Overlast in de buurt, leuk is het niet. Vandalen bekladden muren met graffiti, buren maken na middernacht enorme herrie en kunstenaars steken op een schoolplein achter het huis regelmatig levensgevaarlijk hoge houtstapels aan. Wat doe je ertegen? Niet veel, want de politie heeft het druk met ernstiger zaken. Een echtpaar in een grote stad gaat in zee met een organisatie die de oplossing lijkt te hebben gevonden. Ieder lid van de organisatie, die niet voor niets Wederzijds heet, moet af en toe helpen bij de overlastbestrijding. Het echtpaar raakt daardoor steeds meer verwikkeld in zaken waar het niets mee te maken wil hebben. Maar is het mogelijk weer van Wederzijds af te komen?
Echt knap geschreven van Kees. Verrassend goed opgebouwd verhaal, verleidelijke schrijfstijl. Net zo ongemerkt als de hoofdpersoon wordt je als lezer door de woorden meegezogen, onderweg voorzien van allerlei subtiele hints en spanningen. Ik dacht iets van Elsschot te herkennen, maar ook wat van Kafka. De hoofdpersoon speculeert er driftig op los en dat ga je als lezer in de metapositie net zo doen. Maar net als de hoofdpersoon wordt je als lezer ook verrast aan het einde. Waarschijnlijk haal je er veel meer uit bij een tweede lezing. Ik weet niet of ik daar ooit aan toe kom, maar nu heb ik in ieder geval genoten.
Overigens is het omslag van Anneke Germers ook meesterlijk. Het past precies bij het boek, qua symboliek en subtiele eenvoud.
"We wonen ruim twaalf jaar in Den Haag in een mooi huis in een niet al te goeie buurt." Knappe eerste zin waardoor je gelijk verder wilt lezen!
Vermakelijk boek, een tussendoortje, maar het zit goed in elkaar. Je gaat twijfelen aan jezelf, aan de schrijver van het verhaal en aan alles om je heen. Dat vind ik gaaf, als een boek dat kan bewerkstelligen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Uiterst vermakelijk. Spannend en soms hilarisch door de paranoïde ideeën van de hoofdpersoon. Het gegeven van een geheime buurtvereniging die eigen rechter speelt is leuk, origineel en actueel. Stilistisch en qua structuur niet heel complex of literair. Een 'leest lekker weg' boek.
Minder hilarisch dan Theatro Olimpico, maar zeker de moeite waard. Het boek is vlot geschreven, is herkenbaar en bevat de nodige tragiek. Je ziet de hoofdpersonen worstelen en je ziet hoe ze langzaam meegesleurd worden in de organisatie Wederzijds.
Dit is het eerste boek dat ik van Kees 't Hart lees. De vlotte stijl heeft iets van Roald Dahl. Vreemde situaties die zomaar in het echt zouden kunnen gebeuren. Aardige wendingen met een wat abrupt einde. Het boek lees je in een uur of twee uit.
Een zeer kafkaaans verhaal over een paranoide echtpaar, dat last heeft van buurtoverlast. Goed geschreven met de nodige verrassende wendingen. Het einde was (voor mij) volslagen onverwacht.
Als je dit boek leest, hoop je dat het steeds erger wordt, dat mensen uit angst of juist vanwege een gevoel van superioriteit gaan martelen of iets dergelijks. Je hoopt dat de wanhoop sublimeert in een moord of in een amputatie. Maar dat gebeurt niet. Eigenlijk vond ik het redelijk saai en ook niet echt grappig. Volgens mij had dit boek niet in een verslagvorm geschreven moeten worden: dat het hoofdpersonage terugblikt, maakt het nog saaier. Vooral als het einde -in mijn ogen- een heuse deceptie dan wel anti-climax is. Uiteindelijk wil je als lezer toch weten hoe de vork precies in elkaar steekt. En die Wies en die concurrent vond ik niet veel wezenlijks toevoegen. Gelukkig schrijft de auteur wel mooie recensies.
Origineel verhaal, grappige wendingen, geinig slot dat blijft hangen. Het deed me ergens aan Kaas van Elsschot denken. Echter, Wederzijds zit taalkundig niet zo mooi in elkaar, veel vreemde zinsbouw. Aardig dat een middelbare school onderdeel van de enscenering is. Ik vind de details over t seksleven van de hoofdpersoon ongepast en zonder meerwaarde. Het boek is een aanrader voor wie eens wat heel anders wil dan de bekende psychologische roman met autobiografische sporen die tegenwoordig alom vertegenwoordigd zijn.
Dit boek had al wisselende recensies. Toch wilde ik het het voordeel van de twijfel geven. Het werd echter een teleurstelling. Het verhaal is langdradig en het einde is echt raar. Heel abrupt. Al had ik op het laatst wel door hoe het zat. Dat de hoofdpersoon steeds meer paranoïde werd vond ik goed en te begrijpen, maar verder valt het boek erg tegen.
Goed geschreven. Ik begrijp dat het als een geslaagde komedie gezien wordt maar ik vond de personages erg irritant. Wederzijds is een soort (geheime) vereniging die overlastplegers aanpakt zonder de politie er bij te betrekken. Geheimzinnig en de hoofdpersoon is een vreselijke doemdenker maar ik zag het komische er niet van.
Een ontdekking. Ook deze 't Hart schrijft geestig, én het gaat ergens over, over iets wat mensen nu bezig houdt. Over de grens tussen terechte zelfverdediging en misdadige willekeur. Over hoe we wegdrijven van onze normen voor het gemak en de kuddegeest. Een mooi beschreven psychologische evolutie, een sterk einde.
+ ongewild meegesleept worden in een organisatie, wil van anderen - ? onduidelijk hoe dat proces in detail werkt, lijkt soms niet helemaal doordacht / te kloppen # overlast/onrecht terugbetalen