Syster

by Bengt Ohlsson

Zussen plaatst de lezer in het levendige bewustzijn van de tien jaar oude Marjorie. Op een vrijdag vroeg in de maand mei verdwijnt Marjories oudere zus. De crisis die daarop volgt in het gezin en de onmiddellijke omgeving, en die de lezer ervaart door de schijnbaar onschuldige ogen van de jongste dochter, is een soort heimelijk, dwingend verslag, geschreven in een zowel exact als suggestief proza. In Zussen wordt een enigszins oncomfortabel realisme gemengd met een subtiel gevoel van magie, en Ohlssons buitengewone portret van Marjorie maakt Zussen tot een prachtige, betekenisvolle leeservaring. Zussen wordt gezien als sterke opvolger van zijn bekroonde Gregorius.

Genres: Fiction, Swedish Literature

277 pages, Hardcover

First published January 1, 2009

Reviews

[Maria · Rating 4 out of 5]

Mooi, subtiel soms poëtisch geschreven verhaal met een touch van magie.
Je blijft wel met allerlei vragen achter na lezing van dit boek. Vraagtekens uiteraard bij Miriams verdwijning maar ook vraagtekens bij het gezin, was het wel zo’n leuk en grappig gezin? Ik kreeg ’n wat onbestemd gevoel bij sommige beschrijvingen en er is een wat beklemmende sfeer.

Je ziet de ontroerende eenzaamheid van Marjorie, een gevoelig meisje. Aanvankelijk voelt ze zich niet zo op haar gemak bij haar tante maar gaandeweg het verhaal ontstaat er een goede, fijne band tussen die twee. Misschien vooral door de mooie verhalen van tante Ilse, de oudere zus van M’s vader. Ze vertelt veel over vroeger en veel daarvan wist Marjorie nog niet.
'Ze vond het geen prettig idee dat tante Ilse er al zo lang was, en dat ze dingen over papa en mama wist die Marjorie niet wist, dat ze samen met hen dingen had meegemaakt waar Marjorie niet bij had mogen zijn'
Tante Ilse bleek vroeger, net als Marjorie nu, een fantasierijk kind, verzon allerlei verhalen. Zoals het mooie verhaal over de koningin van het rijk der stomheid. Maar ook vertelt Ilse over haar eigen leven, haar moeilijkheden, haar verdriet.

Marjorie is verward over haar gevoelens, ze mist haar grote zus waar ze tegenop zag maar soms voelt ze ook een soort opluchting, ze vond haar zus niet altijd even lief. Ze is eerst eigenlijk ook wat jaloers vanwege alle aandacht die er naar Miriam uitgaat.
'Al het domme dat ze had gedaan en al het gemene dat ze had gezegd vervaagde, en al het slimme en grappige dat ze had gezegd werd geaccentueerd en opgepoetst, zodat het nog slimmer en nog grappiger werd'
Heel mooi vond ik bijvoorbeeld als Marjorie bij het woord ‘grote zus’ bedenkt: 'Het was als een paraplu, een blauwe, reusachtige, een waar ze onder kon kruipen om bescherming te krijgen'.
Maar helemaal zo als vroeger wordt het nooit meer, dat begint tot Marjorie door te dringen.

Maar hoe het nu zit met de bron, en met de kat??

[Dorien · Rating 5 out of 5]

De manier waarop Bengt Ohlsson je meeneemt in de gedachtewereld van de tienjarige Marjorie is ongeëvenaard. Je vraagt je af hoe het mogelijk is dat een volwassen vent zich zo goed kan inleven in de wereld van een tienjarig meisje. Ook is het heel knap hoe Ohlsson de spanning opbouwt, zonder dat er eigenlijk echt iets gebeurt. Het is wat je tussen de regels door leest, wat het boek heel spannend en het verhaal ongrijpbaar maakt. Wat is er gebeurd met Miriam? Is Marjorie wel zo onschuldig? Waarom is Marjorie's vader zoals hij is? Is dat gezin echt wel het grappigste gezin van de wereld? Het is een fantastisch geschreven roman. Voor mij een regelrechte vijf-sterren! De tweede keer dat Ohlsson vijf sterren van me krijgt, vaker kan ook niet, want er is nog niet meer van zijn hand verschenen in Nederland. Helaas.

[Kirstin · Rating 3 out of 5]

3,5 stjärnor

Kanske var det bara jag som bär ett slags undermedvetet lust inom mig själv, men den här boken behöll ett konstant och niggande mörker i sin ton som var ganska övertygande, men ändå underdrivet.
Även om det inte förekommer något som är skrämmande eller grafiskt i plotlinjen, lämnas läsaren med en verklig känsla av oro i hela berättelsen, som om något skrämmande kan uppstå när som helst. Ohlsson fänger Majories medvetsströmmar, och hennes tonåriga observationer av vuxna kring henne är viscerala och ärliga. Slutsatsens slutsats lämnade mig lite med en förlust för ord och slutade verkligen snyggt den överdrivet mörka, lite förtrollade känslan av storylinen som helhet.

[Sibylle Häggqvist · Rating 5 out of 5]

Berättelsen ter sig lågmäld och uppmärksam. Det är sorgligt att följa familjens reaktioner på Miriams försvinnande, kanske just för att Marjories tankar om systern framstår så ärliga.

[Birgit Billing · Rating 3 out of 5]

Trevligt berättat om en flicka och hennes fantasi.

[Pauline · Rating 5 out of 5]

Une lecture très douce. C’est à la fois déchirant et apaisant. L’environnement est quasi onirique ; la maison de la tante de Marjorie est près d’une plage. On s’y verrait !
Un sentiment amer en lisant les dernières lignes. On se doute pourtant très vite que Miriam ne reviendra pas mais on n’intègre cette réalité qu’à la fin, en même temps que la petite Marjorie.