashes of love and hope, worn down by hardship, human frailty, and the pull of violent confrontation. The novel's utterly shocking but satisfying conclusion will have readers flipping back to the first page to trace patterns and wrestle with the question of what is, or is not, inevitable and knowable in the human heart.
This spare, beautifully written, shocking and timely novel whisks us back to 1921 Palestine, when a band of young Jewish pioneers, many escaping violence in their homelands, set out to realize a utopian dream: the founding of a kibbutz on a patch of land that will, twenty-five years later, become part of the State of Israel. Writing with tightly controlled intensity, Alison Pick takes us inside the minds of her vastly different characters--two young unmarried women, one plain and one beautiful, escaping peril in Russia and Europe; one older man, a charismatic group leader who is married with two children; and his wife, Hannah, who understands all too well the dark side of "equality"--to show us how idealism quickly tumbles into pragmatism, and how the utopian dream is punctured by messy human entanglements.
This is also the story of the land itself (present-day Israel and Palestine), revealing with compassion and terrible irony how the pioneers chose to ignore the subtle but undeniable fact that their valley was already populated, home to a people whose lives they did not entirely understand.
Writing with extraordinary power, Pick creates unforgettably human characters who, isolated in the enclosure of their hard-won utopian dream, are haunted by ghosts, compromised by unbearable secrets, and finally, despite flashes of love and hope, worn down by hardship, human frailty, and the pull of violent confrontation. The novel's utterly shocking but satisfying conclusion will have readers flipping back to the first page to trace patterns and wrestle with the question of what is, or is not, inevitable and knowable in the human heart.
368 pages, Hardcover
First published August 29, 2017
13 people are currently reading
588 people want to read
About the author
Alison Pick
12 books84 followersALISON PICK'S best-selling novel FAR TO GO was nominated for the Man Booker Prize and won the Canadian Jewish Book Award. It was a Top 10 Book of 2010 at NOW magazine and the Toronto Star, and was published to international acclaim. Alison was the winner of the 2002 Bronwen Wallace Award for the most promising writer in Canada under 35. Currently on Faculty at the Humber School for Writers and the Banff Centre for the Arts, she lives and writes in Toronto.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 65 reviews
September 5, 2017
3+ stars. I wanted to like Strangers With The Same Dream more than I did. Alison Pick took an interesting risk with this one, both in terms of the topic and structure. The story is set in Palestine in the 1920s as a group of Jews who have recently immigrated from European countries work to set up a Kibbutz. Pick has chosen to tell the same story from three points of view in three successive narratives. Ida is 18 years, very naive and idealistic, and inadvertently thrown into the middle of complicated personal politics between members of the Kibbutz. David is the ostensible not particularly likeable leader who relies heavily on the view that marriage is a bourgeois institution to justify his actions. Hannah is David's wife, and she experiences the tragic consequences of David's personality flaws. The historical context is fascinating and Pick plumbs its political, social and ethical complexities. However, there were a couple of things that significantly weakened the reading experience for me. First, the personal politics between the characters felt overly dramatic and seemed to replicate much fiction or reality based on a male narcissistic character who exploits his relationship with women. Second, the three parallel narratives ended up feeling a bit gimmicky and repetitive -- unfortunately, Hannah's is the most compelling and yet it comes at the end. Having said all of that, I have a lot of respect for Pick for taking on this fascinating and fraught historical context. I don't regret reading Strangers With The Same Dream, but it makes me feel like reading more non fiction about the history of Kibbutz. Thanks to Netgalley and the publisher for an opportunity to read an advance copy.
October 24, 2017
Alison Pick can write, that's for sure.
With my lack of knowledge of old Jewish history and language, I did supplement this book with some Wiki searches, but I consider that a good thing. I learned a great deal that otherwise I wouldn't know, and I'm grateful for that. It helps with understanding current Israel and Palestine geopolitics, even just a little bit better.
A tough story told in a neat structure of a few different perspectives. Leaves me wanting more of Alison Pick and more of this topic in general. Would probably make for great discussion in a book club.
With my lack of knowledge of old Jewish history and language, I did supplement this book with some Wiki searches, but I consider that a good thing. I learned a great deal that otherwise I wouldn't know, and I'm grateful for that. It helps with understanding current Israel and Palestine geopolitics, even just a little bit better.
A tough story told in a neat structure of a few different perspectives. Leaves me wanting more of Alison Pick and more of this topic in general. Would probably make for great discussion in a book club.
September 3, 2017
Sometimes strange and dreamlike.
August 9, 2018
“I did my best. I came up short. Can any of you claim otherwise?”
Strangers With The Same Dream, by Alison Pick, is set in 1921 when the first kibbutzim were being established on land that would one day form a part of Israel. The tale provides some understanding of why the pioneering Jews felt entitled to settle in Palestine. It acknowledges the righteous anger their actions ignited among those they displaced, whose families had lived there for generations.
The story is told from three points of view.
Ida is a young Russian fleeing persecution following her father’s brutal murder, whose mother was assaulted by the perpetrators and thereafter encouraged her daughter to go ahead of her and her younger child to help found a homeland where Jews could live safely and feel they belong.
David is the de facto leader of the new kibbutz who, a decade previously, was among pioneers founding another community. He was required to leave following the death of a young girl.
Hannah is David’s wife and has to live with the anguish of collective decisions made in the name of expediency and equality, which rob women of autonomy over their bodies and offspring.
In coming to this story I bring decades old memories of a summer spent volunteering on a kibbutz during which I worked in the younger children’s accommodation block. As a non Jew I have always struggled to understand why, over the centuries, Jews have been persecuted. If my reading of this book is correct it is, to some extent, because they believe they are God’s chosen people and therefore have rights above other races and religions. They appear to regard Jewishness as their nation more than where they reside, wishing to breed only amongst themselves and preserve the ancient bloodline they believe goes back to biblical characters, Abraham and Sarah. They seek peaceful acceptance, to be allowed to contribute and function within society, but choose not to fully assimilate. They are not, of course, the only cultural entity seeking to hold themselves apart. And yet, exclusion fuels resentment.
The story opens with a narrator, a ghost, informing the reader that they did not commit suicide as those left behind were led to understand. This Being wishes the truth to be known claiming their honour is at stake.
Part One is Ida’s story. We are introduced to her in the straggly line of new settlers, mainly male and from Russia or Germany, as they wind their way through the Palestinian mountains. They reach the swampy lands where their new kibbutz is to be founded. They are challenged by the resident Arabs. The supplies the Jews carry includes barbed wire. Within the collective, workers may be regarded as equal but there will be a need to protect the land they are taking from those who many look down on with disdain, and also fear.
David tells the new settlers that they must surrender their possessions, that all will be shared and used according to need. This first test of the Utopian ideal lays bare the contamination of human desire and possessiveness. Ida has brought with her valuable candlesticks, heirlooms entrusted to her by her now longed for mother. Ida knows that if she surrenders them they will be sold to raise necessary funds. Jewish customs on high days make use of many revered objects yet the kibbutz ethos demands a relinquishing of personal assets and desires, for the common good.
In tableaus through the turning of the seasons the reader is offered glimpses of the challenges faced by the idealistic young people as they drain and clear the land for ploughing and planting whilst going hungry and sleeping in tents. Ida falls in love with Levi who becomes sick. Her early decisions come back to haunt her, and wreak wider damage she could not have foreseen.
From time to time further groups of settlers arrive. They are swarmed not for the skills and effort they offer the collective but for the effects they carry and must submit to be shared. There are resentments as talents do not receive the wider recognition they may achieve elsewhere. There are power plays at work as secrets are used as leverage.
Part Two is David’s story and was the most challenging to read as he is an intensely self-centred character. We learn why he had to leave the kibbutz he helped to found, and then how the events recounted in Ida’s tale are viewed through his eyes. David is the embodiment of the weaknesses of many men: lust, ego, a need for attention and laudation.
“All a boy wanted from his mother was comfort, and to be the centre of her universe. It was this they were trying to get back to their whole lives.”
There is an undercurrent of discontent, disagreements over how best to achieve the ideals for which the settlers strive, and what these may mean for the individual.
David talks of equality and freedom yet seeks out only the beautiful women. He regards them as existing for his gratification, including somewhat disturbingly his daughter, Ruth. Although he becomes irritated by the child’s demands he muses that he is pleased she is a girl rather than a boy. He quashes thoughts of his ineptitude as a leader and fears being eclipsed.
The third and final part tells the same story from Hannah’s point of view. By now we know that she has had to live through heartache due to David’s actions but not yet the extent of his betrayal and its terrible consequences. In such closed communities secrets will not stay buried. They bubble to the surface, expelled in part due to guilt and mistaken belief that others grant them the same attention and importance as the bearer.
The structure of the story is a familiar device jarred slightly by the occasional interjections from the ghost narrator. It is a compelling tale to read but not one that is entirely satisfying. David is almost too stereotypically unlikable (“It was not love, it was appetite.”) and there are many limited snapshots of characters whose roles then peter out.
What is offered though is an understanding of how the kibbutzim were created: the hardships endured by the founders in their quest for a homeland, how the land was taken. Having lived in one, albeit briefly and as an outsider, it would appear the discontents I observed in the 1980s existed from what was reminisced about, particularly by the more elderly kibbutzniks, as the exemplary beginning. As a fictionalised history of the region this makes for interesting reading.
Strangers With The Same Dream, by Alison Pick, is set in 1921 when the first kibbutzim were being established on land that would one day form a part of Israel. The tale provides some understanding of why the pioneering Jews felt entitled to settle in Palestine. It acknowledges the righteous anger their actions ignited among those they displaced, whose families had lived there for generations.
The story is told from three points of view.
Ida is a young Russian fleeing persecution following her father’s brutal murder, whose mother was assaulted by the perpetrators and thereafter encouraged her daughter to go ahead of her and her younger child to help found a homeland where Jews could live safely and feel they belong.
David is the de facto leader of the new kibbutz who, a decade previously, was among pioneers founding another community. He was required to leave following the death of a young girl.
Hannah is David’s wife and has to live with the anguish of collective decisions made in the name of expediency and equality, which rob women of autonomy over their bodies and offspring.
In coming to this story I bring decades old memories of a summer spent volunteering on a kibbutz during which I worked in the younger children’s accommodation block. As a non Jew I have always struggled to understand why, over the centuries, Jews have been persecuted. If my reading of this book is correct it is, to some extent, because they believe they are God’s chosen people and therefore have rights above other races and religions. They appear to regard Jewishness as their nation more than where they reside, wishing to breed only amongst themselves and preserve the ancient bloodline they believe goes back to biblical characters, Abraham and Sarah. They seek peaceful acceptance, to be allowed to contribute and function within society, but choose not to fully assimilate. They are not, of course, the only cultural entity seeking to hold themselves apart. And yet, exclusion fuels resentment.
The story opens with a narrator, a ghost, informing the reader that they did not commit suicide as those left behind were led to understand. This Being wishes the truth to be known claiming their honour is at stake.
Part One is Ida’s story. We are introduced to her in the straggly line of new settlers, mainly male and from Russia or Germany, as they wind their way through the Palestinian mountains. They reach the swampy lands where their new kibbutz is to be founded. They are challenged by the resident Arabs. The supplies the Jews carry includes barbed wire. Within the collective, workers may be regarded as equal but there will be a need to protect the land they are taking from those who many look down on with disdain, and also fear.
David tells the new settlers that they must surrender their possessions, that all will be shared and used according to need. This first test of the Utopian ideal lays bare the contamination of human desire and possessiveness. Ida has brought with her valuable candlesticks, heirlooms entrusted to her by her now longed for mother. Ida knows that if she surrenders them they will be sold to raise necessary funds. Jewish customs on high days make use of many revered objects yet the kibbutz ethos demands a relinquishing of personal assets and desires, for the common good.
In tableaus through the turning of the seasons the reader is offered glimpses of the challenges faced by the idealistic young people as they drain and clear the land for ploughing and planting whilst going hungry and sleeping in tents. Ida falls in love with Levi who becomes sick. Her early decisions come back to haunt her, and wreak wider damage she could not have foreseen.
From time to time further groups of settlers arrive. They are swarmed not for the skills and effort they offer the collective but for the effects they carry and must submit to be shared. There are resentments as talents do not receive the wider recognition they may achieve elsewhere. There are power plays at work as secrets are used as leverage.
Part Two is David’s story and was the most challenging to read as he is an intensely self-centred character. We learn why he had to leave the kibbutz he helped to found, and then how the events recounted in Ida’s tale are viewed through his eyes. David is the embodiment of the weaknesses of many men: lust, ego, a need for attention and laudation.
“All a boy wanted from his mother was comfort, and to be the centre of her universe. It was this they were trying to get back to their whole lives.”
There is an undercurrent of discontent, disagreements over how best to achieve the ideals for which the settlers strive, and what these may mean for the individual.
David talks of equality and freedom yet seeks out only the beautiful women. He regards them as existing for his gratification, including somewhat disturbingly his daughter, Ruth. Although he becomes irritated by the child’s demands he muses that he is pleased she is a girl rather than a boy. He quashes thoughts of his ineptitude as a leader and fears being eclipsed.
The third and final part tells the same story from Hannah’s point of view. By now we know that she has had to live through heartache due to David’s actions but not yet the extent of his betrayal and its terrible consequences. In such closed communities secrets will not stay buried. They bubble to the surface, expelled in part due to guilt and mistaken belief that others grant them the same attention and importance as the bearer.
The structure of the story is a familiar device jarred slightly by the occasional interjections from the ghost narrator. It is a compelling tale to read but not one that is entirely satisfying. David is almost too stereotypically unlikable (“It was not love, it was appetite.”) and there are many limited snapshots of characters whose roles then peter out.
What is offered though is an understanding of how the kibbutzim were created: the hardships endured by the founders in their quest for a homeland, how the land was taken. Having lived in one, albeit briefly and as an outsider, it would appear the discontents I observed in the 1980s existed from what was reminisced about, particularly by the more elderly kibbutzniks, as the exemplary beginning. As a fictionalised history of the region this makes for interesting reading.
May 11, 2018
Sommige stukken langdradig
September 11, 2018
A gripping novel about early settlers in Palestine in the 1920s. The technique of presenting the same events seen from the perspectives of different characters works well here, with a gradual unfolding of plot details that retains the reader's interest. The characters are well drawn, especially David, the troubled pioneer leader, intensely focused on the Zionist cause but a fatally flawed personality. The damage he inflicts on those who come into his orbit is horrifying and contrasts with the kinder approaches of the other male characters who are equally committed to the cause but in many ways better equipped to pursue it successfully than their leader.
The details of the settlers' daily lives are depicted very convincingly, as are their relationships with their Arab neighbours. As the novel nears its close, some scenes are difficult to read because of their emotional intensity. The climax could very nearly have crossed the line into melodrama but the writing - and the sound character development - manage to avoid this.
The details of the settlers' daily lives are depicted very convincingly, as are their relationships with their Arab neighbours. As the novel nears its close, some scenes are difficult to read because of their emotional intensity. The climax could very nearly have crossed the line into melodrama but the writing - and the sound character development - manage to avoid this.
December 8, 2017
Strange and dreamlike, Strangers with the Same Dream tackles the early days of Jewish settlement in what was then Palestine. Primarily focusing on the idea of hypocrisy, the story raises issues of the supposed equality of the socialist Zionists who settled the land, the harsh unforgiving nature of the land itself, and by the fact that this promised land that was settled was already settled by another. Wonderfully written and timely.
5 stars
5 stars
March 25, 2023
Oh boy. I’m not usually an advocate of disparaging the inclusion of “unlikeable characters” in novels, and was pretty eyebrow-archy when I saw that term crop up in some other GoodReads reviews. But after finishing the book, maybe I have to eat my own hat, a little. :/
So anywho. The premise here is that a bunch of young Jews, primarily from Russia but also from other places, are joining what’s called the second wave Aliyah in leaving their homelands to settle “Eretz Yisrael,” aka Palestine, aka the future Israel, as the world’s first Jewish state. It’s under the auspices of Zionism, Jewish nationalist self-determination, which gained traction due to widespread antisemitic violence in Eastern Europe.
These primarily Czarist Russian Jews are influenced by another countercultural, at the time, movement—socialism. The kibbutz movement is supposed to get rid of the “bourgeois” status quo, from class and gender distinctions to hierarchies surrounding ideas of religion and family. It’s a “worker” movement that, in its purest form, is about tilling the land. A hundred years ago, the northern part of the country was largely swampland where the Jewish pioneers, the halutzim, came to settle. Inherent in this is that there were also Arab villages with families living on the land for generations.
The book takes place in 1921, starting with the formation of a new group of halutzim strangers to found a new kibbutz. Their leader is David, ten years older than most of the halutzim. He’s been in the country for awhile, helping to settle another kibbutz, but he, his wife and daughter are expelled after he commits a heinous act and his Arab neighbors declare a blood feud.
In three, novella-like segments, we experience the same few months from three different perspectives: Ida, a new recruit, who came to Palestine after her father was murdered in a pogrom; David; and Hannah, his wife. And yes, they can be pretty unlikeable, particularly David, a wholly self-absorbed and jaded character with little regard for others. Hannah and Ida, too, struggle with their own biases. Over the course of this re-tread ground, we see how the kibbutz suffers from rampant disease, broken-down tools, strained relations with their Arab neighbors, and a sense of communal identity in flux.
Honestly, this is what I wanted from this novel, a challenging, nuanced look at these issues. But Pick can’t really deliver it when we’re inside the narrow experiences of just a few characters straining the same narrative events in a granular way. And then, there’s something worse. There’s the ghost Pick chooses to survey the scene from the future, who is also, complete with a “gothca!” moment, a living character in the storyline. It made this already wavering prose style overwrought and ridiculous.
These are contentious issues about identity and survival and who gets to belong. It’s about a clash of idealism with jaded reality. And I’m already on edge, because it’s about Jews, our persecution, our history, our attempts at self-determination. So many non-Jews grouse over Jewish society failing to live up to a utopia, because “of all we’ve been through” we should be “better.” I started churning while reading this book, though honestly it was probably more tied into the book I read on Auschwitz, that these Jews, by and large, have been shown little but cruelty and dehumanization, and maybe that ties into some of their biggest mistakes and failures. We see it in a lot of groups that persecution doesn’t lead to utopian enlightenment.
But Pick could have told that story better, more thoroughly and complexly, through a wider lens and broader POV pile, so the “community” might have a voice, warts and all. Arguably, that was not her intent, in focusing so distinctly on Ida, David and Hannah, and this small sliver of time. It’s good writing that touches, vaguely or piece meal, on some of these issues. But it’s not enough for me, ultimately. The philosophizing ghost presence needs to go, replaced by more real people on the ground. At the very least, it would be a better exploration of the title. Alas.
So anywho. The premise here is that a bunch of young Jews, primarily from Russia but also from other places, are joining what’s called the second wave Aliyah in leaving their homelands to settle “Eretz Yisrael,” aka Palestine, aka the future Israel, as the world’s first Jewish state. It’s under the auspices of Zionism, Jewish nationalist self-determination, which gained traction due to widespread antisemitic violence in Eastern Europe.
These primarily Czarist Russian Jews are influenced by another countercultural, at the time, movement—socialism. The kibbutz movement is supposed to get rid of the “bourgeois” status quo, from class and gender distinctions to hierarchies surrounding ideas of religion and family. It’s a “worker” movement that, in its purest form, is about tilling the land. A hundred years ago, the northern part of the country was largely swampland where the Jewish pioneers, the halutzim, came to settle. Inherent in this is that there were also Arab villages with families living on the land for generations.
The book takes place in 1921, starting with the formation of a new group of halutzim strangers to found a new kibbutz. Their leader is David, ten years older than most of the halutzim. He’s been in the country for awhile, helping to settle another kibbutz, but he, his wife and daughter are expelled after he commits a heinous act and his Arab neighbors declare a blood feud.
In three, novella-like segments, we experience the same few months from three different perspectives: Ida, a new recruit, who came to Palestine after her father was murdered in a pogrom; David; and Hannah, his wife. And yes, they can be pretty unlikeable, particularly David, a wholly self-absorbed and jaded character with little regard for others. Hannah and Ida, too, struggle with their own biases. Over the course of this re-tread ground, we see how the kibbutz suffers from rampant disease, broken-down tools, strained relations with their Arab neighbors, and a sense of communal identity in flux.
Honestly, this is what I wanted from this novel, a challenging, nuanced look at these issues. But Pick can’t really deliver it when we’re inside the narrow experiences of just a few characters straining the same narrative events in a granular way. And then, there’s something worse. There’s the ghost Pick chooses to survey the scene from the future, who is also, complete with a “gothca!” moment, a living character in the storyline. It made this already wavering prose style overwrought and ridiculous.
These are contentious issues about identity and survival and who gets to belong. It’s about a clash of idealism with jaded reality. And I’m already on edge, because it’s about Jews, our persecution, our history, our attempts at self-determination. So many non-Jews grouse over Jewish society failing to live up to a utopia, because “of all we’ve been through” we should be “better.” I started churning while reading this book, though honestly it was probably more tied into the book I read on Auschwitz, that these Jews, by and large, have been shown little but cruelty and dehumanization, and maybe that ties into some of their biggest mistakes and failures. We see it in a lot of groups that persecution doesn’t lead to utopian enlightenment.
But Pick could have told that story better, more thoroughly and complexly, through a wider lens and broader POV pile, so the “community” might have a voice, warts and all. Arguably, that was not her intent, in focusing so distinctly on Ida, David and Hannah, and this small sliver of time. It’s good writing that touches, vaguely or piece meal, on some of these issues. But it’s not enough for me, ultimately. The philosophizing ghost presence needs to go, replaced by more real people on the ground. At the very least, it would be a better exploration of the title. Alas.
October 16, 2017
Won on a Giveaway! This is about Jewish settlers in the year 1921..and create a Kibbutz...with much pain, sorrow, joy.....Interesting the way the author divided into 3 parts focusing on the main characters. ...I found this book very emotional.....
August 1, 2018
Het beloofde land
‘Toen Ida op de nieuwe plek aankwam en de hete zon gebroken zag boven de korst van de berg, en de hemel daarboven van een onmogelijk geteisterd blauw, had ze het gevoel dat ze tot op dat moment dood was geweest. Haar echte leven stond op het punt te beginnen.’ (2017, 15)
Het verhaal
Het is kort na 1920. Voorzichtig krijgt het zionisme vorm in Erets Jisraël, het eigen land van de Joden, het beloofde land uit de Bijbel. De meesten van hen komen uit verschillende Europese landen, de meesten van hen hebben geleden onder pogroms, en lijden daar in de ziel nog steeds onder.
We volgen drie kolonisten, chaloetsiem, Ida, David en Hannah, die beginnen een woest en dor stuk land vlakbij een eenvoudige Arabische nederzetting te ontginnen. Ze zijn verstoken van vrijwel welke hulpmiddelen dan ook. Ze doen alles met hun blote handen, te beginnen met het verwijderen van stenen uit de aarde. Die stenen zijn hun stoelen. Ze slapen in tenten. Ze hebben niet genoeg te eten, ze worden ziek van de malaria, er zijn weinig medicijnen, ieder klein wondje kan de dood veroorzaken. De meesten van hen wantrouwen hun Arabische buren, een soort half-nomaden, die wonen in eenvoudige huisjes, die zij ook weer makkelijk verlaten. De ergste vijand van de kolonisten zijn echter de kolonisten zelf: homo homini lupus, hield Thomas Hobbes ons al voor in de 18e eeuw - en vóór hem: Plautus, Montaigne en Erasmus.
Ida is een jonge vrouw, die al veel heeft meegemaakt maar voor wie het leven nu pas gaat beginnen; David is als zijn beroemde naamgenoot koning David uit het Oude Testament en de leider van deze groep chaloetsiem; niet alleen drukken de verantwoordelijkheden hem zwaar, maar ook kan hij zijn aanvechtingen en gevoelens moeilijk de baas. - David heet niet voor niets naar de bijbelse koning. - Hannah is Davids vrouw, haar eerste kind heeft zij moeten opgeven ten bate van het algemeen belang van de groep: er moet eerst gewerkt worden en er is te weinig voedsel om baby’s te voeden. Hannah kan David zijn zonden tot op zekere hoogte vergeven maar haar moederhart en moederschoot spreken een andere taal.
Het is een andere chaloets die ons door het verhaal voert: Sarah, de tentgenote van Ida en geliefde van David. Vanwege haar staat van zijn, is zij in staat zich vrijelijk door de tijd en ruimte te bewegen. Dat klinkt een beetje cryptisch maar voor wie de roman gaat lezen zal dat spoedig duidelijk worden. Ik ben voorzichtig met de spoilers, hoop ik.
We krijgen zo’n beetje drie maal hetzelfde relaas te horen, het verhaal van het begin van deze nederzetting en de gebeurtenissen die zich voordoen. Het verhaal vanuit het perspectief van Ida, David en Hannah. Enerzijds worden bepaalde aspecten en voorvallen duidelijker door de drie verschillende perspectieven, de drie verhalen van drie verschillende personages met hun eigen beweegredenen en achtergronden. Anderzijds wordt het verhaal drie maal verteld, waardoor de gebeurtenissen en hun impact, juist door die herhaling - drie maal, evenzeer bijbels -, geïntensiveerd worden. Wat er geschiedt is heftig maar toch klinkt door de tekst heen het vertraagde en repetitieve leven van de chaloetsiem. Niet dat zij lanterfanten, geenszins, ze werken dag en nacht, maar het leven is basaal, alsmaar hetzelfde en er is weinig afleiding. Het tempo is voor ons, 21e-eeuwers met onze voortdurende afleiding en onze zelfopgelegde multitasking via sociale media e.d. uiterst traag. En doordat het verhaal driemaal verteld wordt krijgt het een enorme diepte en gelaagdheid. Sommigen zullen deze roman door de herhalingen die niet alleen herhalingen zijn, als traag en saai ervaren.
Motieven
Het verhaal krijgt ook diepte door de verschillende motieven die Pick steeds terug laat keren. Er zijn er vrij veel, maar ik ga ze niet allemaal bespreken.
De belangrijkste daarvan is de pop die Salaam heet, de pop van Ruth, het dochtertje van David en Hannah, haar enige speelgoed en haar enige maatje, er zijn geen nandere kinderen in de nederzetting; dat was namelijk niet de bedoeling. Die pop is van een Arabisch meisje geweest, Sakina, een speelgenootje van Ruth, en draagt daarom een Arabische naam. De pop is niet meer dan een oud en vies kussen, met een hidjab die kan veranderen in een kipa (keppeltje). De pop is een symbool van de goede verstandhouding tussen Joden en Arabieren. Toch kan die pop maar om de beurt Arabisch en Joods zijn, de hoofddoek is beurtelings kipa of hidjab, niet tegelijk. De pop is symbool het aanvankelijke respect dat beide bevolkingsgroepen voor elkaar voelen en terzelfder tijd symbool voor de diepe dichotomie tussen beide bevolkingsgroepen. Die pop maakt in de loop van het verhaal veel dingen mee.
Ook heel belangrijk is de rol van de sabbatskandelaars van Ida. De kolonisten moesten al hun persoonlijke eigendommen inleveren ten bate van het algemeen belang. Ida hecht er te veel aan, zij vertegenwoordigen haar vader en moeder in het oude land. Als lezer denk je direct al: kind, geef af, die kandelaars, want daar komt alleen maar ellende van... We hechten te zeer aan onze materiële goederen.
De bloes van Sarah met de rode mouwen. Sarah had als enige van de chaloetsiem haar eigen bloes mogen houden; dat mocht zij van David. De rest draagt kleding die voor iedereen is en die Ida wast. Sarah is Davids Batsheba, de verboden vrouw, de vrouw die hij bespiedt en die zijn lusten opwekt. Sarah onderwerpt zich niet aan de groepsdiscipline en denkt dat zij de koningin is van de gemeenschap. Verliefdheid laat zich slecht verenigen met het idealisme van de groep.
Thema’s
Feitelijk zijn de thema’s alle tegenstellingen, waarmee de personages in het reine moeten zien te komen.
De kolonisten en de oude Arabieren die in het gebied wonen en leven als een soort half-nomaden. Hun samenleven is niet harmonisch. De ene kolonist staat sympathieker tegenover de Arabieren dan de ander. Ida en Ruth hebben goede connecties met hen, David wantrouwt hen tot op het bot. Schaarse middelen moeten gedeeld worden: water, land dat vruchtbaar gemaakt moet worden, medicijnen, speelgoed (de pop). Ze strijden tegen dezelfde vijanden: droogte, ongedierte, malaria. De oude bewoners gaan anders om met het land dan de nieuwkomers, die er in no time een bloeiend landbouwgebied van willen maken. Traditie en moderne tijd botsen. En we weten hoe die situatie tot een Gordiaanse knoop is uitgegroeid.
Het verschil tussen man en vrouw wordt opgeheven bij de kolonisten, in theorie wel te verstaan. Het zionisme, dat stoelt op socialisme, bepleit gelijkheid der seksen en is principieel antireligieus. Feitelijk gaat het betekenen dat vrouwen een dubbele taak krijgen net als in communistisch Rusland het geval was: die van moeder en die van arbeider. Ook hier botsen nieuw en oud, idealisme en realiteit op elkaar. Pick geeft haar roman een stevig vrouwelijke coloratuur mee.
Het individuele belang tegenover het groepsbelang. In het nieuwe leven was de gemeenschap het belangrijkste. Kinderen werden opgevoed in kindertehuizen en baby’s werden gezoogd door willekeurige moeders, door willekeurige borsten is wellicht een beter aanduiding. Het ging om de melk, niet om de de liefde en aanhankelijkheid tussen moeder en kind. Het idee was dat kinderen zich beter zouden kunnen ontplooien zonder de te hechte en vaak ingewikkelde band met hun ouders. Dat dat in de praktijk niet altijd even goed uitwerkte is evident.
Misschien het belangrijkste thema van deze roman is dat de mens de andere mens vaak in de weg staat, hoe groot het idealisme en de motivatie ook is. Hierin speelt David een exemplarische rol.
‘In het begin was er licht. God scheidde de wateren en er vloeide honing. Een voor een verschenen de planten en de dieren, alsof God met haar toverstokje de leegte beroerde. Hier en hier en hier. Zij was de God van bloed en zaad, de God van tranen. Alle doornstruiken en alle felgekleurde vogels en beesten verschenen op haar bevel.’, mijmert Sarah aan het einde (ibid.: 379).
Over de auteur:
Alison Pick (born 1975) is a Canadian novelist and poet. She has published two novels, a memoir, and two collections of poetry.
Pick was born in Toronto, Ontario and grew up in Kitchener. [...] Pick discovered that her father's Czech family was originally Jewish although he had been raised a Christian. Pick herself later converted to Judaism.[2]
Pick is most recently the author of Between Gods, a memoir about depression, family secrets, and forging a new identity from the ashes of the past. It won the Canadian Jewish Book Award for Memoir, and was shortlisted for the BC National Award for Canadian Non-Fiction and for the Wingate Prize in the UK.[3] Between Gods was also a Top Book of 2014 at the CBC and The Globe and Mail.
Pick's novel Far to Go won the Canadian Jewish Book Award and was nominated for the 2011 Man Booker Prize.
Auteur: Alison Pick
Titel: Vreemdelingen met dezelfde droom - oorspr.: Strangers with the Same Dream - 2017
Uitgever: Uitgeverij Orlando
384 pagina's
Vertaald: Miebeth van Horn Miebeth van Horn
Verschijningsdatum maart 2018
Druk 1
ISBN10 9492086646
ISBN13 9789492086648
Categorieën Literatuur & Romans Literaire romans
‘Toen Ida op de nieuwe plek aankwam en de hete zon gebroken zag boven de korst van de berg, en de hemel daarboven van een onmogelijk geteisterd blauw, had ze het gevoel dat ze tot op dat moment dood was geweest. Haar echte leven stond op het punt te beginnen.’ (2017, 15)
Het verhaal
Het is kort na 1920. Voorzichtig krijgt het zionisme vorm in Erets Jisraël, het eigen land van de Joden, het beloofde land uit de Bijbel. De meesten van hen komen uit verschillende Europese landen, de meesten van hen hebben geleden onder pogroms, en lijden daar in de ziel nog steeds onder.
We volgen drie kolonisten, chaloetsiem, Ida, David en Hannah, die beginnen een woest en dor stuk land vlakbij een eenvoudige Arabische nederzetting te ontginnen. Ze zijn verstoken van vrijwel welke hulpmiddelen dan ook. Ze doen alles met hun blote handen, te beginnen met het verwijderen van stenen uit de aarde. Die stenen zijn hun stoelen. Ze slapen in tenten. Ze hebben niet genoeg te eten, ze worden ziek van de malaria, er zijn weinig medicijnen, ieder klein wondje kan de dood veroorzaken. De meesten van hen wantrouwen hun Arabische buren, een soort half-nomaden, die wonen in eenvoudige huisjes, die zij ook weer makkelijk verlaten. De ergste vijand van de kolonisten zijn echter de kolonisten zelf: homo homini lupus, hield Thomas Hobbes ons al voor in de 18e eeuw - en vóór hem: Plautus, Montaigne en Erasmus.
Ida is een jonge vrouw, die al veel heeft meegemaakt maar voor wie het leven nu pas gaat beginnen; David is als zijn beroemde naamgenoot koning David uit het Oude Testament en de leider van deze groep chaloetsiem; niet alleen drukken de verantwoordelijkheden hem zwaar, maar ook kan hij zijn aanvechtingen en gevoelens moeilijk de baas. - David heet niet voor niets naar de bijbelse koning. - Hannah is Davids vrouw, haar eerste kind heeft zij moeten opgeven ten bate van het algemeen belang van de groep: er moet eerst gewerkt worden en er is te weinig voedsel om baby’s te voeden. Hannah kan David zijn zonden tot op zekere hoogte vergeven maar haar moederhart en moederschoot spreken een andere taal.
Het is een andere chaloets die ons door het verhaal voert: Sarah, de tentgenote van Ida en geliefde van David. Vanwege haar staat van zijn, is zij in staat zich vrijelijk door de tijd en ruimte te bewegen. Dat klinkt een beetje cryptisch maar voor wie de roman gaat lezen zal dat spoedig duidelijk worden. Ik ben voorzichtig met de spoilers, hoop ik.
We krijgen zo’n beetje drie maal hetzelfde relaas te horen, het verhaal van het begin van deze nederzetting en de gebeurtenissen die zich voordoen. Het verhaal vanuit het perspectief van Ida, David en Hannah. Enerzijds worden bepaalde aspecten en voorvallen duidelijker door de drie verschillende perspectieven, de drie verhalen van drie verschillende personages met hun eigen beweegredenen en achtergronden. Anderzijds wordt het verhaal drie maal verteld, waardoor de gebeurtenissen en hun impact, juist door die herhaling - drie maal, evenzeer bijbels -, geïntensiveerd worden. Wat er geschiedt is heftig maar toch klinkt door de tekst heen het vertraagde en repetitieve leven van de chaloetsiem. Niet dat zij lanterfanten, geenszins, ze werken dag en nacht, maar het leven is basaal, alsmaar hetzelfde en er is weinig afleiding. Het tempo is voor ons, 21e-eeuwers met onze voortdurende afleiding en onze zelfopgelegde multitasking via sociale media e.d. uiterst traag. En doordat het verhaal driemaal verteld wordt krijgt het een enorme diepte en gelaagdheid. Sommigen zullen deze roman door de herhalingen die niet alleen herhalingen zijn, als traag en saai ervaren.
Motieven
Het verhaal krijgt ook diepte door de verschillende motieven die Pick steeds terug laat keren. Er zijn er vrij veel, maar ik ga ze niet allemaal bespreken.
De belangrijkste daarvan is de pop die Salaam heet, de pop van Ruth, het dochtertje van David en Hannah, haar enige speelgoed en haar enige maatje, er zijn geen nandere kinderen in de nederzetting; dat was namelijk niet de bedoeling. Die pop is van een Arabisch meisje geweest, Sakina, een speelgenootje van Ruth, en draagt daarom een Arabische naam. De pop is niet meer dan een oud en vies kussen, met een hidjab die kan veranderen in een kipa (keppeltje). De pop is een symbool van de goede verstandhouding tussen Joden en Arabieren. Toch kan die pop maar om de beurt Arabisch en Joods zijn, de hoofddoek is beurtelings kipa of hidjab, niet tegelijk. De pop is symbool het aanvankelijke respect dat beide bevolkingsgroepen voor elkaar voelen en terzelfder tijd symbool voor de diepe dichotomie tussen beide bevolkingsgroepen. Die pop maakt in de loop van het verhaal veel dingen mee.
Ook heel belangrijk is de rol van de sabbatskandelaars van Ida. De kolonisten moesten al hun persoonlijke eigendommen inleveren ten bate van het algemeen belang. Ida hecht er te veel aan, zij vertegenwoordigen haar vader en moeder in het oude land. Als lezer denk je direct al: kind, geef af, die kandelaars, want daar komt alleen maar ellende van... We hechten te zeer aan onze materiële goederen.
De bloes van Sarah met de rode mouwen. Sarah had als enige van de chaloetsiem haar eigen bloes mogen houden; dat mocht zij van David. De rest draagt kleding die voor iedereen is en die Ida wast. Sarah is Davids Batsheba, de verboden vrouw, de vrouw die hij bespiedt en die zijn lusten opwekt. Sarah onderwerpt zich niet aan de groepsdiscipline en denkt dat zij de koningin is van de gemeenschap. Verliefdheid laat zich slecht verenigen met het idealisme van de groep.
Thema’s
Feitelijk zijn de thema’s alle tegenstellingen, waarmee de personages in het reine moeten zien te komen.
De kolonisten en de oude Arabieren die in het gebied wonen en leven als een soort half-nomaden. Hun samenleven is niet harmonisch. De ene kolonist staat sympathieker tegenover de Arabieren dan de ander. Ida en Ruth hebben goede connecties met hen, David wantrouwt hen tot op het bot. Schaarse middelen moeten gedeeld worden: water, land dat vruchtbaar gemaakt moet worden, medicijnen, speelgoed (de pop). Ze strijden tegen dezelfde vijanden: droogte, ongedierte, malaria. De oude bewoners gaan anders om met het land dan de nieuwkomers, die er in no time een bloeiend landbouwgebied van willen maken. Traditie en moderne tijd botsen. En we weten hoe die situatie tot een Gordiaanse knoop is uitgegroeid.
Het verschil tussen man en vrouw wordt opgeheven bij de kolonisten, in theorie wel te verstaan. Het zionisme, dat stoelt op socialisme, bepleit gelijkheid der seksen en is principieel antireligieus. Feitelijk gaat het betekenen dat vrouwen een dubbele taak krijgen net als in communistisch Rusland het geval was: die van moeder en die van arbeider. Ook hier botsen nieuw en oud, idealisme en realiteit op elkaar. Pick geeft haar roman een stevig vrouwelijke coloratuur mee.
Het individuele belang tegenover het groepsbelang. In het nieuwe leven was de gemeenschap het belangrijkste. Kinderen werden opgevoed in kindertehuizen en baby’s werden gezoogd door willekeurige moeders, door willekeurige borsten is wellicht een beter aanduiding. Het ging om de melk, niet om de de liefde en aanhankelijkheid tussen moeder en kind. Het idee was dat kinderen zich beter zouden kunnen ontplooien zonder de te hechte en vaak ingewikkelde band met hun ouders. Dat dat in de praktijk niet altijd even goed uitwerkte is evident.
Misschien het belangrijkste thema van deze roman is dat de mens de andere mens vaak in de weg staat, hoe groot het idealisme en de motivatie ook is. Hierin speelt David een exemplarische rol.
‘In het begin was er licht. God scheidde de wateren en er vloeide honing. Een voor een verschenen de planten en de dieren, alsof God met haar toverstokje de leegte beroerde. Hier en hier en hier. Zij was de God van bloed en zaad, de God van tranen. Alle doornstruiken en alle felgekleurde vogels en beesten verschenen op haar bevel.’, mijmert Sarah aan het einde (ibid.: 379).
Over de auteur:
Alison Pick (born 1975) is a Canadian novelist and poet. She has published two novels, a memoir, and two collections of poetry.
Pick was born in Toronto, Ontario and grew up in Kitchener. [...] Pick discovered that her father's Czech family was originally Jewish although he had been raised a Christian. Pick herself later converted to Judaism.[2]
Pick is most recently the author of Between Gods, a memoir about depression, family secrets, and forging a new identity from the ashes of the past. It won the Canadian Jewish Book Award for Memoir, and was shortlisted for the BC National Award for Canadian Non-Fiction and for the Wingate Prize in the UK.[3] Between Gods was also a Top Book of 2014 at the CBC and The Globe and Mail.
Pick's novel Far to Go won the Canadian Jewish Book Award and was nominated for the 2011 Man Booker Prize.
Auteur: Alison Pick
Titel: Vreemdelingen met dezelfde droom - oorspr.: Strangers with the Same Dream - 2017
Uitgever: Uitgeverij Orlando
384 pagina's
Vertaald: Miebeth van Horn Miebeth van Horn
Verschijningsdatum maart 2018
Druk 1
ISBN10 9492086646
ISBN13 9789492086648
Categorieën Literatuur & Romans Literaire romans
August 1, 2018
Het beloofde land
‘Toen Ida op de nieuwe plek aankwam en de hete zon gebroken zag boven de korst van de berg, en de hemel daarboven van een onmogelijk geteisterd blauw, had ze het gevoel dat ze tot op dat moment dood was geweest. Haar echte leven stond op het punt te beginnen.’ (2017, 15)
Het verhaal
Het is kort na 1920. Voorzichtig krijgt het zionisme vorm in Erets Jisraël, het eigen land van de Joden, het beloofde land uit de Bijbel. De meesten van hen komen uit verschillende Europese landen, de meesten van hen hebben geleden onder pogroms, en lijden daar in de ziel nog steeds onder.
We volgen drie kolonisten, chaloetsiem, Ida, David en Hannah, die beginnen een woest en dor stuk land vlakbij een eenvoudige Arabische nederzetting te ontginnen. Ze zijn verstoken van vrijwel welke hulpmiddelen dan ook. Ze doen alles met hun blote handen, te beginnen met het verwijderen van stenen uit de aarde. Die stenen zijn hun stoelen. Ze slapen in tenten. Ze hebben niet genoeg te eten, ze worden ziek van de malaria, er zijn weinig medicijnen, ieder klein wondje kan de dood veroorzaken. De meesten van hen wantrouwen hun Arabische buren, een soort half-nomaden, die wonen in eenvoudige huisjes, die zij ook weer makkelijk verlaten. De ergste vijand van de kolonisten zijn echter de kolonisten zelf: homo homini lupus, hield Thomas Hobbes ons al voor in de 18e eeuw - en vóór hem: Plautus, Montaigne en Erasmus.
Ida is een jonge vrouw, die al veel heeft meegemaakt maar voor wie het leven nu pas gaat beginnen; David is als zijn beroemde naamgenoot koning David uit het Oude Testament en de leider van deze groep chaloetsiem; niet alleen drukken de verantwoordelijkheden hem zwaar, maar ook kan hij zijn aanvechtingen en gevoelens moeilijk de baas. - David heet niet voor niets naar de bijbelse koning. - Hannah is Davids vrouw, haar eerste kind heeft zij moeten opgeven ten bate van het algemeen belang van de groep: er moet eerst gewerkt worden en er is te weinig voedsel om baby’s te voeden. Hannah kan David zijn zonden tot op zekere hoogte vergeven maar haar moederhart en moederschoot spreken een andere taal.
Het is een andere chaloets die ons door het verhaal voert: Sarah, de tentgenote van Ida en geliefde van David. Vanwege haar staat van zijn, is zij in staat zich vrijelijk door de tijd en ruimte te bewegen. Dat klinkt een beetje cryptisch maar voor wie de roman gaat lezen zal dat spoedig duidelijk worden. Ik ben voorzichtig met de spoilers, hoop ik.
We krijgen zo’n beetje drie maal hetzelfde relaas te horen, het verhaal van het begin van deze nederzetting en de gebeurtenissen die zich voordoen. Het verhaal vanuit het perspectief van Ida, David en Hannah. Enerzijds worden bepaalde aspecten en voorvallen duidelijker door de drie verschillende perspectieven, de drie verhalen van drie verschillende personages met hun eigen beweegredenen en achtergronden. Anderzijds wordt het verhaal drie maal verteld, waardoor de gebeurtenissen en hun impact, juist door die herhaling - drie maal, evenzeer bijbels -, geïntensiveerd worden. Wat er geschiedt is heftig maar toch klinkt door de tekst heen het vertraagde en repetitieve leven van de chaloetsiem. Niet dat zij lanterfanten, geenszins, ze werken dag en nacht, maar het leven is basaal, alsmaar hetzelfde en er is weinig afleiding. Het tempo is voor ons, 21e-eeuwers met onze voortdurende afleiding en onze zelfopgelegde multitasking via sociale media e.d. uiterst traag. En doordat het verhaal driemaal verteld wordt krijgt het een enorme diepte en gelaagdheid. Sommigen zullen deze roman door de herhalingen die niet alleen herhalingen zijn, als traag en saai ervaren.
Motieven
Het verhaal krijgt ook diepte door de verschillende motieven die Pick steeds terug laat keren. Er zijn er vrij veel, maar ik ga ze niet allemaal bespreken.
De belangrijkste daarvan is de pop die Salaam heet, de pop van Ruth, het dochtertje van David en Hannah, haar enige speelgoed en haar enige maatje, er zijn geen nandere kinderen in de nederzetting; dat was namelijk niet de bedoeling. Die pop is van een Arabisch meisje geweest, Sakina, een speelgenootje van Ruth, en draagt daarom een Arabische naam. De pop is niet meer dan een oud en vies kussen, met een hidjab die kan veranderen in een kipa (keppeltje). De pop is een symbool van de goede verstandhouding tussen Joden en Arabieren. Toch kan die pop maar om de beurt Arabisch en Joods zijn, de hoofddoek is beurtelings kipa of hidjab, niet tegelijk. De pop is symbool het aanvankelijke respect dat beide bevolkingsgroepen voor elkaar voelen en terzelfder tijd symbool voor de diepe dichotomie tussen beide bevolkingsgroepen. Die pop maakt in de loop van het verhaal veel dingen mee.
Ook heel belangrijk is de rol van de sabbatskandelaars van Ida. De kolonisten moesten al hun persoonlijke eigendommen inleveren ten bate van het algemeen belang. Ida hecht er te veel aan, zij vertegenwoordigen haar vader en moeder in het oude land. Als lezer denk je direct al: kind, geef af, die kandelaars, want daar komt alleen maar ellende van... We hechten te zeer aan onze materiële goederen.
De bloes van Sarah met de rode mouwen. Sarah had als enige van de chaloetsiem haar eigen bloes mogen houden; dat mocht zij van David. De rest draagt kleding die voor iedereen is en die Ida wast. Sarah is Davids Batsheba, de verboden vrouw, de vrouw die hij bespiedt en die zijn lusten opwekt. Sarah onderwerpt zich niet aan de groepsdiscipline en denkt dat zij de koningin is van de gemeenschap. Verliefdheid laat zich slecht verenigen met het idealisme van de groep.
Thema’s
Feitelijk zijn de thema’s alle tegenstellingen, waarmee de personages in het reine moeten zien te komen.
De kolonisten en de oude Arabieren die in het gebied wonen en leven als een soort half-nomaden. Hun samenleven is niet harmonisch. De ene kolonist staat sympathieker tegenover de Arabieren dan de ander. Ida en Ruth hebben goede connecties met hen, David wantrouwt hen tot op het bot. Schaarse middelen moeten gedeeld worden: water, land dat vruchtbaar gemaakt moet worden, medicijnen, speelgoed (de pop). Ze strijden tegen dezelfde vijanden: droogte, ongedierte, malaria. De oude bewoners gaan anders om met het land dan de nieuwkomers, die er in no time een bloeiend landbouwgebied van willen maken. Traditie en moderne tijd botsen. En we weten hoe die situatie tot een Gordiaanse knoop is uitgegroeid.
Het verschil tussen man en vrouw wordt opgeheven bij de kolonisten, in theorie wel te verstaan. Het zionisme, dat stoelt op socialisme, bepleit gelijkheid der seksen en is principieel antireligieus. Feitelijk gaat het betekenen dat vrouwen een dubbele taak krijgen net als in communistisch Rusland het geval was: die van moeder en die van arbeider. Ook hier botsen nieuw en oud, idealisme en realiteit op elkaar. Pick geeft haar roman een stevig vrouwelijke coloratuur mee.
Het individuele belang tegenover het groepsbelang. In het nieuwe leven was de gemeenschap het belangrijkste. Kinderen werden opgevoed in kindertehuizen en baby’s werden gezoogd door willekeurige moeders, door willekeurige borsten is wellicht een beter aanduiding. Het ging om de melk, niet om de de liefde en aanhankelijkheid tussen moeder en kind. Het idee was dat kinderen zich beter zouden kunnen ontplooien zonder de te hechte en vaak ingewikkelde band met hun ouders. Dat dat in de praktijk niet altijd even goed uitwerkte is evident.
Misschien het belangrijkste thema van deze roman is dat de mens de andere mens vaak in de weg staat, hoe groot het idealisme en de motivatie ook is. Hierin speelt David een exemplarische rol.
‘In het begin was er licht. God scheidde de wateren en er vloeide honing. Een voor een verschenen de planten en de dieren, alsof God met haar toverstokje de leegte beroerde. Hier en hier en hier. Zij was de God van bloed en zaad, de God van tranen. Alle doornstruiken en alle felgekleurde vogels en beesten verschenen op haar bevel.’, mijmert Sarah aan het einde (ibid.: 379).
Over de auteur:
Alison Pick (born 1975) is a Canadian novelist and poet. She has published two novels, a memoir, and two collections of poetry.
Pick was born in Toronto, Ontario and grew up in Kitchener. [...] Pick discovered that her father's Czech family was originally Jewish although he had been raised a Christian. Pick herself later converted to Judaism.[2]
Pick is most recently the author of Between Gods, a memoir about depression, family secrets, and forging a new identity from the ashes of the past. It won the Canadian Jewish Book Award for Memoir, and was shortlisted for the BC National Award for Canadian Non-Fiction and for the Wingate Prize in the UK.[3] Between Gods was also a Top Book of 2014 at the CBC and The Globe and Mail.
Pick's novel Far to Go won the Canadian Jewish Book Award and was nominated for the 2011 Man Booker Prize.
Auteur: Alison Pick
Titel: Vreemdelingen met dezelfde droom - oorspr.: Strangers with the Same Dream - 2017
Uitgever: Uitgeverij Orlando
384 pagina's
Vertaald: Miebeth van Horn Miebeth van Horn
Verschijningsdatum maart 2018
Druk 1
ISBN10 9492086646
ISBN13 9789492086648
Categorieën Literatuur & Romans Literaire romans
‘Toen Ida op de nieuwe plek aankwam en de hete zon gebroken zag boven de korst van de berg, en de hemel daarboven van een onmogelijk geteisterd blauw, had ze het gevoel dat ze tot op dat moment dood was geweest. Haar echte leven stond op het punt te beginnen.’ (2017, 15)
Het verhaal
Het is kort na 1920. Voorzichtig krijgt het zionisme vorm in Erets Jisraël, het eigen land van de Joden, het beloofde land uit de Bijbel. De meesten van hen komen uit verschillende Europese landen, de meesten van hen hebben geleden onder pogroms, en lijden daar in de ziel nog steeds onder.
We volgen drie kolonisten, chaloetsiem, Ida, David en Hannah, die beginnen een woest en dor stuk land vlakbij een eenvoudige Arabische nederzetting te ontginnen. Ze zijn verstoken van vrijwel welke hulpmiddelen dan ook. Ze doen alles met hun blote handen, te beginnen met het verwijderen van stenen uit de aarde. Die stenen zijn hun stoelen. Ze slapen in tenten. Ze hebben niet genoeg te eten, ze worden ziek van de malaria, er zijn weinig medicijnen, ieder klein wondje kan de dood veroorzaken. De meesten van hen wantrouwen hun Arabische buren, een soort half-nomaden, die wonen in eenvoudige huisjes, die zij ook weer makkelijk verlaten. De ergste vijand van de kolonisten zijn echter de kolonisten zelf: homo homini lupus, hield Thomas Hobbes ons al voor in de 18e eeuw - en vóór hem: Plautus, Montaigne en Erasmus.
Ida is een jonge vrouw, die al veel heeft meegemaakt maar voor wie het leven nu pas gaat beginnen; David is als zijn beroemde naamgenoot koning David uit het Oude Testament en de leider van deze groep chaloetsiem; niet alleen drukken de verantwoordelijkheden hem zwaar, maar ook kan hij zijn aanvechtingen en gevoelens moeilijk de baas. - David heet niet voor niets naar de bijbelse koning. - Hannah is Davids vrouw, haar eerste kind heeft zij moeten opgeven ten bate van het algemeen belang van de groep: er moet eerst gewerkt worden en er is te weinig voedsel om baby’s te voeden. Hannah kan David zijn zonden tot op zekere hoogte vergeven maar haar moederhart en moederschoot spreken een andere taal.
Het is een andere chaloets die ons door het verhaal voert: Sarah, de tentgenote van Ida en geliefde van David. Vanwege haar staat van zijn, is zij in staat zich vrijelijk door de tijd en ruimte te bewegen. Dat klinkt een beetje cryptisch maar voor wie de roman gaat lezen zal dat spoedig duidelijk worden. Ik ben voorzichtig met de spoilers, hoop ik.
We krijgen zo’n beetje drie maal hetzelfde relaas te horen, het verhaal van het begin van deze nederzetting en de gebeurtenissen die zich voordoen. Het verhaal vanuit het perspectief van Ida, David en Hannah. Enerzijds worden bepaalde aspecten en voorvallen duidelijker door de drie verschillende perspectieven, de drie verhalen van drie verschillende personages met hun eigen beweegredenen en achtergronden. Anderzijds wordt het verhaal drie maal verteld, waardoor de gebeurtenissen en hun impact, juist door die herhaling - drie maal, evenzeer bijbels -, geïntensiveerd worden. Wat er geschiedt is heftig maar toch klinkt door de tekst heen het vertraagde en repetitieve leven van de chaloetsiem. Niet dat zij lanterfanten, geenszins, ze werken dag en nacht, maar het leven is basaal, alsmaar hetzelfde en er is weinig afleiding. Het tempo is voor ons, 21e-eeuwers met onze voortdurende afleiding en onze zelfopgelegde multitasking via sociale media e.d. uiterst traag. En doordat het verhaal driemaal verteld wordt krijgt het een enorme diepte en gelaagdheid. Sommigen zullen deze roman door de herhalingen die niet alleen herhalingen zijn, als traag en saai ervaren.
Motieven
Het verhaal krijgt ook diepte door de verschillende motieven die Pick steeds terug laat keren. Er zijn er vrij veel, maar ik ga ze niet allemaal bespreken.
De belangrijkste daarvan is de pop die Salaam heet, de pop van Ruth, het dochtertje van David en Hannah, haar enige speelgoed en haar enige maatje, er zijn geen nandere kinderen in de nederzetting; dat was namelijk niet de bedoeling. Die pop is van een Arabisch meisje geweest, Sakina, een speelgenootje van Ruth, en draagt daarom een Arabische naam. De pop is niet meer dan een oud en vies kussen, met een hidjab die kan veranderen in een kipa (keppeltje). De pop is een symbool van de goede verstandhouding tussen Joden en Arabieren. Toch kan die pop maar om de beurt Arabisch en Joods zijn, de hoofddoek is beurtelings kipa of hidjab, niet tegelijk. De pop is symbool het aanvankelijke respect dat beide bevolkingsgroepen voor elkaar voelen en terzelfder tijd symbool voor de diepe dichotomie tussen beide bevolkingsgroepen. Die pop maakt in de loop van het verhaal veel dingen mee.
Ook heel belangrijk is de rol van de sabbatskandelaars van Ida. De kolonisten moesten al hun persoonlijke eigendommen inleveren ten bate van het algemeen belang. Ida hecht er te veel aan, zij vertegenwoordigen haar vader en moeder in het oude land. Als lezer denk je direct al: kind, geef af, die kandelaars, want daar komt alleen maar ellende van... We hechten te zeer aan onze materiële goederen.
De bloes van Sarah met de rode mouwen. Sarah had als enige van de chaloetsiem haar eigen bloes mogen houden; dat mocht zij van David. De rest draagt kleding die voor iedereen is en die Ida wast. Sarah is Davids Batsheba, de verboden vrouw, de vrouw die hij bespiedt en die zijn lusten opwekt. Sarah onderwerpt zich niet aan de groepsdiscipline en denkt dat zij de koningin is van de gemeenschap. Verliefdheid laat zich slecht verenigen met het idealisme van de groep.
Thema’s
Feitelijk zijn de thema’s alle tegenstellingen, waarmee de personages in het reine moeten zien te komen.
De kolonisten en de oude Arabieren die in het gebied wonen en leven als een soort half-nomaden. Hun samenleven is niet harmonisch. De ene kolonist staat sympathieker tegenover de Arabieren dan de ander. Ida en Ruth hebben goede connecties met hen, David wantrouwt hen tot op het bot. Schaarse middelen moeten gedeeld worden: water, land dat vruchtbaar gemaakt moet worden, medicijnen, speelgoed (de pop). Ze strijden tegen dezelfde vijanden: droogte, ongedierte, malaria. De oude bewoners gaan anders om met het land dan de nieuwkomers, die er in no time een bloeiend landbouwgebied van willen maken. Traditie en moderne tijd botsen. En we weten hoe die situatie tot een Gordiaanse knoop is uitgegroeid.
Het verschil tussen man en vrouw wordt opgeheven bij de kolonisten, in theorie wel te verstaan. Het zionisme, dat stoelt op socialisme, bepleit gelijkheid der seksen en is principieel antireligieus. Feitelijk gaat het betekenen dat vrouwen een dubbele taak krijgen net als in communistisch Rusland het geval was: die van moeder en die van arbeider. Ook hier botsen nieuw en oud, idealisme en realiteit op elkaar. Pick geeft haar roman een stevig vrouwelijke coloratuur mee.
Het individuele belang tegenover het groepsbelang. In het nieuwe leven was de gemeenschap het belangrijkste. Kinderen werden opgevoed in kindertehuizen en baby’s werden gezoogd door willekeurige moeders, door willekeurige borsten is wellicht een beter aanduiding. Het ging om de melk, niet om de de liefde en aanhankelijkheid tussen moeder en kind. Het idee was dat kinderen zich beter zouden kunnen ontplooien zonder de te hechte en vaak ingewikkelde band met hun ouders. Dat dat in de praktijk niet altijd even goed uitwerkte is evident.
Misschien het belangrijkste thema van deze roman is dat de mens de andere mens vaak in de weg staat, hoe groot het idealisme en de motivatie ook is. Hierin speelt David een exemplarische rol.
‘In het begin was er licht. God scheidde de wateren en er vloeide honing. Een voor een verschenen de planten en de dieren, alsof God met haar toverstokje de leegte beroerde. Hier en hier en hier. Zij was de God van bloed en zaad, de God van tranen. Alle doornstruiken en alle felgekleurde vogels en beesten verschenen op haar bevel.’, mijmert Sarah aan het einde (ibid.: 379).
Over de auteur:
Alison Pick (born 1975) is a Canadian novelist and poet. She has published two novels, a memoir, and two collections of poetry.
Pick was born in Toronto, Ontario and grew up in Kitchener. [...] Pick discovered that her father's Czech family was originally Jewish although he had been raised a Christian. Pick herself later converted to Judaism.[2]
Pick is most recently the author of Between Gods, a memoir about depression, family secrets, and forging a new identity from the ashes of the past. It won the Canadian Jewish Book Award for Memoir, and was shortlisted for the BC National Award for Canadian Non-Fiction and for the Wingate Prize in the UK.[3] Between Gods was also a Top Book of 2014 at the CBC and The Globe and Mail.
Pick's novel Far to Go won the Canadian Jewish Book Award and was nominated for the 2011 Man Booker Prize.
Auteur: Alison Pick
Titel: Vreemdelingen met dezelfde droom - oorspr.: Strangers with the Same Dream - 2017
Uitgever: Uitgeverij Orlando
384 pagina's
Vertaald: Miebeth van Horn Miebeth van Horn
Verschijningsdatum maart 2018
Druk 1
ISBN10 9492086646
ISBN13 9789492086648
Categorieën Literatuur & Romans Literaire romans
August 31, 2017
This was a really well written book about the early jewish settlers in what would become Israel, and to be honest it seems like they were kind of dicks to the muslim people who already were living there. I know this is fiction, but still. The book is broken up into 3 parts, each focusing on a different character, and how they perceive the same events. Pretty much everyone is messed up in their own way, and no one is really likeable except for the little girl Ruth. It held my interest though.
I won this from a goodreads giveaway.
I won this from a goodreads giveaway.
August 14, 2017
**Special thanks to the team at Penguin who sent me an advance copy of this book**
I was vacillating between a 3 or 4 star rating for this one for quite some time, but decided to go up mainly due to the fact that a lot of the things I wasn't crazy about regarding this book were more a question of taste than they were of technique in the writing.
Tacking the settling of the land that would one day become the State of Israel as her starting point, Alison Pick chooses to set her story in the early days of the soon-to-be state's (rather modern) history. Detailing the travails and hardships that these early settlers had to contend with, as well as backgrounds so varied you can hardly imagine another endeavor that would bring together such a diverse group of people, Pick knows how to tug at her reader's heartstrings without having recourse to overt sentimentality. Along with a ghostly 'Who is this?' presence, these characteristics make the first part of the novel, narrated by Ida, the most engrossing to me.
The novel's middle part, dealing with roughly the same timeline but this time narrated by a new character, is where it started to lose me a little bit as I quickly began to loathe the narrator and his choices, as well as wonder where exactly this was all going. While the third and final part, again narrated from a new point of view, did in fact give me some answers (some more predictable than others), I finished the novel wanting more. Perhaps it was my early, and arguably strongest, attachment to Ida that is the source of my feeling slightly unfulfilled, but I couldn't help but sense that she was relegated too far into the background in the second and third parts of the book, after being such a central pillar in the first one.
Nonetheless, the writing and setting are quite breathtaking, and one certainly leaves with the sense that whether it was in it's earliest bare stages, or in it's modern metropolis-tic setting, Israel has always been (and most likely will always continue to be) a land that both uniquely calls to people, but also challenges them in ways they could not have anticipated.
I was vacillating between a 3 or 4 star rating for this one for quite some time, but decided to go up mainly due to the fact that a lot of the things I wasn't crazy about regarding this book were more a question of taste than they were of technique in the writing.
Tacking the settling of the land that would one day become the State of Israel as her starting point, Alison Pick chooses to set her story in the early days of the soon-to-be state's (rather modern) history. Detailing the travails and hardships that these early settlers had to contend with, as well as backgrounds so varied you can hardly imagine another endeavor that would bring together such a diverse group of people, Pick knows how to tug at her reader's heartstrings without having recourse to overt sentimentality. Along with a ghostly 'Who is this?' presence, these characteristics make the first part of the novel, narrated by Ida, the most engrossing to me.
The novel's middle part, dealing with roughly the same timeline but this time narrated by a new character, is where it started to lose me a little bit as I quickly began to loathe the narrator and his choices, as well as wonder where exactly this was all going. While the third and final part, again narrated from a new point of view, did in fact give me some answers (some more predictable than others), I finished the novel wanting more. Perhaps it was my early, and arguably strongest, attachment to Ida that is the source of my feeling slightly unfulfilled, but I couldn't help but sense that she was relegated too far into the background in the second and third parts of the book, after being such a central pillar in the first one.
Nonetheless, the writing and setting are quite breathtaking, and one certainly leaves with the sense that whether it was in it's earliest bare stages, or in it's modern metropolis-tic setting, Israel has always been (and most likely will always continue to be) a land that both uniquely calls to people, but also challenges them in ways they could not have anticipated.
April 6, 2018
I would give this book a 3 1/2 if I could.
I found the voice through which the story was told reminded me a bit of The Book Thief in that the one telling wasn't one of the three from whose perspective the situations being recalled were told. Instead it was told through the voice of a dead woman who wanted the truth to be revealed so that she could be free from the lie that had been given to explain her death.
I was drawn to this book for two reasons:
One was because I had read My Promised Land by Ari Shavit a few years back and I was intrigued to find a novel based on the early years of the Jews coming to reclaim their promised land. I knew from Ari's book that their were many flaws in the early years that were overlooked due to the idealism and the passion of the young Zionists who came and began the process. So I was interested as to how these flaws would be dealt with.
Secondly, I had an American friend who in the 70's decided he would leave his country and the faith of his family, and would join a Kibbuts for the hope of the future of Israel. So even catching a small glimpse of the dream and the life that strangers with the same longing and hope came together to work for drew me to read this story.
In many ways I was deeply saddened by the many losses that resulted because faith was left out of the new life, the new hope, the reclaiming of their promised land. They held onto some forms of religious celebration in some strange mixture of tradition and superstition, but their was no real faith in anything aside from the dream and the work of their hands. This is a sad tale of humanity at its best and at its worst. Well written, filled with great longings, but overflowing with gut wrenching heart ache and loss.
I found the voice through which the story was told reminded me a bit of The Book Thief in that the one telling wasn't one of the three from whose perspective the situations being recalled were told. Instead it was told through the voice of a dead woman who wanted the truth to be revealed so that she could be free from the lie that had been given to explain her death.
I was drawn to this book for two reasons:
One was because I had read My Promised Land by Ari Shavit a few years back and I was intrigued to find a novel based on the early years of the Jews coming to reclaim their promised land. I knew from Ari's book that their were many flaws in the early years that were overlooked due to the idealism and the passion of the young Zionists who came and began the process. So I was interested as to how these flaws would be dealt with.
Secondly, I had an American friend who in the 70's decided he would leave his country and the faith of his family, and would join a Kibbuts for the hope of the future of Israel. So even catching a small glimpse of the dream and the life that strangers with the same longing and hope came together to work for drew me to read this story.
In many ways I was deeply saddened by the many losses that resulted because faith was left out of the new life, the new hope, the reclaiming of their promised land. They held onto some forms of religious celebration in some strange mixture of tradition and superstition, but their was no real faith in anything aside from the dream and the work of their hands. This is a sad tale of humanity at its best and at its worst. Well written, filled with great longings, but overflowing with gut wrenching heart ache and loss.
September 1, 2017
Really enjoyed this novel about a group of young Jewish pioneers forming a kibbutz on what would become Israel. The novel focuses on three main characters--Ida, David, and Hannah--and is narrated by an omniscent ghost.
Their stories are messy, tangled, with the smallest action having huge ramifications in surprising ways. There is tragedy, and love, and pain.
I'm not convinced we needed the ghost narrator, and the ending was a bit quick, but a compelling read nonetheless.
Their stories are messy, tangled, with the smallest action having huge ramifications in surprising ways. There is tragedy, and love, and pain.
I'm not convinced we needed the ghost narrator, and the ending was a bit quick, but a compelling read nonetheless.
June 26, 2019
Great material - early, idealistic pioneers creating Jewish state in 1920s. As a reader we can see the social experiment of kibbutz living playing out and unravelling. The narrative is presented from three perspectives. Normally, I love the insight this gives, but in this case, the timeline remained completely static, which made the book rather too pedestrian for me.
Perhaps the scope of what the author was capturing was too wide ranging for a telling of this kind. The flaws in each of main characters gives a realism and underlines the very real problems of communal living and how idealism, dedication to a cause and human nature can clash. I found it (if being generous) clunky...
...and what was the ghost about? A completely unnecessary literary device if ever I read one
Perhaps the scope of what the author was capturing was too wide ranging for a telling of this kind. The flaws in each of main characters gives a realism and underlines the very real problems of communal living and how idealism, dedication to a cause and human nature can clash. I found it (if being generous) clunky...
...and what was the ghost about? A completely unnecessary literary device if ever I read one
January 9, 2018
couldn't get through it... boring...
April 3, 2019
I loved this novel. Told from three perspectives we follow the building of a kibbutz in 1920 land of Israel. The early pioneers came with dreams. They also came with personal histories that affected how they lived their dreams. I respected how the author was able to highlight the struggles that had to be real when strangers came together to create a dream.
October 10, 2018
"Strangers with the Same Dream", is set in 1920's Palestine. A group of idealistic Jewish youngsters, mostly from Eastern Europe and Russia, go to Palestine to form a kibbutz and build a life for themselves in the land of their ancestors, in the hope that one day there will be a Jewish homeland. The three main characters of the story are Ida, David and Hannah. Ida’s father was killed when a mob attacked his store as her mother watched. That incident convinces young Ida that she must be part of the building of a Jewish homeland. David is the group leader, and Hannah is his wife.
The author uses an interesting technique to tell the story. The story is told from the point of view of each of the above characters, so we see the same incidents from various view points. Whereas that technique is interesting, it does make for some repetition.
What I did enjoy about the book is that the author presents more than one angle of the building of the Jewish homeland. The reader empathizes with the Jewish people, who have experienced a great deal of discrimination and suffering in all countries, like Ida’s father killed for no reason other than that he was Jewish. But on the other hand, the new Jewish homeland will be built where the Palestinian people live, and have lived for many generations. The book addresses both these opposing facts which is the cause of conflicts to this day.
There are characters on both sides that understand this difficult situation. Yitzak knows the pain that the Arab must feel in selling to the Jewish people, the land of his ancestors, Hannah understands the pain that an Arab mother will feel when she loses her child to the mistrust that exists between the two peoples. Among these characters there is some friendship, some willingness to help. The Arabs teach the newly arrived Jews some of the secrets of farming this hostile land. But there are also hawkish characters like David who operate on an assumption of mistrust and use aggressive behaviour. The book does not pass judgement in favour of one people over the other and that I particularly liked about the book. There is irony in the fact that the Jewish people driven out of the countries where they lived are now driving out the Palestinians from the lands they occupied.
The book also educates the reader about the building of the early kibbutz. The idea of a kibbutz was communal living and it adopted a socialistic philosophy of hard work, equality, the group before the individual. In the lives of the characters we see how this Utopian ideal was not always easy to accept. Hannah has to surrender her desire of bearing a child to the group’s decision on when children must populate the community. Mothers do not raise their children, the community does. Ida cannot hold on to her grandmother’s candlesticks, the only thing left of her past life. It must be sold to repair a tractor for the community. Marriage is considered a bourgeois convention but then it makes David promiscuous and hurts Hannah. Many ideals which look achievable in theory do not work in the midst of human emotion and feeling. The author presents the conflict between human ideals and human nature.
The kibbutz described in this novel is not religious. In fact the young people like David, want to discard the practices of their parents. That creates some conflict in the kibbutz as some of the characters cannot let pass a Jewish High Holiday without marking it with traditional practices.
And then there is the land, the land is almost a character in the book. It is harsh, rocky and unforgiving. The weather is intolerably hot and diseases such as malaria claim many young lives.
The narrator of the story is a ghost. In the early pages of the novel, the identity of the ghost keeps the reader guessing but after the middle of the novel, the ghost is annoying as it pops up every now and then.
Except for a few small complaints, I enjoyed the book and would highly recommend it .
The author uses an interesting technique to tell the story. The story is told from the point of view of each of the above characters, so we see the same incidents from various view points. Whereas that technique is interesting, it does make for some repetition.
What I did enjoy about the book is that the author presents more than one angle of the building of the Jewish homeland. The reader empathizes with the Jewish people, who have experienced a great deal of discrimination and suffering in all countries, like Ida’s father killed for no reason other than that he was Jewish. But on the other hand, the new Jewish homeland will be built where the Palestinian people live, and have lived for many generations. The book addresses both these opposing facts which is the cause of conflicts to this day.
There are characters on both sides that understand this difficult situation. Yitzak knows the pain that the Arab must feel in selling to the Jewish people, the land of his ancestors, Hannah understands the pain that an Arab mother will feel when she loses her child to the mistrust that exists between the two peoples. Among these characters there is some friendship, some willingness to help. The Arabs teach the newly arrived Jews some of the secrets of farming this hostile land. But there are also hawkish characters like David who operate on an assumption of mistrust and use aggressive behaviour. The book does not pass judgement in favour of one people over the other and that I particularly liked about the book. There is irony in the fact that the Jewish people driven out of the countries where they lived are now driving out the Palestinians from the lands they occupied.
The book also educates the reader about the building of the early kibbutz. The idea of a kibbutz was communal living and it adopted a socialistic philosophy of hard work, equality, the group before the individual. In the lives of the characters we see how this Utopian ideal was not always easy to accept. Hannah has to surrender her desire of bearing a child to the group’s decision on when children must populate the community. Mothers do not raise their children, the community does. Ida cannot hold on to her grandmother’s candlesticks, the only thing left of her past life. It must be sold to repair a tractor for the community. Marriage is considered a bourgeois convention but then it makes David promiscuous and hurts Hannah. Many ideals which look achievable in theory do not work in the midst of human emotion and feeling. The author presents the conflict between human ideals and human nature.
The kibbutz described in this novel is not religious. In fact the young people like David, want to discard the practices of their parents. That creates some conflict in the kibbutz as some of the characters cannot let pass a Jewish High Holiday without marking it with traditional practices.
And then there is the land, the land is almost a character in the book. It is harsh, rocky and unforgiving. The weather is intolerably hot and diseases such as malaria claim many young lives.
The narrator of the story is a ghost. In the early pages of the novel, the identity of the ghost keeps the reader guessing but after the middle of the novel, the ghost is annoying as it pops up every now and then.
Except for a few small complaints, I enjoyed the book and would highly recommend it .
June 3, 2018
Verschillend dromen vanuit eenzelfde droom. Prachtig!
Een prachtig boek over Joodse pioniers die vanuit eenzelfde droom verschillend dromen. Heel goed opgebouwd en menselijk beschreven. Qua thema’s valt er in dit boek veel te ontdekken: collectief belang, individuele belangen, man-vrouw verhouding, joodse religie, moederschap, hoop, vertrouwen, louterend vuur, etc. Bijzonder in dit boek is hoe de drie perspectieven steeds iets meer blootleggen van het verhaal, waardoor helder wordt wie de verteller is en wat er met haar/hem gebeurd is.
Vreemdelingen, mensen die elkaar niet kennen, komen samen in 1921 in Palestina om gezamenlijk een kibboets te starten en een nieuwe toekomst op te bouwen in een land dat later Israel wordt. Vreemdelingen voor elkaar en vreemdelingen in het land waar de Arabieren hun nederzettingen hebben gevestigd. Het verhaal start met een proloog door de verteller. Iemand die gedreven is om dit verhaal te vertellen omdat er een leugen rondom haar dood is ontstaan. Het deel daarna is geschreven vanuit Ida, een jonge vrouw afkomstig uit Rusland. Voor Ida start een nieuw leven. Ze is jong en onbevangen, soms een beetje naief. Ze gaat open en vol verwachting deze nieuwe stap aan. Ze observeert scherp, probeert contact met gelijkgestemden op te bouwen en werkt actief mee aan de nieuwe gemeenschap.
Het tweede deel wordt geschreven vanuit David. Hij heeft al eerder meegebouwd aan een kibboets. Hij was daar niet de leider. Nu hij weg moet vluchten richt hij zich op zijn positie in de nieuwe groep. Hij wil leiden en hij wil niet dat iemand te weten komt dat hij schuldig is aan doodslag. Daarnaast is David een man die graag de lusten en minder de lasten wil dragen.
Het derde perspectief wordt vormgegeven door Hannah, de vrouw van David. Zij probeert haar rollen te combineren, die van trouwe dochter (met de opdracht van haar moeder om bij haar vader te blijven), die van liefdevolle echtgenote en die van moeder. Zij lijkt heel dienend, maar wordt geconfronteerd met verlies, verdriet en verraad.
Daar waar in de kibboets David en de mannen het voor het zeggen hebben, blijkt dat de gebeurtenissen rondom de vrouwen bepalender zijn voor het voortbestaan van de gemeenschap. Hoe passend als je je realiseert dat de joodse erfelijkheidslijn via vrouwen loopt.
Een prachtig boek over Joodse pioniers die vanuit eenzelfde droom verschillend dromen. Heel goed opgebouwd en menselijk beschreven. Qua thema’s valt er in dit boek veel te ontdekken: collectief belang, individuele belangen, man-vrouw verhouding, joodse religie, moederschap, hoop, vertrouwen, louterend vuur, etc. Bijzonder in dit boek is hoe de drie perspectieven steeds iets meer blootleggen van het verhaal, waardoor helder wordt wie de verteller is en wat er met haar/hem gebeurd is.
Vreemdelingen, mensen die elkaar niet kennen, komen samen in 1921 in Palestina om gezamenlijk een kibboets te starten en een nieuwe toekomst op te bouwen in een land dat later Israel wordt. Vreemdelingen voor elkaar en vreemdelingen in het land waar de Arabieren hun nederzettingen hebben gevestigd. Het verhaal start met een proloog door de verteller. Iemand die gedreven is om dit verhaal te vertellen omdat er een leugen rondom haar dood is ontstaan. Het deel daarna is geschreven vanuit Ida, een jonge vrouw afkomstig uit Rusland. Voor Ida start een nieuw leven. Ze is jong en onbevangen, soms een beetje naief. Ze gaat open en vol verwachting deze nieuwe stap aan. Ze observeert scherp, probeert contact met gelijkgestemden op te bouwen en werkt actief mee aan de nieuwe gemeenschap.
Het tweede deel wordt geschreven vanuit David. Hij heeft al eerder meegebouwd aan een kibboets. Hij was daar niet de leider. Nu hij weg moet vluchten richt hij zich op zijn positie in de nieuwe groep. Hij wil leiden en hij wil niet dat iemand te weten komt dat hij schuldig is aan doodslag. Daarnaast is David een man die graag de lusten en minder de lasten wil dragen.
Het derde perspectief wordt vormgegeven door Hannah, de vrouw van David. Zij probeert haar rollen te combineren, die van trouwe dochter (met de opdracht van haar moeder om bij haar vader te blijven), die van liefdevolle echtgenote en die van moeder. Zij lijkt heel dienend, maar wordt geconfronteerd met verlies, verdriet en verraad.
Daar waar in de kibboets David en de mannen het voor het zeggen hebben, blijkt dat de gebeurtenissen rondom de vrouwen bepalender zijn voor het voortbestaan van de gemeenschap. Hoe passend als je je realiseert dat de joodse erfelijkheidslijn via vrouwen loopt.
May 6, 2018
Het verhaal ‘vreemdelingen met dezelfde droom speelt zich af op een stuk land. Vele jaren later zal het bekend worden als Israel. Een groep Joodse mensen, gaat een kibboets oprichten, een droom waarmaken. Een stukje land op aarde maken waar alle Joden kunnen leven. Toch zal al heel snel duidelijk worden dat het heel hard werken is, dat de mensen te maken krijgen met een andere bevolkingsgroep, De Arabieren, die zich niet zomaar van hun land laten verdrijven en waar ze zich toch wel laatdunkend over uitlaten. Dat deze mensen een utopie nastreven wordt al snel duidelijk. Ziektes, droogte, gebrek aan hygiene en de taal niet meester zijn die de Arabieren spreken. Maar ook honger en kindersterfte komen aan de orde. Het is een stuk geschiedenis wat op zeer nauwkeurige manier aan ons, lezer wordt voorgelegd. Naarmate het verhaal vordert, zul je ook hier al snel de hebzucht, corruptie en vooroordelen tegenkomen. Het verhaal wordt door drie personen verteld. Ida, een jong meisje, bijna vrouw die de harde realiteit al snel onder ogen moet zien. Dan is daar David, een oudere man die zichzelf toch wel als leider ziet. Maar die ook overkomt als een man die graag zijn, soms, wellustige gedachten de vrije loop laat gaan. Je ziet in David een man die niet echt zijn verantwoordelijkheden nakomt. En zich verschuilt achter anderen. Dan is daar ook nog Hannah, de vrouw van David. Samen hebben ze een dochter Ruth. Met deze, goed en duidelijk uitgewerkte personages, krijg je een mooi beeld van hoe het leven gaat in een kibboets. Alles bij elkaar een mooi uitgewerkte geschiedenis. Door het verhaal door drie personen te laten vertellen, wordt je aandacht vast gehouden. Persoonlijk vond ik het soms saai, teveel geschiedenis. Het verhaal waar Ida de hoofdrol in speelt wordt vanuit een ander perspectief, lees David en Hannah, steeds opnieuw verteld. De schrijfstijl is klein zodat er meer verhaal op een pagina kan worden geplaatst wat het lezen wat langzamer maakt. Je moet opletten en bij het verhaal blijven. Toch zie je dat er aandacht is besteed aan het totaal plaatje, alleen heb ik de cover nog niet helemaal begrepen.
November 22, 2017
- 4/5. I received a free copy of this book via the Goodreads giveaway.
"Strangers with the Same Dream" tells the story of Jewish pioneers who immigrate to Israel in the 1920s to build their homeland. Each eager new pioneer has their own story and secrets, and the book is split in to three perspectives: Ida, David, and Hannah.
Ida, a young woman immigrating from Russia, is sent to Israel by her mother to escape the violence that ended her father's life. Almost immediately, Ida meets Levi, one of her fellow settlers and is immediately taken with him. Young and naive, Ida is by far the most likeable character; however, her first chapters are a bit tedious and repetitive as the author lays the groundwork for the book.
Secondly, the book shifts perspective to David, the group leader. Selfish and ego-centric, David has become the group leader after being forced from his previous home due to his own tragic actions. David is married to Hannah and the father of their daughter, Ruth; however, the two become mostly just distractions in his quest to build his home. While David's chapters are more interesting than Ida, he unfortunately becomes an unlikable character quickly and I found myself disliking his chapters.
Finally, the book ends with Hannah's perspective, which is by far the most interesting and reveals handfuls of important secrets about her and David's pasts. This was by far the best part of the book, and provides a great, shocking ending.
With "Strangers with the Same Dream", the author does a great job of creating a sense of place and time. The 1920s time period, as well as the challenges of setting up a community in this time and location are detailed and fully described. As well, the author chooses an interesting narration style with an all-knowing but (at first) unidentified narrator which gave the story a unique and suspenseful twist.
Overall, this was an interesting and very well written read, and I would definitely recommend it to fans of historical fiction.
"Strangers with the Same Dream" tells the story of Jewish pioneers who immigrate to Israel in the 1920s to build their homeland. Each eager new pioneer has their own story and secrets, and the book is split in to three perspectives: Ida, David, and Hannah.
Ida, a young woman immigrating from Russia, is sent to Israel by her mother to escape the violence that ended her father's life. Almost immediately, Ida meets Levi, one of her fellow settlers and is immediately taken with him. Young and naive, Ida is by far the most likeable character; however, her first chapters are a bit tedious and repetitive as the author lays the groundwork for the book.
Secondly, the book shifts perspective to David, the group leader. Selfish and ego-centric, David has become the group leader after being forced from his previous home due to his own tragic actions. David is married to Hannah and the father of their daughter, Ruth; however, the two become mostly just distractions in his quest to build his home. While David's chapters are more interesting than Ida, he unfortunately becomes an unlikable character quickly and I found myself disliking his chapters.
Finally, the book ends with Hannah's perspective, which is by far the most interesting and reveals handfuls of important secrets about her and David's pasts. This was by far the best part of the book, and provides a great, shocking ending.
With "Strangers with the Same Dream", the author does a great job of creating a sense of place and time. The 1920s time period, as well as the challenges of setting up a community in this time and location are detailed and fully described. As well, the author chooses an interesting narration style with an all-knowing but (at first) unidentified narrator which gave the story a unique and suspenseful twist.
Overall, this was an interesting and very well written read, and I would definitely recommend it to fans of historical fiction.
December 20, 2017
Alison Pick is a gifted story teller. That she is also an excellent historical novelist is for me a delightful bonus. I picked up this book because I loved her story in the Man Booker nominated Far to Go and was eager for more. What I didn’t anticipate was how fascinated I would be to learn about the early kibbutz movement in 1920s Palestine where this book is set. The multi-layered story is narrated by a ghost and told from the separate perspectives of three characters, Ida, David and Hannah. There is mystery, romance, extreme physical hardship, illness and death. We witness the idealism of the settlers undermined by the all too common human frailties of lust, greed, revenge, naivety, and ego, to name a few. We also see the settlers noble quest for equality butt up against patriarchy and sexism. Pick is also a published poet which comes through in the beautiful, lyrical grace of her writing, especially in her depiction of Hannah’s love for her daughter, Ruth. Most important for me, the story transported me fully to a different time and culture, immersed me in the lives of the characters, gripped my attention to the final page, and left me wanting more. I can’t wait for Alison Pick’s next novel.
February 16, 2023
We hear so much about the conflict between Israelis and Palestinians and yet I am very ignorant of the source. While this book tells the story of a newly-established kibbutz, it does also give a bit of insight into how things could have escalated into the current troubles.
We have an omniscient narrator in the form of the ghost of one of the people involved in the story (which one is not immediately clear). This ghostly overseer recounts the same events (with some additional detail each time) from the perspective of three people involved in a series of tragic occurrences.
Through the story we learn of the idealism of these often damaged young people as they worked to establish a 'fairer' society and the troubles they'd encountered before they reached this point in their lives. We learned of the hardship they endured as they worked to bring their dreams to live - and the extreme strictures which were imposed.
No spoilers, but I will just add that I really came to hate David!
We have an omniscient narrator in the form of the ghost of one of the people involved in the story (which one is not immediately clear). This ghostly overseer recounts the same events (with some additional detail each time) from the perspective of three people involved in a series of tragic occurrences.
Through the story we learn of the idealism of these often damaged young people as they worked to establish a 'fairer' society and the troubles they'd encountered before they reached this point in their lives. We learned of the hardship they endured as they worked to bring their dreams to live - and the extreme strictures which were imposed.
No spoilers, but I will just add that I really came to hate David!
January 12, 2021
characters that were fascinating to read. Set in Palestine on a kibbutz in 1921, the book details a traumatic event from three different Jewish settlers. Although I have some problems with Israel essentially robbing Palestinians of their land and nationhood, I thought this book was quite sensitively done. Although she is writing from and obviously sympathetic to the Jewish perspective, Pick does acknowledge that the Palestinians got the short end of the stick. In addition, her characters are very imperfect and I found them difficult to read at times, but I learned a lot from reading this book and it really made me think. The exploration of the roots of Zionism and the dynamics of kibbutz culture was fascinating. I enjoyed this book and look forward to reading some accounts focused on the Palestinian perspective later this year.
Read
March 30, 2024Wtf did I just read?? One girl is obsessed over a boy who later on ghosts her in real life because she's not the perfect girl he saw himself with. A despicable man hates his 6 y/o daughter, thinks she's annoying, thinks about how she'll use her vagina when she grows older, who also cheats on his wife and impregnates his mistress AND is the major reason why his daughter dies cuz he doesn't give 2 sh*ts about her. A woman who's married to the despicable man. That's it, that's your story, and those are your 3 characters.
One thing is to have a story with different events told through different perspectives that at the end come together for a reason, but something completely different is to have the same story with the same events being told 3 different times by 3 different characters. Wayyyy too repetitive.
One thing is to have a story with different events told through different perspectives that at the end come together for a reason, but something completely different is to have the same story with the same events being told 3 different times by 3 different characters. Wayyyy too repetitive.
January 2, 2018
I received this book through a Goodreads giveaway.
My Momma used to say if you don't have anything nice to say, than don't say anything at all.
Having said that, I love reading books and am an avid reader and feel the need to say that I thought this book was not worth the time and to warn other reads. All the characters were unlikeable, especially David. WHAT a JERK! It was redundant beyond belief from the point of view of three characters who narrated the tale. I really felt terrible for all the Arabs involved in this story. They were so mistreated while the Jewish settlers were so intent on setting up their new Utopia at all costs of abortion, murder and adultery.
Save yourself the time - don't even bother with this book. Not sure how a good edition let this get published.
My Momma used to say if you don't have anything nice to say, than don't say anything at all.
Having said that, I love reading books and am an avid reader and feel the need to say that I thought this book was not worth the time and to warn other reads. All the characters were unlikeable, especially David. WHAT a JERK! It was redundant beyond belief from the point of view of three characters who narrated the tale. I really felt terrible for all the Arabs involved in this story. They were so mistreated while the Jewish settlers were so intent on setting up their new Utopia at all costs of abortion, murder and adultery.
Save yourself the time - don't even bother with this book. Not sure how a good edition let this get published.
February 3, 2023
Back in 1921 a band of young Jewish pioneers set out to realize a dream: the founding of a settlement on a patch of land that would, 25 years later, become Israel. We enter the minds of three characters to witness how the utopian dream is punctured by messy human entanglements. This is also the story of the land itself, revealing with compassion and irony how the pioneers chose to ignore the fact that their valley was already home to people whose lives they did not understand. In her writing she creates unforgettable characters who, isolated within their utopian dream are haunted by ghosts, compromised by secrets and finally, despite flashes of love and hope, worn down by hardship, human frailty and the pull of violent confrontation.
October 16, 2017
A fascinating novel about life in a kibbutz at the start of Israel, the hardships, the illness, the corruption of some of the new settlers. I found the reminiscing confusing at times and it didn't really add to the story. The character of David I disliked more and more as the story went on so the progression of his character is well written. A quote from this novel that stuck with me " Why was it, wondered Hannah, that to love someone was to show them your worst side? Love was like an anaesthetic that slowly wore off, leaving the throbbing pain and the bloody open wound. There was no preventing it. All love progressed on a downward trajectory from euphoria to resignation to disdain. "
October 31, 2017
This book has been promoted as a historical fiction piece about settlers coming from Europe to Israel. I actually found it more a story about the relationship between men and women and how poorly some men treat women, given that the community leader, David, treated his wife and daughter terribly. I was reading the book at the time that the news about H. Weinstein and other abusive powerful men was breaking, so that may explain my attitude to the book.
Overall, this is well written -- it is a bit tedious at points as the same events are told through three perspectives. Nonetheless, I liked this, especially the ending which I found to be suspensful.
Overall, this is well written -- it is a bit tedious at points as the same events are told through three perspectives. Nonetheless, I liked this, especially the ending which I found to be suspensful.
Displaying 1 - 30 of 65 reviews