Gringo: Een reis naar het Paraguay van 1922

by Johan Fabricius

een reis naar het Paraguay van 1922 Meer dan een halve eeuw geleden trok Fabricius met zijn eerst verdiende auteursloon op zak naar Zuid-Amerika en drong als 'gringo' door tot in het diepere binnenland van Paraguay, in de Gran Chaco om precies te zijn, 'de groene hel', waarin enkele van de vreselijkste oorlogen uit de geschiedenis uitgevochten werden en zelfs de koster in de kerk niet zonder een grote revolver in de gordel met het centen-en-knopenzakje rondging. Voor de somma van 50 Argentijnse pesos - toen 50 gulden - kocht hij een paard in dit land waar aan paarden geen gebrek is; hij assisteerde een paar gauchos zonder veel succes bij het opvangen en brandmerken van verwilderd vee en belandde tenslotte bij Chamacoco-Indianen, die in dichte wolken muskietenquebracho-bomen omhakten voor de houtvermalingsfabriek aan de oever van de Alto Paraguay.

157 pages, Hardcover

First published January 1, 1976

About the author

Johan Fabricius (1899–1981) combined his various talents and character traits in his acclaimed historical stories, novels (for young readers) and plays: his desire for adventure and his wanderlust provided him with a variety of subjects. His evocative skill, which he honed during his training as a realistic figurative painter at the Academy of Art in The Hague, inspired him to create wonderfully detailed, atmospheric descriptions. And his gently romantic nature provided his realistic stories with drama and with fantastic characters.

Fabricius was an independent spirit. With the exception of literary greats such as Tolstoy, Dostoyevski and his contemporary J. Slauerhoff, he took inspiration from no one. He chose his own path, travelled all over the world and was not only an author, but also a correspondent for the BBC and The Times. And meanwhile, he tirelessly continued to write.
Titles

Reviews

[S.G.H. VAN K. · Rating 4 out of 5]

Fabricius schreef dit reisverslag naar (uiteindelijk) Paraguay (in de vorm van artikelen voor een krant) toen hij begin 20 was (het speelt in 1922, net iets meer dan 100 jaar geleden), maar het is pas uitgegeven in boekvorm in 1976, wellicht nog wat geredigeerd en aangevuld door de inmiddels geheel volwassen schrijver. Picasso had zijn blauwe periode, van Gogh zijn Drentse periode, en Fabricius zat in zijn bronstige periode toen hij dit boek schreef. De auteur had duidelijk oog voor al het vrouwelijk schoon in den vreemde en aarzelde niet om hierover te verhalen. Het past bij het verhaal, geschreven vanuit het zich nog ontwikkelende wereldbeeld van een twintiger. Dit wereldbeeld is overigens ook niet vrij van oordelen, Fabricius aarzelt niet om vooral de negatieve karaktertrekken van de personen die hij tegenkomt te noteren. Maar al met al stoort dit niet, het is een humoristisch en goed geschreven reisverslag met aardige anekdotes over de beleefde avonturen, dat vooral interessant is omdat het een kleurrijk beeld schetst van de wereld ten tijde van het interbellum. Zo is er bijvoorbeeld de ontmoeting met de jonge Duitser Erich, die op Gran Canaria in de handel zit. Erich hoopt op een spoedig herstel van het Duitse rijk en heeft de droom dat Gran Canaria in de toekomst best eens interessant zou kunnen worden voor toeristen…

[Joop · Rating 3 out of 5]

Mooi reisverhaal.