Καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης

by Άνχελα Μπαλμπέι

Ο εκκεντρικός δον Βιλιούλφο Αλμπερόλα, γνωστός σε όλους ως Βίλι, έχει ιδρύσει τη νέα Ακαδημία του Πλάτωνα στο κέντρο της Μαδρίτης. Οι Σωκρατικοί του διάλογοι περί ευτυχίας βρίσκουν πολλούς πιστούς: άνθρωποι κυριευμένοι από μοναξιά, φόβο, άγχος, πικρία και καταπίεση που ακολουθούν με θρησκευτικό ζήλο αυτόν το χαρισματικό γκουρού, πεπεισμένοι ότι θα τους βγάλει από το λαβύρινθο των καθημερινών τους προβλημάτων.
Μπορεί τα εμπνευσμένα κηρύγματα του Βίλι να λειτουργούν ως παυσίλυπο για τους προβληματισμένους συμπολίτες του, όχι όμως για τον ίδιο και τους οικείους του: ο γάμος του περνάει κρίση, ενώ ανήμπορος παρακολουθεί την γαμήλια οδύσσεια του Οδυσσέα, ταλαντούχου ζωγράφου και συζύγου της κόρης του Πηνελόπης. Η Ιθάκη του γάμου του καταποντίστηκε, όταν η γυναίκα του ανακάλυψε την αδυναμία που έτρεφε στις Σειρήνες-μοντέλα του. Τώρα, εγκαταλελειμμένος από την Πηνελόπη, μεγαλώνει τον μικρό του γιο Τηλέμαχο και τα χρέη του. Όσο για την Πηνελόπη εξαργυρώνει την τυφλή συζυγική πίστη με μια λαμπρή καριέρα ως σχεδιάστρια μόδας και εφήμερες ερωτικές περιπέτειες με επίδοξους μνηστήρες.

Άνθρωποι σε αναζήτηση προσανατολισμού ή στα πρόθυρα του χωρισμού. Άνθρωποι που ψάχνουν να βρουν τον εαυτό τους ή τους άλλους. Ανάμεσα στα πράγματα που θυμούνται και σ’ αυτά που προσπαθούν να ξεχάσουν, αγκυλωμένοι στις προσωπικές τους επιθυμίες και ανασφάλειες, όλοι καταλήγουν να αναρωτιούνται: Τι στο καλό είναι τελικά η ευτυχία;
Μια καυστική σάτιρα των βιβλίων αυτοβοήθειας από μια σύγχρονη Ισπανίδα συγγραφέα που υποστηρίζει ότι «η λογοτεχνία είναι το αντίδοτο στην βαρβαρότητα». Μια διαφορετική Οδύσσεια στη σύγχρονη Μαδρίτη, όπου η αναζήτηση της ευτυχίας καταλήγει σ’ ένα καβαφικής εμπνεύσεως ταξίδι αυτογνωσίας. Όπως σημειώνει η συγγραφέας στο τέλος του βιβλίου, "αντίθετα με τα φαινόμενα, η ευτυχία δεν είναι η τέχνη της συμμόρφωσης, αλλά ίσως το να μάθουμε να απολαμβάνουμε αυτό που είμαστε και, δευτερευόντως, αυτό που έχουμε, χωρίς να ανησυχούμε υπερβολικά γι’ αυτό που προφανώς δε θα γίνουμε ή δεν θα αποκτήσουμε ποτέ."

Genres: Fiction

398 pages, Paperback

First published January 1, 2002

Reviews

[Cosmina · Rating 4 out of 5]

One of the most wonderful books I've ever read. Written with a delicious sense of humour, but in the meantime keeping a close look on the esential things: life, love, human relations, death...
I would re-read it anytime!

[Noecito Castillo · Rating 5 out of 5]

Vallvey has charmed me again. This book is a great one. I just love how she portrays her characters, in a way that's impossible not to love. It's also refreshing how she speaks of absolutely every subject that concerns a human being with such an ease. Amazing.

[Chiara Ros Cap · Rating 2 out of 5]

Noiosissimo

[Nuria Fernandez · Rating 3 out of 5]

Esperaba que el libro transmitiera mucho más de lo que lo hace tal y como se describe en la parte de atrás.
La historia es fácil de leer y te engancha queriendo saber lo que pasa en las vidas de los personajes de la Academia.
Me hubiera gustado sacar un mensaje más claro respecto a las acciones y sus consecuencias de los protagonistas. Pero cierto es que como sátira de ciertos libros, de autoayuda o de filosofía, no te da nada de lo que te pueden dar estos.
Me gusta como cuenta la historia mediante un narrador externo hablando con los personajes, analizando y juzgando en primera persona, desde su yo. Haciendo que empatices con cada uno de ellos y juzgandolos tú a su vez.
El Apéndice es un capítulo que me hubiera gustado descubrir antes de leerme el libro y no al final. Culpa mía, para la próxima seré más observadora.

[Susanna · Rating 3 out of 5]

No comprendo cómo este libro obtuvo el premio Nadal. Quizá eso me creó falsas expectativas. De cualquier manera, no me llegó.

[Alejandra Suarez · Rating 3 out of 5]

Parece que va a proponer algo interesante y profundo pero no termina de llegar. Lo he dejado a medias.

[Cidar · Rating 2 out of 5]

Ich erwartete ein Buch mit verschiedenen Geschichten, die aus spontanen Erzählungen aus dem fiktiven Leben fiktiver Charaktere bestehe, ohne zwanghafte Verzweigungen unter den Personen selbst und fand die Einleitung der Kapitel schön, welche dann später weggelassen wurden, die aus Zitaten von verschiedenen Leuten (Philosophen) bestand.
Teilweise waren die Erzählungen wie erwartet aufgebaut, daher 2 Sterne, das gefiel mir. Anschließend wurde es monoton und obgleich einiger Wendungen, konnte eine Spannung für mich nicht mehr aufgebaut werden.

Im dritten Teil des Buches (und damit auch der Letzte) wechselte die Erzählperspektive, eher zum Verdruss. Die Spannung nahm ab, ebenso das Interesse am Buch - motivierend war letztendlich die Aussicht, dass es nicht mehr viele Seiten gab.

Das Buch hatte einen interessanten Anfang, konnte diesen aber für mich nicht lange aufrecht erhalten. Der Wechsel geriet zwischenzeitlich in eine "Sex and the City"-Atmosphäre und versiegte im palavern über das Leben der einzelnen Personen, welche vereinzelt am Anfang ihre Geschichte präsentierten.

[Francisco · Rating 2 out of 5]

Sinceramente, esperaba mucho más... No está mal, se lee fácil, tiene buen arranque... Pero se diluye como un azucarillo, y le cuesta llegar al final.

[Michelle · Rating 2 out of 5]

Es ist nicht ganz was man unter diesem Titel erwartet aber es entwickelt sich dann doch eine Geschichte die man weiter lesen möchte ;)

[Carmen · Rating 4 out of 5]

Alegerea drumului in viata afecteaza pe cei lasati in urma.Ce am face noi in aceeasi situatie?

[Lisa · Rating 2 out of 5]

Not about Greek myth, but unhappy people. Eh, depressing.

[Breña]

"Die Schule des Glücks" folgt eher unglücklichen Protagonisten, die mit einer anderen Lebenseinstellung durchaus glücklich sein könnten. Weiterhin folgen möchte ich keinem von ihnen. Irritierend finde ich außerdem die Eigenschaften, welche die Autorin Frauen und Männern zuschreibt. Zu guter letzt mag ich auch den Schreibstil (oder die Übersetzung?) nicht. Keine Ahnung, wie das Buch zu mir kam, nun darf es nach langem Aufenthalt schnell weiterreisen...