ป๊ะป๋าหัวใจสะออน

ป๊ะป๋า #1

by ระรินใจ

เมื่ออายุเป็นเพียงตัวเลข แล้วจะแคร์ทำไมกับคำครหา ที่จะมาบั่นทอนจิตใจ ในเมื่อความรักของเขาและเธอไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน ติดตามเรื่องราวความรักของคุณก้อย แม่ม่ายสาวไฮโซ กับหนุ่มปาล์มครีเอทีฟสุดหล่อ ที่จะมากระชากหัวใจคุณให้สั่นไหว ในป๊ะป๋าหัวใจสะออน

‘ปฐวี’ เคยเจ็บช้ำน้ำใจมาแล้วครั้งหนึ่งจาก ‘กนิษฐา’ ผู้หญิงที่เขาเคยมอบใจให้ทั้งดวง แต่นอกจากเธอจะไม่เห็นคุณค่าในความรักของเขาแล้ว ยังใจร้ายใจดำทิ้งเขากับลูกไปอย่างไม่ไยดี ความรู้สึกที่มีต่อเธอจึงแปรเปลี่ยนเป็นเกลียดชังที่มาพร้อมกับหัวใจที่แหลกสลายของปฐวี
เขาต้องจมอยู่กับความทุกข์ทรมานนับปี แต่จู่ๆ เธอก็หวนกลับมา และคอยวนเวียนอยู่ใกล้ ปั่นป่วนความรู้สึกเขาให้หวั่นไหวครั้งแล้วครั้งเล่า และแม้จะรู้ถึงสาเหตุที่เธอหายไป แต่เขาก็ลังเลไม่แน่ใจ ว่าเธอต้องการเพียงลูกสาวตัวน้อย หรือต้องการให้เรากลับมาเป็นครอบครัวอีกครั้ง...

317 pages, Paperback

Published September 1, 2011

Reviews

[Nonnin · Rating 4 out of 5]

3.5/5 สนุกแบบเกินคาด แต่แอบไม่ชอบการเกลี่ยบทบางส่วนและตรรกะของตัวละครช่วงหลังๆ

[Ning · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เป็นเล่มแรกที่ได้อ่านของนักเขียนผู้นี้ค่ะ
ทำให้ติดตามเป็นแฟนพันธ์ค่อนข้างแท้
ประมาณว่า ถ้าเห็นก็ซื้อล่ะค่ะ ไม่ต้องคิดมาก

เค้าเขียนประเภท จิ๊ด ๆ น้ำเน่า ๆ ได้เก่งดีนะคะ
ชอบมาก... อ่านหลายรอบแล้ว

[Kwon B. Beer · Rating 4 out of 5]

ป๊ ะ ป๋ า หั ว ใ จ ส ะ อ อ น 👶 / ชื่อเรื่องเหมือน
จะไม่สนุก แต่จริงๆแล้วมันสนุกจนอ่านรวดเดียว
จบ เสียดสีด้วยมุมมองคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว ผู้ชาย
ที่ด้อยกว่าผู้หญิง ถูกเลี้ยงต้อยโดยผู้หญิงที่เขา
แอบรักมาตลอดวัยแตกเนื้อหนุ่ม

ส่วนมากจะมีแต่นิยายผู้ชายเลี้ยงต้อย โคแก่กิน
หญ้าอ่อนใช่ป่ะ แต่เรื่องนี้ หึ...หึ พระเอกโดน
นางเอกเลี้ยงต้อยตั้งแต่อายุ 19 จ้าาาา หูยยย
เด็กส่งพิซซ่าที่ขอส่งเองถ้าพี่สาวคนสวยคนนั้น
โทร.มาสั่ง ขอส่งแบบผูกขาดด้วยเอ้า แต่แล้ว
วันหนึ่งตอนไปส่งพิซซ่าเขาก็พบว่าพี่สาวคนสวย
ป่วยจนเป็นลมล้มโคร้ม เขาจึงถือวิสสาสะเข้าไป
ดูแลจนคนป่วยหาย

เด็กส่งพิซซ่าทำบัตรนักศึกษาหล่นไว้ พอเอาไป
คืนคนที่ร้านกลับแจ้งว่าช่วงนี้มีสอบเขาลาออก
เพื่ออ่านหนังสือ เอาน่ายังไงตอนสอบก็ต้องใช้
แล้วเขาก็มารอเจอเธอหน้าห้องจริงๆ แต่ขากลับ
ดันลืมบัตรประชาชนไว้ที่เคาน์เตอร์อีก เห้อออ
หน้าตาก็หล่อแต่ไม่น่าโก๊ะเลย

เขาแทบทรุดเมื่อพบว่าร้านเหล้าที่ทำงานพิเศษ
อยู่ปิดร้านหนีหนี้ แล้วเงินของเขาล่ะ ค่าเช่าห้อง
ที่ค้างไว้ ค่ากิน ค่าเทอม ตอนนี้มีเงินติดตัวแค่
พอประทังชีวิตเท่านั้น พอไม่มีเงินมาจ่ายค่าเช่า
เจ้าของก็ไล่ออก เขาต้องเดินเท้าเป็นชั่วโมงๆ
เพื่อหาห้องเช่าที่ไม่เก็บค่ามัดจำ พอทางนั้น
ขอบัตรประชาชนเป็นหลักฐานเขาก็ดันไม่มีอีก
คิดได้ว่าลืมไว้ที่ไหนจึงออกเดินเท้าไปยังคอนโด
ของพี่สาวคนสวยคนนั้น เดินตากฝนเพราะต้อง
ประหยัดค่ารถ ทำไมนะชีวิตถึงบัดซบขนาดนี้

เธอจำเด็กหนุ่มที่นั่งสัปหงกหน้าห้องได้ทันที
คงกลับมาเอาของที่ลืมไว้สิท่า แต่ท่าทางช่าง
ดูเหนื่อยล้าเหมือนเดินมาไกล ไหนจะไอร้อน
คล้ายคนไม่สบายอีก เขารับของที่ลืมไว้แล้วก็
ไป แต่ใจของเธอกลับบอกให้ถามไถ่สักหน่อย
อย่างน้อยเขาก็เคยดูแลเมื่อครั้งที่เธอไม่สบาย
นั่นทำให้เธอคิดได้ว่าเธอตัวคนเดียว ไม่มีใคร
พอได้ยินคำตอบจากคนที่นั่งหลับตรงบันได
หนีไฟเธอก็ออกปากชวนให้เขามาอยู่ด้วยกัน
เธอไม่แคร์ว่าใครจะมองยังไง เธอแค่อยากมี
ใครสักคน

จนกระทั่งเธอท้องและคลอดลูกสาวเป็นของขวัญ
ในวันเกิดครบ 20 ปีของเขา ผู้ชายที่ดูแลเธออย่าง
ดีมาตลอด อดทนกับคำนินทาว่าเกาะผู้หญิงกิน
แต่เขาคิดอย่างเดียวว่านี่คือครอบครัว นี่คือคนที่
เขารัก แต่จู่ๆ เธอก็บอกกับเขาว่าต้องไปธุระสำคัญ
ที่เชียงใหม่ ทั้งที่เพิ่งคลอดได้ไม่กี่เดือนและนั่น
ก็เป็นครั้งสุดท้ายที่เขาได้อยู่กับเธอ เธอหายไป
ไม่กลับมาหาเขากับลูก "ร้องไห้เข้าไป แม่มึงไม่
กลับมาแล้ว เค้าทิ้งเราไปแล้ว" "พ่อขอโทษนะ"

5 ปี ที่เขาเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว 5 ปี ที่เธอไม่เคย
ติดต่อมา จนวันนี้เขามีชีวิตใหม่ มีงานที่ดี ลูกสาว
ก็น่ารัก เรื่องแม่ของลูกกลายเป็นเรื่องต้องห้าม
ที่เพื่อนร่วมงานรู้ดี แม้จะมีผู้หญิงแวะเวียนมา
ทั้งรังเกียจและไม่รังเกียจที่เขาเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว
วัย 25 แต่เขาก็ไม่เคยเปิดหัวใจรับใครเข้ามาสักคน
จู่ๆ เธอก็ปรากฎตัวในฐานะเจ้านายคนใหม่ เธอดูดี
อยู่สุขสบาย ในขณะที่เขากับลูกลำบากแทบตาย
คิดจะมาทวงลูกคืนงั้นหรอ...ไม่มีทาง

แต่เธอไม่ได้มาทวงแค่ลูก เธอต้องการพ่อของลูก
ด้วยต่างหาก ครอบครัวที่พลัดพรากมา 5 ปี

ห ลั ง อ่ า น . . .
มันจะย้อนแยงนิดๆ เพราะปกติฝ่ายหญิงจะถูกทิ้ง
ซะมากกว่า นี่น้ำตาคลอตอนอ่านถึงตอนที่พระเอก
อุ้มลูกไปซื้อนมแต่เงินไม่พอเลยต้องซื้อนมข้นแทน
ตอนพระเอกพาลูกวัยแบเบาะตระเวนสมัครงานอีก
คือแบบโอ้ยยย สะเทือนใจ แล้วการไว้ผมยาวเพื่อ
ให้ลูกเล่นถักเปียได้ก็สะท้อนถึงการที่เด็กต้องมีแม่

นางเอกไม่ได้เลวร้ายอะไร เป็นแม่ม่ายสาวสวย
ที่ไม่คิดจะมีความรัก แต่งงานเพราะครอบครัว
สามีคนแรกก็เลี้ยงดูดีแต่ไม่เลิกเจ้าชู้ หย่าให้
พร้อมกับสินสมรสเยอะพอสมควร จนได้มาเจอ
ความซื่อของพระเอกนี่แหละ นางเลยลองคบๆไป
ไม่ได้คิดจะรักหรอก แต่พออยู่ด้วยกันมันก็ผูกพัน
ที่หายไป 5 ปีก็พยายามตามหานะ แต่คลาดกัน
ตลอด พอฟลุคเจอเจ้าตัวก็ใจแข็ง ง้อไม่ยอมหาย
เลยต้องทั้งขู่ทั้งอ่อยใหม่ เห้อออ อายุ 30 กว่าล่ะ
ต้องไปอ่อยหนุ่มวัย 25 ที่เป็นพ่อของลูกอีก!!!

[Tunyatuang · Rating 5 out of 5]

รักเรื่องนี้มากค่ะ พระเอกทั้งรักทั้งหลงนางเอกแบบหัวปักหัวปำ ถึงแม้จะมีการเข้าใจผิดว่านางเอกตั้งใจทิ้งพระเอก แต่พระเอกก็ไม่วายยังรักนางเอกอยู่ ลูกในเรื่องก็น่ารักมากค่ะ สนุกมากๆลุ้นตลอดว่านางเอกจะตามง้อพระเอกสำเร็จไหม เหมาะกับคนชอบแนวนางเอกกินเด็ก พระเอกรักนางเอกมากๆ แนะนำเรื่องนี้ค่ะ

[Wanyiwa · Rating 3 out of 5]

เราไม่รู้ว่าคนอื่นหรือแม้แต่คนเขียนคิดอย่างเราหรือเปล่า แต่เราว่าพล็อตเรื่องนี้ประชดประชันและเสียดสีได้ถูกใจเฟมินิสต์มาก เพราะเป็นนิยายกินเด็กที่นางเอกมีอายุมากกว่าพระเอกถึง 6 ปี นางเอกรวยเว่อร์ส่วนพระเอกก็จนเว่อร์ นางเอกเก็บพระเอกได้จากหน้าห้อง (ยอดไปเลยมุกนี้..) แถมเมื่อมีลูกด้วยกัน นางเอกยังหายตัวไปและปล่อยให้พระเอกเป็นพ่อลูกอ่อนเลี้ยงลูกตัวคนเดียวมาถึง 5 ปี ในขณะที่นิยายเรื่องอื่นจะเล่าเรื่องในทางกลับกัน คือมักจะเป็นพระเอกแก่กว่า รวยกว่า และเป็นพระเอกที่หายตัวไปและปล่อยให้นางเอกเป็นคนเลี้ยงลูกอยู่คนเดียว อ่านแล้วเราก็แอบชื่นชมนักเขียนอยู่ในใจว่ากล้าดี แถมเป็นการเล่าเรื่องที่ทำได้สนุกด้วย ถึงแม้เราจะรู้สึกว่าคู่รองที่เป็นคู่พี่ชายนางเอกดูไม่ค่อยจำเป็นเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้ทำให้อรรถรสในการอ่านด้อยลงไปแต��อย่างใดค่ะ

จริงๆก็เป็นพล็อตนิยายรักสูตรสำเร็จธรรมดาๆนะคะ เพียงแต่มองในมุมมองกลับกัน คือนางเอกกับพระเอกจะกลับฝั่งกับนิยายเรื่องอื่น ซึ่งก็เลยทำให้มันกลายเป็นพล็อตที่มีเอกลักษณ์ขึ้นมาทันที และแน่นอน..พระเอกเรื่องนี้ คา��ร็คเตอร์น่ารักถูกใจเรามากค่ะ เพราะขยันขันแข็ง รักเดียวใจเดียว แถมเป็น family man สุดๆ

[Panjiw Chiw · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ สนุกกว่าที่คิด ลุ้นกว่าที่เคย
นางเอกเป็นแนวสาวเปรี้ยว เทาๆ หน่อย เพราะครอบครัวบังคับ
พระเอกละมุนเป็นอะไรที่ดีงาม
สองหนุ่มสาวที่สาวเจ้าเป็นฝ่ายเลี้ยงหนุ่ม ทำไปทำมาดันตั้งท้องซะอย่างนั้น
จบลงที่ความเข้าใจผิด จากลา ต้องมารออ่านต่อเล่มสอง

[Blu No]

^^

[Artanya · Rating 4 out of 5]

ชอบตรงกินเด็กนี่แหละ แต่ก็เศร้าอ่ะน๊า