உலகம் தோன்றியது எப்படி என்ற கேள்விக்கு இன்றுவரை முழுமையான விளக்கம் கிடைக்கவில்லை. விஞ்ஞானம் புதிய புதிய கருதுகோள்களோடு விளக்கங்களை உருவாக்கிக் கொண்டேயிருக்கிறது. உலகம் எப்படித் தோன்றியது என்ற கேள்விக்கு இக்கதைகள் வியப்பான பதில்களைத் தருகின்றன. இந்தக் கதைகளைச் சொன்ன மனிதர்கள் குகைகளில் வசித்தார்கள். இருட்டைக் கண்டு பயந்துபோய் அதையொரு கதையாக்கினார்கள். கதைகள் பாறைகள் உருவத்தினுள் ஒளிந்திருப்பதாக நம்பினார்கள். பலநூறு வருடங்கள் கடந்துவிட்டபோதும் இந்தக் கதைகள் கூழாங்கற்களைப் போல வசீகரமாகியிருக்கின்றன. உலகமெங்கும் உள்ள முப்பது பழங்குடியினர்கள் சொன்ன கதைகளிலிருந்து தேர்வு செய்து இத்தொகுப்பு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. குழந்தைகள் வாசிப்பதற்காகவும் திரும்பச் சொல்வதற்குமே இந்தமுயற்சி மேற்கொள்ளப்படுகிறது.
S. Ramakrishnan (Tamil: எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்; born 1966)
is a noted Tamil author and Tamil film dialogue writer. He was born in Mallankinaru, Virudhunagar district, Tamil Nadu.
Ramakrishnan is noted for his column Thunai Ezhuthu in the magazine Ananda Vikatan. His short stories have been translated in German, French, Kannada, Hindi and Malayalam.
His other works include Kadhaa Vilaasam, Desaandri, and Alainthen Tirindhen.
எஸ்.ரா அவர்களின் கால் முளைத்த கதைகள் 80 சிறுகதைகளையும், அதற்கேற்ற கற்பனை உலகத்தையும் படங்கள் மூலம் கட்டமைத்துள்ளது. இந்தச் சிறுகதைகள் தொகுப்பு உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் வாழ்ந்த மக்கள் தங்களைச் சுற்றியிருந்த இயற்கையையும் உயிரினங்களையும் எவ்வாறு புரிந்துகொண்டார்கள் என்பதை அறிந்துகொள்ள உதவும் ஒரு சுவையான கற்பனை உலகத்தை உருவாக்குகிறது. மெக்சிகோ, காஷ்மீர், பல்கேரியா, பிலிப்பைன்ஸ், ஆஸ்திரேலியா, நைஜீரியா, நியூசிலாந்து, வியட்நாம், சீனா, ஜப்பான், ஆப்பிரிக்கா, அயர்லாந்து, மேற்கிந்தியத் தீவுகள், ஸ்பெயின் எனப் பல்வேறு நிலப்பகுதிகளில் தோன்றிய கதைகள் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ளன. இடங்கள் வேறுபட்டாலும், மனிதர்களின் அடிப்படை கற்பனை பல இடங்களில் ஒன்றுபோல இருப்பதை இக்கதைகள் காட்டுகின்றன.
மனிதன் தன்னைச் சுற்றி நிகழும் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு காரணத்தைத் தேடுபவன். அறிவியல் வளர்ச்சி அடையாத காலத்தில், இயற்கையில் நிகழ்ந்த பலவற்றின் உண்மையான காரணங்களை அறிந்துகொள்ள முடியாதபோது, அவற்றுக்குத் தன் கற்பனையின் வழியாக விளக்கங்களை உருவாக்கியிருக்கிறான். அந்தக் கற்பனைகளே பின்னாளில் கதைகளாகப் பரவியிருக்கலாம்.
ஒரு மரம் பாம்பைப் போல் வளைந்திருப்பதற்கு ஒரு கதை, பூக்களின் பல்வேறு நிறங்களுக்கு வானவில்லின் நிறங்களோடு தொடர்புபடுத்திய ஒரு கதை, மழை எவ்வாறு உருவானது என்பதற்கு ஒரு கதை, கடல் ஏன் இப்படித் தோன்றுகிறது என்பதற்கு ஒரு கதை என, தன்னைச் சுற்றியிருந்த ஒவ்வொன்றுக்கும் மனிதன் ஒரு கதையை உருவாக்கியிருக்கிறான். இயற்கையைப் புரிந்துகொள்ள முயன்ற மனிதனின் தொடக்கநிலைக் கற்பனையை இக்கதைகள் வெளிப்படுத்துகின்றன.
மக்கள் வாழ்ந்த நிலமும் அவர்களின் வாழ்வும் அவர்களுடைய கதைகளில் பெரும் இடம் பெற்றுள்ளன. உழவர்களின் கதைகள் உழவையும் வயலையும் சுற்றி அமைகின்றன. மலைவாழ் மக்களின் கதைகள் மலையையும் அங்குள்ள உயிர்களையும் இயற்கையையும் சார்ந்திருக்கின்றன. கடலைச் சார்ந்து வாழ்ந்த மக்களின் கதைகள் கடலையும் அதன் இயல்புகளையும் மையமாகக் கொண்டுள்ளன. அதாவது, மனிதன் வாழ்ந்த இடம், செய்த தொழில், அவனைச் சுற்றியிருந்த உயிர்கள், அவன் கண்ட இயற்கைக் காட்சிகள் ஆகியவை அவனுடைய கற்பனைக்கதைகளின் வடிவத்தையும் உள்ளடக்கத்தையும் தீர்மானித்துள்ளன.
தாங்கள் வாழ்ந்த இடத்தில் தங்களுக்கு நெருக்கமாக இருந்த பொருட்களுக்கும் உயிரினங்களுக்கும் மக்கள் கதைகளைப் புனைந்துள்ளனர். தங்களுக்குப் பயன்பட்டவற்றைப் போற்றும் வகையிலும், தங்களுக்கு நன்மை செய்த உயிரினங்களை உயர்த்திக் காட்டும் வகையிலும் சில கதைகள் அமைந்துள்ளன. சில கதைகளில் தாங்கள் இறந்த பின்னரும் தங்களால் பிறருக்குப் பயன் தொடர வேண்டும் என்ற எண்ணமும் வெளிப்படுகிறது. இதன் வழியாக மனிதன் தன் வாழ்வையும் இறப்பையும் கடந்தும் ஒரு பொருளைக் காண முயன்றுள்ளான் என்பதை உணர முடிகிறது.
இக்கதைகளில் கடவுள், வரம், தண்டனை போன்ற எண்ணங்களும் தொடர்ந்து இடம்பெறுகின்றன. மனிதனால் புரிந்துகொள்ள முடியாத இயற்கை நிகழ்வுகளுக்கும் உயிரினங்களின் தோற்றத்திற்கும் கடவுளின் செயலை ஏதுவாகக் காட்டுகின்றனர். அறிவியல் அறிவு வளராத காலத்தில், தமக்குப் புரியாதவற்றைப் புரிந்துகொள்வதற்காக மக்கள் உருவாக்கிய வழிகளில் ஒன்றாக இதைக் காணலாம்.
உலகின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் உருவான கதைகளுக்கிடையே காணப்படும் சில ஒற்றுமைகள் மிகவும் வியப்பளிப்பவை. குறிப்பாக, சூரியனும் நிலவும் கணவன் மனைவியாகவும், விண்மீன்கள் அவர்களின் பிள்ளைகளாகவும் கற்பனை செய்யப்படும் கதைகள் பல இடங்களில் காணப்படுகின்றன. மக்கள் வாழ்ந்த இடங்கள் வேறுபட்டிருந்தாலும், வானத்தையும் இயற்கையையும் தங்கள் வாழ்வோடு இணைத்துப் புரிந்துகொள்ள முயன்ற விதத்தில் ஓர் ஒற்றுமை இருந்திருக்கிறது என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
விலங்குகளை மையமாகக் கொண்ட கதைகளும் இத்தொகுப்பில் குறிப்பிடத்தக்கவை. நாய், பூனை ஆகியவை மனிதர்களுடன் எவ்வாறு வாழத் தொடங்கின, அவை ஏன் ஒன்றுக்கொன்று சண்டையிடுகின்றன போன்ற கேள்விகளுக்கும் கதைகளின் வழியாக விடை தேடப்பட்டுள்ளது. மனிதர்களுடன் நெருக்கமாக வாழ்ந்த உயிரினங்களின் இயல்பை விளக்குவதற்காகவும் இத்தகைய கதைகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.
இக்கதைகளில் அன்பு, பாசம், காதல் போன்ற மனித உணர்வுகளும் தொடர்ந்து இடம் பெறுகின்றன. அதேபோல் பேராசையும் பல கதைகளில் கதையை நகர்த்தும் முதன்மைக் காரணியாக உள்ளது. அளவுக்கு மீறிய ஆசை, அதனால் ஏற்படும் தீங்கு, அதன் முடிவில் வரும் தண்டனை ஆகியவை பல கதைகளின் அடிப்படையாக அமைந்துள்ளன. எனவே, இயற்கையின் தோற்றத்தைச் சொல்லும் கதைகளாகத் தோன்றினாலும், அவற்றுக்குள் மனிதர்களின் வாழ்வியல் எண்ணங்களும் நன்மை தீமை பற்றிய கருத்துகளும் கலந்துள்ளன.
கருப்பு நிறம் பற்றிய கதை இதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு. உலகில் உள்ள உயிர்கள் அனைத்தும் வெள்ளையாக இருந்ததாகவும், கருப்பு நிறம் தண்டனையோடு தொடர்புடையதாகவும் கதை கற்பனை செய்கிறது. அதனால் காகமும் குயிலும் கருப்பாக இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இத்தகைய கற்பனைக்கதைகள் ஒரு காலத்தில் மனிதர்களுக்கு இயற்கையைப் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு வழியாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் இன்று அவற்றை உண்மை என ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.
இதுவே இத்தொகுப்பைப் படிக்கும்போது எழும் மிகப் பெரிய கேள்வியாகவும் அமைகிறது. இக்கதைகள் பெரும்பாலும் கட்டுக்கதைகள்தானே? அவற்றில் கூறப்படும் பல செய்திகள் இன்றைய அறிவியல் உண்மைகளுக்கு மாறானவையல்லவா? அப்படியிருக்க, இத்தகைய கதைகளை குழந்தைகளுக்குச் சொல்லுவது சரியா?
இந்தக் கேள்வி பள்ளிக்குச் செல்லத் தொடங்கியுள்ள ஒன்றாம் வகுப்பு, இரண்டாம் வகுப்பு குழந்தைகள் நம்மிடம் நிச்சயமாக கேட்பார்கள் , அதனை நினைக்கும்போது இன்னும் கூர்மையாகிறது. குழந்தைகள் இயல்பாகவே கேள்வி கேட்பவர்கள். “காகம் ஏன் கருப்பாக இருக்கிறது?”, “மழை எப்படி உருவாகிறது?”, “வானவில் ஏன் வருகிறது?”, “நிலவும் சூரியனும் உண்மையில் கணவன் மனைவியா?” என்று அவர்கள் கேட்கக்கூடும். அப்போது பெரியவர்கள் கூறும் கதை ஒன்றாகவும், பள்ளியில் கற்றுக்கொடுக்கும் அறிவியல் உண்மை வேறொன்றாகவும் இருந்தால் குழந்தையின் மனதில் குழப்பம் உருவாகலாம்.
ஆனால் அதற்காக இத்தகைய கதைகளை குழந்தைகளுக்குச் சொல்லவே கூடாது என்று கூறிவிட முடியாது. இக்கதைகளுக்கு அவற்றின் தனியான மதிப்பு இருக்கிறது. அவை பழங்கால மக்களின் கற்பனை உலகத்தையும், இயற்கையை அவர்கள் எவ்வாறு பார்த்தார்கள் என்பதையும், தங்களுக்குப் புரியாதவற்றுக்கு எவ்வாறு கதைகளை உருவாக்கினார்கள் என்பதையும் காட்டுகின்றன. எனவே, அவற்றை அறிவியல் உண்மைகளாக அல்லாமல், மக்கள் கற்பனை செய்து உருவாக்கிய பழைய கதைகளாக அறிமுகப்படுத்துவதே பொருத்தமானது.
“இது பழைய காலத்தில் மக்கள் உருவாக்கிய கதை.ஆனால் இதற்கான உண்மையான விளக்கத்தை அறிவியல் வேறு விதமாகக் கூறுகிறது” என்று குழந்தைகளுக்குச் சொல்லலாம். அப்போது குழந்தைகள் கதையையும் ரசிக்க முடியும்; அதே நேரத்தில் உண்மையைத் தேடும் பழக்கத்தையும் வளர்த்துக்கொள்ள முடியும்.
குழந்தைகளுக்கு அறிவியல் உண்மைகளை மட்டுமே சொல்ல வேண்டும் என்பதும் முழுமையான வழி அல்ல. குழந்தையின் கற்பனைக்கும் இடம் தேவை. கற்பனை இல்லாமல் கேள்வியும் உருவாகாது; கேள்வி இல்லாமல் தேடலும் உருவாகாது. ஆனால் கற்பனையை உண்மை என்று குழந்தைகளிடம் நம்பச் செய்வதும் கூடாது. கற்பனை எது, உண்மை எது, நம்பிக்கை எது, அறிவியல் கூறுவது எது என்பதைப் பிரித்துப் பார்க்கும் பழக்கத்தை சிறு வயதிலேயே உருவாக்க வேண்டும்.
இந்த வகையில் பார்க்கும்போது, இத்தொகுப்பின் கதைகளின் சிறப்பு, அவை கூறும் செய்திகள் அனைத்தும் உண்மை என்பதில் இல்லை. மாறாக, மனிதன் அறிவியல் அறிவைப் பெறுவதற்கு முன்பு தன்னைச் சுற்றிய உலகை எவ்வாறு புரிந்துகொள்ள முயன்றான் என்பதைக் காட்டுவதில்தான் அவற்றின் பெருமை உள்ளது. மரம், மலை, கடல், மழை, சூரியன், நிலவு, விண்மீன், பூ, பறவை, விலங்கு எனத் தன்னைச் சுற்றியிருந்த அனைத்திற்கும் மனிதன் கதை கட்டியிருக்கிறான். அந்தக் கதைகளுக்குள் அவனுடைய அச்சமும், ஆசையும், அன்பும், பாசமும், பேராசையும், நம்பிக்கையும் கலந்திருக்கின்றன.
எனவே, இக்கதைகளை மறுப்பதற்குப் பதிலாக அவற்றைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அதேவேளை, அவற்றை உண்மையாக ஏற்றுக்கொள்ளாமல், மனிதனின் பழைய கற்பனைப் பதிவுகளாக அணுக வேண்டும். குழந்தைகளிடம் இக்கதைகளைச் சொல்லும்போது, “இது ஒரு கதை” என்பதையும் “இதற்கான அறிவியல் உண்மை வேறு” என்பதையும் தெளிவுபடுத்த வேண்டும்.
கட்டுக்கதைகளை அழித்துவிட வேண்டியதில்லை; அவற்றை உண்மையாகவும் மாற்றிவிடக் கூடாது. கற்பனையையும் அறிவியலையும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவையாக அல்லாமல், எது கற்பனை, எது உண்மை என்பதைப் பிரித்தறியும் திறனுடன் குழந்தைகளிடம் கொண்டு செல்வதே தேவையானது. அந்த வகையில், இத்தொகுப்பின் கதைகள் இயற்கையின் தோற்றத்தைப் பற்றிய பழைய கற்பனைகளை மட்டும் பதிவு செய்யவில்லை; உலகை அறிந்துகொள்ள மனிதன் மேற்கொண்ட நீண்ட தேடலின் தொடக்கப் படிகளையும் நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன.