Koparåker

by Gyrðir Elíasson

Koparakur er níunda smásagnasafn Gyrðis Elíassonar og það fyrsta frá því að verðlaunasafnið Milli trjánna kom út, en fyrir þá bók hlaut Gyrðir Bókmenntaverðlaun Norðurlandaráðs árið 2011.

Safnið hefur að geyma 32 ólíkar sögur, en þó er heildarsvipur verksins markaður skýrum höfundareinkennum.

Genres: Scandinavian Literature, Short Stories, Fiction

136 pages, Hardcover

First published October 1, 2014

About the author

Gyrðir Elíasson's family comes from the Eastfjords but he grew up in the town of Sauðárkrókur in the north of Iceland and went to both elementary school and college there. He lived for a while in the western part of the country, in Borgarnes and Akranes, but later in Reykjavík.
Gyrðir has been a full time writer almost all his adult life, he has published a number of poetry books, novels and collections of short stories. He is one of Iceland's most acclaimed writers of his generation and has been awarded for his work. He is an avid translator, especially of books about and by American aborigines, and has translated four of Richard Brautigan's novels.

Reviews

[Ulla Walter]

Melankolske noveller, hvor sproget flyder og man bliver grebet af stemningerne og beskrivelserne med det samme. Drøm og virkelighed smelter sammen til en følelsesmæssig sandhed, det overgår alt andet

[Thorunn]

Svolítið erfitt að segja hvað mér finnst um þessa bók og sérstaklega erfitt að vita hvort ég á að gefa henni 3 eða 4 stjörnur. Mér fannst hún nefnilega rosalega góð setningu fyrir setningu, mjög dapurleg sögu fyrir sögu og svo að lestri loknum situr einhvern veginn ekkert eftir. Nema hvað ég er mjög fegin að vera ekki gift Gyrði, hann hlýtur að vera afskaplega þunglyndur.

[Charles]

Jeg læste bare den første to noveller på Dansk 23/11/2028

Very short stories, 2-4 pages long.

The Danish is a real challenge for me at the moment. I did manage to read the first two stories (via the sample at the publishers website) but I had to look up an awful lot of words. It took me a couple of hours to puzzle the first one out, the second was a bit easier.

[Benedikt Einarsson]

Pólskt sveitalíf stóð uppúr fyrir mig. Mjög gott safn.

[Ondřej]

Tady už se houbama cpát nebudeš.

[Milan Pohl]

Téměř lyrika v próze. Náladové minipříběhy, často melancholické, občas depresivní. Obrazy ze slov, které již prvními pár větami dokážou navodit silnou atmosféru.

[Vibeke]

Klarte å løfte min noe labre interesse for å lese noveller. Nivået på novellene er høyt og språket flyter godt i oversettelsen til et gammeldags, og i mine øyne veldig stemningsfullt nynorsk. Den islandske naturen nevnes stadig med detaljerte observasjoner og har en tydelig rolle i mange av novellene, og det samme kan sies om det overnaturlige og mytiske som ofte kjennetegner Island.

[Sara Hlín]

Átti von á meiru. Fattaði fæstar sögurnar. Fallegur texti eins og Gyrði er einum lagið. Þó Gyrðir skrifi yfirleitt um einstæðinga og einfara þannig gaman sé að þá fannst mér þessar sögur of tómar og einmanalegar og furðulegar.

[Einar Snorri]

Má flokka þetta undir draumaraunsæi? Ef svo er, þá var hægt að sjá mynstur í bókinni og vægi drauma minnkaði og raunsæis jókst eftir því sem leið á bókina. Um leið varð hún betri. Ég er líklega meiri raumsæismaður en draumóramaður miðað við þennan smekk.

[Karl Hallbjörnsson]

Falleg og melankólísk

[Börkur Sigurbjörnsson]

Ég kann vel við sögumanninn Gyrði. Sögurnar hans eru stuttar og skemmtilegar. Söguþráðurinn sjaldnast flókinn, bara nokkrar vel valdar sögutrefar.

[Helena Valtýsdóttir]

Yndisleg lesning. Gyrðir klikkar ekki.