Ο τελευταίος για τον οποίο θες να μάθεις είναι ο Μοντάρτ. Παραστάτης της μοναξιάς του ο Μοντάρτ. Η ζωή που πεθαίνει, ώστε να μην προξενήσει στον άνθρωπο το αδιανόητο. Αυτόνομη αισθητηριακή ανταπόκριση των μεσημβρινών. Τρέχει όλη νύχτα ο Μοντάρτ, που είναι βούτυρο στο ψωμί του. Τρώει κλωτσιές ο Μοντάρτ όταν ανοίγουν στο τσίρκο τα κλουβιά και ανάβουν τα στεφάνια. Μια τρίχα απ' το αναμαλλιασμένο σκεπτόμενο κεφάλι του Μοντάρτ, ό,τι και να κάνει ο Μοντάρτ. Μια τρίχα απ' το σκυφτό σκασμένο από τα γέλια κεφάλι του Μοντάρτ, είναι η χορδή μιας συγκερασμένης νότας. Ο Μοντάρτ. [...] (Από την έκδοση)