Ένα ξαφνικό τηλεφώνημα κι ο Ευαγόρας επιβιβάζεται για ένα ταξίδι επιστροφής στην Κύπρο. Ο Ονήσιλος, ο πατέρας του, πεθαίνει και το γεγονός αυτό γίνεται αφορμή να συναντήσει ανθρώπους από ένα παρελθόν με το οποίο αρνιόταν χρόνια να αναμετρηθεί. Η Αφροδίτη, η αδελφή του που τούρκεψε, ο σύζυγός της και παιδικός του φίλος Αττίλας, η μεγάλη και η μικρή Αρσινόη, η Κάθριν και ο πατέρας της, η Άννα, η γριά Κιουρφερέ, ενωτικοί, ανθενωτικοί, Τούρκοι, Έλληνες, σε μια αυλή μαζεύονταν όλοι, κι ύστερα... όλοι έστρεψαν το βλέμμα τους αλλού, σαν να μην ήθελαν να δουν.
Στην ίδια αυλή πάλι, με τον χρόνο να έχει ξεπλύνει το κόκκινο της νιότης, με τα φαντάσματα των αγνοουμένων να περιπλανώνται, τις σκονι‐ σμένες πινακίδες «δεν ξεχνώ» σκόρπιες εδώ κι εκεί, καλούν‐ ται τώρα να αναμετρηθούν, να προσμετρήσουν κέρδη και απώλειες, να καταλήξουν, ίσως, σε μια πιο σοφή αφαίρεση. Τώρα που τα όνειρα διαψεύστηκαν, που τα πάθη έμειναν αφιερώσεις στα κοριτσίστικα λευκώματα, που το όνειρο της ένωσης ασθμαίνει ακόμα στις κιτρινισμένες σημειώσεις ενός προδομένου αγωνιστή, υπάρχει άραγε κάτι που να μπορεί ακόμα να σωθεί;
Λοιπόν, νιώθω υποχρεωμένη να γράψω κριτική πάνω στο βιβλίο, αφού δεν υπάρχουν άλλες κι εγώ η ίδια είχα ψάξει μήπως έβρισκα καμία σχετική πριν το αγοράσω.
Θα απευθυνθώ σε αυτούς που έχουν διαβάσει το προηγούμενο στη σειρά (Αννέ Σημαίνει Μάνα), και αναρωτιούνται αν αξίζει να διαβάσουν και αυτό!
1) Οι πρώτες 100 σελίδες είναι μια σύνοψη των γεγονότων του πρώτου βιβλίου. Η ιστορία δεν προχωράει καθόλου. Μπορείτε και να τις προσπεράσετε. 2) Από τη σελίδα 100 μέχρι και κάπου τη 250η κυλάει ΠΑΡΑ πολύ αργά ήθελα να ξεριζώσω τα ίδια μου τα μαλλιά. 3) Από το 250 και μετά κυλάει ΟΚ. (505 σελίδες όλο κι΄όλο) 4) Τα ιστορικά γεγονότα που παραθέτονται έχουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον!! Κι ας τσαντίστηκα λίγο με το πόσο αργά κυλούσε η ιστορία, χαίρομαι που διάβασα και τα δύο αυτά βιβλία και έμαθα τόσα πολλά που γενικά ως Ελλαδίτες αγνοοούμε τελείως για την Κύπρο. Είναι καθήκον μας να μάθουμε για την ιστορία της, γιατί είναι και ιστορία δικιά μας. Υπάρχουν ευθύνες που ποτέ δεν αναλήφθηκαν και το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να διαβάσουμε και να μάθουμε κάτι παραπάνω.
Το όνειρο της Αννέ ακόμη παραμένει όνειρο αλλά και μια ευχή σύντομα να πραγματοποιηθεί!!!! Πολλές ιστορικές πηγές αναφέρονται στο μυθιστόρημα αυτό και στο τέλος υπάρχει η σχετική βιβλιογραφία! Δεν ξετρελάθηκα με την γραφή του βιβλίου αλλά περισσότερο με τα ωραία μηνύματα που μεταφέρει! Γίνεται μια κριτική σε όλο το φάσμα των γεγονότων της σύγχρονης Κυπριακής ιστορίας και παρόλο που προσπαθεί να μην πάρει θέση τελικά παίρνει, αλλά αφήνει και στον αναγνώστη την ελευθερία να αποφασίσει αν θα δεχτεί την δική του τοποθέτηση παραθέτοντας και την αντίθετη άποψη! Να το διαβάσετε για να μάθετε λίγο περισσότερο κάποια πράγματα της σκοτεινής περιόδου της Κύπρου και να έχετε ποιο ολοκληρωμένη άποψη!