What do you think?
Rate this book
Let Go My Hand
Louis Lasker loves his family dearly – apart from when he doesn’t. There’s a lot of history. His father’s marriages, his mother’s death; one brother in exile, another in denial; everything said, everything unsaid. And now his father (the best of men, the worst of men) has taken a decision which will affect them all and has asked his three sons to join him on one final journey across Europe.
But Louis is far from sure that this trip is a good idea. His older half-brothers are wonderful, terrible, troublesome people. And they’re as suspicious as they are supportive . . . because the truth is that they’ve never forgiven their father for the damaging secrets and corrosive lies of his past. So how much does Louis love his dad – to death? Or can this flawed family’s bond prove powerful enough to keep a dying man alive?
Let Go My Hand is a darkly comic and deeply moving twenty-first-century love story between a son, his brothers and their father. Through these vividly realized characters, it asks elemental questions about how we love, how we live, and what really matters in the end. Frequently funny, sometimes profound, always beautifully written, this intimate and life-affirming novel shows the Booker-longlisted author of Self Help at his brilliant best, and confirms his reputation as one of Britain’s most intelligent and powerful writers.
But Louis is far from sure that this trip is a good idea. His older half-brothers are wonderful, terrible, troublesome people. And they’re as suspicious as they are supportive . . . because the truth is that they’ve never forgiven their father for the damaging secrets and corrosive lies of his past. So how much does Louis love his dad – to death? Or can this flawed family’s bond prove powerful enough to keep a dying man alive?
Let Go My Hand is a darkly comic and deeply moving twenty-first-century love story between a son, his brothers and their father. Through these vividly realized characters, it asks elemental questions about how we love, how we live, and what really matters in the end. Frequently funny, sometimes profound, always beautifully written, this intimate and life-affirming novel shows the Booker-longlisted author of Self Help at his brilliant best, and confirms his reputation as one of Britain’s most intelligent and powerful writers.
Audiobook
First published April 20, 2017
39 people are currently reading
754 people want to read
About the author
Edward Docx
8 books48 followersEdward Docx was born in 1972 in the north of England. He grew up in Cheshire and London. After school, he went to Christ’s College, Cambridge, where he read English Literature and was Junior Common Room President.
He began his professional writing career working on the national newspapers. In 2003, his first novel, The Calligrapher, was published to widespread acclaim. It was selected by the San Francisco Chronicle and the San Jose Mercury News as a Best Book of the Year and is now translated into eight languages.
In 2007, his second novel, Pravda (entitled Self Help in the UK), was published; it was long-listed for the Man Booker and went on to win The Geoffrey Faber Prize. In 2003 and then again in 2007, Docx travelled in South America as part of the research for his third novel which is scheduled for 2010.
Edward Docx lives in London. He is a full time writer.
He began his professional writing career working on the national newspapers. In 2003, his first novel, The Calligrapher, was published to widespread acclaim. It was selected by the San Francisco Chronicle and the San Jose Mercury News as a Best Book of the Year and is now translated into eight languages.
In 2007, his second novel, Pravda (entitled Self Help in the UK), was published; it was long-listed for the Man Booker and went on to win The Geoffrey Faber Prize. In 2003 and then again in 2007, Docx travelled in South America as part of the research for his third novel which is scheduled for 2010.
Edward Docx lives in London. He is a full time writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 97 reviews
November 13, 2022
4,5* Zo veel beter dan verwacht!
Omdat een vader van 3 zonen in Engeland niet de kans krijgt op waardig sterven, vraagt hij zijn kinderen hem naar Zürich te brengen om daar een eind te mogen maken aan zijn progressief lijden.
Het wordt een bijzondere tocht.
Werkelijk graag gelezen, dit staaltje van fijnzinnigheid, psychologisch inzicht maar vooral ook onvergetelijke humor.
Omdat een vader van 3 zonen in Engeland niet de kans krijgt op waardig sterven, vraagt hij zijn kinderen hem naar Zürich te brengen om daar een eind te mogen maken aan zijn progressief lijden.
Het wordt een bijzondere tocht.
Werkelijk graag gelezen, dit staaltje van fijnzinnigheid, psychologisch inzicht maar vooral ook onvergetelijke humor.
May 23, 2018
Het boek had ik gekregen en als ik het niet gekregen had dan had ik het denk ik niet gauw opgepakt. De achterflap van de Nederlandse editie bevat voor mij gewoon niet een pakkende tekst, zinnen als 'een geweldige roadnovel' en ''Ontroerend' dekt geenszins de lading, dit boek knalt recht je hart in en laat je verweesd achter.' zijn precies de zinnen waardoor ik het boek zou laten liggen. Deels omdat ik allang niet meer geloof in al die uit zijn verband gerukte superlatieven en deels omdat ik het woord 'roadnovel' associeer met oppervlakkigheid.
Toch gelezen en geen spijt gehad. Het verhaal is op een uiterst boeiende manier gewoon en dat vond ik mooi (als je deze zin op de achterkant van het boek zet verkoopt dat natuurlijk voor geen meter, snap ik ook, maar dat is het voordeel van geen uitgever zijn, maar gewoon de lezer). Het verhaal was geloofwaardig en de gesprekken in het boek (en de gedachten die daaruit voortkwamen) interessant, ik genoot ook van de humor die onvermijdelijk was als je een vader en drie volwassen zonen in een busje zet.
Toch gelezen en geen spijt gehad. Het verhaal is op een uiterst boeiende manier gewoon en dat vond ik mooi (als je deze zin op de achterkant van het boek zet verkoopt dat natuurlijk voor geen meter, snap ik ook, maar dat is het voordeel van geen uitgever zijn, maar gewoon de lezer). Het verhaal was geloofwaardig en de gesprekken in het boek (en de gedachten die daaruit voortkwamen) interessant, ik genoot ook van de humor die onvermijdelijk was als je een vader en drie volwassen zonen in een busje zet.
'Van discussiëren en debatteren worden we rustig, het biedt ons troost, heelt ons - 'De Socratische Methode', zoals pa dat noemt. Of 'ruziemaken', zoals ma het vroeger noemde. Dat is nog zo'n probleem dat we allemaal delen: dat we tegenstand nodig hebben om ons op ons gemak te voelen. Anders bestaan we misschien wel niet.'
May 18, 2017
A father's dying wish.
The narrator’s father is dying of motor neurone disease. His youngest son Louis is driving him to Dignitas in the old family camper van and he is desperately hoping that his two older half-brothers (twins from the father’s previous marriage) will join them at some point on their sentimental journey through France to Switzerland – and beyond…
Edward Docx is an erudite writer whose earlier novel, The Calligrapher, was a joy to read: funny, clever, poetic and engaging. Here, I’m afraid Docx works a little too hard at alleviating his story of assisted dying with injections of humour. But his four male voices are just too clever, too similar and too tedious about the purpose of their road journey - which is analysed, as it were, to death.
This is, effectively, a talk piece but the sense that real humans are talking to each other is somehow missing. Until, that is, the father speaks towards the end – a powerful soliloquy that describes the passage of time through the decades and which is genuinely touching. I must admit, it brought tears to my eyes.
The narrator’s father is dying of motor neurone disease. His youngest son Louis is driving him to Dignitas in the old family camper van and he is desperately hoping that his two older half-brothers (twins from the father’s previous marriage) will join them at some point on their sentimental journey through France to Switzerland – and beyond…
Edward Docx is an erudite writer whose earlier novel, The Calligrapher, was a joy to read: funny, clever, poetic and engaging. Here, I’m afraid Docx works a little too hard at alleviating his story of assisted dying with injections of humour. But his four male voices are just too clever, too similar and too tedious about the purpose of their road journey - which is analysed, as it were, to death.
This is, effectively, a talk piece but the sense that real humans are talking to each other is somehow missing. Until, that is, the father speaks towards the end – a powerful soliloquy that describes the passage of time through the decades and which is genuinely touching. I must admit, it brought tears to my eyes.
October 6, 2024
Mijn grootste kleine gelukje is wanneer mensen me boeken aanraden. En nog groter is mijn klein gelukje wanneer dat boek ook effectief goed blijkt te zijn.
Edward slaagt erin om me te betoveren met zijn magistraal opgebouwde zinnen. Je weet gewoon dat een boek onvergetelijk is wanneer je tijdens het lezen een mapje op je gsm opent met de titel 'zinnen die ik niet mag vergeten'. Zo was er het hoopje samengestelde woorden: 'We hebben nu eenmaal allemaal last van acuut mentale exceem.' Een ogenschijnlijk onbelangrijke zin die zich in m'n hoofd heeft genesteld tijdens het lezen.
Edward slaagt erin om me te betoveren met zijn magistraal opgebouwde zinnen. Je weet gewoon dat een boek onvergetelijk is wanneer je tijdens het lezen een mapje op je gsm opent met de titel 'zinnen die ik niet mag vergeten'. Zo was er het hoopje samengestelde woorden: 'We hebben nu eenmaal allemaal last van acuut mentale exceem.' Een ogenschijnlijk onbelangrijke zin die zich in m'n hoofd heeft genesteld tijdens het lezen.
September 30, 2017
‘Laat los mijn hand’ is een bijzonder boek – je leest het traag omdat je het einde kent en daar niet wil geraken. Edward Docx’ stijl is vaak zeer humoristisch - ik hou van de onderkoelde ironie in de beschrijvingen van mensen en situaties.
Hij schrijft anderzijds ook zeer poëtisch en dramatisch in die zin dat de dialogen lijken geschreven te zijn om voorgedragen te worden.
Het is vooral zo’n herkenbaar boek en dat maakt het ook pijnlijk te lezen en moeilijk opnieuw neer te leggen… Als gezin maak je gedurende het leven dieptes en hoogtes mee, je gaat door zeer woelige periodes waarin je elkaar veel pijn en verdriet berokkent en als kind heb je een zeer ambigue houding ten aanzien van je ouders: je verwijt hen zaken die zij jou, bewust of onbewust, hebben aangedaan maar je komt nooit los van hen én je wilt ook niet los van hen.
Omdat de mens sterfelijk is, kan je op een gegeven moment niet anders dan loslaten,
en Edward Docx beschrijft dit proces liefdevol en met grote empathie.
Op de achterflap staat ‘ dit boek knalt recht je hart in’ – dat doet het inderdaad 100%
Hij schrijft anderzijds ook zeer poëtisch en dramatisch in die zin dat de dialogen lijken geschreven te zijn om voorgedragen te worden.
Het is vooral zo’n herkenbaar boek en dat maakt het ook pijnlijk te lezen en moeilijk opnieuw neer te leggen… Als gezin maak je gedurende het leven dieptes en hoogtes mee, je gaat door zeer woelige periodes waarin je elkaar veel pijn en verdriet berokkent en als kind heb je een zeer ambigue houding ten aanzien van je ouders: je verwijt hen zaken die zij jou, bewust of onbewust, hebben aangedaan maar je komt nooit los van hen én je wilt ook niet los van hen.
Omdat de mens sterfelijk is, kan je op een gegeven moment niet anders dan loslaten,
en Edward Docx beschrijft dit proces liefdevol en met grote empathie.
Op de achterflap staat ‘ dit boek knalt recht je hart in’ – dat doet het inderdaad 100%
October 25, 2017
Has an author ever had a better surname? I've tried to work out whether he is using an alias for the file extension of a Microsoft Word Document or whether its his real name.
This is the first novel I had read by him and it was a joy.
For the 2nd time this qtr, I am reading a book about a road trip to Dignitas. This comes relatively hot on the heels of the World Against Alex Wood by Gavin Extense.
Louis is driving his dying father across Europe to Switzerland. At some point, they pick up his twin brothers from another wife. We get a slow revelation of family traumas, comments on dying but most importantly what it means to be alive over the course of 400 long pages.
There's some black humour (as you would expect from the subject matter) but any doubts about the length of the novel - it could have been improved by being 100 pages shorter) are negated by a wonderful speech by the father at the end of the book.
A wonderful oratory about the stages of life is delivered and the viewpoint is somewhat life changing. Especially if its the first time considered.
Certainly not the last Docx novel I will read.
This is the first novel I had read by him and it was a joy.
For the 2nd time this qtr, I am reading a book about a road trip to Dignitas. This comes relatively hot on the heels of the World Against Alex Wood by Gavin Extense.
Louis is driving his dying father across Europe to Switzerland. At some point, they pick up his twin brothers from another wife. We get a slow revelation of family traumas, comments on dying but most importantly what it means to be alive over the course of 400 long pages.
There's some black humour (as you would expect from the subject matter) but any doubts about the length of the novel - it could have been improved by being 100 pages shorter) are negated by a wonderful speech by the father at the end of the book.
A wonderful oratory about the stages of life is delivered and the viewpoint is somewhat life changing. Especially if its the first time considered.
Certainly not the last Docx novel I will read.
July 8, 2017
Very funny and very moving.
December 24, 2017
A road trip on a road less travelled!
Engaging characters, psychological depth and meditations on the destination we are all headed for - though hopefully in not such a traumatic way.
Loved it.
Engaging characters, psychological depth and meditations on the destination we are all headed for - though hopefully in not such a traumatic way.
Loved it.
December 3, 2022
Het boek begint zeer goed, maar in de tweede helft (van zodra de broers er bij komen) wordt het wat vervelend en oeverloos. Wat komen die twee broers nu nog hun vader verwijten, nu die stervende is?
Het slot vind ik ook niet sterk. De schrijver lijkt de hele tijd naar een prachtige apotheose toe te werken, maar die prachtige apotheose komt er geenszins.
Ook een beetje een vreemde vertaling:
Minstens 3 keer kom je deze zin tegen (Het gaat over een persoon): "Wat is het toch een penis."
Waarschijnlijk bedoelt men "Wat is het toch een lul."
Of wordt dat misschien echt zo gezegd in Nederland?
Het slot vind ik ook niet sterk. De schrijver lijkt de hele tijd naar een prachtige apotheose toe te werken, maar die prachtige apotheose komt er geenszins.
Ook een beetje een vreemde vertaling:
Minstens 3 keer kom je deze zin tegen (Het gaat over een persoon): "Wat is het toch een penis."
Waarschijnlijk bedoelt men "Wat is het toch een lul."
Of wordt dat misschien echt zo gezegd in Nederland?
October 3, 2021
Een bij vlagen ongemakkelijk boek over een zwaar thema, maar erg grappig door de flinke dosis onbeschaamde zwarte humor (mijn kopje thee). Ook fijn om een boek te lezen dat uitsluitend over dynamiek tussen vader en zoons en mannen onderling gaat. Erg verfrissend, geen gezeik (of juist wel).
June 21, 2019
An important and topical story but it meandered, like the characters in the book, for the first 300 pages before the narrative comes to life. Well written throughout but too long winded.
November 27, 2020
"Was ich damit sagen will... Vergesst mal kurz den ganzen Schmerz und das ganze Chaos. Nur ganz kurz."
...oder auch für etwa 500 Seiten.
Mit diesen Zitat lässt sich Edward Docxs Buch perfekt zusammen fassen, denn obwohl es um die Reise eines Vaters mit seinem Söhnen in die Schweiz dreht, um dort Sterbehilfe zu beantragen, ist es doch ein Roman der das Leben mit all seinen Ecken und Kanten feiert.
Edward Docx hat mit seinem Buch "Am Ende der Reise" eine berührende, tragisch-komische Familiengeschichte erschaffen, die einen zum Lachen und zum Weinen bringt, und zwischen den Zeilen auch zum Nachdenken anregt.
Die Handlung selbst ist zwar nicht super spannend, aber das braucht dieser Roman nicht. Durch seine Langsamkeit besticht er, denn das macht den Roman zu etwas besonderem. Würde es hier zuviel Handlung geben, oder würde die Handlung zu schnell vorangehen, würde der Roman viel verlieren.
Passend dazu ist er der Schreibstil gewählt. Es gibt viele direkte Reden und viele Situationen werden sehr genau beschrieben. Manchmal gibt es Rückblenden, und manchmal ausschweifende Erzählungen aus dem Leben der Protagonisten. Das gesamte Buch ist eine gelungene Mischung aus Wiederholungen und Abwechslung.
Interessant ist, dass der Ich-Erzähler der Geschichte eigentlich der normalste und "langweiligste" Charakter ist.
Sein Vater ist Professor der Literatur, kann Shakespeare zitieren, leidet an ALS, möchte in Würde sterben und vorher noch einmal Zeit mit seinen Söhnen verbringen.
Ralph, Halbruder #1, hat ein ziemlich wildes Leben. Als Schauspieler mit sehr philosophischen Anlagen hatte er nie wirklich eine ernst zu nehmende Beziehung.
Ganz im Gegenteil zu Jack, Halbbruder #2, der eine Frau, Zwillingsjungs und eine Tochter hat und bei dem das Familienleben gerne einmal Chaos hervorruft.
Durch den eher normalen Erzähler geht man ziemlich unvoreingenommen in die Geschichte und ist der stille Beobachter der alles mitbekommt.
Alles in allem ist "Am Ende der Reise" ein Buch, das ich jeder Person empfehlen würde. Der Umgang mit dem sensiblen Thema der Sterbehilfe ist perfekt verarbeitet und es zeigt Perspektiven auf, die einem vielleicht so nicht bewusst sind.
...oder auch für etwa 500 Seiten.
Mit diesen Zitat lässt sich Edward Docxs Buch perfekt zusammen fassen, denn obwohl es um die Reise eines Vaters mit seinem Söhnen in die Schweiz dreht, um dort Sterbehilfe zu beantragen, ist es doch ein Roman der das Leben mit all seinen Ecken und Kanten feiert.
Edward Docx hat mit seinem Buch "Am Ende der Reise" eine berührende, tragisch-komische Familiengeschichte erschaffen, die einen zum Lachen und zum Weinen bringt, und zwischen den Zeilen auch zum Nachdenken anregt.
Die Handlung selbst ist zwar nicht super spannend, aber das braucht dieser Roman nicht. Durch seine Langsamkeit besticht er, denn das macht den Roman zu etwas besonderem. Würde es hier zuviel Handlung geben, oder würde die Handlung zu schnell vorangehen, würde der Roman viel verlieren.
Passend dazu ist er der Schreibstil gewählt. Es gibt viele direkte Reden und viele Situationen werden sehr genau beschrieben. Manchmal gibt es Rückblenden, und manchmal ausschweifende Erzählungen aus dem Leben der Protagonisten. Das gesamte Buch ist eine gelungene Mischung aus Wiederholungen und Abwechslung.
Interessant ist, dass der Ich-Erzähler der Geschichte eigentlich der normalste und "langweiligste" Charakter ist.
Sein Vater ist Professor der Literatur, kann Shakespeare zitieren, leidet an ALS, möchte in Würde sterben und vorher noch einmal Zeit mit seinen Söhnen verbringen.
Ralph, Halbruder #1, hat ein ziemlich wildes Leben. Als Schauspieler mit sehr philosophischen Anlagen hatte er nie wirklich eine ernst zu nehmende Beziehung.
Ganz im Gegenteil zu Jack, Halbbruder #2, der eine Frau, Zwillingsjungs und eine Tochter hat und bei dem das Familienleben gerne einmal Chaos hervorruft.
Durch den eher normalen Erzähler geht man ziemlich unvoreingenommen in die Geschichte und ist der stille Beobachter der alles mitbekommt.
Alles in allem ist "Am Ende der Reise" ein Buch, das ich jeder Person empfehlen würde. Der Umgang mit dem sensiblen Thema der Sterbehilfe ist perfekt verarbeitet und es zeigt Perspektiven auf, die einem vielleicht so nicht bewusst sind.
May 23, 2017
De cover spreekt me niet zo aan en ben dan ook heel benieuwd hoe het boek er uitziet als het straks in de winkels ligt. Twee los latendende handen, van een jongere- en een oudere man, had beter bij het boek gepast. De titel is daarentegen heel erg goed gekozen. Die verwoord precies waar het boek over gaat. Dat is de rode lijn door het hele boek. In die zin past de rode kleur van de vredesduif er wel goed bij en nu ik het zo opschrijf, valt het kwartje en begrijp ik de keus voor de vredesduif.
In het begin moet je moeite doen om er in te komen, maar als je eenmaal in het verhaal zit, dan ga je van de personages houden, gaan ze in hart zitten, hoe onuitstaanbaar ze ook over kunnen komen.
Of je ze begrijpt, dat is een ander verhaal, maar je wilt alleen nog maar verder lezen en hoopt dat ze nog een paar mooie, bijzondere dagen gaan meemaken waar ze de rest van hun leven geregeld aan kunnen denken. Dat ze alles uitpraten wat hen dwars zit, dat ze vrede kunnen hebben met het gebeuren. Je hoopt stiekem dat het verhaal anders eindigt, dat er ineens een medicijn is die de vader kan genezen.
Het plot is deels verrassend, je verwacht deels dat die anders zal zijn.
Als je het boek uit hebt, voel je je een beetje ontdaan, alsof je het niet kan geloven wat je hebt gelezen.
Het verhaal is op een vlotte, beeldende en vertellende manier geschreven. Het is alleen jammer dat het hier en daar wat langdradig is.
Desondanks is het een heel actueel verhaal waar velen mee worstelen en waar veel vaders en zoons zich in zullen herkennen. Misschien niet wat de ziekte aangaat, maar waarschijnlijk wel de band tussen vaders en zoon(s) en de band tussen broers onderling. Het verhaal laat je nadenken over diverse dingen waar je niet dagelijks over nadenkt. Het staat vol met wijze opmerkingen.
Lees verder op https://surfingann.blogspot.nl/2017/0....
In het begin moet je moeite doen om er in te komen, maar als je eenmaal in het verhaal zit, dan ga je van de personages houden, gaan ze in hart zitten, hoe onuitstaanbaar ze ook over kunnen komen.
Of je ze begrijpt, dat is een ander verhaal, maar je wilt alleen nog maar verder lezen en hoopt dat ze nog een paar mooie, bijzondere dagen gaan meemaken waar ze de rest van hun leven geregeld aan kunnen denken. Dat ze alles uitpraten wat hen dwars zit, dat ze vrede kunnen hebben met het gebeuren. Je hoopt stiekem dat het verhaal anders eindigt, dat er ineens een medicijn is die de vader kan genezen.
Het plot is deels verrassend, je verwacht deels dat die anders zal zijn.
Als je het boek uit hebt, voel je je een beetje ontdaan, alsof je het niet kan geloven wat je hebt gelezen.
Het verhaal is op een vlotte, beeldende en vertellende manier geschreven. Het is alleen jammer dat het hier en daar wat langdradig is.
Desondanks is het een heel actueel verhaal waar velen mee worstelen en waar veel vaders en zoons zich in zullen herkennen. Misschien niet wat de ziekte aangaat, maar waarschijnlijk wel de band tussen vaders en zoon(s) en de band tussen broers onderling. Het verhaal laat je nadenken over diverse dingen waar je niet dagelijks over nadenkt. Het staat vol met wijze opmerkingen.
Lees verder op https://surfingann.blogspot.nl/2017/0....
June 20, 2017
This book is a lyrical melody of happiness and sadness with a bit of complex, sarcastic at times, play by play between the characters. Docx has a beautiful gift for portraying characters in a way that feels that you actually know them and the word choices make you smile because he really did just put those words together.
You will not find any spoilers here but you will find that as you decide to take this journey, you will not be disappointed. The great care that was taken in every word written really shows. This book is about family and what really quite amuses me is that I often talk to my grandmother of 80 years and I told her about this book and why I like it. Keep in mind that she is a hard core romance type reader, she picked it up and loves it. From a women of science who prefers action to an older women who loves romance, this book transcends labels and groups. Truly hits home and is a wonderful read.
You will not find any spoilers here but you will find that as you decide to take this journey, you will not be disappointed. The great care that was taken in every word written really shows. This book is about family and what really quite amuses me is that I often talk to my grandmother of 80 years and I told her about this book and why I like it. Keep in mind that she is a hard core romance type reader, she picked it up and loves it. From a women of science who prefers action to an older women who loves romance, this book transcends labels and groups. Truly hits home and is a wonderful read.
April 3, 2017
There's a masterpiece in this book somewhere...
as it is, however, it felt feverishly overwritten... over punctuated... thought it was cleverer than it actually was...;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;... lay off, Ed'.
It was good though and funny and I did really enjoy it. I thought it was pretty ace and sentimental in the best kind of way.
It's philosophy was also pretty great, and the love of books imbedded so much that you could practically taste the passion.
Meh.
Think of all the authors you wish you were and then attempt to not attempt to imitate.
4.178888889
as it is, however, it felt feverishly overwritten... over punctuated... thought it was cleverer than it actually was...;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;... lay off, Ed'.
It was good though and funny and I did really enjoy it. I thought it was pretty ace and sentimental in the best kind of way.
It's philosophy was also pretty great, and the love of books imbedded so much that you could practically taste the passion.
Meh.
Think of all the authors you wish you were and then attempt to not attempt to imitate.
4.178888889
June 28, 2017
When you read this book you have to relax and enjoy the ride. The author, Edward Docx is a skilled navigator and will lead you through a landscape involving; the relationship between a father and his sons, the loss of human agency in illness, the right to choose how you die and how your decisions impact on those you love.
It shows humanity in it's flawed reality especially through the father's life song, his individual highs and lows and how this impacted on his sons. When death is approaching than your actions are weighed and hard truths are heard but then their is love and resolution.
It shows humanity in it's flawed reality especially through the father's life song, his individual highs and lows and how this impacted on his sons. When death is approaching than your actions are weighed and hard truths are heard but then their is love and resolution.
December 1, 2017
Een sterke, veelbelovende start, maar gaandeweg begon ik om een of andere reden af te haken. Iets te langdradig, te uitgesponnen om echt in het verhaal te kunnen blijven. Had er meer van verwacht.
November 19, 2018
It's about death, but it's life-affirming. It's about a dysfunctional family who seem to function. And the last few pages are amongst the most poignant I've ever read. Wonderful.
September 20, 2025
To quickly summarize this book: it is 100% recognisable, 100% funny, and will 100% make you cry.
It begins like any other heartwarming story; a father and son go on a road trip together. Yet, it is not as heartwarming as you think–in fact, it is gut-wrenching.
The father has made a controversial decision which threatens to tear his family apart. Nobody wants to let go of another person, or their own life, and the book is about what happens when you have to let go, whether you’d like to or not.
It’s also about fathers and sons, and how sometimes they are not as close to each other as they want to be or used to be. Things were said, or better, things were left unsaid. As you delve deeper into their family history, you see the good, the bad, and the downright ugly. Ultimately, it is a book about the unconditional love which is involved in being a family, and that which is involved in letting go.
May 31, 2020
Mooi verhaal, dapper onderwerp ook.
Voor mij voelde het soms wat geforceerd geschreven aan, maar dat kan goed liggen aan het feit dat ik niet in dit boek gedoken ben, maar iedere dag niet meer dan 5 pagina's las. Zo overspoelde het verhaal mij niet, misschien een gemiste kans.
Voor mij voelde het soms wat geforceerd geschreven aan, maar dat kan goed liggen aan het feit dat ik niet in dit boek gedoken ben, maar iedere dag niet meer dan 5 pagina's las. Zo overspoelde het verhaal mij niet, misschien een gemiste kans.
September 12, 2024
Prachtig geschreven en prachtig vertaald.
De karakters zijn geweldig, zo goed en gedetailleerd beschreven!
Dit boek heeft me ontroerd, me weer laten nadenken over het leven en me herinnerd aan mijn liefde voor taal, lezen en schrijven.
10/10 ❤️
De karakters zijn geweldig, zo goed en gedetailleerd beschreven!
Dit boek heeft me ontroerd, me weer laten nadenken over het leven en me herinnerd aan mijn liefde voor taal, lezen en schrijven.
10/10 ❤️
July 6, 2017
3 1/2 stars.
December 6, 2024
Een 3.5. Je moet wel soms doorbijten in dit boek, ik had het bijna weggelegd. Af en toe staan er hele mooie, diepzinnige passages tussen. Al redelijk naar het einde toe beginnen de zaken duidelijk te worden, dat mocht voor mij wel iets eerder. Wel fijn dat het zo echt en soms pijnlijk aanvoelt en geen feel-good boek is, zonder er daarom depressief van te worden.
September 27, 2024
Hartverscheurend
January 27, 2025
Would rate 3.5 but don’t think I can do .5. Interesting book and quite emosh. Would recommend. The only thing is every main character was male and I seem to gravitate away from the male species so didn’t connect with the characters.
November 5, 2018
Road movie o ceste za smrťou. Nepredstaviteľná východzia situácia, s ktorou sa autor vysporiadal s gráciou. Stvoril silný ľudský príbeh plný lásky, vtipu a suchého britského humoru. Poskytol hrdinom šancu vysporiadať sa so starými rodinnými krivdami a rozlúčiť sa. A urobil to neuveriteľne dojemným a zvláštne poetickým spôsobom. Edward Docx je PÁN spisovateľ.
July 7, 2017
Louis (Lou) Lasker rijdt met zijn aan ALS lijdende vader naar Zwitserland, omdat deze wil sterven voordat hij nog verder aftakelt. In Engeland is dat bij de wet verboden, dus moeten ze uitwijken naar Zwitserland, waar de organisatie Dignitas mensen die euthanasie willen, helpt sterven. Tijdens de reis (die van deze roman feitelijk een road novel maakt), wordt de verstandhouding tussen Lou en zijn vader op de proef gesteld. Hij heeft zelf aangeboden om zijn vader naar Zürich te brengen, maar worstelt toch met het naderende afscheid. Ook zijn halfbroers Ralph en Jack hebben het er moeilijk mee dat hun vader wil sterven. Ze gaan er allemaal op hun eigen manier mee om. Uit alles blijkt dat Edward Docx een geboren verteller is die lastige onderwerpen niet uit de weg gaat. De zinnen zijn prachtig gecomponeerd, de dialogen realistisch en soms schurend door de achterliggende spanning tussen de personages. “Laat los mijn hand” is niet alleen een indrukwekkende road novel, maar ook een verhaal over leven en dood, over de relaties tussen kinderen en hun vader en de relaties van de broers onderling. Maar bovenal is het een roman over liefde: liefde voor elkaar en liefde voor het leven. Een buitengewoon indrukwekkende prestatie. Een boek dat je niet snel zult vergeten.
October 2, 2023
What I liked most about the book was the relationship between the brothers: I thought the conversations they had -particularly their cracking of jokes - and the way they interacted with one another was spot on. I found the anger the youngest son had towards his brothers in that they didn't get it (about the father's disease) - they were not there! - resonated so much with me I had to stop reading for a bit and work out what exactly went on in my own life. I loved the long meandering trip - the thoughts and feelings about assisted dying - and whether it's a good decision, not only for yourself but for your children - and I loved the way the barriers came down (and then went up!) in the brothers' conversations. Some of the book made me think Edward Docx is a Glass family fan, but that has never put me off any author! I wouldn't unreservedly recommend this book to everyone, but if you are interested in sibling relationships, I think you should read it.
On rereading this while a good friend is transitioning from being in a wheelchair to being bedbound, I have had to change my point of view. It is a stunning book, much deeper and more multilayered than I found when I first read it. A brilliant take on a loved one dying.
On rereading this while a good friend is transitioning from being in a wheelchair to being bedbound, I have had to change my point of view. It is a stunning book, much deeper and more multilayered than I found when I first read it. A brilliant take on a loved one dying.
July 24, 2018
'Let Go My Hand' follows a family road trip to Dignitas, where their father (diagnosed with motor neurone disease) plans to undergo assisted suicide. Although the novel clearly deals with heavy issues, Doxc manages to enthuse a strange sense of humour into the procedure, often making you forget exactly where the father and his sons are travelling to. Sometimes the humour could detract from the story, though the heavy social commentary at times pushed that balance the other weigh, but ultimately, by the end Doxc created a really moving tale, while the final pages left a lump in my throat I couldn't shake.
I had never heard of 'Let Go My Hand' before picking it up, and saw a number of very mixed reviews about it, but I'm glad I took a chance on it.
I had never heard of 'Let Go My Hand' before picking it up, and saw a number of very mixed reviews about it, but I'm glad I took a chance on it.
Displaying 1 - 30 of 97 reviews