Ο αστυνόμος Μίλτος Ζαφείρης θα προσπαθήσει να εξιχνιάσει µια δύσκολη υπόθεση. Να ανακαλύψει ένα εξαφανισμένο παιδί, τον Κωνσταντίνο. Ένα σατανικό παιχνίδι έχει στηθεί και ο ήρωας αναγκάζεται να γίνει το «παιδί µε τα δύο πρόσωπα». Θα τους ξεγελάσει όλους, ακόµα και τον Άρη, τον πιο καλό του φίλο. Στην ιστορία µπλέκεται και η Αγγελικούλα , μια αδελφική φίλη της οικογένειας. Θα αναγκαστεί και αυτή να υποκύψει στον εκβιασµό των κακοποιών και να κρύψει τροµερά µυστικά για να σώσει τον Κωνσταντίνο. Θα καταφέρει ο αστυνόµος Ζαφείρης να τραβήξει τις «µάσκες» και να αποκαλύψει τα αληθινά πρόσωπα των ηρώων;
Η Λίνα Λυχναρά σπούδασε Θέατρο και Κινηματογράφο στην Αθήνα και Σύγχρονη Λογοτεχνία στο Παρίσι, στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, από όπου και έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα της Σύγχρονης Λογοτεχνίας. Είναι καθηγήτρια στα πανεπιστημιακά τμήματα του Γαλλικού Ινστιτούτου. Δημοσίευσε τα δοκίμια "Οδυσσέας Ελύτης: η μεταλογική των πραγμάτων" στις εκδόσεις "Ίκαρος" και "Το μεσογειακό τοπίο στην ποίηση του Γιώργου Σεφέρη και του Οδυσσέα Ελύτη" στις εκδόσεις "Γαβριηλίδη". Δημοσίευσε βιβλιοκριτικές στην εφημερίδα "Το Βήμα". Το πρώτο της παιδικό βιβλίο, "Η Λυδία στη Χώρα των Χρωμάτων", κυκλοφόρησε το 2004 από τις εκδόσεις "Καστανιώτη". Ακολούθησαν τα βιβλία "Στο παιχνιδόσπιτο του Άκη", "Το μυστήριο της Γαλάζιας Ακτής", "Έγκλημα στο Λευκό Βουνό", "Κίνδυνος στο νησί", "Απειλή στους αγώνες" από τις εκδόσεις Κέδρος, καθώς και "Τα άλογα της πράσινης κοιλάδας" και "Το κλεμμένο βιολί" από τις εκδόσεις Πατάκη. Για την προσφορά της στο γαλλικό πολιτισμό έχει τιμηθεί από τη γαλλική κυβέρνηση με τον Aκαδημαϊκό Φοίνικα.
Ένα βιβλίο εφηβικό γεμάτο νοήματα σημαντικά. Για τη φιλία, την οικογένεια, τις σχέσεις, την εξάρτηση. Μα αυτό που εμένα με άγγιξε περισσότερο, ένα βιβλίο για να τονίσει ότι ακόμα και μια στιγμή απροσεξίας μπορεί να φέρει ανατροπές σοβαρές και επικίνδυνες. Μ άρεσε η πλοκή. Θεώρησα το τέλος λίγο πιο επιπόλαιο και βιαστικό από το υπόλοιπο βιβλίο. Οι χαρακτήρες όμορφα δοσμένοι αν και θεωρώ υπάρχουν περιθώρια εμβάθυνσης. Ενδιαφέρον βιβλίο συνολικά.
Τυχαία ξεκινησα να διαβάζω αυτο το βιβλίο το οποίο στην αρχή η γραφή του μου φάνηκε πολύ απλή πολύ φλατ αλλά αν σκεφτείς ότι απευθύνεται σε μικρότερες ηλικίες τότε ναι δικαιολογημένα πρέπει να είναι έτσι γραμμένο. Ίσως για τον ίδιο λόγο αποκαλύπτει πολύ νωρίς τι έχει συμβεί στο εξαφανισμένο παιδί. Παρολαυτα στη συνέχεια μου άρεσε η ιστορία του γιατί θίγει πολλά θέματα όπως η απώλεια των γονιών και οι συνέπειες του, το θέμα της μοναξιάς , το δεσμό της φιλίας,η ενσυναισθηση και η τρυφερότητα με την οποία αγκαλιάζουν ένα κορίτσι ορφανό.