What do you think?
تالار قندریز: تجربهای در عرضه اجتماعی هنر
کتاب «تالار قندریز» مجموعهای از اطلاعات درباره فعالیتهای یک کانون هنری به همین نام است. چگونگی شکلگیری این کانون، روند و دامنه فعالیتها و دیدگاههای گردانندگان آن مطالب بخش اصلی کتاب را تشکیل میدهند. بخش پیوستهای کتاب نیز فهرست کاملی از کارنماها و انتشارات، و گزیدهای از نوشتهها و پوسترها را شامل میشود. کتاب تالار قندریز از این نظر هم قابل توجه است که تلاش یک گروه از هنرمندان جوان و نوگرا را در برههای از تاریخ معاصر نشان میدهد. آنها از یک سو با حساسیتی روشنفکرانه نسبت به مسائل فرهنگی جامعه در جست وجوی راه حلهای اساسی بودند. از سوی دیگر میکوشیدند حقانیت کارشان را در زمینه اجتماعی اثبات کنند. تجربه آنان هر نتیجهای که داشت تجربه افرادی از نسل دهههای چهل و پنجاه بود که در مقدمه کتاب به طور مبسوط بررسی شده است.
176 pages, Paperback
First published April 1, 2016
About the author
رویین پاکباز
17 books77 followersرویین پاکباز، مورخ هنر، مدرس، منتقد و نقاش برجسته معاصر است. او از آغاز دهه ۱۳۵۰ تدريس تاريخ هنر را در دانشكده هنرهاى زيبا آغاز كرد و از بنيانگذاران تدريس اين رشته در ايران بود. پاكباز از آن زمان تاكنون به تدريس تاريخ هنر، تأليف و ترجمه كتب بنيادى و پژوهش و تاريخنگارى در باب هنر ايران پرداخته است. كتب تاليفى او از جمله دائرةالمعارف هنر (۱۳۷۸) از کتابهای مرجع رشته هنر هستند.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
July 26, 2021
کتابی عالی برای این پازل بزرگ که چرا هنر ایران به اینجا رسید که الآن است.
...
طبق کتاب که بیشتر هم بر اساس گفتههای خود اعضای تالار است، دو دوره میتوان برای تالار قندریز در نظر گرفت؛ یک، دورهای که تالار اهداف آرمانی را دنبال میکرد. دو، دورهای که تالار واقعبین شد و از اهدافش دور شد و در نهایت هم به پایان رسید.
...
در دورهٔ آرمانی، اهداف و باورها قطعاً نقش مهم و مؤثری داشت و چه بسا الآن نیز قابل تأمل و الگو گرفتن باشد.
...
طبق کتاب که بیشتر هم بر اساس گفتههای خود اعضای تالار است، دو دوره میتوان برای تالار قندریز در نظر گرفت؛ یک، دورهای که تالار اهداف آرمانی را دنبال میکرد. دو، دورهای که تالار واقعبین شد و از اهدافش دور شد و در نهایت هم به پایان رسید.
...
در دورهٔ آرمانی، اهداف و باورها قطعاً نقش مهم و مؤثری داشت و چه بسا الآن نیز قابل تأمل و الگو گرفتن باشد.
July 29, 2017
فرشید ملکی، از اعضای تالار، در نشریه ی بررسی، عدم مسئولیت و بی تقاوتی اهل قلم در قبال کار نقاشان را مورد انتقاد قرار داده و می نویسد:
«اینها [روشنفکران] یا نقاشی نمی بینند و یا درمورد آن حالت بی تفاوتی دارند. بدین گونه، مساله بحث و گفتگو و نقد و اعتراض و هدف مشترک و غیره منتفی می شود. و نقاش در این مخمصه هم معترض می شود و هم مورد اعتراض، هم منتقد می شود و هم مورد انتقاد. و صدای او در خود خفه می شود، هرچند که صادقانه و بکر باشد».
شاهد مثال هم جلسات کانون نویسندگان بوده توی تالار که با حضور آل احمد و به آذین برگزار می شده. تو اون جلسات نه تنها به آثار تالار توجهی نشون ندادن و صرفن سرشون گرم مباحثات خودشون بوده بلکه از اعضای تالار هم خواسته بودن که در صورت شرکت تو جلسات فقط مستمع باشن. آدم در شگفت می مونه از این همه تواضع و اشتیاق نسبت به نقد شدن و نقادی. تو وضعیت معاصر هم درسته که اعتراض ملکی کمابیش پاربرجاست ولی به طور کلی چقد فضای فعلی و میدان هنرمندان رو پذیرای نقد برون گفتمانی می شه ارزیابی کرد؟ من بعید می دونم چندان گشاده رویی ای وجود داشته باشه در قبال همچین نقادی هایی.
«اینها [روشنفکران] یا نقاشی نمی بینند و یا درمورد آن حالت بی تفاوتی دارند. بدین گونه، مساله بحث و گفتگو و نقد و اعتراض و هدف مشترک و غیره منتفی می شود. و نقاش در این مخمصه هم معترض می شود و هم مورد اعتراض، هم منتقد می شود و هم مورد انتقاد. و صدای او در خود خفه می شود، هرچند که صادقانه و بکر باشد».
شاهد مثال هم جلسات کانون نویسندگان بوده توی تالار که با حضور آل احمد و به آذین برگزار می شده. تو اون جلسات نه تنها به آثار تالار توجهی نشون ندادن و صرفن سرشون گرم مباحثات خودشون بوده بلکه از اعضای تالار هم خواسته بودن که در صورت شرکت تو جلسات فقط مستمع باشن. آدم در شگفت می مونه از این همه تواضع و اشتیاق نسبت به نقد شدن و نقادی. تو وضعیت معاصر هم درسته که اعتراض ملکی کمابیش پاربرجاست ولی به طور کلی چقد فضای فعلی و میدان هنرمندان رو پذیرای نقد برون گفتمانی می شه ارزیابی کرد؟ من بعید می دونم چندان گشاده رویی ای وجود داشته باشه در قبال همچین نقادی هایی.
May 6, 2019
اگر علاقمند به فضای هنری ایران قبل از انقلاب باشید ، حتما اسم تالار قندریز به گوشتون خورده است ولی اگه اسم این برای شما آشنا نیست و دوست دارید در مورد فضای هنری دهه 40و 50 ایران مطالعه کنید پیشنهاد میکنم دو کتاب ، تحولات تصویری هنر ایران بررسی انتقادی و هنر معاصر ایران: ریشه ها و دیدگاه های نوین
( هردو از نشر نظر) رو مطالعه کنید
درمورد کتاب قندریز:
در بخش اول، کتاب بیشتر به صورت مصاحبه بوده و تلاش موسسین در این مباحثه ها اثبات آوانگارد بودن فعالیت های تالار و حرکت خارج از جریان غالب (mainstream) آن دوره است ، گاه صحبت ها ضد ونقیض است ، گاهی از بی توجهی روشنفکران به فعالیت های تالار شکایت میشود و گاه از اعتبار بالای آن درمیان هنرمندان گفته میشود.
در قسمت دوم کتاب، بیشتر متن بروشورهای نمایشگاه های تالار آورده شده است که به نظر من، در بعضی از موارد با توجه به عدم دسترسی به آثار نمایش داده شده در آن نمایشگاه ، متون کسالت بار است.
در کتاب از نحوه فعالیت و نگاه میرحسین موسوی ، پیوستنش به برنامه های تالار و در نهایت جدا شدنش بسیار گفته شده است که خواندن آن خالی از لطف نیست.
درنهایت برای درک جامعه ی هنری قبل از انقلاب میتواند موثر باشد.
( هردو از نشر نظر) رو مطالعه کنید
درمورد کتاب قندریز:
در بخش اول، کتاب بیشتر به صورت مصاحبه بوده و تلاش موسسین در این مباحثه ها اثبات آوانگارد بودن فعالیت های تالار و حرکت خارج از جریان غالب (mainstream) آن دوره است ، گاه صحبت ها ضد ونقیض است ، گاهی از بی توجهی روشنفکران به فعالیت های تالار شکایت میشود و گاه از اعتبار بالای آن درمیان هنرمندان گفته میشود.
در قسمت دوم کتاب، بیشتر متن بروشورهای نمایشگاه های تالار آورده شده است که به نظر من، در بعضی از موارد با توجه به عدم دسترسی به آثار نمایش داده شده در آن نمایشگاه ، متون کسالت بار است.
در کتاب از نحوه فعالیت و نگاه میرحسین موسوی ، پیوستنش به برنامه های تالار و در نهایت جدا شدنش بسیار گفته شده است که خواندن آن خالی از لطف نیست.
درنهایت برای درک جامعه ی هنری قبل از انقلاب میتواند موثر باشد.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews