اولین شمارۀ «فصلنامۀ ترجمان علوم انسانی» در چهار بخش منتشر شده است. نوشتار، گفتوگو، بررسی کتاب و پروندۀ ویژه عناوین بخشهای اصلی این شماره از فصلنامۀ ترجمان علوم انسانی است. در این شماره نوشتههایی از دیوید فاستر والاس، اسلاوی ژیژک، چارلز تیلور، آلن دوباتن، مارشال برمن، جوزف استیگلیتز و بسیاری دیگر را خواهید خواند
پروندههای این شماره، «کاری بکن که دوست داری» و «خشم و بخشش»، به ترتیب به بررسی کتابهایی از «میا توکومیتسو» و «مارتا نوسبام» اختصاص دارد. همچنین مجموعهای از عکسهای آرتور تِرِس، عکاس سوررئالیستِ آمریکایی، با موضوع ترسهای کودکان در این شماره از فصلنامۀ ترجمان علوم انسانی به نمایش در آمده است
اکنون فعالیتهای ترجمان در سه زمینه دنبال میشود: انتشارات، وبسایت و فصلنامه، که همۀ تولیداتشان با عنوان مشترک «ترجمان علوم انسانی» ارائه میشوند. برخی مقالات تخصصی ابتدا در وبسایت ترجمان منتشر میشود و سپس، همراه مقالاتی دیگر، به صورت «مجموعه مقاله» و در قالب کتاب و مطالب برگزیدۀ وبسایت در پایان هر فصل در قالب فصلنامۀ ترجمان علوم انسانی منتشر میشود. علاوه بر این، کتابهای دیگری نیز به صورت مستمر ترجمه و منتشر میشوند
این شمارۀ فصلنامۀ ترجمان علوم انسانی عمدتاً اختصاص به مطالب منتشر شده در فصل بهار 1395 دارد
بیشتر مقالاتی که در فصلنامهی حاضر چاپ شده رو قبلا توی سایت ترجمان خونده بودم، اما به محض اینکه مطلع شدم مقالات در قالب فصلنامه چاپ شده خریدمش. واقعا ارزش یکبار خوندن رو داره، خیلی سخت میشه ازش مطلب غیرمفید یا حوصله سربر پیدا کرد. سطح علمی و زبان ترجمه هم در سطحی قرار داره تا مخاطب اهل مطالعه الزامی به داشتن تحصیلات تخصصی برای درک اونها نداشته باشه
پینوشت: انتشارات ترجمان همیشه منو در وضعیت پارادوکسیکالی قرار میده. از یک طرف بخاطر نوع مقالاتی که ترجمه و منتشر میکنه اون رو یکی از بهترین و بهروز ترین مراجع مقالات علوم انسانی میدونم و از طرف دیگه بخاطر اینکه این تشکیلات، چنین مدیر مسئولی داره حالت تهوع بهم دست میده
نخستین شمارۀ فصلنامۀ «ترجمان علوم انسانی» تصویری خلاقانه، چندلایه و عمیق از وضعیت اندیشه و فرهنگ معاصر ارائه میدهد؛ نه با تکرار مباحث دانشگاهی، بلکه با تلاشی برای آشتی دادن مخاطب عمومی با اندیشۀ نقاد و جهان اندیشهورز. این شماره را میتوان به مثابۀ یک آنتولوژی مدرن در نظر گرفت؛ گزیدهای از متفکران و نویسندگانی که از زوایای گوناگون، با طنز، جدیت، شوخطبعی یا تأمل فلسفی، به تحلیل فرهنگ، اخلاق، اقتصاد و زیست روزمرۀ ما میپردازند.
تنوع صداها در این شماره تحسینبرانگیز است. از نوشتۀ جذاب و تند دیوید فاستر والاس گرفته تا درخشش همیشگی اسلاوی ژیژک و نگاههای سنجیدهتر متفکرانی چون چارلز تیلور، جوزف استیگلیتز یا آلن دوباتن. ترجمان در این شماره تلاش کرده است بیآنکه خود را اسیر ایدئولوژی یا ژستهای روشنفکری مد روز کند، میدان را به اندیشهای باز دهد که هم منتقد است، هم الهامبخش، و هم درگیرِ زندگی.
دو پروندۀ اصلی این شماره—«کاری بکن که دوست داری» و «خشم و بخشش»—شالودهای فلسفی و اجتماعی دارند، اما سبک پرداختشان ساده و انسانیست. نخستین پرونده، با تمرکز بر کتاب میا توکومیتسو، به نقد ایدۀ محبوب «کارِ عاشقانه» در فرهنگ سرمایهداری معاصر میپردازد؛ جایی که لذت از کار، بدل به توجیهی برای بهرهکشی میشود. دومین پرونده، بر پایۀ اندیشههای مارتا نوسبام، به اخلاق خشم و بخشش میپردازد و از ما میپرسد: آیا رهایی، مستلزم انتقام است یا بخشش؟ و آیا خشم، نیرویی اخلاقیست یا رانهای مخرب؟
نکتهای درخشان در این شماره، رویکرد ترجمان به زیباییشناسی و فرهنگ تصویریست؛ نمونهاش انتخاب مجموعهعکسهایی از آرتور تِرِس، که ترسهای کودکان را به شکلی سوررئال، اما عمیقاً انسانی، به تصویر میکشد. این بخش نهفقط مکملی برای نوشتارهاست، بلکه حس و حال روانی شماره را هم ارتقا میدهد. کودک در برابر ترس، انسان در برابر جهان.
میتوان این شماره را نهفقط بهمثابۀ یک نشریۀ فصلی، بلکه چون آئینهای از دغدغههای جهان امروز خواند: جهانی که در آن اخلاق، کار، سیاست، سرمایهداری، و حتی حسهای انسانی، دستخوش تفسیرهای تازهاند. و ترجمان در این میان نه صرفاً بازگوکننده، بلکه انتخابگر و ساماندهندهای حساس و هوشمند است.
اولین شماره از فصلنامه، بیش از آنکه صرفاً به ترجمه بپردازد، کوششیست برای خلق گفتوگویی میان اندیشه و زیست؛ میان آنچه آن سوی مرزها نوشته شده، و آنچه ما اینجا زندگی میکنیم. این آغاز، اگرچه پر از امید است، اما در همان حال، با زیرمتنی از بحران و پرسش همراه است: چگونه باید اندیشید، نوشت، و زیست، در زمانهای که همهچیز به سرعت در حال فرسایش است—از معنا گرفته تا میل؟