Belinda Aebi snijdt een nieuw hoofdstuk aan in haar carrière. In de afgelopen vijf jaar schreef ze zeven misdaadromans in de reeks rond de Gentse onderzoeksrechter Maud Gelderman, die tijdelijk on hold wordt gezet. 'Troebel water' is een originele stand-alone, waarin liefhebbers van spannende romans op hun wenken bediend worden met sublieme plottwists.
Kraanbestuurder Jos houdt van zijn vak en hij houd van de Schelde. Elke dag sluit hij ritueel af door vijf minuten met een verrekijker op te gaan in het ongeëvenaarde landschap waarin hij dagelijks werkt. Tot hij op een dag 'iets' opmerkt in het water. Een lijk... Wat volgt is een bizar onderzoek waarin alle sporen maar in één richting gaan: die van een doodlopend straatje. Alles wijst op een tragisch ongeval. Of niet?
When crane driver Jos, who loves his work and the location he’s working (Temse, at the edge of the river The Schelde), sees from up high ‘something’ in the water, it appears to be the body of a woman. When he calls his friend, retiring police inspector, Rik they see it’s the lover of their other mutual friend, Eddy. He’s a married man and politician, so the stakes are very high. Rik, who is dying of cancer, wants to solve this murder before he dies, and he wants to avoid having Eddy incarcerated, because Rik’s colleagues think he did it. It also appears the woman was pregnant, so the search for the killer is really ago now!
It took le way too long to finish this book. I didn’t really love it, how it was written and there was too much info about things that hd nothing to so with the main story. I don’t care about anyone’s breakfast and conversations seem very artificial at times.
Wat een pracht verhaal! Wat wanneer een mens enkel beelden ziet zonder enige kennis van de achtergrond. Dan gaan die beelden een eigen verhaal vormen bij de persoon die ze ziet al dan niet waarheidsgetrouw. Enkel de personen die deze beelden zijn weten de werkelijkheid en wat kan een mens misleid worden!
Grote verwachtingen van dit boek…. Werd door meerdere mensen aangeraden omdat de schrijfstijl en vlot lezen in het genre ligt van Anja Feliers…. Maar persoonlijk vind ik dit helemaal niet …. Het las niet zo vlot en vond het verhaal zelf nogal langdradig …. Vaak niet veel zin om verder te lezen.
Kraanmachinist Jos gaat dagelijks met veel plezier naar zijn werk. Elke werkdag sluit hij af met vijf minuten van zijn geliefde Schelde te genieten door zijn verrekijker. Op een dag ziet hij iets verdachts in het water. Hij besluit op onderzoek uit te gaan en tot zijn grote verbazing vindt hij een lijk. Hij besluit op eigen houtje nader onderzoek te verrichten, naast het lopende onderzoek, wat telkens op een dood spoor eindigt. Gaat het om een tragisch ongeval of is er meer aan de hand?
Jos, de hoofdpersoon, is de verteller van dit verhaal, een open man die meteen je hart steelt en je beziet de wereld vanuit zijn perspectief. Wekelijks belegt hij met drie vrienden, Eddy (de politicus), Rik (de rechercheur) en Fons (de zakenman) een kaartavond waar ze allen steeds naar uit kijken.
Dan ontdekt Jos dat het lijk iemand is die dichter bij hem staat dan hij kon vermoeden.
Belinda Aebi heeft in de proloog veel verdriet verwerkt, dit is met zo’n intensiteit geschreven dat het voelt alsof je zelf dit verdriet hebt moeten doorstaan.
De personages zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt en levensecht neergezet. De dubbele agenda’s die aan het licht komen scheppen verwarring in het gevoel de vrienden te kennen, echter deze schijn bedriegt. Je valt van de ene verbazing in de andere.
Met dank aan de makkelijk, vlotte en toegankelijke schijfstijl is “Troebel water” een misdaadroman geworden met humor en spanning, waarin je je meteen thuis voelt.
Dit was mijn eerste kennismaking met Belinda Aebi. Ze schrijft vlot en het verhaal is goed gebracht. Het is geen thriller of super spannend. Het is een verhaal vanuit mensenogen geschreven. Geen recherche onderzoek en dat is mooi.
Heel vreemd om een verhaal over een moord te lezen dat plaatsvindt langs de dijk waar ik elke dag wandel. Het boek leest vlot maar de karakters zijn iets te weinig ontwikkeld om echt volledig meegezogen te worden in het verhaal.
Ontdekt in de collectie ‘de zomer van het spannende boek’ en aangenaam verrast. Dit misdaadverhaal met Jos de kraanmaan in de hoofdrol is doorspekt met weetjes over Temse en leest heel gemakkelijk en snel.
Voor hij terug de smalle trap 'naar de hel' afdaalt, tuurt kraanman Jos van Acker altijd met zijn verrekijker de Schelde af. Een ritueel dat zich dagelijks herhaalt.
'Een smalle trap van de hemel naar de hel en 's morgens is dat andersom'
Als hij op een dag in de schorren een lijk ziet liggen weet hij niet goed wat te doen. Hij belt zijn kaartmaatje en goede vriend Rik, die commissaris van de lokale recherche is. Rik herkent in het lijk Margot, de minnares van hun beider vriend Eddy. Gezien Eddy een bekend politicus is, is zijn affaire een goed bewaard geheim. En dat moet het blijven!
'Maakt dat het voeten en handen heeft'
Omdat Rik door zijn positie niet veel kan vertellen over het speurwerk en omdat Jos het 'waterlijk' niet kan loslaten, volgt hij het onderzoek in de media. Jos heeft het gevoel dat er zaken niet kloppen. Het onderzoek blijft 'troebel' en er lijkt geen doorbraak te zijn. Jos besluit om zelf het een en ander uit te pluizen. Was het nu een ongeluk of zit er toch veel meer achter de dood van Margot? En hoe zit het eigenlijk met zijn kaartvrienden Rik, Eddy en Fons?
Belinda Aebi is niet aan haar debuut toe, maar met deze standalone slaat zij (voorlopig?) een andere weg in. Ik was dan ook erg benieuwd naar 'Troebel water'. Het verhaal begint met een proloog die je bij de keel grijpt. In eerste instantie heb je geen idee wat de proloog met het verhaal te maken heeft, maar dat wordt in de loop van het verhaal snel duidelijk. Aebi vertelt vanuit Jos, de kraanman. Het is hemels om te lezen hoe Jos vanuit zijn 'hemel' neerkijkt, filosofeert en observeert. Zijn gedachtegang is zo realistisch neergezet dat je als lezer bijna naast hem in zijn cabine zit. Bovendien krijg je in de loop van zijn verhaal een heel stuk geschiedenis mee van Temse en omstreken, waaronder de boelwerf. Waar vroeger deze scheepswerf was, worden nu de witte blokken van de 'Zaat' neergezet. In haar nawoord legt Belinda uit hoe ze tot dit verhaal gekomen is. Een leuk 'weetje'. Het verhaal is trouwens doorspekt van 'weetjes'. Een erg leuke en originele manier om de lezer kleine wetenswaardigheden mee te geven.
In dit verhaal draait het trouwens niet om het onderzoek, maar om de personages en de onvoorwaardelijke vriendschap tussen de kaartvrienden. Een vriendschap die ontstond op een cruise en die daarna verder gezet wordt door een wekelijks kaartavondje.
'Het kaartspel is maar een instrument. Een afleiding om niet over de échte dingen des levens te praten. We hebben kaarten in onze handen en we lullen tot diep in de avond'
Zoals we gewend zijn van Aebi heeft zij ook nu weer voldoende research gedaan en weet zij waarover ze schrijft. Haar schrijfstijl is prettig, vlot en zonder al te veel poespas. Daarnaast schrijft zij erg filmisch en beleef je het verhaal vanop de eerste rij. Het verhaal vertelt over mensen, is menselijk en zeker geloofwaardig te noemen. Wat opvalt is dat Aebi geen enkel probleem heeft om in de gedachtewereld van 'de man' te kruipen. Ook hier geen bloederige taferelen of gewelddadige moorden, maar een verhaal dat er staat. Is 'Troebel water' origineel en vernieuwend? Nee, maar door het vanuit een ander perspectief neer te zetten, namelijk op een menselijke manier en niet vanuit een onderzoek, blijkt het een schot in de roos.
'Daar zijn schrijvers voor'
Verwacht geen tenenkrommende, spannende thriller, want dat is het zeker niet. 'Troebel water' kabbelt rustig verder en leest lekker weg. Je hebt het in no-time uit. Naar mijn gevoel had er hier en daar een draadje meer uitgewerkt kunnen worden, maar dit doet niets af aan het verhaal an sich.
Mede door de uitgebreide beschrijving van de omgeving is 'Troebel water' een ode aan Temse, de Schelde en de site van de voormalige boelwerf. Het is geschreven met vlotte pen, met kennis van zaken en staat garant voor enkele aangename uurtjes leesplezier.
Een mooie cover van de weerspiegeling van een flatgebouw in het water. Onderaan is het water roodgekleurd, vermoedelijk door bloed. Past perfect bij de titel van het boek en je ziet ook meteen de link met het verhaal. De titel staat in grote vette witte letters ter hoogte van de onderste helft van het boek met daarboven de naam van de auteur. De cover is heel uitnodigend, hij maakt je nieuwsgierig. Hij krijgt van mij 8.
Achterflap
Kraanbestuurder Jos houdt van zijn vak en hij houdt van de Schelde. Elke dag sluit hij ritueel af door vijf minuten met een verrekijker op te gaan in het ongeëvenaarde landschap waarin hij dagelijks werkt. Tot hij op een dag ‘iets’ opmerkt in het water. Een lijk… Wat volgt is een bizar onderzoek waarin alle sporen maar in één richting gaan: die van een doodlopend straatje. Alles wijst op een tragisch ongeval. Of niet?
Samenvatting
Het verhaal speelt zich af in Temse aan de Schelde en wordt verteld door drie hoofdpersonages: Jos, Rik en Eddy, ze behoren tot een groepje kaartvrienden. De vierde kaartvriend is Fons, hij komt ook vaak voor in het verhaal maar geen enkel hoofdstuk wordt vanuit zijn oogpunt verteld. Jos is kraanbestuurder en werkt mee aan de bouw van verschillende flatgebouwen aan de Schelde. Om zijn werkdag af te sluiten, bewondert hij steeds nog even de omgeving met zijn verrekijker alvorens zijn kraan te verlaten. Hij is dan ook diegene die op een dag een lijk in het water ziet liggen. Onmiddellijk belt hij zijn vriend Rik die rechercheur is en het hele onderzoek in gang zet.
Dan blijk het lijk geen onbekende te zijn voor hun vriend Eddy. Is er een moord gebeurd of gaat het om een ongeval? Dat zal duidelijk worden wanneer je het verhaal leest.
Beoordeling
In het begin van het boek is het moeilijk om de rode draad doorheen de opstart van het verhaal te blijven zien. De auteur gaat van de ene omschrijving over in de andere, waardoor je je aandacht moeilijk bij de feiten van dat hoofdstuk kan houden. Een deel van deze omschrijvingen zijn echt wel nodig, bijvoorbeeld de beschrijvingen van verschillende personages (alleen volgen deze misschien iets te snel op elkaar en worden ze in één keer iets te uitvoerig beschreven, wat meer verspreiden doorheen de eerste hoofdstukken was misschien beter geweest). Andere omschrijvingen waren voor mij meer bijzaak, zoals de beschrijving van een beeldhouwwerk. Deze komen ter sprake als 'weetjes' die Jos op je loslaat.
Wanneer je eenmaal goed in het verhaal zit, leest het vlotter en wil je ook weten hoe het verder verloopt. Je gaat zelf verschillende personen verdenken, je denkt al snel te weten hoe de vork in de steel zit maar op het einde valt je mond toch nog open van verbazing. Het boek is heel goed opgebouwd, met een duidelijke verhaallijn waarin alle personages goed uitgewerkt zijn.
Conclusie
Het is een leuk boek voor mensen die van misdaadromans houden en houden van leuke weetjes over de streek waar het verhaal zich afspeelt. Ikzelf stoorde me daar wat aan, maar omdat het verhaal zelf wel goed verteld is, geef ik het boek 3,5 ster.
Met dank aan Manteau/WPG België voor dit recensie-exemplaar.
Ik mocht voor Thrillzone de achtste Belinda Aebi lezen, “Troebel water”. In tegenstelling tot de zeven voorgaande boeken wordt onderzoeksrechter Maud Gelderman even opzij geschoven voor een standaloneverhaal. Jos Van Acker, machinist op een bouwkraan, is een bevoorrecht persoon die vanop grote hoogte de Schelde kan overschouwen en zicht heeft op al wat leeft en beweegt in en op het water in Temse. Wanneer hij op een dag in het water een lijk meent water te nemen, informeert hij sito-presto zijn vriend en kaartkameraad commissaris Van Raemdonck. Ter plaatse kan het onderzoek niets anders dan uitwijzen dat het gaat om een verdacht overlijden van een vrouw. Was het ongeval, was het moord, was het zelfmoord? Alle pistes blijven open. Het verhaal wordt vooral verteld vanuit de ogen van Jos de kraanman. Hij ontdekte het lijk, ging ter plaatse en lichtte dan zijn vriend de commissaris Rik in. Ter plaatse kan deze niet anders dan vaststellen dat er inderdaad een lijk in het water ligt. Rik heeft ondertussen ontdekt dat het lijk Margot betreft, de maîtresse van politicus Eddy. Eddy heeft een mooie politieke loopbaan uitgebouwd maar dit feite kan zijn carrière schaden en zijn huwelijk op de klippen laten lopen. Rik doet er alles aan om zijn vriend uit het onderzoek te houden, maar slaagt daar niet in. Jos de kraanman doet het onderzoek plots in een rollercoaster veranderen wanneer hij ontdekt wie een fiets in de Schelde werpen ter hoogte van de vindplaats van Margot’s lijk. Belinda Aebi weet van begin af aan de lezer te boeien. Haar vlotte, begrijpende, beschrijvende schrijfstijl en de crescendo opbouw van het verhaal naar een boeiende en onverwachte ontknoping, zijn daar niet vreemd aan. In het verhaal verweeft ze interessante weetjes over Temse en omgeving, wat maakt dat dit boek de lezer haar liefde voor het Waasland. Dit boek is niet echt een thriller, maar eerder een “whodunit?” met veel spanning, variatie en plotwendingen. Belinda Aebi heeft, al dan niet bewust, een boodschap in haar boek verweven en moet je bij jezelf de vraag stellen: “Hoe goed ken jij je vrienden?” en “Zijn ze wel diegene(n) voor wie ze zich uitgeven en voordoen?” Deze achtste Aebi verveelt zeker niet.
De cover van het boek dekt de lading van het verhaal volledig: water en donker voor emotie en mysterie en rood voor liefde en bloed. Daarom scoort de cover foto een absolute 9!
Het verhaal gaat over kraanmachinist Jos, zijn dagelijkse bestaan en dan vooral over wat hij vanuit zijn kraan allemaal ziet, overdenkt en fantaseert. Ook spelen zijn vrienden van een wekelijks privé-kaartclubje een grote rol in het verhaal. De impact van wat vriendschap kan inhouden, hoe ver je daarvoor gaat en wat voor consequenties dat vervolgens heeft trof mij het meest in deze thriller. Wanneer de vriendin van een van deze vrienden dood aangetroffen wordt, komt het verhaal op gang. De eerste honderd pagina’s werd ik vooral afgeleid van de rode draad van het verhaal. Dit kwam door het Vlaamse taalgebruik waaraan ik moest wennen en door de enorme hoeveelheid gedetailleerde zijdelingse beschrijvingen van allerlei zaken. Die mijns inziens niet echt relevant waren voor het verhaal op zich maar je daar juist van weg leidden.
Vanaf hoofdstuk 14, op ongeveer een derde van het boek komt er wat meer versnelling in het verhaal en de laatste 120 pagina’s lezen dan aan de hoofdstukeinden als een pageturner. De laatste plottwist, alhoewel verwacht, komt wat abrupt. Toch krijgt het verhaal dan een wat diepere laag waardoor het volgens mij juist dan pas meer inhoud krijgt. Zodat het verhaal meer wordt dan alleen maar een oppervlakkige technisch goed geschreven thriller.
Belinda Aebi’s 'Troebel Water' is beslist amusant genoeg om te lezen!
Troebel water is niet een zeer spannende thriller. Maar wel een thriller, waarbij er onderhuids wat speelt. Jos, de kraanmachinist zit iedere werkdag boven in zijn kraan en als hij weer vrij is, kijkt hij de laatste 5 minuten nog met zijn verrekijker om zich heen naar beneden. Het beeld wat hij dan ziet wordt zeer beeldend beschreven en je ziet het dan ook echt voor je. Maar dan ziet hij wat vreemds in de rivier. Hij gaat er op af en ziet dat er een lijk ligt. Zodra hij dat beseft, belt hij zijn vriend Rik, een kaartmaatje, die bij de politie werkt. Rik komt en beseft dat het de minnares is van zijn ander kaartmaatje, Eddy. Tijdens het onderzoek kan Rik niet veel loslaten en Jos hoop via internet te weten te komen wat er gebeurd is. Tevens maken we ook kennis met het volgende kaartmaatje, Fons, die niet zoveel heeft toe te voegen in dit verhaal, behalve dat ze een 4e kaartmaatje nodig hebben om wekelijks te kunnen kaarten met een borrel. Komt Jos te weten wat er zich heeft afgespeeld? Het is geen thriller van Aebi, zoals ik dat gewent ben met haar vorige boeken, de serie Maud. Maar wel voel je dat er spanning in zit, onderling met de kaartvrienden. Hoe ver ga je als je spreekt over vriendschap? De schrijfstijl is prettig en het leest heerlijk vlot weg. Aebi weet je tijdens het lezen te boeien en als je bij het plot bent denk je te weten hoe deze zal zijn. Laat je verrassen!