Jima Revaldesh-Morane moet kroonprins van Laskoro zijn, maar hij is een dromer. Hoe kan hij dan de beschermheer worden van het grote koninkrijk? En hoe komt hij erachter waardoor de disharmonie in de bevolking is ontstaan?
De Wanzjen van Chyndyro heeft hoge verwachtingen van zijn jongste zoon. Maar Lucian wil zijn oudere broers niet in de weg staan. Hij leidt de vertalingscommissie, waar alleen mannen lid van zijn, totdat Kamilia zich aanmeldt.
Franck Gettferdrey, de oudste zoon van Norman, merkt dat zijn vader er vreemde ideeën op nahoudt. Na een schokkend voorval wordt hij de leider over de Ruiters en besluit bovendien de politiek in te gaan.
De drie dynastieën van Laskoro moeten na eeuwen weer samenkomen, maar kunnen ze met hun magie en met de technieken van het moderne Laskoro de dreigende oorlog voorkomen? Hoe stop je een vijand die zelfs voor magiërs onzichtbaar blijft?
Johanna Lime Marjo en Dinie schreven sinds hun kindertijd samen dagboeken van personages. Hun voorliefde voor fantasy en sciencefiction ontwikkelde zich tot het bouwen van een eigen fantasiewereld, Eibor Risoklany. In 2011 besloten ze samen een roman te schrijven onder het pseudoniem Johanna Lime. Dat werd Schimmenschuw. Het boek kan als een opzichzelfstaande roman worden gelezen of als de voorloper van een de trilogie: De vergeten vloek. Deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur, werd uitgebracht in april 2017, deel 2 Smeulend venijn in september 2018 en deel 3 Schamel verbond kwam uit in april 2020 bij uitgeverij Zilverbron. Er staan drie korte verhalen van Johanna Lime in bundels van de Gentasia Awards die in 2015 bij Annibo werden uitgebracht. Verder staan er korte verhalen van Johanna Lime op Smashwords als e-book. Sinds 23-12-2018 gaat Marjo Heijkoop alleen verder als Johanan Lime, omdat haar levensgezel Dinie Boudestein op die datum is overleden als gevolg van kanker. Mogen we Dinie blijven herinneren door haar boeken. In 2020 kwam het autobiografische boek over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens, De twaalfde Saturnusmaan, uit bij uitgeverij aquaZZ. Marjo heeft alleen een nieuwe sciencefiction/fantasy trilogie bij uitgeverij Zilverbron uitgebracht, die zich een generatie dan De vergeten vloek afspeelt. Het eerste boek van deze trilogie Interplanetair, boek 1, Ruimtestad verscheen op 5 februari 2021, boek 2 Geestenpoort verscheen in mei 2022 en boek 3 Schakelmagie kwam uit in april 2023. Marjo schrijft nu aan een serie van zes boeken, Magische Alliantie, die gepland staan van 2024 tot 2029, ieder jaar een boek dat zich afspeelt op een andere planeet. Weer een generatie na trilogie Interplanetair. Nieuwe hoofdpersonages. het eerste boek van Magische Alliantie: Woest Water kwam uit op 24 jauari 2025. De redactie voor boek 2 Ruige Rotsen is begonnen. In 2030 volgt dan een voorloper op aarde: Terra Negata, allemaal bij uitgeverij Zilverbron. Tussendoor komen er waarschijnlijk nog nieuwe korte verhalen uit en misschien ook nieuwe romans, dus hou de website https://boekenvanjohannalime.com of de andere website die hieronder staat goed in de gaten.
Dit boek heb ik gekocht op Elfia omdat ik verliefd werd op de vurige draak op de cover. De auteur deed ook een kleine verduidelijking over haar boek. Heel goeie ontmoeting.
Het boek zelf is prachtig. De wereld met haar koninkrijken en planeten en ruimtereizen zit goed in elkaar. De hoofdstukken verschillen soms vanuit welk personages perspectief het verteld wordt, maar het wordt allemaal mooi verbonden. Het systeem van magie en de aandacht voor geschiedenis en oude talen was interessant gevonden. Al bij al een boek dat ondanks de omvang vlot uitgelezen is.
Eén klein minpuntje vond ik dat er vaak in gesprekken over tutoyeren gesproken werd, ik ben natuurlijk niet bekend in koninklijke of adellijke kringen dus dit steeds lezen klonk vreemd.
Ronddwalen in een fantastische wereld van techniek en magie
Sluimerend Vuur is het eerste deel van de trilogie De Vergeten Vloek van Johanna Lime. Dit is een pseudoniem van schrijversduo Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein. De naam ziet op 1 november 2011 het levenslicht. Van kinds af aan schrijven ze samen al verhalen in de vorm van dagboeken van hun personages. Omdat ze beiden gek zijn op fantasy en science fiction, bedachten ze hun eigen wereld, Eibor Risoklany, een bijzondere wereld waar magie hand in hand gaat met techniek. En de dagboeken dienden als basis voor hun nieuwe project. Eerder verscheen Schimmenschuw, een losstaand verhaal in dezelfde wereld. Helaas overleed Dinie op 23 december 2018. Johanna Lime is nu Marjo Heijkoop, maar Dinie is nooit uit haar gedachten. Schimmenschuw las ik al eerder.
De boeken zijn uitgegeven door Zilverbron, dochteronderneming van Zilverspoor en specifiek opgericht om een podium te geven aan nieuw Nederlands talent. De cover laat een gouden draak van vuur zien. Dit is Sesha, de God van Laskoro. Samen met vijf andere Avatars heeft hij de wereld Laskoro met zijn 5 planeten geschapen. 3000 jaar geleden hebben zij een vloek uitgesproken. De mensen zijn deze vloek inmiddels vergeten. Cocky van Dijk deed de redactie. Zij is ook bekend van haar eigen schrijfsels, waaronder de serie Drakenzielers.
We maken kennis met Jima, de jongste zoon van Marwin Revaldesh-Morane, de koning van Laskoro. Door een speling wordt hij ineens benoemd tot troonopvolger en niet zijn oudere broer of zijn neef. Dan switcht het verhaal naar Lucian Ming, de jongste en zevende zoon van de hogepriester van Chyndyro. Hij stamt uit een geslacht van machtige magiërpriesters. Hij gaat op voor zijn volgende Wan-test om hogepriester te worden en een nieuwe Animalis, een soort tatoeage te bemachtigen. Dit zijn geen gewone tatoeages, ze kunnen tot leven komen en hun eigenaar helpen. Lucian heeft Checemerro's, slangen, op zijn lichaam. De familie Ming beheerst ook de kunst van telepathie. Franck Gettferdrey is een priester, een Ruiter en de oudste zoon van het Clanhoofd van Ferry, Norman. De Ruiters van Ferry zorgen als groepering van magiërpriesters voor de orde in hun geloofsdistrict. Zij beoefenen lichaammagie, de magie zit in hun bloed. Als laatste volgt de hernieuwde kennismaking met Kamilia, de hoofdpersoon uit Schimmenschuw. Zij wil graag lid worden van de vertalingscommissie om het Klanisch, de taal van voordat Chyndyro bewoond werd, te leren en te helpen die geschriften te vertalen om de verloren gegane geschiedenis te laten herleven.
De wereld die de schrijfsters bedacht hebben is zeer volledig: voor in het boek zit een landkaart waarop alle delen en plaatsen te zien zijn. De voertuigen hebben bijzondere namen, je kunt er door de ruimte reizen. Er is een mooie combinatie van techniek, innovatie en magie. Elke familie of clan heeft zijn eigen specialiteit of bedrijfstak waarin ze werkzaam is. Maar het is vooral ook een verhaal over mensen die te kampen hebben met de dagelijkse strubbelingen in hun leven. Die moeilijkheden overwinnen, verdriet krijgen te verwerken en nieuwe vriendschappen opbouwen. Het zijn best veel verhaallijnen en personages om te volgen en soms komen lijnen samen en gaan dan weer uit elkaar. Dit maakt het soms best complex om te lezen. Johanna Lime heeft met Eibor Risoklany een plek geschapen waar nog veel te ontdekken valt en veel verhalen verteld moeten worden. Een wereld die gevuld is met zowel de nieuwste technieken als met magie. En er komen zo veel personen voorbij, dat je af en toe terug wilt bladeren. Fantasy en science fiction zijn niet ieders kopje thee, maar verhalen met personages die boos worden, verdriet hebben, lachen, verliefd worden, vechten en idealen hebben - kortom menselijk zijn - zullen velen aanspreken.
Eind december mocht ik mij de gelukkig winnares prijzen van ‘Smeulend venijn’, echter is dit het tweede deel van ‘De vergeten vloek’ YA Fantasy trilogie. Dus ik besloot gelijk deel 1 ‘Sluimerend vuur’ te kopen aangezien deze boeken toch al langere tijd op mijn wensenlijst stonden en ik natuurlijk nooit genoeg boeken heb ;) Dus zo geschiedde en al gauw kreeg ik twee lekker dikke paperbacks binnen met toffe drakencovers.
Nu ik het eerste deel gelezen heb kan ik gelijk met plezier gaan vertellen wat ik ervan vond. Want ik heb het boek absoluut met veel plezier gelezen. Ook al is het boek op het eerste gezicht een behoorlijk dikke pil merk je daar tijdens het lezen nauwelijks iets van, je vliegt door de pagina’s. Althans ik werd gelijk ingepakt door het verhaal en was weg om zo maar te zeggen. En juist dat is voor mij altijd een zeer goed teken als ik een verhaal zo ingezogen word tijdens het lezen dat ik de wereld om mij heen buitensluit.
“Er lag angst in haar donkerbruine ogen en haar haren hingen verwilderd langs haar hoofd.”
De opmaak van de tekst en het duidelijke lettertype dragen tevens bij aan het prettige leescomfort net als de fijne, gemakkelijk te lezen bewoording die past bij de jonge personages in het verhaal. De hoofdstukken zijn genummerd, benoemen het personage dat voorkomt in het betreffende gedeelte en hebben ook nog eens een woord of korte zin die slaat op het inhoudelijke van dat hoofdstuk. Dit draagt er weer aan bij dat je als lezer goed onthoudt en begrijpt over wie je leest en geeft alvast een trigger aan het begin om door te willen lezen.
“Vannacht hoorde hij voor het eerst hun stemmen.”
De personages die voorkomen in dit eerste deel vind ik bijzonder leuk om te leren kennen. Ze zijn allemaal zo verschillend en hebben toch zo hun overeenkomsten wat het interessant maakt om hen stuk voor stuk te volgen en beter te leren kennen naarmate het verhaal vordert. Ieder ontwikkeld zich op een andere manier en naast de grote avonturen die ze min of meer samen beleven hebben ze ook allemaal nog te maken met hun eigen levenspad.
“De mentale verbinding leidde hen ten slotte naar een grote, luxe tent die naast een villa op de plantage was geplaatst.”
De hele wereld waarin het verhaal zich afspeelt is opmerkelijk omdat er zoveel gebeurd en te ontdekken valt. Magie, technologie, politiek, familiaire zaken, van alles en meer komt voor en wisselt elkaar af waardoor ik geboeid bleef tot de laatste pagina. Het is knap hoe deze aparte wereld toch ook weer een originele kant heeft in de Fantasy boekenwereld waarin al zo ontzettend veel geschreven is. Ik denk dat die originaliteit ‘m vooral zit in de combinatie van de personages en de diverse thema’s waarmee zij te maken krijgen.
“Het zou toch te gek zijn om je door enge dromen af te laten remmen?”
Juist door de vele onderwerpen in zowel gebeurtenissen als de verscheidenheid in personages blijft er ook automatisch een spanningsboog aangetrokken tijdens het verhaal.
Het enige waar ik mezelf af en toe op betrapte tijdens het lezen was dat ik de familienaam Gettferdrey verbasterde tot het oer Hollandse getverderrie, oeps. Ach het zorgde wel voor een extra glimlach op mijn gezicht tijdens het lezen.
Deel twee ligt hier thuis al op mij te wachten en van Marjo weet ik dat het derde deel in april zal verschijnen. Voor die tijd heb ik zeker weten ook het tweede deel gelezen en hopelijk kan ik jullie dan met net zo’n positieve recensie verblijden als van deel 1. Want dat ik dit een aanrader vind hoef ik vast niet verder uit te leggen toch!?
Dit boek heb ik via de schrijfster gewonnen en ondanks dat ik zat te twijfelen of dit boek bij me zou passen ben ik blij dat ik het gelezen heb. Want wat een verhaal het is strek geschreven en spannend. Ik vond de hoofdstukken presies lang genoeg en vond het prettig dat als het over iemand anders ging dat bovenaan werd aangegeven waardoor het niet verwarrend werd.
Sluimerend vuur is deel een van de trilogie. En ik wil zeker weten door met de andere twee delen. Het is niet helemaal fantasie omdat het over meerdere planeten afspeeld en ruimteschepen in voor komen vind ik het toch wat sf aanvoelen maar op een goede manier want ik ben nog best nieuw in het hele sf gebeuren en vind dat vaak helemaal niet leuk maar nu ben ik het toch wat meer gaan waarderen. Andere genres ontdekken kosten tijd.
Het verhaal leest als een trein en je hebd het best snel uit ondanks dat het meer dan 400 pagina's bevat maar ik merkte dat niet. Meestal zie ik op tegen dikke boeken maar als het een goed verhaal is als deze ben je er zo doorheen en baal je dat het uit is.
Het zal vast een heel goed boek zijn. Ik kom er niet door heen. Het pakt me niet. Ik moet een boek hebben die mij vanaf het eerste hoofdstuk in zijn greep heeft en ik blijf maar lezen en en ik wacht en wacht tot ik helemaal het boek ingetrokken word, helaas is dit niet het geval. Misschien dat ik dit over een tijd weer eens ga proberen, maar voor nu stop ik er mee.
Dit is het eerste deel van een trilogie over de drie dynastieën van Laskoro, na eeuwen moeten ze weer samenkomen maar kunnen ze met hun magie en de technieken van tegenwoordig Laskoro redden van een dreigende oorlog? De vijand is onzichtbaar, zelf voor de magiërs. Jima is de kroonprins maar hij is een echte dromer .. hij heeft geen idee hoe hij zijn koninkrijk kan beschermen. Lucian is de jongste zoon van een Wanzjen en zijn vader heeft hoge verwachtingen …maar Lucian laat zijn broers liever voor gaan en Franck merkt dat zijn vader er vreemde ideeën op na houdt en gaat de politiek in. Deze drie personages spelen de hoofdrol in dit deel, je leert ze alle drie kennen als jonge mannen met bijzondere gewoontes en gaves. Het kost ze nog wat moeite om daar mee om te gaan. Er is voor mij niet een personage dat er uit springt. In alle drie kan ik me wel vinden, je kan je goed inleven. Het meest opvallende andere karakter vind ik Kamilla, zij blijkt een belangrijke rol te hebben in alle drie de verhaallijnen. Verder komen er erg veel namen van personen en wezens in voor, het is niet te doen die allemaal op te noemen. De drie verhaallijnen zijn stuk voor stuk spannend, je wil weten wat er gaat gebeuren en hoe de verhaallijnen samenkomen. Er zit actie en spanning in het boek, hoewel ik het soms wel langdradig vind, het mag wat mij betreft iets minder uitgebreid verteld worden. De sfeer en de omgeving worden goed beschreven, waardoor je je zeker kan inleven hoe het er uit ziet. Je ziet het zo voor je . Ook komt er veel magie in voor, dat vind ik zelf erg leuk. De stukken over magie zijn me het meest bijgebleven. Tegen het eind van dit deel komen de verhaallijnen samen en valt een en ander op zijn plaats. Het is een open eind omdat er natuurlijk nog twee delen aan komen. Ik geef dit deel 4 sterren.
Ik las ‘De vergeten vloek deel 1: Sluimerend vuur’ van Johanna Lime, uitgeverij Zilverbron. Dit is het eerste deel van de trilogie De vergeten vloek. Absoluut een aanrader!
Even though I didn't manage to finish still a rating of 3 stars? Yes. The originality scores points here. The bravery of mixing genres like tjis warrants the two extra stars. And the idea i might finish it later, when the book which is clawing at my brain is read
+ i might pick it up later + A combination of SF, fantasy, religion and everyday life. Refreshing, to lose all the classic boundaries! + a Dragon - the story feels ad hoc , without general direction - I couldn't get a feel for the characters, sadly - I did not manage to finish
‘Sluimerend vuur’ van Johanna Lime, is een heerlijk boek over verantwoordelijkheid, balans vinden en ontwikkeling. Na het lezen van ‘Schimmenschuw’ ben ik fan geworden van de magische families en ook in dit boek heb ik weer genoten van de avonturen van met name drie van deze families. Er zijn drie personages in ‘Sluimerend vuur’ die belangrijk zijn: Jima Revaldesh-Morane, Lucian Ming en Franck Gettferdrey. Een overeenkomst tussen deze drie is dat ieder van hen door de situatie gedwongen wordt om een grote verantwoordelijkheid op zich te nemen. En ieder van hen gaat daar op zijn eigen manier mee om. Persoonlijk heb ik genoten van Lucian Ming, die op eigen wijze (ik zeg niet eigenwijs) invulling geeft aan zijn taak. Verder is de achtergrond waartegen het verhaal zich afspeelt intrigerend. Laskoro is uit evenwicht: magie is bijna verdwenen en heeft plaatsgemaakt voor technologie. En de drie helden moeten ieder in deze onevenwichtige situatie een persoonlijke balans zien te vinden, om er voor te zorgen dat ze hun taak goed kunnen uitvoeren. En hoe de symbolische betekenis van de slang als motief voorkomt is geweldig gedaan. Naast de negatieve betekenis van de slang wordt er ook aandacht besteed aan de slang als positief symbool met betrekking tot persoonlijke ontwikkeling, en omdat Johanna Lime deze tweeduidige symboliek op fantastische wijze gebruikt in het verhaal, noem ik voortaan ‘Sluimerend vuur’ het boek van de slang. Ik hoop dat in de volgende delen, de draak, het paard en de beer op dezelfde wijze worden uitgewerkt. Tot besluit wil ik een compliment maken aan de auteurs, die met ‘Sluimerend vuur’ een waardige opvolger hebben geschreven van ‘Schimmenschuw’: een authentiek, fantasierijk boek over verantwoordelijkheid, balans en ontwikkeling.