Apasarppakam | അപസർപ്പകം

by Prashanth Nambiar

"This book came to my hand totally by chance. Yet it forced me to seek and befriend a writer unknown to me earlier. That is how deeply seductive it is. A web of words that hooks the reader like a magic spell. Explosive humor that reminds one of past golden eras in the history of literature. An entertaining storyline with a suspenseful climax that disorients the reader and brings them to suffocation. It is with envy that I declare Apasarkkam as my favorite detective story," says Director Renji Panikkar

238 pages, Paperback

Published January 1, 2014

Reviews

[Dr. Charu Panicker]

അവതരണ രീതികൊണ്ട് വളരെ വ്യത്യസ്തമായ നോവൽ. ഇതിന്റെ ഭാഷ എടുത്തു പറയേണ്ട ഒന്ന് തന്നെയാണ്. അപസർപ്പകകഥ ഇങ്ങനെയും അവതരിപ്പിക്കാം എന്ന് തെളിയിക്കുകയാണ് പ്രശാന്ത് നമ്പ്യാർ ഈ പുസ്തകത്തിലൂടെ. സുഷ്മിതയെ കാണാനെത്തുന്ന സഹോദരനും സുഹൃത്തുമായ മനീഷിലൂടെയാണ് കഥ ആരംഭിക്കുന്നത്. ബാലി എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു പോലീസുകാരൻ നടത്തിയ കേസന്വേഷണത്തിന്റെ കഥയാണ് മനീഷ് അവൾക്കു മുൻപിൽ തുറന്നിടുന്നത്. കക്കൂസ് കുഴിയിൽ നിന്ന് ഒരു അസ്ഥികൂടം കണ്ടെത്തുകയും അതിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നടത്തുന്ന അന്വേഷണം വേറെ പല കൊലപാതകങ്ങളിലേക്കും നീളുന്നതിനോടൊപ്പം മനീഷിന്റെ ജീവിതവുമായി ഈ സംഭവം എങ്ങനെയെല്ലാം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും പറയുന്നു. ഓരോ വരിയിലും നർമ്മത്തിന് മേമ്പൊടി ചേർത്തിരിക്കുന്നു.

[Sanuj Najoom]

മയ.
മഴാംന്നും പറേം, കോലോത്തുള്ളവര്.
മയാന്ന്ച്ചാ അമ്മാതിരി മഴ. തിരിമുറിയാത്ത മഴ.
തിരിമുറിഞ്ഞാ അത് കൊലോത്തിരിയാവും, ചെലപ്പോ സാമൂതിരിയും
എങ്ങനെ തിരിഞ്ഞാലും ആർക്കുമൊട്ടും വിരോധംല്ലതാനും.

ഇങ്ങനെയാണ് പ്രശാന്ത് നമ്പ്യാർ എഴുതിയ അപസർപ്പകം എന്ന ഈ നോവൽ ആരംഭിക്കുന്നത്. ഇതുവായിക്കുമ്പോൾ എന്നിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി ഉണർത്താൻ ഈ വരികൾക്ക് കഴിഞ്ഞു, അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ഈ വരി ഇവിടെ ചേർത്തതും.

സുഷ്മിതയിലൂടെയാണ് നോവൽ ആരംഭം
കോവിലകത്തെ തന്റെ ജീവിതം മനം മടുപ്പിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്തു. ഏകാന്തതയുടെ കിരീടമണിഞ്ഞു സുഷ്മിത ഇരിക്കുമ്പോളാണ് തന്റെ സഹോദരനും സുഹൃത്തുമൊക്കെയായ മനീഷിന്റെ വരവുണ്ടെന്നു വിവരം ലഭിക്കുന്നത്. മനീഷിന്റെ വരവ് സുഷ്മിതയെ തീർത്തും സന്തോഷത്തിൽ എത്തിക്കുക മാത്രമല്ല താൻ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്ന അവസ്ഥക്ക് താൽക്കാലികമായി സാന്ത്വനവുമേകിത്. തകർത്തുപെയ്യുന്ന തുലാമഴയിൽ തണുപ്പമൂടിയ അന്തരീക്ഷത്തിൽ മനീഷ് പറഞ്ഞുതുടങ്ങിയ കഥ കേട്ടിരിക്കുന്ന സുഷ്മിതയും,അതെ അന്തരീഷം അനുഭവപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ഇത് വായിക്കുന്നവരും.

എസ് ഐ ബാലകൃഷ്ണൻ എന്ന ബാലി അന്വേഷണമേറ്റെടുക്കുന്ന ഒരു പഴയ കേസിനെപ്പറ്റിയാണ് മനീഷ് പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്. അഴീക്കോട് വില്ലജ് ഓഫീസറായ തങ്കമണി അടുത്തിടെ വാങ്ങിയ പഴയൊരു കെട്ടിടം അടങ്ങുന്ന സ്ഥലത്തു വീട് പണിയാനുള്ള തയാറെടുപ്പിൽ പഴയ കെട്ടിടം ഇടിച്ചുപൊളിക്കൽ ആരംഭിക്കുന്നു . അതിന്റെ ഭാഗമായി അവിടെയുള്ള സെപ്റ്റിക് ടാങ്ക് ഇടിച്ചുപൊളിക്കാനായി അതിന്റെ സ്ളാബ് നീക്കിയപ്പോൾ ഉളിലൊരു അസ്ഥികൂടം പണിക്കാർ കാണുന്നു. ആ അസ്ഥികൂടത്തിന്റെ ഉടമയെ തിരക്കിയുള്ള അന്വേഷണയാത്രയിലേക്കാണ് ബാലി ഇറങ്ങി പുറപ്പെട്ടത്. അന്വേഷണത്തിന്റെ ഓരോ ഘട്ടവും ആസ്വാദ്യകരമായാണ് അനുഭവപ്പെട്ടത്. നർമ്മത്തിന്റെ തേര് തെളിച്ചുകൊണ്ട് പ്രശാന്ത് നമ്പ്യാർ മനീഷിലൂടെയും ബാലിയിലൂടെയും മറവിയിലാണ്ടുപോയ അല്ലെങ്കിൽ മറക്കപ്പെട്ട രഹസ്യങ്ങളുടെ ചുരുളഴിക്കുകയാണ്.

വായനക്കാരനെ ആകർഷിക്കുന്ന എഴുത്തിലൂടെ അവസാനം വരെ സസ്പെൻസ് നിറഞ്ഞ ക്ലൈമാക്സുള്ള രസകരമായ ഒരു കഥ.

[Udaya Mundakkal]

ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് കുറ്റാന്വേഷണം അല്ലെങ്കിൽ ഹൊറർ വായിച്ചില്ലെങ്കിൽ എനിക്കൊരു സമാധാനം ഇല്ല.എന്താന്ന് അറിഞ്ഞൂടാ ശീലമായിപ്പോയി. അങ്ങനെ ബുക്ക്‌ ക്യാരിയുടെ പേജിൽ കയറി ഇറങ്ങിയും പിന്നെ കുറേപേരുടെ ഒപ്പീനിയന് വിട്ടും കുറച്ചു ബുക്ക്‌ ലിസ്റ്റാക്കി വാങ്ങിച്ചതിൽ കൂടിയതാണ് "അപസർപ്പകം". എടുക്കുമ്പോൾ വല്യ പ്രതീക്ഷ ഒന്നും കൊടുക്കാതെ വായിച്ച പുസ്തകം.

ഭാഷയുടെ ഒരു പ്രത്യേകത കൊണ്ട് തന്നെ തുടക്കത്തിൽ ഒരു മടുപ്പുണ്ടാക്കി.ഒരിച്ചിരി ബുദ്ധിമുട്ടാണ് നമുക്ക് ആ ഭാഷയുടെ ഒഴുക്കിൽ ഒന്ന് തുഴ പിടിക്കാൻ. പിന്നെ വായിച്ച് വായിച്ച് ആ ഭാഷയും അതിലെ നർമ്മവും നമുക്ക് വഴങ്ങും. ക്രൈം ത്രില്ലേറോ കുറ്റാന്വേഷണോമൊക്കെ ഇങ്ങനെയും പറയാമോ എന്നു ചിന്തിച്ചുപോയി. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ കല്യാണി- ദാക്ഷയണി ഭാഷയൊക്കെ പോലെ തോന്നി. എന്നാലും വലിച്ചു പിടിച്ച് വായിച്ചു. ഒരസ്സൽ ത്രില്ലർ എന്നൊന്നും പറയാൻ ഒക്കില്ലെങ്കിലും,അത്യാവശ്യം നല്ല തോതിൽ അവതരിപ്പിച്ചു എന്നു തോന്നീട്ടുണ്ട് വായിച്ച് തീർത്തപ്പോ.

പഴമയുടെ കഥാപാത്രങ്ങൾ ആണ്. പേരും ഒപ്പം വിശദീകരണങ്ങളും നമ്മളെ ആ പഴയകാലത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോകും. കഥയുടെ പലയിടത്തും കൊണ്ടും കൊള്ളിച്ചും ഉള്ള എഴുത്തുകാരന്റെ പ്രയോഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ അല്ലാതെ നമുക്കത് വായിക്കാൻ പറ്റില്ല. അവസാനം പരമാരയുടെ ഒരു സ്റ്റൈൽ ആണല്ലോ എന്നു നമ്മൾ ചിന്തിക്കുമ്പോഴേക്കും,അതപ്പാടെ അതുപോലെ എഴുത്തുകാരൻ തന്നെ അവിടെ പറയുന്നുണ്ട്. കഥയുടെ തീമൊക്കെ നമ്മൾ പലയിടത്തും കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ് അല്ലെങ്കിൽ വായിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. എന്നിരുന്നാലും ആവർത്തന വിരസത തോന്നിയില്ല. ഏകദേശം അവസാനമാകുമ്പോഴേക്ക് ഒരുമാതിരി ക്ലൈമാക്സ്‌ ഒക്കെ എനിക്ക് പിടികിട്ടിയിരുന്നു.

എന്തായാലും നല്ലൊരു വായനാനുഭവം

[Rakesh Ramaswamy]

അപസർപ്പകം 


 കഥകൾ കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമുള്ളവർ ആകില്ലേ നമ്മൾ എല്ലാവരും? സുഷ്മിത അങ്ങനെ ഒരു കഥ കേൾക്കുകയാണ്. വിവരണം നൽകുന്നത് മനീഷ് ആണ്. സുഷ്മിതയുടെ സഹോദരനോ സുഹൃത്തോ അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും ആയിരിക്കാം മനീഷ്. ആ മനീഷാണ് കഥ പറയുന്നത്.


 മനീഷ് പറയുന്ന ആ കഥ സാമ്പ്രാദായിക കുറ്റാന്വേഷണ കഥ പോലെ തന്നെ ആണ്. സെപ്റ്റിക് ടാങ്ക് കുഴിച്ചപ്പോൾ ലഭിച്ച ഒരു അജ്ഞാത അസ്ഥിയുടെ ഉടമയെ തേടിയിറങ്ങിയ ബാലകൃഷ്ണൻ എന്ന എസ് ഐ ബാലിയുടെ കഥയാണ് മനീഷ് അവളോട്‌ പറയുന്നത്. ആള് രസികനാണ് ബാലി.അയാളുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ എല്ലാം എഴുത്തിലൂടെ പ്രേക്ഷകനിൽ എത്തിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന നർമ്മം ഇല്ലേ? ആ രീതിയിൽ ബാലി ചിരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് 


എന്നാൽ ബാലിയുടെ അന്വേഷണ കഥയോ?സാധാരണ ഒരു ക്ളീഷേ കഥ. നമുക്ക് തുടക്കത്തിൽ തന്നെ മുന്നിൽ കാണാൻ കഴിയുന്ന വില്ലൻ. മരിച്ചത് ആര്? കൊന്നത് ആര് എന്നൊക്കെ സുഖമായി തന്നെ വായനയിൽ അറിയുമ്പോൾ  അയ്യേ ഇതു വെറും ഒരു ഒരു ക്ളീഷേ കഥ ആണെന്ന് തോന്നും. അങ്ങനെ തന്നെ തോന്നുകയും വേണം. 


ഇതിൽ കഥാപാത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉള്ള ഭാഷയ്ക്ക് ആദ്യം സബ് ടൈറ്റിൽ കിട്ടുമോ എന്നാണ് ആലോചിച്ചത്. പ്രത്യേകിച്ചും മനീഷും സുഷമിതയും തമ്മിൽ ഉള്ളത്.പിന്നെ കരുതി ഇത് വല്ല പൂക്കി ഭാഷയും ആയിരിക്കുമെന്ന്. പിന്നെ ആണ് മനസ്സിലായത്, വടക്കേ കേരളത്തിൽ ഉള്ള ഏതോ ഭാഷ ആണെന്നും. പിന്നീട് പതിയെ ഞാനും ആ ഭാഷ പഠിച്ചു.അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ പലപ്പോഴും വായിക്കുമ്പോൾ അവർ തമ്മിൽ ഉള്ള ബന്ധം എന്താണ് എന്ന് ചിന്തിച്ചു പോകാറുണ്ട്.


എന്തായാലും കഥ ഇങ്ങനെ അങ്ങ് പോവുകയാണെ. ഇപ്പൊ കഴിയും എന്ന് തോന്നുമ്പോൾ ഒരു ട്വിസ്റ്റ് വരും. പിന്നെ അങ്ങനെയങ്ങനെ ആണ്. ഓരോ അവസരത്തിലും പുതിയ കഥാപാത്രങ്ങളും ട്വിസ്റ്റും എല്ലാം വന്ന് അവസാന പേജിൽ എത്തി നിൽക്കുമ്പോൾ ആ ഒരു ട്വിസ്റ്റ് വായിച്ചു തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്നേ ഉള്ള ഒരു അഞ്ചു വരികൾക്ക് മുന്നേ ഊഹിച്ചു അത് യാഥാർഥ്യം ആയതിൽ ചാരിതാർഥ്യം തോന്നി എന്നത് സത്യമാണ്.


പ്രശാന്ത് നമ്പ്യാർ നല്ല എഴുത്തുകാരൻ ആണെന്ന് അടിവരയിടുന്നുണ്ട് ഈ കഥ എഴുത്തിൽ . കഥയിൽ തുടക്കം പുതുമ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ പോലും കഥ പറച്ചിലിൽ ഇത്തിരി എരിവും മസാലയും ഒക്കെ തേച്ചു പിടിപ്പിച്ചു ആ ക്ലൈമാക്സിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ ആണ് മനസിലാവുക, നല്ല വേഗതയിൽ ആണല്ലോ നമ്മൾ ഈ കഥ വായിച്ചു തീർത്തത് എന്ന്.


ഏതു തരം വായനക്കാർക്കും ഒരു ഒഴുക്കിൽ വായിച്ചു ഇഷ്ടപ്പെടാൻ സാധ്യതയുള്ള കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും ആണ് അപസർപ്പകത്തിനുള്ളത്. ഏറ്റവും മികച്ച അപസർപ്പക കഥ എന്നൊന്നും അവകാശപ്പെടാൻ പറ്റില്ലേലും വായനക്കാരെ പുസ്തക താളുകളിലേക്ക് തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നു പേജുകൾ മറിച്ചു പോകാൻ ഉള്ള പ്രോത്സാഹനം കഥയുടെ അവതരണത്തിലൂടെ പ്രേക്ഷകന് നൽകുന്നുണ്ട്.


എനിക്ക് ഇഷ്ടമായി.തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു കുറ്റാന്വേഷണ കഥ. നേരത്തെ പലപ്പോഴായി വായിക്കുകയും കാണുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ കൂടിയും കുഴപ്പമില്ലാത്ത വലിയ ഒരു ട്വിസ്റ്റ് നൽകിക്കൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്ന കഥയും.


Kerala Bookstore ൽ നിന്നും ആണ് ഓൺലൈൻ ആയി പുസ്തകം ഓർഡർ ചെയ്തത്

[Libin Varkey]

​What's enjoyable about Apasarpakam is the language—the dialogue exchanges are enjoyable,and witty! While the plot is cliché, it is intentionally so; as the name suggests, it embraces every trope of the genre. What truly makes it stand out is the blend of language and humor.
​If anything holds it back, it’s that same peculiar linguistic style. Because every character speaks with the same cadence, it can feel repetitive—though, again, this could be intentional since the protagonist narrates the entire story. It’s a work of "lots of style, not much substance," but then again, that’s exactly what pulp fiction is all about. Ultimately, it’s an interesting read that does full justice to its title!

[Sai Swaroop]

എനിക്ക് എന്തോ ഭയങ്കര സംഭവം ആയിട്ട് ഒന്നും തോന്നീല, പിന്നെ സസ്പെൻസ് ഉള്ളത് കൊണ്ട് മുഴുവൻ വായിച്ചു

ഡയലോഗ് ഏതൊക്കെ ഭയങ്കര ഓവർ ആയിട്ട് തോന്നി... മലബാറിൽ ആണ് കഥ നടക്കുന്നത്.. അവിടെ ഒന്നും ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നവരെ എനിക്ക് അറിയില്ല..

സസ്പെൻസ് investigation ഇഷ്ടപെടുന്നവർക് ഒരു തവണ വായിക്കാം

[Manju]

Good book...

[Vipin Pk]

വ്യത്യസ്തമായ ശൈലി , വായന തുടർന്ന് പോകാനുള്ള ഏലാം ഉണ്ട്

[Akshara]

Explosive humor. Nice writing style. Very unique. Like it.